artikel 7:629 lid 3 sub c BW, 7:625 BW, ten onrechte loonstop toegepast.

Op 8 augustus 2025 vindt een gesprek plaats tussen [persoon 1] (hierna: [persoon 1] ), werkend onder supervisie van de bedrijfsarts, en [eiser] . In de terugkoppeling van het spreekuur staat onder meer het volgende:

“ Huidige status:

Er is sprake van ziekte en/of gebrek

Beperkingen:

Er is sprake van beperkingen ten aanzien van de onderste extremiteiten, lokalisatie rechts, o.a voor lopen, staan, tillen. Lopen is op dit moment nog beperkt tot 30 minuten achtereen, en staan ongeveer 15 minuten.

Bij huidig spreekuur wordt geconcludeerd dat de onderlinge werkrelatie niet optimaal aanwezig is. Er is hier dus, onder andere, sprake van een werkprobleem waarop werknemer beperkingen ervaart welk gelegen zijn op het gebied van persoonlijk en sociaal functioneren. De oplossing van een werkprobleem is gelegen op de werkvloer. Daarom worden werkgever en werkneemster geadviseerd om op termijn conform de STECR-richtlijn en NVAB richtlijn om met elkaar in gesprek te gaan en het onderhavige probleem niet alleen te bespreken maar dit ook op te lossen, eerst in een 2-gesprek, indien dit geen resultaat oplevert in bijzijn van een objectieve derde, bv onafhankelijke gespreksleider binnen de organisatie (HR-medewerker, OR-lid, bedrijfsmaatschappelijk werker) of

buiten de organisatie (mediator of arbeids- en or-ganisatiepsycholoog). Een rustpauze in de communicatie is niet wenselijk, is het belangrijk dat werknemer of een belangbehartiger van werknemer in contact blijven met werkgever. Pas indien bovenstaande onvoldoende effect heeft gehad, dan is het advies om Mediation te starten.

Prognose:

Prognose herstel t.a.v. re-integratie is grotendeels afhankelijk van oplossen van werkgerelateerde factoren.”

Op 26 februari, 11 maart en 24 maart 2026 vinden er gesprekken plaats tussen de bedrijfsarts [persoon 2] (hierna: [persoon 2] ) en [eiser] . In de door [persoon 2] opgestelde evaluatie van 24 maart 2026 staat onder meer het volgende:

“Wat is de situatie?

Re-integratie, Tot nu toe: Is (nog) niet gestart.

Re-integratie, Nu | Binnenkort: (Nog) Niet inzetbaar

Waar rekening mee houden?

Werkuren | Toekomst (Nog niet inzetbaar)

Werkuren: De medewerker is nog niet inzetbaar.

Tijdens het vorige consult is geadviseerd om mediation in te schakelen, maar volgens werknemer is dit niet gebeurd. Opnieuw wordt geadviseerd om alle juridische kwesties via haar jurist of advocaat te laten verlopen en om alsnog mediation in te zetten om het arbeidsconflict te doorbreken. Daarnaast spelen er fysieke klachten naast het arbeidsconflict, wat ertoe leidt dat werknemer momenteel volledig arbeidsongeschikt is.

Toekomst (prognose) voor volledige werkhervatting: Hier is nu (nog) geen betrouwbare uitspraak over te doen. (…).

Aandachtsgebieden

De medewerker ervaart belemmeringen in de volgende aandachtsgebieden:

Aanbevolen acties

Aanpak re-integratie

Op 24 april 2026 vindt er een gesprek plaats tussen [persoon 2] en [eiser] . In de door [persoon 2] opgestelde evaluatie staat onder meer het volgende:

“Starten met aangepast werk met tijdelijk minder uren is binnen 2 weken mogelijk.

Werkuren: Is tijdelijk minder uren inzetbaar namelijk ongeveer 4 uur per week.

Toekomst (prognose): Toelichting :Er is sprake van verzuim na een ingreep met redelijk herstel, in combinatie met een lopend arbeidsconflict.

De kniebeperkingen zijn gedeeltelijk afgenomen. Op de vraag of werknemer, los van het arbeidsconflict, met haar huidige kniebeperkingen zou kunnen werken, geeft zij aan dat dit gedeeltelijk mogelijk is.

Tijdens het vorige consult is geadviseerd om mediation in te schakelen. Volgens werknemer is dit echter niet gebeurd. Zij geeft aan momenteel geen contact meer te hebben met de werkgever.

Mijn advies blijft ongewijzigd: het inschakelen van mediation om de werkgerelateerde misverstanden te bespreken en tot een passende oplossing te komen voor beide partijen. Na dit gesprek adviseer ik te starten met eigen werk, opbouwend met 2 keer 2 uur per week (totaal 4 uur per week).”

