Verbintenissenrecht
Huur bedrijfsruimte. Ingrijpende verbouwing. Ontruiming in kort geding toegewezen. Huurder betaalt de huur…
Rechtbank Gelderland, 27 augustus 2026
ECLI:NL:RBGEL:2026:7872 · Rechtbank Gelderland · 27 augustus 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/rechtbank-gelderland/civiel-recht/verbintenissenrecht/kort-geding/ecli-nl-rbgel-2026-7872
Zaakgegevens
Op 27 augustus 2026 heeft de Rechtbank Gelderland in kort geding uitspraak gedaan in een zaak over verbintenissenrecht.
- Instantie
- Rechtbank GelderlandRechtbankDe rechter die de meeste zaken als eerste behandelt: civiele zaken, strafzaken en bestuurszaken.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Arnhem
- Datum uitspraak
- 27 augustus 2026
- Datum publicatie
- 9 oktober 2026
- Zaaknummer
- K/5001/12308046
- Rechtsgebied
- Civiel recht » Verbintenissenrecht
- Procedure
- Kort gedingKort gedingEen snelle procedure bij de voorzieningenrechter voor spoedeisende zaken, met een voorlopig oordeel.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:RBGEL:2026:7872
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Huur bedrijfsruimte. Ingrijpende verbouwing. Ontruiming in kort geding toegewezen. Huurder betaalt de huur niet en belemmert de aannemer zijn werk te doen.
Uitspraak
RECHTBANK GELDERLAND
Civiel recht
Kantonrechter
Zittingsplaats Arnhem
Zaaknummer: 12308046 \ VV EXPL 26-99
Vonnis in kort geding van 27 augustus 2026
in de zaak van
1 [eiser 1] ,
2. [eiser 2] ,
beiden wonende te [woonplaats] ,
eisende partijen,
hierna samen te noemen: verhuurders,
gemachtigde: mr. P.A. Schippers,
tegen
[gedaagde] H.O.D.N. [bedrijf],
wonende te [woonplaats] ,
gedaagde partij,
hierna te noemen: [gedaagde] ,
gemachtigde: [gemachtigde] .
De zaak in het kort
Verhuurders verhuren een bedrijfsruimte aan [gedaagde] , welke bedrijfsruimte wordt gebruikt voor de uitoefening van een kapperszaak. De verhuurders zijn een ingrijpende verbouwing van het hele pand gestart en [gedaagde] heeft daar (over)last van. De bedrijfsruimte van [gedaagde] maakt ook onderdeel uit van de verbouwingsplannen. Door het gedrag van [gedaagde] loopt de verbouwing grote vertraging op. De kantonrechter oordeelt dat [gedaagde] de bedrijfsruimte moet ontruimen, omdat hij de huur niet meer betaalt en hij de aannemer verschillende keren heeft belemmerd zijn werk te doen. Ook worden achterstallige huurtermijnen en boetes toegewezen.
1 De procedure
Het verloop van de procedure blijkt uit:
- de dagvaarding van 29 juli 2026 met 47 producties
- de akte overlegging producties 48 tot en met 57, tevens akte vermeerdering eis van verhuurders
- de akte overlegging exploot betekening, tevens overlegging producties 58, 59 en 60 van verhuurders.
Op 13 augustus 2026 heeft de mondelinge behandeling plaatsgevonden. Beide partijen hebben daar het woord gevoerd aan de hand van spreekaantekeningen. De griffier heeft aantekeningen gemaakt van wat verder besproken is.
Hierna is vonnis bepaald.
2 De feiten
[gedaagde] huurt met ingang van 1 augustus 2022 de bedrijfsruimte aan het adres [adres] , in Zaltbommel (hierna: het gehuurde), op grond van een huurovereenkomst winkelruimte (ROZ-model versie 17 september 2012). De huur bedraagt op dit moment € 1.445,04 per maand en is bij vooruitbetaling verschuldigd. Op de huurovereenkomst zijn de algemene bepalingen winkelruimte en andere bedrijfsruimten (ROZ-model versie 17 september 2012) van toepassing (hierna: de algemene bepalingen). Artikel 25 van de algemene bepalingen luidt, voor zover relevant:
Betalingen
De betaling van de huurprijs en van al hetgeen verder krachtens deze huurovereenkomst is verschuldigd, zal uiterlijk op de vervaldata in wettig Nederlands betaalmiddel - zonder enige opschorting, korting, aftrek of verrekening met een vordering welke huurder op verhuurder heeft of meent te hebben - geschieden door storting dan wel overschrijving op een door verhuurder op te geven rekening.
