Socialezekerheidsrecht

Maatwerkvoorziening voor individuele begeleiding op grond van Wmo 2015 terecht beëindigd. Zorgvuldig…

Rechtbank Gelderland, 29 oktober 2026

Zaakgegevens

Op 29 oktober 2026 heeft de Rechtbank Gelderland in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over socialezekerheidsrecht.

Instantie
Rechtbank Gelderland
Zittingsplaats
Arnhem
Datum uitspraak
29 oktober 2026
Datum publicatie
27 oktober 2026
Zaaknummer
ARN 25/851
Procedure
Eerste aanleg - meervoudig
ECLI
ECLI:NL:RBGEL:2026:8280
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Maatwerkvoorziening voor individuele begeleiding op grond van Wmo 2015 terecht beëindigd. Zorgvuldig onderzoek. Sprake van gebruikelijke hulp die van vrouw verwacht mag worden. Ongegrond. Schadevergoeding overschrijding redelijke termijn.

Uitspraak

RECHTBANK GELDERLAND

Zittingsplaats Arnhem

Bestuursrecht

zaaknummer: ARN 25/851

uitspraak van de meervoudige kamer van 29 oktober 2026

in de zaak tussen

[eiser] , uit [plaats] , eiser

(gemachtigde: mr. K. Wevers),

en

het college van burgemeester en wethouders van Doetinchem, het college

(gemachtigde: [gemachtigde 1] en [gemachtigde 2] ),

alsmede

de Staat der Nederlanden (de minister van Justitie en Veiligheid), de Staat.

Samenvatting

1. Het college heeft de aan eiser toegekende maatwerkvoorziening voor individuele begeleiding voor 420 minuten (zeven uur) per week in de vorm van een persoonsgebonden budget (pgb) verlengd over de periode van 1 juni 2024 tot en met 31 augustus 2024. Bij hetzelfde besluit heeft het college deze maatwerkvoorziening beëindigd per 1 september 2024. Eiser is het niet eens met deze beëindiging. Hij voert daartoe een aantal beroepsgronden aan. Aan de hand van deze beroepsgronden beoordeelt de rechtbank de beëindiging van de maatwerkvoorziening per 1 september 2024.

1.1.

De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat het college de maatwerkvoorziening van eiser terecht heeft beëindigd per 1 september 2024. Eiser krijgt daarom geen gelijk en het beroep is ongegrond. Wel krijgt hij zijn griffierecht en proceskosten vergoed, omdat het bestreden besluit pas in beroep goed is gemotiveerd. Ook krijgt hij de door hem verzochte schadevergoeding in verband met een overschrijding van de redelijke termijn en een vergoeding van de proceskosten in verband met dit verzoek. Hierna legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.

1.2.

De voor de beoordeling van het beroep belangrijke wet- en regelgeving is te vinden in de bijlage bij deze uitspraak.

Procesverloop

2. Het college heeft de maatwerkvoorziening van eiser beëindigd bij besluit van 29 mei 2024 met ingang van 1 september 2024. Met het bestreden besluit van 8 januari 2025 op het bezwaar van eiser is het college bij dat besluit gebleven.

2.1.

Eiser heeft beroep ingesteld tegen het bestreden besluit. Het college heeft op het beroep gereageerd met een verweerschrift. Partijen hebben gereageerd op nadere vragen van de rechtbank. Hierna heeft eiser nog verzocht om schadevergoeding vanwege overschrijding van de redelijke termijn. De Staat der Nederlanden (de minister van Justitie en Veiligheid) heeft afgezien van het voeren van verweer.

2.2.

De rechtbank heeft het beroep op 23 september 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben de gemachtigden van het college deelgenomen. De gemachtigde van eiser heeft namens eiser aangegeven verhinderd te zijn.

Beoordeling door de rechtbank

Totstandkoming van het bestreden besluit

3. Eiser heeft ADD en PDDNOS. Vanwege de beperkingen die hij daardoor ondervindt is aan hem vanaf zijn achttiende jaar begeleiding toegekend in de vorm van een pgb. Voor het laatst betrof dit een maatwerkvoorziening over de periode van 1 mei 2022 tot en met 30 april 2024 voor 420 minuten per week op grond van de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015 (Wmo 2015). Met het pgb koopt eiser begeleiding in van zijn vrouw met wie hij, samen met hun minderjarige kinderen, samenwoont.

