Strafrecht overig
Jeugdstrafrecht. Veroordeling voor driemaal openlijk geweld tegen personen en eenmaal mishandeling. Geen…
Rechtbank Den Haag, 5 november 2026
ECLI:NL:RBDHA:2026:33153 · Rechtbank Den Haag · 5 november 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/rechtbank-den-haag/strafrecht/strafrecht-overig/eerste-aanleg-meervoudig/ecli-nl-rbdha-2026-33153
Zaakgegevens
Op 5 november 2026 heeft de Rechtbank Den Haag in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over strafrecht.
- Instantie
- Rechtbank Den HaagRechtbankDe rechter die de meeste zaken als eerste behandelt: civiele zaken, strafzaken en bestuurszaken.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Den Haag
- Datum uitspraak
- 5 november 2026
- Datum publicatie
- 11 november 2026
- Zaaknummer
- 09-185410-26 en 09-131781-26 (ttz.gev.)
- Rechtsgebied
- Strafrecht » Strafrecht overig
- Procedure
- Eerste aanleg - meervoudigMeervoudige kamerDe zaak is behandeld door drie rechters samen, meestal omdat zij ingewikkeld of zwaar is.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:RBDHA:2026:33153
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Jeugdstrafrecht. Veroordeling voor driemaal openlijk geweld tegen personen en eenmaal mishandeling. Geen sprake van noodweerexces. Verdachte wordt veroordeeld tot een jeugddetentie van 19 dagen met aftrek en 60 uur voorwaardelijke werkstraf met een proeftijd van 2 jaren en oplegging van bijzondere voorwaarden. Bijzondere voorwaarden dadelijk uitvoerbaar verklaard. Vordering benadeelde partij niet-ontvankelijk.
Uitspraak
Rechtbank DEN HAAG
Meervoudige kamer jeugdstrafzaken
Parketnummers: 09-185410-26 en 09-131781-26 (ttz.gev.)
Datum uitspraak: 5 november 2026
Tegenspraak
Vonnis van de rechtbank Den Haag in de zaken tegen de verdachte:
[verdachte] (hierna: de verdachte),
geboren op [geboortedatum 1] 2012 te [geboorteplaats] ,
BRP-adres: [adres] .
1 Het onderzoek ter terechtzitting
De strafzaak tegen de verdachte is behandeld op de besloten terechtzitting van 22 oktober 2026.
De officier van justitie in deze zaak is mr. S. Sleeswijk Visser en de raadsvrouw van de verdachte is mr. M.P. Friperson te Den Haag. De verdachte is op de terechtzitting verschenen.
Het onderzoek ter terechtzitting heeft op verzoek van de raadsvrouw en de verdachte en met instemming van de officier van justitie in het belang van de verdachte doorgang gevonden zonder aanwezigheid van de gezaghebbende ouders die niet op de terechtzitting zijn verschenen. Hoewel de ouders van een minderjarige verdachte in beginsel verplicht aanwezig moeten zijn bij de terechtzitting, weegt naar het oordeel van de rechtbank het belang van de verdachte om haar strafzaak voortvarend te behandelen in deze zaak zwaarder. De verdachte heeft te kennen gegeven veel spanning te ervaren over haar strafzaak en dat zij niet nog langer wil wachten. De verdachte en haar raadsvrouw hebben verklaard door te willen gaan met de zitting. De rechtbank is op grond van artikel 3 van het Internationaal Verdrag inzake de Rechten van het Kind gehouden het belang van het kind als een eerste overweging in haar beslissing te betrekken en is van oordeel dat aanhouding van de zitting niet in het belang van de verdachte is. De rechtbank neemt daarbij in aanmerking dat aanhouding van de zaak doorgaans maanden vertraging oplevert, terwijl het onzeker is of de ouders van de verdachte dan wel ter zitting zullen verschijnen.
2 De (gewijzigde) tenlasteleggingen
Dagvaarding I – 09-185410-26
De verdenkingen komen er, kort gezegd, op neer dat de verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan het plegen van openlijk geweld op 31 maart 2026 in Leiden en aan een mishandeling op 23 juni 2026 in Leiden, waarbij [slachtoffer 1] in beide gevallen het slachtoffer was.
