Strafrecht overig

Jeugd. Veroordeling voor diefstal met geweld in vereniging (312 Sr) en medeplegen van een poging tot het…

Rechtbank Den Haag, 12 november 2026

Zaakgegevens

Op 12 november 2026 heeft de Rechtbank Den Haag in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over strafrecht.

Instantie
Rechtbank Den Haag
Zittingsplaats
Den Haag
Datum uitspraak
12 november 2026
Datum publicatie
12 november 2026
Zaaknummer
09-136447-23 en 09-268766-24 (ttz. gev.)
Procedure
Eerste aanleg - meervoudig
ECLI
ECLI:NL:RBDHA:2026:33386
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Jeugd. Veroordeling voor diefstal met geweld in vereniging (312 Sr) en medeplegen van een poging tot het teweegbrengen van een ontploffing (157 Sr). Overschrijding redelijke termijn.

Uitspraak

Rechtbank DEN HAAG

Meervoudige kamer jeugdstrafzaken

Parketnummers: 09-136447-23 en 09-268766-24 (ttz. gev.)

Datum uitspraak: 12 november 2026

Tegenspraak

Vonnis van de rechtbank Den Haag in de zaken tegen de verdachte:

[verdachte] (hierna: de verdachte),

geboren op [geboortedatum] 2007 te [geboorteplaats] ,

BRP-adres: [adres 1] .

1 Het onderzoek ter terechtzitting


De strafzaak tegen de verdachte is behandeld op de besloten terechtzitting van 29 oktober 2026.

De officier van justitie in deze zaak is mr. D.M. Kortekaas en de raadsman van de verdachte is mr. H. Weisfelt te Den Haag. De verdachte is op de terechtzitting verschenen.

2 De tenlastelegging

De verdenkingen komen er, kort gezegd, op neer dat de verdachte:

Dagvaarding I (09/136447-23)

Op 31 mei 2023 in Rijswijk samen met anderen goederen van [slachtoffer 1] heeft gestolen, waarbij geweld tegen het slachtoffer is gebruikt en met geweld is gedreigd;

Dagvaarding II (09/268766-24)

Op 14 augustus 2024 in Vlaardingen samen met anderen heeft geprobeerd een ontploffing teweeg te brengen bij een woning, terwijl daarvan gevaar voor goederen en/of levensgevaar of gevaar voor zwaar lichamelijk letsel voor personen te duchten was (primair), dan wel anderen daartoe heeft uitgelokt (subsidiair), dan wel voorbereidingshandelingen heeft verricht voor het teweegbrengen van een ontploffing (meer subsidiair), dan wel anderen tot die voorbereidingshandelingen heeft uitgelokt (meest subsidiair).

De volledige tekst van de tenlastelegging is als bijlage aan dit vonnis gehecht.

3 De bewijsbeslissing

Dagvaarding 1 (parketnummer 09-136447-23):

3.1.

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat het ten laste gelegde feit wettig en overtuigend kan worden bewezen.

3.2.

Het standpunt van de verdediging.

De raadsman heeft zich namens de verdachte ten aanzien van de bewezenverklaring gerefereerd aan het oordeel van de rechtbank.

3.3.

Het oordeel van de rechtbank

De rechtbank is van oordeel dat het ten laste gelegde feit wettig en overtuigend kan worden bewezen.

De rechtbank zal voor dit feit met een opgave van bewijsmiddelen, als genoemd in artikel 359, derde lid, van het Wetboek van Strafvordering volstaan. De verdachte heeft het feit, zoals bewezen zal worden verklaard, namelijk bekend en daarna niet anders verklaard. Daarnaast heeft de raadsman geen vrijspraak bepleit. De officier van justitie heeft met betrekking tot dit feit eveneens gerekwireerd tot bewezenverklaring.

Wanneer hierna wordt verwezen naar een proces-verbaal, wordt - tenzij anders vermeld - bedoeld een ambtsedig proces-verbaal, opgemaakt in de wettelijke vorm door (een) daartoe bevoegde opsporingsambtena(a)r(en). Wanneer hierna wordt verwezen naar dossierpagina’s, betreft dit de pagina’s van het proces-verbaal met het nummer PL1500-2023165301 (Onderzoek Togo/DH5R023047), van de politie eenheid Den Haag, Districtsrecherche Westland - Delft, met bijlagen (doorgenummerd pagina 1 t/m 210).

De rechtbank gebruikt de volgende bewijsmiddelen:

  1. De bekennende verklaring van de verdachte, afgelegd op de terechtzitting van 29 oktober 2026;

  2. Het proces-verbaal van aangifte van [slachtoffer 1] , opgemaakt op 1 juni 2023 (p. 122-131);

  3. Het proces-verbaal van verhoor van verdachte, opgemaakt op 3 juni 2023 (p. 70-87);

  4. Het proces-verbaal van verhoor van de medeverdachte [medeverdachte] , opgemaakt op 1 juni 2023 (p. 26-35);

  5. De geneeskundige verklaring van 5 juni 2023 (p. 192).

Dagvaarding II (parketnummer 09/268766-24)

3.4.

