Strafrecht overig

Veroordeling voor medeplegen van inbraak bij juwelier tot gevangenisstraf.

Rechtbank Gelderland, 17 november 2026

Zaakgegevens

Op 17 november 2026 heeft de Rechtbank Gelderland in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over strafrecht.

Instantie
Rechtbank Gelderland
Zittingsplaats
Zutphen
Datum uitspraak
17 november 2026
Datum publicatie
17 november 2026
Zaaknummer
05/067568-26
Procedure
Eerste aanleg - meervoudig
ECLI
ECLI:NL:RBGEL:2026:8936
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Veroordeling voor medeplegen van inbraak bij juwelier tot gevangenisstraf.

Uitspraak

RECHTBANK GELDERLAND

Team strafrecht

Zittingsplaats Zutphen

Parketnummer: 05.067568.26

Datum uitspraak : 17 november 2026

Tegenspraak

vonnis van de meervoudige kamer

in de zaak van

de officier van justitie

tegen

[verdachte] ,

geboren op [geboortedag] 2005 in [geboorteplaats] ,

wonende aan [adres] in [woonplaats] .

Raadsman: mr. R.I. Takens, advocaat in Amsterdam.

Dit vonnis is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op openbare terechtzittingen.

1 De inhoud van de tenlastelegging

Aan verdachte is ten laste gelegd dat:

hij op of omstreeks 5 maart 2026 te Wijchen,

tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen,

een aanzienlijke hoeveelheid sieraden en/of edelstenen en/of displays voor sieraden,

in elk geval enig goed, dat/die geheel of ten dele aan [bedrijf] B.V.,

in elk geval aan een ander dan aan verdachte en/of zijn mededader(s) toebehoorde(n)

heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen,

terwijl verdachte en/of zijn mededader(s) zich de toegang tot de plaats van het misdrijf heeft/hebben verschaft en/of dat/die weg te nemen goed/goederen onder zijn/hun bereik heeft/hebben gebracht door middel van braak, verbreking en/of inklimming;

2. Overwegingen ten aanzien van het bewijs

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gesteld dat wettig en overtuigend bewezen kan worden dat verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan hetgeen hem ten laste is gelegd.

Het standpunt van de verdediging

De raadsman heeft bepleit dat verdachte moet worden vrijgesproken. Verdachte ontkent betrokkenheid te hebben gehad bij de inbraak en een van de vier uitvoerders te zijn. Zijn verklaring wordt ondersteund door het ontbreken van glasdeeltjes in zijn schoenen en kleding. Ook zijn er op de plaats delict geen DNA- of andere sporen aangetroffen die aan verdachte zijn te linken. De conclusie van de politie over de gelijkenis tussen de schoenen van verdachte en die van een van de vier daders op de camerabeelden, is subjectief. Dat het zou gaan om precies dezelfde schoenen is zonder technisch of ander objectief onderzoek niet met zekerheid vast te stellen. Subsidiair is aangevoerd dat de vergeleken schoenen op de camerabeelden ook zouden kunnen passen bij de niet-aangehouden zesde persoon. Dat verdachte in de Citroën heeft gezeten en op enig moment na de inbraak als een van de zes inzittenden in de Golf is te plaatsen levert geen significante bijdrage aan de diefstal met braak op.

Beoordeling door de rechtbank

Op door de politie beschreven camerabeelden is het volgende te zien.

Om 05:50 uur parkeert een Volkswagen Golf dicht bij [adres] in Wijchen. De vier inzittenden van de Golf stappen uit en halen een spreider, hamer, breekijzer en grote tas uit de auto. De spreider wordt buiten tegen het dichte rolluik van de zaak van [bedrijf] B.V. aan [adres] gezet waarna het luik omhoog wordt geduwd. De glazen voordeur wordt kapot geslagen. Vier personen met bivakmutsen/ gezichtsbedekking kruipen onder het rolluik en de kapot geslagen deur door naar binnen. Vitrinekasten worden ingeslagen en opengebroken. Een grote hoeveelheid sieraden en displays voor sieraden wordt eruit genomen en in de grote tas gestopt. Twee minuten later kruipen de vier personen met de grote tas onder het rolluik door naar buiten en rijden met de tas en het gereedschap in de Golf weg.

Ongeveer 25 minuten later stopt de Golf in Appeltern, waarna twee inzittenden overstappen in een Citroën C1 die aan komt rijden. De C1 en de Golf vervolgen hun weg naar Beneden-Leeuwen waar alle (vier) inzittenden van de C1 weer instappen in de Golf. De C1 wordt achtergelaten. De Golf met zes inzittenden rijdt hierna door naar Tiel waar alle zes inzittenden rond 06:35 uur uitstappen en te voet verder vluchten.

Vier personen werden vrijwel direct ter plaatse aangehouden, te weten [medeverdachte 1] , [medeverdachte 2] , [medeverdachte 3] en [medeverdachte 4] . Na een achtervolging in Tiel werd verdachte daar rond 9:20 uur als vijfde persoon aangehouden.