Dagvaarding II – 09-131781-26
Daarnaast wordt de verdachte ervan verdacht dat zij zich tweemaal schuldig heeft gemaakt aan het plegen van openlijk geweld, op 22 maart 2026 en op 27/28 april 2026 in Leiden, waarbij [slachtoffer 2] in beide gevallen het slachtoffer was.
De volledige tekst van de tenlasteleggingen is als bijlage I aan dit vonnis gehecht.
3 De bewijsbeslissing
Het standpunt van de officier van justitie
De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat alle feiten wettig en overtuigend bewezen kunnen worden.
Het standpunt van de verdediging
De raadsvrouw heeft zich ten aanzien van dagvaarding II gerefereerd aan het oordeel van de rechtbank. Ten aanzien van dagvaarding I feit 1 heeft de raadsvrouw vrijspraak bepleit en ten aanzien van feit 2 heeft zij zich gerefereerd aan het oordeel van de rechtbank. Op specifieke (bewijs)verweren wordt – voor zover nodig – nader ingegaan.
Het oordeel van de rechtbank
Bewijsoverweging dagvaarding I feit 1 – mishandeling 23 juni 2026
De rechtbank heeft in bijlage II de wettige bewijsmiddelen met de voor de bewezenverklaring redengevende feiten en omstandigheden opgenomen.
Feiten en omstandigheden
De rechtbank leidt uit het dossier het volgende af. De aangever fietst op 23 juni 2026 samen met haar moeder over het fietspad bij het Papegaaisbolwerk en zij komen, vanuit tegengestelde richting, een fatbike tegen waar twee jongens en één meisje, wat later blijkt te zijn de verdachte, op zitten. Op het moment dat de aangever en de fatbike elkaar kruisen, springt de verdachte van de fatbike en trekt zij de aangever van haar fiets en begint haar te slaan. De moeder van de aangever probeert hen uit elkaar te halen, waarna de aangever de verdachte aan haar haren trekt en zij opnieuw in gevecht raken. Daarbij wordt de aangever geschopt en geslagen. De verdachte bekent de aangever van haar fiets te hebben getrokken, maar ontkent haar te hebben geschopt en geslagen.
Bewijsoverweging
De rechtbank is van oordeel dat de verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan mishandeling door de aangever te schoppen en te slaan en overweegt daartoe als volgt. Uit de huisartsverklaring volgt dat de aangever een hersenschudding heeft overgehouden aan de mishandeling. De raadsvrouw heeft opgeworpen dat dit letsel ook zou kunnen zijn ontstaan door het van de fiets trekken door de verdachte. De rechtbank vindt dat niet aannemelijk, omdat letsel in de vorm van een hersenschudding passender is bij het slaan en schoppen terwijl aangever op de grond lag, dan bij het alleen van de fiets trekken, zeker nu uit niets blijkt dat aangever daarbij hard op haar hoofd zou zijn gevallen. Dit, samen met de aangifte en de getuigenverklaring van de moeder, brengt de rechtbank tot het oordeel dat de mishandeling wettig en overtuigend bewezen is.
Gebruikte bewijsmiddelen dagvaarding I feit 2 – openlijk geweld 31 maart 2026
De rechtbank zal voor een bewezenverklaring van het bij dagvaarding I onder feit 2 ten laste gelegde feit met een opgave van bewijsmiddelen, als genoemd in artikel 359, derde lid, van het Wetboek van Strafvordering (hierna: Sv) volstaan. De verdachte heeft dit bewezen verklaarde feit namelijk bekend en daarna niet anders verklaard. Daarnaast heeft de raadsvrouw geen vrijspraak bepleit. De officier van justitie heeft met betrekking tot dit feit eveneens gerekwireerd tot bewezenverklaring.
Wanneer hierna wordt verwezen naar een proces-verbaal, wordt - tenzij anders vermeld - bedoeld een ambtsedig proces-verbaal, opgemaakt in de wettelijke vorm door (een) daartoe bevoegde opsporingsambtena(a)r(en). Wanneer hierna wordt verwezen naar dossierpagina’s, betreft dit de pagina’s van het proces-verbaal met het zaakregistratienummer PL1500-2026224338, van de politie eenheid Den Haag, met bijlagen (doorgenummerd pagina 1 t/m 129).
