Socialezekerheidsrecht
Intrekking en terugvordering algemene en bijzondere bijstand. Op geld waardeerbare werkzaamheden danwel…
Rechtbank Noord-Holland, 22 oktober 2026
ECLI:NL:RBNHO:2026:14835 · Rechtbank Noord-Holland · 22 oktober 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/rechtbank-noord-holland/bestuursrecht/socialezekerheidsrecht/eerste-aanleg-meervoudig/ecli-nl-rbnho-2026-14835
Zaakgegevens
Op 22 oktober 2026 heeft de Rechtbank Noord-Holland in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over socialezekerheidsrecht.
- Instantie
- Rechtbank Noord-HollandRechtbankDe rechter die de meeste zaken als eerste behandelt: civiele zaken, strafzaken en bestuurszaken.Meer uitleg
- Datum uitspraak
- 22 oktober 2026
- Datum publicatie
- 30 oktober 2026
- Zaaknummer
- HAA 25/4210
- Rechtsgebied
- Bestuursrecht » Socialezekerheidsrecht
- Procedure
- Eerste aanleg - meervoudigMeervoudige kamerDe zaak is behandeld door drie rechters samen, meestal omdat zij ingewikkeld of zwaar is.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:RBNHO:2026:14835
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Intrekking en terugvordering algemene en bijzondere bijstand. Op geld waardeerbare werkzaamheden danwel arbeid en beschikken over in aanmerking te nemen middelen, bestaande uit (contante) stortingen op de eigen bankrekening en op bankrekeningen van kleinzoon, dochter en (ex-)vriendin. Er is ook bewijs van contante betalingen voor verrichte werkzaamheden. Schending inlichtingenplicht. Geen duidelijkheid verschaft noch een administratie bijgehouden. Niet vast te stellen in hoeverre eiser in bijstand behoevende omstandigheden heeft verkeerd. Beroep ongegrond.
Uitspraak
RECHTBANK NOORD-HOLLAND
Zittingsplaats Haarlem
Bestuursrecht
zaaknummer: HAA 25/4210
uitspraak van de meervoudige kamer van 22 oktober 2026 in de zaak tussen
[eiser] , uit [plaats] , eiser
(gemachtigde: mr. M. Berkel),
en
het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Den Helder, het college
(gemachtigden: mr. A.B. Holtjer, J. Postma en P. Nieuwenhuizen).
Samenvatting
Deze uitspraak gaat over de intrekking en terugvordering van de algemene bijstandsuitkering en de bijzondere bijstand in de vorm van een energietoeslag op grond van de Participatiewet (Pw) van eiser. Eiser is het hier niet mee eens. Hij voert daartoe een aantal beroepsgronden aan. Aan de hand van deze beroepsgronden beoordeelt de rechtbank de intrekking en terugvordering.
De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat het college terecht de bijstandsuitkering en de bijzondere bijstand heeft ingetrokken en teruggevorderd. Eiser krijgt dus geen gelijk en het beroep is dus ongegrond. Hierna legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.
Procesverloop
Bij besluit van 17 maart 2025 (het primaire besluit) heeft het college de algemene bijstand en de bijzondere bijstand in de vorm van een energietoeslag over de periode van 1 mei 2020 tot en met 28 mei 2024 ingetrokken en de ten onrechte ontvangen bijstand ten bedrage van € 70.748,37 teruggevorderd.
Met het bestreden besluit van 18 augustus 2025, waarbij het advies van de Commissie bezwaarschriften Sociale Kamer (hierna: de commissie bezwaarschriften) van 15 juli 2025 is gevolgd, is het bezwaar van eiser ongegrond verklaard en het primaire besluit gehandhaafd met aanvulling van de motivering.
Eiser heeft beroep ingesteld tegen het bestreden besluit.
Het college heeft op het beroep gereageerd met een verweerschrift.
De rechtbank heeft het beroep op 18 juni 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: mr. V.C.D. Klaassen (als waarnemer voor de gemachtigde van eiser) en de gemachtigden van het college. Eiser is niet verschenen.
