Omgevingsrecht

Beroep tegen omgevingsvergunning. Vakantiepark. Afwijking bestemmingsplan. Verkeersonderzoek. Goede…

Rechtbank Gelderland, 3 november 2026

Zaakgegevens

Op 3 november 2026 heeft de Rechtbank Gelderland in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over omgevingsrecht.

Instantie
Rechtbank Gelderland
Zittingsplaats
Arnhem
Datum uitspraak
3 november 2026
Datum publicatie
29 oktober 2026
Zaaknummer
ARN 25/3372
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
ECLI
ECLI:NL:RBGEL:2026:8401
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Beroep tegen omgevingsvergunning. Vakantiepark. Afwijking bestemmingsplan. Verkeersonderzoek. Goede procesorde. Goede ruimtelijke ordening.

Uitspraak

RECHTBANK GELDERLAND

Zittingsplaats Arnhem

Bestuursrecht

zaaknummer: ARN 25/3372

uitspraak van de enkelvoudige kamer van 3 november 2026

in de zaak tussen

[eiseres] , uit [plaats] , eiseres

(gemachtigde: [gemachtigde 1] ),

en

het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Buren, het college

(gemachtigde: [gemachtigde 2] ),

Als derde-partij neemt aan de zaak deel: 2 B Recreatie B.V. uit Eck en Wiel, vergunninghouder

(gemachtigde: [gemachtigde 3] ).

Inleiding

1. In deze uitspraak beoordeelt de rechtbank het beroep van eiseres tegen de verleende omgevingsvergunning aan vergunninghouder voor de realisatie van 89 recreatiewoningen op het recreatiepark De Wielsche Dreef dat is gelegen aan de [adres] in Eck en Wiel (het vakantiepark).

1.1.

Het college heeft op het beroep gereageerd met een verweerschrift. Vergunninghouder heeft ook schriftelijk gereageerd.

1.2.

De rechtbank heeft het beroep op 21 september 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen eiseres en haar gemachtigde, de gemachtigde van het college en namens de vergunninghouder de gemachtigde en [persoon] .

Procesverloop

2. Op 30 september 2023 heeft vergunninghouder een aanvraag ingediend voor een omgevingsvergunning voor de realisatie van 89 recreatiewoningen in fase 3 van het project Landal De Wielsche Dreef. Op 12 november 2024 heeft het college het ontwerpbesluit tot verlening van de omgevingsvergunning gepubliceerd. Eiseres heeft hier een zienswijze tegen ingediend. De gemeenteraad van Buren heeft op 10 juni 2025 een verklaring van geen bedenkingen afgegeven. Op 20 juni 2025 is de omgevingsvergunning vervolgens door het college verleend (het besluit). De omgevingsvergunning heeft betrekking op de activiteiten bouwen en handelen in strijd met het bestemmingsplan. Aan de omgevingsvergunning ligt de ‘Ruimtelijke onderbouwing Fase 3, Landal De Wielsche Dreef’ (de ruimtelijke onderbouwing) ten grondslag.

2.1.

Eiseres woont op het tegenover het vakantiepark gelegen perceel aan de [adres] in Eck en Wiel en is het niet eens met de verleende omgevingsvergunning. Eiseres vreest met name voor geluidsoverlast van groepsaccommodaties op het park. Ook vreest zij dat er een verkeerstoename zal zijn waardoor verkeersonveilige situaties zullen ontstaan. Op 31 juli 2025 heeft eiseres beroep ingesteld tegen het besluit en daarbij verzocht tot het treffen van een voorlopige voorziening.

2.2.

Op 30 oktober 2025 heeft de voorlopige voorzieningenrechter van deze rechtbank uitspraak gedaan op het verzoek van eiseres. In deze uitspraak heeft voorzieningenrechter geoordeeld dat het beroep van eiseres geen redelijke kans van slagen heeft en daarom het verzoek om een voorlopige voorziening afgewezen.

2.3.

Op 10 april 2026 heeft eiseres een second-opinion verkeer en parkeren van het adviesbureau Prana Consult (Prana) ingebracht. Deze second-opinion richt zich op het verkeersonderzoek dat ten grondslag heeft gelegen aan het besluit.

2.4.

