Arbeidsrecht

Werkgever heeft werknemer op staande voet ontslagen. Werkgever meent dat werknemer middels een eigen…

Rechtbank Gelderland, 30 september 2026

Zaakgegevens

Op 30 september 2026 heeft de Rechtbank Gelderland uitspraak gedaan in een zaak over arbeidsrecht.

Instantie
Rechtbank Gelderland
Zittingsplaats
Zutphen
Datum uitspraak
30 september 2026
Datum publicatie
15 oktober 2026
Zaaknummer
K/5002/12281419
Rechtsgebied
Civiel recht Arbeidsrecht
Procedure
Beschikking
ECLI
ECLI:NL:RBGEL:2026:8029
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Werkgever heeft werknemer op staande voet ontslagen. Werkgever meent dat werknemer middels een eigen onderneming heeft geconcurreerd met werkgever. Dit zou werknemer op heimelijke wijze en onder werktijd hebben gedaan. Ook zou werknemer deze werkzaamheden hebben voortgezet, nadat hij was gesommeerd om daarmee te stoppen. In deze procedure wordt - onder meer - het ontslag op staande voet vernietigd. Wel wordt de arbeidsovereenkomst ontbonden, omdat de arbeidsverhouding tussen partijen ernstig is verstoord. Werkgever moet werknemer een transitievergoeding betalen.

Uitspraak

RECHTBANK GELDERLAND

Civiel recht

Kantonrechter

Zittingsplaats Zutphen

Zaaknummers / rekestnummers:

12281419 \ HA VERZ 26-39

12281415 \ HA VERZ 26-38

Beschikking van 30 september 2026

in de zaken

12281419 \ HA VERZ 26-39:

[verzoeker] ,

te [woonplaats] ,

verzoeker, tevens verweerder,

hierna te noemen: [verzoeker] ,

gemachtigde: mr. M.C.G.M. van den Heuvel,

tegen

de besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid

[verweerder] B.V.,

te [vestigingsplaats] ,

verweerster, tevens verzoekster,

hierna te noemen: [verweerder] ,

gemachtigde: mr. M. Sahman,

en

12281415 \ HA VERZ 26-38:

de besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid

[verweerder] B.V.,

te [vestigingsplaats] ,

verzoekster,

hierna te noemen: [verweerder] ,

gemachtigde: mr. M. Sahman,

tegen

[verzoeker] ,

te [woonplaats] ,

verweerder,

hierna te noemen: [verzoeker] ,

gemachtigde: mr. M.C.G.M. van den Heuvel.

1 De procedure

1.1.

Op 19 juni 2026 heeft [verzoeker] een verzoekschrift met producties ingediend dat primair strekt tot vernietiging van het ontslag op staande voet en subsidiair tot toekenning van een billijke vergoeding. [verweerder] heeft een verweerschrift, tevens houdende (voorwaardelijk) tegenverzoek ingediend met producties. Daarna hebben beide partijen nog aanvullende producties ingediend.

1.2.

Daarnaast heeft [verweerder] op 19 juni 2026 een verzoekschrift met producties ingediend dat strekt tot toekenning van een gefixeerde schadevergoeding.

1.3.

Partijen hebben verzocht hun verzoeken gelijktijdig te behandelen. Op 1 september 2026 heeft de mondelinge behandeling daarom gelijktijdig plaatsgevonden, waarbij door partijen spreekaantekeningen zijn overgelegd en voorgedragen en waarvan door de griffier aantekeningen zijn gemaakt.

1.4.

De verzoeken- en tegenverzoeken worden in een beschikking beoordeeld en de beschikking is bepaald op vandaag.

2 De feiten

2.1.

[verweerder] is een onderneming die actief is in de glaszettersbranche waarbij zij glasprojecten verricht voor aannemers, particulieren en bedrijven. [persoon] (hierna: [persoon] ) is (middellijk) enig aandeelhouder en bestuurder van [verweerder] .

2.2.

[verzoeker] , geboren op [geboortedag] 1988, is sinds 1 april 2017 in dienst getreden bij [verweerder] in de functie van [functie 1] voor 39,25 uren per week. Op de arbeidsovereenkomst is de cao voor het schilders-, afwerkings-, vastgoedonderhoud- en glaszetbedrijf van toepassing verklaard.

2.3.

Vanaf 2022 hebben partijen gesprekken gevoerd over de participatie van [verzoeker] binnen [verweerder] . In januari 2024 is [verzoeker] gepromoveerd tot [functie 2] .

2.4.

Op 28 april 2025 heeft [verzoeker] een eenmanszaak genaamd ‘ [bedrijf] ’ opgericht.

2.5.

Op 23 juli 2025 heeft [verzoeker] [persoon] per brief verzocht om uiterlijk 2 augustus 2025 schriftelijk kenbaar te maken hoe [persoon] de toekomst van [verzoeker] bij [verweerder] voor zich ziet en op welke wijze het participatietraject vorm zal krijgen.

2.6.

Daarop heeft [persoon] bij brief van 31 juli 2025 voorgesteld om daarover op 27 augustus 2025 in gesprek te gaan.

2.7.