3.1.

In verband met het aflopen van de indicatie heeft eiser zich bij de gemeente gemeld, waarna consulenten van de gemeente een gesprek hebben gehad met eiser, zijn ouders en zijn vrouw bij hen thuis. Ook is dossieronderzoek verricht. Hangende het onderzoek is de indicatie administratief verlengd tot en met 31 mei 2024. Hierna is een ondersteuningsplan opgesteld, waarna het besluit van 29 mei 2024 is genomen. Aan de beëindiging van de maatwerkvoorziening per 1 september 2024 heeft het college in dit primaire besluit, met een verwijzing naar het ondersteuningsplan, ten grondslag gelegd dat de vrouw van eiser gebruikelijke hulp kan verlenen. Zij is beschikbaar, heeft de tijd, is niet overbelast en praktisch in staat om dat te doen. Daarom is geen maatwerkvoorziening op grond van de Wmo 2015 nodig.

3.2.

Na bezwaar van eiser is het college met het bestreden besluit gebleven bij het beëindigen van de maatwerkvoorziening per 1 september 2024. Aan de beëindiging heeft het college, onder overname van het advies van de commissie bezwaarschriften, ten grondslag gelegd dat wel sprake is van bovengebruikelijke hulp, maar dat de vrouw van eiser in staat is die hulp te verlenen en dat dus niet hoeft te gebeuren middels een maatwerkvoorziening op grond van de Wmo 2015.

Procesbelang

4. Het college heeft zich tijdens de zitting op het standpunt gesteld dat eiser geen procesbelang heeft bij een beoordeling van het bestreden besluit. Eiser heeft in beroep aangegeven dat er na de beëindiging van de maatwerkvoorziening geen begeleiding meer is verleend, behalve toezicht op de medicatie. Er zijn voor de begeleiding dus geen kosten gemaakt en er bestaat daarvoor geen betalingsverplichting. Ook is bij het college geen nieuwe Wmo-melding of aanvraag bekend. Het door eiser genoemde huisbezoek is in de systemen van de gemeente niet terug te vinden. Een eventuele actuele ondersteuningsbehoefte staat los van de beoordeling van de periode die hier voorligt. Het college heeft gewezen op verschillende uitspraken van de Centrale Raad van Beroep (CRvB).

4.1.

Het is vaste rechtspraak van de CRvB dat pas sprake is van (voldoende) procesbelang als het resultaat dat de indiener van een bezwaar- of beroepschrift met het maken van bezwaar of het instellen van (hoger) beroep nastreeft, daadwerkelijk kan worden bereikt en het realiseren van dat resultaat voor deze indiener feitelijk betekenis kan hebben. Het hebben van een louter formeel of principieel belang is onvoldoende voor het aannemen van (voldoende) procesbelang. Als sprake is van een periode die al verstreken is, blijft procesbelang aanwezig als een inhoudelijk oordeel over het bestreden besluit van belang kan zijn voor een toekomstige periode. Daarnaast kan procesbelang aanwezig blijven in verband met de beoordeling van een verzoek om schadevergoeding, tenzij op voorhand onaannemelijk is dat schade als gevolg van de besluitvorming is geleden.

4.2.

Naar het oordeel van de rechtbank heeft eiser nog procesbelang bij beoordeling van het bestreden besluit. Uit de reactie van eiser in beroep van 22 juli 2026 volgt dat na de beëindiging van de maatwerkvoorziening nog toezicht is gehouden op het innemen van de medicatie door eiser. Dit maakte ook onderdeel uit van de begeleiding waarvoor de maatwerkvoorziening in de vorm van een pgb was toegekend. Dat betekent dat, anders dan waar het college vanuit gaat, er in de periode na de beëindiging van de maatwerkvoorziening wel een vorm van zorg is verleend die voorheen vanuit het verleende pgb werd vergoed. Reeds daarom heeft eiser een procesbelang bij de beoordeling van het bestreden besluit.

Heeft het college de maatwerkvoorziening terecht beëindigd?

