Omgevingsrecht
Verleende omgevingsvergunning voor het verduurzamen van glas in lood binnen beschermd stadsgezicht. Beroep…
Rechtbank Rotterdam, 30 oktober 2026
ECLI:NL:RBROT:2026:14867 · Rechtbank Rotterdam · 30 oktober 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/rechtbank-rotterdam/bestuursrecht/omgevingsrecht/eerste-aanleg-enkelvoudig/ecli-nl-rbrot-2026-14867
Zaakgegevens
Op 30 oktober 2026 heeft de Rechtbank Rotterdam in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over omgevingsrecht.
- Instantie
- Rechtbank RotterdamRechtbankDe rechter die de meeste zaken als eerste behandelt: civiele zaken, strafzaken en bestuurszaken.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Rotterdam
- Datum uitspraak
- 30 oktober 2026
- Datum publicatie
- 28 oktober 2026
- Zaaknummer
- ROT 25/4032
- Rechtsgebied
- Bestuursrecht » Omgevingsrecht
- Procedure
- Eerste aanleg - enkelvoudigEnkelvoudige kamerDe zaak is behandeld door één rechter.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:RBROT:2026:14867
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Verleende omgevingsvergunning voor het verduurzamen van glas in lood binnen beschermd stadsgezicht. Beroep ongegrond.
Uitspraak
RECHTBANK ROTTERDAM
Bestuursrecht
zaaknummer: ROT 25/4032
uitspraak van de enkelvoudige kamer van 30 oktober 2026 in de zaak tussen
[eiseres], uit [vestigingsplaats], eiseres
(gemachtigde: [gemachtigde]),
en
het college van burgemeester en wethouders van Den Haag, het college
(gemachtigde: mr. A. Bakker).
Samenvatting
1. Deze uitspraak gaat over de verlening van een omgevingsvergunning voor de adressen [straatnaam 1] [nummer 1], [nummer 2] en [nummer 3] in [locatie] (het perceel). Eiseres is het hiermee niet eens. Zij voert daartoe een aantal beroepsgronden aan. Aan de hand van deze beroepsgronden beoordeelt de rechtbank of het college de omgevingsvergunning terecht heeft verleend.
De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat het college de omgevingsvergunning heeft moeten verlenen. Eiseres krijgt dus geen gelijk en het beroep is ongegrond. Hierna legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.
Procesverloop
2. Met het besluit van 24 mei 2024 heeft het college een omgevingsvergunning verleend voor de omgevingsplanactiviteiten “Bouwen en bouwwerken” en “Kappen”. Met het bestreden besluit van 9 december 2024 op het bezwaar van eiseres is het college bij dat besluit gebleven.
Eiseres heeft beroep ingesteld tegen het bestreden besluit.
Rechtbank Den Haag heeft het beroep met een beschikking in het kader van artikel 46B van de Wet op de rechterlijke organisatie verwezen naar rechtbank Rotterdam.
Het college heeft op het beroep gereageerd met een verweerschrift.
Partijen hebben nadere stukken ingediend.
De rechtbank heeft het beroep op 5 oktober 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: ir. mr. M.G.M. Ruijters en [persoon A] namens eiseres en de gemachtigde van verweerder en mr. M. Remeijer.
Beoordeling door de rechtbank
3. Op 1 januari 2024 is de Omgevingswet (Ow) in werking getreden. Met de inwerkingtreding van deze wet heeft elke gemeente direct een omgevingsplan van rechtswege dat regels geeft over de fysieke leefomgeving voor het gehele grondgebied van de gemeente. Ter plaatse van het perceel geldt het Omgevingsplan gemeente Den Haag (omgevingsplan). Dat omgevingsplan bestaat voor nu uit een tijdelijk deel, waarin onder meer alle bestemmingsplannen zijn opgenomen die vóór 1 januari 2024 golden. Op het perceel was voor zover relevant vóór 1 januari 2024 het bestemmingsplan “[naam plan]” van kracht (het bestemmingsplan). Dit bestemmingsplan maakt dus onderdeel uit van het tijdelijk deel van het omgevingsplan. Het perceel heeft voor zover relevant de bestemmingen “Wonen - 1”, “Verkeer - Straat”, “Waarde - Archeologie 2” en “Waarde – Cultuurhistorie” met aanduidingen voor het bouwvlak, de maximale bouwhoogte en de goothoogte.