Op 28 augustus 2025 heeft tussen partijen een gesprek plaatsgevonden. Daarbij heeft [persoon] kenbaar gemaakt dat binnen de familie onvoldoende draagvlak bestond voor een aandelenparticipatie van [verzoeker] . Partijen hebben afgesproken dat [persoon] op 18 september 2025 zou terugkomen op een voorstel over aandelenparticipatie of een winstuitkering. Op 29 augustus 2025 heeft [verzoeker] aangegeven dat zijn voorkeur, gelet op de familieverhoudingen, uitging naar een winstuitkering.

2.8.

Bij e-mail van 19 september om 01.06 uur heeft [verzoeker] zich ziekgemeld bij [verweerder] . In de e-mail heeft hij geschreven dat de aanhoudende onduidelijkheid en het herhaaldelijk uitblijven van concrete afspraken rondom zijn toekomst binnen [verweerder] daartoe hebben geleid.

2.9.

Op 24 september 2025 heeft [verzoeker] – voor zover relevant – het volgende aan [persoon] gestuurd:

“(…)

Op de ochtend van 29 augustus heb ik aangegeven af te zien van de optie aandelen, omdat ik geen tweespalt in de familie wil veroorzaken en ook omdat het vertrouwen in mij daarin blijkbaar ontbreekt. Jij gaf aan hetzelfde gevoel te hebben. Op dat moment heb ik ook voorgesteld om creatief te kijken naar een mogelijkheid voor samenwerking met mijn eigen bedrijf.

(…)

Ik ben bereid om een gesprek te voeren, maar alleen wanneer er voorafgaand zwart-op-wit het volgende voorligt:

(…)

2. Een uitgewerkt voorstel voor de optie samenwerking met mijn eigen bedrijf.”

2.10.

Daarop heeft [persoon] op 29 september 2025 – voor zover relevant – het volgende gereageerd:

“Punt 2: is geen optie, omdat dit niet mogelijk is omdat jij ook als werknemer op de loonlijst staat. De beloningen welke jij van ons ontvangt krijg jij als werknemer; jouw bedrijf valt hier verder buiten. Dit is ons ook zo geadviseerd door onze extern adviseur;”

2.11.

Op 21 oktober 2025 heeft [verweerder] aangegeven dat op advies van de bedrijfsarts mediation zal worden gestart. Het mediationtraject is op 9 april 2026 formeel beëindigd.

2.12.

Bij e-mail van 16 april 2025 heeft [persoon] [verzoeker] uitgenodigd voor een gesprek. In de e-mail staat verder – voor zover relevant – het volgende:

“Ik schrijf je deze brief omdat ik gisteravond iets heb moeten vernemen waar ik nog steeds met stomheid geslagen van ben.

Gisteravond, 15 april 2026, ben jij gesignaleerd in Wehl, op [adres] , omstreeks 18.00 uur. Je stond daar met een aanhanger vol glas van AGC. Je was een klus aan het uitvoeren. Er zijn foto’s en video’s van gemaakt.

(…)

Je claimt sinds september vorig jaar arbeidsongeschikt te zijn wegens ziekte. We betalen al meer dan zeven maanden keurig jouw salaris door en hebben op alle mogelijke manieren geprobeerd om er samen met jou uit te komen. Dat de mediation niet is gelukt is niet aan ons te wijten. Maar aan wat jij hebt gedaan, [verzoeker] . We hebben je verteld hoe zeer wij ontsteld zijn door wat wij na jouw ziekmelding in jouw afwezigheid hebben aangetroffen. Visitekaartjes van jouw eigen onderneming, offertes, werkbonnen. [verzoeker] , je hebt gewoon jouw eigen bedrijf in ons bedrijf lopen runnen, tijdens werktijd, met gebruikmaking van onze klanten, relaties, werknemers en bedrijfseigendommen.”

2.13.

Op 17 april 2025 heeft een gesprek tussen partijen plaatsgevonden. Diezelfde dag heeft [verweerder] een aanbod voor een vaststellingsovereenkomst gedaan. [verzoeker] heeft dit aanbod niet geaccepteerd.

2.14.

Op 20 april 2026 is [verzoeker] op staande voet ontslagen. In de ontslagbrief staat – voor zover relevant – het volgende:

“Je bent sinds september 2025 arbeidsongeschikt wegens ziekte. Desondanks ben jij op 15 april 2026 betrapt terwijl je ’s avonds in Wehl, op [adres] , een glasklus aan het uitvoeren was. Je stond daar met een aanhanger vol glas van AGC. Er zijn foto’s en video’s van gemaakt.

Je voerde glaswerk uit. Precies datgene waarvan jij eerder beweerde dat dat via [persoon] zou verlopen. Of het nu om een privéklus gaat of om werkzaamheden voor jouw onderneming maakt in wezen niet uit. Je claimt arbeidsongeschikt te zijn, maar je bent kennelijk wel in staat om ’s avonds glasklussen uit te voeren. Dat is hoe dan ook een grove schending van je verplichtingen als werknemer en misbruik van de situatie.

Dit staat niet op zichzelf. We hebben je eerder al geconfronteerd met het feit dat je zonder onze toestemming een eigen concurrerende onderneming hebt opgericht en gerund, [bedrijf] . Je hebt dat gedaan onder werktijd, met gebruikmaking van onze middelen, onze werknemers en onze klanten.

