Strafrecht overig

Veroordeling voor smaadschrift, opruiing en bedreiging. Verweer inhoudende vrijheid van meningsuiting (art…

Rechtbank Den Haag, 23 februari 2026

Zaakgegevens

Op 23 februari 2026 heeft de Rechtbank Den Haag in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over strafrecht.

Instantie
Rechtbank Den Haag
Zittingsplaats
Den Haag
Datum uitspraak
23 februari 2026
Datum publicatie
10 november 2026
Zaaknummer
914631125
Procedure
Eerste aanleg - meervoudig
ECLI
ECLI:NL:RBDHA:2026:33085
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Veroordeling voor smaadschrift, opruiing en bedreiging. Verweer inhoudende vrijheid van meningsuiting (art. 10 EVRM) verworpen. Oplegging van een taakstraf voor de tijd van 100 uren waarvan 40 uren voorwaardelijk.

Uitspraak

echtbank DEN HAAG

Strafrecht

Meervoudige kamer

Parketnummer: 09/146311-25

Datum uitspraak: 23 februari 2026

Tegenspraak

De rechtbank Den Haag heeft op de grondslag van de tenlastelegging en naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting het navolgende vonnis gewezen in de zaak van de officier van justitie tegen de verdachte:

[verdachte] ,

geboren op [geboortedatum] 1985 te [geboorteplaats] ([land]),

BRP-adres: [adres].

1 Het onderzoek ter terechtzitting

Het onderzoek is gehouden op de terechtzitting van 9 februari 2026 (inhoudelijke behandeling).

De rechtbank heeft kennisgenomen van de vordering van de officier van justitie mr. E.J. Huisman en van hetgeen door de verdachte en zijn raadsman mr. S.V. Jansen naar voren is gebracht.

De benadeelde partijen [benadeelde 1] en [benadeelde 2] waren bij de zitting aanwezig. [benadeelde 2] is ter zitting vertegenwoordigd door mr. Trappenburg.

2 De tenlastelegging

Aan de verdachte is ten laste gelegd hetgeen is vermeld in de dagvaarding, die is gewijzigd op de terechtzitting van 9 februari 2026. De tekst van de gewijzigde tenlastelegging is als bijlage I aan dit vonnis gehecht.

De verdenkingen komen er – kort gezegd – op neer dat de verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan smaad(schrift) door in een openbare Whatsappgroep met de naam “[groepsnaam]” berichten te plaatsen waarin [benadeelde 1] (feit 1) en [benadeelde 3] (feit 2) worden aangeduid als Janjaweed. Ook wordt de verdachte ervan verdacht zich schuldig te hebben gemaakt aan opruiing (feit 3) en bedreiging (feit 4), door in een livestream via sociale media onder andere te zeggen “met Gods wil zullen wij alle rebellen in de Europese Unie doden”.

3 De bewijsbeslissing

3.1.

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gerekwireerd tot bewezenverklaring van het tenlastegelegde. De officier van justitie acht voor het bewijs relevant de identificatie van het WhatsAppaccount en het Facebookaccount als de accounts van de verdachte, het aanvullend proces-verbaal van bevindingen van de politie waarin staat op welke datum de conferentie in Den Haag plaatsvond, de aangiftes en de vertalingen door een beëdigd tolk.

3.2.

Het standpunt van de verdediging

De raadsman heeft zich namens de verdachte op het standpunt gesteld dat geen sprake is van smaad(schrift), opruiing en bedreiging omdat de uitingen zijn gedaan in het kader van een politiek conflict. Ten aanzien van de verstuurde Whatsappberichten (feit 1 en 2) stelt de verdediging zich op het standpunt dat geen sprake is van tenlastelegging van een bepaald feit. Ook vindt de verdediging dat de verdachte de berichten niet heeft doorgestuurd met het kennelijke doel daar ruchtbaarheid aan te geven. Ten aanzien van de uitlatingen in de livestreams (feit 3 en 4) stelt de verdediging zich op het standpunt dat de vertaling niet klopt. Volgens de verdediging is geen sprake van opruiing (feit 3) omdat geen concrete oproep tot een concreet strafbaar feit is gedaan. Ten aanzien van de bedreiging (feit 4) stelt de verdediging zich op het standpunt dat de uitlatingen niet waren gericht tegen de aangevers en dat de uitlatingen bij de aangevers geen redelijke vrees hebben kunnen wekken. De raadsman heeft namens de verdachte daarom vrijspraak van alle tenlastegelegde feiten bepleit.

