Verbintenissenrecht
Aanneming van werk. Eiseres (consument) heeft opdracht gegeven voor de verbouwing van haar woning aan een…
Rechtbank Den Haag, 4 november 2026
ECLI:NL:RBDHA:2026:32781 · Rechtbank Den Haag · 4 november 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/rechtbank-den-haag/civiel-recht/verbintenissenrecht/eerste-aanleg-enkelvoudig/ecli-nl-rbdha-2026-32781
Zaakgegevens
Op 4 november 2026 heeft de Rechtbank Den Haag in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over verbintenissenrecht.
- Instantie
- Rechtbank Den HaagRechtbankDe rechter die de meeste zaken als eerste behandelt: civiele zaken, strafzaken en bestuurszaken.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Den Haag
- Datum uitspraak
- 4 november 2026
- Datum publicatie
- 6 november 2026
- Zaaknummer
- C/09/702083 / HA ZA 26-305
- Rechtsgebied
- Civiel recht » Verbintenissenrecht
- Procedure
- Eerste aanleg - enkelvoudigEnkelvoudige kamerDe zaak is behandeld door één rechter.Meer uitleg
- Advocaat
- mr. J.A. Veldkamp te Utrecht, mr. M.C. Corbeij-Beukers te Breda
- ECLI
- ECLI:NL:RBDHA:2026:32781
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Aanneming van werk. Eiseres (consument) heeft opdracht gegeven voor de verbouwing van haar woning aan een vennootschap. Deze vennootschap is ontbonden. De aannemingsovereenkomst is niet deugdelijk nagekomen. Tussen partijen is in geschil of gedaagden contractspartij zijn (geworden) bij de aannemingsovereenkomst en aansprakelijk zijn voor de geleden schade. De rechtbank is van oordeel dat door de verklaringen en gedragingen van één van gedaagden bij eiseres het gerechtvaardigd vertrouwen is ontstaan dat deze partij contractspartij is (geworden) bij de aannemingsovereenkomst. Vordering tot vervangende schadevergoeding ten aanzien van deze gedaagde toegewezen.
Uitspraak
RECHTBANK Den Haag
Team handel
Zaaknummer: C/09/702083 / HA ZA 26-305
Vonnis van 4 november 2026
in de zaak van
[eiseres] te [woonplaats 1] ,
eiseres,
advocaat: mr. J.A. Veldkamp te Utrecht,
tegen
1 [gedaagde sub 1] B.V. te [plaats] ,
2. [gedaagde sub 2] te [woonplaats 2] ,
gedaagden,
advocaat: mr. M.C. Corbeij-Beukers te Breda.
Eiseres wordt hierna [eiseres] genoemd. Gedaagden worden hierna afzonderlijk [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] genoemd.
1 Waar gaat deze zaak over?
[eiseres] is een particulier en heeft met [bedrijfsnaam 1] B.V. een overeenkomst gesloten voor de verbouwing van haar woning. [eiseres] heeft € 79.628,16 aanbetaald. Er zijn werkzaamheden verricht. [eiseres] vindt dat het werk niet goed is uitgevoerd en heeft een rapport door een deskundige laten opstellen waarin staat dat er gebreken zijn. [eiseres] heeft haar vordering tot nakoming omgezet in een vordering tot schadevergoeding. [bedrijfsnaam 1] B.V. is inmiddels ontbonden. Volgens [eiseres] zijn gedaagden aansprakelijk voor de schade die zij heeft geleden als gevolg van de niet-nakoming van de aannemingsovereenkomst.
[eiseres] voert aan dat gedaagden zich (mede) hebben verbonden tot nakoming van de aannemingsovereenkomst. Daarnaast voert [eiseres] aan dat [gedaagde sub 2] als (indirect) bestuurder en vereffenaar van [bedrijfsnaam 1] B.V. aansprakelijk is voor de schade. Ook is [gedaagde sub 2] volgens [eiseres] aansprakelijk vanwege vereenzelviging en/of misbruik van identiteitsverschil. Gedaagden betwisten dit.
De rechtbank is van oordeel dat gelet op de verklaringen en gedragingen van [gedaagde sub 1] , bij [eiseres] het gerechtvaardigd vertrouwen is ontstaan dat [gedaagde sub 1] contractspartij is geworden bij de overeenkomst. De rechtbank wijst de vorderingen ten aanzien van [gedaagde sub 1] daarom gedeeltelijk toe. De rechtbank wijst de vorderingen ten aanzien van [gedaagde sub 2] af, omdat niet is komen vast te staan dat hij zich heeft verbonden tot nakoming van de aannemingsovereenkomst dan wel onrechtmatig tegenover [eiseres] heeft gehandeld.
2 De procedure
Het procesdossier bestaat uit de volgende stukken:
- de dagvaarding van 23 maart 2026 met producties 1 tot en met 34;
- de conclusie van antwoord met producties 1 tot en met 4;
- het tussenvonnis van 17 juni 2026;
- de akte overlegging producties namens [eiseres] met producties 35 en 36;
- het bericht namens gedaagden waarmee de bijlage bij productie 2 is overgelegd;
- de spreekaantekeningen namens beide partijen.
Op 21 september 2026 heeft de mondelinge behandeling plaatsgevonden. Partijen zijn vergezeld van hun advocaten verschenen. Partijen hebben hun standpunten toegelicht, vragen van de rechtbank beantwoord en hebben op elkaar kunnen reageren.
Ten slotte is de datum bepaald waarop dit vonnis wordt gewezen.
3 De feiten
Gelet op wat er in de processtukken staat en wat er tijdens de zitting is besproken, gaat de rechtbank bij de beoordeling van de zaak uit van de volgende feiten en omstandigheden.
[eiseres] is een particulier en eigenaresse van een woning in Aalsmeer.
[gedaagde sub 2] is (indirect) bestuurder van [gedaagde sub 1] en [bedrijfsnaam 1] B.V. (hierna: [bedrijfsnaam 1] ).
[bedrijfsnaam 1] , tot 1 januari 2023 handelend onder de naam [bedrijfsnaam 2] , heeft op 25 mei 2022 een offerte aan [eiseres] uitgebracht voor het uitvoeren van werkzaamheden aan de aanbouwen van haar woning. Deze offerte vermeldt een aanneemsom van € 58.852,50 incl. btw. Op verzoek van [eiseres] zijn de in de offerte vermelde werkzaamheden op 6 juni 2022 nader gespecificeerd.
