Strafrecht overig

Veroordeling voor medeplegen van diefstal met geweld en bezit vuurwapen. Vrijspraak voor mensenhandel door…

Rechtbank Den Haag, 29 oktober 2026

Zaakgegevens

Op 29 oktober 2026 heeft de Rechtbank Den Haag in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over strafrecht.

Instantie
Rechtbank Den Haag
Zittingsplaats
Den Haag
Datum uitspraak
29 oktober 2026
Datum publicatie
30 oktober 2026
Zaaknummer
09/219769-25 en 09/353790-25
Procedure
Eerste aanleg - meervoudig
ECLI
ECLI:NL:RBDHA:2026:31920
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Veroordeling voor medeplegen van diefstal met geweld en bezit vuurwapen. Vrijspraak voor mensenhandel door criminele uitbuiting van minderjarigen. Geen toepassing jeugdstrafrecht. Gevangenisstraf 16 maanden waarvan 8 maanden voorwaardelijk met bijzondere voorwaarden en een taakstraf van 120 uur. Vordering benadeelde partij deels toegewezen, voor het overige niet-ontvankelijk.

Uitspraak

Rechtbank DEN HAAG

Strafrecht

Meervoudige kamer

Parketnummers: 09/219769-25 en 09/353790-25

Datum uitspraak: 29 oktober 2026

Tegenspraak

Vonnis van de rechtbank Den Haag in de zaak tegen de verdachte:

[verdachte] ,

geboren op [geboortedatum 1] 2006 te [geboorteplaats 1] ,

BRP-adres: [adres] .

1 Het onderzoek ter terechtzitting

Het onderzoek is gehouden op de terechtzittingen van 3 november 2025, 8 januari 2026, 19 maart 2026 (alle pro forma) en 15 oktober 2026 (inhoudelijke behandeling).

De rechtbank heeft kennisgenomen van de vordering van de officier van justitie mr. S. Sleeswijk Visser en van hetgeen door de verdachte en zijn raadsvrouw mr. N.M. Delsing naar voren is gebracht. De verdachte is op de terechtzitting verschenen.

2 De tenlastelegging

Aan de verdachte is ten laste gelegd hetgeen is vermeld in de dagvaarding. De tekst van de tenlastelegging is als bijlage I aan dit vonnis gehecht.

3 De bewijsbeslissing

3.1.

Dagvaarding I

De rechtbank zal voor de feiten van dagvaarding I met een opgave van bewijsmiddelen, als genoemd in artikel 359, derde lid, van het Wetboek van Strafvordering volstaan. De verdachte heeft deze bewezenverklaarde feiten namelijk bekend en daarna niet anders verklaard. Daarnaast heeft de raadsvrouw geen vrijspraak bepleit.

De officier van justitie heeft met betrekking tot deze feiten eveneens gerekwireerd tot bewezenverklaring.

Wanneer hierna wordt verwezen naar een proces-verbaal, wordt - tenzij anders vermeld - bedoeld een ambtsedig proces-verbaal, opgemaakt in de wettelijke vorm door (een) daartoe bevoegde opsporingsambtena(a)r(en). Wanneer hierna wordt verwezen naar dossierpagina’s, betreft dit de pagina’s van het proces-verbaal met het nummer PL1500-2025240804, van de politie eenheid Den Haag, district Den Haag-West, met bijlagen (doorgenummerd pagina 1 t/m 657).

De rechtbank gebruikt de volgende bewijsmiddelen:

Bewijsmiddelen ten aanzien van feiten 1 primair en 2

1. De bekennende verklaring van de verdachte, afgelegd op de terechtzitting van
15 oktober 2026;

Bewijsmiddelen ten aanzien van feit 1 primair

1. Het proces-verbaal van aangifte [aangever] , opgemaakt op 17 juli 2025 (p. 15-19);

2. Het proces-verbaal van bevindingen, opgemaakt op 19 juli 2025 (p. 31-39);

3. Het proces-verbaal van bevindingen, opgemaakt op 20 juli 2025 (p. 229-251);

Bewijsmiddelen ten aanzien van feit 2

1. Het proces-verbaal van doorzoeking ter inbeslagneming, opgemaakt op 24 juli 2025 (p. 312-313);

2. Het proces-verbaal van bevindingen, opgemaakt op 25 juli 2025 (p. 328-331);

3. Het proces-verbaal van bevindingen, opgemaakt op 8 augustus 2025 (p. 511).

Dagvaarding II

3.2.

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gerekwireerd tot bewezenverklaring van het bij dagvaarding II tenlastegelegde.

3.3.

Het standpunt van de verdediging

De raadsvrouw heeft namens de verdachte vrijspraak van het bij dagvaarding II tenlastegelegde bepleit.

3.4.

Vrijspraak t.a.v. dagvaarding II

De vraag die voorligt is of verdachte zich, in verband met de onder dagvaarding I bewezenverklaarde diefstal met (bedreiging met) geweld in vereniging, tevens schuldig heeft gemaakt aan het (medeplegen van) mensenhandel in de vorm van criminele uitbuiting van de minderjarigen [medeverdachte 1] , [medeverdachte 2] en [medeverdachte 3] .

Juridisch kader

De tenlastelegging is toegesneden op artikel 273f, eerste lid, onderdeel 2 van het Wetboek van Strafrecht (hierna: Sr). De strafbaarstelling van mensenhandel is gericht op het tegengaan van uitbuiting van mensen. Zowel uit de wetsgeschiedenis als uit de jurisprudentie blijkt dat het begrip uitbuiting daarbij ruim moet worden uitgelegd. Het belang van het individu staat voorop; dat belang is het behoud van de lichamelijke en geestelijke integriteit en de persoonlijke vrijheid van personen. Of sprake is van uitbuiting, moet worden beoordeeld aan de hand van de concrete feiten en omstandigheden van het geval.

Artikel 273f, eerste lid, sub 2 Sr

Artikel 273f, eerste lid, sub 2 Sr stelt, voor zover hier van belang, het werven, vervoeren, overbrengen, huisvesten of opnemen van een minderjarige met het oogmerk van uitbuiting van deze minderjarige strafbaar. Anders dan bij de strafbaarstelling onder sub 1 van dit artikel, is voor de toepassing van deze bepaling niet vereist dat gebruik is gemaakt van een dwangmiddel. De wetgever heeft daarmee bijzondere bescherming willen bieden aan minderjarigen, omdat zij vanwege hun leeftijd in het algemeen minder goed in staat worden geacht de gevolgen van hun handelen te overzien en zelfstandig weloverwogen beslissingen te nemen. De eventuele instemming van een minderjarige met de te verrichten activiteiten staat daarom niet aan een bewezenverklaring in de weg. Wel is vereist dat de verdachte heeft gehandeld met het oogmerk van uitbuiting. Daarvoor moet worden vastgesteld dat zijn handelen was gericht op de uitbuiting van de minderjarigen. Daadwerkelijke uitbuiting hoeft nog niet te hebben plaatsgevonden, maar de bedoeling van de verdachte moet wel op uitbuiting zijn gericht. Voorwaardelijk opzet is daarvoor niet voldoende.