1. De bekennende verklaring van de verdachte, afgelegd ter terechtzitting van 22 oktober 2026;
2. Het proces-verbaal van verhoor van verdachte, opgemaakt op 4 juni 2026 (p. 93-104);
3. Het proces-verbaal van aangifte van [slachtoffer 1] , opgemaakt op 10 mei 2026 (p. 10-13);
4. Het proces-verbaal van verhoor van getuige [getuige 1] , opgemaakt op 16 juni 2026 (p. 28-31).
Gebruikte bewijsmiddelen dagvaarding II – openlijk geweld op 22 maart 2026 en 27/28 april 2026
De rechtbank zal voor een bewezenverklaring van de bij dagvaarding II ten laste gelegde feiten met een opgave van de bewijsmiddelen, als genoemd in artikel 359 lid 3 Sv volstaan. De verdachte heeft deze bewezen verklaarde feiten namelijk bekend en daarna niet anders verklaard. Daarnaast heeft de raadsvrouw geen vrijspraak bepleit. De officier van justitie heeft met betrekking tot deze feiten eveneens gerekwireerd tot bewezenverklaring.
Wanneer hierna wordt verwezen naar een proces-verbaal, wordt - tenzij anders vermeld - bedoeld een ambtsedig proces-verbaal, opgemaakt in de wettelijke vorm door (een) daartoe bevoegde opsporingsambtena(a)r(en). Wanneer hierna wordt verwezen naar dossierpagina’s, betreft dit de pagina’s van het proces-verbaal met het zaaksregistratienummer PL1500-2026133089, van de politie eenheid Den Haag, met bijlagen (doorgenummerd pagina 1 t/m 182).
De rechtbank gebruikt de volgende bewijsmiddelen:
Feit 1 – openlijk geweld op 22 maart 2026
1. De bekennende verklaring van de verdachte, afgelegd ter terechtzitting van 22 oktober 2026;
2. Het proces-verbaal van aangifte van [slachtoffer 2] , opgemaakt op 31 maart 2026 (p. 13-17);
3. Het proces-verbaal van bevindingen, opgemaakt op 16 april 2026 (p. 37-38).
Feit 2 – openlijk geweld op 27/28 april 2026
1. De bekennende verklaring van de verdachte, afgelegd ter terechtzitting van 22 oktober 2026;
2. Het proces-verbaal van verhoor van getuige [getuige 2] , opgemaakt op 2 mei 2026 (p. 18-20);
3. Het proces-verbaal van verhoor van getuige [getuige 3] , opgemaakt op 4 mei 2026 (p. 21-23).
Conclusie
De rechtbank is met betrekking tot de onder dagvaarding I en II ten laste gelegde feiten van oordeel dat deze feiten wettig en overtuigend zijn bewezen.
De bewezenverklaring
De rechtbank verklaart ten laste van de verdachte bewezen dat:
Dagvaarding I – 09-185410-26
1
zij op 23 juni 2026 te Leiden, [slachtoffer 1] heeft mishandeld, door die [slachtoffer 1] te slaan en te schoppen;
2
zij op 31 maart 2026 te Leiden ter hoogte van Arubapad 1, openlijk in vereniging geweld heeft gepleegd tegen een persoon, te weten [slachtoffer 1] , welk in vereniging gepleegde geweld bestond uit het slaan en schoppen tegen het hoofd en het lichaam van die [slachtoffer 1] ;
Dagvaarding II – 09-131781-26
1
zij op 22 maart 2026 te Leiden aan de Bontekoestraat, openlijk in vereniging geweld heeft gepleegd tegen een persoon, te weten [slachtoffer 2] , welk in vereniging gepleegde geweld bestond uit:
- meerdere keren te duwen en
- meerdere keren te slaan tegen het hoofd, en
- meerdere keren te schoppen tegen het hoofd, en
- haren te trekken;
2
zij in 27-04-2026 t/m 28-04-2026 te Leiden aan de Haarlemmerstraat, openlijk in vereniging geweld heeft gepleegd tegen een persoon, te weten [slachtoffer 2] , welk in vereniging gepleegde geweld bestond uit:
- haren te trekken en
- meerdere keren te slaan tegen het hoofd, en
- te schoppen tegen het lichaam.