Per e-mail van 27 mei 2022 heeft [gedaagde sub 2] onder meer het volgende aan [eiseres] gestuurd:
‘(…) Doordat wij naast [bedrijfsnaam 2] ook nog [gedaagde sub 1] hebben, en daar beschikken over een 100 tal vakmannen, kunnen wij snel starten en is het werk vaak ook snel klaar. Ook onderhouden wij onze gedane werkzaamheden voor de periode van 5 jaar. Wij nemen regelmatig contact op, of alles nog naar wens is, en uiteraard kunnen jullie ons altijd bellen bij vragen.’
Op 27 juni 2022 heeft [bedrijfsnaam 1] een offerte uitgebracht voor aanvullende werkzaamheden. Deze offerte vermeldt een aanneemsom van € 2.194 inclusief btw.
[eiseres] heeft beide offertes geaccepteerd.
Vanaf 12 oktober 2022 hebben [eiseres] en [gedaagde sub 2] contact gehad over de aanvang van de werkzaamheden. [eiseres] heeft daarbij lange tijd geen duidelijkheid gekregen over een startdatum van de werkzaamheden.
[gedaagde sub 2] heeft per e-mail van 19 mei 2023 aan [eiseres] aangegeven dat uitvoering van de aannemingsovereenkomst alleen kan plaatsvinden bij een verhoging van de aanneemsom met € 24.826,80.
[eiseres] heeft [gedaagde sub 2] begin augustus 2023 verzocht om duidelijkheid te geven over de startdatum van de werkzaamheden. [gedaagde sub 2] heeft vervolgens op 24 augustus 2023 gereageerd dat de werkzaamheden bij [eiseres] op 29 augustus 2023 van start zullen gaan.
Per e-mail van 8 september 2023 heeft [eiseres] aan [gedaagde sub 2] geschreven dat de werkzaamheden na twee dagen weer stil zijn komen te liggen.
[gedaagde sub 2] heeft [eiseres] per e-mail van 1 november 2023 bericht dat [bedrijfsnaam 1] in financiële problemen verkeert en dat er € 15.000 nodig is voor de inkoop van het voor de werkzaamheden bij [eiseres] benodigde materiaal.
[eiseres] en [gedaagde sub 2] hebben vervolgens verder contact gehad, onder andere over het verstrekken van garanties. In een e-mail van 3 november 2023 heeft [gedaagde sub 2] onder meer geschreven:
‘(…) [bedrijfsnaam 1] gaat ermee stoppen dus al jouw garanties doen niet veel betreffende de bv. Ik wil wel als jou dat zekerheid geeft tekenen voor prive garantie. Als wij niet de 13e starten ondanks de aanbetaling en het werk niet afmaken in een stuk, dan wil ik best tekenen dat ik prive aansprakelijk ben en jij de betaalde gelden op mij prive mag vorderen. Wellicht ben je dan een stuk zekerder van onze intenties. Wij gaan het gewoon afmaken [eiseres] , achteraf ben je tevreden dat weet ik zeker. Dus daar heb ik helemaal geen moeite mee om te tekenen in prive en bij deze heb je het gelijk zwart op wit, voor het geval wij onze afspraken niet na zouden komen.(…)’
Op 6 november 2023 is tussen [eiseres] enerzijds en [bedrijfsnaam 1] , [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] anderzijds een overeenkomst gesloten. In deze overeenkomst, die het opschrift draagt ‘Geldleningsovereenkomst’, is onder meer bepaald:
‘De ondergetekenden;
1. Mevrouw [eiseres] (…), hierna ook te noemen: de schuldeiser/opdrachtgever
2. De besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid [bedrijfsnaam 1] B.V.(…)
3. De besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid [gedaagde sub 1] B.V.(…)
4. De heer [gedaagde sub 2] in prive(…)
Partijen 2, 3 en 4 hierna ook te noemen de schuldenaar/opdrachtnemer,
Verklaren dat schuldeiser/opdrachtgever en schuldenaar/opdrachtnemer op basis van een door opdrachtnemer vanuit de rechtsvoorganger van [bedrijfsnaam 1] , [bedrijfsnaam 2] , uitgebrachte offerte d.d. 25 mei 2022 een overeenkomst van opdracht hebben waarin overeengekomen wordt dat opdrachtnemer renovatiewerkzaamheden zoals weergegeven in eerdergenoemde offerte zal verrichten bij opdrachtgever(…)
De activiteiten van [bedrijfsnaam 2] zijn overgenomen door [bedrijfsnaam 1] . Dit geld ook voor de verplichtingen van [bedrijfsnaam 2] jegens mw. [eiseres] .
Dat de totale aanneemsom thans bestaat uit:
- Originele offerte [bedrijfsnaam 2] € 58.852,50
- Verhoging kozijnen in aluminium € 2.000,00
- Inflatiecorrectie offerte a.g.v, vertraging € 24.825,80
Totaal € 85.678,60
Dat mw. [eiseres] thans heeft betaald:
- Materiaalkosten originele offerte incl btw € 38.556,70
- Verhoging kozijnen in aluminium € 2.000,00
- Suppletie a.g.v. inflatiecorrectie € 2.282,45
Totaal € 42.839,15 (50% offertebedrag)
Dat met de betaling van 50% van de aanneemsom ad € 42.839,15 opdrachtgever voldaan heeft aan haar verplichting zoals opgenomen in de betalingsvoorwaarden in de offerte van WBS Klussenbedrijf d.d. 25 mei 2022.
Dat vanwege interne bedrijfsomstandigheden WBS Klussenbedrijf/ [bedrijfsnaam 1] tot op heden geen gevolg heeft gegeven aan de tot stand gekomen (bouw)overeenkomst.
Overwegende dat:
- Als gevolg van de boven aangehaalde bedrijfsomstandigheden [bedrijfsnaam 1] een additionele aanbetaling van € 15.000 vraagt ten behoeve van aankoop materiaal.
- Dat het in het voornemen van [bedrijfsnaam 1] ligt na ontvangst van deze additionele
aanbetaling te starten met de werkzaamheden op uiterlijk 13 november aanstaande.
- Dat gezien het feit dat de aanbetalingen van opdrachtgever vanaf 22 juni 2022 door BNU
Bouwbedrijf zijn gebruikt als werkkapitaal.
- De schuldeiser/opdrachtgever bereid is een lening te verstrekken aan de schuldenaar/opdrachtnemer voor het totaal bedrag aan bevoorschotting van bouwwerkzaamheden aan haar woning aan de (…) groot € 42.839,15 + € 15.000,= € 57.839,15.
