Socialezekerheidsrecht
Pw. Inrichtingsnorm. Zorginstelling ORO voldeed aan de criteria van artikel 1, aanhef en onder f, ten tweede…
Rechtbank Oost-Brabant, 22 oktober 2026
ECLI:NL:RBOBR:2026:7435 · Rechtbank Oost-Brabant · 22 oktober 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/rechtbank-oost-brabant/bestuursrecht/socialezekerheidsrecht/eerste-aanleg-meervoudig/ecli-nl-rbobr-2026-7435
Zaakgegevens
Op 22 oktober 2026 heeft de Rechtbank Oost-Brabant in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over socialezekerheidsrecht.
- Instantie
- Rechtbank Oost-BrabantRechtbankDe rechter die de meeste zaken als eerste behandelt: civiele zaken, strafzaken en bestuurszaken.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- 's-Hertogenbosch
- Datum uitspraak
- 22 oktober 2026
- Datum publicatie
- 19 oktober 2026
- Zaaknummer
- 26/140
- Rechtsgebied
- Bestuursrecht » Socialezekerheidsrecht
- Procedure
- Eerste aanleg - meervoudigMeervoudige kamerDe zaak is behandeld door drie rechters samen, meestal omdat zij ingewikkeld of zwaar is.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:RBOBR:2026:7435
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Pw. Inrichtingsnorm. Zorginstelling ORO voldeed aan de criteria van artikel 1, aanhef en onder f, ten tweede, van de Pw. Terecht de inrichtingsnorm toegepast. De omstandigheid dat eiser door ORO niet volledig werd verzorgd, maakt dit niet anders. De kosten van de auto en het budgetbeheer vormen geen bijzondere situatie die noopt tot afstemming op grond van artikel 18 van de Pw. Geen strijd met het gelijkheidsbeginsel.
Uitspraak
RECHTBANK OOST-BRABANT
Zittingsplaats 's-Hertogenbosch
Bestuursrecht
zaaknummer: SHE 26/140
uitspraak van de meervoudige kamer van 22 oktober 2026 in de zaak tussen
[eiser], uit [woonplaats], eiser
(gemachtigde: mr. R. Akkaya),
en
dagelijks bestuur van de gemeenschappelijke regeling Senzer, het dagelijks bestuur
(gemachtigde: mr. P.J.L Stahl).
Samenvatting
1. Deze uitspraak gaat over de toewijzing van eisers aanvraag voor een bijstandsuitkering. De uitkering is toegekend per 28 juli 2025 naar de norm van een alleenstaande die in een inrichting verblijft, inclusief een verhoging van € 45,00 per maand. Eiser is het niet eens met de ingangsdatum en de hoogte van de bijstandsuitkering. Hij voert daartoe een aantal beroepsgronden aan.
De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat het dagelijks bestuur terecht de uitkering per 28 juli 2025 heeft toegekend naar de norm van een alleenstaande die in een inrichting verblijft, inclusief een verhoging van € 45,00 per maand. Eiser krijgt dus geen gelijk en het beroep is ongegrond.
Procesverloop
2. Eiser heeft een aanvraag ingediend voor een bijstandsuitkering. Het dagelijks bestuur heeft deze aanvraag met het besluit van 14 augustus 2025 toegewezen. Eiser was het niet eens met de ingangsdatum en hoogte van de uitkering en heeft daarom bezwaar gemaakt tegen dit besluit. Met het bestreden besluit van 18 december 2025 op het bezwaar van eiser is het dagelijks bestuur bij het besluit van 14 augustus 2025 gebleven.
Eiser heeft beroep ingesteld tegen het bestreden besluit. Het dagelijks bestuur heeft op het beroep gereageerd met een verweerschrift.
De rechtbank heeft het beroep op 9 juli 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: eiser vergezeld van zijn moeder, de gemachtigde van eiser en de gemachtigde van het dagelijks bestuur.