Op 15 april 2026 heeft de vergunninghouder een nader verkeer- en parkeeronderzoek ingebracht van het adviesbureau Arthic (Arthic).

2.5.

Op 10 juli 2026 heeft het college besloten om een wijzigingsbesluit te nemen, waarmee aan de omgevingsvergunning een aanvullend voorschrift is toegevoegd, de ruimtelijke onderbouwing is aangevuld (de gewijzigde ruimtelijke onderbouwing) en het hiervoor genoemde verkeer- en parkeeronderzoek van Arthic als bijlage bij de omgevingsvergunning toegevoegd.

2.6.

Op 20 juli 2026 heeft het college een verweerschrift ingediend.

2.7.

Op 14 augustus 2026 heeft eiseres aanvullende beroepsgronden ingediend tegen het wijzigingsbesluit. Op 10 september 2026 heeft eiseres een conceptversie van een nadere verkeerskundige second-opinion van Prana ingebracht en op 15 september 2026 heeft eiseres de definitieve versie van deze nadere verkeerskundige second-opinion ingebracht.

Beoordeling door de rechtbank

3. De rechtbank beoordeelt het besluit en het wijzigingsbesluit aan de hand van de argumenten die eiseres heeft aangevoerd, de beroepsgronden.

4. De rechtbank verklaart het beroep van eiseres ongegrond. Hierna legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.

Toetsingskader

5. Op 1 januari 2024 zijn de Omgevingswet en de Invoeringswet Omgevingswet in werking getreden. Omdat vóór die datum de aanvraag om de omgevingsvergunning is ingediend, is in deze zaak de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht (Wabo) met de onderliggende regelingen nog van toepassing. Dat volgt uit het overgangsrecht van artikel 4.3 van de Invoeringswet Omgevingswet.

5.1.

Op het vakantiepark geldt het bestemmingsplan ‘Buitengebied, Verblijfsterreinen’ (het bestemmingsplan). Op grond van artikel 12.1 van het bestemmingsplan zijn op het vakantiepark maximaal 300 recreatiewoningen toegestaan met een maximale oppervlakte van 75 m². Verder zijn op grond van artikel 7.1, aanhef en onder e, in samenhang met artikel 7.2.4, aanhef en onder a, van het bestemmingsplan nog 20 recreatiewoningen extra toegestaan met een maximale oppervlakte van 75 m².

5.2.

In de eerste fase van de ontwikkeling van het vakantiepark zijn 156 woningen vergund en gerealiseerd die voldeden aan de hiervoor genoemde oppervlakte-eis uit het bestemmingsplan. In de tweede fase van de ontwikkeling van het vakantiepark zijn de zogenoemde centrumvoorzieningen van het vakantiepark vergund en gerealiseerd. De omgevingsvergunningen voor de realisatie van deze fases zijn onherroepelijk. De omgevingsvergunning in deze procedure betreft de derde fase van de ontwikkeling van het vakantiepark: de realisatie van 89 recreatiewoningen. In deze derde fase is gekozen voor een gewijzigde opzet van het vakantiepark ten opzichte van wat het bestemmingsplan toelaat. De gewijzigde opzet van het vakantiepark voorziet in 245 recreatiewoningen. Dit betekent een afname van 75 woningen ten opzichte van de maximale planologische mogelijkheden. De oppervlakte van een aantal van de aangevraagde recreatiewoningen overstijgt daarentegen de oppervlakte-eis uit het bestemmingsplan van 75 m². Dit gaat achtereenvolgens om 44 recreatiewoningen met een oppervlakte van 83 m², 15 woningen met een oppervlakte van 99 m² en 10 recreatiewoningen met een oppervlakte van 117 m². De resterende 176 aangevraagde recreatiewoningen voldoen wel aan de oppervlakte-eis uit het bestemmingsplan.

5.3.

