Asielaanvraag- Dublin Frankrijk – interstatelijk vertrouwensbeginsel – adequate opvang – rechtsbijstand –…

Zittingsplaats Middelburg

Bestuursrecht

zaaknummer: NL23.36107

proces-verbaal van de mondelinge uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen

V-nummer: [Nummer]

(gemachtigde: mr. E. El-Sharkawi),

en

Bij besluit van 9 november 2023 (het bestreden besluit) heeft verweerder de asielaanvraag van eiser

niet in behandeling genomen op de grond dat Frankrijk verantwoordelijk is voor de behandeling

daarvan.

Eiser heeft beroep ingesteld tegen het bestreden besluit.

De rechtbank heeft het beroep op 1 februari 2024 op zitting behandeld in Breda. Eiser heeft zich laten

vertegenwoordigen door zijn gemachtigde. Verweerder heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn

gemachtigde.

Na afloop van de behandeling van de zaak ter zitting heeft de rechtbank onmiddellijk uitspraak

gedaan.

De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.

dat Frankrijk zijn verdragsverplichtingen nakomt. Het ligt daarom op de weg van eiser om

aannemelijk te maken dat Frankrijk dit niet doet. De rechtbank is van oordeel dat verweerder zich

terecht op het standpunt heeft gesteld dat eiser daarin niet is geslaagd.

zaaknummer: NL23.36107 2

sprake is van aan het systeem gerelateerde structurele tekortkomingen van de asielprocedure en de

opvangvoorzieningen die ernstige op feiten berustende gronden vormen om aan te nemen dat eiser een

reëel risico zal lopen op een behandeling in de zin van artikel 3 van het EVRM dan wel artikel 4 van

het Handvest. De enkele stelling dat eiser in Frankrijk geen adequate opvang heeft genoten of zal

genieten, is onvoldoende. Daarbij merkt de rechtbank op dat eiser in Frankrijk geen asielaanvraag

heeft ingediend en dus niet uit eigen ervaring kan verklaren over de opvangvoorzieningen. Ook de

stelling van eiser dat zijn rechten als asielzoeker in Frankrijk zullen worden geschonden vanwege het

ontbreken van rechtsbijstand is niet onderbouwd en wordt daarom niet gevolgd.

worden genomen en dat zijn situatie zal worden beoordeeld met toepassing van de verschillende

Europese richtlijnen op het gebied van asielrecht. Dat geldt zowel voor de behandeling van zijn

asielaanvraag, de rechtsbijstand als de opvangvoorzieningen.

redelijkheid geen bijzondere, individuele omstandigheden aanwezig heeft hoeven achten die maken

dat overdracht van eiser aan Frankrijk van een onevenredige hardheid getuigt. Verweerder heeft de

asielaanvraag dan ook niet onverplicht aan zich hoeven trekken op grond van artikel 17, eerste lid, van

de Dublinverordening.

Deze uitspraak is gedaan in het openbaar op 1 februari 2024 door mr. M.J. Schouw, rechter, in

aanwezigheid van mr. S. Constant, griffier, en geanonimiseerd gepubliceerd op www.rechtspraak.nl.

Dit proces-verbaal is bekendgemaakt op:

Tegen deze uitspraak kan hoger beroep worden ingesteld bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de

Raad van State binnen één week na de dag van bekendmaking van dit proces-verbaal.