3.3.

Gebruikte bewijsmiddelen

De rechtbank heeft in bijlage II opgenomen de wettige bewijsmiddelen met de voor de bewezenverklaring redengevende feiten en omstandigheden.

3.4.

Bewijsoverwegingen

Uit de gebezigde bewijsmiddelen volgt dat het tenlastegelegde bewezen kan worden verklaard. Daartoe overweegt de rechtbank als volgt.

Inleiding

De verdachte en de aangevers komen allen oorspronkelijk uit Soedan en wonen in Nederland. In Soedan woedde ten tijde van de ten laste gelegde feiten een burgeroorlog tussen de Sudanese Armed Forces (SAF) en de Rapid Support Forces (RSF). Die strijd woedt momenteel nog steeds. De RSF komt voort uit vroegere milities die Janjaweed heetten. Deze Janjaweed worden verantwoordelijk gehouden voor oorlogsmisdaden in Darfur. De verdachte is naar eigen zeggen een aanhanger van de SAF.

Feit 1 en 2 - smaadschrift

Tijdens de zitting bij de rechtbank heeft de verdachte verklaard dat hij twee berichten heeft doorgestuurd in een openbare Whatsappgroep met de naam ‘[groepsnaam]’. De tekst van die berichten is niet betwist. Naar het oordeel van de rechtbank is door het versturen van deze berichten voldaan aan alle voorwaarden van smaadschrift. De rechtbank overweegt daartoe als volgt.

Tenlastelegging van een bepaald feit

Voor een bewezenverklaring van smaadschrift is onder meer vereist dat sprake is van tenlastelegging van een "bepaald feit" als bedoeld in artikel 261 van het Wetboek van Strafrecht (Sr). Daarvan is sprake als het feit op een zodanige wijze door de verdachte is tenlastegelegd dat het een duidelijk te onderkennen concrete gedraging van een ander aanwijst. Daarvan is bijvoorbeeld geen sprake indien het "feit" niet het gedrag van die ander betreft, maar een eigenschap die hem wordt toegedicht en evenmin, als het wel gaat om diens gedrag, indien dat gedrag slechts in algemene termen wordt geduid en derhalve niet wordt toegespitst op een voldoende geconcretiseerde gedraging van een bepaalde persoon (vgl. HR 29 september 2009, ECLI:NL:HR:2009:BI1171 en HR 3 december 2013, ECLI:NL:HR:2013:1556). Daarnaast dient het ten laste gelegde ‘feit’ de eer of goede naam van de betrokkene aan te randen doordat het te laste leggen van de concrete gedraging ertoe strekt de betrokkene naar maatschappelijke opvattingen bij het publiek in een ongunstig daglicht te stellen (vgl. HR 16 juni 2020, ECLI:NL:HR:2020:1035).

In dit geval heeft de verdachte berichten doorgestuurd waarin staat dat [benadeelde 1] het eerste Janjaweed lid in Nederland is en dat hij ervan wordt beschuldigd dat hij geld heeft aangenomen van de Janjaweed om zijn gezin naar Oeganda te verhuizen en om in Nederland een kantoor van de RSF te openen. Ook staat in het bericht dat hij in Nederland heeft deelgenomen aan demonstraties van de Janjaweed. In het andere bericht wordt ook [benadeelde 3] ervan beschuldigd een ‘spreker van de Janjaweed in Nederland’ te zijn en geld te hebben aangenomen van de Janjaweed.

Naar het oordeel van de rechtbank heeft de verdachte zodoende ten laste gelegd dat [benadeelde 1] en [benadeelde 3] de Janjaweed aanhangen of met de Janjaweed sympathiseren. Dat gaat verder dan toedichten van een eigenschap, of het in algemene termen duiden van een gedraging. Ook het gestelde aannemen van geld van de Janjaweed door [benadeelde 1] en [benadeelde 3] is te duiden als concrete gedragingen. Zodoende heeft de verdachte een bepaald feit in de zin van artikel 261 Sr ten laste heeft gelegd. Daarmee is bovendien de eer of goede naam van [benadeelde 1] en [benadeelde 3] is aangerand, nu zij geassocieerd worden met een militie die verantwoordelijk wordt gehouden voor grootschalige gewelddadigheden en oorlogsmisdrijven.