Overwegingen
Inleiding
Eiser ontving over de periode van 1 mei 2020 tot en met 28 mei 2024 algemene bijstand naar de norm voor een alleenstaande van 21 jaar of ouder. Hij heeft daarnaast bijzondere bijstand in de vorm van een energietoeslag ontvangen. De bijstandsuitkering is per 28 mei 2024 beëindigd, omdat eiser de pensioengerechtigde leeftijd heeft bereikt.
Naar aanleiding van een fraudemelding van de gemeente Gooise Meren dat eiser mogelijk heeft gewerkt gedurende de uitkeringsperiode is het college in oktober 2024 een onderzoek naar de rechtmatigheid van de bijstandsuitkering van eiser gestart. In dit kader heeft het college onder meer dossieronderzoek verricht, bankafschriften onderzocht, internetonderzoek gedaan, getuigen geïnterviewd en eiser gehoord. De bevindingen van het onderzoek zijn neergelegd in de eindrapportage van de toezichthouder van 11 december 2024.
Het bestreden besluit
Bij het bestreden besluit heeft het college de bezwaren van eiser ongegrond verklaard onder overneming van het advies van de commissie bezwaarschriften en met aanvulling van de motivering, zoals in dat advies is overwogen.
Naar de mening van de commissie bezwaarschriften leveren de onderzoeksbevindingen, zoals neergelegd in het eindrapport van de toezichthouder en onderbouwd met objectieve en verifieerbare gegevens en bewijsstukken (zie de bijlagen van het bezwaardossier, waaronder bankmutatie-overzichten en fotomateriaal van sociale media), toereikende feitelijke grondslag op voor de conclusie dat eiser over de gehele uitkeringsperiode van 1 mei 2020 tot en met 28 mei 2024 op geld waardeerbare werkzaamheden dan wel arbeid heeft verricht en over in aanmerking te nemen middelen (inkomen en/of vermogen) heeft kunnen beschikken. Uit de bevindingen van het onderzoek volgt dat eiser op geld waardeerbare werkzaamheden dan wel arbeid, namelijk, tuin-, onderhouds- en kluswerkzaamheden heeft verricht en in aanmerking te nemen middelen tot zijn beschikking heeft gehad, bestaande uit (contante) stortingen op zijn eigen bankrekeningen en op de bankrekeningen van zijn kleinzoon, zijn dochter en zijn
(ex-)vriendin. Uit het onderzoek en de interviews blijkt dat eiser zijn eigen bankrekeningen en de rekeningen van hiervoor genoemde derden heeft gebruikt om zijn inkomen uit arbeid te laten uitbetalen. Er is ook bewijs van contante betalingen voor verrichte werkzaamheden. Gelet op de hoogte en de frequentie van de bedragen die over de uitkeringsperiode op de bankrekeningen zijn gestort ging het niet om incidenteel ontvangen geldbedragen. Het had eiser redelijkerwijs duidelijk moeten zijn dat de op geld waardeerbare werkzaamheden dan wel arbeid en ook de stortingen, bijschrijvingen en contante betalingen van invloed kunnen zijn op het recht op bijstand. Door dit niet te melden heeft eiser de inlichtingenplicht geschonden. Omdat eiser geen duidelijkheid heeft gegeven over de door hem verrichte werkzaamheden en duidelijkheid noch een verklaring over de hoogte van zijn inkomsten uit deze werkzaamheden/arbeid en over zijn financiële situatie en daarbij geen administratie heeft bijgehouden, is volgens het college het recht op bijstand over de gehele uitkeringsperiode niet vast te stellen, ook niet schattenderwijs, en moet de algemene bijstandsuitkering en de bijzondere bijstand in de vorm van een energietoeslag worden teruggevorderd.
Het wettelijk kader
Artikel 17, eerste lid, van de Pw bepaalt – voor zover hier van belang – dat de belanghebbende aan het college op verzoek of onverwijld uit eigen beweging mededeling doet van alle feiten en omstandigheden waarvan hem redelijkerwijs duidelijk moet zijn dat deze van invloed kunnen zijn op het recht op bijstand.