Het begrip ‘uitbuiting’ is door de wetgever niet gedefinieerd. Artikel 273f bepaalt, voor zover hier van belang, dat uitbuiting ten minste gedwongen of verplichte arbeid of diensten omvat. De vraag of sprake is van (een oogmerk van) uitbuiting kan niet in algemene zin worden beantwoord, maar is sterk verweven met de omstandigheden van het geval. Gelet op de jurisprudentie van de Hoge Raad komt daarbij onder meer betekenis toe aan de aard en duur van de te verrichten activiteiten, de beperkingen die deze voor de betrokkene meebrengen en het (economisch) voordeel dat daarmee voor de verdachte wordt beoogd of behaald. De in de Nederlandse samenleving geldende maatstaven worden daarbij als referentiekader gehanteerd.

Uitbuiting veronderstelt een bepaalde mate van onvrijwilligheid, die ziet op de onmogelijkheid om zich aan een bepaalde situatie te onttrekken. Het slachtoffer wordt in een situatie gebracht of gehouden waarin hij redelijkerwijs geen andere keuze heeft dan zich te laten exploiteren. Daarbij geldt dat de kwetsbaarheid van minderjarigen en de aard van de te verrichten activiteiten, in het bijzonder wanneer het gaat om strafbare feiten, zwaar kunnen wegen.

Uit jurisprudentie lijkt te volgen dat uitbuiting eerder aan de orde is in het geval van (zeer) kwetsbare slachtoffers, zoals minderjarigen, illegalen, verslaafden en schuldenaren, en als het gaat om het uitvoeren van strafbare activiteiten in plaats van het verrichten van andere arbeid.

Ook het eenmalig laten verrichten van een strafbare activiteit kan onder omstandigheden uitbuiting opleveren. De beperkte duur van de activiteit staat daaraan dus niet zonder meer in de weg. Van belang is in het bijzonder of de minderjarige, gelet op zijn kwetsbaarheid en de overige omstandigheden, is ingezet voor een gevaarlijke of risicovolle activiteit waarbij de risico’s in overwegende mate bij hem zijn gelegd en de verdachte daarvan heeft willen profiteren..

Beoordeling door de rechtbank

Ter beoordeling staat of in dit specifieke geval sprake is geweest van uitbuiting in de zin van artikel 273f Sr en of verdachte daartoe ook het oogmerk had.

Zoals hiervoor overwogen, zijn bij die beoordeling kortgezegd onder meer relevant: de mate van (on)vrijwilligheid bij de tewerkgestelde (waarbij ook zijn kwetsbaarheid een rol speelt), de beperkingen die dit voor de tewerkgestelde meebrengt, de aard en duur van de werkzaamheden, en het (economisch) voordeel dat door de tewerksteller wordt behaald. De rechtbank betrekt de volgende feiten en omstandigheden bij de beoordeling.

Handelingen

Uit het dossier en het verhandelde ter terechtzitting blijkt dat de verdachte, destijds negentien jaar oud, via Snapchat contact heeft gehad met de vijftienjarige [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] en de zeventienjarige [medeverdachte 3] over een op 17 juli 2025 te plegen straatroof.

Het beoogde slachtoffer was [aangever] . Het was de bedoeling hem onder meer zijn horloge afhandig te maken. Zowel verdachte als de drie minderjarigen gingen ervan uit dat het een exclusief horloge van het merk Richard Mille betrof, met een waarde van ongeveer

€ 180.000,-. Aan de minderjarigen was voor hun deelname een geldbedrag van € 5.000,- tot

€ 10.000,- in het vooruitzicht gesteld. [medeverdachte 1] , [medeverdachte 2] en [medeverdachte 3] zijn naar Den Haag gereisd, waar zij door de verdachte en medeverdachte [medeverdachte 4] zijn opgehaald en naar de locatie van de voorgenomen straatroof zijn gebracht. De verdachte heeft de drie minderjarigen van wapens voorzien en hen instructies gegeven over de uitvoering van de straatroof. Vervolgens hebben de minderjarigen op de afgesproken plekken gewacht totdat de aangever met zijn auto arriveerde. Toen de aangever uitstapte, is [medeverdachte 1] op hem afgelopen, gevolgd door [medeverdachte 2] en [medeverdachte 3] . Onder bedreiging met een mes, een hamer en een vuurwapen zijn de telefoon en het horloge van de aangever weggenomen. De verdachte heeft de minderjarigen bij de voorgenomen straatroof betrokken, hen naar de plaats van uitvoering vervoerd, van wapens voorzien en instructies gegeven. Ook heeft hij hen, mede door het vooruitzicht van een aanzienlijke geldelijke beloning, bewogen om aan de straatroof deel te nemen. Uit deze gang van zaken volgt dat de verdachte een belangrijke rol heeft gespeeld bij het organiseren en uitvoeren van de straatroof. Daarmee zijn gedragingen vastgesteld die onder de reikwijdte van artikel 273f, eerste lid onder 2 kunnen vallen. Voor een bewezenverklaring is echter tevens vereist dat deze gedragingen zijn verricht met het oogmerk van uitbuiting.

Het oogmerk van uitbuiting

Bij de beoordeling van het oogmerk van uitbuiting kent de rechtbank in de eerste plaats gewicht toe aan de minderjarigheid van [medeverdachte 1] , [medeverdachte 2] en [medeverdachte 3] . De verdachte heeft hen betrokken bij een gewelddadige straatroof waarbij wapens werden gebruikt en waarbij zij aanzienlijke veiligheidsrisico’s en het risico van strafrechtelijke vervolging liepen. Hoewel deze omstandigheden kunnen wijzen op uitbuiting, dienen zij te worden bezien is samenhang met andere feiten en omstandigheden.

Allereerst is van belang dat de verdachte ten tijde van het feit negentien jaar oud was. Het leeftijdsverschil met de minderjarigen was daarmee betrekkelijk gering, in het bijzonder ten opzichte van de zeventienjarige [medeverdachte 3] . Dit neemt niet weg dat ook een jongvolwassene een minderjarige kan uitbuiten en dat de minderjarigheid op zichzelf bijzondere bescherming rechtvaardigt. Uit het enkele leeftijdsverschil kan echter niet worden afgeleid dat de verdachte in dit geval een zodanige feitelijke machts- of afhankelijkheidspositie innam dat de minderjarigen aan zijn invloed waren onderworpen.