- De schuldeiser en de schuldenaar hetgeen is overeengekomen nader schriftelijk wensen vast te leggen.
SCHULDBEKENTENIS
De schuldenaar erkent wegens te leen ontvangen gelden schuldig te zijn aan de schuldeiser, die deze schuldbekentenis aanneemt, een bedrag groot zeven en vijftig duizend achthonderd en negen en dertig euro en vijftien eurocenten (€ 57.839,15 ).
Dit te leen verstrekte bedrag of het restant daarvan wordt hierna genoemd: de hoofdsom.
BEPALINGEN MET BETREKKING TOT DE GELDLENING
Met betrekking tot deze geldlening gelden de volgende bepalingen:
1. Looptijd/Opzegging.
De geldlening is - tenzij deze wordt verlengd - verstrekt voor een tijdsduur van vier maanden, te rekenen vanaf 6 november 2023 en mitsdien (uiterlijk) eindigend op 6 februari 2023.
2. Rente.
Over de hoofdsom is geen rente verschuldigd.
3. Aflossing ,
Partijen komen overeen dat de lening afgelost zal worden middels levering van bouwmaterialen en naar rato verrichte bouwwerkzaamheden conform de offerte d.d.25-5-2022 (…).
De eerste aflossing zal plaatsvinden tegelijk met het leveren van de te plaatsen kozijnen voor de bouwwerkzaamheden welke volgens afspraak zullen starten op uiterlijk 13 november 2023. Deze aflossing bedraagt 23.000 euro.
De volgende aflossingen zullen verdeeld worden over de tijdsduur/maanden dat het werk beslaat. Bij voorkeur te verdelen over november additionele inkoop materialen € 15.000, december en januari in de vorm van arbeid naar rato van verrichte werkzaamheden.
Schuldenaar zal per afgelost deel een aflossingsbewijs verstrekken.
4. Opeisbaarheid
De gehele hoofdsom is opeisbaar na het verstrijken van de in artikel 1 genoemde tijdsduur. [bedrijfsnaam 1] zal zich ervoor inspannen de werkzaamheden uit te voeren in de genoemde tijdsduur en middels de termijnfacturen voor geleverde materialen en arbeidsuren de schuld in te lopen.’
[eiseres] heeft vervolgens een bedrag van € 15.000 aan [bedrijfsnaam 1] overgemaakt. [bedrijfsnaam 1] heeft de uitvoering van de werkzaamheden vanaf 13 november 2023 weer hervat.
In de periode tussen 18 november 2023 en 20 januari 2024 heeft [eiseres] via Whatsapp en e-mail haar zorgen aan [gedaagde sub 2] geuit over de uitvoering van de werkzaamheden.
[bedrijfsnaam 1] is per 24 januari 2024 uitgeschreven uit het handelsregister.
[eiseres] heeft op 26 januari en 1 maart 2024 twee facturen op naam van [bedrijfsnaam 1] aan [bedrijfsnaam 1] voldaan.
Op 15 maart 2024 is een factuur op naam van [gedaagde sub 1] aan [eiseres] verstuurd. [eiseres] heeft deze factuur aan [gedaagde sub 1] voldaan.
In de periode tussen 15 maart en 21 augustus 2024 heeft [eiseres] klachten aan [gedaagde sub 2] geuit over de uitvoering en de voortgang van de werkzaamheden. Zij heeft daarbij aangegeven dat zij heeft geconstateerd dat er fouten zijn gemaakt in de uitvoering van de werkzaamheden en diverse werkzaamheden niet zijn uitgevoerd. Op haar verzoek om een plan van aanpak voor het herstel van deze fouten en een planning voor de nog uit te voeren werkzaamheden, heeft [eiseres] geen duidelijkheid verkregen. [eiseres] heeft daarop aangekondigd dat zij het werk door een deskundige zal laten beoordelen.
Op 8 november 2024 heeft het door [eiseres] ingeschakelde expertisebureau Bureau voor Bouwpathologie onderzoek verricht naar de uitgevoerde werkzaamheden. Hoewel [gedaagde sub 2] daarvoor was uitgenodigd, is hij niet bij de uitvoering van het onderzoek verschenen.
Op 25 april 2025 heeft Bureau voor Bouwpathologie haar rapport uitgebracht. Zij concludeert daarin, kort gezegd, dat er verschillende gebreken zijn aan de uitgevoerde werkzaamheden en werkzaamheden van de offerte niet zijn uitgevoerd. Bureau voor Bouwpathologie begroot de kosten voor het herstel van de werkzaamheden op € 48.285 inclusief btw en de kosten voor het niet uitgevoerde werk op € 30.240 inclusief btw. Ook licht zij toe dat de constatering van zogenaamd ‘besmet werk’ voor aannemers prijsverhogend kan werken.
De advocaat van [eiseres] heeft het rapport van Bureau voor Bouwpathologie per e-mail van 23 mei 2025 aan [bedrijfsnaam 1] en gedaagden verzonden. Daarbij zijn zij (samengevat) verzocht om binnen 8 dagen schriftelijk te bevestigen dat zij binnen twee maanden de (herstel)werkzaamheden conform het rapport van Bureau voor Bouwpathologie uitvoeren
Op 30 mei 2025 heeft [gedaagde sub 2] per e-mail vanaf het e-mailadres van [gedaagde sub 1] voorgesteld om de resterende werkzaamheden vanaf 1 juli 2025 uit te voeren. In dat bericht heeft hij onder meer het volgende geschreven:
‘(…)Hoewel de oorspronkelijke BV waarmee wij gezamenlijk een overeenkomst hadden, inmiddels is beëindigd, zijn wij bereid om de resterende werkzaamheden, zoals destijds overeengekomen, op zorgvuldige wijze af te ronden. Wij richten ons als organisatie niet meer op een particuliere markt, maar willen wij dit traject netjes afsluiten.’
Bij brief van 13 juni 2025 heeft de advocaat van [eiseres] aan [bedrijfsnaam 1] en gedaagden geschreven dat het voorstel van 30 mei 2025 niet akkoord is en dat [eiseres] haar vordering tot nakoming omzet in een vordering tot schadevergoeding.