Ruchtbaarheid

Voor een bewezenverklaring van smaadschrift is ook vereist dat vast komt te staan dat de verdachte de kennelijke bedoeling heeft gehad om aan het door hem tenlastegelegde feit ruchtbaarheid te geven. Onder "ruchtbaarheid geven" als bedoeld in artikel 261 Sr dient te worden verstaan "het ter kennis van het publiek brengen". Met zodanig 'publiek' is een bredere kring van betrekkelijk willekeurige derden bedoeld. Van "het kennelijke doel om ruchtbaarheid te geven" kan ook sprake zijn indien de mededeling aan niet meer dan één persoon is gedaan (vgl. HR 13 december 2016, ECLI:NL:HR:2016:2848).

In dit geval heeft de verdachte de berichten (door)gestuurd in een openbare Whatsappgroep met 202 leden. Uit de verklaringen van de aangevers blijkt dat zij daarna ook in andere (sociale) media Janjaweed zijn genoemd. De verdachte heeft tijdens de zitting verklaard dat hij de berichten had doorgestuurd omdat hij een discussie op gang wilde brengen. De reden daarvan is dat hij vindt dat de aangevers geen aanhangers van de RSF zouden moeten zijn. De rechtbank is op grond hiervan van oordeel dat is bewezen dat de verdachte heeft gehandeld met het kennelijke doel om aan de door hem tenlastegelegde feiten ruchtbaarheid te geven. Dat de verdachte (volgens eigen zeggen) de berichten niet zelf heeft geschreven, is daarbij niet van belang.

Conclusie

De rechtbank is op grond hiervan van oordeel dat de door de verdachte verstuurde berichten zijn verspreid met het kennelijke doel daaraan ruchtbaarheid te geven en dat de gedane tenlasteleggingen zijn toegespitst op voldoende geconcretiseerde gedragingen van [benadeelde 1] en [benadeelde 3]. Zij zijn daardoor in hun eer en goede naam aangetast. De bestanddelen “ruchtbaarheid geven” en "telastlegging van een bepaald feit" zijn daarmee vervuld, zodat het als smaadschrift ten laste gelegde bewezen kan worden verklaard.

Feit 3 - opruiing

Ook ten aanzien van het derde feit is de rechtbank van oordeel dat het tenlastegelegde bewezen kan worden verklaard. Daartoe overweegt de rechtbank als volgt.

Voor een bewezenverklaring van opruiing is vereist dat bij de verdachte sprake is van (voorwaardelijk) opzet op het opruien tot enig strafbaar feit, dat de uitlating in het openbaar is gedaan en dat de uitlating mondeling, bij geschrift of afbeelding is gedaan. Bedoeld is dat de door een verdachte gedane uiting aanspoort tot het plegen van enig strafbaar feit in de betekenis van: iemand proberen iets te laten doen. Bij de beoordeling of de gedane uitingen van een verdachte aansporen tot enig strafbaar feit en/of tot gewelddadig optreden tegen het openbaar gezag en dus ‘opruiend’ zijn in de zin van artikel 131 Sr, komt betekenis toe aan de inhoud en de strekking van de gedane uitingen in hun onderlinge samenhang bezien, alsmede de context waarin deze uitingen aan het publiek zijn geopenbaard.

Bij de beoordeling of de door een verdachte gedane uitingen aansporen tot enig strafbaar feit en dus ‘opruiend’ zijn in de zin van artikel 131 Sr, komt betekenis toe aan de inhoud en de strekking van de gedane uitingen in hun onderlinge samenhang bezien, alsmede de context waarin deze uitingen aan het publiek zijn geopenbaard. Onder omstandigheden kan ook een indirecte aansporing tot enig strafbaar feit worden aangemerkt als opruiing (vgl. HR 30 september 2025, ECLI:NL:HR:2025:1433).