Beoordeling door de rechtbank
Totstandkoming van het bestreden besluit
3. Eiser, geboren op [geboortedag] 1998 en gediagnosticeerd met autisme, heeft op 28 juli 2025 een aanvraag ingediend voor een bijstandsuitkering. Op het ‘Inlichtingen- en aanvraagformulier’ heeft hij als gewenste ingangsdatum aangegeven: “28-7-2025”. Tot en met 28 juni 2025 heeft eiser een uitkering op grond van de Werkloosheidswet (WW) ontvangen. Op 23 mei 2025 heeft het UWV eiser schriftelijk erop geattendeerd dat zijn WW-uitkering stopt op 28 juni 2025. Naast zijn WW-uitkering heeft eiser tot 4 juli 2025 een stagevergoeding gekregen van Stichting Regionaal Opleidingscentrum Ter AA (ROC). Eiser volgt een studie tot beveiliger en ontvangt daarvoor studiefinanciering. Per juli 2025 is de studiefinanciering omgezet van een basisbeurs in een aanvullende beurs.
4. Verder heeft eiser op het Inlichtingen- en aanvraagformulier aangegeven dat hij begeleid woont en hij aan het CAK een eigen bijdrage betaalt van € 143,23 per maand. De zorg wordt verleend door zorginstelling ORO. Eiser heeft een auto uit het jaar 2008. Hij heeft twee bankrekeningen, een beheerrekening en een leefgeldrekening. De beheerrekening wordt beheerd door Stichting Saldoplus. De leefgeldrekening beheert eiser zelf.
5. Bij besluit van 14 augustus 2025 is aan eiser met ingang van 28 juli 2025 een bijstandsuitkering toegekend, naar de norm van een alleenstaande die in een inrichting verblijft. Dit bedrag is verhoogd met € 45,00 per maand, zodat eiser recht heeft op bijstand tot een bedrag van € 478,49 netto per maand.
6. Eiser heeft bezwaar gemaakt tegen het besluit van 14 augustus 2025 omdat hij het niet eens is met de ingangsdatum van de bijstandsuitkering en met het toegekende bedrag aan bijstand van € 478,49 netto per maand. Eiser heeft ook bij de rechtbank een verzoek om een voorlopige voorziening ingediend. Dit verzoek is bij uitspraak van 20 november 2025 afgewezen wegens een gebrek aan spoedeisend belang.
7. Het dagelijks bestuur heeft de bezwaarschriftencommissie Senzer (de bezwaarcommissie) om advies gevraagd over het ingediende bezwaarschrift. De bezwaarcommissie heeft het dagelijks bestuur geadviseerd het bezwaar ongegrond te verklaren.
Advies van de bezwaarcommissie
8. Volgens de bezwaarcommissie heeft het dagelijks bestuur de bijstandsuitkering terecht en op goede gronden toegekend met ingang van 28 juli 2025. Eiser heeft op het aanvraagformulier de gewenste ingangsdatum van 28 juli 2025 ingevuld. Daardoor hoefde het dagelijks bestuur niet te beoordelen of de bijstand met terugwerkende kracht diende te worden toegekend. Voor zover eiser stelt dat er sprake is van bijzondere omstandigheden die een toekenning van bijstand met ingang van 28 juni 2025 rechtvaardigen, volgt de bezwaarcommissie eiser niet. Dat eiser sinds 28 juni 2025 in bijstandsbehoevende omstandigheden zou verkeren, levert geen bijzondere omstandigheden op. Dit volgt uit vaste rechtspraak van de Centrale Raad van Beroep (CRvB). Voor zover eiser stelt dat hij zich reeds in juni 2025 heeft gemeld voor een bijstandsuitkering, is hij volgens de bezwaarcommissie niet erin geslaagd dat aannemelijk te maken. De verklaring van de vriendin van eiser kan daartoe niet gelden als bewijs. Ook is het de bezwaarcommissie niet gebleken dat eiser niet in staat was om zich eerder te melden voor bijstand, dan wel een derde in te schakelen om dat namens hem te doen. Het is de bezwaarcommissie niet gebleken dat toepassing van de in artikel 44, van de Participatiewet (Pw) wettelijk bepaalde ingangsdatum in het geval van eiser zozeer in strijd is met algemene rechtsbeginselen dat die toepassing achterwege moet blijven.