(…)

Je verweerde je destijds door te stellen dat je enkel in het belang van [persoon] zou hebben gehandeld en dat glaswerk via [persoon] zou verlopen. Dat was niet waar en dat wisten we toen al. Wat je op 15 april hebt gedaan bevestigt dat je hebt gelogen.”

3 Het geschil

3.1.

Allereerst verzoekt [verzoeker] in zaak 12281419 \ HA VERZ 26-39 om, bij wijze van voorlopige voorziening, [verweerder] te veroordelen om het overeengekomen salaris te betalen vanaf 20 april 2026 tot aan het moment waarop de arbeidsovereenkomst tussen partijen rechtsgeldig is geëindigd en [persoon] te verplichten om [verzoeker] in staat te stellen de bedongen werkzaamheden te verrichten, onder verbeurte van een dwangsom. Daarnaast verzoekt [verzoeker] , zoveel mogelijk uitvoerbaar bij voorraad, – samengevat – het volgende:

primair

I. het ontslag op staande voet te vernietigen,

II. [verweerder] te verplichten om [verzoeker] binnen 24 uur na betekening van de beschikking, maar niet eerder dan dat [verzoeker] hiertoe door de bedrijfsarts in staat wordt geacht, toe te laten tot de overeengekomen werkzaamheden, onder verbeurte van een dwangsom,

III. [verweerder] te veroordelen tot betaling van het salaris van [verzoeker] ter hoogte van € 4.794,62 bruto per maand, te vermeerderen met de vakantiebijslag en overige emolumenten, waaronder de netto vergoeding van € 350,00 per maand, te vermeerderen met de wettelijke verhoging,

subsidiair

IV. [verweerder] te veroordelen tot betaling van een billijke vergoeding van

€ 50.000,00,

V. toekenning van een vergoeding wegens onregelmatige opzegging,

VI. [verweerder] te veroordelen tot betaling van een transitievergoeding ter hoogte van € 18.129,79 bruto,

meer subsidiair

VII. voor het geval de arbeidsovereenkomst wel is beëindigd door het ontslag op staande voet, [verweerder] te veroordelen tot betaling van de transitievergoeding ter hoogte van € 18.129,79,

primair en subsidiair

VIII. [verweerder] te veroordelen tot betaling aan [verzoeker] van de wettelijke rente vanaf het moment van opeisbaarheid van de hiervoor genoemde bedragen tot de dag van volledige betaling,

IX. [verweerder] te veroordelen tot betaling aan [verzoeker] van de volledige advocaatkosten ter hoogte van € 13.039,00,

X. [verweerder] te veroordelen in de kosten van deze procedure.

3.2.

[persoon] voert verweer en betoogt dat de verzoeken van [verzoeker] moeten worden afgewezen. [persoon] heeft een tegenverzoek gedaan. [persoon] verzoekt (voorwaardelijk) dat de arbeidsovereenkomst, uitvoerbaar bij voorraad, wordt ontbonden. Primair meent zij dat sprake is van verwijtbaar handelen van [verzoeker] , subsidiair is er volgens haar sprake van een verstoorde arbeidsverhouding en meer subsidiair is er sprake van een combinatie van omstandigheden op grond waarvan in redelijkheid van [verweerder] niet kan worden gevergd om de arbeidsovereenkomst te laten voortduren.

[verzoeker] voert verweer en meent dat hem ook bij ontbinding van de arbeidsovereenkomst een transitievergoeding en een billijke vergoeding moeten toekomen.

3.3.

Daarnaast heeft [verweerder] in zaak 12281415 \ HA VERZ 26-38 verzocht om [verzoeker] te veroordelen tot betaling aan [verweerder] van de gefixeerde schadevergoeding ter hoogte van € 7.249,47 bruto, te vermeerderen met de wettelijke rente.

4 De beoordeling

van het verzoek in zaak 12281419 \ HA VERZ 26-39

De voorlopige voorziening

4.1.

Een voorlopige voorziening op grond van artikel 223 Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering (hierna: Rv) kan alleen worden getroffen voor de duur van het geding. In deze beschikking wordt al in de hoofdzaak beslist, en daarom is er geen reden meer om te beslissen op het verzoek van [verzoeker] een voorlopige voorziening te treffen.

Het ontslag op staande voet

4.2.

Het gaat in deze zaak allereerst om de vraag of de opzegging van de arbeidsovereenkomst op 20 april 2026 (het ontslag op staande voet) rechtsgeldig is. [verzoeker] verzoekt immers primair om het ontslag op staande voet te vernietigen. De medegedeelde reden voor het ontslag op staande voet komt erop neer dat [verzoeker] volgens [verweerder] op heimelijke wijze een concurrerende onderneming heeft opgericht en geëxploiteerd, met gebruikmaking van de positie, tijd, middelen, werknemers en klanten van [verweerder] .

4.3.

