Strafrecht overig

Veroordeling voor een forse openlijke geweldpleging tegen drie personen (uitgaansgeweld). Daarnaast heeft de…

Rechtbank Den Haag, 2 november 2026

Zaakgegevens

Op 2 november 2026 heeft de Rechtbank Den Haag in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over strafrecht.

Instantie
Rechtbank Den Haag
Zittingsplaats
Den Haag
Datum uitspraak
2 november 2026
Datum publicatie
10 november 2026
Zaaknummer
931538325
Procedure
Eerste aanleg - meervoudig
ECLI
ECLI:NL:RBDHA:2026:33079
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Veroordeling voor een forse openlijke geweldpleging tegen drie personen (uitgaansgeweld). Daarnaast heeft de verdachte MDMA en 2-MMC aanwezig gehad. Oplegging van een gevangenisstraf voor de duur van 149 dagen waarvan 120 dagen voorwaardelijk, met een proeftijd van 2 jaren en bijzondere voorwaarden, en een taakstraf voor de tijd van 160 uren.

Uitspraak

Rechtbank DEN HAAG

Strafrecht

Meervoudige kamer

Parketnummer: 09/315383-25

Datum uitspraak: 2 november 2026

Tegenspraak

De rechtbank Den Haag heeft op de grondslag van de tenlastelegging en naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting het navolgende vonnis gewezen in de zaak van de officier van justitie tegen de verdachte:

[verdachte] ,

geboren op [geboortedatum 1] 2005 te [geboorteplaats 1] ,

BRP-adres: [adres] .

1 Het onderzoek ter terechtzitting

Het onderzoek is gehouden op de terechtzitting van 19 oktober 2026.

De rechtbank heeft kennisgenomen van de vordering van de officier van justitie mr. E.H.N. van Hees en van hetgeen door de verdachte en zijn raadsman mr. O.C. Bondam naar voren is gebracht.

2 De tenlastelegging

Aan de verdachte is ten laste gelegd hetgeen is vermeld in de dagvaarding, die als bijlage I aan dit vonnis is gehecht.

3 De bewijsbeslissing

3.1.

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gerekwireerd tot bewezenverklaring van het tenlastegelegde met uitzondering van het tweede gedachtestreepje bij het onder 2 tenlastegelegde.

3.2.

Het standpunt van de verdediging

De raadsman heeft zich met betrekking tot het onder 1 tenlastegelegde gerefereerd aan het oordeel van de rechtbank met uitzondering van het laatste gedachtestreepje. Door de raadsman is aangevoerd dat het laatste gedachtestreepje (“het meermalen, althans eenmaal, met een mes te steken in de wang, althans in het gezicht/het hoofd van die [slachtoffer 1] ”) niet ten laste van de verdachte bewezen kan worden. De verdachte had geen wetenschap van de aanwezigheid van het mes en er was geen samenwerking met de medeverdachte op dit punt.

Ten aanzien van het onder 2 tenlastegelegde heeft de raadsman gerefereerd aan het oordeel van de rechtbank met uitzondering van het tweede gedachtestreepje.

3.3.

Gebruikte bewijsmiddelen

Aangezien de feiten nauw met elkaar samenhangen, zal de rechtbank de bewijsmiddelen die voor deze feiten van belang zijn, tezamen bespreken. De rechtbank heeft op grond van de inhoud van de gebruikte bewijsmiddelen – elk daarvan, ook in zijn onderdelen, gebruikt voor het bewijs van datgene waarop het blijkens zijn inhoud betrekking heeft – de overtuiging gekregen dat de verdachte de ten laste gelegde feiten heeft begaan.

De rechtbank heeft de wettige bewijsmiddelen met de voor de bewezenverklaring redengevende feiten en omstandigheden als bijlage II opgenomen.

3.4.

Bewijsoverwegingen

Ten aanzien van feit 1

Voor de bewezenverklaring van openlijke geweldpleging in de zin van artikel 141 van het Wetboek van Strafrecht is vereist dat het geweld met verenigde krachten wordt gepleegd en dat de geweldshandelingen enige gevolgen hebben gehad. Niet is vereist dat de verdachte zelf letsel heeft toegebracht. Wel moet worden bewezen dat de verdachte opzet op het in vereniging plegen van openlijk geweld heeft gehad en dat hij daaraan een voldoende significante of wezenlijke bijdrage heeft geleverd. Als aan deze vereisten is voldaan, is de verdachte niet alleen strafrechtelijke aansprakelijk voor het door hem zelf gepleegde geweld, maar ook strafrechtelijk aansprakelijk voor het niet door hemzelf gepleegde geweld dat in de tenlastelegging is opgenomen.