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gerekwireerd tot bewezenverklaring van het primair ten laste gelegde feit, met uitzondering van het onderdeel van de tenlastelegging dat ziet op levensgevaar.

3.5.

Het standpunt van de verdediging

De raadsman heeft zich namens de verdachte ten aanzien van de bewezenverklaring gerefereerd aan het oordeel van de rechtbank.

3.6.

Het oordeel van de rechtbank

De rechtbank is van oordeel dat het primair ten laste gelegde feit wettig en overtuigend kan worden bewezen, met uitzondering van het onderdeel dat ziet op het te duchten levensgevaar. Van dat onderdeel zal de verdachte worden vrijgesproken.

De rechtbank zal voor de feiten met een opgave van bewijsmiddelen, als genoemd in artikel 359, derde lid, van het Wetboek van Strafvordering volstaan. De verdachte heeft het feit, zoals het bewezen zal worden verklaard, namelijk bekend en daarna niet anders verklaard. Daarnaast heeft de raadsman geen vrijspraak bepleit. De officier van justitie heeft met betrekking tot dit feit eveneens gerekwireerd tot bewezenverklaring.

Wanneer hierna wordt verwezen naar een proces-verbaal, wordt - tenzij anders vermeld - bedoeld een ambtsedig proces-verbaal, opgemaakt in de wettelijke vorm door (een) daartoe bevoegde opsporingsambtena(a)r(en). Wanneer hierna wordt verwezen naar dossierpagina’s, betreft dit de pagina’s van het proces-verbaal met het nummer PL1700-2024266976 (Zaak Zuster/RT1R023088), van de politie eenheid Rotterdam, districtsrecherche Rijnmond-Noord, met bijlagen (doorgenummerd pagina 1 t/m 504).

De rechtbank gebruikt de volgende bewijsmiddelen:

  1. De bekennende verklaring van de verdachte, afgelegd op de terechtzitting van 29 oktober 2026;

  2. Het proces-verbaal van aangifte van [slachtoffer 2] , opgemaakt op 29 augustus 2024 (p. 301-302);

  3. Een geschrift, te weten de chatberichten (p. 331-355);

  4. Het proces-verbaal van bevindingen betreffende de gevaarsaspecten van de aangetroffen shells, opgemaakt op 28 augustus 2024 (p. 460-479).

3.7.

De bewezenverklaring

De rechtbank verklaart ten laste van de verdachte bewezen dat:

Dagvaarding 1 (parketnummer 09-136447-23):

hij op 31 mei 2023 te Rijswijk, tezamen en in vereniging met anderen een laptop, een spelcomputer, muziekinstallaties en slippers die aan [slachtoffer 1] toebehoorden heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen welke diefstal werd voorafgegaan, vergezeld en/of gevolgd van geweld en bedreiging met geweld tegen die [slachtoffer 1] , gepleegd met het oogmerk om die diefstal voor te bereiden en gemakkelijk te maken, en om, bij betrapping op heterdaad, aan zichzelf hetzij de vlucht mogelijk te maken hetzij het bezit van het gestolene te verzekeren, door (tegen) die
[slachtoffer 1]
- met de vuist in het gezicht te slaan en
- meerdere knietjes in zijn buik en kruis te geven en
- te zeggen dat als hij naar de politie zou gaan, zij wisten waar zijn vaders bedrijf was en
- te zeggen dat als hij naar de politie of zijn vader zou gaan, hij zou worden gezocht door de drill-rap groep [naam groep] ;

Dagvaarding 2 (parketnummer 09-268766-24):

hij op 14 augustus 2024 te Vlaardingen tezamen en in vereniging met anderen ter uitvoering van het door verdachte en zijn mededaders voorgenomen misdrijf om opzettelijk een ontploffing teweeg te brengen bij een woning gelegen aan de [adres 2] , terwijl daarvan
- gemeen gevaar voor goederen, te weten nabijgelegen panden en/of straatmeubilair en/of in die pand(en) aanwezige goederen en,
- gevaar voor zwaar lichamelijk letsel voor een ander, te weten de in die panden aanwezige personen te duchten was
open vuur in aanraking heeft gebracht met stukken zwaar vuurwerk en dit (vervolgens) naar voornoemde woning heeft gegooid, terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid.

4 De strafbaarheid van het bewezenverklaarde

Het bewezenverklaarde is volgens de wet strafbaar, omdat er geen feiten of omstandigheden aannemelijk zijn geworden die de strafbaarheid van de feiten uitsluiten.

5 De strafbaarheid van de verdachte

De verdachte is strafbaar, omdat er geen feiten of omstandigheden aannemelijk zijn geworden die zijn strafbaarheid uitsluiten.

6 De op te leggen straffen

6.1

De vordering van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gevorderd dat de verdachte wordt veroordeeld tot een jeugddetentie voor de duur van 146 dagen, met aftrek van de tijd die de verdachte in voorarrest heeft doorgebracht. Daarbij heeft de officier van justitie gevorderd een gedeelte van 60 dagen voorwaardelijk op te leggen, met een proeftijd van twee jaren en daaraan de bijzondere voorwaarden te verbinden zoals geadviseerd door de Raad voor de Kinderbescherming (hierna: de Raad).

6.2.