9. Verder ziet de bezwaarcommissie geen aanleiding voor het dagelijks bestuur om de bijstand op grond van artikel 18 van de Pw op een hoger bedrag vast te stellen dan de norm van een alleenstaande die in een inrichting verblijft, als bedoeld in artikel 23, eerste lid, onderdeel a, van de Pw, ter hoogte van € 433,49 per maand, en de verhoging van
€ 45,00 per maand als bedoeld in het tweede lid, onderdeel a, van artikel 23 van de Pw. Voor zover eiser stelt dat er geen sprake is van verblijf in een inrichting, zoals bedoeld in artikel 1, onderdeel f, van de Pw merkt de bezwaarcommissie op dat tijdens de hoorzitting is gebleken dat eiser begeleid woont, een indicatie op grond van de Wet langdurige zorg heeft en de zorg in natura wordt geleverd. Hiervoor betaalt eiser een eigen bijdrage aan het CAK. De bezwaarcommissie wijst erop dat eiser geen huur betaalt, geen huurtoeslag ontvangt en ook geen kosten van gas, water en licht heeft. Tijdens de hoorzitting heeft eisers moeder verklaard dat er begeleiding is en dat er vanaf 22.00 uur een nachtwaker aanwezig is. Volgens de bezwaarcommissie volgt daaruit dat de mogelijkheid van hulpverlening gedurende meer dan 12 uur per dag aanwezig is. Om die reden hoeft het dagelijks bestuur volgens de bezwaarcommissie geen nader onderzoek te doen naar de feitelijke invulling van de begeleiding en hulpverlening aan eiser door de instelling en mocht het dagelijks bestuur er dan ook vanuit gaan dat er sprake is van een instelling als bedoeld in artikel 1, onderdeel f, ten tweede, van de Pw. Voor zover eiser stelt dat de instelling niet voorziet in eten en drinken is dat niet onderbouwd. Het is de bezwaarcommissie niet gebleken dat eiser op basis van zijn Wlz-indicatie jegens de instelling geen aanspraak kan maken op eten en drinken of het ontvangen van (plaatsvervangend) voedingsgeld.
10. Eiser heeft op 10 september 2025 een begroting overgelegd waaruit blijkt dat hij maandelijks een tekort heeft van € 218,93 (namelijk -€ 697,42 + € 478,49). Uit de op 17 november 2025 overgelegde begroting blijkt een tekort van € 141,82 per maand. Zoals het dagelijks bestuur terecht heeft opgemerkt, wordt de bijstandsnorm in beginsel geacht toereikend te zijn om in de algemene noodzakelijke kosten van het bestaan te voorzien. De enkele omstandigheid dat een belanghebbende niet kan rondkomen van de aan hem verleende bijstand is onvoldoende voor de verhoging van de norm. Uit de begrotingen is de bezwaarcommissie gebleken dat eiser kosten maakt voor het gebruik van een auto en voor budgetbeheer. De bezwaarcommissie volgt het standpunt van het dagelijks bestuur dat niet is gebleken dat een auto voor eiser noodzakelijk is. Dat het dagelijks bestuur eiser zou verplichten te solliciteren binnen een straal van 30 kilometer, maakt nog niet dat een auto noodzakelijk is. Eiser woont immers op 5 minuten fietsafstand van station [plaats], zodat hij de mogelijkheid heeft met het openbaar vervoer te reizen. Voor zover eiser tijdens de hoorzitting heeft opgemerkt dat bijstandsgerechtigden met de volledige alleenstaande norm, in tegenstelling tot eiser, geen verantwoording schuldig zijn over de door hen gemaakte autokosten, merkt de bezwaarcommissie het volgende op. Anders dan eiser, stellen deze bijstandsgerechtigden niet dat