Ten aanzien van het door de verdediging gevoerde verweer dat de verdachte niet nauw en bewust heeft samengewerkt met de medeverdachte waar het het gebruik van het mes tegen [slachtoffer 1] betreft, overweegt de rechtbank als volgt.

Uit de bewijsmiddelen leidt de rechtbank af dat de openlijke geweldpleging is begonnen doordat de verdachte [slachtoffer 1] in het gezicht heeft geslagen. De verdachte werd vervolgens door een onbekend gebleven persoon achteruit geduwd, ongeveer tot op vijftien meter afstand van [slachtoffer 1] . Tegelijkertijd volgde [slachtoffer 1] de verdachte op een afstand van ongeveer tien meter. Op dat moment kwam de medeverdachte in beeld. Hij liep met versnelde pas in de richting van de rug van [slachtoffer 1] . Hij had op dat moment een zilverkleurig, puntig voorwerp in zijn rechterhand. De medeverdachte versnelde nog even naar een korte sprint en toen hij vlak achter [slachtoffer 1] liep, hief hij rennend zijn linkerhand op en gaf een klap op de linkerkant van het hoofd van [slachtoffer 1] . [slachtoffer 1] viel door de klap op een bank van het terras. De medeverdachte hing daarna boven [slachtoffer 1] en maakte drie tot vier stekende bewegingen met een mes. Zeer kort daarna kwam de verdachte aanrennen en voegde zich bij de medeverdachte om uiteindelijk gezamenlijk geweld te plegen tegen [slachtoffer 1] . De verdachte heeft toen ongeveer achttien keer [slachtoffer 1] geslagen terwijl die op het bankje lag.

De rechtbank is van oordeel dat sprake is van geweldpleging in vereniging. Nadat de verdachte [slachtoffer 1] sloeg, ging de medeverdachte vrijwel direct ook over tot toepassing van geweld tegen [slachtoffer 1] , onder andere met gebruikmaking van een mes. Kort daarna hebben de verdachte en de medeverdachte ook samen [slachtoffer 1] geslagen. De verdachte en de medeverdachte zijn dan ook gezamenlijk opgetrokken. De verdachte heeft het geweld geïnitieerd, de medeverdachte heeft zich daarbij aangesloten en vervolgens hebben de verdachte en de medeverdachte het gebruik van geweld tegen [slachtoffer 1] gezamenlijk voortgezet. De verdachte heeft zich op geen enkel moment gedistantieerd van het geweld. In deze omstandigheden is sprake van een zodanige onderlinge betrokkenheid tussen de verdachte en de medeverdachte en hebben beiden ook een zodanige beduidende en wezenlijke bijdrage geleverd aan het geweld, dat sprake is van geweldpleging in vereniging, ook wat betreft het steken met een mes.

De rechtbank is van oordeel dat wettig en overtuigend is bewezen dat de verdachte zich samen met de medeverdachte schuldig heeft gemaakt aan openlijke geweldpleging zoals ten laste gelegd. Alle gepleegde geweldshandelingen worden in het kader van openlijke geweldpleging (mede) aan de verdachte toegerekend. Het verweer wordt dan ook verworpen.

3.5.

De bewezenverklaring

De rechtbank verklaart ten laste van de verdachte bewezen dat:

1
hij op 21 november 2025 te 's-Gravenhage aan het Plein in vereniging geweld heeft gepleegd tegen personen, te weten [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2] en [slachtoffer 3] , welk in vereniging gepleegde geweld bestond uit het meermalen, althans eenmaal,
- in/op/tegen het gezicht en/of hoofd en/of lichaam van die [slachtoffer 1] en/of [slachtoffer 2] en/of
[slachtoffer 3] te slaan en
- tegen het hoofd en/of lichaam van die [slachtoffer 2] en/of [slachtoffer 1] en/of [slachtoffer 3] te schoppen en
- (hard en met geschoeide voet) tegen het hoofd van die [slachtoffer 3] te schoppen en
- het meermalen, althans eenmaal, met een mes te steken in de wang van die [slachtoffer 1] ;

2
hij op 21 november 2025 te 's-Gravenhage opzettelijk 2,7 gram 2MMC en 2,7 gram MDMA, zijnde middelen als bedoeld in de bij de Opiumwet behorende lijst I, dan wel aangewezen krachtens het vijfde lid van artikel 3a van die wet, aanwezig heeft gehad.