4 De strafbaarheid van het bewezen verklaarde
Het bewezen verklaarde is volgens de wet strafbaar, omdat er geen feiten of omstandigheden aannemelijk zijn geworden die de strafbaarheid van de feiten uitsluiten.
5 De strafbaarheid van de verdachte
Het standpunt van de verdediging
De raadsvrouw heeft ten aanzien van dagvaarding I feit 2 (openlijk geweld op 31 maart 2026) betoogd dat de verdachte een beroep op noodweerexces toekomt en dat zij dient te worden ontslagen van alle rechtsvervolging.
Het standpunt van de officier van justitie
De officier van justitie zich op het standpunt gesteld dat geen sprake is geweest van noodweerexces, omdat de verdachte heeft gehandeld uit wraak en er geen noodzaak was om met dit geweld te reageren.
Het oordeel van de rechtbank
Noodweerexces
Voor noodweer (of noodweerexces) is vereist dat het gepleegde geweld noodzakelijk was ter verdediging tegen een ogenblikkelijke, wederrechtelijke aanranding. Van een ogenblikkelijke aanranding is ook sprake bij een onmiddellijk dreigend gevaar voor een aanranding. De enkele vrees voor zo'n aanranding is daartoe echter niet voldoende. De gestelde aanranding moet, in redelijkheid beschouwd, zodanig bedreigend zijn voor verdachte dat deze kan worden aangemerkt als een ogenblikkelijke aanranding in de zin van artikel 41 van het Wetboek van Strafrecht (hierna: Sr).
Naar het oordeel van de rechtbank is onvoldoende aannemelijk geworden dat de verdachte in een situatie verkeerde waarin zij zich moest verweren tegen een ogenblikkelijke wederrechtelijke aanranding. Uit het dossier en de verklaring van de verdachte ter terechtzitting blijkt dat zij vanaf haar huis naar het Gebouw is gegaan nadat zij te horen kreeg dat er iets met haar zusje was gebeurd. De verdachte was dus niet al bij het incident tussen haar zusje en de aangever aanwezig en dat betekent dat er enige tijd heeft gezeten tussen dat incident en het daarna gepleegde openlijk geweld door de verdachte. Dit maakt dat er volgens de rechtbank geen sprake is geweest van een ogenblikkelijke aanranding en dus ook niet van een noodweersituatie.
Voor zover de raadsvrouw zich beroept op tardief noodweerexces, waarbij de verdediging pas aanving nadat de situatie waarin er een verdedigingsnoodzaak bestond al is geëindigd, gaat de rechtbank ook daar niet in mee. De verdachte heeft verklaard dat zij de aangever heeft aangevallen uit boosheid en wraak, nadat haar zusje de aangever had aangewezen als degene die haar had geslagen. Ook van een te late verdedigingshandeling is naar het oordeel van de rechtbank geen sprake geweest.
Het beroep op noodweerexces wordt dan ook verworpen en de verdachte is strafbaar.
6 De op te leggen straffen
De vordering van de officier van justitie
De officier van justitie heeft gevorderd dat de verdachte wordt veroordeeld tot een jeugddetentie voor de duur van 19 dagen met aftrek van de tijd in voorarrest doorgebracht. Daarnaast heeft de officier van justitie een taakstraf in de vorm van een werkstraf van 60 uren gevorderd, waarvan 40 uren voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaren en als bijzondere voorwaarden verplicht contact met de jeugdreclassering en het volgen van de aanwijzingen van de jeugdreclassering, waaronder ook het meewerken aan begeleiding door een coach.
Het standpunt van de verdediging
De raadsvrouw heeft zich op het standpunt gesteld dat rekening gehouden dient te worden met de persoonlijke omstandigheden van de verdachte. Zij is een first offender, was zeer jong ten tijde van de feiten en heeft een belast verleden. Daar komt bij dat enigszins sprake lijkt te zijn van verminderde toerekeningsvatbaarheid. Daarom is volgens de raadsvrouw de reeds uitgezeten jeugddetentie in voorarrest afdoende. De raadsvrouw heeft verder aangedragen dat goed nagedacht moet worden over de meerwaarde van oplegging van bijzondere voorwaarden, omdat behandeling in civielrechtelijk kader van groter belang is; daarnaast is het de vraag of de verdachte vanwege haar problematiek voldoende in staat is om zich aan voorwaarden te houden. Voorkomen moet worden dat een voorwaardelijk opgelegde straf op korte termijn ten uitvoer moet worden gelegd, omdat het de verdachte niet is gelukt zich aan de voorwaarden te houden.