5. Eiser voert aan dat zijn maatwerkvoorziening ten onrechte is beëindigd. Volgens eiser is het onderzoek niet zorgvuldig geweest, omdat niet concreet in kaart is gebracht wat zijn ondersteuningsbehoefte is in zijn totaliteit en wat dan eventueel gebruikelijke of bovengebruikelijke hulp is. Het had voor de hand gelegen om hiervoor medisch advies op te vragen. Bovendien zegt het college, volgens het overgenomen advies van de commissie bezwaarschriften, dat er sprake is van bovengebruikelijke hulp, maar dat desondanks geen maatwerkvoorziening geïndiceerd hoeft te worden. Een deugdelijke motivering hiervoor, terwijl het college dit voorheen wel heeft toegekend en dus nodig heeft geacht, ontbreekt. Het lijkt erop dat het college hier de Zwijndrecht I toetsing toepast uit de Jeugdwet, maar daarvoor is geen plaats in de Wmo 2015. Voor een goede beoordeling had het college ook de eerder bekende informatie van eiser moeten betrekken. Dat is kennelijk niet gebeurd, omdat die dossiergegevens zijn kwijtgeraakt. Een ondersteuningsomvang van 420 minuten per week heeft niets meer te maken met wat naar maatschappelijke maatstaven redelijkerwijs onder de zorgplicht van de partner valt. Het lijkt erop dat het college bezuinigingen laat prevaleren boven de benodigde zorg.

5.1.

De rechtbank stelt ten eerste vast dat daar waar het college in het bestreden besluit, door overname van het advies van de commissie bezwaarschriften, het standpunt heeft ingenomen dat sprake is van bovengebruikelijke hulp, het college dit standpunt in beroep heeft verlaten. Dit volgt uit het verweerschrift en, duidelijker, uit de nadere reactie van het college van 12 augustus 2026. Daarin licht het college toe dat zijn standpunt is dat het gaat om gebruikelijke hulp. Volgens het college is de hulp die eiser nodig heeft, weliswaar omvangrijk, maar overstijgt die nog niet de gebruikelijke hulp zodanig dat die niet door eisers vrouw kan worden opgevangen zonder dat dit leidt tot overbelasting. Tijdens de zitting heeft het college dit standpunt weer herhaald en aangevuld. Het college is nu primair van mening dat alles valt onder gebruikelijke hulp, omdat het gaat om hulp die van een partner mag worden verwacht. Subsidiair is het college van mening dat, voor zover de rechtbank oordeelt dat een deel van de zorg toch bovengebruikelijke hulp zou zijn, dit als mantelzorg kan worden aangemerkt en de beëindiging van de maatwerkvoorziening nog steeds terecht is.

5.1.1.

Dit in beroep ingenomen gewijzigde standpunt maakt in ieder geval dat het bestreden besluit niet goed is gemotiveerd. Om te beoordelen of dit motiveringsgebrek tot gevolgen moet leiden voor het bestreden besluit, zal de rechtbank het gewijzigde standpunt beoordelen aan de hand van de beroepsgronden.

5.2.

Naar het oordeel van de rechtbank heeft het college zorgvuldig onderzoek verricht naar de ondersteuningsbehoefte van eiser. Uit het ondersteuningsplan volgt dat het college in kaart heeft gebracht welke problemen eiser ondervindt als gevolg van zijn ADD en PDDNOS bij zijn zelfredzaamheid en maatschappelijke participatie, wat zijn hulpvragen hierbij zijn en hoe zijn vrouw hem hierbij ondersteunt. Ook de omvang van de benodigde ondersteuning is, aan de hand van wat in het gesprek met eiser, zijn vrouw en zijn ouders naar voren is gebracht, in kaart gebracht. Voor onplanbare of onverwachte gebeurtenissen die buiten de vaste structuur of routine vallen, waarvoor eiser geen oplossing weet te vinden is een gemiddelde gesteld van 30 minuten per week. Voor het herinneren aan het uitvoeren van ADL-handelingen tien minuten per dag. Voor het plannen, organiseren en structureren van dagelijkse (gezins)activiteiten, die buiten de vaste routine vallen 30 minuten per week en voor het bespreken van de dag waardoor zijn hoofd minder vol zit 30 minuten per dag. Vervolgens is beoordeeld in hoeverre deze ondersteuning geboden kan worden door eisers vrouw en of dit valt onder gebruikelijke hulp. Daarmee heeft het college zorgvuldig onderzoek verricht. Een medisch advies was daarvoor niet nodig. In het ondersteuningsplan staat ook vermeld dat gebruik is gemaakt van het ondersteuningsplan van mei 2022 en van rapportages uit 2017 en 2019. Voor zover overige eerdere dossiergegevens ontbraken, is niet gebleken dat het college daarom geen goed beeld heeft gehad van de (omvang van de) ondersteuningsbehoefte van eiser. Eiser heeft ook niet toegelicht wat er dan nog heeft ontbroken aan informatie waar geen rekening mee is gehouden. Ook is niet toegelicht welke ondersteuning nog meer nodig is die niet wordt ondervangen door de ondersteuningsbehoefte genoemd in het ondersteuningsplan.