(…)
Telkens indien een uit hoofde van de huurovereenkomst door huurder verschuldigd bedrag niet prompt op de vervaldag is voldaan, verbeurt huurder aan verhuurder van rechtswege per kalendermaand vanaf de vervaldag van dat bedrag een direct opeisbare boete van 1% van het verschuldigde per kalendermaand, waarbij elke ingetreden maand als een volle maand geldt, met een minimum van € 300 per maand. De hiervoor bedoelde boete(rente) is niet verschuldigd indien huurder voor de in 25.1 genoemde vervaldatum per aangetekende brief een gemotiveerde vordering bij verhuurder heeft ingediend en verhuurder binnen 4 weken na ontvangst van deze brief inhoudelijk daarop niet heeft gereageerd.
Verhuurders zijn op 17 december 2024 eigenaar geworden van het pand waarin de bedrijfsruimte is gevestigd, en de bovenliggende woonruimte. De huurovereenkomst met [gedaagde] is door hen voortgezet onder gelijke voorwaarden. Zij hebben, toen zij eigenaar werden, aan [gedaagde] laten weten dat de woonruimte boven de winkel ingrijpend verbouwd zou worden. Ook aan de buitenzijde zou het pand gerenoveerd worden. De bedoeling was om het pand in een staat te brengen die voldoet aan de daaraan te stellen bouwkundige normen en brandveiligheidsnormen. Verder zou ook de bedrijfsruimte verbouwd worden. Concreet betekende dit onder meer dat die voorzien zou worden van een nieuw toilet, een nieuwe pantry en een vereiste vluchtroute.
Hoewel de verbouwing medio maart 2025 voortvarend van start ging en [gedaagde] zijn medewerking verleende, zijn verhuurders en [gedaagde] op enig moment tegenover elkaar komen te staan. Een van de medewerkers van een bouwbedrijf, die daar aan het werk was, schrijft het volgende over een incident tussen hem en [gedaagde] in november 2025:
“(…) Vrijdag 28 november zijn wij begonnen met de laatste hakwerkzaamheden omdat we daar de vorige dag geen kans meer voor kregen. Ook waren we niet helemaal klaar met het isoleren van de vloer waardoor we door het zand naar binnen moesten lopen. Door het in en uitlopen zijn er voetstappen blijven staan op de natte stoep. De resterende wapeningsnetten hebben wij naar binnen gelopen en zijn verdergegaan met de vloer. 9 uur kwam meneer aan en stootte meermaals op de deur en zei dat deze geopend moest worden. Meneer vond dat wij het niet netjes genoeg opgeruimd hadden en ging weer door het lint. Wij zouden dit expres gedaan hebben en zouden hem aan het pesten zijn. Klanten probeerden hem te kalmeren. Dit zonder succes. Ik werd bedreigd dat hij mij kapot zou slaan en kwam met gebalde vuist voor mij staan. Hierdoor duwde ik hem van mij af en ben ik mijn gereedschap op gaan ruimen en weggegaan. (…)”
Op 1 december 2025 hebben verhuurders [gedaagde] in kort geding gedagvaard voor de voorzieningenrechter, sector kanton, in Arnhem. Zij vorderden, onder meer, veroordeling van [gedaagde] om verhuurders dan wel hun hulppersonen toegang te verlenen om werkzaamheden uit te voeren en daartoe het gehuurde te betreden met een vooraankondiging van 24 uur. De kantonrechter heeft [gedaagde] hiertoe, bij vonnis van 5 februari 2026, veroordeeld.