Het oordeel van de rechtbank
De rechtbank houdt bij de strafoplegging rekening met de ernst van de gepleegde feiten, de omstandigheden waaronder deze zijn begaan en de persoon en de persoonlijke omstandigheden van de verdachte, zoals daarvan uit het rapport en tijdens het onderzoek op de terechtzitting is gebleken. De rechtbank neemt hierbij in het bijzonder het volgende in aanmerking.
Ernst van de feiten
De verdachte heeft zich op dertienjarige leeftijd in een korte tijdsspanne schuldig gemaakt aan vier geweldsdelicten tegen twee minderjarige slachtoffers, die zij uit de buurt kende en waarmee onderling, zo blijkt uit het dossier, al langere tijd gedoe was. De verdachte handelde drie keer samen met anderen en één keer alleen. De verdachte heeft met haar handelen inbreuk gemaakt op de lichamelijke integriteit en het veiligheidsgevoel van de slachtoffers. Dit weegt extra zwaar, nu de verdachte heeft verklaard mede te hebben gehandeld uit wraak. Hierdoor heeft een van de slachtoffers na het tweede geweldsfeit geen aangifte meer durven te doen. Ook heeft de verdachte pijn en letsel veroorzaakt. Beide slachtoffers hebben een hersenschudding opgelopen als gevolg van het slaan en schoppen tegen hun hoofd. Het gepleegde geweld heeft bovendien plaatsgevonden op de openbare weg, waaronder in een winkelstraat tijdens Koningsdag en bij een buurthuis. Dergelijke geweldplegingen in de openbare ruimte zijn bedreigend en dragen bij aan de in de maatschappij heersende gevoelens van angst en onveiligheid.
Strafblad
De rechtbank heeft kennisgenomen van het strafblad van de verdachte van 7 september 2026. Daaruit blijkt dat de verdachte niet eerder is veroordeeld voor strafbare feiten. Dit heeft dus geen invloed op de hoogte van de straf.
Persoon van de verdachte
De rechtbank heeft kennisgenomen van het rapport van de Raad voor de Kinderbescherming (hierna: de Raad) van 19 oktober 2026 en de mondelinge toelichting die daarop door de deskundige ter zitting is gegeven. Daaruit volgt – kort samengevat – dat er grote zorgen zijn over de ontwikkeling van de verdachte. Zij is in een korte tijd meermalen met politie en justitie in aanraking gekomen voor geweldsfeiten en haar sociale contacten lijken een negatieve invloed op de verdachte te hebben. Daarbij heeft de verdachte moeite zich aan afspraken en regels te houden, onttrekt zij zich aan het zicht van [instelling] , gaat zij niet altijd naar school en laat zij zelfbepalend gedrag zien. Dit gedrag lijkt voort te komen uit onderliggende problematiek en een belast verleden. De Raad vindt het dan ook belangrijk dat de juiste hulpverlening wordt ingezet om de kern aan te pakken en de verdachte verder te helpen. Daarbij heeft de Raad wel opgemerkt dat het civiel- en strafrechtelijk kader niet te veel door elkaar moeten lopen. De Raad adviseert een deels voorwaardelijke taakstraf in de vorm van een werkstraf en als bijzondere voorwaarden een meldplicht, meewerken aan behandeling, meewerken aan begeleiding door een coach, een contactverbod met de aangevers en het volgen van onderwijs.
De jeugdreclasseerder heeft ter zitting naar voren gebracht dat zij ook in het civielrechtelijk kader betrokken is en dat het van zeer groot belang is dat de verdachte de juiste behandeling gaat krijgen. Dit is lastig van de grond te krijgen, omdat de verdachte hier niet voor openstaat en behandeling dan onvoldoende effect zal hebben.