Op grond van artikel 54, derde lid, van de Pw, herziet verweerder een besluit tot toekenning van bijstand dan wel trekt een besluit tot toekenning van bijstand in, indien het niet of niet behoorlijk nakomen van de inlichtingenplicht heeft geleid tot het ten onrechte of tot een te hoog bedrag verlenen van bijstand.
Op grond van artikel 58, eerste lid, van de Pw, vordert verweerder de kosten van bijstand terug voor zover de bijstand ten onrechte of tot een te hoog bedrag is ontvangen als gevolg van het niet of niet behoorlijk nakomen van de verplichting, bedoeld in artikel 17, eerste lid van de Pw.
Het geschil
Eiser onderkent dat het dossier aanwijzingen bevat dat in de uitkeringsperiode werkzaamheden zijn verricht en dat sprake is geweest van geldstromen die voor het recht op bijstand relevant kunnen zijn, maar stelt dat daarmee niet zonder meer gegeven is dat het recht op bijstand over de volledige periode in het geheel niet kan worden vastgesteld. Het college heeft onvoldoende onderzocht en onvoldoende gemotiveerd waarom het recht niet per maand, per deelperiode of in ieder geval schattenderwijs kon worden vastgesteld. De (aanwijzingen van) werkzaamheden en de geldstromen waren volgens eiser niet zodanig dat (bij gebrek aan een administratie) de bijstand over deze periode geheel kon worden ingetrokken en teruggevorderd. Het college heeft onvoldoende onderscheid gemaakt in de werkzaamheden en de inkomsten en heeft onvoldoende concreet vastgesteld welke bedragen daadwerkelijk aan eiser zijn toe te rekenen. Er komt een beperkte bewijswaarde toe aan de verklaringen van derden. Verder zijn de bevindingen uit de onderzochte sociale media onvoldoende concreet gekoppeld aan de relevante maanden en bedragen en de verklaring van eiser mocht niet als dragende grondslag voor volledige intrekking en terugvordering worden gebruikt.
Voorts is de energietoeslag volgens eiser onvoldoende zelfstandig beoordeeld. Ook is, nu in geschil is of de volledige bijstand materieel ten onrechte is verstrekt, de enkele optelsom van verstrekte bijstand onvoldoende om de hoogte van de terugvordering voldoende controleerbaar te motiveren. Tot slot heeft het college het bestaan van dringende redenen en bijzondere omstandigheden onvoldoende onderzocht. Eiser wijst in dit verband op zijn leeftijd, het bereiken van de AOW-gerechtigde leeftijd, zijn medische problematiek, waaronder COPD, de schuldenproblematiek, het faillissementsverleden, de feitelijke afloscapaciteit, de ingrijpende gevolgen van een schuld van deze omvang en het risico dat eiser feitelijk levenslang met deze schuld geconfronteerd blijft.
Het college heeft zich op het standpunt gesteld dat met de onderzoeksbevindingen en de onderbouwing aannemelijk is gemaakt dat eiser over de gehele uitkeringsperiode op geld waardeerbare werkzaamheden dan wel arbeid heeft verricht en over in aanmerking te nemen middelen heeft kunnen beschikken. Omdat er niet voldoende concrete gegevens zijn over de duur en omvang van de werkzaamheden en over de omvang van de inkomsten, is het schattenderwijs vaststellen van het recht op bijstand niet mogelijk. Gelet op de hoogte en de frequentie van de bedragen die over de uitkeringsperiode op de bankrekeningen zijn gestort, was in die periode sprake van een aanzienlijke geldstroom, waarvoor een plausibele verklaring moet kunnen worden gegeven. Eiser heeft niet inzichtelijk gemaakt waar dat geld vandaan kwam en waar het geld voor bestemd was. Het recht op bijstand kan hierom niet per maand worden vastgesteld. Gelet op de grootte van het totale bedrag en het aantal van de stortingen en transacties, alsmede de omstandigheid dat eiser contant geld heeft ontvangen, bestaat geen enkele zekerheid dat de mutaties op de bankrekeningen van eiser en de derden een volledig beeld geven van alle bedragen waarover eiser is gaan beschikken en in welke maanden. Bovendien heeft eiser door geen administratie te verstrekken over de gehele periode onvoldoende duidelijkheid verschaft over de op geld waardeerbare werkzaamheden die hij heeft verricht. Hierdoor kan een eventueel aanvullend recht op bijstand over de gehele uitkeringsperiode niet worden vastgesteld. Het college ziet voorts bij afweging van de betrokken belangen geen dringende redenen om van terugvordering af te zien. Door eiser is niet aannemelijk gemaakt dat terugvordering onevenredige nadelige gevolgen oplevert, aldus het college.