5.3.

Dat betekent dat voor de (omvang van de) door eiser benodigde ondersteuning wordt uitgegaan van hetgeen is vermeld in het ondersteuningsplan. Het college heeft zich (inmiddels) primair op het standpunt gesteld dat dit allemaal valt onder gebruikelijke hulp die van eisers vrouw verwacht mag worden. Het college heeft daarbij de financiële mogelijkheden van eiser en zijn vrouw niet mee laten wegen. Van een Zwijndrecht I-toetsing zoals onder de Jeugdwet, zoals eiser stelt, is dus geen sprake. De rechtbank acht het standpunt van het college goed gemotiveerd en volgt dit. Hulp bij het herinneren aan het uitvoeren van ADL-handelingen voor tien minuten per dag en het plannen, organiseren en structureren van dagelijkse (gezins)activiteiten voor 30 minuten per week mag naar algemeen aanvaarde opvattingen in redelijkheid verwacht worden van de vrouw van eiser. Hetzelfde geldt voor het helpen vinden van een oplossing voor onplanbare of onverwachte gebeurtenissen die buiten de vaste structuur of routine vallen, voor 30 minuten per week. En ook voor het bespreken van de dag voor 30 minuten per dag. De omvang en aard van deze laatste ondersteuning maakt ook niet dat dit de gebruikelijke hulp overstijgt. Voor partners is het gebruikelijk om de dag te bespreken. Dat dit bij eiser, in verband met zijn problematiek, wellicht vaker of langer nodig is, betekent niet dat dit niet in redelijkheid van zijn vrouw verwacht mag worden. Datzelfde geldt voor de totale omvang aan ondersteuning die dan nodig is. Het college heeft daarbij ook nog betrokken de vraag of eisers vrouw overbelast zou (kunnen) raken als de voor eiser benodigde zorg en ondersteuning door haar zou moeten worden verleend, wat niet het geval is. Eiser heeft dit niet betwist. Dat eerder wel door het college is geconcludeerd dat sprake is van bovengebruikelijke hulp en daarom een maatwerkvoorziening voor 420 minuten begeleiding per week is toegekend, doet aan het voorgaande niet af. Het college is bevoegd om, naar aanleiding van gewijzigde inzichten, een maatwerkvoorziening niet langer te verlenen als iemand daar niet op is aangewezen. De beroepsgrond slaagt niet.

6. Dat betekent dat het college de maatwerkvoorziening van eiser terecht heeft beëindigd. De rechtbank gaat aan het onder 5.1.1 geconstateerde motiveringsgebrek voorbij met toepassing van artikel 6:22 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb). Het is niet aannemelijk dat eiser door dit motiveringsgebrek is benadeeld. Ook als dit gebrek zich niet zou hebben voorgedaan, zou namelijk een besluit met dezelfde inhoud zijn genomen. Daarom passeert de rechtbank dit gebrek.

Schadevergoeding redelijke termijn

7. Eiser heeft verzocht om een schadevergoeding vanwege overschrijding van de redelijke termijn.

7.1.

De vraag of de redelijke termijn, zoals bedoeld in artikel 6, eerste lid, van het EVRM, is overschreden, moet worden beoordeeld aan de hand van de omstandigheden van het geval. Als uitgangspunt geldt dat de bezwaar- en beroepsfase samen niet langer mogen duren dan twee jaar. Daarbij mag de behandeling van het bezwaar maximaal een half jaar en de behandeling van het beroep maximaal anderhalf jaar duren. De te beoordelen periode vangt aan met de datum waarop het bezwaarschrift is ontvangen en loopt door tot de datum waarop de rechtbank in eerste aanleg uitspraak heeft gedaan. De omstandigheden van het geval kunnen aanleiding geven een langere behandelingsduur te rechtvaardigen. Zulke omstandigheden doen zich hier niet voor.