Tussen partijen is niet in geschil dat de derde fase van de ontwikkeling van het vakantiepark (deels) in strijd is met het bestemmingsplan. Het college heeft de omgevingsvergunning verleend op basis van een buitenplanse afwijking als bedoeld in artikel 2.12, eerste lid, aanhef, onder a en onder 3º van de Wabo. Dat kan als uit een goede ruimtelijke onderbouwing is gebleken dat het bouwplan in overeenstemming is met een goede ruimtelijke ordening. Het college komt bij de beslissing om al dan niet toepassing te geven aan de hem toegekende bevoegdheid om in afwijking van het bestemmingsplan een omgevingsvergunning te verlenen, beleidsruimte toe en het moet de betrokken belangen afwegen. De bestuursrechter oordeelt niet zelf of verlening van de omgevingsvergunning in overeenstemming is met een goede ruimtelijke ordening. De bestuursrechter beoordeelt aan de hand van de beroepsgronden of het besluit in overeenstemming is met het recht. Daarbij kan aan de orde komen of de nadelige gevolgen van het besluit onevenredig zijn in verhouding tot de met de verlening van de omgevingsvergunning te dienen doelen.

Goede procesorde

6. De rechtbank heeft op 15 september 2026, vijf dagen voor de zitting, van eiseres een aanvullend stuk ontvangen. Dit betreft de definitieve versie van de in opdracht van eiseres uitgevoerde nadere second-opinion van Prana dat zich richt op het nadere verkeer- en parkeeronderzoek van Arthic.

6.1.

Ter zitting heeft de gemachtigde van het college meegedeeld dat hij pas op 16 september de definitieve versie van de nadere second-opinion van Prana heeft ontvangen. Daarbij heeft hij opgemerkt dat hij deze tweede second-opinion wel heeft verstuurd aan de verkeerskundige van het college, maar gelet op de beperkte tijd nog geen reactie heeft ontvangen.

6.2.

De rechtbank laat deze definitieve versie van de nadere second-opinion wegens strijd met de goede procesorde buiten beschouwing. Voor het aannemen van deze strijd acht de rechtbank van belang dat de overige partijen te weinig tijd hebben gehad om zich inhoudelijk te kunnen uitlaten over deze definitieve versie van de nadere second-opinion, zodat de procedure moet worden aangehouden als de ingebrachte definitieve versie van de nadere second-opinion wel in de beoordeling moet worden betrokken. De definitieve versie van de nadere second-opinion wijkt op verschillende punten af van de conceptversie van de nadere second-opinion, terwijl deze conceptversie van de nadere second-opinion op 10 september 2026, elf dagen voor de zitting, is ingebracht en deze eerder ingediend had kunnen worden. De conceptversie van de nadere second-opinion is namelijk gedateerd op 1 september 2026. Daarnaast is er voor de andere partijen, zoals de gemachtigde van het college ook heeft meegedeeld op zitting, deskundigheid nodig om adequaat te kunnen reageren op de definitieve versie van de nadere second-opinion.

Beroepsgrond Parkeren

7. Ter zitting heeft eiseres haar beroepsgrond over de gehanteerde parkeernorm ingetrokken.

Is sprake van strijd met een goede ruimtelijke ordening?

8. Eiseres betoogt dat het college ten onrechte heeft besloten dat sprake is van een goede ruimtelijke ordening. Zij voert daartoe aan dat de akoestische motivering waarop de omgevingsvergunning rust ondeugdelijk is, de verkeerskundige motivering van de omgevingsvergunning ontoereikend is en haar woon- en leefklimaat wordt aangetast door de vergunde activiteiten.

8.1.

De rechtbank bespreekt hieronder afzonderlijk de aspecten geluid en verkeer. Vervolgens gaat de rechtbank apart in op de vraag of de belangen van eiseres voldoende zijn meegewogen in de besluitvorming.

Akoestisch onderzoek

9. Kort samengevat betoogt eiseres dat het besluit ten onrechte is gebaseerd op het akoestisch onderzoek uit 2020, omdat dit onderzoek inmiddels gedateerd is en bovendien uitgaat van een planopzet die niet geheel overeenkomt met de nu vergunde situatie.

9.1.

De rechtbank stelt voorop dat het college voor de beoordeling van een goede ruimtelijke ordening kan aansluiten bij de richtafstanden uit de VNG-Brochure “Bedrijven en milieuzonering” (VNG-brochure). In de VNG-brochure zijn richtafstanden gegeven ten opzichte van een milieugevoelige bestemming om hinder van milieufactoren, zoals geluid, uit te sluiten of althans tot een aanvaardbaar niveau te beperken. De VNG-brochure kan worden gebruikt bij de beoordeling van nieuwe situaties. Als uitgangspunt geldt dat de aangegeven indicatieve afstanden gemotiveerd kunnen worden toegepast.

