Vreemdelingenrecht
AMbV Kroatië. Er kan worden uitgegaan van het interstatelijk vertrouwensbeginsel. Geen sprake van bijzondere…
Rechtbank Den Haag, 9 november 2026
ECLI:NL:RBDHA:2026:33072 · Rechtbank Den Haag · 9 november 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/rechtbank-den-haag/bestuursrecht/vreemdelingenrecht/eerste-aanleg-enkelvoudig/ecli-nl-rbdha-2026-33072
Zaakgegevens
Op 9 november 2026 heeft de Rechtbank Den Haag in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over vreemdelingenrecht.
- Instantie
- Rechtbank Den HaagRechtbankDe rechter die de meeste zaken als eerste behandelt: civiele zaken, strafzaken en bestuurszaken.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Zwolle
- Datum uitspraak
- 9 november 2026
- Datum publicatie
- 10 november 2026
- Zaaknummer
- NL26.31446
- Rechtsgebied
- Bestuursrecht » Vreemdelingenrecht
- Procedure
- Eerste aanleg - enkelvoudigEnkelvoudige kamerDe zaak is behandeld door één rechter.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:RBDHA:2026:33072
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
AMbV Kroatië. Er kan worden uitgegaan van het interstatelijk vertrouwensbeginsel. Geen sprake van bijzondere kwetsbaarheid. Geen onevenredige hardheid. Overdracht leidt niet tot onomkeerbare gevolgen. Beroep ongegrond.
Uitspraak
RECHTBANK DEN HAAG
Zittingsplaats Zwolle
Bestuursrecht
zaaknummer: NL26.31446
uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
[eiser] , V-nummer: [V-nummer] , eiser
(gemachtigde: mr. A.J.M. Mohrmann),
en
de minister van Asiel en Migratie, de minister
(gemachtigde: mr. I.L.E. Dissevelt).
Inleiding
1. In deze uitspraak beoordeelt de rechtbank het beroep van eiser tegen het niet in behandeling nemen van zijn aanvraag tot het verlenen van een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd. Eiser stelt van Iraakse nationaliteit te zijn en te zijn geboren op [geboortedatum] 1996. De minister heeft de aanvraag van eiser met het bestreden besluit van 4 juni 2026 niet in behandeling genomen omdat Kroatië verantwoordelijk is voor de behandeling van de asielaanvraag.
De rechtbank heeft het beroep op 29 oktober 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: eiser, de gemachtigde van eiser, A. Jafar als tolk en de gemachtigde van de minister.
Beoordeling door de rechtbank
2. De rechtbank beoordeelt het niet in behandeling nemen van de asielaanvraag van eiser. Zij doet dat aan de hand van de argumenten die eiser heeft aangevoerd, de beroepsgronden.
3. De rechtbank verklaart het beroep ongegrond. Dat betekent dat het niet in behandeling nemen van de aanvraag in stand blijft. Hierna legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.
Totstandkoming van het besluit
4. Op grond van de Dublinverordening neemt de minister een asielaanvraag niet in behandeling als is vastgesteld dat een andere lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling daarvan. In dit geval heeft Nederland bij Kroatië een verzoek om terugname gedaan. Kroatië heeft dit verzoek aanvaard.
Is overdracht in strijd met de internationale verplichtingen?
5. Eiser voert aan dat niet van het interstatelijk vertrouwensbeginsel kan worden uitgegaan. Eiser heeft verklaard dat hij in Kroatië is mishandeld door de autoriteiten en niet terug wil. Ook is er bij eiser sprake van ernstige psychische- en lichamelijke problemen. Eiser heeft suïcide uitingen gedaan. Ter onderbouwing hiervan heeft eiser zijn medisch dossier overgelegd van de huisarts. Volgens eiser is nader onderzoek naar zijn medische problematiek van belang, omdat hij waarschijnlijk als bijzonder kwetsbaar moet worden gezien. Daarna zal de minister moeten beoordelen wat de gevolgen zijn voor eiser als een bijzonder kwetsbaar persoon. Op grond van het Tarakhel-arrest dient de minister in dat geval om individuele garanties te vragen voordat eiser wordt overgedragen. De minister zal ook moeten beoordelen of eiser bij overdracht naar Kroatië de mogelijkheid heeft om een effectieve medische behandeling te krijgen. Een overdracht aan Kroatië zou suïcidaliteit tot gevolg kunnen hebben en zal om die reden een reëel risico op artikel 4 van het Handvest opleveren. Overdracht zal vanwege zijn psychische en lichamelijke problemen een ernstige verslechtering van zijn gezondheidstoestand betekenen en in strijd zijn met het arrest C.K.