Verdachte heeft verklaard dat hij zich kan herinneren dat hij die nacht als bijrijder in de C1 heeft gezeten. Het volgende dat hij zich herinnert is dat hij in Tiel was.

Op basis van de bewijsmiddelen in onderlinge samenhang bezien, stelt de rechtbank vast dat

verdachte als een van de zes inzittenden van de Golf is doorgereden naar Tiel. Door de verdediging wordt dit ook niet betwist.

Vast staat dat de inbraak gezamenlijk is gepleegd door vier inzittenden van de Golf. De rechtbank ziet zich voor de vraag gesteld of verdachte een van de vier medeplegers was.

Beschreven is dat verdachte bij zijn aanhouding een broek droeg met lichte plekken ter hoogte van het rechterbovenbeen en de rechterknie en witte Prada schoenen (type America’s cup) met donkere accentvlakken aan de voor- en zijkant en een duidelijk opvallende (rode) streep die loopt vanaf de hak tot halverwege de zool. De politie heeft geconcludeerd dat deze kenmerken precies overeenkomen met die van de schoenen en broek van een van de vier daders op de (zwart-wit) camerabeelden van de inbraak en de parkeerplaats bij de juwelier. De politie heeft deze bevindingen onderbouwd met afbeeldingen van verdachte en de betreffende dader, waarop deze kenmerken duidelijk zijn te zien. De rechtbank volgt de politie in haar conclusie dat het gaat om precies dezelfde schoenen. De rechtbank acht met name de opvallende doorlopende streep op de hak en zool van de schoenen van verdachte van betekenis. De combinatie van deze specifieke kenmerken maakt dat de schoenen van verdachte een zodanig uitzonderlijk en weinig voorkomend uiterlijk hebben, dat de rechtbank de overeenkomsten tussen de schoenen van verdachte en de schoenen op de camerabeelden als zeer onderscheidend aanmerkt. De rechtbank stelt op grond van deze overeenkomsten, in onderlinge samenhang bezien met de verkleuringen op de broek, vast dat verdachte degene is die op de camerabeelden is vastgelegd. Het verweer van de raadsman dat de vergeleken schoenen op de camerabeelden (ook) zouden kunnen passen bij de niet-aangehouden zesde verdachte wordt verworpen. In het dossier is aan de hand van afbeeldingen duidelijk beschreven dat deze tot nu toe niet-geïdentificeerde dader hele andere schoenen met een ruitpatroon en een andere broek (Under Armour) droeg.

De rechtbank acht de bewijskracht van de schoenen van verdachte, in combinatie met de omstandigheid dat hij die ochtend met de betreffende Golf in Tiel is beland, zo sterk, dat het ontbreken van glasdeeltjes in zijn kleding en schoenen en de afwezigheid van DNA- of andere sporen van hem op de plaats delict, niet aan bewezenverklaring in de weg staat. Daarbij overweegt de rechtbank nog dat het ontbreken van glasdeeltjes te verklaren kan zijn door het feit dat verdachte voor zijn aanhouding enkele uren door Tiel heeft gelopen.

Concluderend acht de rechtbank hiermee wettig en overtuigend bewezen dat verdachte een van de vier medeplegers van de inbraak was.

3 De bewezenverklaring

Naar het oordeel van de rechtbank is wettig en overtuigend bewezen dat verdachte het tenlastegelegde heeft begaan, te weten dat:

hij op of omstreeks 5 maart 2026 te Wijchen,

tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen,

een aanzienlijke hoeveelheid sieraden en/of edelstenen en/of displays voor sieraden,

in elk geval enig goed, dat/die geheel of ten dele aan [bedrijf] B.V.,

in elk geval aan een ander dan aan verdachte en/of zijn mededader(s) toebehoorde(n)

heeft weggenomen met het oogmerk om deze zich wederrechtelijk toe te eigenen,

terwijl verdachte en/of zijn mededader(s) zich de toegang tot de plaats van het misdrijf heeft/hebben verschaft en/of dat/die weg te nemen goed/goederen onder zijn/hun bereik heeft/hebben gebracht door middel van braak en/of verbreking en/of inklimming.

Voor zover er in de tenlastelegging kennelijke taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn die fouten verbeterd. Verdachte is daardoor niet in de verdediging geschaad.

Wat meer of anders is ten laste gelegd dan hiervoor bewezen is verklaard, is niet bewezen.

Verdachte zal daarvan worden vrijgesproken.

4 De kwalificatie van het bewezenverklaarde

Het bewezenverklaarde levert op:

diefstal door twee of meer verenigde personen, waarbij de schuldige zich de toegang tot de plaats van het misdrijf heeft verschaft en het weg te nemen goed onder zijn bereik heeft gebracht door middel van braak en/of verbreking

5 De strafbaarheid van het feit

Het feit is strafbaar.

6 De strafbaarheid van de verdachte

Verdachte is strafbaar, nu geen omstandigheid is gebleken of aannemelijk is geworden die de strafbaarheid van verdachte uitsluit.