Het bestreden besluit
4. De heer [persoon B] (vergunninghouder) heeft op 31 januari 2024 een aanvraag gedaan voor het samenvoegen van de nummers [nummer 1], [nummer 2] en [nummer 3] tot één woning, voor het snoeien van een boom in de tuin en voor het verduurzamen van het glas, waardoor niet alle glas-in-loodramen behouden konden blijven. Na een positief advies van de adviescommissie omgevingskwaliteit en cultureel erfgoed Den Haag (AOC), waarin gemotiveerd is dat het nieuwe glas zorgvuldig is ingepast in het kozijn en dat de cultuurhistorische waarden van het rijksbeschermd stadsgezicht met het voorliggende ontwerp worden behouden, heeft het college een omgevingsvergunning verleend. Eiseres heeft daartegen bezwaar gemaakt, waarbij haar bezwaren er kort gezegd op neer kwamen dat zij het niet eens is met het vervangen van het glas in lood voor isolatieglas. Met het bestreden besluit heeft het college, onder verwijzing naar het advies van de adviescommissie bezwaarschriften, de verleende omgevingsvergunning gehandhaafd.
Toetsingskader
5. In artikel 5.1, eerste lid, aanhef en onder a, van de Ow is bepaald dat het verboden is zonder omgevingsvergunning een omgevingsplanactiviteit te verrichten, tenzij het gaat om een bij algemene maatregel van bestuur aangewezen geval.
In artikel 8.0a, eerste lid, van het Besluit kwaliteit leefomgeving is bepaald dat voor zover een aanvraag om een omgevingsvergunning betrekking heeft op een omgevingsplanactiviteit, als het gaat om een activiteit waarvoor in het omgevingsplan is bepaald dat het is verboden deze zonder omgevingsvergunning te verrichten, de omgevingsvergunning wordt verleend als de activiteit niet in strijd is met de regels die in het omgevingsplan zijn gesteld over het verlenen van de omgevingsvergunning.
In artikel 22.26 van het omgevingsplan is bepaald dat het verboden is zonder omgevingsvergunning een bouwactiviteit te verrichten en het te bouwen bouwwerk in stand te houden en te gebruiken.
In artikel 22.29, eerste lid, van het omgevingsplan is bepaald dat voor zover een aanvraag om een omgevingsvergunning betrekking heeft op een bouwactiviteit en het in stand houden en gebruiken van het te bouwen bouwwerk, de omgevingsvergunning alleen wordt verleend als:
a. de activiteit niet in strijd is met de in dit omgevingsplan gestelde regels over het bouwen, in stand houden en gebruiken van bouwwerken, met uitzondering van paragraaf 22.2.4;
b. het uiterlijk of de plaatsing van het bouwwerk, (...), zowel op zichzelf beschouwd als in verband met de omgeving of de te verwachten ontwikkeling daarvan, mag niet in strijd zijn met een goede omgevingskwaliteit, beoordeeld volgens de criteria van de beleidsregels, bedoeld in artikel 4.19 van de Omgevingswet; en
c. (...)
Inhoudelijke beoordeling
6. Het geschil beperkt zich tot de verlening van de omgevingsvergunning voor het verduurzamen van het glas, waardoor niet alle glas-in-loodramen behouden konden blijven.
