Strafrecht overig

Vrijspraak ter zake van witwassen. Bewezenverklaring van poging tot diefstal in vereniging gepleegd…

Rechtbank Den Haag, 27 oktober 2026

Zaakgegevens

Op 27 oktober 2026 heeft de Rechtbank Den Haag in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over strafrecht.

Instantie
Rechtbank Den Haag
Zittingsplaats
Den Haag
Datum uitspraak
27 oktober 2026
Datum publicatie
28 oktober 2026
Zaaknummer
09/111199-26
Procedure
Eerste aanleg - meervoudig
ECLI
ECLI:NL:RBDHA:2026:31668
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Vrijspraak ter zake van witwassen. Bewezenverklaring van poging tot diefstal in vereniging gepleegd (bankhelpdeskfraude). De rechtbank zoekt voor de strafmaat aansluiting bij de LOVS voor een woninginbraak waarbij nog als strafverzwarend is betrokken de leeftijd van de aangever, de mate van raffinement en de indringendheid waarmee tegen de aangever is opgetreden. Daarom hanteert de rechtbank vijf maanden voor deze helpdeskfraude.

Uitspraak

Rechtbank DEN HAAG

Strafrecht

Meervoudige kamer

Parketnummers: 09/111199-26

Datum uitspraak: 27 oktober 2026

Tegenspraak (artikel 279 Sv)

De rechtbank Den Haag heeft op de grondslag van de tenlastelegging en naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting het navolgende vonnis gewezen in zaak van de officier van justitie tegen de verdachte:

[verdachte] ,

geboren op [geboortedatum] 1999 te [geboorteplaats],

BRP-adres: [adres].

1 Het onderzoek ter terechtzitting

Het onderzoek is gehouden op de terechtzitting van 13 oktober 2026.

De rechtbank heeft kennisgenomen van de vordering van de officier van justitie

mr. K. van Diemen en van hetgeen door raadsvrouw van verdachte mr. A. Baatenburg de Jong naar voren is gebracht. De verdachte is ter terechtzitting niet verschenen.

2 De tenlastelegging

Aan de verdachte is ten laste gelegd hetgeen is vermeld in de dagvaarding. De tekst van de tenlastelegging is als bijlage I aan dit vonnis gehecht.

3 De geldigheid van de dagvaarding

3.1.

Het standpunt van de verdediging

Bij pleidooi heeft de raadsvrouw nietigheid van de dagvaarding bepleit omdat, de tenlastelegging ten aanzien van feit 2 onvoldoende duidelijk zou zijn.

3.2.

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat de tenlastelegging voldoende duidelijk is en dat het verweer daarom moet worden verworpen.

3.3.

Het oordeel van de rechtbank

Op grond van artikel 261, eerste lid, Wetboek van Strafvordering (hierna: Sv) behelst de dagvaarding een opgave van het feit dat ten laste wordt gelegd, met vermelding omstreeks welke tijd en waar ter plaatse het feit begaan zou zijn. Het tweede lid voegt daaraan toe dat de dagvaarding tevens de vermelding behelst van de omstandigheden waaronder het feit zou zijn begaan. Bij de uitleg van deze bepaling moet voortdurend in het oog worden gehouden dat de vraag centraal staat of de verdachte zich op basis van de tenlastelegging goed kan verdedigen. De opgave van het feit moet duidelijk en begrijpelijk, niet innerlijk tegenstrijdig en voldoende feitelijk zijn. Bij de verdachte mag er – tegen de achtergrond van het strafdossier en het voorbereidend onderzoek – redelijkerwijs geen twijfel over bestaan welke specifieke gedragingen hem worden verweten. Voor de rechtbank moet duidelijk en begrijpelijk zijn wat zij concreet te onderzoeken heeft.

De rechtbank acht de tekst van de tenlastelegging ten aanzien van feit 2 – in samenhang met de inhoud van het dossier – voldoende duidelijk, begrijpelijk, feitelijk en niet tegenstrijdig.

In de tenlastelegging zijn zowel de periode als de pleegplaats van het tenlastegelegde delict concreet vermeld. Het verweten gedrag is voorts feitelijk geduid als het witwassen van geldbedragen van € 450.000,- of daaromtrent en/of pinpassen, althans een of meer voorwerpen. Hoewel de concrete uitvoeringshandelingen niet in detail in de tenlastelegging zelf zijn geschreven, eist de wet een dergelijke mate van gedetailleerdheid niet. De nadere feitelijke inkleuring van het verwijt blijkt in dit geval in voldoende mate uit het procesdossier.