Verhuurders hebben [gedaagde] op 8 januari 2026 opnieuw in rechte betrokken. Deze keer zijn zij een (bodem)zaak gestart, waarin zij de ontbinding van de huurovereenkomst en de ontruiming van het gehuurde vorderen. Op 21 oktober 2026 vindt in deze zaak de mondelinge behandeling plaats.
Op 19 januari 2026 heeft de eigenaar van het bouwbedrijf dat werkzaamheden in het pand verricht, het volgende per e-mail aan verhuurders bericht:
“(…) Ik vind het heel erg vervelend om door te geven maar ik ga de werkzaamheden stilleggen. Er is voor mij reden genoeg met wat er de afgelopen weken heeft afgespeeld en kan de veiligheid van mijn jongens niet garanderen. Zoals al bekend is heeft [persoon] al een melding gedaan bij de politie voor bedreiging en werd er al geduwd en getrokken door de huurder. Daarnaast is hij ook al erg tekeergegaan tegen de loodgieter. Vandaag heeft de huurder zelf melding gemaakt dat mijn jongens geld zouden hebben gestolen, uit een kast die wij moesten slopen waarbij de huurder via zijn advocaat te horen heeft gekregen van je dat dit vandaag gedaan werd. Het is niet de vraag of het misgaat maar wanneer, de huurder heeft tegen mijn werknemers gezegd dat als het uit de hand loopt hij het gelijk goed doet want hij gaat niet heel zijn leven betalen voor iemand die invalide is. Ik ga niet mijn jongens als speelbal en boksbal laten fungeren. Er moet eerst een serieuze oplossing komen maakt mij niet uit hoe dat de veiligheid is gegarandeerd zodat wij onze werkzaamheden kunnen uitvoeren en ook onze onderaannemers. Morgen zullen ze de wand nog klaarmaken en daarna stopt het. Het risico dat het straks echt misgaat en ik straks mijn jongens in de ziektewet krijg of erger, is voor mij de druppel. (…)”
Op 22 juli 2026 heeft opnieuw een incident plaatsgevonden. De gemachtigde van verhuurders schrijft hierover het volgende aan [gedaagde] :
“(…) Op woensdag 22 juli 2026 heeft de door cliënte ingeschakelde aannemer gepoogd het kozijn en de monumentale voordeur van het object van cliënte te plaatsen.
U heeft de aannemer daarbij opnieuw geïntimideerd en hem in zijn werkzaamheden belemmerd door onder andere telkens zijn gereedschap weg te nemen. De aannemer heeft het op maat gemaakte deurkozijn weten te plaatsen maar vervolgens is hij door u niet meer in de gelegenheid gesteld om de voordeur te plaatsen en heeft hij zich genoodzaakt gezien door uw gedragingen de werkzaamheden te staken.
Vervolgens heeft cliënte moeten bemerken dat u na het vertrek van de aannemer het deurkozijn heeft verwijderd en thans onder u houdt. U begrijpt dat dit als vernieling en diefstal is te kwalificeren, naast het feit dat dit als een onrechtmatige daad is aan te merken. Cliënte heeft hiervan ook aangifte gedaan bij Politie.
Door uw handelwijze is er geen toegangsdeur in het object van cliënte en is de entree van het object voor iedereen te betreden. Uw gedrag en handelwijze is volstrekt ongepast en onbegrijpelijk. Nu er geen deurkozijn aanwezig is, is het plaatsen van een nooddeur niet mogelijk. Mede om verzekeringstechnische redenen en uit hoofde van haar schadebeperkingsplicht zal cliënte dan ook - tot enig nader te bepalen moment - het object aldus dienen af te sluiten dat dit niet voor derden en daarmee ook niet voor u toegankelijk zal zijn. Cliënte zal daartoe onverwijld over gaan.