De rechtbank heeft daarom ook acht geslagen op de concrete onderlinge verhoudingen, de wijze waarop de minderjarigen bij de straatroof betrokken zijn geraakt en hun positie gedurende de voorbereiding en uitvoering daarvan.

Ten aanzien van [medeverdachte 3] blijkt uit de verklaring van de verdachte dat hij en de verdachte elkaar vermoedelijk al kenden uit de periode waarin ze beiden in België woonden. Na de straatroof is [medeverdachte 3] met de verdachte meegegaan naar zijn woning en heeft hier ook geslapen. De volgende dag is hij zonder betaling naar huis gegaan, in de verwachting dat hij zijn aandeel zou ontvangen nadat het horloge verkocht zou zijn. De verdachte heeft [medeverdachte 3] direct gecompenseerd voor zijn gemaakte reiskosten en heeft toegezegd om later naar Antwerpen te komen om hem zijn aandeel in de opbrengst van het horloge te overhandigen.

Deze omstandigheden wijzen niet zonder meer op een uitbuitingsverhouding. Zij passen ook bij een onderlinge verhouding waarin [medeverdachte 3] op basis van gemaakte afspraken deelnam aan het strafbare feit en erop vertrouwde dat hij zijn aandeel in de opbrengst zou ontvangen. Concrete aanwijzingen dat de verdachte ten opzichte van [medeverdachte 3] misbruik heeft gemaakt van een uit zijn leeftijd voortvloeiend overwicht, ontbreken.

Ook ten aanzien van [medeverdachte 2] bieden de bewijsmiddelen onvoldoende aanknopingspunten voor een dergelijke verhouding. Uit de inhoud en de aard van de Snapchatgesprekken tussen hem en de verdachte komt naar voren dat [medeverdachte 2] zelf initiatief nam, betrokken was bij de voorbereiding en zich bereid toonde aan de voorgenomen straatroof deel te nemen. De rechtbank ziet in deze gesprekken geen concrete aanwijzingen dat de verdachte druk op hem uitoefende of hem op andere wijze in zijn handelingsvrijheid beperkte. Ook op basis van de overige inhoud van het dossier kan de rechtbank niet vaststellen dat op enig moment sprake is geweest van een situatie waarin [medeverdachte 2] werd beperkt in zijn reële keuzevrijheid om deel te nemen aan de voorgenomen criminele activiteit. Voor zover [medeverdachte 2] bij de politie heeft verklaard dat de verdachte hem onder druk heeft gezet en bedreigd, acht de rechtbank dit onderdeel van zijn verklaring onbetrouwbaar. [medeverdachte 1] heeft immers later verklaard dat hij en [medeverdachte 2] op dit punt een onjuist verhaal hebben verteld. De door [medeverdachte 2] gestelde druk en bedreigingen voorafgaand aan het plegen van het feit vinden bovendien onvoldoende steun in de overige inhoud van het dossier.

Wat [medeverdachte 1] betreft, bevat het dossier aanwijzingen dat zijn deelname mogelijk minder vrijwillig is geweest. De rechtbank kan niet uitsluiten dat hij zich op enig moment in zijn keuzevrijheid beperkt heeft gevoeld. De beschikbare bewijsmiddelen bieden echter onvoldoende grond om vast te stellen waaruit die beperking precies heeft bestaan, welke rol de verdachte daarbij heeft gespeeld en in hoeverre de verdachte daarvan bewust gebruik heeft gemaakt.

Aard en duur van het feit

Bij de beoordeling van de aard en duur van de activiteit weegt de rechtbank mee dat het ging om een eenmalige straatroof, maar dat de minderjarigen de straatroof feitelijk hebben uitgevoerd en daarbij aanzienlijke risico’s liepen terwijl de verdachte een organiserende en faciliterende rol vervulde. Dat vormt een belangrijke aanwijzing die kan passen bij criminele uitbuiting.

Daar staat tegenover dat uit het dossier niet duidelijk naar voren komt dat de verdachte de minderjarigen heeft ingezet om zelf buiten schot te blijven of de risico’s van het strafbare feit doelbewust op hen af te wentelen. Weliswaar hebben de minderjarigen de feitelijke geweldhandelingen verricht, maar de verdachte heeft zich ook actief met de voorbereiding en uitvoering van de straatroof beziggehouden. De rechtbank kan niet vaststellen dat de keuze om de minderjarigen als uitvoerder in te zetten voortkwam uit de bedoeling hen als ondergeschikte uitvoerders te gebruiken. De omstandigheid dat de minderjarigen de feitelijke uitvoerders waren, is in dit geval naar het oordeel van de rechtbank onvoldoende om alleen daaruit het oogmerk van uitbuiting af te leiden.

Ook blijkt onvoldoende dat de minderjarigen gedurende de voorbereiding en uitvoering in een zodanige afhankelijkheidspositie zijn gebracht dat zij zich niet meer aan de voorgenomen activiteit konden onttrekken. Daarbij neemt de rechtbank in aanmerking dat uit het dossier geen aanwijzingen naar voren komen voor een langer bestaande uitbuitingsverhouding of een structurele inzet van de minderjarigen voor criminele activiteiten.

Tot slot betrekt de rechtbank het beoogde financiële voordeel bij haar beoordeling. Uit de inhoud van het dossier en het verhandelde ter terechtzitting blijkt dat het horloge aanzienlijk minder waard was dan de verdachte én de minderjarige uitvoerders hadden verwacht. Alle betrokkenen gingen ervan uit dat het buit te maken horloge een waarde vertegenwoordigde van ongeveer € 180.000,-. Aan de minderjarigen waren bedragen tussen € 5.000,- en
€ 10.000,- in het vooruitzicht gesteld. De opbrengst zou na verkoop van het horloge worden verdeeld, waarbij de te verdelen opbrengst uiteraard afhing van de opbrengst die bij verkoop van het horloge zou kunnen worden gerealiseerd. Dat het horloge achteraf slechts ongeveer € 200,- waard bleek te zijn, is voor de beoordeling van het oogmerk van uitbuiting echter niet doorslaggevend. Het gaat immers om het voordeel dat de verdachte ten tijde van het werven en inzetten van de minderjarigen voor ogen stond.

Uit het dossier blijkt onvoldoende welk aandeel in de verwachte opbrengst de verdachte voor zichzelf voor ogen had en in hoeverre hij zich daarbij ten koste van de minderjarigen wilde bevoordelen. De rechtbank kan daarom niet vaststellen dat de financiële afspraken waren gericht op een situatie waarin de verdachte onevenredig van de inzet van de minderjarigen zou profiteren.