De rechtbank stelt vast dat niet ter discussie staat dat filmpjes op TikTok en facebook met anderen zijn gedeeld, waarin de verdachte tijdens een demonstratie in Brussel zijn publiek toespreekt. Uit de vertaling van wat verdachte in deze filmpjes heeft gezegd, blijkt dat hij heeft gezegd dat met Gods wil alle rebellen in de Europese Unie worden vermoord, dat achter de dood van de Janjaweed hier aan wordt gegaan en dat hij zes soorten wapens bezit. Ook heeft hij in dat verband gezegd: “Moge God jullie belonen”. Naar het oordeel van de rechtbank heeft de verdachte met deze opmerkingen opgeroepen tot een strafbaar feit, namelijk het in de Europese Unie doden van mensen die worden gezien als Janjaweed. Daar komt bij dat de verdachte deze uitlatingen kennelijk heeft gedaan tegen de achtergrond van een hevig woedende burgeroorlog in Soedan en dat hij zichzelf achter één van de strijdende partijen schaart (de SAF). Door onder de genoemde omstandigheden te zeggen dat met Gods wil alle rebellen in de Europese Unie worden vermoord en daaraan toe te voegen “Moge God jullie belonen” heeft de verdachte, mede gelet op de weerslag die het conflict op de Soedanese diaspora in Nederland heeft, in ieder geval bewust de aanmerkelijke kans aanvaard dat zijn uitlatingen door anderen zouden worden gezien als aansporing tot geweld tegen aanhangers van de RSF in de Europese Unie. De rechtbank acht daarom bewezen dat bij de verdachte sprake is geweest van (voorwaardelijk) opzet op het opruien tot enig strafbaar feit.

Tijdens de zitting bij de rechtbank heeft de verdediging het voorwaardelijke verzoek gedaan om door een onafhankelijke vertaler een nieuwe vertaling te laten maken van wat in de filmpjes door verdachte is gezegd. De rechtbank wijst dit verzoek af. De vertaling in het dossier is gemaakt door een beëdigd tolk Arabisch. Dat betekent dat de rechtbank in beginsel mag uitgaan van de juistheid van de vertaling. De rechtbank heeft geen aanleiding om aan te nemen dat de vertaling onjuist is. Bovendien blijkt uit de aangiftes dat de aangevers de uitlatingen in de filmpjes hetzelfde interpreteren als de beëdigde tolk. De verdediging heeft niet geconcretiseerd waarom en op welke onderdelen de vertaling die in het procesdossier zit niet zou kloppen. De verdachte, die de Arabische taal machtig is, had dat wel kunnen doen. Door dat na te laten is het verzoek onvoldoende gemotiveerd is. De rechtbank acht het daarom niet noodzakelijk om de filmpjes opnieuw te laten vertalen.

Feit 4 - bedreiging

Op grond van de bewijsmiddelen kan ook de ten laste gelegde bedreiging bewezen worden verklaard. De rechtbank overweegt daartoe als volgt.

De rechtbank stelt voorop dat voor een bewezenverklaring voor bedreiging met enig misdrijf tegen het leven gericht is vereist dat de bedreigde daadwerkelijk op de hoogte is geraakt van de bedreiging en dat door de bedreiging, gelet op de aard daarvan en de omstandigheden waaronder deze heeft plaatsgevonden, bij de betrokkene in redelijkheid de vrees kon ontstaan dat deze het leven zou kunnen verliezen en dat het opzet van de verdachte daarop was gericht (vgl. HR 30 september 2025, ECLI:NL:HR:2025:1432).

Anders dan de verdediging is de rechtbank van oordeel dat de uitlatingen waren gericht tegen de aangevers en dat door de uitlatingen bij de aangevers de redelijke vrees kon ontstaan dat zij het leven zouden kunnen verliezen. In de verstuurde Whatsappberichten zijn aangevers [benadeelde 1] en [benadeelde 3] Janjaweed genoemd. Door vervolgens slechts een paar weken later in een livestream die op sociale media is geplaatst te zeggen hier achter de dood van de Janjaweed aan te gaan en over zes soorten wapens te beschikken, heeft de verdachte deze aangevers bedreigd met een misdrijf tegen het leven gericht. De uitlatingen zijn gedaan tegen de achtergrond van een hevig woedende burgeroorlog in Soedan, waar de SAF en de RSF met elkaar in oorlog zijn. Aangezien de verdachte zichzelf een aanhanger van de SAF noemt en de aangevers in de eerdere berichten zijn aangeduid als Janjaweed, kon bij de aangevers de vrees ontstaan dat zij het leven zouden kunnen verliezen.