9.2.

In de gewijzigde ruimtelijke onderbouwing die onderdeel uitmaakt van het herstelbesluit heeft het college nader gemotiveerd dat het aspect geluid voldoet aan het criterium van een goede ruimtelijke ordening. Er is voor gekozen om een richtafstand van 50 meter te hanteren voor fase 3 van de ontwikkeling van het vakantiepark. Dit betekent dat de afstand tussen de geluidsbron en de dichtstbijzijnde gevoelige functie minimaal 50 meter moet bedragen. In dit geval bedraagt die afstand ongeveer 100 meter, aldus de gewijzigde ruimtelijke onderbouwing. Het college heeft naar het oordeel van de rechtbank voldoende gemotiveerd waarom deze indicatieve afstand kan worden toegepast en waarom ruimschoots aan deze afstand wordt voldaan. De rechtbank ziet al om deze reden geen aanleiding om aan te nemen dat wat betreft het aspect geluid geen sprake is van een goede ruimtelijke ordening.

9.3.

Daar merkt de rechtbank nog bij op dat het akoestisch onderzoek uit 2020 in zekere zin ten overvloede is uitgevoerd. Uitsluitend voor die gevallen waarin het college een kortere richtafstand dan 50 meter hanteert en dus afwijkt van de indicatieve afstand uit de VNG-brochure moet het college op grond van vaste rechtspraak motiveren waarom de beoogde ontwikkeling toch ruimtelijk aanvaardbaar is op dit punt, in de regel door middel van een akoestisch onderzoek. Ook als aangenomen zou worden dat dit onderzoek gebreken zou bevatten, dan kan dit niet tot de conclusie leiden dat wat betreft het aspect geluid geen sprake is van een goede ruimtelijke ordening.

9.4.

Gelet op het voorgaande slaagt de beroepsgrond van eiseres niet.

Is de toename van de verkeersbewegingen juist in kaart gebracht?

10. Zoals de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State (Afdeling) eerder heeft overwogen mag een bestuursorgaan op het advies van een deskundige afgaan, nadat het is nagegaan of dit advies op een zorgvuldige wijze tot stand is gekomen, de redenering daarin begrijpelijk is en de getrokken conclusies daarop aansluiten. Deze verplichting is neergelegd in artikel 3:9 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) voor de wettelijke adviseur en volgt uit artikel 3:2 van de Awb voor andere adviseurs. Indien een partij concrete aanknopingspunten voor twijfel aan de zorgvuldigheid van de totstandkoming van het advies, de begrijpelijkheid van de in het advies gevolgde redenering of het aansluiten van de conclusies daarop naar voren heeft gebracht, mag het bestuursorgaan niet zonder nadere motivering op het advies afgaan. Zo nodig vraagt het orgaan de adviseur een reactie op wat een partij over het advies heeft aangevoerd.

10.1.

Arthic heeft, in opdracht van vergunninghouder, op 14 januari 2021 een verkeer- en parkeerdrukonderzoek uitgevoerd (het eerste verkeersonderzoek). Arthic concludeert in dit onderzoek dat de wijziging van de bestaande functie naar de nieuwe functie niet leidt tot negatieve verkeerskundige gevolgen voor de omgeving.

10.2.

De voorzieningenrechter heeft in haar uitspraak geoordeeld dat een verkeerskundig onderzoek is verricht en dat eiseres niet aan de hand van een tegenrapport of op een andere manier aannemelijk heeft gemaakt dat de conclusies in het eerste verkeersonderzoek onjuist zijn. Tijdens de zitting bij de voorzieningenrechter heeft de gemachtigde van eiseres naar voren gebracht dat eiseres in de beroepsprocedure alsnog een tegenrapport wil inbrengen. Deze tegenrapporten heeft eiseres op 10 april en op 15 september 2026 bij de rechtbank ingediend.

10.3.