Voor zover u stelt dat cliënte deze werkzaamheden had moeten aankondigen en/of uw instemming daartoe had moeten vragen, merk ik op dat dit geenszins het geval is nu het object en daarmee de toegangsdeur tot de gemeenschappelijke entree daarvan behoort tot de eigendom van cliënte. Echter wanneer uw stelling al hout zou snijden - quod non - dan nog is uw handelwijze onrechtmatig. (…)”
3 Het geschil
Verhuurders vorderen bij vonnis, na vermeerdering van eis, voor zo ver mogelijk uitvoerbaar bij voorraad:
- [gedaagde] te veroordelen om binnen 14 dagen na betekening van het te wijzen vonnis, dan wel enige termijn door de kantonrechter in goede justitie te bepalen, het gehuurde met al degene die en al hetgeen zich daarop of daarin bevindt volledig en behoorlijk te ontruimen en te verlaten met afgifte van de sleutels aan verhuurders ter vrije beschikking te stellen en vervolgens ontruimd en verlaten te houden;
- [gedaagde] te veroordelen tegen een deugdelijk bewijs van kwijting - al dan niet bij wege van voorschot - een bedrag van € 18.694,68 te betalen - dan wel enig bedrag door de kantonrechter in goede justitie te bepalen - te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf de dag van de betekening van de akte vermeerdering eis tot aan de dag van de algehele voldoening;
met veroordeling van [gedaagde] in de proceskosten.
Verhuurders leggen aan de vordering tot ontruiming het volgende ten grondslag. [gedaagde] is in zijn verplichtingen als huurder tekortgeschoten, onder meer door 1) het herhaaldelijk bedreigen van verhuurders en door hen ingeschakelde hulppersonen 2) het zich herhaaldelijk toegang verschaffen tot en begeven in de woonruimte gelegen boven het gehuurde 3) het herhaaldelijk weigeren toegang te verlenen aan verhuurders tot het gehuurde 4) het herhaaldelijk zonder schriftelijke toestemming en/of vergunning aanbrengen van gevelreclame 5) het verzuimen brandveiligheidsvoorzieningen aan te
brengen zoals rookmelders en een brandalarm 6) het zonder voorafgaande schriftelijke toestemming het gehuurde geheel of gedeeltelijk in (onder)huur of gebruik te geven aan een derde 7) het plaatsen van banken voor de winkelruimte 8) het aanwezig hebben en houden zonder toestemming van verhuurder van een bord met bestickering buiten het gehuurde en 9) het onbetaald laten van de huurpenningen over de maand juni, juli en augustus 2026. [gedaagde] heeft op die manier onder meer in strijd gehandeld met artikel 7:213 BW (zich niet als goed huurder gedragen), met artikel 6:162 BW (een onrechtmatige daad gepleegd, die hem kan worden toegerekend) dan wel met artikel 7:220 BW (verhuurder niet in de gelegenheid gesteld dringende werkzaamheden uit te voeren). Deze tekortkomingen rechtvaardigen volgens verhuurders de ontruiming van het gehuurde. Te voorzien valt namelijk dat de in de bodemprocedure gevorderde ontbinding van de huurovereenkomst en ontruiming van het gehuurde zullen worden toegewezen.
Aan hun geldvordering van € 18.694,68 leggen verhuurders ten grondslag dat [gedaagde] :
-
zijn verplichting tot betaling van de huur over juni, juli en augustus moet nakomen;
-
twee facturen moet betalen, te weten voor werkzaamheden in de bedrijfsruimte en werkzaamheden aan de entreehal. Het betreft werkzaamheden die [gedaagde] zelf had moeten (laten) verrichten, maar omdat hij dat niet (tijdig) deed, hebben verhuurders het werk laten verrichten en verhalen ze die kosten nu op [gedaagde] ;
-
diverse boetes verschuldigd is, vanwege het niet betalen van drie maanden huur en de twee facturen. Ook is de huur over mei 2026 te laat betaald. De boetes zijn gebaseerd op artikel 25.3 van de algemene bepalingen.