De beoordeling
Het college heeft naar het oordeel van de rechtbank aannemelijk gemaakt dat eiser gedurende de te beoordelen periode op geld waardeerbare werkzaamheden dan wel arbeid heeft verricht en over in aanmerking te nemen middelen heeft kunnen beschikken. De rechtbank onderschrijft de overwegingen van de commissie bezwaarschriften die erop neerkomen dat het eindrapport handhaving een toereikende feitelijke grondslag biedt voor deze conclusie en verwijst daarnaar. De onderzoeksbevindingen laten over de gehele periode eenzelfde beeld en patroon aan (contante) stortingen, bijschrijvingen en werkzaamheden zien. Deze ontvangsten, aangevangen in mei 2020, zijn in de jaren 2022 tot en met 2024 met name terug te vinden op de bankrekening van eiser met omschrijvingen als “laminaat”, “tuin”, “schutting” en “aanleg van tegels”. In de jaren 2020 tot en met 2022 zijn op de rekeningnummers van de kleinzoon van eiser en de dochter van eiser veel soortgelijke ontvangsten met bijbehorende omschrijvingen te zien waarbij de naam “ [naam 1] ” voorkomt en “de klusbaas”. De schoondochter van eiser heeft verklaard dat het rekeningnummer op naam van haar zoon [naam 2] ook werd gebruikt door haar schoonvader en alle bijschrijvingen van “de klusbaas” afkomstig zijn van werkzaamheden van hem en dat eiser en zijn zoon regelmatig op pad gingen. Ook de zoon van eiser verklaart dat hij zijn vader gebruik heeft laten maken van de rekening van [naam 2] waarop hij geld van de klusbaas heeft laten storten en geld heeft overgemaakt naar zijn halfzus. Daarbij heeft eiser tijdens het gesprek op 7 november 2024 verklaard dat hij een bankpas had van de rekening van zijn kleinzoon en een pasje kreeg van zijn dochter. In het gespreksverslag van 12 mei 2025 staat dat eiser heeft verklaard dat hij geld van de rekeningen haalde. Naar het oordeel van de rechtbank is het gelet op deze verklaringen aannemelijk dat eiser over de middelen op de bankrekeningen van zijn kleinzoon en dochter heeft kunnen beschikken. Uit de in het eindrapport van de toezichthouder aangehaalde gesprekken met de geïnterviewden, die een beeld laten zien van werkzaamheden van eiser in de periode 2020 tot begin 2024, is af te leiden dat zij zaken deden met eiser en niet direct met zijn zoon of zijn broer en dat eiser ook zelf de werkzaamheden verrichtte. Verder blijkt uit het onderzoek van Gooise Meren van valse facturen met vermelding van het rekeningnummer van de kleinzoon van eiser en van een factuur ondertekend door eiser met het verzoek tot overmaken naar het rekeningnummer van de (ex-)vriendin van eiser. Ook uit het internetonderzoek komt het beeld naar voren dat eiser werkzaamheden heeft verricht. Vermeld is dat eiser in oktober 2020 een foto van een grijze (werk)bus postte en in een reactie aangeeft dat hij al wat klussen heeft gehad. Daarna volgen er postings, foto’s en reels zowel op facebook als instagram waarbij eiser werkzaamheden zelf verricht en aanbiedt. Ook is uit informatie van de geïnterviewden tijdens het onderzoek gebleken van contante betalingen.