Ten aanzien van aangever [benadeelde 2] kan de ten laste gelegde bedreiging niet bewezen worden verklaard, omdat uit de bewijsmiddelen niet volgt dat hij door de verdachte is aangeduid als Janjaweed. Dat een foto van hem in de openbare Whatsappgroep is geplaatst met daaronder de tekst ‘kijk kijk verdoof je’ is immers onvoldoende om aan te nemen dat ook hij is aangeduid als Janjaweed en dus een van de geadresseerden van de bedreiging is geweest.

3.5.

De bewezenverklaring

De rechtbank is met betrekking tot de ten laste gelegde feiten van oordeel dat deze feiten wettig en overtuigend zijn bewezen.

De rechtbank verklaart ten laste van de verdachte bewezen dat:

1
hij in de periode van 6 december 2024 tot en met 12 december 2024 in Nederland,
opzettelijk,
door een geschrift en/of een afbeelding te hebben verspreid,
de eer en/of de goede naam van [benadeelde 1] heeft aangerand,
door tenlastelegging van een bepaald feit,
met het kennelijke doel om daaraan ruchtbaarheid te geven,
door in een openbare WhatsApp groep genaamd “[groepsnaam]” een afbeelding van die [benadeelde 1] te plaatsen met daarbij de volgende tekst:
“[benadeelde 1] komt uit het gebied [gebied]. Hij is een zoon van de zusters van het hoofd van '[stam 1].' Hij was de eerste die trouw en steun beloofde aan de Janjaweed in [plaats], [benadeelde 1] was een aanhanger van de beweging genaamd: Peace and Justice. Na een de overeenkomt van Juba heeft hij geen enkele positie (functie) gehad. Hij voelt de marginalisering aan tot dat hij de beweging had verlaten. Hij is de eerste Janjaweed lid in Nederland. Hij heeft wat wordt genoemd het RSF-orgaan in Nederland gesticht. Hij heeft een WhatsApp groep gevormd met hetzelfde doel. Hij wordt ervan beschuldigd dat hij zijn gezin heeft laten vertrekken van zijn geboorteplaats naar Oeganda op de kosten van de Janjaweed. Tevens wordt hij ervan beschuldigd dat hij een bedrag van 50.000 USO heeft ontvangen van de Janjaweed om een kantoor van de RSF in Nederland te stichten. Hij heeft deelgenomen aan demonstraties voor de Janjaweed in Nederland onder de naam van de 'sterke marge' in mei 2024. [benadeelde 1] is de grootste Janjaweed in Nederland”;

2
hij in de periode van 6 december 2024 tot en met 12 december 2024 in Nederland,
opzettelijk,
door een geschrift te hebben verspreid,
de eer en/of de goede naam van [benadeelde 3] heeft aangerand,
door tenlastelegging van een bepaald feit, met het kennelijke doel om daaraan ruchtbaarheid te geven,
door in een openbare WhatsApp groep genaamd “[groepsnaam]” een bericht te plaatsen met de volgende tekst: “[benadeelde 3] van de [stam 2]. Hij is een aanhanger van de Al Umma partij omdat zijn vader bevriend was met de Al Umma partij. Hij is bij uitstek een Janjaweed. Hij heeft gewerkt als een zweep bij het Al-Hash TV-kanaal. Hij is beschuldigd van het ontvangen van geld van de Janjaweed. Het is begonnen bij het terugkeer van Al-Hash tv kanaal die door de Janjaweed was gefinancierd voor een paar maanden in het begin van de oorlog. Hij wordt gezien als een van de sprekers van de Janjaweed in Nederland”;

3
hij op 21 december 2024 te Brussel (België)
in het openbaar
mondeling
tot enig strafbaar feit, heeft opgeruid
door middels een livestream via de sociale media applicatie TikTok en via zijn facebookpagina,
het volgende te zeggen: “Met Gods wil zullen we alle rebellen in de Europese Unie doden. De Janjaweed vermoorden onze families en wij gaan in de naam van Allah achter hun dood aan hier.”
en
“Wij zijn één leger, één volk, onschuldig. Ik wil jullie eraan herinnering dat ik [naam] ben, het hoofd van de ondersteuningscommissie in Nederland (SAF). Ik ben de stichter daarvan. Wij zullen in godsnaam vechten. Als er een oproep komt, wij staan ervoor klaar, zij weten dat. Wij bezitten zes soorten wapens. Wij vechten vanuit hier en als jullie ons daar nodig hebben dan staan wij klaar voor jullie, overal, in de naam van de enige god. Wij helpen de Janjaweed als wij het ambassadepersoneel van binnen niet veranderen.”;