De wettelijke rente is volgens verhuurders verschuldigd, omdat [gedaagde] te laat betaalt. Verder hebben verhuurders aangevoerd dat zij spoedeisend belang bij hun vorderingen hebben omdat zij a) niet kunnen en hoeven accepteren dat door hen ingeschakelde hulppersonen worden bedreigd b) niet hoeven accepteren dat door gedragingen van [gedaagde] noodzakelijke werkzaamheden aan het gehuurde, maar ook de verbouwing van de bovengelegen woonruimte ernstige vertraging oploopt en verhuurders daarbij schade lijden c) [gedaagde] de huurbetalingen heeft gestaakt en te voorzien is dat hij deze niet zal hervatten en dus sprake is van een verhaalsrisico voor verhuurders d) er sprake is van een opeenstapeling van facturen, waardoor het gevaar bestaat dat de facturen ook in de toekomst niet door [gedaagde] betaald worden en e) verhuurders voornemens zijn te verhuizen naar de woonruimte die boven de bedrijfsruimte ligt en dat gezien de situatie niet veilig lijkt.
[gedaagde] voert verweer. Hij voert aan dat hij zijn kapsalon wil voortzetten en noodzakelijke werkzaamheden niet weigert. De werkzaamheden moeten alleen wel (tijdig) worden aangekondigd en moeten zo worden uitgevoerd dat zijn bedrijf niet onnodig wordt beschadigd of onbruikbaar wordt gemaakt. Op dit moment en in het verleden zorgde de uitvoering van de werkzaamheden door verhuurders voor ernstige hinder en [gedaagde] kan de bedrijfsruimte nu alleen nog maar voor ongeveer 25% gebruiken. Verder hebben verhuurders het toilet en het keukentje weggehaald en waren er problemen met de afvoer, waardoor klanten en hijzelf geen gebruik konden maken van een toilet en ook haren niet gewassen konden worden. Dat raakt(e) rechtstreeks aan zijn bedrijfsvoering/omzet. Als de kantonrechter de ontruiming toe mocht wijzen, kan dat [gedaagde] de locatie van zijn onderneming, klantenkring en inkomsten kosten. Dit terwijl er een omvangrijk geschil loopt over de werkzaamheden, de bruikbaarheid van het gehuurde, de huurbetalingen en gebeurtenissen tussen partijen. Er loopt hierover ook een bodemprocedure waarin alles uitgebreider kan worden beoordeeld.
Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover nodig, nader ingegaan.
4 De beoordeling
De ontruiming
Het spoedeisend belang bij de vordering tot ontruiming vloeit voort uit de stellingen van verhuurders.
Een bij voorlopige voorziening bevolen ontruiming is een maatregel die diep ingrijpt in het gebruiksrecht en de daarmee verbonden huurbescherming van de huurder. Bij de beoordeling van een dergelijke vordering moet - volgens vaste jurisprudentie - grote terughoudendheid worden betracht, gelet op de omstandigheid dat in een kortgedingprocedure geen plaats is voor een - diepgaand - onderzoek naar bestreden feiten en gezien de vergaande, veelal onomkeerbare gevolgen van een ontruiming in kort geding, zoals in deze zaak aan de orde is. Een vonnis in kort geding geeft slechts een voorlopige oordeel over het geschil tussen partijen, waaraan de rechter in de bodemprocedure (of in een volgend kort geding) niet is gebonden.
[gedaagde] moet zich als goed huurder gedragen. Dit betekent dat [gedaagde] zich moet houden aan zijn verplichtingen uit de huurovereenkomst, de algemene bepalingen en de wet. Indien [gedaagde] deze verplichtingen niet nakomt (een tekortkoming), kan dit reden zijn om de huurovereenkomst te ontbinden - en vooruitlopend daarop, in kort geding, de gevorderde ontruiming toe te wijzen - tenzij de tekortkoming, gezien haar bijzondere aard of geringe betekenis, deze ontbinding/ontruiming met haar gevolgen niet rechtvaardigt (artikel 6:265 lid 1 BW).
Waar partijen het over eens zijn, is dat de huur over de maanden juni, juli en augustus 2026 door [gedaagde] niet betaald is. [gedaagde] heeft betoogd dat hij dit gedaan heeft als drukmiddel. Hij betaalt namelijk al behoorlijke tijd huur voor de volledige bedrijfsruimte, terwijl hij, zo stelt hij, feitelijk slechts een klein deel ervan kan gebruiken en ook niet meer over een toilet beschikt. De huur is dus opgeschort. Naar het oordeel van de kantonrechter is de huur door [gedaagde] ten onrechte opgeschort. Opschorting van de huurprijs is namelijk niet toegestaan, omdat in artikel 25.1 van de algemene bepalingen is opgenomen dat opschorting niet mag. Wat ook de redenen van [gedaagde] zijn voor opschorting; het is niet toegestaan. Het niet betalen van de huurpenningen levert dus een tekortkoming op.
