Dublin, verzet, ongegrond, Duitsland

Bestuursrecht

zaaknummer: AWB 24/21364

[opposant] , opposant,

Inleiding

Beoordeling door de rechtbank

2. Opposant, die volgens de gegevens op het afgegeven visum, de Angolese nationaliteit heeft en is geboren op [geboortedatum 1] 2001, heeft in Nederland een asielaanvraag ingediend. Deze aanvraag is niet in behandeling genomen omdat Duitsland verantwoordelijk zou zijn voor de behandeling daarvan. Uit gegevens van verweerder zou volgen dat opposant met onbekende bestemming is vertrokken. De gemachtigde van opposant heeft op zitting gemeld op de hoogte te zijn van de huidige verblijfplaats van opposant in [plaats] en heeft op 6 januari 2025 nog contant met hem gehad. De rechtbank is van oordeel dat opposant om die reden nog belang heeft bij de beoordeling van zijn verzet.

3. De rechtbank heeft in de beroepszaak uitspraak gedaan zonder zitting. Artikel 8:54 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) biedt die mogelijkheid als het eindoordeel buiten redelijke twijfel staat. De rechtbank heeft het beroep ongegrond verklaard. Zij heeft in de bestreden uitspraak – kort samengevat – geoordeeld dat verweerder niet gehouden was om af te wijken van het interstatelijk vertrouwensbeginsel ten aanzien van Duitsland. Opposant heeft niet aannemelijk gemaakt dat het Duitse asiel- en opvangsysteem zodanige tekortkomingen kent dat overdracht aan Duitsland een reëel risico op een behandeling in strijd met artikel 3 van het EVRM of artikel 4 van het Handvest met zich meebrengt. Ook heeft opposant niet onderbouwd dat klagen bij de Duitse autoriteiten of andere instanties bij problemen onmogelijk of zinloos zou zijn. Tot slot heeft de rechtbank geoordeeld dat binnen de kaders van de Dublinprocedure geen ruimte is om te toetsen of eiser bij overdracht aan Duitsland een risico loopt op indirect refoulement.

Wat vindt opposant in verzet?

4. Bij verzet oordeelt de rechtbank uitsluitend of het beroep van opposant buiten redelijke twijfel ongegrond verklaard kon worden zonder het houden van een zitting. Als opposant met gegronde redenen kan onderbouwen dat het beroep niet zonder zitting afgedaan mocht worden bij de bestreden uitspraak, kan het verzet gegrond verklaard worden. Als in verzet argumenten naar voren worden gebracht die bij een normale behandeling ook nog hadden kunnen worden aangevoerd, moet worden beoordeeld of hierdoor twijfel ontstaat over de uitkomst. Zo ja, dan wordt het verzet gegrond verklaard zodat nader onderzoek kan plaatsvinden.

5. In wat opposant heeft aangevoerd ziet de rechtbank geen aanleiding anders te oordelen dan in de uitspraak van 18 november 2024. Daarbij is van belang dat al uit het claimakkoord blijkt dat de Duitse autoriteiten op de hoogte zijn van de hiervoor genoemde persoonsgegevens van opposant. Ook is verweerder in het besluit van 18 oktober 2024 ingegaan op de gestelde Congolese nationaliteit van opposant. De pas op 15 december 2024 overgelegde geboorteakte, waaruit de persoonsgegevens van opposant zouden volgen, kan opposant bij de Duitse autoriteiten aan de orde stellen tijdens zijn asielprocedure. De

rechtbank heeft in de uitspraak van 18 november 2024 geoordeeld dat zij ten aanzien van Duitsland van het interstatelijk vertrouwensbeginsel mag uitgaan. Opposant heeft dit niet met objectieve informatie bestreden. In een Dublinprocedure is er geen ruimte voor het toetsen van het risico op indirect refoulement als gevolg van het beschermingsbeleid. Het enkele herhalen van deze vrees maakt dit niet anders. In wat opposant heeft aangevoerd, ziet de rechtbank dus geen aanleiding anders te oordelen dan in de uitspraak van 18 november 2024.

Conclusie en gevolgen

6. Gelet op het voorgaande is het verzet ongegrond. Dat betekent dat de eerdere uitspraak van 18 november 2024 in stand blijft.

7. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.

Beslissing

Bent u het niet eens met deze uitspraak?