Eiser heeft hiertegenover geen afdoende verklaring gegeven waarom deze informatie niet juist zou zijn en buiten beschouwing moet worden gelaten. Dat verklaringen in het dossier niet zijn ondertekend en de bevindingen uit sociale media niet concreet gekoppeld zijn aan maanden en bedragen maakt naar het oordeel van de rechtbank niet dat de bevindingen en de onderbouwing in het dossier, in onderlinge samenhang bezien, geen toereikende grondslag bieden voor de voormelde conclusie. De verslagen van de interviews zijn opgesteld door de toezichthouder en de rechtbank heeft geen reden te twijfelen aan de betrouwbaarheid van de bevindingen en de onderbouwing. Dat de bevindingen uit sociale media niet concreet zijn gekoppeld aan maanden laat onverlet dat uit de informatie van de geïnterviewden en uit analyse van de bankafschriften blijkt dat ook in de periodes waar geen social media berichten werden weergegeven, er wel degelijk arbeid werd verricht en/of gelden werden ontvangen. De verklaring van eiser zelf vormt in samenhang met het voorgaande geen zelfstandig dragende grondslag. De stelling van eiser dat de onderzoeksperiode niet juist is, is verder niet onderbouwd, zodat de rechtbank die passeert.
Eiser had het verrichten van op geld waardeerbare activiteiten en het beschikken over in aanmerking te nemen middelen in de vorm van stortingen, bijschrijvingen en contante betalingen aan het college moeten melden. Nu hij dit niet heeft gedaan, heeft hij de op hem rustende inlichtingenplicht geschonden.
8. Schending van de inlichtingenplicht levert een grond op voor intrekking van de bijstand, indien als gevolg daarvan niet kan worden vastgesteld of, en zo ja, in hoeverre de betrokkene verkeert in bijstandbehoevende omstandigheden. Het is dan aan de betrokkene om aannemelijk te maken dat hij, indien hij destijds wel aan de inlichtingenplicht zou hebben voldaan, over de betreffende periode recht op volledige dan wel aanvullende bijstand zou hebben gehad.
Eiser heeft geen duidelijkheid gegeven over de door hem verrichte werkzaamheden, de hoogte van zijn inkomsten uit deze arbeid en over zijn financiële situatie, waaronder de geldstortingen en transacties op zijn eigen bankrekening en bankrekeningen van derden en de contante betalingen.
Eiser heeft weliswaar een verklaring afgelegd waaruit zou volgen dat hij het geld heeft ontvangen voor zijn zoon, maar heeft dit op geen enkele wijze met concrete en controleerbare gegevens onderbouwd. Het past ook niet bij de verklaringen van derden en de informatie zoals neergelegd in het eindrapport.
Eiser heeft ook geen administratie bijgehouden van de verrichte werkzaamheden en ontvangen stortingen en bijschrijvingen.
Eiser heeft voorts niet inzichtelijk gemaakt waar het contante geld vandaan kwam.
Naar het oordeel van de rechtbank heeft het college zich dan ook terecht op het standpunt gesteld dat niet is vast te stellen in hoeverre eiser in deze periode in bijstandbehoevende omstandigheden heeft verkeerd. Gelet op het ontbreken van concrete gegevens over de duur en omvang van de werkzaamheden en over de omvang van de inkomsten, is het schattenderwijs vaststellen van het recht op bijstand niet mogelijk. Daarbij bestaat er gelet op de grootte van het totale bedrag en de hoeveelheid van de stortingen en transacties, alsmede de omstandigheid dat eiser contant geld heeft ontvangen, geen enkele zekerheid dat de mutaties op de bankrekeningen van eiser en derden een volledig beeld geven van alle bedragen waarover eiser heeft kunnen beschikken en in welke maanden. Er bestaat daardoor achteraf onduidelijkheid over de omvang van de met de werkzaamheden verworven inkomsten. Hieruit volgt dat de door eiser genoemde maandelijkse analyse van de bankmutaties, de bankafschriften, de namen van opdrachtgevers, de factuuromschrijvingen en verklaringen van derden niet konden worden gebruikt voor een maandelijkse vaststelling of het schattenderwijs vaststellen van het recht. Naar het oordeel van de rechtbank heeft het college dit afdoende gemotiveerd. Voor zover eiser heeft gesteld dat een concreter onderscheid had moeten worden gemaakt in de werkzaamheden en de inkomsten, het college specifieker had moeten vaststellen welke bedragen daadwerkelijk aan eiser zijn toe te rekenen en daarbij onderscheid had moeten maken tussen het inkomen van eiser en geldstromen van derden, is dit niet mogelijk omdat eiser geen administratie heeft bijgehouden. Dit had op zijn weg gelegen.
