Strafrecht overig
Wrakingsverzoek afgewezen. In het feit dat de rechter, zoals hiervoor omschreven, regie vooraf en ter zitting…
Rechtbank Den Haag, 9 november 2026
ECLI:NL:RBDHA:2026:33488 · Rechtbank Den Haag · 9 november 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/rechtbank-den-haag/strafrecht/strafrecht-overig/wraking/ecli-nl-rbdha-2026-33488
Zaakgegevens
Op 9 november 2026 heeft de Rechtbank Den Haag uitspraak gedaan in een zaak over strafrecht.
- Instantie
- Rechtbank Den HaagRechtbankDe rechter die de meeste zaken als eerste behandelt: civiele zaken, strafzaken en bestuurszaken.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Den Haag
- Datum uitspraak
- 9 november 2026
- Datum publicatie
- 12 november 2026
- Zaaknummer
- C/09/714789/ KG RK 26-1501
- Rechtsgebied
- Strafrecht » Strafrecht overig
- Procedure
- WrakingWrakingEen partij vraagt om een rechter van de zaak te halen, omdat zij twijfelt aan diens onpartijdigheid.Meer uitleg
- Advocaat
- mr. I.A. van Straalen te Den Haag
- ECLI
- ECLI:NL:RBDHA:2026:33488
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Wrakingsverzoek afgewezen. In het feit dat de rechter, zoals hiervoor omschreven, regie vooraf en ter zitting heeft gevoerd en de wijze waarop hij dit heeft gedaan, ziet de wrakingskamer, alles afwegende, geen aanknopingspunt voor het aannemen van de objectieve schijn van partijdigheid.
Uitspraak
Rechtbank den haag
Wrakingskamer
wrakingnummer 2026/70
zaak- /rekestnummer: C/09/714789/ KG RK 26-1501
Beslissing van 9 november 2026
van de meervoudige wrakingskamer van de rechtbank op het verzoek van
[verzoeker] ,
wonende te [woonplaats] ,
hierna te noemen: verzoeker,
advocaat: mr. I.A. van Straalen te Den Haag,
strekkende tot de wraking van
mr. F.X. Cozijn,
rechter in deze rechtbank,
hierna te noemen: de rechter.
1 De procedure
De wrakingskamer heeft kennis genomen van:
- het proces-verbaal van 14 oktober 2026 waarin het mondelinge wrakingsverzoek en de gronden daarvoor zijn vermeld;
- de schriftelijke reactie van de rechter van 27 oktober 2026.
Op 2 november 2026 is het verzoek tot wraking ter zitting behandeld. Hierbij zijn verschenen:
- verzoeker, bijgestaan door zijn raadsman mr. I.A. van Straalen;
- de rechter;
- mr. M.A. Visser, officier van justitie in de hoofdzaak, als toehoorder.
2 Het wrakingsverzoek
Het verzoek strekt tot wraking van de voorzitter (de rechter) in de zaak met parketnummer 09/009988-22 tegen verzoeker als verdachte. In deze zaak is laatstelijk op
14 oktober 2026 zitting gehouden.
Verzoeker heeft blijkens het proces-verbaal van het mondelinge verzoek, zoals door de raadsman aan de hand van schriftelijke spreekaantekeningen toegelicht bij de mondelinge behandeling, het volgende aan zijn verzoek ten grondslag gelegd. De verdediging kreeg een beperking in pleittijd opgelegd die aan het Openbaar Ministerie (hierna: OM) voor het requisitoir niet is opgelegd. Binnen een procentueel gelijke uitloop als aan het OM werd toegestaan, had de verdediging het pleidooi kunnen afronden. Dat is echter geweigerd en die weigering is de aanleiding voor het verzoek tot wraking.