Voor zover in de tenlastelegging type- en taalfouten voorkomen, zijn deze in de bewezenverklaring verbeterd en gecursiveerd weergegeven, zonder dat de verdachte daardoor in de verdediging is geschaad.

4 De strafbaarheid van het bewezenverklaarde

Het bewezenverklaarde is volgens de wet strafbaar, omdat er geen feiten of omstandigheden aannemelijk zijn geworden die de strafbaarheid van de feiten uitsluiten.

5 De strafbaarheid van de verdachte

De verdachte is eveneens strafbaar, omdat er geen feiten of omstandigheden aannemelijk zijn geworden die zijn strafbaarheid uitsluiten.

6 De strafoplegging

6.1.

De vordering van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gevorderd dat de verdachte wordt veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van 149 dagen, met aftrek van de tijd in voorarrest doorgebracht, waarvan 120 dagen voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaren en onder de bijzondere voorwaarden (kort gezegd):

  • een meldplicht bij reclassering;

  • een gedragsinterventie middelengebruik;

  • een alcoholverbod;

  • een contactverbod met de medeverdachte en de slachtoffers;

  • een locatieverbod voor het centrum van Den Haag tussen 20.00 uur en 08.00 uur;

  • beheersing van het middelengebruik;

en een taakstraf van 240 uren, subsidiair 120 dagen hechtenis.

6.2.

Het standpunt van de verdediging

De raadsman heeft verzocht om een lagere straf op te leggen dan door de officier van justitie geëist. De raadsman kan zich vinden in een voorwaardelijke straf, maar is van mening dat een lagere taakstraf meer passend is.

6.3.

Het oordeel van de rechtbank

Na te melden straffen zijn in overeenstemming met de ernst van de gepleegde feiten, de omstandigheden waaronder deze zijn begaan en gegrond op de persoon en de persoonlijke omstandigheden van de verdachte, zoals daarvan tijdens het onderzoek op de terechtzitting is gebleken.

De rechtbank neemt hierbij in het bijzonder het volgende in aanmerking.

Ernst van de feiten

Ten laste van de verdachte is bewezen verklaard dat hij zich schuldig heeft gemaakt aan forse openlijke geweldpleging tegen drie personen. Daarnaast heeft de verdachte in MDMA en 2-MMC aanwezig gehad.

De verdachte heeft zich samen met de medeverdachte in de nacht van 21 november 2025 na het uitgaan in Den Haag (en de nodige alcoholische consumpties) zonder enige kenbare aanleiding op schokkende wijze schuldig gemaakt aan zinloos en excessief uitgaansgeweld door de slachtoffers te slaan en te schoppen, ook toen slachtoffers al weerloos op de grond lagen. De medeverdachte heeft tijdens de openlijke geweldpleging ook een mes gebruikt. De verdachte had genoeg kansen om zich te onttrekken aan het geweld, maar hij koos er telkens weer voor om door te gaan met het geweld.

Nog afgezien van de gevolgen voor de slachtoffers draagt dergelijk geweld, zeker als het midden op straat in een populair uitgaansgebied wordt gepleegd, bij aan gevoelens van onveiligheid in de samenleving.

Persoon van de verdachte

De verdachte heeft zich op twintigjarige leeftijd aan de bewezen verklaarde feiten schuldig gemaakt. Deze jonge leeftijd weegt de rechtbank in enigszins matigende zin mee.

De rechtbank heeft kennisgenomen van het strafblad van de verdachte van 6 oktober 2026 waaruit blijkt dat hij eerder is veroordeeld voor geweldsfeiten. Dit weegt in het nadeel van de verdachte mee.