de aan hen toegekende bijstandsnorm dient te worden afgestemd op hun individuele omstandigheden. Voor zover eiser stelt dat de voor hem geldende bijstandsnorm dient te worden afgestemd op zijn individuele omstandigheden, is het aan hem om de bijzondere omstandigheden aannemelijk te maken. Het komt de bezwaarcommissie dan ook niet onredelijk voor dat het dagelijks bestuur beoordeelt of de door eiser gemaakte kosten daadwerkelijk noodzakelijk zijn. Uit artikel 11, eerste lid, van de Pw volgt immers dat het dient te gaan om noodzakelijk kosten van het bestaan. Verder is het de bezwaarcommissie gebleken dat er voor de kosten van budgetbeheer mogelijk een andere oplossing voorhanden is of er mogelijk recht bestaat op bijzondere bijstand. Tijdens de hoorzitting is gebleken dat eiser bij de gemeente Helmond heeft geïnformeerd naar de mogelijkheden van bijzondere bijstand, maar niet dat hij daartoe een aanvraag heeft gedaan welke is afgewezen. De bezwaarcommissie is dan ook van mening dat eiser niet aannemelijk heeft gemaakt dat hij in een problematische financiële situatie verkeert en die situatie niet op andere wijze is op te lossen dan met verhoging van de bijstand. De bezwaarcommissie ziet dan ook geen aanleiding voor Senzer om de bijstand op grond van artikel 18 van de Pw op een hoger bedrag vast te stellen dan de norm van een alleenstaande die in een inrichting verblijft als bedoeld in artikel 23, eerste lid, onderdeel a, van de Pw ter hoogte van € 433,49 per maand, en de verhoging van € 45,00 per maand als bedoeld in het tweede lid, onderdeel a, van artikel 23 van de Pw.
Het bestreden besluit
11. Bij besluit van 18 december 2025 heeft het dagelijks bestuur eisers bezwaar onder verwijzing naar het advies van de bezwaarcommissie ongegrond verklaard.
De beroepsgronden
12. Eiser is het niet eens met het bestreden besluit wat betreft de ingangsdatum en de hoogte van de toegekende uitkering. Over de plek waar eiser verblijft wenst hij te melden dat hij weliswaar begeleid woont, maar dat daarmee ook alles is gezegd. Hij betaalt dus geen huur en gas, water, licht, maar voor de rest is er geen verschil tussen hem en andere mensen die in een huurwoning verblijven. Hij heeft een eigen voordeur en moet voor zichzelf zorgen, ook voor zijn eten. Ook moet hij voor zijn eigen internet, tv, verzekering etc. zorgen. Dit alles valt buiten het begeleid wonen traject. Eiser is van mening dat deze informatie, voor zover deze geen invloed heeft op de toekenning van de bijstand op grond van artikel 23 van de Pw (normen in inrichting), betrokken moet worden bij de afstemming als bedoeld in artikel 18 van de Pw. Er is volgens eiser immers weinig verschil tussen zijn uitgaven en die van iemand die in een normale huurwoning verblijft. Verder stelt eiser dat er ten onrechte onderscheid wordt gemaakt tussen bijstandsgerechtigden onderling. Want daar waar een bijstandsgerechtigde met een 'volledige’ uitkering zich niet hoeft te verantwoorden over bijvoorbeeld het bezit van een auto, dient eiser het bezit van een auto wel te verantwoorden en zelfs aannemelijk te maken dat de auto noodzakelijk is voor hem. Eiser is van mening dat dit in strijd is met het gelijkheidsbeginsel. Eiser handhaaft zijn stelling dat de toegekende bijstandsuitkering te laag voor