Het standpunt van de verdediging

De raadsman heeft geen strafmaatverweer gevoerd.

6.3

Het oordeel van de rechtbank

De rechtbank houdt bij het bepalen van de straf rekening met de ernst van de bewezenverklaarde feiten, de omstandigheden waaronder deze zijn begaan en de persoon en de persoonlijke omstandigheden van de verdachte, zoals daarvan uit de rapportages en tijdens het onderzoek op de terechtzitting is gebleken.

De rechtbank neemt hierbij in het bijzonder het volgende in aanmerking.

Ernst van de feiten
De verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan twee ernstige strafbare feiten.

Op 31 mei 2023 heeft hij zich samen met anderen schuldig gemaakt aan een gewelddadige diefstal in een muziekstudio. Het slachtoffer is in een voor hem vertrouwde omgeving bestolen van zijn laptop, muziekinstallaties en spelcomputer. Hij is onder meer in zijn gezicht geslagen en heeft daarbij letsel aan neus opgelopen. De verdachte heeft samen met de mededaders door het gebruik van geweld een ernstige inbreuk gemaakt op de lichamelijke integriteit en het gevoel van veiligheid van het slachtoffer.

Daarnaast heeft de verdachte samen met anderen geprobeerd om twee mortierbommen te laten ontploffen bij een woning. De verdachte is weliswaar niet de persoon die de mortierbommen heeft aangestoken, maar hij is wel degene die samen met anderen deze persoon instructies heeft gegeven. De mortierbommen zijn aangestoken en in de voortuin van de woning gegooid terwijl de slachtoffers, een moeder en haar twee jonge kinderen, thuis waren. Hun gevoel voor veiligheid is hierdoor ernstig aangetast. Temeer nu de slachtoffers ten tijde van het gepleegde feit in rouw waren en al veelvuldig waren geconfronteerd met explosies aan hun adres. Slechts twee dagen voor het incident hadden zij hun echtgenoot en vader verloren. In een periode waarin zij rust en ruimte nodig hadden om dit verlies te verwerken, werden zij geconfronteerd met een nieuwe, zeer bedreigende gebeurtenis bij hun eigen woning. Door het handelen van de verdachte en zijn mededaders is hun gevoel van veiligheid ernstig aangetast en is hun rouwproces ingrijpend verstoord. Daarbij komt dat de slachtoffers nog altijd niet weten van wie de opdracht of het initiatief voor het plaatsen van de explosieven kwam. Die onzekerheid draagt bij aan de angst en onveiligheid die zij ervaren. Uit de ter terechtzitting afgespeelde slachtofferverklaring blijkt dat het incident diepe sporen heeft nagelaten bij het gezin en dat de gevolgen daarvan nog altijd voelbaar zijn. Het handelen van de verdachte heeft niet alleen grote gevolgen gehad voor de rechtstreeks betrokken slachtoffers. Het gebruik van zware explosieven bij woningen veroorzaakt ook gevoelens van angst en onveiligheid in de gehele samenleving.

De rechtbank rekent de verdachte beide feiten dan ook zwaar aan.

Strafblad

De rechtbank heeft kennisgenomen van het strafblad van de verdachte van 15 september 2026, waaruit blijkt dat de verdachte niet eerder voor strafbare feiten is veroordeeld. Dit heeft verder geen invloed op de strafoplegging, omdat een blanco strafblad het uitgangspunt is.

Persoon van de verdachte

De rechtbank heeft kennisgenomen van het Pro Justitia-rapport van 20 december 2024.

Uit het Pro Justitia-rapport komt naar voren dat de verdachte op onderdelen op zwakbegaafd niveau functioneert. Hij heeft moeite met het overzien van de gevolgen van zijn handelen en met het zelfstandig maken van weloverwogen keuzes. In sociale situaties is hij kwetsbaar voor negatieve beïnvloeding en geneigd zich aan anderen aan te passen. De psycholoog heeft niet kunnen vaststellen in hoeverre deze beperkingen van invloed zijn geweest op het ten laste gelegde handelen en heeft daarom geen uitspraak kunnen doen over de mate van toerekenbaarheid. Het recidiverisico wordt als laag tot matig ingeschat. Geadviseerd wordt om de verdachte door middel van coaching te ondersteunen bij het maken van keuzes, het vergroten van zijn weerbaarheid en het behouden van een zinvolle dagbesteding en positieve sociale contacten.

De rechtbank heeft daarnaast kennisgenomen van het rapport van de Raad van 20 oktober 2026 en de toelichting die de deskundige van de Raad daarop ter zitting heeft gegeven. Daaruit volgt dat de verdachte sinds het plegen van de feiten veel heeft meegemaakt, waaronder een detentie in België van ruim tien maanden. De Raad ziet dat dit veel met hem heeft gedaan en in het gesprek met de raadsonderzoeker laat de verdachte merken dat hij zijn leven wil verbeteren. Echter wordt er ook een jongen gezien die moeilijk te motiveren is voor school of werk.