4 Het geschil
[eiseres] vordert, voor zover mogelijk bij vonnis uitvoerbaar bij voorraad:
I. de verklaring voor recht dat:
a. gedaagden zijn tekortgeschoten in de verplichtingen uit de aannemingsovereenkomst;
b. de vordering tot nakoming is omgezet in een vordering tot vervangende schadevergoeding.
II. gedaagden hoofdelijk te veroordelen om aan [eiseres] te betalen:
a. een bedrag van € 124.046,78 te vermeerderen met de wettelijke rente, dan wel een in goede justitie te bepalen bedrag;
b. een bedrag van € 3.496,90 ter vergoeding van de redelijke kosten ter vaststelling van schade en aansprakelijkheid;
III. gedaagden hoofdelijk te veroordelen tot betaling van buitengerechtelijke kosten;
IV. gedaagden hoofdelijk te veroordelen in de proceskosten, vermeerderd met de wettelijke rente.
[eiseres] legt aan haar vorderingen ten grondslag dat sprake is van een tekortkoming in de nakoming van de aannemingsovereenkomst. Volgens [eiseres] zijn de werkzaamheden niet, dan wel verkeerd uitgevoerd. [eiseres] voert aan dat gedaagden zich (mede) hebben verbonden tot nakoming van de aannemingsovereenkomst, zodat zij aansprakelijk zijn voor de schade die [eiseres] lijdt door de tekortkoming in de nakoming van de aannemingsovereenkomst. [eiseres] voert verder aan dat [gedaagde sub 2] (ook) als (middellijk) bestuurder en vereffenaar van [bedrijfsnaam 1] aansprakelijk is voor de schade. Ook is [gedaagde sub 2] volgens [eiseres] aansprakelijk vanwege vereenzelviging en/of misbruik van identiteitsverschil. [eiseres] vordert vervangende schadevergoeding en vergoeding van deskundigenkosten.
Gedaagden voeren verweer. Gedaagden concluderen tot niet-ontvankelijkheid van [eiseres] , dan wel tot afwijzing van de vorderingen van [eiseres] , met uitvoerbaar bij voorraad te verklaren veroordeling van [eiseres] in de kosten van deze procedure.
Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover nodig, nader ingegaan.
5 De beoordeling
In deze procedure staat de vraag centraal of gedaagden aansprakelijk zijn voor de schade die [eiseres] stelt te hebben geleden doordat de aannemingsovereenkomst niet op juiste wijze is nagekomen.
[gedaagde sub 1] is (mede)contractspartij bij de aannemingsovereenkomst
[eiseres] stelt zich op het standpunt dat gedaagden zich hoofdelijk (mede) hebben verbonden tot nakoming van de aannemingsovereenkomst. [eiseres] baseert deze stelling op de omstandigheid dat gedaagden in de overeenkomst van geldlening zijn aangeduid als “schuldenaar/opdrachtnemer”. [eiseres] wijst er daarnaast op dat de werkzaamheden na de ontbinding van [bedrijfsnaam 1] zijn voortgezet en dat [gedaagde sub 1] daarvoor een factuur aan haar heeft gestuurd. Verder voert [eiseres] aan dat [gedaagde sub 2] met haar heeft gecommuniceerd vanaf het e-mailadres van [gedaagde sub 1] en heeft benoemd dat [gedaagde sub 1] een substantiële omzet heeft om [eiseres] gerust te stellen ten aanzien van de nakoming van de aannemingsovereenkomst. [eiseres] voert ten aanzien van [gedaagde sub 2] aan dat hij zich ook in e-mailcorrespondentie hoofdelijk heeft verbonden ten aanzien van de nakoming van de aannemingsovereenkomst. Gelet hierop zijn gedaagden volgens [eiseres] (mede)contractspartij bij de aannemingsovereenkomst en aansprakelijk voor de door haar geleden schade.
Gedaagden betwisten dat zij aansprakelijk zijn voor de nakoming van de aannemingsovereenkomst. Zij wijzen erop dat de aannemingsovereenkomst is gesloten tussen [eiseres] en [bedrijfsnaam 1] en dat er geen sprake is geweest van contractsovername door gedaagden. Ook brengen de door [eiseres] aangevoerde omstandigheden volgens gedaagden niet mee dat zij zijn toegetreden tot de aannemingsovereenkomst of daaruit voortvloeiende verplichtingen op zich hebben genomen.
De rechtbank overweegt als volgt. De Hoge Raad heeft bepaald dat de beantwoording van de vraag of iemand bij het sluiten van een overeenkomst in eigen naam en dus als contractspartij heeft opgetreden of als vertegenwoordiger van een ander, waarbij die ander dus als contractspartij moet worden aangemerkt, afhangt van hetgeen de betrokken partijen daaromtrent jegens elkaar hebben verklaard en over en weer uit elkaars verklaringen en gedragingen hebben afgeleid en mochten afleiden. Niet uitgesloten is dat op enig moment na het sluiten van de overeenkomst een ander dan een van de oorspronkelijke contractspartijen in plaats van die oorspronkelijke contractspartij dient te worden aangemerkt als contractspartij. De beantwoording van de vraag of op enig moment na het aangaan van de overeenkomst sprake is van een wijziging van een van de contractspartijen als hiervoor bedoeld, hangt eveneens af van hetgeen de betrokken partijen daaromtrent jegens elkaar hebben verklaard en over en weer uit elkaars verklaringen en gedragingen hebben afgeleid en redelijkerwijze mochten afleiden.
Geldleningsovereenkomst
Tussen partijen is allereerst in geschil of gedaagden zich door het aangaan van de geldleningsovereenkomst hebben verbonden tot nakoming van de aannemingsovereenkomst. De rechtbank is van oordeel dat dit niet het geval is. De enkele omstandigheid dat gedaagden in de leningsovereenkomst staan aangeduid als “schuldenaar/opdrachtnemer” is onvoldoende om te kunnen concluderen dat gedaagden zich (mede) hebben verbonden tot nakoming van de aannemingsovereenkomst. Deze aanduiding zegt op zichzelf immers nog niets over de verplichtingen uit de aannemingsovereenkomst. Uit de geldleningsovereenkomst blijkt niet dat gedaagden zich hebben verbonden tot iets anders dan een garantstelling voor de door [eiseres] verrichte betalingen. Dat komt ook overeen met de e-mail van [gedaagde sub 2] van 3 november 2023, waarin hij aangeeft dat [eiseres] ‘betaalde gelden’ op hem mag vorderen. Verder wordt in de considerans en artikel 4 van de geldleningsovereenkomst [bedrijfsnaam 1] genoemd als de partij die de werkzaamheden zal uitvoeren. De stelling van [eiseres] dat gedaagden zich met het aangaan van de geldleningsovereenkomst ook hebben verbonden tot nakoming van de aannemingsovereenkomst vindt dan ook geen steun in de geldleningsovereenkomst en de correspondentie die daaraan vooraf ging.