Ook het belemmeren van werklieden in het doen van hun werkzaamheden levert een tekortkoming op. [gedaagde] is namelijk verplicht om dringende werkzaamheden aan het gehuurde toe te staan en zich als goed huurder te gedragen wanneer verhuurders werkzaamheden aan het pand (laten) verrichten. Dat [gedaagde] dat niet heeft gedaan is in dit kort geding voldoende komen vast te staan. Allereerst hebben verhuurders een verklaring overgelegd die gaat over een incident op 28 november 2025. Daaruit blijkt dat [gedaagde] zich zodanig (agressief) gedroeg dat de betreffende werknemer zijn gereedschap op ging ruimen en wegging. Ook uit de omstandigheid dat een kort geding is gevoerd over het toestaan van werkzaamheden, is onderbouwing voor de tegenwerking door [gedaagde] . Verder ziet de kantonrechter ook de verklaring van de aannemer van 19 januari 2026. Hieruit blijkt dat de werkzaamheden opnieuw worden stilgelegd, omdat de aannemer vreest voor de veiligheid van zijn werknemers. Tot slot hebben verhuurders nog gewezen op een incident op 22 juli 2026 omtrent de toegangsdeur in het pand. Op die dag heeft [gedaagde] , zo stellen verhuurders, de werkzaamheden belemmerd door onder andere steeds gereedschap weg te nemen en heeft de aannemer de werkzaamheden (opnieuw) gestaakt. Deze incidenten zijn onvoldoende betwist door [gedaagde] en zijn daarom in dit kort geding vast komen te staan.
[gedaagde] is op deze wijze, door het niet betalen van de huurpenningen en het belemmeren van werklieden in de uitvoering van hun werk, tekortgeschoten in de nakoming van op hem rustende verbintenissen. De kantonrechter is voorshands van oordeel dat vanwege deze twee tekortkomingen aannemelijk is dat in de bodemprocedure de ontbinding van de huuroverkomst zal worden uitgesproken. Dit maakt dat de ontruiming in beginsel kan worden toegewezen. De kantonrechter zal de overige door verhuurders aangevoerde tekortkomingen, bij deze stand van zaken, niet beoordelen.
Het verweer van [gedaagde] dat de ontruiming niet is gerechtvaardigd slaagt niet. Hij heeft onvoldoende onderbouwd dat de bedrijfsruimte die hij huurt 75% kleiner is geworden. Maar al zou het zo zijn dat zijn bedrijfsruimte (drastisch) ingeperkt is vanwege de werkzaamheden en dat al lange tijd, dan geldt dat hij daar op de geëigende manieren iets aan had kunnen (proberen te) doen. Hij had bijvoorbeeld met verhuurders in gesprek kunnen gaan. Ook had hij in rechte huurvermindering kunnen vorderen en/of schadevergoeding. Hij heeft daar niet voor gekozen, maar - voorlopig oordelend - de aanval gezocht. Op die wijze heeft hij het aan zichzelf te wijten dat het toilet en het keukentje (nog) niet zijn geïnstalleerd en dat de voordeur van het pand is dichtgetimmerd. Als hij werklieden het werk niet had belemmerd, waren de werkzaamheden - voorlopig oordelend - al afgerond. Dat laatste hebben verhuurders gesteld en is door [gedaagde] niet weersproken. Dat verhuurders de door hen uit te voeren werkzaamheden niet (tijdig) aankondigen en/of de kapsalon onnodig beschadigen, is ook onvoldoende onderbouwd door [gedaagde] . Hij heeft geen stukken overgelegd waaruit dat blijkt. De kantonrechter begrijpt dat door een ontruiming [gedaagde] zijn bron van inkomsten kwijtraakt, maar - bij de huidige stand van zaken - heeft hij dit aan zichzelf te wijten. Ook is niet gesteld of gebleken dat [gedaagde] zijn werkzaamheden niet in op een andere locatie kan voortzetten. De kantonrechter ziet dat op redelijk korte termijn een mondelinge behandeling in de bodemzaak plaats zal vinden. Mogelijk zal vier weken daarna (op 18 november 2026) een uitspraak volgen, maar dat zou ook een tussenvonnis met een bewijsopdracht kunnen zijn, waardoor verhuurders nog meer dan drie maanden hun werkzaamheden niet zouden kunnen voort zetten en ook - voorlopig oordelend - niet (veilig) boven de bedrijfsruimte kunnen wonen. Dit alles leidt ertoe dat de belangenafweging in het nadeel van [gedaagde] uitvalt en de gevorderde ontruiming dus zal worden toegewezen.