4
hij op 21 december 2024 te Brussel (België) [benadeelde 1] en [benadeelde 3]
heeft bedreigd met enig misdrijf tegen het leven gericht door [benadeelde 1] en [benadeelde 3] middels een livestream via de sociale media applicatie TikTok en via zijn facebookpagina de woorden toe te voegen: “Met Gods wil zullen we alle rebellen in de Europese Unie doden. De Janjaweed vermoorden onze families en wij gaan in de naam van Allah achter hun dood aan hier."
en
“Wij zijn één leger, één volk, onschuldig. Ik wil jullie eraan herinnering dat ik [naam] ben, het hoofd van de ondersteuningscommissie in Nederland (SAF). Ik ben de stichter daarvan. Wij zullen in godsnaam vechten. Als er een oproep komt, wij staan ervoor klaar, zij weten dat. Wij bezitten zes soorten wapens. Wij vechten vanuit hier en als jullie ons daar nodig hebben dan staan wij klaar voor jullie, overal, in de naam van de enige god. Wij helpen de Janjaweed als wij het ambassadepersoneel van binnen niet veranderen”.

Voor zover in de tenlastelegging type- en taalfouten voorkomen, zijn deze in de bewezenverklaring verbeterd en gecursiveerd weergegeven, zonder dat de verdachte daardoor in de verdediging is geschaad.

4 De strafbaarheid van het bewezen verklaarde en van de verdachte

Het bewezen verklaarde is volgens de wet strafbaar, omdat er geen feiten of omstandigheden aannemelijk zijn geworden die de strafbaarheid van de feiten uitsluiten.

5 De strafbaarheid van de verdachte

Anders dan de verdediging, is de rechtbank van oordeel dat de vrijheid van meningsuiting als neergelegd in artikel 10 van het Verdrag tot bescherming van de Rechten van de Mens (EVRM) een veroordeling van verdachte niet in de weg staat. De rechtbank overweegt daartoe als volgt.

Juridisch kader

De vrijheid van meningsuiting is één van de belangrijkste fundamenten van een democratische rechtsstaat. Daarnaast is het één van de grondvoorwaarden voor de ontwikkeling van de democratische samenleving en voor de ontwikkelingen van individuen binnen die samenleving. De vrijheid van meningsuiting gaat dan ook niet slechts op voor opvattingen die in de samenleving op breed draagvlak kunnen rekenen, maar ook, juist, voor die opvattingen die shockeren, kwetsen of verontrusten (EHRM 7 december 1976, NJ 1978/236 (Handyside)).

Het voorgaande betekent niet dat de vrijheid van meningsuiting onbeperkt is. In lid 2 van artikel 10 EVRM is bepaald onder welke voorwaarden de vrijheid van meningsuiting kan worden beperkt. Volgens dit artikel is het mogelijk om de vrijheid van meningsuiting te beperken in de volgende gevallen:

1. de beperking is voorzien bij wet;

2. de beperking dient een geoorloofd doel;

3. de beperking is noodzakelijk in een democratische samenleving.

De onder 3 genoemde noodzaak moet worden gezien als een dwingende maatschappelijke noodzaak (pressing social need). Van een noodzakelijke beperking van de vrijheid van meningsuiting is in de regel sprake bij uitlatingen die aanzetten tot geweld, haat of discriminatie en onverdraagzaamheid, of uitlatingen die om andere redenen strijdig zijn met de grondbeginselen van de democratische rechtsstaat. Daarnaast is het vereist dat de inbreuk op de vrijheid van meningsuiting proportioneel is. Voor de beoordeling van de vraag of de beperking noodzakelijk is in een democratische samenleving, hebben de nationale autoriteiten een ruime beoordelingsvrijheid. Over het algemeen kan worden gesteld dat wanneer een uitlating als bijdrage aan een maatschappelijk debat moet worden gezien, een beperking daarvan schending van artikel 10 EVRM oplevert. In het geval een uitlating geen bijdrage levert aan een publiek debat, is een beperking van de vrijheid van meningsuiting eerder geoorloofd.