7.2.

Als de redelijke termijn is overschreden, wordt in beginsel verondersteld dat de betrokkene immateriële schade heeft geleden in de vorm van spanning en frustratie. In beginsel is een vergoeding van immateriële schade gepast van € 500 per half jaar of een gedeelte daarvan, waarmee de redelijke termijn in de procedure als geheel is overschreden.

Als sprake is van overschrijding van de redelijke termijn moet ook worden beoordeeld op welke wijze de termijnoverschrijding moet worden toegerekend aan de bezwaar- en aan de beroepsfase.

7.3.

In deze zaak is het bezwaarschrift door het college ontvangen op 3 juli 2024. Het bestreden besluit is genomen op 8 januari 2025. Het beroepschrift is ontvangen op 12 februari 2025. Uitgaande van de datum van deze uitspraak heeft de fase van bezwaar en beroep in totaal twee jaar en, afgerond, vier maanden geduurd. Dat is een overschrijding van de redelijke termijn van vier maanden. Daarmee correspondeert een vergoeding van immateriële schade van € 500. De behandeling van het bezwaar heeft, afgerond, een maand te lang geduurd en de behandeling van het beroep afgerond drie maanden. Hieruit volgt dat 1/4e deel van de overschrijding van de redelijke termijn voor rekening van het college komt en het overige deel voor rekening van de Staat. Het college wordt veroordeeld tot vergoeding van immateriële schade aan eiser tot een bedrag van € 125 (1/4e deel van € 500). De Staat wordt veroordeeld tot vergoeding van immateriële schade aan eiser tot een bedrag van € 375 (3/4e deel van € 500).

Conclusie en gevolgen

8. Het beroep is ongegrond. Dat betekent dat het college terecht de maatwerkvoorziening van eiser heeft beëindigd. Het college moet wel het griffierecht aan eiser vergoeden vanwege het geconstateerde motiveringsgebrek in het bestreden besluit. Eiser krijgt ook een vergoeding van zijn proceskosten. Het college moet deze vergoeding betalen. De vergoeding is met toepassing van het Besluit proceskosten bestuursrecht als volgt berekend. Voor de rechtsbijstand door een gemachtigde krijgt eiser een vast bedrag per proceshandeling. In beroep heeft elke proceshandeling een waarde van € 934. De gemachtigde heeft een beroepschrift ingediend (1 punt). De vergoeding bedraagt dan € 934.

8.1.

Er bestaat ook aanleiding om de Staat en het college te veroordelen in de proceskosten van eiser in verband met het verzoek om schadevergoeding wegens overschrijding van de redelijke termijn. Deze kosten worden begroot op € 467 (1 punt voor het indienen van het verzoek met een waarde per punt van € 934 en wegingsfactor 0,5) elk voor de helft te betalen door de Staat en het college, dus ieder € 233,50.

Beslissing

De rechtbank:

- verklaart het beroep ongegrond;

- bepaalt dat het college het griffierecht van € 53 aan eiser moet vergoeden;

- veroordeelt het college tot betaling van € 1.167,50 aan proceskosten aan eiser;

- veroordeelt de Staat in de proceskosten van eiser tot een bedrag van € 233,50;

- veroordeelt het college tot vergoeding van schade aan eiser tot een bedrag van € 125;

- veroordeelt de Staat tot vergoeding van schade aan eiser tot een bedrag van € 375.

Deze uitspraak is gedaan door mr. J.A. van Schagen, rechter en mr. J.M.C. Schuurman-Kleijberg en mr. J.M. Hollebrandse, rechters, in aanwezigheid van mr. N. ter Horst, griffier.

Uitgesproken in het openbaar op 29 oktober 2026

griffier

rechter

Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op:

Informatie over hoger beroep

Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Centrale Raad van Beroep waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden.

Digitaal hoger beroep instellen kan via “Formulieren en inloggen” op www.rechtspraak.nl. Hoger beroep instellen kan eventueel ook nog steeds door verzending van een brief aan de Centrale Raad van Beroep, Postbus 16002, 3500 DA Utrecht.

Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Centrale Raad van Beroep vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.