[gedaagde] zal worden veroordeeld het gehuurde te ontruimen op een termijn van veertien dagen na betekening van het vonnis. De kantonrechter is van oordeel dat dit een redelijke termijn is om aan de veroordeling te voldoen.
De geldvorderingen
Met betrekking tot een geldvordering in kort geding is terughoudendheid bij toewijzing op zijn plaats. Voor toewijzing van een dergelijke vordering is in kort geding slechts dan plaats, als het bestaan van de vordering voldoende aannemelijk is en er daarnaast sprake is van feiten en omstandigheden die meebrengen dat uit hoofde van onverwijlde spoed een onmiddellijke voorziening is vereist, terwijl in de afweging van belangen mede betrokken dient te worden de vraag naar het risico van de onmogelijkheid van terugbetaling.
De huurachterstand en de contractuele boete
Verhuurders hebben ook betaling van de huurachterstand gevorderd. [gedaagde] heeft erkend dat er een huurachterstand is. De huurachterstand is tot en met 13 augustus 2026 berekend op een bedrag van € 4.241,42 (juni: € 1.398,19; juli: € 1.398,19 en augustus € 1.445,04). Hiernaast hebben verhuurders ook betaling gevorderd van de contractuele boete die volgens hen verschuldigd is als de huur niet betaald wordt. Deze boete is opgenomen in artikel 25.3 van de algemene bepalingen. Omdat het bestaan en de hoogte van de huurachterstand vast staat en niet aangevoerd of gebleken is dat er een restitutierisico is, is er, gelet op de aard van de vordering, naar het voorlopig oordeel van de kantonrechter voldoende spoedeisend belang bij toewijzing van het bedrag van € 4.241,42 aan huurachterstand. Ditzelfde geldt ten aanzien van de contractuele boete die verschuldigd is over de te late betaling van de huur. De contractuele boete zal wel worden gematigd tot € 300,00 per te late betaling (mei, juni, juli en augustus). Dat een cumulatie van boetes is overeengekomen is namelijk onvoldoende vast komen te staan, dat volgt in ieder geval niet uit de tekst van artikel 25.3 van de algemene bepalingen. De kantonrechter zal in totaal € 5.441,42 (€ 4.241,42 + € 1.200,00) toewijzen.
De door verhuurders eveneens gevorderde wettelijke rente over de huurachterstand, zal worden afgewezen. De wettelijke rente betreft een schadevergoeding voor vertraging in de voldoening van een geldsom. Met het boetebeding van artikel 25.3 van de algemene bepalingen zijn partijen een regeling overeengekomen voor de schade door vertraging in de betaling van de huurprijs. Artikel 6:92 lid 2 BW bepaalt dat hetgeen ingevolge een boetebeding verschuldigd is, in de plaats treedt van de schadevergoeding op grond van de wet. Dit is slechts anders als partijen zijn overeengekomen dat zowel de wettelijke schadevergoeding als de boete verschuldigd is. Niet is gesteld dat partijen zijn overeengekomen dat zowel de wettelijke rente als de contractuele boete(rente) kan worden gevorderd. Dit volgt ook niet uit artikel 25.3 van de algemene bepalingen. Artikel 6:92 lid 2 BW brengt dus mee dat verhuurders alleen aanspraak kunnen maken op de contractuele boete. De vordering tot vergoeding van wettelijke rente over de achterstallige huursom wordt afgewezen. De over de contractuele boete gevorderde wettelijke rente zal worden toegewezen. Wettelijke rente over een verbeurde boete is verschuldigd na schriftelijke aanmaning op de voet van artikel 6:82 BW. Aangezien niet gesteld of gebleken is dat op een eerder moment dan bij de akte vermeerdering eis een aanmaning met betrekking tot de verbeurde boetes heeft plaatsgevonden, is de wettelijke rente toewijsbaar vanaf de dag nadat deze akte aan [gedaagde] is betekend. De akte is betekend aan [gedaagde] op 7 augustus 2026, zodat de wettelijke rente verschuldigd is met ingang van 8 augustus 2026.
