Strafrecht overig

Artt. 552a Sv, 3:86 BW, kookgereedschap voor horeca gestolen en wordt teruggevonden en teruggevorderd door…

Rechtbank Gelderland, 4 november 2026

Zaakgegevens

Op 4 november 2026 heeft de Rechtbank Gelderland in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over strafrecht.

Instantie
Rechtbank Gelderland
Zittingsplaats
Arnhem
Datum uitspraak
4 november 2026
Datum publicatie
9 november 2026
Zaaknummer
05-297333-26
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
ECLI
ECLI:NL:RBGEL:2026:8590
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Artt. 552a Sv, 3:86 BW, kookgereedschap voor horeca gestolen en wordt teruggevonden en teruggevorderd door bestolene. Klager had gewaarschuwd moeten zijn door merkwaardig verloop van zijn aankoop en heeft onvoldoende onderzoek gedaan naar de bevoegdheid van zijn voorganger. Hij is niet te goeder trouw a.b.i. art 3:86 BW, beklag wordt afgewezen.

Uitspraak

RECHTBANK GELDERLAND

Strafrecht

Zittingsplaats Arnhem

parketnummer : 05-297333-26

raadkamernummer : 26-016019

datum zitting : 21 oktober 2026

datum uitspraak : 4 november 2026

beslissing van de enkelvoudige raadkamer op het beklag op grond van artikel 552a van het Wetboek van Strafvordering (Sv) van:

de besloten vennootschap

[klaagster]

vertegenwoordigd door haar statutair directeur

[vertegenwoordiger]

Geboren op [geboortedatum] 1987 in [geboorteplaats],

Wonende aan de [adres 1], [postcode] [woonplaats]

hierna te noemen: klaagster.

1 Het beslag

Uit de kennisgeving van inbeslagname op grond van artikel 94 Sv, blijkt dat op 8 april 2026 een hoeveelheid horecagoederen in beslag zijn genomen. Het gaat – samengevat - om
- 5x Food Mixer
- 5x Electric Fermentation dozen
- 2x Electric Griddle
- 4x Vacuum machine
- 1x Convection Oven
- 3x Jaru Electric Griddle
- 2x HCB Food Display Warmer
- 1x Jaru Foodwarmer
- 6 x Orange Machine
- 1x Convecation Oven
- 1x Commercial Induciton Oven
- 1x Samsung Commercial microwave oven
- 1x Rational Icombi Pro.

2 De feiten

2.1

Aan de hand van het raadkamerdossier kan het volgende worden vastgesteld.

2.2

Op 25 juli 2024 heeft [aangever] namens [bedrijf 1] aangifte gedaan van diefstal van een hoeveelheid keukenapparatuur, bestemd voor de horeca. De waarde hiervan is ten minste € 55.000,-.

2.3

[aangever] zag op 31 maart 2026 de aankondiging van een veiling van organisator [organisator] in Culemborg op 8 juli 2026. Daarbij werd een partij horeca-keukenapparatuur aangeboden. Hij herkende deze als de goederen die eerder gestolen waren.

2.4

Op 8 juli 2026 is [aangever] met de politie naar deze veiling gegaan. In een loods aan de [adres 2] zag hij een deel van de destijds gestolen goederen. Deze zijn vervolgens in beslag genomen.

3 Procedure

Het klaagschrift is op 03 juni 2026 ter griffie van deze rechtbank ontvangen.

Het openbaar ministerie heeft op voorhand zijn standpunt schriftelijk kenbaar gemaakt.

De rechtbank heeft op 21 oktober 226 het klaagschrift in openbare raadkamer behandeld, waarbij [vertegenwoordiger] en de officier van justitie zijn gehoord.

4 Beklag

4.1

Het beklag strekt tot teruggave van de inbeslaggenomen voorwerpen. Door klaagster is aangevoerd dat zij de goederen op regelementaire wijze heeft verkregen. [vertegenwoordiger] zag de horecaspullen op marktplaats.nl en nam contact op met de aanbieder, ene [naam]. Hij heeft de spullen gekocht voor € 24.200,- incl. BTW. Hij heeft daarbij een kopie van het legitimatiebewijs van de verkoper ontvangen, heeft vastgesteld dat hij was ingeschreven in het handelsregister KvK, hij heeft een factuur ontvangen met bedrijfsgegevens. Bovendien heeft hij de koopsom niet contant betaald maar via de bank.

4.2

Hij heeft volledig te goeder trouw gehandeld, wist niet en hoefde niet te weten dat de goederen afkomstig waren van diefstal. Hij betwist bovendien dat de in beslag genomen goederen de horeaspullen zijn waarvan [bedrijf 1] aangifte heeft gedaan.

5 Standpunt van het openbaar ministerie

De officier van justitie verzet zich tegen teruggave van de inbeslaggenomen voorwerpen aan klaagster omdat deze geen rechthebbende is. [vertegenwoordiger] heeft bij de aankoop van de geoederen onvoldoende onderzoek verricht naar de herkomst ervan en naar de beschikkingsbevoegdheid van de verkoper. [bedrijf 1] is daarmee eigenaar gebleven en rechthebbende. De goederen zijn ook reeds terug gegeven aan [bedrijf 1] die daarvoor als tijdelijk bewaarder is aangewezen.

6 Beoordeling

6.1

De rechtbank is bevoegd.

6.2

Het beklag is schriftelijk gedaan en tijdig ingediend. Klaagster is daarom ontvankelijk in het beklag.

6.3

Centraal in deze zaak staat de vraag wie als rechthebbende op de partij in beslag genomen keukenapparatuur heeft te gelden. Daarbij moet worden vooropgesteld dat in deze strafrechtelijke beklagprocedure geen definitief oordeel kan worden gegeven over civielrechtelijke eigendomsverhoudingen.

