Verbintenissenrecht

Eindvonnis na tussenvonnis. 6:174 BW. Schade geschat 6:97 BW.

Rechtbank Gelderland, 14 oktober 2026

Zaakgegevens

Op 14 oktober 2026 heeft de Rechtbank Gelderland in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over verbintenissenrecht.

Instantie
Rechtbank Gelderland
Zittingsplaats
Arnhem
Datum uitspraak
14 oktober 2026
Datum publicatie
16 oktober 2026
Zaaknummer
C/05/461803
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Advocaat
mr. B. Altena, mr. A.E.M. Langerhuizen, mr. L.M. Kok
ECLI
ECLI:NL:RBGEL:2026:8109
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Eindvonnis na tussenvonnis. 6:174 BW. Schade geschat 6:97 BW.

Uitspraak

RECHTBANK Gelderland

Civiel recht

Zittingsplaats Arnhem

Zaaknummer: C/05/461803 / HA ZA 26-29

Vonnis van 14 oktober 2026

in de zaak van

[eiser] ,

te [woonplaats] ,

eisende partij,

hierna te noemen: [eiser] ,

advocaat: mr. B. Altena, voorheen mr. J.F. Verheijen,

tegen

1 [gedaagde 1] ,

te [woonplaats] ,

advocaat: mr. A.E.M. Langerhuizen,

hierna te noemen: [gedaagde 1] ,
2. ATOZ FLEX HOUSING B.V.,

te Doetinchem,

advocaat: mr. L.M. Kok,

hierna te noemen: AtOz,

gedaagde partijen.

1 De procedure

1.1.

Het verloop van de procedure blijkt uit:

- het tussenvonnis van 1 juli 2026 (hierna: het tussenvonnis)
- de akte houdende uitlatingen na comparitie tevens vermeerdering van eis van [eiser]
- de antwoordakte tevens reactie op vermeerdering van eis van [gedaagde 1] .

1.2.

Ten slotte is vonnis bepaald.

2 De verdere beoordeling

Hoogte schade

2.1.

In het tussenvonnis heeft de rechtbank overwogen dat de specificatie bij het rapport van VDB niet inzichtelijk maakt welke schade het gevolg is van de lekkende wasmachine. Daarop heeft [eiser] een akte genomen. In die akte stelt [eiser] dat van het (nog) niet toegewezen deel van de schade (afgerond € 17.275,00), 60% (€ 10.365,00) kan worden toegerekend aan de lekkende wasmachine. Ter onderbouwing volstaat zij met een verwijzing naar een aanvullend rapport van VDB dat zij naar aanleiding van het tussenvonnis heeft laten maken. [eiser] heeft daarmee de gevraagde nadere onderbouwing niet gegeven. In de akte en het aanvullend rapport wordt namelijk niet ingegaan op concrete schadeposten en onderliggende facturen ontbreken. De verdeling van 60% / 40% is bovendien slechts gebaseerd op de redenering van VDB dat “de schade in de keuken aanzienlijk was en dus een aanzienlijk deel van de kosten aan de keuken de wasmachinelekkage kan worden toegerekend”. Verder rekent [eiser] 60% over de volledige resterende schade, terwijl de rechtbank in het tussenvonnis heeft overwogen dat de renovatie van de badkamer van € 7.408,88 niet toewijsbaar is. Bij gebreke van een voldoende concrete onderbouwing kan de omvang kan van de schade niet nauwkeurig worden vastgesteld. Daarom zal de rechtbank deze schatten (artikel 6:97 BW).

2.2.

De rechtbank neemt hierbij als uitgangspunt de tabellen uit de rapporten van VDB en Sedgwick, opgenomen in r.o. 2.8 en 2.9 van het tussenvonnis. Uit die tabellen volgt dat de schade aan de keuken € 5.390,00 is. Zoals overwogen in het tussenvonnis is deze post toewijsbaar. Verder heeft [eiser] in randnummer 19 van de dagvaarding aangevoerd dat voor het vervangen van de keuken tijdelijke ontruiming nodig was. De post “Verblijfkosten TOP parken” van € 822,10 kan daarom worden aangemerkt als een gevolg van de lekkende wasmachine. Mogelijk zijn andere posten ook het gevolg van de lekkende wasmachine, maar daar heeft de rechtbank geen aanknopingspunten voor. Integendeel, van de schade in de slaapkamer ligt voor de hand dat die is ontstaan door de lekkage op de badkamer van [gedaagde 1] . [gedaagde 1] heeft namelijk op de zitting onbetwist gesteld dat de slaapkamer van [eiser] onder zijn badkamer zit. De schade die [gedaagde 1] aan [eiser] moet vergoeden is daarom € 5.390,00 + € 822,10 = € 6.212,10.