6. De minister stelt zich op het standpunt dat ten aanzien van Kroatië van het interstatelijk vertrouwensbeginsel kan worden uitgegaan. Daarbij heeft de minister in het besluit verwezen naar een uitspraak van de Afdeling van 9 oktober 2024, waarin is bevestigd dat van het interstatelijk vertrouwensbeginsel mag worden uitgegaan. Volgens de minister heeft eiser niet aannemelijk gemaakt dat er in Kroatië structurele tekortkomingen zijn in de asielprocedure en opvang. De minister heeft er verder op gewezen dat uit de overgelegde medische stukken niet blijkt dat eiser bijzonder kwetsbaar is en dat er extra persoonlijke garanties nodig zijn.
7. De rechtbank oordeelt hierover als volgt. De minister mag in beginsel ten opzichte van Kroatië uitgaan van het interstatelijk vertrouwensbeginsel. Dit betekent dat lidstaten erop mogen vertrouwen dat de andere lidstaten de vreemdeling in overeenstemming met het EVRM, het Vluchtelingenverdrag en het Unierecht zullen behandelen. Eiser moet aannemelijk maken dat dit in zijn geval niet kan. Volgens uitspraken van de Afdeling kan nog altijd worden uitgegaan van het interstatelijk vertrouwensbeginsel. In deze uitspraken heeft de Afdeling geoordeeld dat niet is gebleken dat er problemen zijn die dusdanig structureel en ernstig zijn, dat bij overdracht aan Kroatië op voorhand sprake is van een reëel risico op schending van artikel 3 van het EVRM of artikel 4 van het Handvest. Naar het oordeel van de rechtbank is eiser er niet in geslaagd om aannemelijk te maken dat ten aanzien van Kroatië niet langer van het interstatelijk vertrouwensbeginsel kan worden uitgegaan.
8. Naar het oordeel van de rechtbank heeft eiser ook niet aannemelijk gemaakt dat Kroatië in zijn specifieke geval de internationale verplichtingen schendt. Eisers persoonlijke relaas en eigen verklaringen in het aanmeldgehoor en op zitting over de behandeling/mishandeling door de autoriteiten in Kroatië maken het niet anders, omdat daaruit niet blijkt dat mishandelingen structureel plaatsvinden bij Dublinterugkeerders en dat daartegen geen bescherming mogelijk is. Ook ten aanzien van eisers medische en psychische klachten heeft eiser niet aannemelijk gemaakt dat hij in Kroatië niet de medische behandeling zal krijgen die hij nodig heeft. Mocht eiser in Kroatië worden geconfronteerd met tekortkomingen, op welke manier dan ook, dan ligt het op zijn weg hierover bij de (hogere of rechterlijke) Kroatische autoriteiten te klagen. Eiser heeft niet aannemelijk gemaakt dat klagen bij de Kroatische autoriteiten voor hem onmogelijk of bij voorbaat zinloos is.
9. Ten aanzien van eisers beroep op het Tarakhel arrest, oordeelt de rechtbank dat niet is gebleken dat in geval van eiser sprake is van bijzondere kwetsbaarheid als bedoeld in het Tarakhel-arrest. Uit de overgelegde medische stukken blijkt weliswaar lichamelijke en psychische problematiek. Maar niet dat deze problematiek zodanig ernstig is dat eiser moet worden aangemerkt als bijzonder kwetsbaar. Verder heeft de minister terecht gewezen op het uitgangspunt dat in de verantwoordelijke lidstaat de medische voorzieningen vergelijkbaar zijn met die in andere lidstaten en ook ter beschikking staan aan Dublinclaimanten. Het is aan eiser om met concrete aanwijzingen aannemelijk te maken dat dit uitgangspunt in dit geval niet opgaat. Eiser is hierin niet geslaagd. De overgelegde stukken bieden geen concrete aanwijzingen dat behandeling in dit geval niet adequaat in Kroatië kan plaatsvinden. Eiser heeft naar het oordeel van de rechtbank niet met concrete bewijzen aannemelijk gemaakt dat hij, zonder het verkrijgen van aanvullende garanties, in Kroatië geen adequate zorg- en opvangvoorzieningen zal krijgen. De minister heeft dan ook terecht geconcludeerd dat eiser niet aannemelijk heeft gemaakt dat hij bijzonder kwetsbaar is en terecht geen aanleiding gezien om aanvullende garanties te vragen van Kroatië.