hem is, aangezien hij meer maandelijkse kosten heeft. Het gaat bijvoorbeeld om communicatiekosten, internet, tv en telefoon. Deze kosten dient eiser te maken om met anderen te kunnen communiceren. Dit alles dient hij zelf, buiten de instelling om, te regelen en te betalen. De bezwaarschriftencommissie gaat ervan uit dat de autokosten niet noodzakelijk zijn, omdat hij op 5 minuten fietsafstand van station [plaats] zou wonen. Zoals tijdens de hoorzitting ook al door eiser is aangegeven, gaat het er niet om dat hij het station niet kan bereiken, maar dat hij bijvoorbeeld een werk- of stageplek heeft waar hij op zeer vroege of late tijdstippen dient te zijn. Die kan eiser dan zeer lastig met het openbaar vervoer bereiken. Op bepaalde tijden rijden er immers weinig tot geen bussen, waardoor hij wel aangewezen is op eigen vervoer zoals een auto. Verder is eiser van mening dat de gemeente ten onrechte heeft aangegeven dat hij zich bij het gemeentelijke budgetbeheer dient aan te melden, zodat deze kosten zullen verdwijnen. Eiser heeft immers al jaren dezelfde budgetbeheerder, is bekend en vertrouwd met hem en eiser wordt zo een budgetbeheerder opgedrongen wat hij niet wenselijk vindt. Van belang hierbij is verder dat de kosten van budgetbeheer duidelijk zijn en dat eiser de inkomsten van de bijstand, voor de budgetbeheerkosten gebruikt. De inkomsten en uitgaven zijn transparant. Het is niet dat eiser de bijstandsuitkering gebruikt voor kosten die niet bewezen zijn of niet aannemelijk zijn gemaakt. De budgetbeheerkosten zijn er en eiser had de gemeente verzocht om daarmee rekening te houden bij het toekennen van de bijstandsuitkering, wat ten onrechte niet is gebeurd. Eiser handhaaft verder zijn stelling dat het dagelijks bestuur ten onrechte niet is uitgegaan van de ingangsdatum 28 juni 2025, zijnde de einddatum van zijn WW-uitkering. Eiser was bekend met deze einddatum van zijn uitkering bij het UWV en daarom had hij zich in juni 2025 al aangemeld voor de bijstandsuitkering. Hierover heeft eiser in de bezwaarfase een verklaring van een kennis van hem, mevrouw [naam], overgelegd. Zij heeft verklaard dat zij eiser heeft ondersteund bij het beantwoorden van vragen die eiser niet begreep. Zij heeft gezien dat eiser zijn cv had geüpload en dat dit alles in juni 2025 was.
Het oordeel van de rechtbank
Ingangsdatum
13. In artikel 44, eerste lid, van de Pw staat dat, indien door het dagelijks bestuur is vastgesteld dat recht op bijstand bestaat, de bijstand wordt toegekend vanaf de dag waarop dit recht is ontstaan, voor zover deze dag niet ligt voor de dag waarop de belanghebbende zich heeft gemeld om bijstand aan te vragen.
13. In beginsel wordt geen bijstand verleend over een periode voorafgaand aan de datum waarop de betrokkene een aanvraag om bijstand heeft ingediend. Van dit uitgangspunt kan worden afgeweken indien bijzondere omstandigheden dat rechtvaardigen.
Volgens vaste rechtspraak kan van zodanige omstandigheden sprake zijn als komt vast te staan dat de betrokkene al eerder een aanvraag om bijstand heeft ingediend, dan wel in het geval dat is gebleken dat de betrokkene op enigerlei wijze actie in de richting van het dagelijks bestuur heeft ondernomen die tot het innemen van een daartoe strekkende aanvraag had moeten leiden.
