Bewaring; artikel 59a, eerste lid, van de Vw 2000 Dublin-situatie Zwitserland; ambtshalve toetsing; ongegrond.

Zittingsplaats Arnhem

Bestuursrecht

zaaknummer: NL26.4784

en

Bij besluit van 26 januari 2026 (het bestreden besluit) heeft de minister aan eiser de maatregel van bewaring op grond van artikel 59a, eerste lid, van de Vreemdelingenwet 2000 (Vw 2000) opgelegd.

Eiser heeft tegen het bestreden besluit beroep ingesteld. Dit beroep moet tevens worden aangemerkt als een verzoek om toekenning van schadevergoeding.

De rechtbank heeft het beroep op 10 februari 2026 op zitting behandeld. Verschenen zijn: eiser (met behulp van een beeldverbinding), de gemachtigde van eiser en de gemachtigde van de minister.

Leidt ambtshalve toetsing tot onrechtmatigheid van de maatregel van bewaring?

1. De rechtbank stelt vast dat eiser geen gronden heeft ingediend tegen de maatregel van bewaring. Eiser gaf op de zitting enkel aan graag naar Zwitserland te willen vertrekken. De minister deelde mee dat de overdracht in beginsel gepland staat op 16 februari 2026. De rechtbank ziet in de door de minister verstrekte gegevens geen grond om te komen tot het oordeel dat aan de rechtmatigheidsvoorwaarden voor deze maatregel niet is voldaan.

2. Het beroep is ongegrond. Daarom wordt ook het verzoek om schadevergoeding afgewezen. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.

De rechtbank:

- verklaart het beroep ongegrond;
- wijst het verzoek om schadevergoeding af.

Deze uitspraak is gedaan door mr. J.M.C. Schuurman-Kleijberg, in aanwezigheid van
mr.N. Habibi, griffier.

De uitspraak is uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:

Rechtsmiddel

Tegen deze uitspraak kan hoger beroep worden ingesteld bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State binnen één week na de dag van bekendmaking.