Op 11 juni 2026 stuurt de gemachtigde van Dental Fit op 11 juni 2026 een e-mailbericht naar de gemachtigde van [eiser] met daarin onder meer het volgende:

“Naar ik van cliënte begrijp is de mediation inmiddels afgerond. Wat cliënte betreft kan mevrouw [eiser] haar re-integratiewerkzaamheden oppakken conform het advies van de bedrijfsarts. Mocht mevrouw [eiser] het voorstel ter beëindiging van de arbeidsovereenkomst niet accepteren, dan verwacht cliënte dat mevrouw [eiser] in de week van 15 juni 2026 haar re-integratieverplichtingen hervat. (…)”

In reactie hierop stuurt [eiser] op 28 juni 2026 een e-mailbericht naar de gemachtigde van Dental Fit met daarin onder meer het volgende:

“(…)

De werkgever heeft aangeven dat de mediation is afgerond en dat ik in de week van 15 juni 2026 mijn re-integratieverplichting moet hervatten, maar dat klopt niet.

De Arboarts heeft in haar verslag van het consult van 24 april 2026 wederom geadviseerd mediation in te schakelen om de werkgerelateerde misverstanden te bespreken en tot een passende oplossing te komen voor beide partijen. Na dit gesprek adviseert ze te starten met eigen werk, opbouwend met 2 keer 2 uur per week (totaal 4 uur per week.

De mediation heeft echter niets opgeleverd en niets opgelost, en is er dus nog geen sprake van dat de re-integratie hervat moet worden.

Wij hebben de Arboarts inmiddels op de hoogte gebracht van het verloop en de uitkomst van de mediation en wachten haar reactie af.

Wij vonden het wel zo netjes u even te mailen zodat uw de werkgever op de hoogte kunt brengen dat ik dinsdag 7 juli (na mijn verplichte vakantie) niet aanwezig zal zijn zodat mevrouw [naam] het rooster hierop kan worden aangepast.”

Op 29 juni 2026 stuurt de bedrijfsarts [persoon 3] een e-mailbericht naar [eiser] met daarin onder meer het volgende:

“Heel vervelend dat de situatie zo is verlopen. Ik hoop dat u samen met uw eigen advocaat de juridische zaken in alle rust kunt afronden, op een wijze die voor beide partijen acceptabel is. Wat mij betreft blijft mijn advies ongewijzigd. Ik wens u veel succes en sterkte bij de verdere

afhandeling van dit vervelende proces.”

Bij brief van 16 juli 2026 van de gemachtigde van Dental Fit kondigt Dental Fit een loonstop aan wegens het niet-nakomen van re-integratieverplichtingen door [eiser] . In de brief staat onder meer het volgende:

“Mevrouw [eiser] is ondanks herhaaldelijke verzoeken niet op het werk verschenen. Zij was daartoe gehouden omdat de bedrijfsarts adviseerde om na mediation te starten met eigen werk voor tweemaal twee uur per week (dus in totaal 4 uur per week).

Geen recht op loon bestaat voor de tijd dat uw cliënte zonder deugdelijke grond geen passende arbeid verricht. Cliënte heeft al per e-mail aan uw cliënte laten weten dat wanneer zij haar re-

integratiewerkzaamheden niet hervat er een loonsanctie zal worden opgelegd, te weten stopzetting van het loon. Zie bijlagen voor een kopie van deze e-mails aan uw cliënte.

De loonstop wordt pas weer opgeheven zodra uw cliënte haar re-integratie werkzaamheden hervat. Pas vanaf dat moment zal weer aanspraak bestaan op loon en zal de loondoorbetaling vanaf dat moment worden voortgezet.

Als uw cliënte haar re-integratie werkzaamheden weer wil verrichten, dan kan zij daartoe contact opnemen met cliënte om een afspraak te maken. Cliënte herhaalt dat er bereidheid is om eventuele knelpunten die uw cliënte nog ziet te bespreken, zodat partijen kunnen overleggen hoe die knelpunten weg te nemen.

Meent uw cliënte onverhoopt dat zij niet in staat zou zijn geweest om te werken, dan staat het haar vrij om een second opinion bij de arbodienst of een deskundigenoordeel bij het UWV aan te vragen.”