Conclusie

De rechtbank stelt vast dat verdachte drie minderjarigen heeft betrokken bij de voorbereiding en uitvoering van een gewelddadige straatroof. Hij heeft daarbij een organiserende en aansturende rol vervuld, de minderjarigen van wapens voorzien en hen blootgesteld aan aanzienlijke risico’s.

Dat zijn ernstige omstandigheden die, in het bijzonder vanwege de minderjarigheid van de betrokkenen, aanwijzingen kunnen opleveren voor criminele uitbuiting. De rechtbank acht echter onvoldoende bewezen dat de verdachte de minderjarigen heeft willen uitbuiten. Hoewel de minderjarigheid van de uitvoerders, de organiserende rol van de verdachte en de gevaarlijke aard van de straatroof zwaarwegende aanwijzingen vormen voor mogelijke criminele uitbuiting, bieden de concrete onderlinge verhoudingen, het ontbreken van voldoende aanwijzingen voor een door de verdachte benutte afhankelijkheidspositie, de aard van de samenwerking en de onvoldoende duidelijk geworden financiële afspraken onvoldoende aanknopingspunten om het vereiste oogmerk van uitbuiting met de voor een bewezenverklaring vereiste mate van zekerheid vast te stellen. De rechtbank kan niet uitsluiten dat de verdachte de minderjarigen heeft willen uitbuiten, maar acht dit op grond van het dossier niet wettig en overtuigend bewezen.

Gelet op het voorgaande is de rechtbank van oordeel dat in dit specifieke geval en onder de gegeven omstandigheden niet kan worden bewezen dat sprake is geweest van (een oogmerk van) uitbuiting als bedoeld in artikel 273f Sr.

De rechtbank zal verdachte daarom vrijspreken van het onder dagvaarding II tenlastegelegde.

3.5.

De bewezenverklaring

De rechtbank is met betrekking tot de bij dagvaarding I onder 1 en 2 ten laste gelegde feiten van oordeel dat deze feiten wettig en overtuigend zijn bewezen.

De rechtbank verklaart ten laste van de verdachte bewezen dat:

1
hij op 17 juli 2025 te ’s-Gravenhage aan het [straatnaam 1] / [straatnaam 2] tezamen en in vereniging met anderen een horloge en telefoon (iPhone 15 Pro Max) die aan [aangever] toebehoorden heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen, terwijl deze diefstal werd voorafgegaan en vergezeld van geweld en bedreiging met geweld tegen die [aangever] , gepleegd met het oogmerk om die diefstal gemakkelijk te maken, door:
- opdracht te geven die [aangever] te beroven,
- de beroving van die [aangever] aan te sturen,
- wapens uit te delen aan medeverdachten,
- op die [aangever] af te stappen met een mes, hamer en vuurwapen,
- een steekbeweging met een mes richting die [aangever] te maken,
- een vuurwapen op die [aangever] te richten,
- tegen die [aangever] te zeggen: ‘Geef je geld, geef je portemonnee anders ga ik je vermoorden’ of woorden van soortgelijke strekking,
- tegen die [aangever] te zeggen: ‘Geef mij wat je bij je hebt anders ga ik je schieten’ of woorden van soortgelijke strekking,
- die [aangever] bij zijn keel vast te pakken, hem te duwen, schoppen en aan hem te trekken,
- de telefoon van die [aangever] uit zijn hand te trekken,
- het horloge van die [aangever] van zijn arm te trekken en
- zijn medeverdachten van en naar de plaats delict te vervoeren.


2
hij op 24 juli 2025 te 's-Gravenhage een wapen van categorie III, onder 1 van de Wet wapens en munitie, te weten een omgebouwde alarmrevolver, van het merk BBM, type Olympic 38, kaliber .22, zijnde een vuurwapen in de vorm van een revolver voorhanden heeft gehad.

4 De strafbaarheid van het bewezenverklaarde

Het bewezenverklaarde is volgens de wet strafbaar, omdat er geen feiten of omstandigheden aannemelijk zijn geworden die de strafbaarheid van de feiten uitsluiten.

5 De strafbaarheid van de verdachte

De verdachte is eveneens strafbaar, omdat er geen feiten of omstandigheden aannemelijk zijn geworden die zijn strafbaarheid uitsluiten.

6 De strafoplegging

6.1.

De vordering van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gevorderd dat de verdachte wordt veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van 24 maanden, met aftrek van de tijd in voorarrest doorgebracht, waarvan tien maanden voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaren en als bijzondere voorwaarden een meldplicht bij de reclassering, ambulante behandeling, verblijf in begeleid wonen of maatschappelijke opvang, een contactverbod met de slachtoffers en medeverdachten, dagbesteding en ambulante begeleiding.

6.2.

Het standpunt van de verdediging

De verdediging heeft verzocht om toepassing te geven aan het jeugdstrafrecht en een gevangenisstraf op te leggen waarvan het onvoorwaardelijk deel niet langer is dan de tijd in voorarrest doorgebracht.

6.3.

Het oordeel van de rechtbank

Na te melden straffen zijn in overeenstemming met de ernst van de gepleegde feiten, de omstandigheden waaronder deze zijn begaan en gegrond op de persoon en de persoonlijke omstandigheden van de verdachte, zoals daarvan tijdens het onderzoek op de terechtzitting is gebleken.

De rechtbank neemt hierbij in het bijzonder het volgende in aanmerking.

Ernst van het feit

De verdachte heeft zich samen met zijn mededaders schuldig gemaakt aan een van tevoren geplande gewelddadige beroving. Nadat het slachtoffer was geobserveerd is hij op een zomeravond in de directe omgeving van zijn woning door de verdachte en zijn mededaders overvallen en beroofd van zijn telefoon en horloge. Daarbij is het slachtoffer bedreigd met een groot mes, een hamer en een vuurwapen. Ook is geweld tegen hem gebruikt, waardoor hij ten val is gekomen. Voor het slachtoffer moet dit een bijzonder angstige en bedreigende ervaring zijn geweest. Hij is vlakbij zijn eigen woning geconfronteerd met meerdere gewapende personen die hem zijn persoonlijke bezittingen wilden afnemen en daarbij niet zijn teruggedeinsd voor het gebruik van geweld. De rechtbank rekent het de verdachte zwaar aan dat hij samen met zijn mededaders op deze wijze een ernstige inbreuk heeft gemaakt op de lichamelijke integriteit en het gevoel van veiligheid van het slachtoffer. Daarbij weegt de rechtbank mee dat de straatroof op een zomeravond op de openbare weg, midden in een woonwijk, heeft plaatsgevonden en door omstanders is waargenomen. Dergelijke feiten veroorzaken niet alleen angst bij het slachtoffer, maar dragen ook bij aan gevoelens van angst en onveiligheid in de samenleving. De verdachte en zijn mededaders hebben zich kennelijk uitsluitend laten leiden door financieel gewin, in het bijzonder de wens om een bijzonder kostbaar horloge buit te maken. Daarbij zijn zij volledig voorbij gegaan aan de ingrijpende gevolgen die hun handelen voor het slachtoffer zouden kunnen hebben.