Dat de dagvaarding aan de informerende functie heeft voldaan en het de verdachte duidelijk was waartegen hij zich moest verdedigen, vindt bevestiging in de gang van zaken ter terechtzitting. De raadvrouw heeft, zoals blijkt uit haar pleitaantekening, inhoudelijk verweer kunnen voeren ten aanzien van feit 2 en zij heeft daarvan vrijspraak bepleit. Ook overigens is niet gebleken van onduidelijkheid bij de verdachte over de beschuldiging.

Gelet op het voorgaande oordeelt de rechtbank dat de tenlastelegging aan de eisen van artikel 261 Sv voldoet en dat dagvaarding geldig is.

4 De bewijsbeslissing

4.1.

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gerekwireerd tot vrijspraak van het onder 2 tenlastegelegde en tot bewezenverklaring van het onder 1 tenlastegelegde.

4.2.

Het standpunt van de verdediging

De raadsvrouw heeft zich op het standpunt gesteld de verdachte integraal van het tenlastegelegde moet worden vrijgesproken.

4.3.

Vrijspraak van feit 2

Hoewel het dossier – waaronder de getapte telefoongesprekken – sterke aanwijzingen voor witwassen (en andere strafbare feiten) bevat, is dit onvoldoende voor een bewezenverklaring van feit 2.

Gelet daarop is de rechtbank – met de officier van justitie en de raadsvrouw – van oordeel dat feit 2 niet wettig en overtuigend is bewezen. De rechtbank zal de verdachte daarvan dan ook vrijspreken

4.4.

Gebruikte bewijsmiddelen

De rechtbank heeft hierna in bijlage II opgenomen de wettige bewijsmiddelen met de voor de bewezenverklaring redengevende feiten en omstandigheden.

4.5.

Bewijsoverwegingen

Uit de bewijsmiddelen volgt dat de aangeefster op 21 juli 2025 is gebeld door iemand die zich voordeed als bankmedewerker. Deze zogenaamde bankmedewerker heeft de aangeefster – die bang was dat er iets met haar bankpas zou gebeuren – bewogen om een envelop klaar te leggen met daarin haar bankpas en sieraden. Op de voorkant van de envelop heeft de aangeefster een naam en adres geschreven en op achterkant een viercijferige code. De aangeefster denkt dat zij dit moest doen van de zogenaamde bankmedewerker aan de telefoon.

Voorts blijkt uit de bewijsmiddelen dat [medeverdachte 1] (hierna: [medeverdachte 1]) door een bekende is benaderd om op 21 juli 2025 tegen betaling van ongeveer € 1.000,- een bankpas op te halen. [medeverdachte 1] is de partner van de medeverdachte [medeverdachte 2] (hierna [medeverdachte 2]).

Op die dag heeft de verdachte, samen met een derde persoon, [medeverdachte 1] thuis met zijn auto opgehaald. [medeverdachte 1] heeft voorin plaatsgenomen op de bijrijders stoel. De verdachte heeft haar vervolgens naar Gouda gereden. Tijdens de autorit naar het huis van de aangeefster hebben [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] contact met elkaar gehad via WhatsApp. Zij heeft aan [medeverdachte 2] gevraagd of zij met de mevrouw zou moeten spreken. [medeverdachte 2] heeft haar geantwoord dat zij dat aan hen (de rechtbank begrijpt: de overige inzittenden in de auto) kon vragen en instrueerde haar verder dat zij vriendelijk moest zijn en veel moest lachen. Verder is tijdens de autorit met [medeverdachte 1] besproken dat zij een valse naam moest gebruiken en kon doen alsof ze van de bank was; dit heeft zij uiteindelijk ook gedaan. Eenmaal ter plaatse is [medeverdachte 1] medegedeeld op welk adres zij moest aanbellen, waarna zij dit heeft gedaan.

De feitelijke afgifte van de door de aangeefster klaargelegde envelop is mislukt, omdat [medeverdachte 1] bij de woning werd geconfronteerd met een thuiszorgmedewerker. Deze thuiszorgmedewerker heeft [medeverdachte 1] ter plaatse gehouden totdat de politie arriveerde. Nadat [medeverdachte 1] uit de auto was gestapt, was de verdachte op haar blijven wachten. Toen het de verdachte echter duidelijk werd dat [medeverdachte 1] in de problemen was gekomen, is hij weggereden. Tijdens de aanhouding van [medeverdachte 1] heeft de verdachte nog getracht telefonisch contact met haar op te nemen.