Het voorgaande betekent dat gedaagden zich door het sluiten van de geldleningsovereenkomst slechts garant hebben gesteld voor de door [eiseres] betaalde bedragen en daarmee geen verplichtingen uit de aannemingsovereenkomst op zich hebben genomen. Omdat [eiseres] geen vorderingen heeft gebaseerd op de nakoming van de geldleningsovereenkomst en de rechtbank vanwege een daarin opgenomen forumkeuzebeding overigens ook niet bevoegd zou zijn, zal de rechtbank daarover niet oordelen.
Gedragingen van [gedaagde sub 1]
De rechtbank is van oordeel dat [eiseres] er op basis van de gedragingen van [gedaagde sub 1] wel redelijkerwijs vanuit heeft mogen gaan dat [gedaagde sub 1] contractspartij was bij de aannemingsovereenkomst. De rechtbank komt op grond van de volgende overwegingen tot dit oordeel.
Vaststaat dat de werkzaamheden uit de aannemingsovereenkomst na de ontbinding van [bedrijfsnaam 1] per 24 januari 2024 ongewijzigd zijn voortgezet tot en met 15 maart 2024 door dezelfde personen als in de periode daarvoor. Op de mondelinge behandeling heeft [gedaagde sub 2] verklaard dat het voortzetten van de werkzaamheden door [gedaagde sub 1] moet zijn gedaan. Uit hoofde van welke rechtsverhouding dit heeft plaatsgevonden, heeft [gedaagde sub 2] niet kunnen uitleggen.
Verder is van belang dat [gedaagde sub 2] na de ontbinding van [bedrijfsnaam 1] ongewijzigd contact heeft gehouden met [eiseres] over de werkzaamheden aan haar woning. [eiseres] heeft tijdens de mondelinge behandeling onweersproken verklaard dat zij niet bekend was met de ontbinding van [bedrijfsnaam 1] en ook niet wist dat de werkzaamheden door [gedaagde sub 1] zijn voortgezet, totdat zij een factuur op naam van [gedaagde sub 1] ontving voor de verrichte werkzaamheden. Nadat zij over de tenaamstelling van deze factuur contact heeft gezocht en bevestigd heeft gekregen dat het klopt dat [gedaagde sub 1] de factuur stuurde, heeft [eiseres] de factuur op 15 maart 2024 aan [gedaagde sub 1] voldaan. Daarbij is mede van belang dat [eiseres] al bekend was met [gedaagde sub 1] , omdat [gedaagde sub 2] daar bij het aangaan en na het sluiten van de overeenkomst al meerdere keren naar heeft verwezen en [gedaagde sub 1] zich in de geldleningsovereenkomst ook garant heeft verklaard voor terugbetaling. Bovendien had [gedaagde sub 1] door die garantstelling ook een financieel belang bij de nakoming van de aannemingsovereenkomst.
De rechtbank is van oordeel dat [eiseres] er onder deze omstandigheden vanuit mocht gaan dat [gedaagde sub 1] kennelijk de contractuele verplichtingen van [bedrijfsnaam 1] heeft overgenomen. De rechtbank ziet daarvan bevestiging in het e-mailbericht van [gedaagde sub 2] van 30 mei 2025. Daarin heeft hij aangeboden dat ‘wij’ de werkzaamheden inclusief herstel kunnen doen. Dit bericht is verstuurd vanaf het e-mailadres van [gedaagde sub 1] . Het gebruik van “wij” als meervoud impliceert dat het om een onderneming gaat en dat [gedaagde sub 2] [gedaagde sub 1] actief bij de herstelwerkzaamheden wenste te betrekken.
Tussenconclusie
Het voorgaande leidt tot de conclusie dat door de gedragingen van [gedaagde sub 1] bij [eiseres] het gerechtvaardigd vertrouwen is ontstaan dat [gedaagde sub 1] als contractspartij is toegetreden tot de aannemingsovereenkomst en (mede)verantwoordelijk was voor de uitvoering van de werkzaamheden.
Naar het oordeel van de rechtbank is niet gebleken van omstandigheden op grond waarvan [eiseres] er gerechtvaardigd op mocht vertrouwen dat ook [gedaagde sub 2] als contractspartij is toegetreden tot de aannemingsovereenkomst.
[gedaagde sub 2] heeft niet onrechtmatig gehandeld
[eiseres] heeft haar vorderingen jegens [gedaagde sub 2] gebaseerd op diverse andere grondslagen. De rechtbank zal de aangevoerde grondslagen hierna achtereenvolgens bespreken.
Geen bestuurdersaansprakelijkheid
[eiseres] heeft aangevoerd dat [gedaagde sub 2] als (indirect) bestuurder van [bedrijfsnaam 1] onrechtmatig jegens haar heeft gehandeld en daardoor gehouden is haar schade te vergoeden. De rechtbank volgt [eiseres] hierin niet en zal dit hieronder toelichten.
Een bestuurder is niet snel persoonlijk aansprakelijk voor zijn handelen als bestuurder van een vennootschap. Als een vennootschap tekortschiet in de nakoming van een verbintenis of een onrechtmatige daad pleegt, dan is het uitgangspunt dat alleen die vennootschap aansprakelijk is voor de daaruit voortvloeiende schade. Onder bijzondere omstandigheden is er, naast aansprakelijkheid van de vennootschap, ook ruimte voor aansprakelijkheid van een bestuurder van die vennootschap. Daarvoor is vereist dat die bestuurder persoonlijk een ernstig verwijt kan worden gemaakt. Voor het aannemen van aansprakelijkheid van een bestuurder naast de vennootschap gelden dus hogere eisen dan in het algemeen het geval is. Het antwoord op de vraag of de bestuurder persoonlijk een ernstig verwijt kan worden gemaakt, is afhankelijk van de aard en ernst van de normschending en de overige omstandigheden van het geval.