Voordat de rechtbank in gaat op de ingebrachte verkeersonderzoeken merkt de rechtbank op dat het college in het wijzigingsbesluit het volgende voorschrift heeft verbonden aan de omgevingsvergunning:

‘Voorschriften

Het bestemmingsplan staat maximaal 320 recreatiewoningen en kampeermiddelen toe. Uitgaand van de CROW kengetallen biedt een recreatiewoning gemiddeld ruimte voor 5,5 personen. Het bestemmingsplan maakt derhalve reeds (320*5,5) 1760 verblijfplaatsen mogelijk. Om toename van het aantal verblijfplaatsen in de toekomst te voorkomen wordt volgende voorschrift aan het besluit toegevoegd: Voorschrift maximaal aantal verblijfsplaatsen:

1. Het aantal verblijfplaatsen binnen het recreatiepark (kadastrale percelen Gemeente Maurik, sectie [x] , perceelnummers [nummer] , [nummer] , [nummer] , [nummer] , [nummer] , [nummer] , [nummer] , [nummer] , [nummer] , [nummer] , [nummer] ) mag niet meer bedragen dan 1.760 verblijfplaatsen;

2. Onder een verblijfplaats wordt verstaan: een slaapplaats bestemd voor recreatief nachtverblijf, ongeacht de vorm waarin deze is gerealiseerd; en

3. Het is niet toegestaan recreatiewoningen of andere verblijfsaccomodaties zodanig te gebruiken, in te richten of te exploiteren dat het totaal aantal verblijfsplaatsen het in lid 1 genoemde maximum overschrijdt.’

10.4.

In opdracht van eiseres heeft Prana een second-opinion opgesteld. Deze second-opinion richt zich op het eerste verkeersonderzoek. In deze eerste second-opinion concludeert Prana onder meer dat het eerste verkeersonderzoek een ondeugdelijk beeld geeft van de te verwachten situatie voor verkeer en parkeren.

In opdracht van vergunninghouder heeft Arthic het eerste verkeersonderzoek geactualiseerd (het geactualiseerde verkeersonderzoek). In deze actualisatie heeft Arthic onderzocht wat de effecten zijn van de wijziging van het aantal verkeersbewegingen op de omgeving.

10.5.

De rechtbank zal, gelet op de al bestaande planologische mogelijkheden op het vakantiepark, alleen beoordelen of het college heeft kunnen besluiten dat de wijziging van het aantal recreatiewoningen van 320 naar 245 (waarvan 69 groter zijn dan de oppervlakte-eis uit het bestemmingsplan) geen onevenredige verkeerskundige gevolgen heeft.

10.6.

In het geactualiseerde verkeersonderzoek, dat via het wijzigingsbesluit onderdeel uitmaakt van de omgevingsvergunning, heeft Arthic berekend dat in de nieuwe situatie een verkeersgeneratie van 716 ritten per etmaal zal plaatsvinden als gevolg van 245 recreatiewoningen en één beheerderswoning. Dit valt uiteen in 358 aankomende ritten en 358 vertrekkende ritten per etmaal. Ter onderbouwing van dit aantal heeft Arthic acht geslagen van de kencijfers van het CROW en daarbij de maximale rekenformule gehanteerd. Het standaard kencijfer voor recreatiewoningen bedraagt volgens het CROW maximaal 2,8 rit/eenheid. Gerekend met dit kencijfer komt Arthic tot de rekensom dat in de beoogde situatie sprake is van 695 ritten/etmaal. Het gehanteerde kencijfer heeft Arthic genuanceerd door te stellen dat dit kencijfer uitgaat van een recreatiewoning van 5,5 personen per recreatiewoning. Gelet daarop heeft Arthic de grootte van de beoogde recreatiewoningen verdisconteerd met de werkelijke verblijfscapaciteit en het aantal van 2,8 gedeeld door 5,5 en uitgekomen op 0, [nummer] rit per persoon. Dit laatste aantal heeft Arthic vermenigvuldigd met aantal personen dat maximaal in de beoogde situatie op het park kan verblijven. Arthic komt daaropvolgend uit op een verkeersgeneratie van 716 ritten per etmaal. Dit is door Arthic inzichtelijk gemaakt met het volgende schema:

[afbeelding niet beschikbaar]
10.7.