Geen aanvullende schadevergoeding op grond van onrechtmatige daad

2.3.

[eiser] spreekt primair [gedaagde 1] daarnaast aan op grond van artikel 6:162 BW (onrechtmatige daad). In de dagvaarding heeft [eiser] het standpunt ingenomen dat de onrechtmatige daad van [gedaagde 1] eruit bestaat dat hij heeft nagelaten om maatregelen te treffen na de meldingen van [eiser] van lekkage en schade in haar appartement en de brief van [eiser] van 9 juli 2021 waarin zij [gedaagde 1] aansprakelijk stelt. In haar akte houdende aanvulling/wijziging eis heeft [eiser] daarnaast gesteld dat [gedaagde 1] , kort samengevat, verschillende onderhouds- en herstelverplichtingen niet is nagekomen die onder andere volgen uit het “Modelreglement van splitsing van eigendom” van februari 1973 (hierna: het modelreglement).

2.4.

Een deel van de schade is veroorzaakt door de lekkende wasmachine. Voor een geslaagd beroep op 6:162 BW is, anders dan bij 6:174 BW, vereist dat het [eiser] een verwijt te maken is. Wat betreft de lekkende wasmachine kan in het midden blijven of aan dit vereiste is voldaan. Ook voor schadevergoeding op basis van onrechtmatige daad is immers causaal verband vereist tussen in dit geval het nalaten van [eiser] , de lekkende wasmachine en de schadeposten waarvan [eiser] vergoeding vordert. Zoals hiervoor overwogen, kan dit causaal verband voor de overige schade niet worden vastgesteld. Dat [gedaagde 1] een verwijt kan worden gemaakt door nalatig te zijn in het badkameronderhoud, heeft [eiser] onvoldoende onderbouwd. De schademeldingen van [eiser] waren in behandeling bij de Vereniging van Eigenaars (VvE)-beheerder en de verzekeraars van [eiser] en [gedaagde 1] . Niet gesteld is welke taak [gedaagde 1] op dat moment had. [eiser] heeft daarnaast niet gesteld welke maatregelen of onderhoudswerkzaamheden [gedaagde 1] had moeten verrichten. Daarbij weegt mee dat [gedaagde 1] AtOz had ingeschakeld voor het beheer van het appartement. Onduidelijk blijft daarom wat [gedaagde 1] had moeten doen en welke schade het gevolg is van het nalaten. Gelet op deze omstandigheden had [eiser] haar standpunt dat [gedaagde 1] verwijtbaar heeft gehandeld nader moeten uitwerken.

2.5.

[eiser] betoogt (subsidiair) dat AtOz het appartement niet goed heeft onderhouden en geen maatregelen heeft genomen om schade aan het appartement van [eiser] te voorkomen. Welke onderhouds- en herstelmaatregelen AtOz heeft nagelaten heeft [eiser] niet gesteld. Er kan daarom niet worden beoordeeld of AtOz gehouden was om die maatregelen te verrichten, of dat [gedaagde 1] of Horizon Meat Services B.V. (de onderhuurder) verantwoordelijk was. Dat leidt tot het oordeel dat [eiser] haar beroep op artikel 6:162 BW onvoldoende heeft onderbouwd. Er is niet gebleken dat AtOz onrechtmatig heeft gehandeld jegens [eiser] .

Wettelijke rente

2.6.

[eiser] vordert de wettelijke rente over de schadevergoeding vanaf 30 juli 2021. [gedaagde 1] voert daar verweer tegen. Voor de toewijsbaarheid van wettelijke rente is het moment dat de schadevergoedingsplicht opeisbaar is en de schuldenaar in verzuim is bepalend. Bij een schadevergoeding op grond van artikel 6:174 BW treedt het verzuim zonder ingebrekestelling in (artikel 6:83 sub b BW) op het moment dat de schade is geleden. Onder het begrip ‘verbintenis uit onrechtmatige daad’ vallen namelijk alle verbintenissen die voortvloeien uit titel 3 van boek 6 BW (Asser/Sieburgh 6-I 2024/395). Wanneer de vordering tot schadevergoeding opeisbaar is, hangt af van het moment waarop de schade geacht wordt te zijn geleden. In dit geval heeft de rechtbank de schade concreet bepaald op basis van het rapport van VDB van 20 juli 2022. De wettelijke rente is daarom toewijsbaar vanaf die datum.

Deskundigenkosten

2.7.

[eiser] heeft haar eis vermeerderd met de kosten van het aanvullende deskundigenrapport van € 776,25. In totaal vordert [eiser] na de eisvermeerdering € 5.665,35 aan expertisekosten.

2.8.