Van een persoonlijk ernstig verwijt zal in ieder geval sprake kunnen zijn als komt vast te staan dat de bestuurder (i) bij het aangaan van een verbintenis wist of redelijkerwijze had behoren te begrijpen dat de rechtspersoon niet aan haar verplichtingen zou kunnen voldoen en geen verhaal zou bieden voor de schade die daaruit volgde, of (ii) wist of redelijkerwijs had behoren te begrijpen dat de door hem bewerkstelligde of toegelaten handelwijze van de vennootschap tot gevolg zou hebben dat deze haar verplichtingen niet zou nakomen en ook geen verhaal zou bieden voor de als gevolg daarvan optredende schade.
Op grond van de hoofdregel van het bewijsrecht (artikel 150 Rv) is het aan [eiseres] om voldoende feiten en omstandigheden te stellen en, zo nodig, te bewijzen die tot de conclusie leiden dat [gedaagde sub 2] een persoonlijk verwijt kan worden gemaakt.
[eiseres] voert aan dat [gedaagde sub 2] onrechtmatig jegens haar heeft gehandeld omdat hij bij het aangaan van de geldleningsovereenkomst wist of heeft behoren te weten dat [bedrijfsnaam 1] de aannemings- en geldleningsovereenkomst niet zou kunnen nakomen en ook geen verhaal zou bieden voor de schade, terwijl hij [eiseres] heeft bewogen om meer betalingen te doen. [gedaagde sub 2] heeft daarmee volgens [eiseres] bewust het risico genomen dat zij zou worden benadeeld. Van deze handelswijze kan [gedaagde sub 2] een persoonlijk ernstig verwijt worden gemaakt, aldus [eiseres] .
De rechtbank is van oordeel dat [eiseres] onvoldoende heeft onderbouwd dat [gedaagde sub 2] bij het aangaan van de geldleningsovereenkomst wist of heeft behoren te weten dat [bedrijfsnaam 1] niet (binnen redelijke termijn) aan haar verplichtingen zou kunnen voldoen. [gedaagde sub 2] heeft in dit verband aangevoerd dat hij met het sluiten van de geldleningsovereenkomst juist heeft bewerkstelligd dat de uitvoering van de werkzaamheden, ondanks de financiële problemen bij [bedrijfsnaam 1] , kon worden voortgezet en de verplichtingen jegens [eiseres] konden worden nagekomen. Tussen partijen staat vast dat er na het sluiten van de geldleningsovereenkomst weer werkzaamheden aan de woning van [eiseres] zijn verricht. Daarmee werd de nakoming van de aannemingsovereenkomst dus bevorderd. Hoewel die werkzaamheden, zoals Bureau voor Bouwpathologie ook heeft vastgesteld, niet op juiste wijze zijn uitgevoerd, is het uitgangspunt dat alleen de partij die de aannemingsovereenkomst is aangegaan of de werkzaamheden heeft uitgevoerd hiervoor en voor het herstel aansprakelijk is. Het enkel leveren van slecht werk of het houden van onvoldoende toezicht is niet voldoende om een persoonlijk ernstig verwijt ten aanzien van [gedaagde sub 2] aan te nemen. Evenmin is gebleken dat [gedaagde sub 2] op het moment van het aangaan van de geldleningsovereenkomst al wist of had behoren te weten dat de uit te voeren herstelwerkzaamheden gebrekkig zouden worden uitgevoerd.
Geen aansprakelijkheid als vereffenaar
Volgens [eiseres] is [gedaagde sub 2] ook aansprakelijk als vereffenaar. [eiseres] maakt [gedaagde sub 2] het verwijt dat [bedrijfsnaam 1] is ontbonden, terwijl het faillissement van [gedaagde sub 1] had moeten worden aangevraagd en onvoldoende rekening is gehouden met de vordering van [eiseres] .
De rechtbank overweegt als volgt. Op grond van de wet (artikel 2:23a lid 1 BW) heeft een vereffenaar dezelfde bevoegdheden, plichten en aansprakelijkheid als een bestuurder (voor zover deze verenigbaar zijn met zijn taak als vereffenaar). Dit brengt mee dat de vereffenaar ten opzichte van de ontbonden vennootschap zijn taak behoorlijk moet vervullen. Die taak is, kort gezegd, de vereffening. Vereffening houdt in dat de activa van de ontbonden vennootschap te gelde worden gemaakt en dat de schulden van de vennootschap worden betaald. Als de vereffenaar blijkt dat de schulden de baten vermoedelijk zullen overtreffen, dan geldt als uitgangspunt dat hij het faillissement dient aan te vragen. Om een vereffenaar op grond van onrechtmatige daad voor schade van een schuldeiser van de ontbonden vennootschap aansprakelijk te kunnen houden geldt dezelfde hoge drempel als voor bestuurdersaansprakelijkheid. De vereffenaar kan pas voor schade van de schuldeiser aansprakelijk worden gehouden als zijn handelen of nalaten als vereffenaar ten opzichte van de schuldeiser in de gegeven omstandigheden zodanig onzorgvuldig is dat hem daarvan persoonlijk een ernstig verwijt kan worden gemaakt.
De rechtbank is van oordeel dat [eiseres] onvoldoende concrete feiten en/of omstandigheden heeft gesteld waaruit volgt dat [gedaagde sub 2] een dergelijk verwijt valt te maken. Zij heeft niet (voldoende) onderbouwd waarom het faillissement van [bedrijfsnaam 1] had moeten worden aangevraagd, dat haar positie in dat geval beter zou zijn of dat [gedaagde sub 2] zich (onzorgvuldig) met de vereffening heeft bezig gehouden. Verder is de uitvoering van de werkzaamheden voortgezet. De rechtbank ziet dan ook niet dat [gedaagde sub 2] als vereffenaar een verwijt kan worden gemaakt.
