AA. MOB. Geen procesbelang.

Zittingsplaats Groningen

Bestuursrecht

zaaknummer: NL24.38689

proces-verbaal van de mondelinge uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen

en

Bij besluit van 27 september 2024 (het bestreden besluit) heeft de minister de aanvraag van eiser tot het verlenen van een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd in de algemene procedure afgewezen als ongegrond.

Eiser heeft tegen het bestreden besluit beroep ingesteld.

De rechtbank heeft het beroep op 19 november 2024 op zitting behandeld. Eiser heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigde. De minister heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigde.

Na afloop van de behandeling van de zaak ter zitting heeft de rechtbank onmiddellijk uitspraak gedaan.

1. De minister heeft de rechtbank op 8 november 2024 bericht dat eiser op

7 november 2024 met onbekende bestemming is vertrokken. De minister heeft zich daarbij gebaseerd op informatie van het Centraal Orgaan opvang asielzoekers (COa).

1.1.

De rechtbank ziet zich daarom voor de vraag gesteld of eiser nog procesbelang heeft bij het beroep.

1.2.

De gemachtigde van eiser heeft op 11 november 2024 aan de rechtbank laten weten dat hij heeft geen contact meer heeft met eiser.

1.3.

Uit vaste rechtspraak van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State volgt dat wanneer een vreemdeling, die een asielaanvraag heeft ingediend, met onbekende bestemming vertrekt zonder aan de minister te laten weten waar hij verblijft, er in principe vanuit kan worden gegaan dat die vreemdeling geen prijs meer stelt op de door hem in eerste instantie gezochte bescherming in Nederland. Dit is alleen anders als een vreemdeling nog contact met zijn gemachtigde onderhoudt en dus nog prijs stelt op deze bescherming.

1.4.

In dit geval heeft eiser de opvang verlaten, de minister en de gemachtigde niet op de hoogte gesteld van zijn verblijfsplaats en heeft hij ook geen contact meer met zijn gemachtigde. Dit maakt dat de rechtbank ervan uitgaat dat eiser geen prijs meer stelt op bescherming in Nederland. Het is de rechtbank verder ook niet gebleken van concrete aanknopingspunten om hiervan af te wijken. Nog daargelaten dat er ook geen gronden zijn ingediend, oordeelt de rechtbank dat er geen belang meer is bij een inhoudelijke behandeling van het beroep. Het beroep is dus niet-ontvankelijk.

2. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.

3. Partijen zijn gewezen op de mogelijkheid om tegen de mondelinge uitspraak in hoger beroep te gaan op de hieronder omschreven wijze.