De Raad heeft geadviseerd om geen aanvullende onvoorwaardelijke jeugddetentie op te leggen, maar te volstaan met een onvoorwaardelijke jeugddetentie gelijk aan het voorarrest, in combinatie met een deels voorwaardelijke werkstraf en begeleiding door de jeugdreclassering. Ter terechtzitting heeft de Raad benadrukt dat, mede gelet op de beïnvloedbaarheid van de verdachte en het risico van hernieuwd contact met zijn oude vriendengroep, een proeftijd van twee jaar met bijzondere voorwaarden passend is. De afstand die hij inmiddels van zijn oude vriendengroep heeft genomen, is nog pril.

Ten slotte heeft de rechtbank kennis genomen van het plan van aanpak van de jeugdreclassering. De verdachte is sinds juni 2026 weer thuis en is bezig zijn leven opnieuw op te pakken. Hij heeft wekelijks goed contact met zijn coach en is ook bereid om begeleiding te ontvangen. Daarnaast heeft hij zich ingeschreven voor een opleiding en doet hij veel kapperswerk in zijn eigen huis. De begeleiding verloopt momenteel dus goed. Volgens de jeugdreclassering kan met een proeftijd van één jaar worden volstaan, omdat zij al langere tijd bij de verdachte betrokken is en de gestelde doelen binnen die periode kan blijven monitoren.

Redelijke termijn

De redelijke termijn waarbinnen een jeugdstrafzaak moet zijn afgedaan is zestien maanden. In deze zaak is die termijn ruim overschreden. Er is niet gebleken van bijzondere omstandigheden, die deze overschrijding van de redelijke termijn rechtvaardigen. De rechtbank zal deze overschrijding daarom in strafmatigende zin meewegen.

Strafmodaliteit en strafmaat
De rechtbank heeft, naast het hiervoor genoemde, ook gekeken naar straffen die in soortgelijke zaken zijn opgelegd en de LOVS-oriëntatiepunten voor de straftoemeting voor minderjarigen. Gezien de aard en ernst van de feiten kan naar het oordeel van de rechtbank niet anders worden gereageerd dan met het opleggen van een deels onvoorwaardelijke jeugddetentie. Dat geldt ook voor een verdachte die, zoals in dit geval, niet eerder is veroordeeld.

Tegenover de ernst van de feiten staan evenwel omstandigheden die de rechtbank aanleiding geven de duur van het onvoorwaardelijke deel te beperken. Allereerst houdt de rechtbank rekening met de eerdergenoemde forse overschrijding van de redelijke termijn. Daarnaast weegt de rechtbank mee dat de verdachte ter terechtzitting volledige openheid van zaken heeft gegeven en verantwoordelijkheid heeft genomen voor zijn handelen. Ook houdt de rechtbank rekening met de positieve ontwikkeling die de verdachte de afgelopen periode heeft doorgemaakt. Ten slotte neemt de rechtbank in aanmerking dat de verdachte ten tijde van de bewezenverklaarde feiten minderjarig was. Binnen het jeugdstrafrecht speelt bij de strafoplegging, naast de vergelding van het gepleegde feit, ook het pedagogische doel van de straf een belangrijke rol. De straf moet mede bijdragen aan een positieve ontwikkeling van de jeugdige en aan het voorkomen van nieuwe strafbare feiten. Tegen deze achtergrond acht de rechtbank het van belang dat de inmiddels ingezette positieve ontwikkeling niet onnodig wordt doorkruist. Een nieuwe periode van onvoorwaardelijke detentie zou het risico met zich brengen dat de structuur die de verdachte inmiddels heeft opgebouwd, opnieuw verloren gaat. Daarmee wil de rechtbank op geen enkele wijze afbreuk doen aan de ernst van het handelen van de verdachte of aan het leed dat de slachtoffers is aangedaan.

Gelet op het voorgaande acht de rechtbank het niet passend om hem op dit moment een onvoorwaardelijke jeugddetentie te laten ondergaan. De rechtbank acht het van groter belang dat de ingezette begeleiding wordt voortgezet en dat de verdachte de gelegenheid krijgt om de positieve ontwikkeling die hij heeft doorgemaakt verder voort te zetten.

Alles afwegende acht de rechtbank, overeenkomstig de eis van de officier van justitie, een jeugddetentie voor de duur van 146 dagen, waarvan 60 dagen voorwaardelijk, met een proeftijd van twee jaar passend en geboden. Het onvoorwaardelijke gedeelte van 86 dagen is gelijk aan de tijd die de verdachte in voorlopige hechtenis heeft doorgebracht. Aan het voorwaardelijke strafdeel zal de rechtbank een proeftijd van twee jaar verbinden en de bijzondere voorwaarden zoals geadviseerd door de Raad. Hoewel de jeugdreclassering een proeftijd van één jaar voldoende acht, is de rechtbank van oordeel dat de verdachte nog aan het begin staat van zijn positieve ontwikkeling en dat, gelet op zijn persoonlijke

kwetsbaarheden en de ernst van de bewezenverklaarde feiten, een langere periode van begeleiding en toezicht aangewezen is.