Geen vereenzelviging/misbruik van identiteitsverschil
[eiseres] heeft ten slotte een beroep gedaan op vereenzelviging en/of misbruik van identiteitsverschil. Volgens [eiseres] heeft [gedaagde sub 2] bewust misbruik gemaakt van het identiteitsverschil tussen [bedrijfsnaam 1] en [gedaagde sub 1] . Met dit misbruik is [eiseres] bewogen om de aannemingsovereenkomst voort te laten duren en meer betalingen te verrichten, aldus [eiseres] . Gedaagden hebben betwist dat sprake is van vereenzelviging en/of misbruik is gemaakt van identiteitsverschil
Voor de vraag of sprake is van misbruik van identiteitsverschil of grond bestaat voor vereenzelviging van rechtspersonen is het Rainbow-arrest richtinggevend. De Hoge Raad heeft in dit arrest geoordeeld dat door degene die (volledige of overheersende) zeggenschap heeft over twee rechtspersonen, misbruik kan worden gemaakt van het identiteitsverschil tussen deze rechtspersonen. Het maken van dergelijk misbruik dient volgens de Hoge Raad te worden aangemerkt als een onrechtmatige daad, die verplicht tot het vergoeden van de schade die door het misbruik aan derden wordt toegebracht. Deze verplichting tot schadevergoeding rust dan niet alleen op de persoon die met gebruikmaking van zijn zeggenschap de betrokken rechtspersonen tot medewerking aan dat onrechtmatig handelen heeft gebracht, maar ook op deze rechtspersonen zelf, omdat het ongeoorloofde oogmerk van degene die hen beheerst rechtens dient te worden aangemerkt als een oogmerk ook van henzelf. Vereenzelviging van de betrokken rechtspersonen kan, in zeer uitzonderlijke omstandigheden, de meest aangewezen vorm van redres zijn.
De rechtbank is van oordeel dat [eiseres] onvoldoende heeft onderbouwd dat zich hier zodanige uitzonderlijke feiten en omstandigheden hebben voorgedaan dat die op zichzelf en in onderlinge samenhang gezien tot de conclusie kunnen leiden dat er sprake is van misbruik van identiteitsverschil door [gedaagde sub 2] . Dat [bedrijfsnaam 1] is ontbonden en de werkzaamheden daarna zijn voortgezet door [gedaagde sub 1] is hiertoe onvoldoende. Daaruit volgt immers nog niet dat sprake was van een oogmerk van benadeling van [eiseres] . Bovendien was zij door de correspondentie met [gedaagde sub 2] en de geldleningsovereenkomst juist van het verschil tussen die rechtspersonen op de hoogte.
Tussenconclusie
Het voorgaande leidt tot de conclusie dat [gedaagde sub 2] geen persoonlijk ernstig verwijt kan worden gemaakt en ook overigens onvoldoende onderbouwd is dat hij zich onrechtmatig heeft gedragen tegenover [eiseres] .
De vorderingen ten aanzien van [gedaagde sub 1] worden gedeeltelijk toegewezen
Omdat hiervoor is vastgesteld dat bij [eiseres] het gerechtvaardigd vertrouwen is ontstaan dat [gedaagde sub 1] als contractspartij is toegetreden tot de aannemingsovereenkomst, is [gedaagde sub 1] (mede)verantwoordelijk voor nakoming daarvan.
Gebreken niet betwist
[eiseres] beroept zich ter onderbouwing van de door haar gestelde tekortkomingen op het rapport van Bureau voor Bouwpathologie. [gedaagde sub 1] heeft de juistheid van de bevindingen van Bureau voor Bouwpathologie niet, althans onvoldoende, betwist. Daarmee zijn de tekortkomingen zoals die in het rapport zijn geconstateerd vast komen te staan. Ook de door Bureau voor Bouwpathologie voorgestelde wijze van herstel is door gedaagden niet weersproken, zodat de rechtbank ervan uitgaat dat de voorgestelde (herstel)werkzaamheden redelijk zijn voor het herstel en de voltooiing van de overeengekomen werkzaamheden.
Verzuim en vervangende schadevergoeding
[eiseres] heeft [bedrijfsnaam 1] en gedaagden op 23 mei 2025 in gebreke gesteld en verzocht om binnen 8 dagen schriftelijk te bevestigen zij binnen twee maanden de (herstel)werkzaamheden conform het rapport van Bureau voor Bouwpathologie uitvoeren. Door deze (herstel)werkzaamheden na die aanmaning niet uit te voeren, is [gedaagde sub 1] in verzuim geraakt. De omzettingsverklaring van 13 juni 2025 is dan ook geldig uitgebracht en vanaf dat moment is [gedaagde sub 1] vervangende schadevergoeding verschuldigd geraakt.
Schadebegroting
De hoogte van de vervangende schadevergoeding wordt bepaald aan de hand van de waarde van de uitgebleven en/of ondeugdelijk verrichte prestatie, waarbij de vervangende schadevergoeding [eiseres] in staat moet stellen de gemiste prestatie door een derde te laten uitvoeren. De schade dient te worden begroot op het moment van omzetting.
[eiseres] heeft haar vordering gebaseerd op de offerte van [bedrijfsnaam 3] van 12 mei 2025 en voor het uitvoeren van de (herstel)werkzaamheden conform het rapport van Bureau voor Bouwpathologie. De offerte van [bedrijfsnaam 3] gaat uit van een bedrag van € 124.046,78 inclusief btw. Daarnaast heeft [eiseres] een offerte van [bedrijfsnaam 4] van 12 mei 2025 ter hoogte van € 113.334,65 inclusief btw en een offerte van [bedrijfsnaam 5] B.V. van 13 augustus 2026 ter hoogte van € 132.767,25 inclusief btw overgelegd.
[gedaagde sub 1] heeft verweer gevoerd tegen de hoogte van de gevorderde herstelkosten. [gedaagde sub 1] voert daarbij aan dat de offertes op meer zien dan alleen herstelwerkzaamheden, omdat hierin ook werkzaamheden zijn opgenomen die al zijn uitgevoerd en die niet gebrekkig zijn.
De rechtbank zal bij het begroten van de schade uitgaan van de offerte van [bedrijfsnaam 4] ter hoogte van € 113.334,65 inclusief btw. Dat bedrag valt hoger uit dan de door Bureau voor Bouwpathologie geraamde herstelkosten van € 48.285 inclusief btw en kosten voor het niet uitgevoerde werk van € 30.240 inclusief btw. [eiseres] heeft hierover onweersproken verklaard dat voor deugdelijk herstel nodig is dat de aanbouwen van haar woning worden afgebroken en herbouwd. Anders dan gedaagden hebben betoogd, is de rechtbank van oordeel dat ook de constructie van de aanbouwen onderdeel uitmaakt van de aannemingsovereenkomst. Ook heeft [eiseres] onweersproken aangevoerd dat het gaat om besmet werk gaat en dat zij 15 aannemers heeft benaderd om het herstel aan de hand van het rapport van het Bureau voor Bouwpathologie uit te voeren. Van die aannemers waren er maar drie bereid om een offerte uit te brengen. Onder die omstandigheden acht de rechtbank voldoende onderbouwd dat de vergoeding om het werk door een derde te laten uitvoeren hoger uitvalt dan in het rapport van het Bureau voor Bouwpathologie is opgenomen. Daarbij weegt de rechtbank mee dat Bureau voor Bouwpathologie die mogelijke kostenstijging vanwege ‘besmet werk’ zelf ook al heeft toegelicht. Aangezien alle drie de offertes volgens [eiseres] op het rapport van Bureau voor Bouwpathologie zijn gebaseerd, zal de rechtbank de vervangende schadevergoeding toekennen op basis van de laagste offerte, te weten die van [bedrijfsnaam 4] . De rechtbank gaat hiermee voorbij aan het bezwaar van [gedaagde sub 1] dat de offerte van [bedrijfsnaam 4] op meer dan alleen herstelwerkzaamheden ziet. Het had op de weg van [gedaagde sub 1] gelegen om expliciet aan te voeren welke werkzaamheden anders of meer zijn dan waarvoor vervangende schadevergoeding kan worden gevorderd. Het voorgaande brengt mee dat de rechtbank een bedrag van € 113.334,65 aan vervangende schadevergoeding zal toewijzen.