De verdachte heeft zich daarnaast schuldig gemaakt aan het voorhanden hebben van een omgebouwd alarmrevolver. Het voorhanden hebben van een omgebouwd alarmrevolver brengt een onaanvaardbaar risico voor de veiligheid van personen met zich. Er dient streng te worden opgetreden tegen het onbevoegd voorhanden hebben van vuurwapens, zeker nu dit wapen geschikt was voor het verschieten van patronen.

Strafblad

De rechtbank heeft kennisgenomen van het strafblad van de verdachte van 30 september 2026. In het nadeel van de verdachte weegt de rechtbank mee dat hij eerder is veroordeeld voor soortgelijke feiten.

Persoon van de verdachte

De rechtbank heeft kennisgenomen van een reclasseringsadvies met betrekking tot de verdachte van 6 oktober 2026, waaruit volgt dat sprake is van problematiek op verschillende leefgebieden. Zo heeft de verdachte geen structurele dagbesteding of inkomen en lijkt er sprake te zijn van een negatief dan wel crimineel sociaal netwerk. De reclassering schat het recidiverisico in als gemiddeld tot hoog.

Voorts volgt uit het reclasseringsadvies dat, omdat de verdachte mogelijk functioneert op lichtverstandelijk beperkt niveau, zich begeleidbaar opstelt, pedagogisch beïnvloedbaar is en soms een jeugdige houding aanneemt, de reclassering op grond van het wegingskader adolescentenstrafrecht eerder tot toepassing van het jeugdstrafrecht heeft geadviseerd. Uit het onderzoek van de reclassering is echter gebleken dat er binnen het jeugdstrafrecht geen mogelijkheden beschikbaar zijn om de verdachte naar een geschikte begeleide woonplek te leiden, wat binnen het volwassenenstrafrecht wel mogelijk is. Bovendien blijkt uit recente informatie dat er contra-indicaties bestaan voor toepassing van het jeugdstrafrecht. Zo werd de verdachte in detentie niet meer pedagogisch beïnvloedbaar geacht en zou hij medegedetineerden onder druk hebben gezet, waarna de verdachte is overgeplaatst naar een regulier huis van bewaring. Gelet op voornoemde omstandigheden adviseert de reclassering om toepassing te geven aan het volwassenenstrafrecht.

De reclassering adviseert bij veroordeling van de verdachte hem een (deels) voorwaardelijke straf op te leggen met als bijzondere voorwaarden een meldplicht bij de reclassering, ambulante behandeling, verblijf in begeleid wonen of maatschappelijke opvang, een contactverbod met het slachtoffer en de medeverdachten, dagbesteding en ambulante begeleiding.

Uit het verhandelde ter terechtzitting is gebleken dat er vooralsnog geen toepassing is gegeven aan de voorwaarde van ambulante begeleiding, welke ook als voorwaarde is opgenomen bij de schorsing van de voorlopige hechtenis van de verdachte.

Toepassing jeugdstrafrecht?

De rechtbank stelt vast dat de verdachte ten tijde van het plegen van het bewezenverklaarde

feit negentien jaar oud was. Het uitgangspunt is dan dat berechting plaatsvindt volgens het

volwassenenstrafrecht.

Met betrekking tot de vraag of er, in afwijking van dit uitgangspunt, aanleiding bestaat om

het jeugdstrafrecht toe te passen, overweegt de rechtbank het volgende.

Alhoewel uit het reclasseringsadvies blijkt dat er indicaties bestaan dat toepassing van het jeugdstrafrecht passend zou zijn, volgt de rechtbank het advies om de verdachte volgens het volwassenenstrafrecht te berechten. De rechtbank acht van groot belang dat de stabiliteit in het leven van de verdachte wordt behouden en ziet zijn woonplek bij KesslerPerspektief hierin als een belangrijke factor. Nu de verdachte zijn woonplek zou verliezen op het moment dat er toepassing zou worden gegeven aan het jeugdstrafrecht, is de rechtbank van oordeel dat het belang om de verminderde instabiliteit te behouden zwaarder weegt dan het belang om toepassing te geven aan het jeugdstrafrecht.

De rechtbank zal bij de strafoplegging dan ook uitgaan van het volwassenenstrafrecht, maar zal hierbij rekening houden met de jeugdige leeftijd van de verdachte ten tijde van het plegen van de strafbare feiten en de indicaties voor toepassing van het jeugdstrafrecht.

De op te leggen straf

De rechtbank heeft bij de bepaling van de strafmodaliteit en strafmaat aansluiting gezocht bij de landelijke oriëntatiepunten voor straftoemeting. Daarin is als uitgangspunt vermeld een gevangenisstraf voor de duur van zes maanden voor een straatroof met licht geweld of verbale bedreiging. De rechtbank weegt in strafverzwarende zin mee dat het slachtoffer in de nabijheid van zijn woning is beroofd, waarbij hij met meerdere wapens is bedreigd en geweld tegen hem is gebruikt. Het slachtoffer heeft daarbij letsel opgelopen. Bovendien zijn de verdachten planmatig te werk gegaan en hebben zij zelfs een tracker onder de auto van het slachtoffer geplaatst.

Gelet op wat hiervoor is overwogen, is de rechtbank van oordeel dat niet kan worden volstaan met een lichtere of andere sanctie dan een straf die deels onvoorwaardelijke vrijheidsbeneming van na te melden duur met zich brengt.

De rechtbank acht, alles afwegende, een gevangenisstraf voor de duur van zestien maanden passend en geboden, met aftrek van de tijd in voorarrest doorgebracht, waarvan acht maanden voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaren en als bijzondere voorwaarden een meldplicht bij de reclassering, ambulante behandeling, verblijf in begeleid wonen of maatschappelijke opvang, een contactverbod met het slachtoffer en de medeverdachten en dagbesteding, en een taakstraf van 120 uren.

De rechtbank acht een voorwaardelijke gevangenisstraf passend, om de verdachte ervan te weerhouden zich in de toekomst opnieuw aan strafbare feiten schuldig te maken en te bewerkstelligen dat een oplossing wordt gevonden voor de problematiek van de verdachte en zo de kans op recidive terug te dringen.