Eiseres betoogt in haar nader ingediende beroepsgronden tegen het wijzigingsbesluit dat haar eerder aangevoerde verkeerskundige bezwaren niet volledig zijn weggenomen. Ter onderbouwing van dit standpunt heeft eiseres nogmaals Prana gevraagd om een second-opinion uit te voeren. Eiseres stelt dat uit de nadere second-opinion van Prana volgt dat de berekening die Arthic heeft uitgevoerd niet goed controleerbaar is. Arthic gebruikt gemiddelde bezettingscijfers, terwijl de uitbreiding bijna geheel bestaat uit grotere recreatiewoningen voor 6 tot 12 personen. Hierdoor kan de werkelijke verkeersproductie hoger zijn dan Arthic heeft berekend, aldus eiseres. Verder stelt eiseres dat Arthic met name de verkeerscapaciteit heeft beoordeeld en niet de verkeersveiligheid. Zo is de verkeersveiligheid van de [adres] niet zelfstandig beoordeeld. Volgens Prana is niet duidelijk onderzocht wat de verkeerstoename betekent voor de verkeersveiligheid, de oversteekbaarheid, de verkeersleefbaarheid en de feitelijke verkeersafwikkeling op deze wegen, aldus eiseres.

10.8.

De rechtbank is van oordeel dat het college, onder verwijzing naar de ingebrachte onderzoeken van Arthic, de verkeersgevolgen als gevolg van de vergunde activiteit voldoende heeft onderzocht en daaropvolgend heeft kunnen besluiten dat het aantal verkeersbewegingen binnen de kaders van het bestemmingsplan blijft en daarom geen sprake is van strijd met een goede ruimtelijke ordening. Daarbij acht de rechtbank het van belang om voorop te stellen dat het aantal recreatiewoningen in de aangevraagde situatie niet toeneemt ten opzichte van dat wat op grond van het bestemmingsplan al is toegestaan, maar juist afneemt. Verder acht de rechtbank van belang dat Arthic in het geactualiseerde verkeersonderzoek de verkeerstoename heeft berekend met de (meest recente) kencijfers van het CROW en daarbij ook heeft toegelicht hoe deze kencijfers zijn toegepast op deze situatie. De rechtbank volgt eiseres niet in de stelling dat deze berekening niet goed navolgbaar is. Uit het geactualiseerde verkeersonderzoek blijkt stapsgewijs, onder verwijzing naar de gehanteerde bronnen, hoe de berekening is uitgevoerd, het aantal te verwachte personen in de recreatiewoningen in de toekomstige situatie is betrokken en dat een worst-case scenario is gehanteerd.

Voor zover eiseres stelt dat in de berekening(en) van Arthic ten onrechte geen acht is geslagen op de vraag of de te realiseren recreatiewoningen worden verhuurd of verkocht, merkt de rechtbank op dat de gemachtigde van het college ter zitting gezegd dat in het kencijfer van het CROW wordt uitgegaan van het meest negatieve beeld, namelijk dat de recreatiewoningen in zijn totaliteit worden verhuurd. Ook de stelling van eiseres dat Arthic ten onrechte heeft gerekend met het aantal personen van de bestaande woningen en niet voor deze bestaande woningen heeft gerekend met het kengetal en hierdoor sprake is van een onderschatting gaat volgens de rechtbank niet op. Deze recreatiewoningen zijn namelijk al vergund en gerealiseerd. Verder heeft het college met het voorschrift (ten overvloede) verduidelijkt dat het aantal verblijfplaatsen is beperkt tot 1760 verblijfplaatsen. Zoals blijkt uit de uitgevoerde berekening blijft het aantal verkeersbewegingen in de toekomstige situatie onder het aantal verkeersbewegingen zoals dat al planologisch is toegestaan. De stelling dat Arthic onvoldoende acht heeft geslagen op de gevolgen van de verkeerstoename op de omliggende wegen, ook als dat betoog juist zou zijn, behoeft om die reden geen bespreking. Dit aspect is namelijk al beoordeeld bij de vaststelling van het bestemmingsplan.

10.9.

Gelet op het voorgaande slaagt de beroepsgrond van eiseres niet.

Belangenafweging; aanvaardbaar woon- en leefklimaat

11. Eiseres betoogt dat haar belangen onvoldoende zijn meegewogen in de besluitvorming. Eiseres voert in dat kader aan dat de reactie in de zienswijzennota onvoldoende is toegespitst op de door haar aangevoerde bezwaren.