15. Eiser stelt dat hij zich in juni 2025 al heeft gemeld voor het aanvragen van een bijstandsuitkering, maar dit is onvoldoende onderbouwd. Eiser heeft het aanvraagformulier ondertekend op 28 juli 2025 en op het formulier expliciet aangegeven dat hij de bijstandsuitkering aanvraagt per 28 juli 2025. Met de verklaring van eisers vriendin waarin zij aangeeft dat zij eiser heeft ondersteund bij het beantwoorden van vragen die eiser niet begreep en dat zij heeft gezien dat hij in juni 2025 zijn cv heeft geüpload en op versturen heeft gedrukt, is onvoldoende komen vaststaan dat eiser al eerder een aanvraag voor een bijstandsuitkering heeft ingediend of heeft willen indienen. De vriendin heeft immers niet gezien dat eiser daadwerkelijk een bijstandsaanvraag heeft ingediend, dan wel zich expliciet heeft gemeld voor het aanvragen van een bijstandsuitkering. Het uploaden en versturen van een cv kan meerdere doelen dienen, zoals voor het zoeken naar werk of het onderzoeken van een mogelijk re-integratietraject.
15. Met ingang van 1 januari 2026 is artikel 44, vijfde lid, van de Pw gewijzigd in die zin dat in afwijking van het eerste lid bijstand met terugwerkende kracht voor maximaal drie maanden kan worden toegekend als individuele omstandigheden daarom vragen. In het onderhavige geval dateert het primaire besluit van 14 augustus 2025 en is deze wijziging van de Pw dus niet van toepassing.
17. Gelet op het voorgaande is de rechtbank met het dagelijks bestuur van oordeel dat bijzondere omstandigheden als bedoeld in rechtsoverweging 14 zich in dit geval niet voordoen. Het dagelijks bestuur heeft dan ook terecht de bijstandsuitkering toegekend per 28 juli 2025.
De hoogte
18. Eiser heeft ter zitting toegelicht dat hij sinds 1 maart 2026 weer bij zijn moeder woont en – voor zover hier relevant – dat zijn bijstandsuitkering met ingang van 1 december 2025 is ingetrokken omdat eiser vanaf dat moment een inkomen had boven de bijstandsnorm. Verder heeft eiser aangevoerd dat de inrichtingsnorm niet van toepassing was voor hem, omdat er, behalve dat hij geen huur en kosten voor gas-water-licht betaalde, geen verschil was tussen hem en andere mensen die in een huurwoning verblijven.
18. Ingevolge artikel 1, aanhef en onder f, ten tweede, van de Pw wordt onder een inrichting verstaan: een instelling die zich blijkens haar doelstelling en feitelijke werkzaamheden richt op het bieden van slaapgelegenheid, waarbij de mogelijkheid van hulpverlening of begeleiding gedurende meer dan de helft van ieder etmaal aanwezig is.
18. In de Memorie van Toelichting bij deze bepaling (toen artikel 1, aanhef en onder g, onder 2 van de Wet werk en bijstand) heeft de wetgever met betrekking tot het begrip inrichting het volgende opgemerkt (Kamerstukken II 2002/03, 28870, nr. 3, p. 31):
“Bij de bepaling van het begrip inrichting wordt zowel de doelstelling als het feitelijk functioneren van de betreffende organisatie in ogenschouw genomen. De feitelijke werkzaamheden kunnen onder meer blijken uit het door de instelling aangeboden voorzieningenpakket. Bij de uitvoering van deze wet zal vooral moeten worden beoordeeld of de inrichting voorziet in kost en inwoning van de betrokkene. Aangezien dit in de meeste inrichtingen, zoals verzorgingstehuizen, verpleegtehuizen en opvangtehuizen, het geval is, is de verlening van bijstand aan personen in inrichtingen slechts in een beperkt aantal gevallen aan de orde. De in artikel 1, onderdeel g, onder 2°, opgenomen begripsomschrijving strekt ertoe om ten aanzien van de voorzieningen voor maatschappelijke opvang een objectief waarneembare scheidslijn te trekken tussen datgene dat als, al dan niet begeleid, zelfstandig wonen kan worden beschouwd en datgene dat als verblijf in een inrichting moet worden bezien. Het gaat daarbij om voorzieningen waarbij aan personen die de thuissituatie hebben verlaten in verband met problemen van psychosociale of maatschappelijke aard in ieder geval slaapgelegenheid wordt geboden in opvangcentra en -tehuizen, anders dan in de vorm van zelfstandige huisvesting, tezamen met de mogelijkheid van begeleiding en hulpverlening gedurende meer dan de helft van ieder etmaal. Onder hulpverlening en begeleiding in de zin van het begrip inrichting dient te worden verstaan de inzet van beroepskrachten die door de instelling zijn aangesteld voor het bieden van verzorging en verpleging dan wel voor het door hen toepassen van agogische methodieken. Wordt hulpverlening en begeleiding in deze betekenis gedurende meer dan de helft van ieder etmaal geboden, dan is sprake van een inrichting in de zin van artikel 1, onder deel g, onder 2°”.