Het voorgaande betekent dat het college verplicht was om de algemene bijstandsuitkering en de bijzondere bijstand in de vorm van een energietoeslag over de periode 1 mei 2020 tot en met 28 mei 2024 in te trekken en terug te vorderen.
Het standpunt van eiser dat de energietoeslag onvoldoende zelfstandig is beoordeeld, volgt de rechtbank niet. Als gevolg van de onduidelijkheid over de financiële situatie van eiser, kon naar het oordeel van de rechtbank ook niet achteraf worden vastgesteld of en, zo ja, in hoeverre eiser tot de doelgroep van de energietoeslag, te weten personen met een laag inkomen, behoorde. Hierdoor was een rechtsgrond voor intrekking ontstaan. Hoewel het mogelijk duidelijker was geweest als het college afzonderlijk had gemotiveerd waarom is geconcludeerd dat ook niet was vast te stellen of eiser recht had op de bijzondere bijstand, volgt dit naar het oordeel van de rechtbank afdoende uit de omstandigheid dat er sprake was van dezelfde grondslag als bij de algemene bijstand. De grondslag is dat door de onduidelijkheid over de financiële situatie het inkomen niet was vast te stellen, waardoor het recht op algemene bijstand en bijzondere bijstand niet kan worden vastgesteld. Er is daarom geen sprake van een gebrek in de besluitvorming.
De beroepsgrond dat het college te laat is gestart met onderzoek slaagt evenmin. De rechtbank ziet geen aanleiding te twijfelen aan de verklaring van het college dat er uit het onderzoek naar aanleiding van eerdere inkomstenbelasting(IB)-signalen voertuigen geen vermoeden kwam dat eiser op geld waardeerbare werkzaamheden zou uitvoeren. Daarbij is het college na de ontvangst van de fraudemelding op 8 oktober 2024 vrijwel meteen gestart met zijn onderzoek. Dat onderhavig onderzoek niet eerder is ingesteld dan vrijwel meteen na ontvangst van een fraudemelding, is daarbij het gevolg van het feit dat eiser de betreffende werkzaamheden nooit heeft opgegeven.
Naar het oordeel van de rechtbank heeft het college het terugvorderingsbedrag voldoende inzichtelijk gemaakt. Het college heeft het bedrag aan teveel ontvangen bijstand als volgt berekend: € 55.279,86 aan algemene bijstand, verhoogd met € 12.868,51 vanwege op de algemene bijstand betrekking hebbende loonbelasting en premies volksverzekeringen waarvoor de gemeente op grond van artikel 58, vijfde lid, Pw inhoudingsplichtige is en de bijzondere bijstand in de vorm van een energietoeslag van totaal € 2.600,-. Dat de hoogte van de terugvordering onvoldoende controleerbaar is, volgt de rechtbank gelet op het voorgaande niet.
Het college is gehouden om de kosten van bijstand terug te vorderen als deze ten onrechte of tot een te hoog bedrag is ontvangen, vanwege het schenden van de inlichtingenplicht. Die schending is komen vast te staan. Het college kan geheel of gedeeltelijk van terugvordering afzien, als hiervoor dringende redenen aanwezig zijn.