De beperking in pleittijd komt bovendien voort uit een door het OM bepaalde, te korte zittingsduur (6 uur), terwijl de verdediging ruim tevoren om een toereikende zittingsduur had gevraagd (een hele dag) en terwijl in de zaak van een medeverdachte een nog langere zittingsduur is toegestaan (twee dagen). Op de zitting in de hoofdzaak werd de beperking op rigoureuze wijze op de spits gedreven (‘u heeft nog een uur dus u moet zich beperken/samenvatten’), terwijl op dat moment de verweren gericht tegen het optreden van het OM werden voorgedragen. De voor verzoeker belangrijkste verweren moesten toen nog komen: die over de bewijsbaarheid van de feiten, zijn schuld of onschuld, het gewicht van de rol die hij al dan niet bij die feiten had gespeeld, de strafmaat, of hij een eventueel hoger beroep in vrijheid mag afwachten en de hoogte van de ontnemingsvordering. Juist die onderwerpen zouden volgens de rechter dan maar moeten worden ingekort en samengevat.
De motivering van de rechter voor deze rigoureuze beperking van belangwekkende onderdelen van het pleidooi – terwijl er voldoende zittingsruimte beschikbaar was en het na terugrekenen om niet meer dan 20 minuten overschrijding blijkt te gaan – luidde ‘dat hij nog andere dingen te doen had’. Dat heeft redelijkerwijze geen begrijpelijke connectie met het bewaken van een goede procesorde en is niet zonder meer een ordentelijke procedurele beslissing.
De rechterlijke onpartijdigheid lijdt schade door een dergelijke behandelwijze. Bij verzoeker veroorzaakt deze in elk geval de objectief gerechtvaardigde vrees voor vooringenomenheid, nu alleen de spreektijd van de verdediging, en niet die van het OM, werd beknot en daaruit de schijn voortkomt dat er geen bereidheid bestaat om zijn weerwoord tegen het requisitoir en de strafeis ten volle aan te horen.
Verzoeker heeft ter zitting bij de wrakingskamer in een persoonlijk woord uitgelegd waarom de gang van zaken tijdens de zitting van 14 oktober 2026 zijn vertrouwen in een onbevangen behandeling heeft geraakt.
De rechter heeft laten weten niet in de wraking te berusten en heeft op het verzoek gereageerd. Die reactie wordt hierna voor zover nodig besproken.
3 De beoordeling
Een rechter kan alleen gewraakt worden als zich omstandigheden voordoen waardoor de rechterlijke onpartijdigheid schade zou kunnen lijden. Daarvan is sprake als de rechter jegens een procesdeelnemer vooringenomen is of als de vrees daarvoor objectief gerechtvaardigd is. Daarbij is het uitgangspunt dat een rechter wordt vermoed onpartijdig te zijn omdat hij of zij als rechter is aangesteld. Voor het oordeel dat de rechterlijke onpartijdigheid toch schade lijdt, bestaat alleen grond in geval van bijzondere omstandigheden die een zwaarwegende aanwijzing opleveren voor het aannemen van (de objectief gerechtvaardigde schijn van) partijdigheid.
Blijkens het proces-verbaal van de zitting van 14 oktober 2026 en de reactie van de rechter heeft de rechter voor en tijdens de zitting regie willen voeren. De rechter heeft voorafgaand aan de zitting bij de raadsman van verzoeker en de officier van justitie uitgevraagd hoeveel tijd zij op zitting nodig dachten te hebben voor een requisitoir en pleidooi. Daags voor de zitting heeft de rechter bij deze partijen aangegeven dat een pleidooi van 180 minuten net zou gaan passen. Daarbij gaf de rechter aan dat langer niet zou worden toegestaan. In het proces-verbaal van de zitting van 14 oktober 2026 is terug te lezen dat de rechter de raadsman twee maal (na een uur en na twee uur) een seintje gaf. Bij het tweede seintje maakt de raadsman de opmerking: ‘ofwel u geeft mij nu de garantie dat ik mijn pleidooi mag afmaken ofwel u moet een andere beslissing gaan nemen’. De rechter heeft daarop laten weten dat hij na overleg met de raadsman en de officier van justitie van te voren de spreektijd van de raadsman bestemd voor het uitspreken van het pleidooi heeft beperkt tot 180 minuten en dat hij niet zal toezeggen dat de raadsman na afloop van die 180 minuten verder kan pleiten. Daarop heeft de raadsman de rechter gewraakt.