De verdachte zat als bestuurder in de auto waar het plan met [medeverdachte 1] is besproken. De rechtbank acht het, gelet op de beslotenheid van deze ruimte, onaannemelijk dat de verdachte niet heeft deelgenomen aan dit gesprek. Dit vindt bevestiging in de rol die de verdachte vervolgens heeft vervuld; hij heeft [medeverdachte 1] naar de woning van de aangeefster gebracht, is na haar uitstappen op haar blijven wachten, is pas gevlucht toen hij merkte dat zij in de problemen kwam en heeft tijdens haar aanhouding nog geprobeerd haar telefonisch te bereiken. Nu de verdachte bij de politie heeft gezwegen en ook niet ter terechtzitting is verschenen, heeft hij deze belastende omstandigheden op geen enkele wijze weersproken.

Gelet op de hiervoor vermelde feiten en omstandigheden, in onderlinge samenhang bezien, oordeelt de rechtbank dat sprake was van een poging tot diefstal twee of meer verenigde personen.

Naar het oordeel van de rechtbank heeft de verdachte in bewuste en nauwe samenwerking een wezenlijke bijdrage heeft geleverd aan de uitvoering van het delict. Deze bijdrage bestaat uit het [medeverdachte 1] thuis ophalen en naar Gouda rijden, haar ter plaatse het adres van de aangeefster verstrekken opdat zij daar zou aanbellen, het instrueren van [medeverdachte 1] dat zij kon doen alsof ze van de bank was en zij een andere naam diende te gebruiken, het op [medeverdachte 1] wachten in de auto en het telefonisch contact met haar onderhouden.

Conclusie

De rechtbank acht het onder 1 ten laste gelegde feit daarom wettig en overtuigend bewezen.

4.6.

De bewezenverklaring

De rechtbank is met betrekking tot het onder 1 ten laste gelegde feit van oordeel dat dit feit wettig en overtuigend is bewezen.

De rechtbank verklaart ten laste van de verdachte bewezen dat:

1

hij op 21 juli 2025 te Gouda, tezamen en in vereniging met anderen, ter uitvoering van het door verdachte en zijn mededaders voorgenomen misdrijf om goederen die [aangeefster] toebehoorden weg te nemen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen en die weg te nemen goederen onder hun bereik te brengen door middel van een valse hoedanigheid

- die [aangeefster] hebben gebeld en zich hebben voorgedaan als een bankmedewerker,

- die [aangeefster] gezegd dat werd geprobeerd te frauderen of gefraudeerd werd met een bankrekening van die [aangeefster],

- naar de woning van die [aangeefster] zijn gegaan en hebben aangebeld,

terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid.

4 De strafbaarheid van het bewezen verklaarde

Het bewezen verklaarde is volgens de wet strafbaar, omdat er geen feiten of omstandigheden aannemelijk zijn geworden die de strafbaarheid van het feit uitsluiten.

5 De strafbaarheid van de verdachte

De verdachte is eveneens strafbaar, omdat er geen feiten of omstandigheden aannemelijk zijn geworden die zijn strafbaarheid uitsluiten.

6 De strafoplegging

6.1.

De vordering van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gevorderd dat de verdachte wordt veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van 106 dagen, met aftrek van de tijd in voorarrest doorgebracht.

6.2.

Het standpunt van de verdediging

De raadsvrouw heeft verzocht om bij een eventuele strafoplegging rekening te houden met de tijd die de verdachte al in voorarrest heeft gezeten. Verder heeft zij gevraagd om rekening te houden met de persoonlijke omstandigheden.

6.3.

Het oordeel van de rechtbank

Na te melden straf is in overeenstemming met de ernst van het gepleegde feit en, de omstandigheden waaronder dit is begaan en gegrond op de persoon en de persoonlijke omstandigheden van de verdachte, zoals daarvan tijdens het onderzoek op de terechtzitting is gebleken.

De rechtbank neemt hierbij in het bijzonder het volgende in aanmerking.