De twee facturen en de contractuele boete
Voor de overige geldvorderingen, de twee facturen en de gevorderde contractuele boete, geldt dat verhuurders onvoldoende spoedeisend belang hebben bij toewijzing hiervan. Ter zitting heeft [gedaagde] de verschuldigdheid van die facturen betwist en onder meer gewezen op het ontbreken van een noodzaak tot verwijdering van een nog goed functionerend rolluik. Bij die stand van zaken, zal het partijdebat daarover gevoerd moeten worden in de bodemzaak. Aangezien de mondelinge behandeling gepland staat op een termijn van minder dan twee maanden na de datum van dit vonnis, zal dit deel van de geldvordering worden afgewezen. Hetzelfde lot treft de gevorderde contractuele boete.
Proceskosten
[gedaagde] zal in het ongelijk worden gesteld en moet daarom de proceskosten (inclusief nakosten) betalen. Bij verhuurders is op grond van de hoogte van hun geldvordering een griffierecht in rekening gebracht van € 753,00. Gelet op de uitkomst van dit geschil en de eveneens aanhangige bodemprocedure, ziet de kantonrechter aanleiding om [gedaagde] te veroordelen tot betaling van een bedrag aan griffierecht dat in rekening zou zijn gebracht als de geldvordering was beperkt tot het bedrag waartoe [gedaagde] in dit vonnis zal worden veroordeeld. Met inachtneming hiervan worden de proceskosten van verhuurders begroot op:
|
- kosten van de dagvaarding |
€ |
156,74 |
|
|
- griffierecht |
€ |
265,00 |
|
|
- salaris gemachtigde |
€ |
865,00 |
|
|
- nakosten |
€ |
144,00 |
(plus de kosten van betekening zoals vermeld in de beslissing) |
|
totaal |
€ |
1.430,74 |
5 De beslissing
De kantonrechter
rechtdoende als voorzieningenrechter
veroordeelt [gedaagde] om binnen veertien dagen na betekening van dit vonnis het gehuurde aan de [adres] , in Zaltbommel te ontruimen met alle daarin aanwezige personen en zaken, tenzij deze zaken van verhuurders zijn, en de sleutels af te geven aan verhuurders,
veroordeelt [gedaagde] , tegen een deugdelijk bewijs van betaling, € 4.241,42 (achterstallige huur) aan verhuurders te betalen,
veroordeelt [gedaagde] , tegen een deugdelijk bewijs van betaling, € 1.200,00 (verbeurde contractuele boetes) aan verhuurders te betalen, te vermeerderen met de wettelijke rente over dit bedrag met ingang van 8 augustus 2026 tot aan de dag van de algehele voldoening,
veroordeelt [gedaagde] in de proceskosten van € 1.430,74, te betalen binnen veertien dagen na vandaag, te vermeerderen met de kosten van betekening voor het geval het vonnis wordt betekend,
verklaart dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad,
wijst het meer of anders gevorderde af.
|
Dit vonnis is gewezen door mr. M.D.R. Joppe en in het openbaar uitgesproken op 27 augustus 2026. |
||
|
!NIET VERWIJDEREN, PLAATS VOOR HANDTEKENING SECRETARIS! |
!NIET VERWIJDEREN, PLAATS VOOR HANDTEKENING RECHTER! |
|
|
!NIET VERWIJDEREN, PLAATS VOOR STEMPELS! |
40141 / 51588