De hoogste rechter heeft bepaald dat het begrip dringende redenen ruimer moet worden uitgelegd, waarbij betekenis toekomt aan de algemene beginselen van behoorlijk bestuur. Dit betekent dat er niet alleen rekening moet worden gehouden met de gevolgen van de terugvordering, maar ook met de oorzaak daarvan. Bij de oorzaak van de terugvordering is bijvoorbeeld van belang of sprake is van fouten van het college zelf of trage besluitvorming waardoor de terugvordering onnodig is ontstaan of opgelopen. Van belang is ook het eigen aandeel van eiser in de ontstane situatie. De financiële gevolgen van een terugvordering doen zich in het algemeen pas voor bij de invordering waarbij een afbetalingsregeling moet worden getroffen die recht doet aan de financiële omstandigheden en aflossingscapaciteit van eiser op dat moment.
Op grond van wat eiser naar voren heeft gebracht, heeft het college bij afweging van de betrokken belangen geen dringende redenen hoeven aan te nemen om geheel of gedeeltelijk van terugvordering af te zien. Het besluit om niet van terugvordering af te zien getuigt van een evenwichtige afweging van de daarbij betrokken belangen.
De terugvordering is ontstaan doordat eiser niet heeft gemeld dat hij werkzaamheden heeft verricht en beschikte over in aanmerking te nemen middelen. De leeftijd van eiser, het bereiken van de AOW-gerechtigde leeftijd, een eerder bestaande schuldenproblematiek en het faillissementsverleden zijn geen gevolgen van de terugvordering. Voorts is gesteld noch gebleken dat de medische problematiek het gevolg is van de terugvordering. De hoogte van de terugvordering is het gevolg van de lange duur van de periode waarover eiser de inlichtingenverplichting niet is nagekomen. Wat betreft de financiële gevolgen van de terugvordering heeft het college kunnen overwegen dat de regels over de beslagvrije voet eiser bescherming bieden. Eiser heeft verder geen documenten overgelegd betreffende de financiële gevolgen van de terugvordering.
11. Tot slot is de rechtbank van oordeel dat het standpunt dat de besluitvorming innerlijk onvoldoende consistent is feitelijke grondslag mist. Ter onderbouwing van dit standpunt heeft eiser aangevoerd dat het college in het besluit van 26 februari 2025 heeft meegedeeld dat het recht op bijstand over de periode van 1 mei 2020 tot en met 28 mei 2024 niet kan worden vastgesteld en dat nog zou worden onderzocht of te veel of te weinig bijstand was ontvangen. Nog daargelaten dat het besluit van 26 februari 2025 geen onderdeel van het bestreden besluit is en derhalve hier niet voorligt, geldt dat in het primaire besluit van 17 maart 2025 weliswaar staat dat voormelde cursief weergegeven zinsnede in het besluit van 26 februari 2025 staat, maar de rechtbank merkt dit aan als een kennelijke verschrijving. In het besluit van 26 februari 2025 is deze zinsnede immers niet weergegeven. Daarmee ontvalt naar het oordeel van de rechtbank de grondslag aan de beroepsgrond dat in het geval dat nog onderzocht moest worden of te veel of te weinig bijstand was ontvangen, niet al kon vaststaan dat het recht op bijstand over de gehele periode niet kon worden vastgesteld.
Conclusie en gevolgen
12. Het beroep is ongegrond. Dat betekent dat eiser geen gelijk krijgt. Eiser krijgt daarom het griffierecht niet terug. Hij krijgt ook geen vergoeding van zijn proceskosten.
Beslissing
De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
Deze uitspraak is gedaan door mr. A.R. ten Berge, voorzitter, en mr. L.M. de Vries en
mr. I.S. Burggraaff, leden, in aanwezigheid van mr. M.H. Boomsma, griffier.
Uitgesproken in het openbaar op 22 oktober 2026.
|
griffier |
voorzitter |
Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op:
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Centrale Raad van Beroep waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden.
Digitaal hoger beroep instellen kan via “Formulieren en inloggen” op www.rechtspraak.nl. Hoger beroep instellen kan eventueel ook nog steeds door verzending van een brief aan de Centrale Raad van Beroep, Postbus 16002, 3500 DA Utrecht.
Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Centrale Raad van Beroep vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.