De rechtbank heeft ook kennisgenomen van een reclasseringsadvies over de verdachte van 3 april 2026. Daaruit volgt dat de aanwezigheid van alcohol en harddrugs als een rode draad door de justitiecontacten van de verdachte heen loopt. De reclassering beschouwt het middelengebruik dan ook als de primaire risicofactor. Het sociale netwerk van de verdachte speelt een rol hierin; middelengebruik is genormaliseerd binnen het netwerk en er is geen sprake van sociale controle. De verdachte bagatelliseerde in het gesprek met de reclassering het tenlastegelegde en leek weinig probleeminzicht tonen, volgens hem heeft hij geen probleem met alcohol en (hard)drugs. Ook lijkt hij niet onder de indruk van straf of justitie. De reclassering beschouwt deze houding ten aanzien van justitie en ten aanzien van het plegen van delicten als zorgelijk. Het is niet duidelijk in hoeverre de houding en agressie van de verdachte een psychische oorzaak hebben. Er is geen diagnostiek bekend, maar er bestaan vermoedens van cognitieve problematiek. Tevens ziet de reclassering aanwijzingen voor gebrekkige emotieregulatie en copingvaardigheden, hetgeen mogelijk verband houdt met het plaatsvinden van geweldsdelicten.

De reclassering adviseert bij veroordeling van de verdachte hem op te leggen een (deels) voorwaardelijke straf met de onderstaande bijzondere voorwaarden:
- een meldplicht bij reclassering;

- een gedragsinterventie middelengebruik;

- een alcoholverbod;

- een contactverbod met de medeverdachte en de slachtoffers;

- een locatieverbod voor het centrum van Den Haag tussen 20.00 uur en 08.00 uur;

- beheersing van het middelengebruik.

De rechtbank deelt de zorgen van de reclassering en neemt de adviezen over.

De op te leggen straf

De rechtbank heeft bij de bepaling van de strafmodaliteit en strafmaat gekeken naar de landelijke oriëntatiepunten voor straftoemeting (hierna: LOVS) en naar straffen die in soortgelijke zaken worden opgelegd. De LOVS hebben als oriëntatiepunt voor openlijke geweldpleging een taakstraf voor de duur van 120 of 150 uren in geval van letsel.

In dit geval heeft de verdachte zich schuldig gemaakt aan openlijk geweld tegen meerdere personen. Dat weegt in verzwarende zin mee.

Gelet op wat hiervoor is overwogen, is de rechtbank van oordeel dat niet kan worden volstaan met een lichtere of andere sanctie dan een straf die deels onvoorwaardelijke vrijheidsbeneming van na te melden duur met zich brengt. De rechtbank legt een lagere straf op dan door de officier van justitie is gevorderd, mede gelet op de leeftijd van de verdachte, zijn aandeel in het geweld en de LOVS-oriëntatiepunten.

Om de verdachte ervan te weerhouden zich in de toekomst opnieuw aan strafbare feiten schuldig te maken en te bewerkstelligen dat een oplossing wordt gevonden voor de problematiek van de verdachte en zo de kans op recidive terug te dringen, zal de rechtbank een deel van de straf voorwaardelijk opleggen.

De rechtbank is, alles afwegende, van oordeel dat een grotendeels voorwaardelijke gevangenisstraf van na te melden duur in combinatie met een geheel onvoorwaardelijke taakstraf van na te melden duur een passende en geboden sanctie is. Door na te noemen straf hoeft de verdachte niet terug naar de gevangenis.

De rechtbank acht een gevangenisstraf van 149 dagen passend en geboden, met aftrek van de tijd in voorarrest doorgebracht, waarvan 120 dagen voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaren en als bijzondere voorwaarden een meldplicht bij de reclassering, een gedragsinterventie middelengebruik, een alcoholverbod, een contactverbod met de medeverdachte en de slachtoffers, een locatieverbod voor het centrum van Den Haag tussen 20.00 uur en 08.00 uur en beheersing van het middelengebruik. Daarnaast acht de rechtbank een taakstraf van 160 uren, te vervangen door 80 dagen hechtenis, passend en geboden.

Voorlopige hechtenis

De rechtbank zal het geschorste bevel tot voorlopige hechtenis opheffen, omdat de verdachte zijn vrijheid na deze uitspraak niet zal worden ontnomen.

7 De vordering van de benadeelde partij/de schadevergoedingsmaatregel

[slachtoffer 1] heeft zich als benadeelde partij gevoegd in het strafproces en vordert hoofdelijke veroordeling van de verdachte en zijn medeverdachte tot betaling van een schadevergoeding van € 9.295,-, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 21 november 2025. Dit bedrag bestaat uit € 2.420,- aan materiële schade (kledingschade en verlies van verdienvermogen) en € 6.875,- aan immateriële schade.

7.1.