7 De vordering van de benadeelde partij/de schadevergoedingsmaatregel

[aangever] heeft zich als benadeelde partij gevoegd in het strafproces en vordert een

schadevergoeding van in totaal € 21.450.-, te vermeerderen met de wettelijke rente en oplegging van de schadevergoedingsmaatregel. Dit bedrag bestaat uit € 1.450,- aan materiële schade (te weten: € 1.100,- voor de telefoon en € 350,- voor het horloge) en € 20.000,- aan immateriële schade.

7.1.

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft geconcludeerd tot gedeeltelijke hoofdelijke toewijzing van de

vordering van de benadeelde partij tot een bedrag aan materiële schade van € 200,- voor

het horloge, € 400,- voor de telefoon en een bedrag van € 4.000,- aan immateriële schade. Een en ander vermeerderd met de wettelijke rente en oplegging van de schadevergoedingsmaatregel.

De officier van justitie heeft voor het overige geconcludeerd tot afwijzing van de vordering dan wel niet-ontvankelijkverklaring van de benadeelde partij in diens vordering.

7.2.

Het standpunt van de verdediging

De raadsvrouw heeft namens de verdachte primair bepleit dat de benadeelde partij niet-ontvankelijk moet worden verklaard in zijn vordering. Subsidiair heeft zij zich op het standpunt gesteld dat de vordering kan worden toegewezen tot een bedrag van € 600,- en dat de benadeelde partij voor het overige niet-ontvankelijk dient te worden verklaard in zijn vordering.

7.3.

Het oordeel van de rechtbank

De gevorderde schade bestaat uit de kosten van de weggenomen iPhone 15 Pro Max, het weggenomen horloge en de door het slachtoffer ondergane psychotherapie. De vordering van de benadeelde partij is niet onderbouwd. De rechtbank stelt voorop dat zij de vordering van de benadeelde partij zo leest, dat met de gevorderde € 20.000,- voor psychotherapie vergoeding van materiële schade wordt gevorderd. De kosten die een slachtoffer hiervoor maakt, zouden in beginsel als materiële schade vergoed kunnen worden. Bovendien wordt in de vordering niet gesproken over de psychische gevolgen die het strafbare feit bij de benadeelde partij teweeg zouden hebben gebracht en die een grondslag zouden kunnen bieden voor het toewijzen van immateriële schade.

Op grond van het dossier en het onderzoek ter terechtzitting kan worden vastgesteld dat de benadeelde partij rechtstreeks materiële schade heeft geleden door het bewezenverklaarde feit, ter grootte van € 600,-, bestaande uit een bedrag van € 200,- voor het horloge en een bedrag van € 400,- voor de telefoon.

De rechtbank zal, voor zover de vordering dit bedrag van € 600,- overstijgt, de benadeelde partij niet-ontvankelijk verklaren in de vordering. Dit deel van de vordering is door de benadeelde partij onvoldoende onderbouwd. Enige onderbouwing van de kosten van psychotherapie ontbreekt. Ten aanzien van het horloge merkt de rechtbank op dat aangever in zijn aangifte heeft verklaard dat hij het horloge heeft gekocht voor ongeveer € 200,-, zodat de rechtbank van dat bedrag zal uitgaan. Ten aanzien van de telefoon is rekening gehouden met de gemiddelde aankoopprijs en afschrijvingswaarde. De benadeelde partij de gelegenheid geven voor een nadere onderbouwing van het overige deel van de vordering zou een onevenredige belasting van het strafgeding opleveren. De benadeelde partij kan dit deel van de vordering bij de burgerlijke rechter aanbrengen.

De rechtbank zal – gelet op het voorgaande – de vordering toewijzen tot een bedrag van € 600,-, bestaande uit materiële schade.

De rechtbank zal de gevorderde wettelijke rente toewijzen met ingang van 17 juli 2025, omdat vast is komen te staan dat de schade vanaf die datum is ontstaan.

Proceskostenveroordeling verdachte

Nu de vordering gedeeltelijk wordt toegewezen, zal de verdachte worden veroordeeld in de kosten die de benadeelde partij tot aan deze uitspraak in verband met de vordering heeft gemaakt. De rechtbank begroot deze kosten tot op heden op nihil. Daarnaast wordt de verdachte veroordeeld in de kosten die de benadeelde partij voor de tenuitvoerlegging van deze uitspraak nog moet maken.

Hoofdelijkheid

Omdat de verdachte de strafbare feiten ter zake waarvan schadevergoeding zal worden toegekend samen met mededaders heeft gepleegd, zijn zij daarvoor ieder hoofdelijk aansprakelijk. Hetzelfde geldt voor de toegewezen proceskosten. Daarbij geldt dat de verdachte, voor zover een van de mededaders een bedrag aan de benadeelde partij heeft betaald, dat deel van de schadevergoeding en/of proceskosten niet meer aan de benadeelde partij hoeft te betalen.

Schadevergoedingsmaatregel

De verdachte zal voor het bewezenverklaarde strafbare feit worden veroordeeld en hij is daarom tegenover de benadeelde partij aansprakelijk voor schade die door dit feit aan hem is toegebracht. De rechtbank zal aan de verdachte hoofdelijk de verplichting opleggen om aan de Staat te betalen een bedrag van € 600,-, vermeerderd met de wettelijke rente daarover vanaf 17 juli 2025 tot aan de dag dat dit bedrag is betaald, ten behoeve van [aangever] .

8 De toepasselijke wetsartikelen

De op te leggen straffen zijn gegrond op de artikelen:

- 9, 14 a, 14b, 14c, 22c, 22d, 36f, 47, 57, en 312 van het Wetboek van Strafrecht;

- 26 en 55 van de Wet wapens en munitie.

Deze voorschriften zijn toegepast, zoals zij ten tijde van het bewezenverklaarde rechtens golden dan wel ten tijde van deze uitspraak rechtens gelden.