[verweerder] stelt daartoe dat [verzoeker] klanten van [verweerder] heeft overgeheveld naar zijn eigen onderneming door vanuit die onderneming offertes voor glaswerk uit te brengen. Ook zou hij monteurs van [verweerder] hebben ingezet voor eigen projecten, onder werktijd facturen hebben gemaakt voor klanten van [verweerder] en voor klanten van [bedrijf] , en ten behoeve van zijn eigen onderneming onder werktijd een bijeenkomst van de gemeente hebben bijgewoond. Daarnaast zou [verzoeker] bij andere bedrijven glaswerk hebben besteld voor zijn eigen onderneming. Volgens [verweerder] runde [verzoeker] daarmee feitelijk een ‘winkel in een winkel’ en heeft hij [verweerder] bestolen. Dit alles zou zonder medeweten of toestemming van [verweerder] zijn gebeurd. [verweerder] heeft dit onderwerp tijdens het mediationtraject met [verzoeker] besproken en hem vervolgens bij brief van 26 maart 2026 gesommeerd om met onmiddellijke ingang alle activiteiten voor en via zijn onderneming te staken en gestaakt te houden, en zich te onthouden van ieder contact met klanten en relaties van [verweerder] . Volgens [verweerder] heeft [verzoeker] die sommatie genegeerd. Hij zou op 15 april 2026 ’s avonds op heterdaad zijn betrapt terwijl hij bij een woning in Wehl glaswerkzaamheden uitvoerde met een aanhanger met glas dat niet via [verweerder] was besteld. Daarmee heeft [verzoeker] volgens [verweerder] het vertrouwen in haar tot in de kern geschaad.

4.4.

Volgens [verzoeker] is geen sprake van het op heimelijke wijze beconcurreren van [verweerder] via [bedrijf] . [verweerder] , en in het bijzonder [persoon] , was volgens [verzoeker] volledig op de hoogte van de werkzaamheden die hij via [bedrijf] verrichtte. In het kader van de toekomstplannen die [persoon] en [verzoeker] hadden voor [verweerder] , heeft [verzoeker] in april 2025 [bedrijf] opgericht met als doel extra werk te genereren. Dat was volgens [verzoeker] nodig, omdat [verweerder] regelmatig een klant niet kon bedienen die op zoek was naar één bedrijf dat ook andere verduurzamingsoplossingen kon aanbieden, zoals het vernieuwen van kozijnen of spouwmuurisolatie. Bovendien verliepen volgens [verzoeker] alle werkzaamheden met betrekking tot glaswerk via [verweerder] en werden die werkzaamheden rechtstreeks aan de klant gefactureerd. Daarbij is volgens [verzoeker] van belang dat hij weliswaar de facturering verzorgde, maar onder meer [persoon] zelf verantwoordelijk was voor het debiteurenbeheer. [verzoeker] had geen toegang tot de bank. Daarnaast lagen volgens [verzoeker] de visitekaartjes van [bedrijf] bij [verweerder] op de balie. Ook werd gewerkt vanuit een desktop vanaf de balie, die ook voor [persoon] toegankelijk was, en maakte [verzoeker] gebruik van het info-e-mailadres van [verweerder] , dat eveneens voor [persoon] toegankelijk was. Kortom, alles geschiedde volgens [verzoeker] in openheid en transparantie met [verweerder] . Tot slot waren de werkzaamheden die [verzoeker] heeft verricht op 15 april 2026 een vriendendienst en hadden deze niets te maken met zijn eigen onderneming.

4.5.

Bij het verwijt van [verweerder] zijn volgens de kantonrechter drie onderdelen te onderscheiden, namelijk (i) het concurreren met [verweerder] middels een eigen onderneming, (ii) het op heimelijke wijze en onder werktijd exploiteren van die onderneming en (iii) het voortzetten van die werkzaamheden nadat [verzoeker] was gesommeerd om daarmee te stoppen. Bij de beoordeling van de vraag of het voorgaande een dringende reden in de zin van artikel 7:677 lid 1 BW oplevert, moeten alle omstandigheden van het geval, in onderling verband en samenhang, in aanmerking worden genomen. Dit betreffen onder meer de aard en de ernst van hetgeen de werkgever als dringende reden aanmerkt, en verder onder meer de aard van de dienstbetrekking, de duur ervan en de wijze waarop de werknemer de dienstbetrekking heeft vervuld, alsook de persoonlijke omstandigheden van de werknemer, zoals zijn leeftijd en de gevolgen die het ontslag op staande voet voor hem zouden hebben. De stelplicht en – bij voldoende gemotiveerde betwisting door de werknemer – bewijslast van de dringende reden rusten op de werkgever.

Hierna zal per onderdeel worden bezien of het verwijt van [verweerder] standhoudt en, in het verlengde daarvan, een dringende reden oplevert.

4.6.