De wrakingskamer stelt ten eerste vast dat het niet klopt dat de rechter in overleg met de officier van justitie de zittingsduur beperkt heeft tot zes uren. Uit de door verzoeker overgelegde mailwisseling blijkt immers dat de raadsman verzocht heeft om een hele dag uit te trekken voor de zaak. Zoals de rechter naar voren heeft gebracht, wordt bij de planning van strafzaken ervan uitgegaan dat ‘een hele dag’ bestaat uit zes zittingsuren. De wrakingskamer bevestigt dat binnen het strafrecht een hele dag zitting bestaat uit zes zittingsuren.
De wrakingskamer is van oordeel dat de rechter met het weigeren van de door de raadsman gevraagde ongeclausuleerde toezegging dat hij hoe dan ook zijn pleidooi zou mogen afronden, niet vooringenomen heeft gehandeld of de objectieve schijn van partijdigheid heeft gewekt. Uit deze weigering volgt ook niet zonder meer dat de rechter de raadsman niet toch wat extra tijd zou hebben toegestaan als het pleidooi na 180 minuten bijna afgerond zou zijn (zoals de raadsman tijdens de wrakingszitting heeft voorgerekend). De rechter heeft in zijn reactie geschreven dat een kleine uitloop vanzelfsprekend geen probleem zou zijn geweest. Daarmee slaagt ook verzoekers betoog niet dat het onevenwichtig of niet eerlijk is dat de officier van justitie wel vijf minuten uitloop werd toegestaan. Overigens merkt de wrakingskamer op dat het de verantwoordelijkheid van de raadsman is om zijn pleidooi in te passen in de daarvoor beschikbare tijd. De keuze om belangwekkende onderdelen pas aan het einde van het betoog te houden komt voor risico van de raadsman.
Het is de taak van de rechter om regie te voeren en de goede procesorde te bewaken en ervoor te zorgen dat er sprake is van hoor en wederhoor. Dat betekent dat het aan de rechter is om onder meer, binnen de grenzen van de wet, het moment te bepalen wanneer advocaten/gemachtigden, procespartijen en belanghebbenden het woord mogen voeren. Rechters hebben een grote vrijheid bij de invulling van die taak. In het feit dat de rechter, zoals hiervoor omschreven, regie vooraf en ter zitting heeft gevoerd en de wijze waarop hij dit heeft gedaan, ziet de wrakingskamer, alles afwegende, geen aanknopingspunt voor het aannemen van de objectieve schijn van partijdigheid.
Het wrakingsverzoek wordt afgewezen, omdat geen van de hiervoor genoemde gronden kan leiden tot wraking van de rechter.
4 De beslissing
De wrakingskamer
wijst het verzoek tot wraking af;
bepaalt dat het proces in de hoofdzaak wordt voortgezet in de stand waarin het zich bevond ten tijde van het indienen van het wrakingsverzoek;
beveelt dat (een afschrift van) deze beslissing met inachtneming van het bepaalde bij artikel 515, vierde lid, van het Wetboek van Strafvordering wordt toegezonden aan:
• de verzoeker p/a zijn raadsman mr. I.A. van Straalen;
• de officier van justitie mr. M.A. Visser;
• de rechter.
Deze beslissing is gegeven door mrs. L. Kelkensberg, A.M. Boogers en E.A.W. Schippers, in tegenwoordigheid van de griffier mr. A. Badermann en in het openbaar uitgesproken op
9 november 2026.
de griffier de voorzitter
Tegen deze beslissing staat geen rechtsmiddel open.