9 De beslissing

De rechtbank:

verklaart niet wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het bij dagvaarding II met parketnummer 09/353790-25 ten laste gelegde feit heeft begaan en spreekt de verdachte daarvan vrij;

verklaart wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte de bij dagvaarding I met parketnummer 09/219769-25 onder 1 primair en 2 ten laste gelegde feiten heeft begaan, zoals hierboven onder 3.5 bewezen is verklaard en kwalificeert dit als;

ten aanzien van feit 1 primair:

diefstal, voorafgegaan en vergezeld van geweld en bedreiging met geweld tegen personen, gepleegd met het oogmerk om die diefstal gemakkelijk te maken, gepleegd op de openbare weg en terwijl het feit wordt gepleegd door twee of meer verenigde personen;

ten aanzien van feit 2:

handelen in strijd met artikel 26, eerste lid, van de Wet wapens en munitie en het feit begaan met betrekking tot een vuurwapen van categorie III;

verklaart niet bewezen hetgeen aan de verdachte meer of anders is tenlastegelegd dan hierboven is bewezen verklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij;

verklaart de verdachte daarvoor strafbaar;

veroordeelt de verdachte tot:

een gevangenisstraf voor de duur van 16 (zestien) MAANDEN;

bepaalt dat de tijd door de veroordeelde vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering en voorlopige hechtenis doorgebracht, bij het onvoorwaardelijk gedeelte van de hem opgelegde gevangenisstraf geheel in mindering zal worden gebracht, voor zover die tijd niet reeds op een andere straf in mindering is gebracht;

bepaalt dat een gedeelte van die straf, groot 8 (acht) maanden, niet zal worden tenuitvoergelegd onder de algemene voorwaarde dat de veroordeelde zich voor het einde van de hierbij op twee jaren vastgestelde proeftijd niet schuldig maakt aan een strafbaar feit;

en onder de bijzondere voorwaarden dat de veroordeelde:

- zich gedurende de proeftijd meldt bij de Reclassering Nederland Bezuidenhoutseweg 179, 2594 AH te ‘s-Gravenhage op door de reclassering te bepalen tijdstippen, zo frequent en zolang de reclassering dat noodzakelijk acht;

- zich gedurende de proeftijd onder behandeling stelt van De Waag of een soortgelijke zorgverlener, te bepalen door de reclassering, op de tijden en plaatsen als door of namens die zorgverlener aan te geven en zolang de reclassering nodig acht. De zorgverlener bepaalt de wijze van behandeling;

- gedurende de proeftijd verblijft in een instelling voor begeleid wonen of maatschappelijke opvang, te weten KO Zamenhof, Elias Stein (KesslerPerspektief) of een soortgelijke instelling, te bepalen door de reclassering, en zich houdt aan de huisregels en het (dag-)programma dat deze instelling in overleg met de reclassering heeft opgesteld;

- gedurende de proeftijd geen contact legt of laat leggen – direct of indirect – met:

- [aangever] , geboren op [geboortedatum 2] 1986 te [geboorteplaats 2] (Syrië);

- [medeverdachte 1] , geboren op [geboortedatum 3] 2010 te [geboorteplaats 3] ;

- [medeverdachte 2] , geboren op [geboortedatum 4] 2009 te [geboorteplaats 3] ;

- [medeverdachte 3] , geboren op [geboortedatum 5] 2008 te [geboorteplaats 4] (België);

- [medeverdachte 4] , geboren op [geboortedatum 6] 2001 te [geboorteplaats 5] (Afghanistan);

- [medeverdachte 5] , geboren op [geboortedatum 7] 2005 te [geboorteplaats 6] (Syrie);

zolang de reclassering dit noodzakelijk acht;

- zich inspant voor het vinden en behouden van betaald werk, onbetaald werk, scholing en/of vrijetijdsbesteding, met een vaste structuur. De dagbesteding draagt bij aan het voorkomen van delictgedrag;

geeft opdracht aan Reclassering Nederland tot het houden van toezicht op de naleving van voormelde voorwaarden en de veroordeelde ten behoeve daarvan te begeleiden;

voorwaarden daarbij zijn dat de veroordeelde gedurende de proeftijd:

- ten behoeve van het vaststellen van zijn identiteit medewerking zal verlenen aan het nemen van een of meer vingerafdrukken of een identiteitsbewijs als bedoeld in artikel 1 van de Wet op de identificatieplicht ter inzage aanbiedt;

- medewerking zal verlenen aan het reclasseringstoezicht, bedoeld in artikel 14c, zesde lid, van het Wetboek van Strafrecht, de medewerking aan huisbezoeken en het zich melden bij de reclassering zo vaak en zolang als de reclassering dit noodzakelijk acht daaronder begrepen.

veroordeelt de verdachte voorts tot:

een taakstraf voor de duur van 120 (honderdtwintig) UREN;

beveelt, voor het geval dat de veroordeelde de taakstraf niet naar behoren verricht, dat vervangende hechtenis zal worden toegepast voor de tijd van 60 (zestig) DAGEN;

voorlopige hechtenis

heft op het geschorste bevel tot voorlopige hechtenis van de verdachte;

de vordering van de benadeelde partij;

wijst de vordering tot schadevergoeding van de benadeelde partij [aangever] deels toe tot een bedrag van € 600,- en veroordeelt de verdachte hoofdelijk om dit bedrag, vermeerderd met de gevorderde wettelijke rente daarover vanaf 17 juli 2025 tot de dag waarop deze vordering is betaald, te betalen aan [aangever] ;

bepaalt dat de benadeelde partij voor het overige niet-ontvankelijk is in de vordering tot schadevergoeding en dat de benadeelde partij dit deel van de vordering slechts bij de burgerlijke rechter kan aanbrengen;

veroordeelt de verdachte tevens hoofdelijk in de proceskosten van de benadeelde partij, begroot op nihil, en de kosten die ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog gemaakt moeten worden;

bepaalt dat als een van de mededader(s) de toegewezen schadevergoeding deels of geheel aan de benadeelde partij heeft betaald de verdachte niet meer verplicht is om dat deel te betalen of te voldoen;

de schadevergoedingsmaatregel;

legt aan de verdachte hoofdelijk op de verplichting om aan de Staat te betalen een bedrag van € 600,-, vermeerderd met de wettelijke rente daarover vanaf 17 juli 2025 tot aan de dag dat dit bedrag is betaald, ten behoeve van [aangever] ;

bepaalt dat als het verschuldigde bedrag niet volledig wordt betaald of kan worden verhaald, gijzeling kan worden toegepast voor de duur van 6 dagen; de toepassing van gijzeling heft de hiervoor opgelegde betalingsverplichting niet op;

bepaalt dat gehele of gedeeltelijke betaling van het verschuldigde bedrag aan de benadeelde partij de betalingsverplichting aan de Staat in zoverre doet vervallen, en dat gehele of gedeeltelijke betaling van het verschuldigde bedrag aan de Staat de betalingsverplichting aan de benadeelde partij in zoverre doet vervallen.

Dit vonnis is gewezen door

mr. R. van Zeijst-Repelaer van Driel, voorzitter,

mr. J. Herfkens, rechter,

mr. H.J.M. Bellekom, rechter,

in tegenwoordigheid van mr. L. Molenaar, griffier,

en uitgesproken ter openbare terechtzitting van deze rechtbank van 29 oktober 2026.