Strafmodaliteit en strafmaat
De rechtbank heeft, naast het hiervoor genoemde, ook gekeken naar straffen die in soortgelijke zaken zijn opgelegd en de LOVS-oriëntatiepunten voor de straftoemeting voor minderjarigen. Daarin is als uitgangspunt vermeld dat voor het plegen van openlijk geweld tegen personen 40 uur taakstraf of overeenkomstige jeugddetentie wordt opgelegd. Voor mishandeling door te slaan en/of schoppen geldt ook 40 uur taakstraf als uitgangspunt.
Het aantal feiten en de ernst en hevigheid van het geweld brengen mee dat niet kan worden volstaan met een lichtere sanctie dan jeugddetentie. De weging van de hiervoor besproken omstandigheden leidt ertoe dat de rechtbank een onvoorwaardelijke jeugddetentie zal opleggen gelijk aan het voorarrest, omdat het, gelet op de leeftijd en de persoonlijkheid van de verdachte, niet wenselijk is dat zij terug moet naar de jeugdgevangenis. Daarnaast zal de rechtbank een geheel voorwaardelijke taakstraf in de vorm van een werkstraf opleggen, zowel om te voorkomen dat de verdachte opnieuw de fout in gaat maar ook omdat het van groot belang is dat de verdachte de juiste begeleiding en ondersteuning krijgt om verder tot ontwikkeling te komen.
De rechtbank zal daarom aan de verdachte een jeugddetentie opleggen van 19 dagen, met aftrek van voorarrest - door de rechtbank berekend op 19 dagen, en een voorwaardelijke werkstraf van 60 uren met een proeftijd van twee jaren, en daaraan als bijzondere voorwaarden verbinden een meldplicht, het meewerken aan begeleiding door een coach, het meewerken aan ambulante hulpverlening, het hebben van een passende dagbesteding in de vorm van onderwijs en een contactverbod met beide aangevers.
Dadelijke uitvoerbaarheid
De rechtbank ziet aanleiding de bijzondere voorwaarden dadelijk uitvoerbaar te verklaren. Daartoe overweegt de rechtbank dat de verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan misdrijven die zijn gericht tegen of gevaar veroorzaken voor de onaantastbaarheid van het lichaam van een of meer personen, te weten openlijk geweld en mishandeling. Gelet op de ernst van de feiten, het patroon van wraak nemen en de verklaring van de verdachte dat zij vindt dat zij in sommige gevallen terecht heeft gehandeld, is de rechtbank van oordeel dat er ernstig rekening mee moet worden gehouden dat de verdachte wederom een dergelijk misdrijf zal begaan. Daarom zal de rechtbank ambtshalve bevelen dat de hierna op grond van artikel 77z Sr te stellen voorwaarden en het op grond van artikel 77aa van dit wetboek uit te oefenen toezicht, dadelijk uitvoerbaar zijn.
7 De vordering van de benadeelde partij
[slachtoffer 1] , wettelijk vertegenwoordigd door [naam] , heeft zich als benadeelde partij gevoegd in het strafproces. De benadeelde partij heeft in de schriftelijke vordering geen schadebedrag genoemd. Ter zitting heeft de moeder namens de benadeelde partij nader toegelicht dat het schadebedrag nog onbekend is. Er wordt nog nader onderzocht wat de invloed is geweest van de strafbare feiten op het schoolwerk van het slachtoffer en welke schade daarbij hoort.
Nu de vordering betrekking heeft op een als doen te beschouwen gedraging van de verdachte die de leeftijd van veertien jaar nog niet heeft bereikt en aan wie de gedraging als onrechtmatige daad zou kunnen worden toegerekend als haar leeftijd daaraan niet in de weg zou staan, wordt deze geacht te zijn gericht tegen haar ouders.
Het standpunt van de officier van justitie
De officier van justitie concludeert tot niet-ontvankelijk verklaring van de benadeelde partij, omdat er geen schadebedrag is genoemd.
Het standpunt van de verdediging
De raadsvrouw heeft, nadat zij telefonisch contact heeft gehad met (een van) de ouders over de vordering, primair geconcludeerd tot niet-ontvankelijkheid van de vordering, gelet op de verzochte vrijspraak en ontslag van alle rechtsvervolging. Subsidiair bepleit de raadsvrouw de vordering niet-ontvankelijk te verklaren, omdat de behandeling daarvan een onevenredige belasting van het strafgeding oplevert.