De ernst van het feit

De verdachte heeft geprobeerd om samen met anderen geld te stelen door zogenaamde bankhelpdeskfraude. Het doelwit was een dementerende vrouw van 80 jaar oud, die al eerder slachtoffer was geworden van een bankfraude. Het delict heeft bij het slachtoffer geleid tot veel nervositeit en onzekerheid, waardoor zij inmiddels versneld opgenomen in een verzorgingstehuis. De rechtbank rekent het de verdachte aan dat hij uitsluitend uit is geweest op financieel gewin en dat hij daarbij op geen enkel moment heeft stilgestaan bij de gevolgen van zijn handelen voor het slachtoffer. Deze vorm van bankhelpdeskfraude, waarbij kwetsbare ouderen in hun huis op geraffineerde wijze worden misleid en doelgericht tot slachtoffer worden gemaakt, heeft grote negatieve gevolgen voor het vertrouwen van mensen in hun omgeving en het gevoel van veiligheid en vertrouwen in de medemens.

Strafblad

De rechtbank heeft kennisgenomen van het strafblad van de verdachte van 17 augustus 2026. Daarop staan geen recente vermogensdelicten die in het kader van deze strafoplegging worden meegewogen.

Persoon van de verdachte

De rechtbank heeft kennisgenomen van een reclasseringsadvies over de verdachte van 7 oktober 2026, waaruit volgt dat sprake is van een gemiddeld laag recidiverisico. De reclassering adviseert bij veroordeling van de verdachte hem een straf op te leggen zonder bijzondere voorwaarden. Een detentie zou tot gevolg kunnen hebben dat de verdachte (opnieuw) zijn baan verliest.

Op te leggen straf

Bij de bepaling van de strafmodaliteit en strafmaat heeft de rechtbank aansluiting gezocht bij de landelijke oriëntatiepunten voor straftoemeting. Voor bankhelpdeskfraude is binnen deze oriëntatiepunten geen specifiek uitgangspunt geformuleerd. De rechtbank zoekt aansluiting bij de oriëntatiepunten voor een delict met vergelijkbare schadelijke gevolgen, te weten een woninginbraak. Het gaat immers om een ernstig vermogensmisdrijf dat de persoonlijke levenssfeer en het gevoel van veiligheid van het slachtoffer in de eigen woning fundamenteel aantast. Het landelijk oriëntatiepunt voor een voltooide woninginbraak vermeldt als uitgangspunt een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van drie maanden. Bij een poging is het vertrekpunt twee derde deel van het uitgangspunt voor de op te leggen straf bij het voltooide delict.

De rechtbank ziet in de onderhavige zaak echter strafverzwarende omstandigheden. Zo acht de rechtbank het strafverzwarend dat de feiten zijn gepleegd door diverse personen in een samenwerkend (crimineel) verband en dat het handelen specifiek was gericht tegen een zeer kwetsbaar slachtoffer. Bovendien brengen dergelijke feiten ook veel maatschappelijke onrust teweeg en hebben invloed op het vertrouwen in bancaire instellingen. De rechtbank is van oordeel dat een gevangenisstraf van vijf maanden passend is voor deze gepleegde bankhelpdeskfraude. De rechtbank zal er rekening mee houden dat sprake is van een poging en niet van een voltooid delict.

Alles afwegende acht de rechtbank een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van 106 dagen – gelijk aan het voorarrest – passend en geboden.

7 De toepasselijke wetsartikelen

De op te leggen straf is gegrond op de artikelen 45 en 311 van het Wetboek van Strafrecht;

Deze voorschriften zijn toegepast, zoals zij ten tijde van het bewezen verklaarde rechtens golden dan wel ten tijde van deze uitspraak rechtens gelden.

8 De beslissing

De rechtbank:

verklaart niet wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het onder 2 ten laste gelegde feit heeft begaan en spreekt de verdachte daarvan vrij;

verklaart wettig en overtuigend bewezen, dat de verdachte het onder 1 ten laste gelegde feit heeft begaan, zoals hierboven onder 4.6 bewezen is verklaard;

verklaart niet bewezen hetgeen aan de verdachte meer of anders is tenlastegelegd dan hierboven is bewezen verklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij;

verklaart het bewezen verklaarde strafbaar en dat het bewezen verklaarde uitmaakt:

poging tot diefstal door twee of meer verenigde personen, waarbij de schuldige het weg te nemen goed onder zijn bereik heeft gebracht door het aannemen van een valse naam of een valse hoedanigheid;

verklaart de verdachte daarvoor strafbaar;

veroordeelt de verdachte tot:

een gevangenisstraf voor de duur van 106 (HONDERDENZES) DAGEN;

bepaalt dat de tijd door de veroordeelde vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering en voorlopige hechtenis doorgebracht, bij de hem opgelegde gevangenisstraf geheel in mindering zal worden gebracht, voor zover die tijd niet reeds op een andere straf in mindering is gebracht.