Wettelijke rente
Over de hoofdsom wordt de wettelijke rente toegewezen. [eiseres] heeft primair rente gevorderd vanaf het moment van de omzettingsverklaring, namelijk de brief van 13 juni 2025. In die brief is echter geen betalingstermijn gegeven ten aanzien van de vervangende schadevergoeding. Dit betekent dat het verzuim met betrekking tot betaling van de vervangende schadevergoeding nog niet is ingetreden. De rechtbank wijst de wettelijke rente daarom toe vanaf datum dagvaarding.
Expertisekosten
De door [eiseres] gevorderde expertisekosten van € 3.496,90 inclusief btw komen voor toewijzing in aanmerking. Deze kosten zijn door haar gemaakt ter vaststelling van de schade en aansprakelijkheid en daarom aan te merken als vermogensschade in de zin van artikel 6:96 lid 2 onder b BW. De hoogte van de deskundigenkosten komt de rechtbank redelijk voor.
Buitengerechtelijke incassokosten
De rechtbank is van oordeel dat voldoende is gesteld en gebleken dat er buitengerechtelijke incassokosten zijn verricht die voor afzonderlijke vergoeding in aanmerking komen. Gedaagden hebben de werkzaamheden niet of onvoldoende weersproken. De incassokosten worden berekend aan de hand van de toegewezen hoofdsom en het Besluit vergoeding buitengerechtelijke incassokosten. Dit komt neer op een bedrag van € 1.908,35.
Proceskosten
[gedaagde sub 1] is grotendeels in het ongelijk gesteld en moet daarom de proceskosten (inclusief nakosten) van [eiseres] betalen. [eiseres] heeft gedaagden bij dezelfde dagvaarding in het geding opgeroepen. [gedaagde sub 1] hoeft daarom maar de helft van de kosten van de dagvaarding te vergoeden. Omdat gedaagden bij dezelfde advocaat zijn verschenen, wordt [gedaagde sub 1] c.s. veroordeeld tot betaling van de helft van het griffierecht en hanteert de rechtbank voor het salaris advocaat een factor 0,5. De proceskosten van [eiseres] worden begroot op:
|
- kosten van de dagvaarding |
€ |
78,05 |
|
|
- griffierecht |
€ |
1.401,50 |
|
|
- salaris advocaat |
€ |
2.051,00 |
(2 punten × € 2.051,00 x 0,5) |
|
- nakosten |
€ |
189,00 |
(plus de verhoging zoals vermeld in de beslissing) |
|
Totaal |
€ |
3.719,55 |
[eiseres] is ten opzichte van [gedaagde sub 2] in het ongelijk gesteld en moet daarom de proceskosten (inclusief nakosten) van [gedaagde sub 2] betalen. Gedaagden hebben maar één keer griffierecht hoeven betalen. [eiseres] hoeft daarom maar de helft van het griffierecht aan [gedaagde sub 2] te vergoeden. Verder hebben gedaagden dezelfde conclusie van antwoord ingediend waarin het verweer van gedaagden (grotendeels) gelijkluidend is. De rechtbank hanteert daarom voor het salaris advocaat een factor 0,5. De proceskosten van [gedaagde sub 2] in de hoofdzaak worden begroot op:
|
- griffierecht |
€ |
3.801,00 |
|
|
- salaris advocaat |
€ |
1.025,50 |
(1 punt × € 2.051,00 x 0,5) |
|
- nakosten |
€ |
189,00 |
(plus de verhoging zoals vermeld in de beslissing) |
|
Totaal |
€ |
5.015,50 |
6 De beslissing
De rechtbank
verklaart voor recht dat [gedaagde sub 1] tekort is geschoten in de nakoming van de verplichtingen die voortvloeien uit de aannemingsovereenkomst;
verklaart voor recht dat [eiseres] de vordering tot nakoming heeft omgezet in een vordering tot vervangende schadevergoeding als bedoeld in artikel 6:87 BW;
veroordeelt [gedaagde sub 1] om aan [eiseres] te betalen een bedrag van € 113.334,65 aan vervangende schadevergoeding, te vermeerderen met de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW over het toegewezen bedrag, vanaf de dag van de dagvaarding;
veroordeelt [gedaagde sub 1] om aan [eiseres] te betalen een bedrag van € 3.496,90 aan expertisekosten;
veroordeelt [gedaagde sub 1] om aan [eiseres] te betalen een bedrag van € 1.908,35 aan buitengerechtelijke kosten;
veroordeelt [gedaagde sub 1] in de proceskosten van [eiseres] van € 3.719,55, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe, te vermeerderen met € 98,00 plus de kosten van betekening als niet tijdig aan de veroordelingen wordt voldaan en het vonnis daarna wordt betekend;
veroordeelt [gedaagde sub 1] in de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 Burgerlijk Wetboek over de proceskosten van [eiseres] als deze niet binnen veertien dagen na aanschrijving zijn voldaan;
veroordeelt [eiseres] in de proceskosten van [gedaagde sub 2] van € 5.015,50, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe, te vermeerderen met € 98,00 plus de kosten van betekening als niet tijdig aan de veroordelingen wordt voldaan en het vonnis daarna wordt betekend;
verklaart dit vonnis voor wat betreft punt 6.3 tot en met 6.8 uitvoerbaar bij voorraad;
|
6.10. wijst het anders of meer gevorderde af. Dit vonnis is gewezen door mr. M.H.J. Doornink en in het openbaar uitgesproken op 4 november 2026. |