Het oordeel van de rechtbank
De rechtbank zal de vordering van de benadeelde partij, voor zover er sprake is van een concrete vordering, niet-ontvankelijk verklaren. De moeder heeft namens het slachtoffer een voegingsformulier ingediend, maar daarop staat geen schadebedrag vermeld en ter zitting is gebleken dat op dit moment nog niet vaststaat wat de hoogte van de schade is. De benadeelde partij kan de vordering slechts aanbrengen bij de burgerlijke rechter.
Dit brengt mee dat de benadeelde partij moet worden veroordeeld in de kosten die de verdachte tot aan deze uitspraak in verband met haar verdediging tegen die vordering heeft moeten maken. De rechtbank begroot deze kosten tot op heden op nihil.
8 De toepasselijke wetsartikelen
De op te leggen straffen zijn gegrond op de artikelen:
77a, 77g, 77i, 77m, 77n, 77x, 77y, 77z, 77aa, 77gg, 77za, 141 en 300 van het Wetboek van Strafrecht.
Deze voorschriften zijn toegepast, zoals zij ten tijde van het bewezen verklaarde rechtens golden dan wel ten tijde van deze uitspraak rechtens gelden.
9 De beslissing
De rechtbank:
bewezenverklaring
verklaart wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte de onder dagvaarding I (09-185410-26) en dagvaarding II (09-131781-26) ten laste gelegde feiten heeft begaan, zoals hierboven in paragraaf 3.4 bewezen is verklaard en kwalificeert dit als:
dagvaarding I - 09-185410-26
ten aanzien van feit 1:
mishandeling;
ten aanzien van feit 2:
het openlijk in vereniging geweld plegen tegen personen;
dagvaarding II - 09-131781-26
ten aanzien van feit 1:
het openlijk in vereniging geweld plegen tegen personen;
ten aanzien van feit 2:
het openlijk in vereniging geweld plegen tegen personen;
verklaart niet wettig en overtuigend bewezen wat aan de verdachte meer of anders is tenlastegelegd en spreekt haar daarvan vrij;
verklaart het bewezen verklaarde en de verdachte daarvoor strafbaar;
straffen
veroordeelt de verdachte tot:
een jeugddetentie voor de duur van 19 (NEGENTIEN) DAGEN;
beveelt dat de tijd, door de veroordeelde vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering en voorlopige hechtenis doorgebracht (19 dagen), bij de tenuitvoerlegging van het onvoorwaardelijk gedeelte van deze jeugddetentie geheel in mindering zal worden gebracht, voor zover die tijd niet reeds op een andere straf in mindering is gebracht;
veroordeelt de verdachte voorts tot:
een taakstraf, bestaande uit een werkstraf, zijnde het verrichten van onbetaalde arbeid, voor de duur van 60 (ZESTIG) UREN;
beveelt, voor het geval dat de veroordeelde de taakstraf niet naar behoren verricht, dat vervangende jeugddetentie zal worden toegepast voor de duur van 30 (DERTIG) DAGEN;
bepaalt dat de veroordeelde, ook in het geval zij de leeftijd van achttien jaar heeft bereikt, in aanmerking komt voor vervangende jeugddetentie in plaats van vervangende hechtenis;
bepaalt dat deze werkstraf, groot 60 (ZESTIG) UREN, niet ten uitvoer zal worden gelegd als de veroordeelde zich voor het einde van de hierbij de hierbij op twee jaren vastgestelde proeftijd niet schuldig maakt aan een strafbaar feit;
en onder de bijzondere voorwaarden dat de veroordeelde:
1. zich gedurende een door de gecertificeerde instelling (Stichting Jeugdbescherming west) te bepalen periode en op door de gecertificeerde instelling te bepalen tijdstippen meldt, zo vaak en zo lang die instelling dat gedurende de proeftijd noodzakelijk acht en haar medewerking verleent aan de daaruit voortvloeiende afspraken;
2. zal meewerken aan begeleiding door een coach van E25 of een soortgelijke instelling;