10. De minister heeft daarom kunnen verwijzen naar het interstatelijk vertrouwensbeginsel en zich terecht op het standpunt gesteld dat ervan kan worden uitgegaan dat Kroatië de internationale verplichtingen nakomt. Deze beroepsgrond slaagt niet.
Artikel 17 van de Dublinverordening
11. Eiser voert aan dat overdracht aan Kroatië in dit geval onevenredig hard is. Hij stelt zich op het standpunt dat zijn medische situatie zich verzet tegen overdracht aan Kroatië. Gemachtigde van eiser wijst erop dat in het bestreden besluit een aanvullende beoordeling of sprake is van een bijzondere situatie die tot leidt tot een onevenredige hardheid bij een overdacht aan Kroatië, ontbreekt. Het bestreden besluit is daarom onvoldoende gemotiveerd en in strijd met het zorgvuldigheidsbeginsel.
12. De rechtbank is van oordeel dat de minister voldoende heeft gemotiveerd waarom er geen aanleiding bestaat om de asielaanvraag van eiser op grond van artikel 17 van de Dublinverordening aan zich te trekken. De minister heeft in het voornemen reeds geconcludeerd dat overdracht aan Kroatië niet leidt tot onevenredige hardheid. In het besluit heeft de minister de beoordeling van artikel 17 van de Dublinverordening niet specifiek beoordeeld. Ten aanzien hiervan en hetgeen eiser heeft aangevoerd over zijn medische problematiek en zijn ervaringen in Kroatië, verwijst de rechtbank naar de Afdelingsuitspraak van 25 februari 2025. Daarin is geoordeeld dat als de minister de omstandigheden waarop de vreemdeling zich heeft beroepen al heeft betrokken bij de beoordeling of hij van het interstatelijk vertrouwensbeginsel mag uitgaan, dit in beginsel ook een deugdelijke motivering is waarom hij zijn discretionaire bevoegdheid niet gebruikt. De minister had daarom geen reden hoeven zien om in het besluit opnieuw hierop in te gaan of dit aanvullend te motiveren. De rechtbank volgt daarom het standpunt van de minister op zitting, dat de beoordeling van de individuele omstandigheden van eiser in het kader van het interstatelijk vertrouwensbeginsel voldoende is. De beroepsgrond slaagt niet.
Leidt een overdracht tot onomkeerbare gevolgen?
13. Eiser heeft erop gewezen dat gemachtigde in de zienswijze had verzocht om de beslissing op de aanvraag op te schorten. Eiser heeft in de zienswijze aangegeven dat hij bij GZA is geweest en dat hij is doorverwezen naar een psycholoog voor een gesprek. Gemachtigde was voornemens om de psycholoog te vragen om zich uit te laten over de aard en ernst van de problematiek en in hoeverre een overdracht aan Kroatië het ziektebeeld zal beïnvloeden. Eiser stelt dat het onzorgvuldig is dat de minister de afspraak met POH-GGZ niet heeft afgewacht voor het nemen van een beslissing genomen op de aanvraag.
Eiser voert verder onder verwijzing naar het arrest C.K. aan dat hij voldoende aannemelijk heeft gemaakt dat er ernstige mentale en lichamelijke aandoeningen aanwezig zijn, dat bij overdracht aan Kroatië een aanzienlijke en onomkeerbare achteruitgang van zijn gezondheid moet worden verwacht. Eiser heeft een patiëntendossier overgelegd, een verwijsbrief en een brief van Zenmo GGZ. Hieruit blijkt volgens eiser dat sprake is van randpsychotische verschijnselen en suïcidale uitingen. Zenmo GGZ kan eiser niet de juiste zorg bieden. De psychische toestand van eiser is te ernstig voor GGZ. Eiser staat op de wachtlijst voor behandeling. Eiser is van mening dat de minister naar aanleiding hiervan, het BMA om een advies had moeten vragen, ter beoordeling van de gevolgen van een overdracht op de gezondheidstoestand van eiser. Eiser vindt het onzorgvuldig dat de minister de aard en ernst van deze klachten zonder nader onderzoek beoordeelt en zonder nadere motivatie naast zich neerlegt. Op zitting heeft gemachtigde van eiser nog benadrukt dat het met name ziet op de psychische klachten van eiser en het suïcide risico.
14. De minister stelt zich op het standpunt dat eiser op dit moment nog niet onder behandeling staat voor zijn gestelde klachten. Ook uit de overgelegde stukken blijkt volgens de minister niet dat overdracht aan Kroatië een reëel en bewezen risico oplevert van een aanzienlijke en onomkeerbare achteruitgang van eisers medische situatie. Er bestaat daarom ook geen aanleiding om het BMA om advies te vragen.