7 De vorderingen van de benadeelde partijen en de schadevergoedingsmaatregel

Dagvaarding 1 (parketnummer 09-136447-23):

[slachtoffer 1] , ter terechtzitting vertegenwoordigd door mr. M.P. de Klerk, heeft zich als benadeelde partij gevoegd in het strafproces. De benadeelde partij vordert een bedrag van € 3.160,01, bestaande uit € 1.571,26 aan materiële schade en € 1.588,75 aan immateriële schade. Ook is de wettelijke rente en de oplegging van de schadevergoedingsmaatregel verzocht.

7.1.

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft geconcludeerd tot toewijzing van de vordering tot vergoeding van de materiële schade tot een bedrag van € 1.571,26. Daarnaast heeft de officier van justitie de rechtbank verzocht de immateriële schade naar billijkheid op € 1.000,- te begroten en de benadeelde partij voor het overige niet-ontvankelijk te verklaren in zijn vordering.

7.2.

Het standpunt van de verdediging

De verdediging heeft de gevorderde materiële schade niet betwist. Ten aanzien van de immateriële schade heeft de raadsman verzocht deze te matigen tot een bedrag van

€ 1.000,-.

7.3.

Het oordeel van de rechtbank

Materiële schade

De rechtbank stelt vast dat de gevorderde materiële schade rechtstreeks voortvloeit uit het bewezenverklaarde feit. De schadeposten zijn voldoende onderbouwd en door de verdediging niet betwist. De rechtbank zal de gevorderde materiële schade daarom toewijzen tot een bedrag van € 1.571,26.

Immateriële schade

Op grond van het dossier en het onderzoek ter terechtzitting kan worden vastgesteld dat de benadeelde partij rechtstreeks immateriële schade heeft gelden door het bewezenverklaarde feit. Door de geweldshandelingen heeft de benadeelde partij pijn en letsel opgelopen. Uit de toelichting op de vordering volgt dat het incident grote impact op de benadeelde partij heeft gehad en dat hij als gevolg van het feit psychische klachten heeft ondervonden, waarvoor hij EMDR-behandelingen heeft gehad. De rechtbank maakt voor de vaststelling van de omvang van de immateriële schade gebruik van haar bevoegdheid om deze naar billijkheid vast te stellen. Mede gelet op de bedragen die in vergelijkbare gevallen worden toegekend, zal de rechtbank de immateriële schade vaststellen op € 1.000,- . De rechtbank zal de vordering voor het overige niet-ontvankelijk verklaren. Dit deel van de vordering kan slechts bij de burgerlijke rechter worden aangebracht.

Conclusie

De rechtbank zal de vordering van de benadeelde partij toewijzen tot een bedrag van € 2.571,26, bestaande uit € 1.571,26 aan materiële schade en € 1.000,- aan immateriële schade.

Wettelijke rente:

De rechtbank zal de gevorderde wettelijke rente toewijzen met ingang van 31 mei 2023, omdat vast is komen te staan dat de schade vanaf die datum is ontstaan, tot aan de dag van de volledige betaling.

Proceskostenveroordeling verdachte:

Nu de vordering gedeeltelijk wordt toegewezen, zal de verdachte worden veroordeeld in de kosten die de benadeelde partij tot aan deze uitspraak in verband met de vordering heeft gemaakt. De rechtbank begroot deze kosten tot op heden op nihil. Daarnaast wordt de verdachte veroordeeld in de kosten die de benadeelde partij voor de tenuitvoerlegging van deze uitspraak nog moet maken.

Hoofdelijkheid:

Omdat de verdachte het strafbare feit ter zake waarvan schadevergoeding zal worden toegekend samen met anderen heeft gepleegd, zijn zij daarvoor ieder hoofdelijk aansprakelijk. Hetzelfde geldt voor de toegewezen proceskosten. Daarbij geldt dat de verdachte, voor zover een van zijn mededaders een bedrag aan de benadeelde partij heeft betaald, dat deel van de schadevergoeding en/of proceskosten niet meer aan de benadeelde partij hoeft te betalen.

Schadevergoedingsmaatregel

Nu de verdachte naar burgerlijk recht aansprakelijk is voor de schade die door het bewezenverklaarde strafbare feit is toegebracht en de verdachte voor dit feit zal worden veroordeeld, zal de rechtbank aan de verdachte de verplichting opleggen tot betaling aan de Staat van een bedrag € 2.571,26, vermeerderd met de gevorderde wettelijke rente vanaf 31 mei 2023 tot aan de dag waarop deze vordering is voldaan ten behoeve van het slachtoffer genaamd [slachtoffer 1] .

Gelet op de jeugdige leeftijd van de verdachte zal geen gijzeling worden toegepast.

Dagvaarding 2 (parketnummer 09-268766-24):

[slachtoffer 2] , [slachtoffer 3] en [slachtoffer 4] , ter terechtzitting vertegenwoordigd door mr. J. Agema, hebben zich als benadeelde partijen in het strafproces gevoegd. Zij vorderen ieder € 4.000,- aan immateriële schade, te vermeerderen met de wettelijke rente. Ook is verzocht om oplegging van de schadevergoedingsmaatregel. Namens de benadeelde partijen is daarnaast verzocht om aan de verdachte een contact- en locatieverbod op te leggen. Zij leven nog altijd in angst en een dergelijk verbod zou kunnen bijdragen aan hun gevoel van veiligheid.

7.4.

