Vervolgberoep; art. 59, eerste lid, aanhef en onder a, Vw 2000 (onrechtmatig verblijf); geen gronden; ongegrond.

RECHTBANK DEN HAAG

uitspraak van de enkelvoudige kamer van 25 augustus 2026 in de zaak tussen

[eiser] , v-nummer: [x] , eiser

(gemachtigde: mr. E.W.M. ter Meulen-Mouwen),

de minister van Asiel en Migratie.

Procesverloop

Beoordeling door de rechtbank

1. Indien de rechtbank van oordeel is dat de toepassing of tenuitvoerlegging van de maatregel van vreemdelingenbewaring in strijd is met de Vw 2000 dan wel bij afweging van alle daarbij betrokken belangen in redelijkheid niet gerechtvaardigd is, verklaart zij het beroep gegrond en beveelt zij de opheffing van de maatregel of een wijziging van de wijze van tenuitvoerlegging daarvan.

2. Uit de uitspraak van 5 juni 2026 volgt dat de maatregel van bewaring tot het moment van sluiten van dat onderzoek, rechtmatig was. Daarom beoordeelt de rechtbank nu alleen of de maatregel van bewaring sinds het moment van sluiten van dat onderzoek, op 2 juni 2026, rechtmatig is.

3. Eiser heeft, tot het sluiten van het onderzoek op 18 augustus 2026, geen gronden aangevoerd tegen het voortduren van de maatregel van bewaring. De rechtbank ziet in de door de minister verstrekte gegevens geen grond om te komen tot het oordeel dat aan de rechtmatigheidsvoorwaarden voor deze maatregel niet is voldaan. De rechtbank ziet ook ambtshalve geen grond voor het oordeel dat het voorduren van de bewaring op enig moment tot het sluiten van het onderzoek onrechtmatig was.

Conclusie en gevolgen

Beslissing

- verklaart het beroep ongegrond;

- wijst het verzoek om schadevergoeding af.