Bijlage: voor deze uitspraak belangrijke wet- en regelgeving

Wet maatschappelijke ondersteuning 2015

Artikel 1.1.1

1. In deze wet en de daarop berustende bepalingen wordt verstaan onder:

(…)

gebruikelijke hulp: hulp die naar algemeen aanvaarde opvattingen in redelijkheid mag worden verwacht van de echtgenoot, ouders, inwonende kinderen of andere huisgenoten;

(…)

mantelzorg: hulp ten behoeve van zelfredzaamheid, participatie, beschermd wonen, opvang, jeugdhulp, het opvoeden en opgroeien van jeugdigen en zorg en overige diensten als bedoeld in de Zorgverzekeringswet, die rechtstreeks voortvloeit uit een tussen personen bestaande sociale relatie en die niet wordt verleend in het kader van een hulpverlenend beroep;

(…)

Artikel 2.3.2

1. Indien bij het college melding wordt gedaan van een behoefte aan maatschappelijke ondersteuning, voert het college in samenspraak met degene door of namens wie de melding is gedaan en waar mogelijk met de mantelzorger of mantelzorgers dan wel diens vertegenwoordiger, zo spoedig mogelijk, doch uiterlijk binnen zes weken, een onderzoek uit overeenkomstig het tweede tot en met achtste lid. Het college bevestigt de ontvangst van de melding.

(...)

4. Het college onderzoekt:

  1. de behoeften, persoonskenmerken en de voorkeuren van de cliënt;

  2. de mogelijkheden om op eigen kracht of met gebruikelijke hulp zijn zelfredzaamheid of zijn participatie te verbeteren of te voorzien in zijn behoefte aan beschermd wonen of opvang;

  3. de mogelijkheden om met mantelzorg of hulp van andere personen uit zijn sociale netwerk te komen tot verbetering van zijn zelfredzaamheid of zijn participatie of te voorzien in zijn behoefte aan beschermd wonen of opvang;

  4. e behoefte aan maatregelen ter ondersteuning van de mantelzorger van de cliënt;

(...)

Artikel 2.3.5

(...)

3. Het college beslist tot verstrekking van een maatwerkvoorziening ter compensatie van de beperkingen in de zelfredzaamheid of participatie die de cliënt ondervindt, voor zover de cliënt deze beperkingen naar het oordeel van het college niet op eigen kracht, met een algemeen gebruikelijke voorziening, met gebruikelijke hulp, met mantelzorg of met hulp van andere personen uit zijn sociale netwerk dan wel met gebruikmaking van algemene voorzieningen kan verminderen of wegnemen. De maatwerkvoorziening levert, rekening houdend met de uitkomsten van het in artikel 2.3.2 bedoelde onderzoek, een passende bijdrage aan het realiseren van een situatie waarin de cliënt in staat wordt gesteld tot zelfredzaamheid of participatie en zo lang mogelijk in de eigen leefomgeving kan blijven.

Verordening maatschappelijke ondersteuning gemeente Doetinchem 2022

Artikel 1 Definities

In deze verordening en de daarop berustende bepalingen wordt in aanvulling op het bepaalde in artikel 1.1.1. van de wet verstaan onder:

(…)

g. gebruikelijke hulp: hulp die naar algemeen aanvaarde opvattingen in redelijkheid mag worden verwacht van de echtgenoot, ouders, inwonende kinderen of andere huisgenoten;

(…)

Artikel 8 Criteria voor een maatwerkvoorziening

1. Een cliënt die zijn hoofdverblijf heeft of zal hebben in de gemeente Doetinchem kan in aanmerking komen voor een maatwerkvoorziening ter compensatie van de beperkingen in de zelfredzaamheid of participatie die de cliënt ondervindt, voor zover de cliënt deze beperkingen naar het oordeel van het college niet

a. op eigen kracht;

b. met gebruikelijke hulp;

c. met mantelzorg of met hulp van andere personen uit zijn sociale netwerk, dan wel

d. met gebruikmaking van algemeen gebruikelijke voorzieningen dan wel algemene voorzieningen kan verminderen of wegnemen.

En voor zover:

e. deze noodzakelijk is om de cliënt in aanvaardbare mate in staat te stellen tot zelfredzaamheid en participatie mede met het oog op het zo lang mogelijk op verantwoorde wijze in de eigen leefomgeving te kunnen blijven;

f. deze als goedkoopst adequate tijdig beschikbare maatwerkvoorziening is aan te merken;

g. deze in overwegende mate op de cliënt is gericht.

