Vrijheidsontnemende maatregel o.g.v. artikel 6, derde lid van de Vw (grensdetentie). Het ontbreken van een…

Zittingsplaats Zwolle

Bestuursrecht

zaaknummer: NL26.36567

en

1. Deze uitspraak gaat over de maatregel van vrijheidsontneming die aan eiser is

opgelegd. Deze maatregel is opgelegd op grond van artikel 6, derde lid, van de Vw. Eiser is het niet eens met die maatregel. Hij voert daartegen beroepsgronden aan. Onder meer aan de hand van deze beroepsgronden beoordeelt de rechtbank de rechtmatigheid van die

maatregel en de vraag of aan eiser een schadevergoeding moet worden toegekend.

1.1.

De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat het beroep ongegrond is. Het opleggen van de maatregel van vrijheidsontneming is niet onrechtmatig. De maatregel voldoet aan de voorwaarden. Er is dus geen reden voor het toekennen van een schadevergoeding. Hieronder legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit heeft.

2. Bij besluit van 1 juli 2026 (het bestreden besluit) is aan eiser met toepassing van artikel 6, derde lid, van de Vw een vrijheidsontnemende maatregel opgelegd.

2.1.

De minister heeft de rechtbank op grond van artikel 94, eerste lid, van de Vw van het besluit tot oplegging van de vrijheidsontnemende maatregel in kennis gesteld. Deze kennisgeving wordt gelijkgesteld met een door eiser ingesteld beroep. Dit beroep moet tevens worden aangemerkt als een verzoek om toekenning van schadevergoeding.

2.2.

3. De minister kan de vreemdeling die aan de grens te kennen heeft gegeven een

4. Indien de rechtbank bij de beoordeling van het beroep van oordeel is dat de

5. Eiser voert aan dat de maatregel van meet af aan onrechtmatig is vanwege het ontbreken van een fysieke handtekening op de zogeheten M18A, M19B en M101 formulieren. Dit betreffen de beschikking uitstel toegangsweigering voor asielzoekers, de vrijheidsontnemende maatregel en het ontvangstbewijs voor het tijdelijk in bewaring nemen van reis- en/of identiteitspapieren. Daarnaast zijn er volgens eiser in zijn geval bijzondere individuele omstandigheden, die vrijheidsontneming onevenredig bezwarend maken. Deze omstandigheden zijn enerzijds gelegen in de gezondheidssituatie van eiser en anderzijds in de nacht die eiser op de lounge van Schiphol heeft doorgebracht waar het koud was. Deze nacht heeft zijn gezondheidstoestand, in het bijzonder de hernia, verslechterd.

Wat is het oordeel van de rechtbank?

6. De rechtbank volgt eiser om te beginnen niet in zijn beroepsgrond over dat het ontbreken van een fysieke handtekening tot onrechtmatigheid van de vrijheidsontneming leidt. De rechtbank stelt vast dat de zogeheten M18A, M19B en M101 formulieren zijn voorzien van datum en tijdstip van de handtekening, personalia en functie van de verbalisant en dat op de documenten vermeld staat dat ze vanwege digitale ondertekening niet zijn voorzien van een fysieke handtekening. De ondertekening is hiermee geldig en verifieerbaar. De rechtbank ziet hierin dan ook geen onrechtmatigheid.

7. De rechtbank is verder van oordeel dat niet is gebleken dat de vrijheidsontneming voor eiser onevenredig bezwarend is. Deze stelling is door eiser niet met documenten onderbouwd en ook in het dossier bevinden zich geen aanknopingspunten voor de conclusie dat eiser detentieongeschikt zou zijn. De medische omstandigheden waar eiser naar verwijst, namelijk dat hij last heeft van een hernia en vocht in zijn linker knie, zijn door de minister kenbaar betrokken in de maatregel. De minister heeft hierover in de maatregel opgenomen dat deze omstandigheden de maatregel niet onevenredig bezwarend maken omdat eiser heeft aangegeven verder gezond te zijn en dat hij geen problemen heeft met de tijdelijke vrijheidsontnemende maatregel. Er is meegenomen dat er een medische dienst aanwezig is tot wie eiser zich te allen tijde kan wenden en dat er geen andere omstandigheden naar voren zijn gekomen die de vrijheidsontnemende maatregel onevenredig bezwarend maken. Het is de rechtbank dan ook niet gebleken dat eiser om medische redenen niet in staat is om bewaring te ondergaan of dat zijn klachten zijn verergerd in detentie.

8. Los van de door eiser aangevoerde gronden, ziet de rechtbank in de door de minister en eiser verstrekte gegevens geen grond om te komen tot het oordeel dat aan de

rechtmatigheidsvoorwaarden voor deze maatregel niet is voldaan. In het licht van het grensbewakingsbelang kan de maatregel in stand blijven.

De rechtbank:

Deze uitspraak is gedaan door mr. A.R. van der Winkel, rechter, in aanwezigheid van F.E. Siblesz, griffier.

De uitspraak is uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:

Rechtsmiddel

Tegen deze uitspraak kan hoger beroep worden ingesteld bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State binnen één week na de dag van bekendmaking.