De uitlatingen van verdachte

De uitlatingen die door de verdachte zijn gedaan zijn in de wet strafbaar gesteld (smaadschrift in artikel 261 Sr en opruiing in artikel 131 Sr). De beperkingen zijn daarom voorzien bij wet. Daarmee is aan de onder 1 gestelde voorwaarde voldaan. Ook aan de tweede voorwaarde is voldaan, omdat deze beperking het geoorloofde doel dient een strafbaar feit te voorkomen. Naar het oordeel van de rechtbank is ook aan de derde voorwaarde voldaan, omdat de uitlatingen van verdachte niet kunnen worden beschouwd als een bijdrage aan een maatschappelijk debat. Het gaat immers niet om uitingen die een politiek of maatschappelijk standpunt behelzen of anderszins een maatschappelijk debat op zinvolle wijze kunnen bevorderen. Daar komt bij dat de uitlatingen gedaan in de livestreams kunnen aanzetten tot geweld. De uitlatingen vallen daarom niet onder de bescherming van art. 10 EVRM. Daarom is de verdachte strafbaar.

6 De strafoplegging

6.1.

De vordering van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gevorderd dat de verdachte wordt veroordeeld tot een taakstraf van 70 uren, subsidiair 35 dagen hechtenis.

6.2.

Het standpunt van de verdediging

Indien de rechtbank tot strafoplegging komt, verzoekt de verdediging een zeer beperkte straf op te leggen in de vorm van een (voorwaardelijke) geldboete, omdat rekening moet worden gehouden met de context waarin de feiten zijn begaan en de schade die verdachte door de strafzaak ondervindt in het traject tot naturalisatie dan wel het verkrijgen van een Nederlands paspoort.

6.3.

Het oordeel van de rechtbank

Na te melden straf is in overeenstemming met de ernst van de gepleegde feiten, de omstandigheden waaronder deze zijn begaan en gegrond op de persoon en de persoonlijke omstandigheden van de verdachte, zoals daarvan tijdens het onderzoek op de terechtzitting is gebleken. De rechtbank neemt hierbij in het bijzonder het volgende in aanmerking.

Ernst van het feit

De verdachte heeft berichten doorgestuurd waarin de aangevers zijn aangeduid als Janjaweed en waarin zij zijn beschuldigd van het aannemen van geld van de Janjaweed. De aangevers hebben verklaard dat het doorsturen van deze berichten grote gevolgen voor hen heeft gehad. Zij zijn afgeschilderd als terroristen die zich schuldig hebben gemaakt aan oorlogsmisdaden. Dit heeft niet alleen gevolgen voor hun eigen eer en goede naam binnen de Nederlandse Soedanese gemeenschap, maar heeft ook gevolgen gehad voor hun familie in het buitenland, zo blijkt uit hun verklaringen.

Daarnaast heeft de verdachte zich schuldig gemaakt aan opruiing en bedreiging, door in livestreams op sociale media op te roepen de Janjaweed in de Europese Unie te vermoorden. De rechtbank rekent het de verdachte aan dat hij daarmee niet alleen specifieke personen heeft bedreigd en in gevaar heeft gebracht, waardoor zij zich angstig hebben gevoeld, maar ook dat hij door deze uitlatingen de vreselijke oorlog die momenteel in Soedan woedt, in zekere zin importeert naar Nederland. Er bestaat een groot maatschappelijk belang om ervoor te zorgen dat het conflict in Soedan niet ook in Nederland leidt tot spanningen of geweld.

De rechtbank rekent het de verdachte aan dat hij onvoldoende heeft nagedacht over de gevolgen van zijn handelen en acht het zorgelijk dat hij zich niet lijkt te realiseren wat de gevolgen daarvan zijn geweest voor de aangevers.

De rechtbank heeft acht geslagen op het strafblad van de verdachte waaruit blijkt dat hij niet eerder is veroordeeld voor vergelijkbare feiten.

Strafmaat

De rechtbank is van oordeel dat de ernst van de bewezenverklaarde feiten en de andere omstandigheden waarmee de rechtbank rekening heeft gehouden onvoldoende tot uitdrukking komen in de door de officier van justitie gevorderde straf. Daarom zal de rechtbank een zwaardere straf opleggen dan door de officier van justitie gevorderd.