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie concludeert tot toewijzing van de vorderingen.

7.5.

Het standpunt van de verdediging

De verdediging heeft de vorderingen niet betwist.

7.6.

Het oordeel van de rechtbank

Vaststaat dat de benadeelde partijen door het bewezenverklaarde rechtstreeks immateriële schade is toegebracht. Op grond van artikel 6:106 aanhef en onder b van het Burgerlijk Wetboek (hierna BW) heeft de benadeelde partij recht op een naar billijkheid vast te stellen vergoeding van de immateriële schade. De aard en de ernst van de normschending brengen mee dat de in dit verband relevante nadelige gevolgen daarvan voor de benadeelde zo voor de hand liggen dat hij op andere wijze is aangetast in zijn persoon in de zin van artikel 6:106, aanhef en onder b, BW. De normschending heeft er in dit geval uit bestaan dat verdachte geprobeerd heeft een ontploffing bij de woning van de slachtoffers teweeg te brengen, terwijl de slachtoffers zich in de woning bevonden. In de periode daarvoor hebben de slachtoffers al veelvuldig te maken gehad met ontploffingen bij de woning. Bovendien zaten de slachtoffers op moment van het plegen van het feit in een rouwproces vanwege het recente overlijden van hun partner en vader. Onder de hiervoor genoemde omstandigheden is sprake van een zodanige ernstige normschending dat het voor de hand ligt dat de nadelige gevolgen zonder meer aangenomen kunnen worden, waarmee dan ook sprake is van een aantasting op andere wijze in de persoon. De hoogte van de vordering is niet betwist. De rechtbank acht de gevorderde immateriële schadevergoedingen, mede gelet op de bedragen die in vergelijkbare gevallen worden toegekend, naar billijkheid toewijsbaar. De rechtbank zal de vorderingen van € 4.000,- per benadeelde daarom toewijzen.

Wettelijke rente:

De rechtbank zal de door de benadeelde partij gevorderde wettelijke rente toewijzen met ingang van 14 augustus 2024, omdat vast is komen te staan dat de schade vanaf die datum is ontstaan, tot aan de dag van de volledige betaling.

Proceskostenveroordeling verdachte:

Nu de vordering wordt toegewezen, zal de verdachte worden veroordeeld in de kosten die de benadeelde partijen tot aan deze uitspraak in verband met de vordering hebben gemaakt. De rechtbank begroot deze kosten tot op heden op nihil. Daarnaast wordt de verdachte veroordeeld in de kosten die de benadeelde partijen voor de tenuitvoerlegging van deze uitspraak nog moeten maken.

Hoofdelijkheid:

Omdat de verdachte het strafbare feit ter zake waarvan schadevergoeding zal worden toegekend samen met anderen heeft gepleegd, zijn zij daarvoor ieder hoofdelijk aansprakelijk. Hetzelfde geldt voor de toegewezen proceskosten. Daarbij geldt dat de verdachte, voor zover een van zijn mededaders een bedrag aan de benadeelde partijen heeft betaald, dat deel van de schadevergoeding en/of proceskosten niet meer aan de benadeelde partijen hoeft te betalen.

Schadevergoedingsmaatregel

Nu de verdachte naar burgerlijk recht aansprakelijk is voor de schade die door het bewezenverklaarde feit is toegebracht en de verdachte voor dit feit zal worden veroordeeld, zal de rechtbank aan de verdachte de verplichting opleggen tot betaling aan de Staat van een bedrag € 4.000 ten behoeve van ieder van de drie benadeelde partijen, telkens vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 14 augustus 2024 tot aan de dag van de volledige betaling.

Gelet op de jeugdige leeftijd van de verdachte zal geen gijzeling worden toegepast.

Het verzoek om een contact- en locatieverbod

Namens de benadeelde partijen is verzocht om aan de verdachte een contact- en locatieverbod op te leggen. Hoewel de rechtbank begrip heeft voor de behoefte van de benadeelde partijen aan rust en veiligheid, zeker gelet op de ingrijpende gebeurtenissen waarmee zij zijn geconfronteerd en de gevolgen die deze nog altijd voor hen hebben, ziet de rechtbank in de omstandigheden van deze zaak onvoldoende aanleiding om naast de hiervoor genoemde straf en bijzondere voorwaarden ook een contact- of locatieverbod op te leggen. Daarbij neemt zij in aanmerking dat niet is gebleken van concrete aanwijzingen dat de verdachte na het bewezenverklaarde feit contact met de benadeelde partijen heeft gezocht, hen opnieuw heeft bedreigd of anderszins aanleiding heeft gegeven om te vrezen dat hij zich opnieuw rechtstreeks tegen hen zal richten. De rechtbank zal daarom geen contact- of locatieverbod opleggen.

8 De toepasselijke wetsartikelen

De op te leggen straffen en maatregelen zijn gegrond op de artikelen:

36f, 45, 47, 77a, 77g, 77i, 77x, 77y, 77z, 77aa, 77gg, 157 en 312 van het Wetboek van Strafrecht.

Deze voorschriften zijn toegepast, zoals zij ten tijde van het bewezenverklaarde rechtens golden dan wel ten tijde van deze uitspraak rechtens gelden.