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat het verlies van arbeidsvermogen onvoldoende onderbouwd is en dat de gevraagde vergoeding voor de immateriële schade te hoog is. Zij heeft geconcludeerd tot gedeeltelijke, hoofdelijke toewijzing van de vordering van de benadeelde partij, vermeerderd met de wettelijke rente en met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel.

7.2.

Het standpunt van de verdediging

De raadsman heeft de omvang van de gevorderde schade betwist en zich op het standpunt gesteld dat de gevraagde vergoeding moet worden gematigd. Daarnaast heeft de raadsman aangevoerd dat de verdachte niet verantwoordelijk is voor het letsel als gevolg van het steken door de medeverdachte. De raadsman heeft bepleit dat geen sprake moet zijn van hoofdelijkheid, maar een verdeling van 1/3de voor de verdachte tegenover 2/3de.voor de medeverdachte.

7.3.

Het oordeel van de rechtbank

Het bewezen verklaarde feit onder 1 is aan te merken als een onrechtmatige daad zoals bedoeld in artikel 6:162 van het Burgerlijk Wetboek (hierna: BW). De verdachte is daarom verplicht om de schade te vergoeden die de benadeelde partij door dit feit heeft geleden.

Materiële schade

De gevorderde materiële schade ten aanzien van de kleding schade is voldoende onderbouwd. Omdat sprake is van zaakschade en die schade abstract dient te worden begroot, passeert de rechtbank het verweer van de verdediging dat de kleding gereinigd kon worden. De rechtbank zal daarom een bedrag van € 260,- aan materiële schade daarvoor toewijzen.

Het gevorderde bedrag van € 2.160,- (gelijk aan drie weken loon) aan verlies van arbeidsvermogen is in het licht van de betwisting door de verdediging naar het oordeel van de rechtbank onvoldoende onderbouwd. De rechtbank stelt op grond van het dossier en het onderzoek ter terechtzitting evenwel vast dat de benadeelde partij rechtstreeks nadeel heeft geleden door het onder 1 bewezen verklaarde feit in de vorm van verlies van arbeidsvermogen, omdat de benadeelde partij in ieder geval één week niet heeft kunnen werken. De rechtbank wijst daarom een bedrag van € 720,- toe en zal de vordering voor het meerdere niet ontvankelijk verklaren. Dit meerdere kan slechts bij de burgerlijke rechter worden aangebracht.

Immateriële schade

De benadeelde partij heeft als gevolg van het bewezen verklaarde feit lichamelijk letsel opgelopen. Op grond van artikel 6:106 BW komt de benadeelde partij daarom in aanmerking voor een naar billijkheid vast te stellen vergoeding van immateriële schade.

Bij het vaststellen van de hoogte van de schadevergoeding maakt de rechtbank gebruik van de Rotterdamse schaal en hanteert zij de door het LOVS vastgestelde aanbevelingen. Gelet op wat de benadeelde partij en de verdediging naar voren hebben gebracht, is de rechtbank van oordeel dat het letsel valt onder de categorie 9.2 misvorming van het gezicht onder (d) minder ernstig littekenvorming. Het door de benadeelde partij gevorderde bedrag van € 6.875,- valt binnen de voor deze categorie geldende bandbreedte, zodat de rechtbank de geleden immateriële schade naar billijkheid vaststelt op een bedrag van € 6.875,-.

Totaal toegewezen

De rechtbank zal — gelet op het voorgaande — de vordering toewijzen tot een bedrag van € 7.855,-, bestaande uit € 980,- aan materiële schade en € 6.875,- aan immateriële schade.

Wettelijke rente

De vordering tot vergoeding van de wettelijke rente is gegrond op de wet en naar het oordeel van de rechtbank is de schade ontstaan op het moment dat het bewezen verklaarde feit heeft plaatsgevonden. De wettelijke rente wordt toegewezen met ingang van 21 november 2025 tot de dag waarop het volledige bedrag is voldaan.

Proceskostenveroordeling

Omdat de vordering gedeeltelijk wordt toegewezen, zal de verdachte worden veroordeeld in de kosten die de benadeelde partij tot aan deze uitspraak in verband met de vordering heeft gemaakt. De rechtbank begroot deze kosten tot op heden op nihil. Daarnaast wordt de verdachte veroordeeld in de kosten die de benadeelde partij voor de tenuitvoerlegging van deze uitspraak nog moet maken.