Expertisekosten zijn kosten ter vaststelling van schade en aansprakelijkheid als bedoeld in artikel 6:96 lid 2 sub b BW. Voor vergoeding van deze kosten is onder andere vereist dat deze redelijk zijn. De rechtbank is het met [gedaagde 1] eens dat de kosten van het aanvullend rapport van € 766,25 niet redelijk zijn. Het aanvullend rapport van VDB is minder dan twee pagina’s lang en er heeft geen aanvullend onderzoek plaatsgevonden. Daarom zijn alleen de bij de dagvaarding gevorderde expertisekosten van € 4.889,10 toewijsbaar.

Buitengerechtelijke incassokosten

2.9.

[eiser] vordert vergoeding van buitengerechtelijke incassokosten. [gedaagde 1] heeft daartegen verweer gevoerd. De hoofdvordering valt niet onder het toepassingsbereik van het Besluit vergoeding voor buitengerechtelijke incassokosten (hierna: het Besluit). De rechtbank zal daarom de gevorderde vergoeding toetsen aan de oriëntatiepunten voor de beoordeling van dergelijke vorderingen uit het Rapport BGK-integraal, maar met toepassing van de wettelijke tarieven die geacht worden redelijk te zijn. [eiser] heeft onvoldoende gesteld en gespecificeerd dat deze kosten zijn gemaakt ter zake van andere verrichtingen dan die waarvoor de in de artikelen 237 tot en met 240 van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering bedoelde kosten een vergoeding plegen in te sluiten. De gevorderde vergoeding voor buitengerechtelijke incassokosten wordt daarom afgewezen.

Proceskosten

2.10.

[gedaagde 1] is grotendeels in het ongelijk gesteld en moeten daarom de proceskosten (inclusief nakosten) van [eiser] betalen. De proceskosten van [eiser] worden begroot op:

- kosten van de dagvaarding

€

149,71

- griffierecht

€

642,00

- salaris advocaat

€

2.090,00

(2,5 punten × € 836,00)

- nakosten

€

189,00

(plus de verhoging zoals vermeld in de beslissing)

Totaal

€

3.070,71

2.11.

De gevorderde wettelijke rente over de proceskosten wordt toegewezen zoals vermeld in de beslissing.

2.12.

Zoals overwogen in het tussenvonnis zullen de proceskosten tussen [eiser] en AtOz worden gecompenseerd, in die zin dat iedere partij de eigen kosten draagt.

Uitvoerbaar bij voorraad

2.13.

[gedaagde 1] verweert zich tegen het uitvoerbaar bij voorraad verklaren van het vonnis en vraagt subsidiair dat de rechtbank zekerheidstelling door [eiser] als voorwaarde aan uitvoerbaarheid bij voorraad verbindt. [gedaagde 1] stelt dat er een restitutierisico is. Dit restitutierisico is echter niet onderbouwd. [gedaagde 1] stelt dat hij niet bekend is met de vermogenspositie van [eiser] maar zij heeft in ieder geval een eigen woning. Ook is de vordering deels afgewezen hetgeen het risico beperkt. Het belang van [gedaagde 1] weegt daarom niet zwaarder dan het belang van [eiser] om het vonnis ten uitvoer te kunnen leggen. Voor zekerheidsstelling ziet de rechtbank geen grond.

3 De beslissing

De rechtbank

3.1.

veroordeelt [gedaagde 1] om aan [eiser] te betalen een bedrag van € 6.210,10 aan schadevergoeding, te vermeerderen met de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW over het toegewezen bedrag, met ingang van 20 juli 2022 tot de dag van volledige betaling,

3.2.

veroordeelt [gedaagde 1] om aan [eiser] te betalen een bedrag van € 4.889,10 aan expertisekosten,

3.3.

veroordeelt [gedaagde 1] in de proceskosten van [eiser] van € 3.070,71 te betalen

binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe, te vermeerderen met € 98,00 plus de kosten van betekening als [gedaagde 1] niet tijdig aan de veroordelingen voldoet en het vonnis daarna wordt betekend,

3.4.

veroordeelt [gedaagde 1] tot betaling van de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW over de proceskosten en de nakosten als deze niet binnen veertien dagen na aanschrijving zijn betaald,

3.5.

compenseert de kosten van de procedure tussen [eiser] en AtOz, in die zin dat iedere partij de eigen kosten draagt,

3.6.

verklaart dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad,

3.7.

wijst het meer of anders gevorderde af.

Dit vonnis is gewezen door mr. P.F.A. Bierbooms en in het openbaar uitgesproken op 14 oktober 2026.

!NIET VERWIJDEREN, PLAATS VOOR HANDTEKENING SECRETARIS!

!NIET VERWIJDEREN, PLAATS VOOR HANDTEKENING RECHTER!

!NIET VERWIJDEREN, PLAATS VOOR STEMPELS!