Volgens [verweerder] waren de door [verzoeker] verrichte werkzaamheden allereerst concurrerend. De kantonrechter volgt dat standpunt niet. De door [verweerder] overgelegde offertes die door [bedrijf] zijn uitgebracht, zien, met uitzondering van één offerte, steeds op werkzaamheden waarbij naast glaswerk ook een andere werkzaamheid is geoffreerd. Daarnaast heeft [verzoeker] zelf enkele offertes overgelegd waaruit blijkt dat de glaswerkfacturen van [verweerder] rechtstreeks aan de klant werden doorgeleid. De door [verweerder] overgelegde offerte van [bedrijf] , waarbij een ander glasbedrijf was ingeschakeld, heeft [verzoeker] verklaard vanuit het feit dat [verweerder] uitsluitend klanten in de Achterhoek wilde bedienen en de betreffende klantvraag buiten dit gebied lag. Hoewel [verweerder] tijdens de mondelinge behandeling heeft weersproken dat zij slechts klanten in Doetinchem bediende, heeft zij dit niet onderbouwd. Dat [verzoeker] klanten van [verweerder] naar zijn eigen onderneming heeft overgeheveld, blijkt uit de overgelegde stukken niet. Ook heeft [verweerder] niet onderbouwd op welke wijze [verzoeker] het bedrijfsdebiet van [verweerder] zou hebben aangetast of haar anderszins zou hebben benadeeld. Dat geldt zowel voor de gestelde inzet van personeel, middelen en tijd als voor de overige verwijten op dit punt. In het verlengde daarvan is niet gebleken dat [verzoeker] heeft geconcurreerd met [verweerder] .

4.7.

Het tweede onderdeel van de aan het ontslag ten grondslag gelegde reden betreft het verwijt dat [verzoeker] zijn eigen onderneming onder werktijd en op heimelijke wijze heeft geëxploiteerd. [verweerder] stelt dat zij slechts wist van, en toestemming had gegeven voor, de oprichting van een onderneming op het gebied van verduurzamingsadvies in de avonduren, waarbij het glaswerk via [verweerder] zou verlopen. Volgens [verzoeker] hebben partijen in het verleden wel gesproken over een dergelijke onderneming, maar heeft die nooit daadwerkelijk vorm gekregen. Daarvan is geen schriftelijke toestemming aanwezig en de gesprekken over [bedrijf] hebben volgens [verzoeker] op dezelfde informele wijze plaatsgevonden.

De kantonrechter acht in dit verband van belang dat [verzoeker] na zijn ziekmelding, in het kader van zijn toekomst binnen [verweerder] , drie opties heeft voorgesteld, waarvan één optie een samenwerking met zijn eigen onderneming betrof. Daarop heeft [persoon] gereageerd dat die optie niet mogelijk is, omdat [verzoeker] op de loonlijst van [verweerder] staat (zie onder punt 2.9 en 2.10). Volgens [verweerder] ziet die correspondentie op het bedrijfje dat [verzoeker] op het gebied van verduurzamingsadvies in de avonduren zou runnen. In het licht van de betwisting van [verzoeker] heeft [verweerder] dat standpunt echter onvoldoende onderbouwd. Daar komt bij dat [verzoeker] heeft gesteld dat de visitekaartjes van [bedrijf] gewoon bij [verweerder] op de balie lagen en dat [persoon] zelf toegang had tot de desktop en het info-e-mailadres van waaruit [verzoeker] werkte. Onder deze omstandigheden had het op de weg van [verweerder] gelegen om haar stelling dat [verzoeker] de onderneming onder werktijd op heimelijke wijze runde, nader te onderbouwen. Zij had bijvoorbeeld correspondentie kunnen overleggen met de extern adviseur met wie [persoon] overleg heeft gevoerd over de wijze van participatie van [verzoeker] binnen [verweerder] waarbij kennelijk ook is gesproken over het betrekken van de eigen onderneming van [verzoeker] . Dat heeft [verweerder] niet gedaan, en dat komt voor haar rekening.

4.8.

Het laatste onderdeel dat [verweerder] aan het ontslag op staande voet ten grondslag heeft gelegd, betreft het verwijt dat [verzoeker] niet is gestopt met de werkzaamheden nadat hij daartoe was gesommeerd. Het gaat daarbij om het incident van 15 april 2026, waarbij [verweerder] zou hebben ontdekt dat [verzoeker] tijdens ziekte een ‘glasklus uitvoerde’ met glas dat niet via [verweerder] was besteld. Zoals hiervoor al is overwogen, is niet komen vast te staan dat [verzoeker] [verweerder] op heimelijke wijze heeft beconcurreerd. Hetzelfde geldt voor het verwijt dat [verweerder] [verzoeker] maakt naar aanleiding van de werkzaamheden op 15 april 2026. Dat [verzoeker] het glas op naam van zijn onderneming heeft besteld, betekent nog niet dat sprake is van heimelijke concurrentie. [verzoeker] heeft aangevoerd dat het hier om een vriendendienst ging en onder verwijzing naar een betaalspecificatie aangevoerd dat hij het glaswerk slechts heeft voorgeschoten voor deze vrienden. Hierop heeft [verweerder] slechts aangevoerd dat die lezing ‘ongeloofwaardig’ is en het hier een ‘beunklus’ betreft. Dat is in het licht van hetgeen door [verzoeker] is aangevoerd, onvoldoende. Opgemerkt wordt nog dat, als [verweerder] [verzoeker] had willen aanspreken op het feit dat hij tijdens ziekte werkzaamheden verrichtte, daarvoor ook andere arbeidsrechtelijke mogelijkheden bestonden.

4.9.