9 De beslissing

De rechtbank:

Bewezenverklaring

verklaart wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het bij dagvaarding I ten laste gelegde feit en bij dagvaarding II primair ten laste gelegde feit heeft begaan, zoals hierboven in paragraaf 3.7 bewezen is verklaard en kwalificeert dit als:

Dagvaarding 1 (parketnummer 09-136447-23):

diefstal, voorafgegaan, vergezeld en gevolgd van geweld en bedreiging met geweld tegen personen, gepleegd met het oogmerk om die diefstal voor te bereiden, gemakkelijk te maken en om bij betrapping op heter daad, aan zichzelf en andere deelnemers aan het misdrijf hetzij de vlucht mogelijk te maken, hetzij het bezit van het gestolene te verzekeren, gepleegd door twee of meer verenigde personen;

Dagvaarding 2 (parketnummer 09/268766-24):

medeplegen van een poging tot opzettelijk een ontploffing teweegbrengen, terwijl daarvan gemeen gevaar voor goederen en gevaar voor zwaar lichamelijk letsel voor een ander te duchten is;

verklaart niet wettig en overtuigend bewezen wat aan de verdachte meer of anders is tenlastegelegd en spreekt hem daarvan vrij;

verklaart het bewezenverklaarde en de verdachte daarvoor strafbaar;

straffen

veroordeelt de verdachte tot:

een jeugddetentie voor de duur van 146 (honderdzesenveertig) dagen;

beveelt dat de tijd, door de veroordeelde vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering en voorlopige hechtenis doorgebracht, zijnde 86 (zesentachtig) dagen, bij de tenuitvoerlegging van het onvoorwaardelijk gedeelte van deze jeugddetentie geheel in mindering zal worden gebracht, voor zover die tijd niet reeds op een andere straf in mindering is gebracht;

bepaalt, dat een gedeelte van die straf, 60 (zestig) dagen niet ten uitvoer zal worden gelegd als de veroordeelde zich voor het einde van de hierbij op twee jaren vastgestelde proeftijd niet schuldig maakt aan een strafbaar feit;

en onder de bijzondere voorwaarden dat de veroordeelde:

  1. zich gedurende de proeftijd houdt aan de aanwijzingen van de jeugdreclassering en zich meldt op door de jeugdreclassering te bepalen tijdstippen, zo vaak en zo lang de jeugdreclassering dat noodzakelijk acht;

  2. gedurende de proeftijd onderwijs volgt of andere zinvolle en door de jeugdreclassering goedgekeurde dagbesteding heeft;

  3. gedurende de proeftijd meewerkt aan de begeleiding door een coach vanuit Westcoaching of een soortgelijke instelling, en zich houdt aan de afspraken die daarbij met hem worden gemaakt;

  4. gedurende de proeftijd, indien de jeugdreclassering dit noodzakelijk acht, meewerkt aan een intake en de daaruit voortvloeiende (trauma)behandeling bij een door de jeugdreclassering aan te wijzen zorgverlener;

geeft opdracht aan Jeugdbescherming West te Den Haag, een gecertificeerde instelling die jeugdreclassering uitvoert om toezicht te houden op de naleving van voormelde voorwaarden en de veroordeelde ten behoeve daarvan te begeleiden;

voorwaarden daarbij zijn dat de veroordeelde gedurende de proeftijd:

- ten behoeve van het vaststellen van zijn identiteit medewerking zal verlenen

aan het nemen van een of meer vingerafdrukken of een identiteitsbewijs als bedoeld

in artikel 1 van de Wet op de identificatieplicht ter inzage aanbiedt;

- zijn medewerking zal verlenen aan het door de jeugdreclassering te houden

toezicht, bedoeld in artikel 77aa, eerste tot en met het vierde lid, van het Wetboek

van Strafrecht, de medewerking aan huisbezoeken en het zich melden bij de

jeugdreclassering, zo vaak en zo lang als de jeugdreclassering dit noodzakelijk acht,

daaronder begrepen;

de vorderingen van de benadeelde partijen en de schadevergoedingsmaatregel

Dagvaarding 1 (parketnummer 09-136447-23)

wijst de vordering tot schadevergoeding van de benadeelde partij [slachtoffer 1] gedeeltelijk toe en veroordeelt de verdachte hoofdelijk om tegen behoorlijk bewijs van kwijting te betalen aan de benadeelde partij een bedrag van € 2.571,26, bestaande uit € 1.571,26 aan materiële schade en € 1.000 aan immateriële schade, te vermeerderen met de wettelijke rente hierover vanaf 31 mei 2023 tot aan de dag waarop deze vordering is voldaan;

verklaart de benadeelde partij niet-ontvankelijk in het resterende deel van de vordering;

bepaalt dat dit deel van de vordering slechts kan worden aangebracht bij de burgerlijke rechter;

veroordeelt de verdachte in de proceskosten door de benadeelde partij [slachtoffer 1] gemaakt, tot op heden begroot op nihil, en in de kosten die de benadeelde partij voor de tenuitvoerlegging van deze uitspraak nog moet maken;

legt aan de verdachte hoofdelijk samen met zijn mededaders de maatregel tot schadevergoeding op, inhoudende de verplichting aan de Staat ten behoeve van de benadeelde partij [slachtoffer 1] te betalen € 2.571,26, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 31 mei 2023 tot aan de dag van de algehele voldoening, en bepaalt daarbij de duur van de gijzeling op 0 (nul) dagen;

verstaat dat betaling aan de benadeelde partij, waaronder begrepen betaling door zijn mededaders, tevens geldt als betaling aan de Staat ten behoeve van de benadeelde partij en omgekeerd;