Schadevergoedingsmaatregel

De verdachte zal voor het onder 1 bewezen verklaarde strafbare feit worden veroordeeld en hij is daarom tegenover de benadeelde partij aansprakelijk voor schade die door dit feit aan hem is toegebracht. De rechtbank zal aan de verdachte de verplichting opleggen om aan de Staat te betalen een bedrag van € 7.855,-, vermeerderd met de wettelijke rente daarover vanaf 21 november 2025 tot aan de dag dat dit bedrag is betaald, ten behoeve van [slachtoffer 1] .

Hoofdelijkheid

De schade van de benadeelde partij is toegebracht door meerdere personen die tot een groep behoren. Op grond van artikel 6:166 BW is de verdachte daarom samen met de mededaders hoofdelijk aansprakelijk. Daarbij is niet relevant welk aandeel ieder van de groepsleden heeft gehad in (het toebrengen van) de uiteindelijke schade. Het standpunt van de verdediging ter zake wordt daarom gepasseerd. Hetzelfde geldt voor de toegewezen proceskosten. Daarbij geldt dat de verdachte, voor zover de mededader een bedrag aan de benadeelde partij heeft betaald, dat deel van de schadevergoeding en/of proceskosten niet meer aan de benadeelde partij hoeft te betalen.

8 De in beslag genomen voorwerpen

8.1.

De vordering van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gevorderd dat:

  • het op de lijst van in beslag genomen voorwerpen (beslaglijst) onder 4 genoemde voorwerp (het mes) zal worden onttrokken aan het verkeer en;

  • dat de onder 1, 2, 3, 5, 6 en 7 genoemde voorwerpen (telefoons, een jas, een broek, een trui en schoenen) zullen worden teruggegeven aan de verdachte.

8.2.

Het standpunt van de verdediging

De raadsman heeft geen standpunt ingenomen ten aanzien van het beslag.

8.3.

Het oordeel van de rechtbank

Omdat het belang van strafvordering zich daartegen niet verzet, zal de rechtbank de teruggave aan de verdachte gelasten van de op de beslaglijst onder 1, 2, 3, 5, 6 en 7 genoemde voorwerpen (telefoons, een jas, een broek, een trui en schoenen).

De rechtbank heeft bij vonnis van gelijke datum van de medeverdachte het op de beslaglijst onder 4 genoemde voorwerp (het mes) onttrokken aan het verkeer. Een beslissing hierover in de zaak van de verdachte is daarom niet nodig.

9 De toepasselijke wetsartikelen

De op te leggen straf is gegrond op de artikelen:

- 14 a, 14b, 14c, 36f, 46, 47, 57 en 141 van het Wetboek van Strafrecht;

- 2 en 10 van de Opiumwet, en de daarbij behorende lijst I en IA.

Deze voorschriften zijn toegepast, zoals die ten tijde van het bewezenverklaarde rechtens golden dan wel ten tijde van deze uitspraak rechtens gelden.

10. De beslissing

De rechtbank:

verklaart wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte de ten laste gelegde feiten heeft begaan, zoals hierboven onder 3.5 bewezen is verklaard;

verklaart niet bewezen hetgeen aan de verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hierboven is bewezen verklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij;

verklaart het bewezenverklaarde strafbaar en dat het bewezenverklaarde uitmaakt:

ten aanzien van feit 1:

openlijk in vereniging geweld plegen tegen personen, meermalen gepleegd;

ten aanzien van feit 2:

opzettelijk handelen in strijd met het in artikel 2 onder C van de Opiumwet gegeven verbod;

verklaart de verdachte daarvoor strafbaar;

veroordeelt de verdachte tot:

een gevangenisstraf voor de duur van 149 (HONDERDNEGENENVEERTIG) DAGEN;

bepaalt dat de tijd door de veroordeelde vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering en voorlopige hechtenis doorgebracht, bij de tenuitvoerlegging van het onvoorwaardelijk gedeelte van de hem opgelegde gevangenisstraf geheel in mindering zal worden gebracht, voor zover die tijd niet reeds op een andere straf in mindering is gebracht;

bepaalt dat een gedeelte van die straf, groot 120 (HONDERDTWINTIG) DAGEN, niet ten uitvoer zal worden gelegd onder de algemene voorwaarde dat de veroordeelde zich voor het einde van de hierbij op twee jaren vastgestelde proeftijd niet schuldig maakt aan een strafbaar feit;

en onder de bijzondere voorwaarden dat de veroordeelde:

Meldplicht bij reclassering

- zich gedurende de proeftijd meldt bij de GGZ Reclassering Fivoor op het adres Johanna Westerdijkplein 40 te Den Haag op door de reclassering te bepalen tijdstippen, zo frequent en zolang deze de reclassering dat noodzakelijk acht;

Gedragsinterventie middelengebruik

- gedurende de proeftijd deelneemt aan de gedragsinterventie Alcohol & Geweld van de reclassering of aan een andere gedragstraining die gericht is op verslaving/middelengebruik, te bepalen door de reclassering, zolang de reclassering de training nodig vindt, waarbij de veroordeelde zich houdt aan de afspraken en aanwijzingen zoals die gedurende deze gedragsinterventie door of namens deze instelling aan hem worden gegeven;

Alcoholverbod

- zich gedurende de proeftijd onthoudt van het gebruik van alcohol, tenzij de reclassering toestemming heeft gegeven voor het gebruik, en zich verplicht ten behoeve van de naleving van dit verbod mee te werken aan ademonderzoek of urineonderzoek. De reclassering bepaalt hoe vaak en met welk controlemiddel wordt gecontroleerd;

Contactverbod medeverdachte

- gedurende de proeftijd geen contact legt of laat leggen – direct of indirect – met [medeverdachte] , geboren op [geboortedatum 2] 2005 te [geboorteplaats 2] , tenzij de reclassering toestemming geeft voor contact;

Contactverbod slachtoffers

- gedurende de proeftijd geen contact legt of laat leggen – direct of indirect – met: [slachtoffer 1] , geboren op [geboortedatum 3] 2006 en [slachtoffer 2] , geboren op [geboortedatum 4] 2005 en [slachtoffer 3] , geboren op [geboortedatum 5] 2005, zolang de reclassering het nodig acht;

Locatieverbod

- zich tussen 20:00 uur en 8:00 uur niet bevindt in het centrum van Den Haag, zolang de reclassering het nodig acht;

Beheersing middelengebruik

- gedurende de proeftijd meewerkt aan controles om zicht te krijgen op het gebruik en/of het gebruik te leren beheersen van alcohol en verdovende middelen, genoemd in lijst I (harddrugs), lijst II (softdrugs) en middelen die vallen onder een stofgroep genoemd in lijst IA in de Opiumwet. Deze controles kunnen bestaan uit urineonderzoeken, ademonderzoeken en speekseltesten. De reclassering bepaalt hoe vaak en met welk controlemiddel wordt gecontroleerd;

opdracht reclasseringstoezicht

geeft opdracht aan GGZ Reclassering Fivoor tot het houden van toezicht op de naleving van voormelde voorwaarden en de veroordeelde ten behoeve daarvan te begeleiden;

voorwaarden daarbij zijn dat de veroordeelde gedurende de proeftijd:

- ten behoeve van het vaststellen van zijn identiteit medewerking zal verlenen aan het nemen van een of meer vingerafdrukken of een identiteitsbewijs als bedoeld in artikel 1 van de Wet op de identificatieplicht ter inzage aanbiedt;

- medewerking zal verlenen aan het reclasseringstoezicht, bedoeld in artikel 14c, zesde lid, van het Wetboek van Strafrecht, de medewerking aan huisbezoeken en het zich melden bij de reclassering zo vaak en zolang als de reclassering dit noodzakelijk acht daaronder begrepen.

veroordeelt de verdachte voorts tot:

een taakstraf voor de tijd van 160 (HONDERDZESTIG) UREN;

beveelt, voor het geval dat de veroordeelde de taakstraf niet naar behoren verricht, dat vervangende hechtenis zal worden toegepast voor de tijd van 80 (TACHTIG) DAGEN;

voorlopige hechtenis

heft op het geschorste bevel tot voorlopige hechtenis van de verdachte;

de vordering van de benadeelde partij

wijst de vordering tot schadevergoeding van de benadeelde partij [slachtoffer 1] deels toe tot een bedrag van € 7.855,- en veroordeelt de verdachte hoofdelijk om dit bedrag, vermeerderd met de gevorderde wettelijke rente daarover vanaf 21 november 2025 tot de dag waarop deze vordering is betaald, te betalen aan [slachtoffer 1] ;

bepaalt dat de benadeelde partij voor het overige niet-ontvankelijk is in de vordering tot schadevergoeding en verklaart dat de vordering slechts bij de burgerlijke rechter kan worden aangebracht;