Verder geldt dat niet kan worden uitgesloten dat de omvang en de wijze waarop [verzoeker] zijn eigen onderneming exploiteerde, niet tot in detail bij [verweerder] bekend waren. Die onbekendheid maakt echter nog niet dat [verzoeker] daarvan een verwijt kan worden gemaakt, laat staan dat dit tot de conclusie leidt dat sprake is van een dringende reden. Volgens [verweerder] had [verzoeker] binnen het bedrijf feitelijk een eigen koninkrijk, waar geen controle op was. Gelet op de positie van [verzoeker] binnen [verweerder] en de gesprekken die partijen hebben gevoerd over de toekomst van [verweerder] en de rol van [verzoeker] daarin, had het juist op de weg van [verweerder] gelegen om duidelijkere kaders te scheppen waarbinnen [verzoeker] zich diende te bewegen.

4.10.

Gelet op het voorgaande bestond er voor [verweerder] geen dringende reden om de arbeidsovereenkomst met [verzoeker] zonder zijn instemming op te zeggen. Het ontslag op staande voet is dus niet rechtsgeldig. In het midden kan daarom blijven of er sprake is geweest van een onverwijld gegeven ontslag op staande voet en of de dringende reden van het ontslag op staande voet onverwijld is medegedeeld. Dat betekent dat het primaire verzoek van [verzoeker] tot vernietiging van het ontslag op staande voet, zal worden toegewezen (artikel 7:681 lid 1 BW).

Loondoorbetaling

4.11.

Omdat de opzegging van de arbeidsovereenkomst (het ontslag op staande voet) wordt vernietigd, is de arbeidsovereenkomst niet op 20 april 2026 geëindigd. Dat brengt mee dat [verzoeker] recht heeft op loon en dat de vordering van [verzoeker] tot loonbetaling zal worden toegewezen. [verzoeker] heeft betoogd dat zijn loon

€ 4.794,62 exclusief vakantiebijslag en overige emolumenten betrof, waaronder € 350,00 welke [verzoeker] iedere maand cash zou hebben ontvangen. [verweerder] heeft betwist dat [verzoeker] maandelijks een aanvullende contante betaling ontving. [verzoeker] heeft zijn stelling niet onderbouwd en het recht op deze contante betaling blijkt evenmin uit de arbeidsovereenkomst. Daarnaast heeft [verzoeker] niet gesteld waaruit de andere overige emolumenten bestaan.

4.12.

Gelet op het voorgaande zal [verweerder] worden veroordeeld tot betaling van

€ 4.794,62 exclusief vakantiebijslag vanaf 20 april 2026.

4.13.

De gevorderde wettelijke verhoging en de wettelijke rente zullen ook worden toegewezen, omdat [persoon] het loon te laat heeft betaald. De wettelijke verhoging zal worden beperkt tot 25%, hetgeen met het oog op de omstandigheden billijk voorkomt.

Wedertewerkstelling

4.14.

Gelet op hetgeen hierna ten aanzien van de ontbinding van de arbeidsovereenkomst wordt overwogen, zal de door [verzoeker] verzochte wedertewerkstelling niet worden toegewezen.

Advocaatkosten

4.15.

Tot slot vordert [verzoeker] een vergoeding van zijn volledige advocaatkosten. Volgens [verzoeker] heeft hij deze kosten gemaakt om onder meer zijn rechtspositie te kunnen vaststellen en om deze procedure te starten om weer te kunnen voorzien in zijn levensonderhoud. Een veroordeling in de werkelijk gemaakte proceskosten kan alleen worden toegewezen in buitengewone omstandigheden, zoals misbruik van procesrecht of onrechtmatig handelen. De kantonrechter overweegt dat door [verzoeker] niet is gesteld of anderszins is gebleken dat sprake is van misbruik van procesrecht of onrechtmatig procederen door [verweerder] . Evenmin heeft [verweerder] dermate verwijtbaar gehandeld in aanloop naar het einde van de arbeidsovereenkomst, dat sprake zou moeten zijn van volledige vergoeding van de advocaatkosten. Het gebruikelijke stelsel van het liquidatietarief is hier van toepassing. Deze vordering zal daarom worden afgewezen.

De overige verzoeken van [verzoeker]

4.16.

Nu het primaire verzoek van [verzoeker] (grotendeels) zal worden toegewezen, kunnen zijn subsidiaire en meer subsidiaire verzoek onbesproken blijven.

Proceskosten

4.17.

[verweerder] zal als de in het ongelijk gestelde partij in de kosten van de procedure worden veroordeeld. De proceskosten van [verzoeker] worden vastgesteld en begroot op € 1.102,00 (€ 93,00 aan griffierecht, € 865,00 aan salaris gemachtigde en

€ 144,00 aan nakosten), plus de kosten van betekening zoals vermeld in de beslissing.

van het verzoek in zaak 12281415 \ HA VERZ 26-38

4.18.

Nu het gegeven ontslag op staande voet zal worden vernietigd, is geen sprake van een situatie als bedoeld in artikel 7:677 lid 2 en lid 3 BW die aanleiding geeft tot toewijzing van het verzoek om gefixeerde schadevergoeding van [verweerder] . Dit verzoek zal daarom worden afgewezen.

4.19.