2. De maatwerkvoorziening als bedoeld in het eerste lid levert, rekening houdend met de uitkomsten van het in artikel 4 bedoelde onderzoek, een passende bijdrage aan het realiseren van een situatie waarin de cliënt voldoende en op aanvaardbare wijze in staat wordt gesteld tot zelfredzaamheid of participatie en zo lang mogelijk op verantwoorde wijze in de eigen leefomgeving kan blijven.

(…)

5. Geen aanspraak op een maatwerkvoorziening bestaat:

a. indien tot de leefeenheid van de cliënt één of meer personen behoren die naar oordeel van het college geacht kunnen worden gebruikelijke hulp te kunnen verlenen;

(…)

Artikel 29 Hardheidsclausule

1. Het college kan in bijzondere gevallen ten gunste van de cliënt afwijken van de bepalingen van deze verordening indien toepassing van de verordening tot onbillijkheden van overwegende aard leidt.

2. In gevallen de uitvoering van deze verordening betreffend, waarin deze verordening niet voorziet, beslist het college.

Artikel 31 Intrekking oude verordening

1. De Verordening maatschappelijke ondersteuning gemeente Doetinchem 2020 wordt ingetrokken bij het inwerkingtreden van deze verordening.

2. Een cliënt houdt recht op een geldende indicatie verstrekt op grond van de Verordening maatschappelijke ondersteuning gemeente Doetinchem 2020 tot afloop van de indicatieduur of tot de cliënt een nieuwe overeenkomst met het college aangaat.

3. Aanvragen die zijn ingediend onder de Verordening maatschappelijke ondersteuning Doetinchem 2020 en waarop nog niet is beslist bij het in werking treden van deze verordening, worden afgehandeld krachtens deze verordening.

Artikel 32 Inwerkingtreding en citeertitel

1. Deze verordening treedt in werking op de dag na bekendmaking.

(…)

Nadere regels maatschappelijke ondersteuning gemeente Doetinchem 2022

Artikel 3 Onderzoek naar de behoeften, persoonskenmerken en voorkeuren

3.1.

Wanneer na de melding verdere vraagverheldering of verdieping nodig blijkt te zijn, dan zal de medewerker van het Buurtplein eerst een vooronderzoek doen naar de al beschikbare informatie binnen de gemeente. Daarna zal een keukentafelgesprek worden gevoerd. De cliënt kan zich laten bijstaan door zijn mantelzorger en/of een cliëntondersteuner. De medewerker van het Buurtplein beschikt over de juiste kennis en is geschoold in het uitvoeren van het onderzoek. Het onderzoek wordt uitgevoerd aan de hand van de stappen uit het stappenplan zoals vermeld in bijlage III. Iedere stap wordt opeenvolgend en afzonderlijk onderzocht door de medewerker van het Buurtplein en vastgelegd in het onderzoeksverslag. Uitgangspunt bij het gesprek is de eigen verantwoordelijkheid van de cliënt om het probleem zelf of met steun van zijn omgeving op te lossen. Als blijkt dat de cliënt onvoldoende in staat is om het probleem op eigen kracht, met gebruikelijke hulp, met mantelzorg of met hulp van andere personen uit het sociale netwerk op kan lossen kan er een maatwerkvoorziening worden toegekend.

Als blijkt dat een maatwerkvoorziening nodig is wordt geconcretiseerd wat het beoogde resultaat en de duur daarvan is. Waardoor het inzichtelijk en onderbouwd is waarop het besluit voor maatschappelijke ondersteuning tot stand is gekomen.

3.2

Voor de toepassing van artikel 4, vijfde lid van de Verordening, bepaalt de medewerker van het Buurtplein of het bij het beoordelen van de toegang tot de maatwerkvoorziening noodzakelijk is om een externe deskundige in te schakelen, bijvoorbeeld een medisch adviseur, GZ-psycholoog of bouwkundig adviseur. Een medisch advies ligt voor de hand als er sprake is van een progressief ziektebeeld en/of een medisch moeilijk te objectiveren aandoening. Daarnaast kan een advies zinvol zijn voor het in kaart brengen van de behandel- en ontwikkelingsmogelijkheden van de cliënt. Om tot een bepaling van de goedkoopst adequate voorziening te komen kan een bouwkundig advies worden aangevraagd. De kosten van het advies komen voor rekening van het Buurtplein. Als het adviestraject niet binnen de wettelijke onderzoekstermijn van zes weken kan worden afgerond, kan deze termijn na overleg met de cliënt worden verlengd. Hetzelfde geldt voor een adviestraject dat is gestart nadat de cliënt de aanvraag heeft ingediend.