veroordeelt de verdachte tevens hoofdelijk in de proceskosten van de benadeelde partij, begroot op nihil, en de kosten die ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog gemaakt moeten worden;

bepaalt dat als de mededader de toegewezen schadevergoeding deels of geheel aan de benadeelde partij heeft betaald de verdachte niet meer verplicht is om dat deel te betalen of te voldoen;

de schadevergoedingsmaatregel

legt aan de verdachte hoofdelijk op de verplichting om aan de Staat te betalen een bedrag van € 7.855,-, vermeerderd met de wettelijke rente daarover vanaf 21 november 2025 tot aan de dag dat dit bedrag is betaald, ten behoeve van [slachtoffer 1] ;

bepaalt dat als het verschuldigde bedrag niet volledig wordt betaald of kan worden verhaald, gijzeling kan worden toegepast voor de duur van 64 dagen; de toepassing van gijzeling heft de hiervoor opgelegde betalingsverplichting niet op;

bepaalt dat gehele of gedeeltelijke betaling van het verschuldigde bedrag aan de benadeelde partij de betalingsverplichting aan de Staat in zoverre doet vervallen en dat gehele of gedeeltelijke betaling van het verschuldigde bedrag aan de Staat de betalingsverplichting aan de benadeelde partij in zoverre doet vervallen;

de in beslag genomen goederen

gelast de teruggave aan de verdachte van de op de beslaglijst onder 1, 2, 3, 4 en 6 genoemde voorwerpen, te weten:

1. STK Telefoonautomaat (Omschrijving: PL1500-2025394498-3428591);

2. 1 STK Telefoonautomaat (Omschrijving: PL1500-2025394498-3428592);

3. 1 STK Jas (Omschrijving: PL1500-2025394498-3420892);

5. 1 PR Schoenen (Omschrijving: PL1500-2025394498-3420902);

6. 1 STK Broek (Omschrijving: PL1500-2025394498-3420891);

7. 1 STK Trui (Omschrijving: PL1500-2025394498-3420894).

Dit vonnis is gewezen door

mr. V.J. de Haan, voorzitter,

mr. J.A.W. van ‘t Westeinde, rechter,

mr. J.G. Bruinsma, rechter,

in tegenwoordigheid van mr. S.M.R. Berendsen, griffier,

en uitgesproken ter openbare terechtzitting van deze rechtbank van 2 november 2026.

Bijlage I

1
hij op of omstreeks 21 november 2025 te 's-Gravenhage
aan het Plein, in elk geval openlijk
in vereniging
geweld heeft gepleegd tegen een of meer personen, te weten [slachtoffer 1] en/of [slachtoffer 2] en/of
[slachtoffer 3] ,
welk in vereniging gepleegde geweld bestond uit het meermalen, althans eenmaal,
- in/op/tegen het gezicht en/of hoofd en/of lichaam van die [slachtoffer 1] en/of [slachtoffer 2] en/of
[slachtoffer 3] te slaan en/of te stompen,
- tegen het hoofd en/of lichaam van die [slachtoffer 2] en/of [slachtoffer 1] en/of [slachtoffer 2] te schoppen
en/of trappen en/of
- (hard en met geschoeide voet) tegen het hoofd en/of in het gezicht van die [slachtoffer 3] te schoppen
en/of trappen,
- het meermalen, althans eenmaal, met een mes te steken in de wang, althans in het gezicht/het hoofd van die [slachtoffer 1] ;

2
hij op of omstreeks 21 november 2025 te 's-Gravenhage
al dan niet opzettelijk
een middel als bedoeld in de bij de Opiumwet behorende lijst I, dan wel aangewezen krachtens
het vijfde lid van artikel 3a van die wet, te weten
- ongeveer 2,7 gram, in elk geval een hoeveelheid van een materiaal bevattende 2MMC en/of
- ongeveer 1,7 gram, in elk geval een hoeveelheid van een materiaal bevattende cocaine en/of
- ongeveer 2,7 gram, in elk geval een hoeveelheid van een materiaal bevattende MDMA en/of heroïne, zijnde 2MMC en/of cocaïne en/of MDMA en/of heroïne, middelen als bedoeld in de bij de Opiumwet behorende lijst I, dan wel aangewezen krachtens het vijfde lid van artikel 3a van die wet, aanwezig heeft gehad.