Het voorgaande betekent dat [verweerder] de proceskosten van [verzoeker] moet betalen. Gelet op de nauwe samenhang met zaak 12281419 \ HA VERZ 26-39, zullen de proceskosten van [verzoeker] worden begroot op € 576,50 (0,5 x € 865,00 aan salaris gemachtigde en € 144,00 aan nakosten), te vermeerderen met de kosten van betekening zoals vermeld in de beslissing.

van het (voorwaardelijke) tegenverzoek in zaak 12281419 \ HA VERZ 26-39

Het voorwaardelijke ontbindingsverzoek

4.20.

[verweerder] heeft – voor het geval dat wordt vastgesteld dat er na 20 april 2026 nog sprake is van een arbeidsovereenkomst tussen partijen – een voorwaardelijk verzoek tot ontbinding van de arbeidsovereenkomst ingediend. [verweerder] verzoekt de arbeidsovereenkomst te ontbinden vanwege verwijtbaar handelen of nalaten van [verzoeker] (e-grond), dan wel een verstoorde arbeidsverhouding (g-grond), dan wel een combinatie van de e- en g-grond (i-grond). Op dit voorwaardelijke verzoek zal worden beslist, omdat het ontslag op staande voet wordt vernietigd als gevolg waarvan er na 20 april 2026 nog sprake is van een arbeidsovereenkomst tussen partijen. De arbeidsovereenkomst kan alleen worden ontbonden als daar een redelijke grond voor is en herplaatsing van de werknemer binnen een redelijke termijn, al dan niet met behulp van scholing, in een andere passende functie niet mogelijk is of niet in de rede ligt (artikel 7:669 lid 1 BW). Verder mag er geen opzegverbod aan de ontbinding van de arbeidsovereenkomst in de weg staan.

4.21.

De arbeidsovereenkomst zal niet worden ontbonden wegens verwijtbaar handelen van [verzoeker] . Hiervoor is immers geoordeeld dat niet is komen vast te staan dat [verzoeker] [verweerder] op heimelijke wijze heeft beconcurreerd.

4.22.

Subsidiair legt [verweerder] een verstoorde arbeidsverhouding aan het voorwaardelijk ontbindingsverzoek ten grondslag, zodanig dat van haar in redelijkerwijs niet kan worden gevergd de arbeidsovereenkomst voort te zetten. Bij de beoordeling van deze grond stelt de kantonrechter voorop dat het moet gaan om een ernstig en duurzaam verstoorde arbeidsverhouding. De kantonrechter oordeelt dat daarvan in dit geval sprake is. Daarbij zijn de volgende omstandigheden redengevend.

4.23.

Uit de beschikbare stukken en het verhandelde ter zitting blijkt dat op de werkvloer een informele sfeer heerste. Partijen begonnen de werkdag doorgaans met een kop koffie, waarna zij de dag en de planning bespraken. De onderlinge verstandhouding was lange tijd goed. [verzoeker] werd bovendien gepromoveerd van [functie 1] tot [functie 2] . Ook zijn er geruime tijd gesprekken gevoerd over zijn mogelijke participatie in het bedrijf van werkgever. Die gesprekken vonden veelal mondeling plaats. Zelfs op het moment waarop [verzoeker] , wegens de door hem ervaren onduidelijkheid over zijn toekomst bij [verweerder] , aandrong op een schriftelijke reactie, bleef [persoon] summier en gaf hij de voorkeur aan een fysieke afspraak om het gesprek voort te zetten. Het ontbreken van duidelijke afspraken heeft ertoe geleid dat de eerste scheurtjes in de arbeidsrelatie zijn ontstaan. Dat gebrek aan helderheid heeft vervolgens zijn weerslag gehad in de standpunten van partijen, nu ieder van hen uitging van een eigen verwachting van de onderlinge samenwerking. Inmiddels staan partijen daarin lijnrecht tegenover elkaar. [verzoeker] stelt dat hij steeds in het belang van [verweerder] heeft gehandeld. [verweerder] daarentegen meent dat [verzoeker] niet loyaal en niet integer is geweest. Juist dit verschil in beleving en verwachting heeft de verhouding tussen partijen onder druk gezet en uiteindelijk bijgedragen aan de ontstane verstoring van de arbeidsrelatie. Partijen hebben daarover meermaals gesproken, onder meer bij de mediator in het kader van de toekomst van [verzoeker] binnen het bedrijf van [verweerder] en daarna tijdens het gesprek op 17 april 2025. Ook deze gesprekken hebben de onderlinge verstandhouding niet kunnen herstellen. De verstoring van de arbeidsrelatie is daarmee duidelijk gegeven. Voor de beoordeling is niet relevant door wie die verstoring is veroorzaakt. Wel staat vast dat de verstoring duurzaam is.

4.24.

Binnen [verweerder] zijn geen reële herplaatsingsmogelijkheden voor [verzoeker] . [verzoeker] bekleedt de functie van [functie 2] en heeft in die rol dagelijks contact met [persoon] . Daarnaast is [verweerder] een klein (familie)bedrijf met ongeveer tien werknemers in dienst en staan er op dit moment geen (passende) vacatures open.

4.25.