De rechtbank acht, alles afwegende, een taakstraf van 100 uren passend en geboden, waarvan 40 uren voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaren.

De rechtbank acht een voorwaardelijke taakstraf passend, enerzijds om de ernst van de gepleegde feiten tot uitdrukking te brengen en anderzijds om de verdachte – die nog steeds politiek actief zegt te zijn – ervan te weerhouden zich in de toekomst opnieuw aan strafbare feiten schuldig te maken.

7 De vordering van de benadeelde partijen

[benadeelde 1] en [benadeelde 3] hebben zich als benadeelde partijen gevoegd in het strafproces.

[benadeelde 1] vordert een schadevergoeding van €16.000,-, te vermeerderen met de wettelijke rente. Dit bedrag bestaat uit € 6.000,- aan materiële schade en € 10.000,- aan immateriële schade. [benadeelde 3] vordert een schadevergoeding van € 30.000,-, te vermeerderen met de wettelijke rente. Dit bedrag bestaat volledig uit immateriële schade.

7.1

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft geconcludeerd tot niet-ontvankelijkverklaring van de vorderingen van beide benadeelde partijen.

7.2

Het standpunt van de verdediging

De verdediging heeft de rechtbank verzocht de benadeelde partijen [benadeelde 1] en [benadeelde 3] niet-ontvankelijk te verklaren omdat de vorderingen niet zijn onderbouwd. De verdediging heeft de rechtbank verzocht om het toe te wijzen bedrag te matigen als de rechtbank toch een of beide vorderingen zou willen toewijzen.

7.3

Het oordeel van de rechtbank

De rechtbank zal de benadeelde partijen [benadeelde 1] en [benadeelde 3] niet-ontvankelijk verklaren in hun vorderingen. De vorderingen zijn namens de verdachte (gemotiveerd) betwist en door de benadeelde partijen onvoldoende onderbouwd. De benadeelde partijen de gelegenheid geven voor een nadere onderbouwing van de vorderingen zou een onevenredige belasting van het strafgeding opleveren. De benadeelde partijen kunnen hun vorderingen slechts bij de burgerlijke rechter aanbrengen.

8 De toepasselijke wetsartikelen

De op te leggen straf is gegrond op de artikelen:

9, 14a, 14b, 14c, 22c, 22d, 57, 131, 261, 285 van het Wetboek van Strafrecht.

Deze voorschriften zijn toegepast, zoals zij ten tijde van het bewezen verklaarde rechtens golden dan wel ten tijde van deze uitspraak rechtens gelden.

9 De beslissing

De rechtbank:

verklaart wettig en overtuigend bewezen, dat de verdachte de ten laste gelegde feiten heeft begaan, zoals hierboven onder 3.5 bewezen is verklaard;

verklaart niet bewezen hetgeen aan de verdachte meer of anders is tenlastegelegd dan hierboven is bewezen verklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij;

verklaart het bewezen verklaarde strafbaar en dat het bewezen verklaarde uitmaakt:

ten aanzien van feit 1 en 2:

smaadschrift

ten aanzien van feit 3:

in het openbaar, mondeling, tot enig strafbaar feit opruien

ten aanzien van feit 4:

bedreiging met enig misdrijf tegen het leven gericht, meermalen gepleegd

verklaart de verdachte daarvoor strafbaar;

veroordeelt de verdachte tot:

een taakstraf voor de tijd van 100 (HONDERD) UREN, indien niet naar behoren verricht te vervangen door 50 (vijftig) dagen hechtenis;

bepaalt dat een gedeelte van die straf, groot 40 (VEERTIG) UREN, indien niet naar behoren verricht te vervangen door 20 (twintig) dagen hechtenis, niet zal worden tenuitvoergelegd onder de algemene voorwaarde dat de veroordeelde zich voor het einde van de hierbij op twee jaren vastgestelde proeftijd niet schuldig maakt aan een strafbaar feit;

Dit vonnis is gewezen door

mr. J. Snoeijer, voorzitter,

mr. M.R. Aaron, rechter,

mr. K.M. de Groes, rechter,

in tegenwoordigheid van mrs. S.M.R. Berendsen en C.B. Pluim, griffiers,

en uitgesproken ter openbare terechtzitting van deze rechtbank van 23 februari 2026.