Dagvaarding 2 (parketnummer 09/268766-24)

Benadeelde partij [slachtoffer 2]

wijst de vordering tot schadevergoeding van de benadeelde partij [slachtoffer 2] toe en veroordeelt de verdachte hoofdelijk om tegen behoorlijk bewijs van kwijting te betalen aan de benadeelde partij, een bedrag van € 4.000,-, bestaande uit immateriële schade, te vermeerderen met de wettelijke rente hierover vanaf 14 augustus 2024 tot aan de dag waarop deze vordering is voldaan;

veroordeelt de verdachte in de proceskosten door de benadeelde partij [slachtoffer 2] gemaakt, tot op heden begroot op nihil, en in de kosten die de benadeelde partij voor de tenuitvoerlegging van deze uitspraak nog moet maken;

legt aan verdachte hoofdelijk samen met zijn mededaders de maatregel van schadevergoeding op, inhoudende de verplichting aan de Staat ten behoeve van de benadeelde partij [slachtoffer 2] te betalen € 4.000,-, vermeerderd met de wettelijke rente daarover vanaf 14 augustus 2024 tot aan de dag van de algehele voldoening, en bepaalt daarbij de duur van de gijzeling op 0 (nul) dagen;

verstaat dat betaling aan de benadeelde partij, waaronder begrepen betaling door zijn mededaders, tevens geldt als betaling aan de Staat ten behoeve van de benadeelde partij en omgekeerd;

Benadeelde partij [slachtoffer 4]

wijst de vordering tot schadevergoeding van de benadeelde partij [slachtoffer 4] toe en veroordeelt de verdachte hoofdelijk om tegen behoorlijk bewijs van kwijting te betalen aan de benadeelde partij, een bedrag van € 4.000,-, bestaande uit immateriële schade, te vermeerderen met de wettelijke rente hierover vanaf 14 augustus 2024 tot aan de dag waarop deze vordering is voldaan;

veroordeelt de verdachte in de proceskosten door de benadeelde partij [slachtoffer 4] gemaakt, tot op heden begroot op nihil, en in de kosten die de benadeelde partij voor de tenuitvoerlegging van deze uitspraak nog moet maken;

legt aan verdachte hoofdelijk samen met zijn mededaders de maatregel van schadevergoeding op, inhoudende de verplichting aan de Staat ten behoeve van de benadeelde partij [slachtoffer 4] te betalen € 4.000,-, vermeerderd met de wettelijke rente daarover vanaf 14 augustus 2024 tot aan de dag van de algehele voldoening, en bepaalt daarbij de duur van de gijzeling op 0 (nul) dagen;

verstaat dat betaling aan de benadeelde partij, waaronder begrepen betaling door zijn mededaders, tevens geldt als betaling aan de Staat ten behoeve van de benadeelde partij en omgekeerd;

Benadeelde partij [slachtoffer 3]

wijst de vordering tot schadevergoeding van de benadeelde partij [slachtoffer 3] toe en veroordeelt de verdachte hoofdelijk om tegen behoorlijk bewijs van kwijting te betalen aan de benadeelde partij, een bedrag van € 4.000,-, bestaande uit immateriële schade, te vermeerderen met de wettelijke rente hierover vanaf 14 augustus 2024 tot aan de dag waarop deze vordering is voldaan;

veroordeelt de verdachte in de proceskosten door de benadeelde partij [slachtoffer 3] gemaakt, tot op heden begroot op nihil, en in de kosten die de benadeelde partij voor de tenuitvoerlegging van deze uitspraak nog moet maken;

legt aan verdachte hoofdelijk samen met zijn mededaders de maatregel van schadevergoeding op, inhoudende de verplichting aan de Staat ten behoeve van de benadeelde partij [slachtoffer 3] te betalen € 4.000,-, vermeerderd met de wettelijke rente daarover vanaf 14 augustus 2024 tot aan de dag van de algehele voldoening, en bepaalt daarbij de duur van de gijzeling op 0 (nul) dagen;

verstaat dat betaling aan de benadeelde partij, waaronder begrepen betaling door zijn mededaders, tevens geldt als betaling aan de Staat ten behoeve van de benadeelde partij en omgekeerd;

het bevel tot voorlopige hechtenis

heft op het geschorste bevel tot voorlopige hechtenis van de veroordeelde.

Dit vonnis is gewezen door:

mr. S. van der Harg kinderrechter, voorzitter,

mr. N.B. Haverhoek, kinderrechter,

mr. H.J.M. Bellekom kinderrechter,

in tegenwoordigheid van mr. L.J. van Heel, griffier,

en uitgesproken op de openbare terechtzitting van deze rechtbank van 12 november 2026.