15. De minister mag er in beginsel op vertrouwen dat als Kroatië ermee heeft ingestemd om eiser op grond van de Dublinverordening te nemen, zij haar internationale verplichtingen zal nakomen. Kroatië is gebonden aan dezelfde internationale verplichtingen als Nederland en er is geen reden om aan te nemen dat Kroatië zich daar niet aan zal houden. De minister mag zich dan ook op het standpunt stellen dat er van mag worden uitgegaan dat de medische voorzieningen in Kroatië vergelijkbaar zijn met die in Nederland, dat Kroatië in staat moet worden geacht de medische klachten van eiser te kunnen behandelen en dat eiser na aankomst in Kroatië toegang heeft tot de nodige behandeling.
16. Naar het oordeel van de rechtbank heeft eiser onvoldoende aanknopingspunten naar voren gebracht voor de conclusie dat overdracht in strijd zou zijn met artikel 3 van het EVRM of artikel 4 van het EU-Handvest. Uit het overgelegde medisch dossier van eiser, de verwijsbrief en brief van Zenmo GGZ, blijkt dat er sprake is van lichamelijke en psychische problematiek en eiser hulp nodig heeft, echter kan hieruit niet worden afgeleid dat sprake is van een ernstige mentale of lichamelijke aandoening waarbij de overdracht een reëel en bewezen risico zou inhouden op een aanzienlijke onomkeerbare achteruitgang van de gezondheidstoestand van eiser. De lichamelijke klachten van eiser zijn onderzocht door een uroloog. Deze bericht op 10 september 2026 dat er sprake is van een normaal aspect van beide nieren, geen sprake is van hydrofenose, normale bevindingen geen urolithiasis en geen objectiveerbare urologische afwijking. De uroloog concludeert dat er geen urologisch vervolg nodig is. Ten aanzien van eisers psychische problemen vindt de rechtbank van belang dat in het patiëntendossier in juni 2026 is opgeschreven, dat eiser geen suïcide plannen heeft gemaakt of pogingen daartoe heeft gedaan en dat het blijft bij een gedachte. Eiser is bang hiernaar ooit te handelen maar vertrouwt zich echter genoeg om tot morgen te kunnen wachten. Ook heeft eiser sinds langere tijd last van geheugenverlies en nachtmerries. De arts concludeert dat er geen acuut gevaar is. De rechtbank vindt verder van belang dat in de brief van Zenmo van 1 september 2026 weliswaar staat dat i.v.m. rand psychotische verschijnselen en suïcidale ideaties Zenmo patiënt(e) niet de juiste zorg kunnen bieden en de patiënt daarom terugverwijzen maar onduidelijk is waarop dit standpunt precies is gebaseerd. Daar komt bij dat in het patiëntendossier in reactie hierop staat: “Lijkt geen sprake te zijn van (rand)psychotische fenomenen; wel suïcidale uitspraken maar dit is niet ongebruikelijk bij psychisch lijden en lijkt me een wat zwakke reden om iemand af te wijzen …? Beter niet verwijzen naar Zenmo als ze de gemiddelde AZC-bewoner niet kunnen ondersteunen.” Eiser is vervolgens op 16 september 2026 doorverwezen naar Kleur GGZ. Op zitting is gebleken dat eiser nog op de wachtlijst staat en het is nog onduidelijk wanneer behandeling zou kunnen starten. Uitgaande van het interstatelijk vertrouwensbeginsel is wat eiser heeft aangevoerd en het overgelegde medisch dossier, onvoldoende voor het oordeel dat overdracht een reëel en bewezen risico inhoudt op een aanzienlijke onomkeerbare achteruitgang van de gezondheidstoestand van eiser. Eiser kan voor zijn problematiek, indien nodig in Kroatië medische zorg krijgen. Tot slot overweegt de rechtbank dat op basis van wat zich in het dossier bevond verweerder geen aanleiding had hoeven zien om het BMA in te schakelen of te wachten met het nemen van een besluit. De beroepsgrond slaagt niet.
Conclusie en gevolgen
17. Het beroep is ongegrond. Eiser krijgt geen vergoeding van zijn proceskosten.
Beslissing
De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
Deze uitspraak is gedaan door mr. M.M. van Veelen, rechter, in aanwezigheid van
mr. T.C. Kasper-Kleve, griffier.
De uitspraak is uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen 1 week na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.