Bijlage I

Tekst tenlastelegging

Dagvaarding I (09-219769-25)
1
hij op of omstreeks 17 juli 2025 te ’s-Gravenhage, althans in Nederland, aan het [straatnaam 1] / [straatnaam 2] , althans aan de openbare weg, tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, een horloge en telefoon (iPhone 15 Pro Max), in elk geval enig goed, dat/die geheel of ten dele aan [aangever] , in elk geval aan een ander dan aan verdachte en/of zijn mededader(s) toebehoorde(n) heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen, terwijl deze diefstal werd voorafgegaan, vergezeld en/of gevolgd van geweld en/of bedreiging met geweld tegen die [aangever] , gepleegd met het oogmerk om die diefstal voor te bereiden of gemakkelijk te maken, of om, bij betrapping op heterdaad, aan zichzelf of andere deelnemers aan het misdrijf hetzij de vlucht mogelijk te maken, hetzij het bezit van het gestolene te verzekeren, door:
- opdracht te geven die [aangever] te beroven,;
- de beroving van die [aangever] aan te sturen,;
- wapens uit te delen aan één of meer medeverdachten,;
- op die [aangever] af te stappen met een mes, hamer en/of vuurwapen en/of daarop gelijkende voorwerpen,;
- een steekbeweging met een mes en/of daarop gelijkend voorwerp richting die [aangever] te maken,;
- een vuurwapen en/of daarop gelijkend voorwerpen op die [aangever] te richten,;
- tegen die [aangever] te zeggen: ‘Geef je geld, geef je portemonnee anders ga ik je vermoorden’ of woorden van soortgelijke strekking,;
- tegen die [aangever] te zeggen: ‘Geef mij wat je bij je hebt anders ga ik je schieten’ of woorden van soortgelijke strekking,;
- die [aangever] bij zijn keel vast te pakken, hem te duwen, schoppen en/of aan hem te trekken,;
- de telefoon van die [aangever] uit zijn hand te trekken,;
- het horloge van die [aangever] zijn arm te trekken en/of
- zijn medeverdachte(n) van en/of naar de plaats delict te vervoeren

( art 312 lid 1 Wetboek van Strafrecht, art 317 lid 1 Wetboek van Strafrecht, art 47 lid 1 ahf/sub 1 Wetboek van Strafrecht )

subsidiair althans, indien het vorenstaande niet tot een veroordeling mocht of zou kunnen leiden:

hij op of omstreeks 17 juli 2025 te te ’s-Gravenhage, althans in Nederland, aan het [straatnaam 1] / [straatnaam 2] , althans aan de openbare weg tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, met het oogmerk om zich en/of een ander wederrechtelijk te bevoordelen door geweld en/of bedreiging met geweld [aangever] heeft gedwongen tot de afgifte van een horloge en telefoon (iPhone 15 Pro Max), in elk geval enig goed, dat/die geheel of ten dele aan die [aangever] en/of een derde toebehoorde(n) door:
- opdracht te geven die [aangever] te beroven,;
- de beroving van die [aangever] aan te sturen,;
- op die [aangever] af te stappen met een mes, hamer en/of vuurwapen en/of daarop gelijkende voorwerpen,;
- een steekbeweging met een mes en/of daarop gelijkend voorwerp richting die [aangever] te maken,;
- een vuurwapen en/of daarop gelijkend voorwerpen op die [aangever] te richten,;
- tegen die [aangever] te zeggen: ‘Geef je geld, geef je portemonnee anders ga ik je vermoorden’ of woorden van soortgelijke strekking,;
- tegen die [aangever] te zeggen: ‘Geef mij wat je bij je hebt anders ga ik je schieten’ of woorden van soortgelijke strekking,;
- die [aangever] bij zijn keel vast te pakken, hem te duwen, schoppen en/of aan hem te trekken,;
- die [aangever] zijn horloge en/of zijn telefoon af te laten geven en/of - zijn medeverdachte(n) van en/of naar de plaats delict te vervoeren.

2
hij op of omstreeks 24 juli 2025 te 's-Gravenhage een wapen van categorie III, onder 1 van de Wet wapens en munitie, te weten een omgebouwde alarmrevolver, van het merk BBM, type Olympic 38, kaliber .22, zijnde een vuurwapen in de vorm van een geweer, revolver en/of pistool voorhanden heeft gehad.

Dagvaarding II (09-353790-25)


hij in of omstreeks de periode van 13 juli 2025 tot en met 17 juli 2025 te ’s-Gravenhage en/of elders in Nederland, meermalen, tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, een ander, genaamd [medeverdachte 1] , heeft geworven en/of vervoerd en/of overgebracht met het oogmerk van uitbuiting van die [medeverdachte 1] , terwijl die [medeverdachte 1] de leeftijd van 18 jaar nog niet heeft bereikt, immers heeft/hebben, hij, verdachte en/of zijn mededader(s)
- die [medeverdachte 1] benaderd via Snapchat en/of
- opdracht gegeven om naar Den Haag te komen en/of een overval te plegen en/of
- vervoerd naar de plek waar de overval moest plaatsvinden en/of
- tegen die [medeverdachte 1] gezegd: ‘als je snitcht komen we je halen' en/of 'als je gepakt wordt komen we je halen', althans woorden van gelijke aard of strekking

en/of

een ander, genaamd [medeverdachte 3] , heeft geworven en/of vervoerd en/of overgebracht met het oogmerk van uitbuiting van die [medeverdachte 3] , terwijl die [medeverdachte 3] de leeftijd van 18 jaar nog niet heeft bereikt, immers heeft/hebben, hij, verdachte en/of zijn mededader(s)
- die [medeverdachte 3] via Snapchat benaderd en/of gevraagd of hij snel geld wilde verdienen en/of gezegd dat hij een bedrag tussen de 5.000 en 10.000 euro kon verdienen en/of
- die [medeverdachte 3] verteld dat hij een horloge van een juwelier moest stelen en hem instructies gegeven met betrekking tot de beroving en/of
- die [medeverdachte 3] vervoerd van en naar de plek van de overval (of: de verblijfplaats van voornoemde juwelier)

en/of

een ander, genaamd [medeverdachte 2] , heeft geworven en/of vervoerd en/of overgebracht met het oogmerk van uitbuiting van die [medeverdachte 2] , terwijl die [medeverdachte 2] de leeftijd van 18 jaar nog niet heeft bereikt, immers heeft/hebben, hij, verdachte en/of zijn mededader(s)
- aan die [medeverdachte 2] voorgesteld om een overval te plegen en hem daarvoor een geldbedrag in het vooruitzicht gesteld en/of
- tegen die [medeverdachte 2] gezegd: ‘Jullie moeten naar Den Haag komen, anders gaan er dingen gebeuren’, althans woorden van gelijke aard of strekking.

ECLI:NL:HR:2009:BI7099 Zie onder meer ECLI:NL:HR2025:3309 Vgl. ECLI:NL:RBAMS:2025:3921 en ECLI:RBDHA:2025:13843