3. zal meewerken aan ambulante hulpverlening, waaronder, maar niet uitsluitend PMT, indien en zolang de jeugdreclassering dit nodig vindt;
4. onderwijs zal volgen volgens het lesrooster;
5. op geen enkele wijze – direct of indirect – contact zal opnemen, zoeken of hebben met:
Aangevers:
- [slachtoffer 1] , geboren op [geboortedatum 2] 2013;
- [slachtoffer 2] , geboren op [geboortedatum 3] 2012;
geeft opdracht aan Stichting Jeugdbescherming west, een gecertificeerde instelling die jeugdreclassering uitvoert om toezicht te houden op de naleving van voormelde voorwaarden en de veroordeelde ten behoeve daarvan te begeleiden;
voorwaarden daarbij zijn dat de veroordeelde gedurende de proeftijd:
- ten behoeve van het vaststellen van haar identiteit medewerking zal verlenen
aan het nemen van een of meer vingerafdrukken of een identiteitsbewijs als bedoeld
in artikel 1 van de Wet op de identificatieplicht ter inzage aanbiedt;
- haar medewerking zal verlenen aan het door de jeugdreclassering te houden
toezicht, bedoeld in artikel 77aa, eerste tot en met het vierde lid, van het Wetboek
van Strafrecht, de medewerking aan huisbezoeken en het zich melden bij de
jeugdreclassering, zo vaak en zo lang als de jeugdreclassering dit noodzakelijk acht,
daaronder begrepen;
beveelt dat de bovengenoemde voorwaarden en het – op grond van artikel 77aa van het Wetboek van Strafrecht – uit te oefenen toezicht, dadelijk uitvoerbaar zijn;
de vordering van de benadeelde partij en de schadevergoedingsmaatregel
verklaart de benadeelde partij niet-ontvankelijk in de vordering tot schadevergoeding;
bepaalt dat de vordering bij de burgerlijke rechter kan worden aangebracht;
veroordeelt de benadeelde partij in de kosten door de verdachte ter verdediging tegen die vordering gemaakt, tot op heden begroot op nihil;
het bevel tot voorlopige hechtenis
heft op het geschorste bevel tot voorlopige hechtenis van de veroordeelde.
Dit vonnis is gewezen door:
mr. M.H. Rochat, kinderrechter, voorzitter,
mr. C.M. Koole, kinderrechter,
en mr. Y.N. van den Brink, kinderrechter,
in tegenwoordigheid van mr. E.M.C. Mulders, griffier,
en uitgesproken op de openbare terechtzitting van deze rechtbank van 5 november 2026.
Bijlage I
Tekst gewijzigde tenlasteleggingen
Aan de verdachte wordt – na wijziging – ten laste gelegd dat
Dagvaarding I – 09-185410-26
1
zij op of omstreeks 23 juni 2026 te Leiden, althans in Nederland [slachtoffer 1] heeft mishandeld, door die [slachtoffer 1] te slaan en/of te schoppen;
2
zij op of omstreeks 31 maart 2026 te Leiden, althans in Nederland ter hoogte van Arubapad 1, in elk geval openlijk in vereniging geweld heeft gepleegd tegen een of meer personen, te weten [slachtoffer 1] , welk in vereniging gepleegde geweld bestond uit het slaan en/of schoppen tegen het hoofd en/of het lichaam van die [slachtoffer 1] ;
Dagvaarding II – 09-131781-26
1
zij op of omstreeks 22 maart 2026 te Leiden aan de Bontekoestraat, in elk geval openlijk in vereniging geweld heeft gepleegd tegen een persoon, te weten [slachtoffer 2] , welk in vereniging gepleegde geweld bestond uit:
- een of meerdere keren te duwen en/of
- een of meerdere keren te slaan tegen het hoofd, althans het lichaam, en/of
- een of meerdere keren te schoppen tegen het hoofd, althans het lichaam, en/of
- haren te trekken;
2
zij in of omstreeks 27-04-2026 t/m 28-04-2026 te Leiden aan de Haarlemmerstraat, in elk geval openlijk in vereniging geweld heeft gepleegd tegen een persoon, te weten [slachtoffer 2] , welk in vereniging gepleegde geweld bestond uit:
- haren te trekken en/of
- een of meerdere keren te slaan tegen het hoofd, althans het lichaam, en/of
- te schoppen tegen het lichaam.