18. Vaststaat dat er in de hier te beoordelen periode slaapgelegenheid werd geboden door ORO. Van 10.00 tot 23.00 uur was begeleiding aanwezig en na 22.00 uur was er een nachtwaker aanwezig. Dit betekent dat begeleiding meer dan de helft van ieder etmaal aanwezig was. Dat eiser feitelijk geen of weinig gebruik maakte van deze begeleiding is niet van belang. Verder is de rechtbank weliswaar gebleken dat eiser voor zijn eigen eten moest zorgen maar ook dat hij daarvoor wekelijks voedingsgeld van ORO ontving. Onder deze omstandigheden is de rechtbank van oordeel dat zorginstelling ORO voldeed aan de criteria van artikel 1, aanhef en onder f, ten tweede, van de Pw en dat het dagelijks bestuur terecht de inrichtingsnorm heeft toegepast. De omstandigheid dat eiser door ORO niet volledig werd verzorgd, maakt dit niet anders.
Afstemmen
22. Op grond van artikel 18, eerste lid, van de Pw stemt het dagelijks bestuur de bijstand en de daaraan verbonden verplichtingen af op de omstandigheden, de mogelijkheden en de middelen van de belanghebbende. Deze bepaling geeft inhoud aan één van de uitgangspunten van de Pw, te weten dat de bijstand wordt afgestemd op de feitelijke behoeften in het individuele geval. Volgens vaste rechtspraak is voor een dergelijke afstemming slechts plaats in zeer bijzondere situaties. Eiser heeft niet aannemelijk gemaakt dat in zijn geval een dergelijke bijzondere situatie zich voordeed. Niet is gebleken dat eiser ten tijde van zijn verblijf in de inrichting hogere noodzakelijke bestaanskosten had die niet door de toepasselijke bijstandsnorm werden gedekt. Daarbij merkt de rechtbank op dat het eisers eigen keuze is om een auto te hebben. De rechtbank begrijpt dat een auto gemakkelijker is dan het openbaar vervoer als eiser voor werk of stage op zeer vroege of late tijdstippen ergens moet zijn, maar het is niet onmogelijk. Daarbij is niet gebleken dat eiser in de hier te beoordelen periode werk had waarvoor hij moest reizen.
23. Ten aanzien van het budgetbeheer overweegt de rechtbank dat het dagelijks bestuur terecht betoogt dat eiser een beroep kon doen op het gemeentelijk budgetbeheer. Dit wordt passend en toereikend geacht. Nu budgetbeheer een lichtere en vrijwillige vorm van begeleiding betreft is de bestaande vertrouwensband tussen eiser en zijn budgetbeheerder niet van een zodanig gewicht dat gemeentelijk budgetbeheer niet passend en toereikend zou zijn.
