Beroep tegen de ophouding. Geen sprake van verkapt vreemdelingrechtelijke aanhouding. Beroep ongegrond.

Zittingsplaats Amsterdam

Bestuursrecht

zaaknummer: NL26.39914

en

De ambtenaar belast met het toezicht op vreemdelingen heeft eiser op 16 juli 2026 opgehouden op grond van artikel 50, derde lid, van de Vreemdelingenwet 2000 (Vw).

Eiser heeft tegen de ophouding beroep ingesteld.

De rechtbank heeft het beroep op 24 juli 2026 op zitting behandeld. Eiser heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigde. De minister heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigde.

Uit het proces-verbaal van bevindingen van 16 juli 2026 blijkt het volgende. Omstreeks 15:50 uur kregen verbalisanten een melding om naar een yogastudio te gaan vanwege het afgaan van een inbraakalarm. In de yogastudio troffen verbalisanten eiser aan. Eiser heeft zich geïdentificeerd met een Georgisch rijbewijs. Nadat duidelijk werd dat eiser als klusjesman in de yogastudio werkt, hebben verbalisanten een geldig legitimatiebewijs gevorderd. Eiser gaf aan dat hij alleen een verlopen identiteitsbewijs bij zich had. Het paspoort van eiser zou thuis liggen bij zijn zus in [plaats] . In de beschikbare politiesystemen zagen verbalisanten dat eiser als verwijderbaar stond vermeld. Zij hebben vervolgens contact opgenomen met de vreemdelingenpolitie. In het proces-verbaal staat vermeld dat de verbalisanten op advies eiser hebben aangehouden ter zake de Wet op de identificatieplicht.

De rechtbank is van oordeel dat uit het proces-verbaal van bevindingen voldoende blijkt dat de aanleiding om eiser aan te houden niet vreemdelingrechtelijk van aard was. Daarbij neemt de rechtbank in aanmerking dat verbalisanten ter plaatse waren vanwege een melding van een inbraakalarm in een yogastudio. Dit past binnen de uitoefening van algemene politietaken. Nadat eiser geen geldig legitimatiebewijs kon tonen, hebben de verbalisanten de beschikbare politiesystemen geraadpleegd. Daaruit bleek dat eiser verwijderbaar was en hebben de verbalisanten contact opgenomen met de vreemdelingenpolitie. Dat eiser vervolgens op advies van de vreemdelingenpolitie door verbalisanten is aangehouden ter zake de Wet op de identificatieplicht, maakt niet dat de verbalisanten niet langer handelden in het kader van hun algemene politietaken. De informatie dat eiser verwijderbaar was, is pas aan het licht gekomen nadat eiser op vordering geen geldig legitimatiebewijs kon tonen. Onder deze omstandigheden is dan ook geen sprake van een verkapt vreemdelingrechtelijke aanhouding. De beroepsgrond slaagt niet.

De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.

Deze uitspraak is gedaan door mr. M.B. de Boer, rechter, in aanwezigheid van B.S. Beens, griffier.

De uitspraak is uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:

Tegen deze uitspraak staat geen rechtsmiddel open.