11.1.

Zoals de voorzieningenrechter al heeft geoordeeld in haar uitspraak moeten op grond van vaste rechtspraak de belangen van omwonenden (zoals het belang bij privacy) betrokken worden in de belangenafweging bij de verlening van de omgevingsvergunning wanneer er ook wordt afgeweken van het bestemmingsplan. In de zienswijzennota heeft het college de belangen van eiseres, die zij in haar zienswijze naar voren heeft gebracht, besproken en in die zin dus ook meegewogen bij de vraag of de omgevingsvergunning verleend kon worden. Het college heeft de belangen van eiseres daarmee voldoende kenbaar betrokken bij de vergunningverlening. Dat het college de zienswijzen van eiseres samengevat heeft weergegeven en hierop een reactie heeft gegeven, maakt ook niet dat het besluit op dit punt onvoldoende gemotiveerd is. Artikel 3:46 van de Awb verzet zich er namelijk niet tegen dat het college de zienswijzen samengevat weergeeft. Voor een voldoende motivering is het niet nodig dat op elk argument afzonderlijk wordt ingegaan. Niet is gebleken dat bepaalde bezwaren of argumenten ten onrechte niet in de overwegingen zijn betrokken.

11.2.

Gelet op het voorgaande slaagt de beroepsgrond van eiseres niet.

Conclusie

12. Het beroep van eiseres is ongegrond. Dat betekent dat het besluit en het wijzigingsbesluit in stand blijven. Ook zonder het wijzigingsbesluit was het eerdere besluit reeds voldoende gemotiveerd. Het wijzigingsbesluit is in zoverre ten overvloede genomen.

Eiseres heeft ook geen recht op een vergoeding van haar proceskosten.

Beslissing

De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.

Deze uitspraak is gedaan door mr. M.J.M. Verhoeven, rechter, in aanwezigheid van mr. R.P.C.M. van Wel, griffier.

Uitgesproken in het openbaar op 3 november 2026

Griffier

rechter

Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op:

Informatie over hoger beroep

Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.

Als bedoeld in respectievelijk artikel 2.1, aanhef en onder a, en artikel 2.1, aanhef en onder c, van de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht (Wabo). Uitspraak van de voorlopige voorzieningenrechter van de rechtbank Gelderland van 30 oktober 2025, ECLI:NL:RBGEL:2025:9164. Uitspraak van de voorlopige voorzieningenrechter van de rechtbank Gelderland van 30 oktober 2025, ECLI:NL:RBGEL:2025:9164, r.o. 9. Op grond van artikel 6:19, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) maakt dit herstelbesluit van rechtswege onderdeel uit van deze procedure. Deze 20 recreatiewoningen moeten dan worden gerealiseerd op gronden met de bestemming ‘Recreatie – Centrale voorzieningen’. Zie bijvoorbeeld de uitspraak van de Afdeling bestuursrecht van de Raad van State (de Afdeling) van 8 juni 2022, ECLI:NL:RVS:2022:1633. Vergelijk de uitspraak van de Afdeling van 17 juli 2024, ECLI:NL:RVS:2024:2853. Pagina 18 gewijzigde ruimtelijke onderbouwing. Zie bijvoorbeeld uitspraak van de Afdeling van 23 februari 2022, ECLI:NL:RVS:2022:566, r.o. 4.1. Verkeer- en parkeeronderzoek Wielsche Dreef Eck en Wiel, Arthic Verkeer, 14 januari 2021, p. 6. Dit naar aanleiding van overweging 7.2 uit de uitspraak van de voorzieningenrechter in haar uitspraak van 30 oktober 2025, ECLI:NL:RBGEL:2025:9164. Second-opinion verkeer en parkeren van PRANA Consult van 24 februari 2026, p. 6. Verkeer- en parkeeronderzoek Wielsche Dreef Eck en Wiel, Arthic verkeer, 15 april 2026. Uitspraak van de Afdeling van 18 januari 2017, ECLI:NL:RVS:2017:113. Zie bijvoorbeeld de uitspraak van de Afdeling van 3 september 2025, ECLI:NL:RVS:2025:4227.