Verzet gegrond; beroep niet tijdig beslissen (ntb); besluit- en vertrekmoratorium Syrië; andere beslistermijn…

Bestuursrecht

zaaknummer: NL25.29921 V

uitspraak van de enkelvoudige kamer op het verzet van

de minister van Asiel en Migratie, de minister

Inleiding

Beoordeling door de rechtbank

2. Het beroep van opposant ging over het niet tijdig beslissen door de minister

op zijn asielaanvraag van 31 januari 2024. De rechtbank heeft uitspraak gedaan zonder zitting. Dat mag de rechtbank als het oordeel buiten redelijke twijfel staat. De rechtbank heeft in de uitspraak van 21 oktober 2025 het beroep ongegrond geacht. De reden hiervoor is dat de rechtbank tot de conclusie is gekomen dat het besluit- en beslismoratorium voor Syrië ook van toepassing is op asielaanvragen waarvan de oorspronkelijke beslistermijn (zes maanden na het indienen van de aanvraag) al is verstreken op het moment van inwerkingtreding van het beslismoratorium. Volgens de rechtbank was in eisers geval de uiterlijke beslisdatum 31 oktober 2025 (21 maanden na de datum van de asielaanvraag). De rechtbank oordeelde dat hoewel de ingebrekestelling op 21 augustus 2024 terecht was gedaan, namelijk na het verstrijken van de beslistermijn op 31 juli 2024, het beroep alsnog ongegrond was omdat de beslistermijn met de inwerkingtreding van het besluitmoratorium is opgeschort en verlengd.

3. Opposant heeft verzet gedaan, omdat hij het niet eens is met de uitspraak van 21 oktober 2025. Opposant heeft in verzet aangevoerd dat het besluitmoratorium voor Syrië buiten beschouwing moet worden gelaten, omdat hij staatloos Palestijn is en, hoewel hij in Syrië is geboren, hij geen Syriër is. Daarnaast is er sprake van divergente jurisprudentie, omdat beroepen in soortgelijke gevallen bij andere rechtbanken wel kennelijk gegrond worden geacht. Eiser verzoek de rechtbank de jurisprudentielijn van de rechtbank Rotterdam over te nemen. Ook verzoekt eiser de rechtbank om het beroep gegrond te verklaren met het oog op het beginsel van gelijke behandeling. Daarnaast voert opposant aan dat hij reden ziet om prejudiciële vragen te stellen aan het Hof van Justitie van de Europese Unie (HvJEU) over de uitleg van artikel 31van de Procedurerichtlijn.

4. Verzet gaat over de vraag of de rechtbank ten onrechte tot vereenvoudigde behandeling is overgegaan wegens de kennelijke uitkomst van - in dit geval - het beroep van opposant tegen het niet tijdig beslissen op zijn asielaanvraag. Dit betekent dat de beoordeling van de rechtbank in verzet beperkt is tot de vraag of terecht uitspraak is gedaan zonder opposant op zitting te horen. Indien in verzet argumenten naar voren worden gebracht die in geval van een normale behandeling ook nog hadden kunnen worden aangevoerd, moet worden beoordeeld of hierdoor twijfel ontstaat over de uitkomst. Zo ja, dan moet de rechter het verzet gegrond verklaren zodat nader onderzoek kan plaatsvinden. Aan de inhoud van de beroepsgronden komt de rechtbank in deze zaak dus pas toe als het verzet gegrond is.

5. De rechtbank is van oordeel dat in de uitspraak van 21 oktober 2025 ten onrechte is geoordeeld dat buiten redelijke twijfel is dat het beroep ongegrond is. Bij uitspraak van 29 januari 2026 heeft deze rechtbank geoordeeld dat de oorspronkelijke beslistermijn

Conclusie en gevolgen

Beslissing

• verklaart het verzet gegrond;

• verklaart de uitspraak van 21 oktober 2025 vervallen;

• veroordeelt de minister in de proceskosten van opposant tot een bedrag van € 467,-.

Tegen deze uitspraak staat geen hoger beroep of verzet open.