(…)

Artikel 4 Criteria voor een maatwerkvoorziening

4.1

Algemene criteria

(…)

b. Gebruikelijke hulp

De medewerker van het Buurtplein beoordeelt of, en zo ja, in hoeverre de cliënt met gebruikelijke hulp in staat is zijn problemen op te vangen. Onder gebruikelijke hulp wordt verstaan de hulp die naar algemeen aanvaarde opvattingen in redelijkheid mag worden verwacht van de echtgenoot, ouders, inwonende kinderen of andere huisgenoten. Het voeren van een gemeenschappelijk huishouden brengt immers een gezamenlijke verantwoordelijkheid voor het functioneren van dat huishouden met zich mee.

c. Mantelzorg

Mantelzorg betreft ondersteuning voor een naaste ten behoeve van diens zelfredzaamheid en participatie, die qua omvang en intensiteit de gebruikelijke hulp overstijgt en die rechtstreeks voortkomt uit de sociale relatie tussen personen. Mantelzorg wordt niet verleend in het kader van een hulpverlenend beroep. De ondersteuning is vrijwillig, maar voelt voor de betrokkenen niet altijd als vrijwillig, maar vaak als vanzelfsprekend. Gezien de intensiteit van de ondersteuning en de vaak hoge mate waarin de cliënt afhankelijk is van de ondersteuning, is het met name bij mantelzorg van belang om inzicht te krijgen in de belastbaarheid van de mantelzorger. Dit is eveneens de taak van de medewerker van het Buurtplein.\

(…)

e. Overbelasting

Gezien de hoge mate waarin de cliënt afhankelijk is van de ondersteuning, is het bij zowel mantelzorg als wanneer de ondersteuning wordt betaald vanuit pgb van belang te onderzoeken of er sprake is van (dreigende) overbelasting. De EDIZ vragenlijst kan helpen inzichtelijk te maken of hiervan sprake is. Voorbeelden van symptomen die kunnen wijzen op dreigende overbelasting: angst/gespannenheid, lichamelijke klachten, verminderde prestaties of concentratieproblemen. Ook kan medisch of ander deskundig advies worden ingewonnen door de medewerker van het Buurtplein om te beoordelen of er sprake is van overbelasting. (dreigende) Overbelasting kan een reden zijn om de ondersteuning uit het sociale netwerk niet of minder in te zetten dan beoogd. In geval van mantelzorg is het ook mogelijk om een (tijdelijke) maatwerkvoorziening in te zetten ter ontlasting van de mantelzorger. Hiertoe is het wel noodzakelijk dat er een verband bestaat tussen de (dreigende) overbelasting en de ondersteuning die iemand biedt. Er moet duidelijk beschreven worden hoe de (dreigende) overbelasting zich uit en wat deze inhoudt. Bij het aflopen van de indicatieduur van de (tijdelijke) maatwerkvoorziening ter ontlasting van de mantelzorger zal worden gekeken of en welke inspanningen zijn gedaan om de (dreigende) overbelasting terug te dringen.

Beleidsregel van de Minister van Veiligheid en Justitie van 8 juli 2014, nr. 436935, Stcrt. 20210. ECLI:NL:CRVB:2023:1542, ECLI:NL:CRVB:2023:2536, ECLI:NL:CRVB:2024:1226, ECLI:NL:CRVB:2025:230, ECLI:NL:CRVB:2026:308. Zie bijvoorbeeld de uitspraak van de CRvB van 11 december 2025, ECLI:NL:CRVB:2025:1820. Uitspraak van de CRvB van 17 juli 2019, ECLI:NL:CRVB:2019:2362. Steun hiervoor is te vinden in de uitspraken van de CRvB van 14 april 2021, ECLI:NL:CRVB:2021:823 en van 15 mei 2024, ECLI:NL:CRVB:2024:941. Vergelijk het arrest van de Hoge Raad van 19 februari 2016, ECLI:NL:HR:2016:252, onder 3.6.2.