Loonvordering

De kantonrechter is voorshands van oordeel dat het, op grond van de stellingen van partijen en de in dit kort geding overgelegde stukken, onvoldoende aannemelijk is geworden dat [eiser] (medisch) in staat was om in haar eigen werk twee keer twee uur in de week te starten met haar re-integratie. Daarbij betrekt de kantonrechter dat de bedrijfsarts [eiser] op 24 april 2026 voor het laatst heeft gezien. Naar aanleiding van dat gesprek heeft de bedrijfsarts, zoals hiervoor reeds is overwogen, geadviseerd (r.ov. 2.6) dat mediation ingeschakeld diende te worden en dat tot een passende oplossing voor beide partijen diende te worden gekomen. Uit de overgelegde stukken, en dan met name de adviezen van bedrijfsarts van 8 augustus 2025 (r.ov. 2.3) en 24 maart 2026 (r.ov 2.5), volgt dat de werkgever daar ook al eerder op gewezen is. Immers, uit die evaluaties volgt dat de bedrijfsarts geadviseerd heeft om de werkproblemen met behulp van een onafhankelijke derde of een mediator met elkaar te bespreken. Tussen partijen is niet in geschil dat door Dental Fit pas medio mei 2026 contact is opgenomen met een mediator en dat partijen op 27 mei 2026 afzonderlijk met de mediator hebben gesproken en op 9 juni 2026 gezamenlijk. Evenmin is in geschil dat de gesprekken met de mediator niet hebben geleid tot een passende oplossing voor beide partijen. Uit de overgelegde correspondentie tussen (de gemachtigden van) partijen (r.ov. 2.8, 2.9 en 2.11) volgt dat, omdat er nog geen passende oplossing voor beide partijen is bereikt, [eiser] (mentaal) niet in staat is om te re-integreren. [eiser] heeft dit ter gelegenheid van de mondelinge behandeling ook herhaald.

Anders dan dat Dental Fit betoogt, is het vervolgens niet aan de werknemer om te vertellen wat een passende oplossing zou zijn. De beoordeling dat [eiser] (mentaal) niet in staat is om te re-integreren is immers voorbehouden aan de bedrijfsarts. Het had onder deze omstandigheden op de weg van Dental Fit gelegen [eiser] te laten oproepen door de bedrijfsarts, zodat beoordeeld kon worden of [eiser] op dat moment in staat was om twee keer twee uur in eigen werk te re-integreren. De kantonrechter stelt vast dat de werkgever tijdens de mondeling behandeling heeft verklaard dat zij op 30 juni 2026 de bedrijfsarts met spoed verzocht heeft om een actueel oordeel over de belastbaarheid van werknemer, haar mogelijkheden tot werkhervatting, de urenomvang en de verdere re-integratiestappen op te stellen. Vast staat echter dat [eiser] nog steeds niet is opgeroepen voor het spreekuur van de bedrijfsarts. Tijdens de mondelinge behandeling heeft Dental Fit toegelicht dat enkele dagen na dit verzoek door mevrouw [persoon 4] namens Dental Fit contact is gelegd met de casemanager van de arbodienst. Daarna is er niets meer vernomen van de arbodienst en is [eiser] ook niet opgeroepen voor het spreekuur van de bedrijfsarts. Dat er geen recente beoordeling van de bedrijfsarts is, komt – mede gelet op het voorgaande – voor rekening van Dental Fit. Immers, zij had er op toe moeten zien dat [eiser] opgeroepen zou worden.

De conclusie is dan ook dat met de thans beschikbare gegevens en de huidige stand van zaken voldoende aannemelijk is dat in een bodemprocedure zal worden geoordeeld dat Dental Fit vanaf 1 juli 2026 ten onrechte een loonstop toegepast heeft. De hoogte van het door [eiser] gevorderde loon is door Dental Fit niet (gemotiveerd) betwist. Dit betekent dat het per 1 juli 2026 gevorderde loon wordt toegewezen.

Tijdens de mondelinge behandeling heeft [eiser] verklaard dat zij kort voor de zitting van Dental Fit een bedrag van ongeveer € 80,00 heeft ontvangen. Dental Fit heeft betoogd dat dit een nettobedrag is voor het salaris van 1 juli tot 7 juli 2026, maar zij heeft daarvan geen specificatie aan [eiser] vertrekt of in het geding gebracht. Het is dan ook niet duidelijk geworden waar het bedrag op ziet. De kantonrechter houdt daarom geen rekening met deze betaling.

Wettelijke verhoging, wettelijke rente en buitengerechtelijke incassokosten

[eiser] vordert, krachtens het bepaalde in artikel 7:625 BW, de wettelijke verhoging over het achterstallige salaris. Dental Fit betwist dat zij de wettelijke verhoging verschuldigd is, omdat zij de betaling niet stopte uit betalingsonwil, maar heeft gebaseerd op het advies van de bedrijfsarts van 24 april 2026.

De kantonrechter zal de gevorderde wettelijke verhoging toewijzen, nu het niet voldoen van het loon tijdens ziekte Dental Fit moet worden aangerekend. Immers, [eiser] heeft, zoals hiervoor reeds is overwogen, haar re-integratieverplichtingen niet verzaakt. De kantonrechter ziet in de gegeven omstandigheden ook geen aanleiding om de wettelijke verhoging te matigen. Voor het geval [eiser] ook de wettelijke verhoging over toekomstige loontermijnen gevorderd heeft, wijst de kantonrechter dit deel van de vordering af. Immers, Dental Fit is (nog) niet in verzuim en die loontermijnen zijn (nog) niet opeisbaar. Dit geldt eveneens voor de gevorderde wettelijke rente over de toekomstige loontermijnen.

Buitengerechtelijke kosten

Proceskosten

415/68707