Geen gronden ingediend – geen reactie – geen verschoonbare reden – Bahaddar – beroep niet-ontvankelijk

RECHTBANK DEN HAAG

uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen

[eiser], eiser,

de minister van Asiel en Migratie, verweerder.

Procesverloop

Overwegingen

1. Op grond van artikel 6:5, eerste lid, aanhef en onder d, van de Awb bevat een beroepschrift de gronden van het beroep. Als niet voldaan is aan dit vereiste, kan het beroep op grond van artikel 6:6 van de Awb niet-ontvankelijk worden verklaard mits de indiener de gelegenheid heeft gekregen om het verzuim te herstellen binnen een daartoe gestelde termijn.

2. Het beroepschrift van eiser bevat geen gronden. De rechtbank heeft de gemachtigde van eiser op 15 mei 2026 in de gelegenheid gesteld om alsnog de gronden van het beroep in te dienen binnen een termijn van vijf werkdagen. Daarbij is aan eiser medegedeeld dat het beroep anders niet-ontvankelijk kan worden verklaard. Er zijn geen gronden ingediend. De rechtbank heeft daarom op 26 mei 2026 aan eiser verzocht om binnen vijf werkdagen mede te delen of hiervoor een verschoonbare reden is. In het dossier ten aanzien van de aan deze procedure connexe voorlopige voorziening heeft de gemachtigde van eiser daarop gereageerd dat eiser een andere advocaat zou zoeken om de procedure over te nemen. De rechtbank constateert dat zich geen andere advocaat namens eiser heeft gesteld die beroepsgronden heeft ingediend. De rechtbank is van oordeel dat niet gebleken is dat het verzuim verschoonbaar is.

3. De rechtbank ziet zich, gelet hierop, nog slechts voor de vraag gesteld of het dossier aanleiding geeft om aan te nemen dat er sprake is van bijzondere, op de individuele zaak betrekking hebbende feiten of omstandigheden als bedoeld in rechtsoverweging 45 van het arrest van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens in de zaak Bahaddar tegen Nederland. Dergelijke bijzondere feiten of omstandigheden doen zich voor, indien hetgeen is aangevoerd en overgelegd onmiskenbaar tot het oordeel leidt dat terugkeer schending zou opleveren van artikel 3 van het Europees verdrag tot bescherming van de rechten en de fundamentele vrijheden (EVRM). Naar het oordeel van de rechtbank is hiervan geen sprake. Het dossier biedt geen concrete aanknopingspunten om aan te nemen dat bij terugkeer onmiskenbaar sprake zal zijn van een schending van artikel 3 van het EVRM. Van Bahaddar-omstandigheden is daarom geen sprake.

4. Het beroep is daarom kennelijk niet-ontvankelijk.

5. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.

Beslissing