24. In het bestreden besluit is verder gemotiveerd toegelicht dat eiser niet aannemelijk heeft gemaakt dat hij, in de te beoordelen periode, in een problematische financiële situatie verkeerde en dat die situatie niet op andere wijze was op te lossen dan met verhoging van de bijstand. De afstemming is dus door het dagelijks bestuur beoordeeld en het bestreden besluit bevat in zoverre ook een kenbare motivering waarom het dagelijks bestuur geen reden ziet voor afstemming. Anders dan eiser betoogt is daarmee in deze zaak geen sprake van een situatie waarop de uitspraak van de rechtbank Limburg betrekking had.
25. Zoals hiervoor is geoordeeld vormen de kosten van de auto en het budgetbeheer geen bijzonder situatie die noopt tot afstemming op grond van artikel 18 van de Pw.
26. Eiser stelt tot slot nog dat sprake is van strijd met het gelijkheidsbeginsel omdat hij zich moet verantwoorden voor de kosten van de auto en het budgetbeheer terwijl andere bijstandsgerechtigden bij wie de instellingsnorm niet van toepassing is dat niet hoeven. Hij heeft daarin geen vrije keuze zoals dat wel geldt voor die groep bijstandsgerechtigden. De rechtbank volgt eiser hierin niet. Van strijd met het gelijkheidsbeginsel kan in dit verband geen sprake zijn, aangezien er nu juist geen sprake is van gelijke gevallen die ongelijk worden behandeld. Op eiser is immers de instellingsnorm en niet de algemene bijstandsnorm van toepassing is.
Conclusie
27. Gelet op het vorenstaande heeft het dagelijks bestuur terecht de uitkering per 28 juli 2025 toegekend naar de norm van een alleenstaande die in een inrichting verblijft, inclusief een verhoging van € 45,00 per maand.
28. Het beroep is ongegrond. Dat betekent dat eiser geen gelijk krijgt. Eiser krijgt daarom het griffierecht niet terug. Hij krijgt ook geen vergoeding van zijn proceskosten.
Beslissing
De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
Deze uitspraak is gedaan door mr. S.A.J. de Jong-Nibourg, voorzitter, en mr. R.H. van Marle en mr. R.A. de Wit, leden, in aanwezigheid van drs. M.T. Petersen, griffier. Uitgesproken in het openbaar op 22 oktober 2026.
|
griffier |
voorzitter |
Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op:
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Centrale Raad van Beroep waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden.
Digitaal hoger beroep instellen kan via “Formulieren en inloggen” op www.rechtspraak.nl. Hoger beroep instellen kan eventueel ook nog steeds door verzending van een brief aan de Centrale Raad van Beroep, Postbus 16002, 3500 DA Utrecht.
Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Centrale Raad van Beroep vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.
Bijlage: voor deze uitspraak belangrijke wet- en regelgeving
Participatiewet
Artikel 1. Begrippen
(…)
f. inrichting:
1°.een instelling die zich blijkens haar doelstelling en feitelijke werkzaamheden richt op het bieden van verpleging of verzorging aan aldaar verblijvende hulpbehoevenden;
2°.een instelling die zich blijkens haar doelstelling en feitelijke werkzaamheden richt op het bieden van slaapgelegenheid, waarbij de mogelijkheid van hulpverlening of begeleiding gedurende meer dan de helft van ieder etmaal aanwezig is.
Artikel 18. Afstemming
1. Het college stemt de bijstand en de daaraan verbonden verplichtingen af op de omstandigheden, mogelijkheden en middelen van de belanghebbende.
Artikel 23. Normen in inrichting
1.
Bij een verblijf in een inrichting is de norm per kalendermaand, indien het betreft:
a. een alleenstaande of een alleenstaande ouder: € 449,44;
b. gehuwden: € 699,11.
2. Het bedrag van de norm, bedoeld in het eerste lid, wordt verhoogd met:
a. voor een alleenstaande of een alleenstaande ouder € 47,00;
b. voor gehuwden € 106,00.
3. Indien een van de gehuwden in een inrichting verblijft, is de norm de som van de normen die voor ieder van hen als alleenstaande of alleenstaande ouder zouden gelden.