Terugkeerbesluit en inreisverbod, beroep ongegrond. Terugkeerbesluit niet in geschil, duur inreisverbod.

Bestuursrecht

zaaknummer: NL24.43747

[eiser] , V-nummer: [v-nummer] , eiser

(gemachtigde: mr. E.R. Weegenaar),

de minister van Asiel en Migratie, verweerder.

Inleiding

Beoordeling door de rechtbank

2. Eiser stelt te zijn geboren op [geboortedatum] 1980 en de Egyptische nationaliteit te

hebben. Verweerder heeft eiser een terugkeerbesluit opgelegd en een inreisverbod voor de duur van twee jaar tegen hem uitgevaardigd, omdat eiser geen rechtmatig verblijf heeft sinds hij de vrije termijn van zijn Schengenvisum heeft overschreden.

3. Eiser is het niet eens met het bestreden besluit. Eiser begrijpt dat in het terugkeerbesluit is overwogen dat hij moet terugkeren en heeft hier geen bezwaren tegen. Verweerder had kunnen volstaan met een terugkeerbesluit en heeft onvoldoende gemotiveerd waarom een inreisverbod is opgelegd en waarom dit geldt voor de duur van twee jaar. Eiser heeft een import- en exportbedrijf en is in de afgelopen jaren vaak heen en weer gereisd tussen Egypte en Nederland. Gezien deze bedrijfsbelangen brengt een inreisverbod eiser in grote (financiële) problemen. Het terugkeerbesluit en inreisverbod moeten dan ook worden vernietigd.

4. Allereerst wordt overwogen dat de gronden die door verweerder aan het terugkeerbesluit ten grondslag zijn gelegd niet in geschil zijn. Daarom moet ervan uit worden gegaan dat verweerder terecht heeft geconcludeerd dat een risico bestaat dat eiser zich aan het toezicht zal onttrekken en dat eiser het grondgebied van de Europese Unie, de EER en Zwitserland onmiddellijk moet verlaten.

5. In het terugkeerbesluit van 5 november 2024 heeft verweerder eiser een onmiddellijke vertrektermijn opgelegd. Op grond van artikel 66a, eerste lid onder a van de Vreemdelingenwet 2000 (Vw) kon verweerder een inreisverbod aan eiser opleggen. Naar het oordeel van de rechtbank heeft verweerder voldoende gemotiveerd waarom in dit geval daarvan niet hoefde te worden afgezien. Verweerder hoefde ook geen inreisverbod voor kortere duur op te leggen. In dit verband is van belang dat eiser tijdens het gehoor op

5 november 2024 heeft aangegeven dat hij geen familieleden heeft in Nederland en niet kan werken. Verweerder heeft er dus terecht op gewezen dat niet is gebleken dat afgezien zou moeten worden van het opleggen van het inreisverbod. Omdat eiser eerst in beroep heeft gesteld dat hij voor zijn import- en exportbedrijf heen en weer reist tussen Egypte en Nederland en dat hij een partnerschap en concrete plannen heeft om samen te werken met Nederlandse bedrijven en deze stellingen niet heeft onderbouwd, kan dat niet tot een ander oordeel leiden.

Conclusie en gevolgen

6. De beroepsgronden slagen niet. Het beroep is ongegrond en het opgelegde

terugkeerbesluit en het uitgevaardigde inreisverbod blijven in stand.

7. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.

Beslissing