Ook staat het opzegverbod tijdens ziekte volgens de kantonrechter niet in de weg aan ontbinding van de arbeidsovereenkomst. Volgens artikel 7:671b lid 6 sub a BW kan de kantonrechter de arbeidsovereenkomst ontbinden als de opzegging geen verband houdt met de ziekte van de werknemer. Zoals hiervoor is overwogen, ontstonden de eerste spanningen in de verhouding tussen partijen al vóór de ziekmelding van [verzoeker] . Ook het geschil tussen partijen over de aard en omvang van de werkzaamheden van [bedrijf] ziet voornamelijk op de periode voor die ziekmelding. De aan het ontbindingsverzoek ten grondslag gelegde omstandigheden staan daarmee, anders dan [verzoeker] meent, los van de ziekte.

4.26.

Het voorgaande betekent dat de arbeidsovereenkomst zal worden ontbonden en dat het meer subsidiaire verzoek van [verweerder] geen bespreking behoeft. Het einde van de arbeidsovereenkomst zal worden bepaald op 1 november 2026. Dat is de datum waarop de arbeidsovereenkomst bij regelmatige opzegging zou zijn geëindigd, verminderd met de duur van deze procedure (artikel 7:671b lid 9 sub a BW).

Transitievergoeding

4.27.

Het voorgaande betekent ook dat [verzoeker] recht heeft op betaling van een transitievergoeding. [verweerder] zal daarom worden veroordeeld tot betaling van de transitievergoeding ter hoogte van € 16.541,44. De gevorderde wettelijke rente over de daarover wordt eveneens toegewezen, te rekenen vanaf een maand na de dag waarop de arbeidsovereenkomst is geëindigd, dus vanaf 2 december 2026.

Billijke vergoeding

4.28.

Voor zover [verzoeker] heeft bedoeld ook een billijke vergoeding te verzoeken voor het geval de arbeidsovereenkomst zou worden ontbonden, geldt nog het volgende. Hoewel de ontstane verstoring van de arbeidsverhouding in overwegende mate aan [verweerder] is toe te rekenen, brengt dit niet mee dat haar ter zake daarvan een ernstig verwijt kan worden gemaakt. Bij de beoordeling of [verweerder] een ernstig verwijt kan worden gemaakt, moeten alle omstandigheden van het geval in onderling verband en samenhang, in aanmerking worden genomen. Zoals in het kader van de beoordeling van het ontslag op staande voet is overwogen, was het weliswaar aan [verweerder] om duidelijke(re) kaders te scheppen voor [verzoeker] . Ook is dat ontslag achteraf onjuist geweest. Voor het oordeel dat [verweerder] ernstig verwijtbaar heeft gehandeld is echter meer vereist dan dat zij steken heeft laten vallen.

Proceskosten

4.29.

Gelet op de uitkomst van deze procedure ziet de kantonrechter aanleiding om de proceskosten te compenseren, in die zin dat iedere partij de eigen kosten draagt.

5 De beslissing

De kantonrechter:

op het verzoek in zaak 12281419 \ HA VERZ 26-39

5.1.

vernietigt het ontslag op staande voet,

5.2.

veroordeelt [verweerder] tot betaling aan [verzoeker] van € 4.794,62 brutoloon per maand, te vermeerderen met de vakantiebijslag, vanaf 20 april 2026 tot de dag dat de arbeidsovereenkomst tussen partijen rechtsgeldig is geëindigd, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf de dag van opeisbaarheid tot de dag van betaling,

5.3.

veroordeelt [verweerder] tot betaling aan [verzoeker] van de wettelijke verhoging van 25% over het nog niet betaalde loon tot en met augustus 2026, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf de dag van opeisbaarheid tot de dag van betaling,

5.4.

veroordeelt [verweerder] in de proceskosten van € 1.102,00, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe, te vermeerderen met de kosten van betekening als [verweerder] niet tijdig aan de veroordelingen voldoet en de beschikking daarna wordt betekend,

5.5.

verklaart de veroordelingen onder 5.1 tot en met 5.4 uitvoerbaar bij voorraad,

5.6.

wijst het meer of anders verzochte af,

op het tegenverzoek in zaak 12281419 \ HA VERZ 26-39

5.7.

ontbindt de arbeidsovereenkomst tussen partijen met ingang van 1 november 2026,

5.8.

veroordeelt [verweerder] om aan [verzoeker] een transitievergoeding te betalen van € 16.541,44, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 2 december 2026, tot aan de dag van de gehele betaling,

5.9.

verklaart de veroordelingen onder 5.7 en 5.8 uitvoerbaar bij voorraad,

5.10.

bepaalt dat iedere partij de eigen proceskosten draagt,

5.11.

wijst het meer of anders verzochte af,

in zaak 12281415 \ HA VERZ 26-38

5.12.

wijst het verzoek van [verweerder] af,

5.13.

veroordeelt [verweerder] in de proceskosten van € 576,50, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe, te vermeerderen met de kosten van betekening als [verweerder] niet tijdig aan de veroordelingen voldoet en de beschikking daarna wordt betekend,

5.14.

verklaart de veroordeling onder 5.13 uitvoerbaar bij voorraad.

Deze beschikking is gegeven door mr. G.F. van den Berg, kantonrechter, en in het openbaar uitgesproken op 30 september 2026.

SG