AA. Voornemen niet aan eiser uitgereikt. Besluit bevat een motiveringsgebrek en is in strijd met het…

RECHTBANK DEN HAAG

[eiser] ,

de minister van Asiel en Migratie, verweerder

(gemachtigde: mr. D. Post).

Samenvatting

Procesverloop

Totstandkoming van het bestreden besluit

3. Met het voornemen van 24 april 2026 heeft verweerder laten weten dat hij voornemens is de asielaanvraag van eiser buiten behandeling te stellen. Eiser is namelijk per e-mail van 18 april 2026 uitgenodigd voor de start van zijn asielprocedure op 20 april 2026, maar is zonder tegenbericht niet verschenen. Eiser is nog een keer uitgenodigd om op 24 april 2026 te verschijnen. Eiser is ook toen niet verschenen en heeft daarvoor geen reden opgegeven. Eiser heeft op 12 december 2025 al een terugkeerbesluit en inreisverbod gekregen.

4. Met het bestreden besluit handhaaft verweerder het standpunt zoals dat in het voornemen is ingenomen. Eiser heeft namelijk geen zienswijze opgestuurd. Daarom bestaat er geen aanleiding voor een ander oordeel.

Beoordeling door de rechtbank

5. De rechtbank beoordeelt de buitenbehandelingstelling van de asielaanvraag van eiser. Zij doet dat aan de hand van de beroepsgronden van eiser.

6. Op de zitting heeft eiser de grond in verband met het niet uitreiken van het bestreden besluit aan de juiste gemachtigde laten vallen.

7. Eiser stelt zich allereerst op het standpunt dat het voornemen niet aan hem, of aan zijn gemachtigde, is uitgereikt. Eiser heeft dus geen kennis kunnen nemen van het voornemen en dus geen mogelijkheid gehad een zienswijze in te brengen. Dit is in strijd met artikel 3:117, vierde lid, van het Vb. Het afzien van hoor- en wederhoor is eveneens in strijd met artikel 4:8 van de Awb, het zorgvuldigheidsbeginsel (artikel 3:2 van de Awb) en artikel 41, tweede lid, eerste streepje, van het Handvest EU.

8. De rechtbank overweegt als volgt. De advocaat van eiser heeft in het beroepschrift en op de zitting toegelicht dat het voornemen nooit aan hem is uitgereikt. Hij kreeg pas een e-mailnotificatie dat hij was gekoppeld als gemachtigde aan de zaak van eiser toen het bestreden besluit werd verzonden. De rechtbank ziet geen reden om aan deze gestelde gang van zaken te twijfelen. De gemachtigde van verweerder heeft op de zitting aangevoerd dat het misschien technisch mogelijk zou zijn om te achterhalen wanneer en aan wie het voornemen is verzonden, maar heeft de verzending van het voornemen niet onderbouwd of aangeboden dit te onderbouwen. De rechtbank stelt dan ook vast dat het voornemen niet aan eiser of aan zijn gemachtigde is verzonden, nog daargelaten dat mr. Boone op dat moment niet de advocaat van eiser was. Uit de e-mailcorrespondentie tussen de Raad voor Rechtsbijstand en mr. Boone blijkt namelijk dat hij niet was gekoppeld aan eiser als zijn asieladvocaat. Nu het voornemen niet aan eiser is uitgereikt, heeft hij ook niet de kans gehad een zienswijze in te brengen. De rechtbank is daarom van oordeel dat het bestreden besluit een motiveringsgebrek bevat en is genomen in strijd met het zorgvuldigheidsbeginsel. De rechtbank zal het bestreden besluit daarom vernietigen en verweerder opdragen een nieuw besluit te nemen op de asielaanvraag van eiser met inachtneming van deze uitspraak.

9. Omdat het beroep gegrond is komt de rechtbank niet toe aan de overige beroepsgronden.

Conclusie en gevolgen

10. Verweerder heeft de aanvraag ten onrechte buiten behandeling gesteld. Het beroep is gegrond omdat het bestreden besluit een motiveringsgebrek bevat en is genomen in strijd met het zorgvuldigheidsbeginsel. De rechtbank vernietigt daarom het bestreden besluit en bepaalt dat verweerder een nieuw besluit moet nemen en daarbij rekening zal houden met deze uitspraak. De rechtbank geeft verweerder hiervoor twaalf weken.

11. Omdat de rechtbank nu beslist op het beroep van eiser, is er voor het treffen van de?voorlopige?voorziening?geen aanleiding meer. Het verzoek daartoe wordt daarom afgewezen.

12. Omdat het beroep gegrond is krijgt eiser een vergoeding van zijn proceskosten. Verweerder moet deze vergoeding betalen. Deze vergoeding bedraagt € 2.802,- omdat de gemachtigde van eiser een beroepschrift en een verzoekschrift heeft ingediend en aan de zitting heeft deelgenomen. Verder zijn er geen kosten gemaakt die vergoed kunnen worden.

Beslissing

- verklaart het beroep gegrond;

- vernietigt het bestreden besluit van 8 mei 2026;

- draagt verweerder op binnen twaalf weken na de dag van verzending van deze uitspraak een nieuw besluit te nemen op de aanvraag, waarbij rekening wordt gehouden met deze uitspraak.

- wijst her verzoek af.

- veroordeelt verweerder tot betaling van € 2.802,- aan proceskosten aan eiser.