7. Het Besluit van 26 juli 1996 wijst de wijk [naam wijk] aan als beschermd stadsgezicht. De toelichting op het aanwijzingsbesluit vermeldt dat het rechtsgevolg van de aanwijzing is dat het bestemmingsplan (lees omgevingsplan) rekening houdt met het zijn van beschermd stadsgezicht. Het bestemmingsplan vermeldt dat het voorziet in de bescherming van de belangen waarop de aanwijzing doelt. Voor glas in lood schrijft het bestemmingsplan concreet niets dwingend voor. Glas in lood wordt ook niet genoemd als te beschermen waarde, zoals die nader zijn getypeerd op pagina 6 van de toelichting op het aanwijzingsbesluit. Uit de verdere tekst van de toelichting blijkt ook geen concreet voorschrift voor glas in lood (of gebrandschilderd glas, wat volgens partijen mede is te begrijpen als glas in lood). De toelichting vermeldt bijvoorbeeld:
“De architectuur van het [naam wijk] wordt wel gerekend tot de Art- Nouveau. Deze stijl is echter maar incidenteel waarneembaar en dan nog slechts in de ornamentiek van gebrandschilderd glas of tegeltableaux. Beter kan gesproken worden van overgangsarchitectuur waarbij (aannemer-) architecten zich hebben bediend van de vormentaal van de late neo-renaissance en de chalet-architectuur van rond de eeuwwisseling.”
Anders dan eisers betoogt, volgt uit het zijn van beschermd stadsgezicht en of de toelichting op het aanwijzingsbesluit noch uit het bestemmingsplan dus dat het verboden is te verduurzamen zonder behoud van het glas in lood. De beroepsgrond slaagt niet.
8. Het is verder ook niet zo, zoals eiseres impliceert, dat er geen enkele bescherming te verwachten is van belangrijke waarden in het stadsgezicht. De AOC hoort deze waarden namelijk te betrekken in haar advies aan het college. Volgens vaste rechtspraak van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State mag het college aan een advies van een AOC in beginsel doorslaggevende betekenis toekennen. Dit is anders als het advies naar inhoud of wijze van totstandkoming zodanige gebreken vertoont, dat het college het niet, of niet zonder meer, aan zijn oordeel over de welstand ten grondslag heeft mogen leggen.
Het overnemen van het advies behoeft in beginsel dan ook geen nadere toelichting. Dit is anders als de aanvrager of een derde-belanghebbende concrete aanknopingspunten naar voren heeft gebracht voor twijfel aan de zorgvuldigheid van de totstandkoming van het advies, de begrijpelijkheid van de in het advies gevolgde redenering of het aansluiten van de conclusies daarop.
Het college mag in beginsel dus uitgaan van het advies van de AOC en heeft dat gedaan. Nadat eiseres haar bezwaren heeft geuit, heeft het college zorgvuldig gehandeld door de AOC om een aanvulling te vragen op het eerdere advies. Met die aanvulling heeft het college het advies en de conclusies daarin, begrijpelijk kunnen achten en heeft het college dat advies, samen met het advies van de adviescommissie bezwaarschriften, ten grondslag kunnen leggen aan de afwijzing van het bezwaar.
Wat eiseres aanvoert levert geen concrete aanknopingspunten op voor twijfel aan de zorgvuldigheid van de totstandkoming van het advies, de begrijpelijkheid van de in het advies gevolgde redenering of het aansluiten van de conclusies daarop.
De voorbeelden die eiseres aandraagt, hebben, op een voorbeeld na, betrekking op een andere wijk en zijn om die reden onvoldoende relevant. Het voorbeeld van de [straatnaam 2] [nummer 4], [nummer 5] en [nummer 6] (gelegen in dezelfde wijk) onderbouwt slechts dat het verduurzamen van glas alleen mogelijk is met omgevingsvergunning en onderbouwt dus niet dat verduurzamen alleen mogelijk is met behoud van glas in lood. Wat eiseres verder aanvoert, levert evenmin een voormeld aanknopingspunt op. De beroepsgrond slaagt niet.
9. De rechtbank concludeert op grond van het bovenstaande dat het college de omgevingsvergunning heeft moeten verlenen en het bezwaar van eiseres terecht ongegrond heeft verklaard.
Conclusie en gevolgen
10. Het beroep is ongegrond. Dat betekent dat eiseres geen gelijk krijgt. Eiseres krijgt daarom het griffierecht niet terug. Zij krijgt ook geen vergoeding van haar proceskosten.
Beslissing
De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
Deze uitspraak is gedaan door mr. J.J. Klomp, rechter, in aanwezigheid van J.G. Mierop, griffier. Uitgesproken in het openbaar op 30 oktober 2026.
|
griffier |
rechter |
Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op:
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.