Dit vonnis is gewezen door

mr. P.L. Loeb voorzitter,

mr. drs. H.M. Braam, rechter,

mr. C.A.W. Zijlstra, rechter,

in tegenwoordigheid van mr. I. Verhagen, griffier,

en uitgesproken ter openbare terechtzitting van deze rechtbank van 27 oktober 2026.

Bijlage I - Tekst tenlastelegging

1

hij op of omstreeks 21 juli 2025 te Gouda, in elk geval in Nederland

tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, ter uitvoering van het doorverdachte en/of zijn mededader(s) voorgenomen misdrijf om geld en/of goederen, in elk geval enig goed, dat/die geheel of ten dele aan [aangeefster], in elk geval aan een ander dan aan verdachte en/of zijn mededader(s) toebehoorde(n) weg te nemen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen en zich de toegang tot de plaats van het misdrijf te verschaffen en/of dat/die weg te nemen geld en/of goederen onder zijn/haar/hun bereik te brengen door middel van een valse hoedanigheid en/of door listige kunstgrepen en/of door een samenweefsel van verdichtsels

- die [aangeefster] heeft/hebben gebeld en zich heeft/hebben voorgedaan als een

bankmedewerker,

- die [aangeefster] gezegd dat werd geprobeerd te frauderen of gefraudeerd werd met een

bankrekening van die [aangeefster],

- naar de woning van die [aangeefster] is/zijn gegaan en/of heeft/hebben aangebeld,

terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid;

subsidiair althans, indien het vorenstaande niet tot een veroordeling mocht of zou kunnen leiden:

[medeverdachte 1] op of omstreeks 21 juli 2025 te Gouda, in elk geval in Nederland tezamen en in

vereniging met een of meer anderen, althans alleen, ter uitvoering van het door verdachte en/of haar mededader(s) voorgenomen misdrijf om geld en/of goederen, in elk geval enig goed, dat/die geheel of ten dele aan [aangeefster], in elk geval aan een ander dan aan verdachte en/of haar mededader(s) toebehoorde(n) weg te nemen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen en zich de toegang tot de plaats van het misdrijf te verschaffen en/of dat/die weg te nemen geld en/of goederen onder zijn/haar/hun bereik te brengen door middel van een valse hoedanigheid en/of door listige kunstgrepen en/of door een samenweefsel van verdichtsels

- die [aangeefster] heeft/hebben gebeld en zich heeft/hebben voorgedaan als een

bankmedewerker,

- die [aangeefster] gezegd dat werd geprobeerd te frauderen of gefraudeerd werd met een

bankrekening van die [aangeefster],

- naar de woning van die [aangeefster] is/zijn gegaan en/of heeft/hebben aangebeld,

terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid,

bij en/of tot het plegen van welk misdrijf verdachte op of omstreeks 21 juli 2025 te Gouda en/of Amsterdam, in elk geval in Nederland,

opzettelijk behulpzaam is geweest en/of opzettelijk gelegenheid, middelen en/of inlichtingen

heeft verschaft, door die [medeverdachte 1] met een auto naar de woning van die [aangeefster] te brengen en/of op de uitkijk te gaan staan en/of te blijven staan en/of de vlucht van die [medeverdachte 1] mogelijk te maken;

2

hij in of omstreeks de periode van 21 juli 2025 tot en met 10 februari 2026, te Amsterdam, in elk geval in Nederland

tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen

(van) een of meer geldbedrag(en) (450.000 euro of daaromtrent) en/of pinpassen, althans een of meer voorwerpen

Sub b

- heeft verworven, voorhanden heeft gehad, heeft overgedragen, heeft omgezet, en/of

- gebruik heeft gemaakt

terwijl hij, verdachte, en/of zijn mededader(s) wist(en) dat dat geld en/of die pinpassen -

onmiddellijk of middellijk - afkomstig was/waren uit enig misdrijf.