Zijn de onderhavige goederen gestolen van [bedrijf 1]?

6.4

Dat is betwist door klaagster, maar de aangever [aangever] heeft verklaard dat hij de goederen herkent als de van [bedrijf 1] gestolen goederen aan de hand van een op de dozen geplaatst SKU-nummer. Dat is een uniek nummer dat het bedrijf intern gebruikt als code voor de apparatuur.

6.5

In raadkamer heeft [vertegenwoordiger] verklaard dat een SKU-nummer niet uniek is, maar ziet op een serie-nummer van een bepaald type apparatuur. Raadpleging van enkele bronnen op het internet leert echter dat SKU staat voor “Stock Keeping Unit” en een alfanumerieke identificatiecode is die verkopers en retailers zelf aanbrengen om hun goederen te helpen identificeren, de voorraadadministratie bij te houden, de status van bestellingen te overzien, de organisatie van het magazijn te optimaliseren en het personeel en klanten te helpen de goederen gemakkelijk te vinden. Het nummer wordt dus (ook) toegekend door de verkoper/retailer, hetgeen spoort met de verklaring van een andere werknemer van [bedrijf 1], [getuige], die ook aanwezig was bij de veiling op 8 juli 2026. Hij heeft verklaard dat op alle goederen een sticker van zijn bedrijf was bevestigd met daarop de afkorting van de bedrijfsnaam ‘[bedrijf 1]’ en een uniek productnummer met de letters SKU.

6.6

Hieruit kan vooralsnog worden afgeleid dat de in beslag genomen goederen wel degelijk de van [bedrijf 1] gestolen goederen betreffen.

Was klaagster te goeder trouw?

6.7

Uit verschillende factoren kan worden afgeleid dat het antwoord hierop nee is.

- [vertegenwoordiger] heeft de goederen gekocht via marktplaats.nl en dat alleen al noopt tot voorzichtigheid inzake de legitieme herkomst van de aangeboden waar.

- Hij had niet eerder zaken gedaan met de verkoper, [naam]. [vertegenwoordiger] geeft aan dat hij onderzoek heeft gedaan naar de KvK-inschijving, maar dan had hij ook moeten zien dat het bedrijf van deze [naam] pas twee maanden daarvoor was opgericht en ingeschreven op een woonadres. De enkele inschrijving in het handelsregister is bovendien weinigzeggend want iedereen, dus ook iedere oplichter, kan zich voordoen als ondernemer en zich op eenvoudige wijze laten inschrijven in het handelsregister.

- Hij heeft geen onderzoek gedaan naar de vermelding van de bedrijfsnaam [bedrijf 1] op de stickers op de goederen, hetgeen toch wel een waarschuwing had kunnen zijn. Hij heeft de goederen bekeken via video en zichzelf daardoor ook de mogelijkheid ontnomen de goederen nauwgezet te onderzoeken.

- De verkoper maakte gebruik van een G-mail account, en niet een bedrijfsaccount op naam van het bedrijf.

6.8

De kwade bedoelingen van de verkoper worden, achteraf gezien, wel onderstreept door het gegeven dat hij sinds de verkoop onvindbaar en onbereikbaar is, ook voor de politie.

6.9

Al deze omstandigheden tezamen, brengen mee dat [vertegenwoordiger] niet kan gelden als te goeder trouw in de betekenis van artikel 3:86 Burgerlijk Wetboek. Dat betekent niet dat hij wist dat de goederen gestolen waren, maar dat hij onvoldoende voorzichtig is geweest bij de aankoop en onvoldoende onderzoek heeft gedaan of de verkoper wel zuiver op de graat was.

6.10

Het voorgaande betekent [klaagster] niet wordt beschermd door de regeling van artikel 3:86 BW.

6.11

Ten overvloede zij opgemerkt dat, ook wanneer [vertegenwoordiger] wel te goeder trouw was geweest bij de aankoop van de voorwerpen, hij geen verweer zou hebben tegen een revindicatie-actie van [bedrijf 1] als bedoeld in lid 3 van artikel 3:86 BW. Ingeval van diefstal immers kan iedere eigenaar de gestolen goederen gedurende drie jaar bij een derde (in dit geval [klaagster]) opeisen, niettegenstaande de goede trouw van die derde. De factuur staat op naam van [klaagster], een rechtspersoon dus en niet een natuurlijk persoon, die de goederen heeft gekocht met de bedoeling deze beroepsmatig te verhuren, dus in de uitoefening van een bedrijf. [klaagster] kan hoe dan ook aan artikel 3:86 BW geen bescherming ontlenen tegen de beschikkingsonbevoegdheid van zijn voorganger, [naam].

6.12

Conclusie is dat niet [klaagster] maar [bedrijf 1] vooralsnog moet worden aangemerkt als rechthebbende op de betreffende goederen. Daarom faalt het beklag en zullen de goederen niet worden terug gegeven aan klaagster.

Beslissing

De rechtbank verklaart het beklag ongegrond.

Deze beslissing is gegeven door mr. F.J.H. Hovens, rechter, bijgestaan door mr. L. Willems, griffier en in het openbaar uitgesproken op 4 november 2026.

Tegen de beslissing van deze rechtbank staat voor het Openbaar Ministerie beroep in cassatie bij de Hoge Raad open, in te stellen bij de griffie van deze rechtbank, binnen veertien (14) dagen na dagtekening van deze beslissing.

https://business.trustedshops.nl/blog/sku-code; https://www.ictportal.nl/ict-lexicon/stock-keeping-unit-sku.