7 De overwegingen ten aanzien van straf en/of maatregel

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gevorderd dat verdachte zal worden veroordeeld tot 360 dagen gevangenisstraf met aftrek van voorarrest, waarvan 226 dagen voorwaardelijk met een proeftijd van 3 jaar en de door de reclassering geadviseerde bijzondere voorwaarden. Volgens de officier van justitie is het voorwaardelijk strafdeel hiermee gelijk aan het voorarrest. Daarnaast heeft de officier van justitie een taakstraf van 80 uur geëist.

Het standpunt van de verdediging

De raadsman heeft geen strafmaatverweer gevoerd vanwege de bepleite vrijspraak.

De beoordeling door de rechtbank

De rechtbank heeft bij de bepaling van de op te leggen straf rekening gehouden met de aard en de ernst van hetgeen bewezen is verklaard en de omstandigheden waaronder dit is begaan. De rechtbank heeft verder rekening gehouden met de persoon en de omstandigheden van verdachte.

Ernst van het feit

In de nacht van 5 maart 2026 heeft verdachte samen met drie mededaders met grof geweld ingebroken in een juwelierszaak in Wijchen en een grote hoeveelheid sieraden buit gemaakt. Verdachte heeft forse schade toegebracht aan het pand en de inboedel van de winkel. Het opruimen van de ravage en het herstel van de schade heeft de eigenaar veel tijd en rompslomp gekost. De winkel was noodgedwongen enkele dagen gesloten. Naast financiële schade zorgt het handelen van verdachte voor gevoelens van onrust en onveiligheid, niet alleen bij de juwelier maar ook bij anderen in de samenleving. Verder werkt strafverzwarend dat de inbraak zorgvuldig was voorbereid, dat bij de kraak gebruik is gemaakt van gestolen gereedschap uit een brandweerkazerne en dat verdachte goederen van hoge waarde heeft weggenomen. Verdachte wilde snel geld verdienen en heeft zich niets aangetrokken van de schadelijke gevolgen van zijn handelen voor anderen.

Persoon van verdachte

De rechtbank heeft kennisgenomen van het uittreksel uit de Justitiële Documentatie over verdachte van 14 oktober 2026. Daaruit blijkt dat hij kortgeleden onherroepelijk tot straf is veroordeeld voor soortgelijke feiten, gepleegd in 2023. Dit maakt dat de situatie als bedoeld in artikel 63 van het Wetboek van Strafrecht van toepassing is. Verder lopen er nog meer strafzaken tegen verdachte voor onder meer woninginbraken.

Verder heeft de rechtbank bij de strafoplegging het reclasseringsadvies van 21 oktober 2026 over verdachte betrokken. Daarin is beschreven dat sprake is van een zorgelijk delictpatroon, een pro-crimineel netwerk en hoge schulden bij het CJIB. Bij verdachte is eerder onder meer een impulsbeheersing- of andere gedragsstoornissen vastgesteld. Onduidelijk is in hoeverre het psychosociaal functioneren van verdachte verband houdt met het delictgedrag. De reclassering vindt onderzoek hiernaar wenselijk. Verdachte staat ervoor open om te starten met een ambulante behandeling bij [instelling] en staat hiertoe op een wachtlijst. Positief is dat verdachte zich meewerkend opstelt binnen het schorsingstoezicht in deze zaak en zich houdt aan de bijzondere voorwaarden. Om de kans op herhaling te verminderen, adviseert de reclassering een (deels) voorwaardelijke straf met voortzetting van de lopende bijzondere voorwaarden. De reclassering adviseert negatief over het opleggen van een onvoorwaardelijke gevangenisstraf. Deze straf zal het opgestarte traject teniet doen terwijl er veel geïnvesteerd is in het vertrouwen van verdachte.

Gezien de leeftijd van verdachte tijdens het begaan van het feit heeft de reclassering onderzocht of toepassing van het jeugdstrafrecht passend is. Nu verdachte niet ontvankelijk lijkt te zijn voor pedagogische beïnvloeding, heeft de reclassering toch toepassing van het volwassenstrafrecht geadviseerd. De rechtbank neemt dit advies over.

Op te leggen straf

Verdachte heeft zich als medepleger schuldig gemaakt aan een goed voorbereide diefstal met braak en fors geweld. De rechtbank is van oordeel dat hierop in ieder geval een gevangenisstraf moet volgen. Verdachte heeft tot aan de schorsing langere tijd, te weten 139 dagen, preventief vastgezeten. Mede gelet op het positief verloop van het schorsingstoezicht en het opgestarte reclasseringstraject, acht de rechtbank het niet wenselijk dat verdachte terug in detentie gaat. De rechtbank zal het onvoorwaardelijk deel van de gevangenisstraf daarom beperken tot de tijd doorgebracht in voorarrest. Om de ernst van het feit te onderstrepen en als stok achter de deur, acht de rechtbank verder een voorwaardelijke gevangenisstraf van 131 dagen op zijn plaats. De proeftijd bedraagt 3 jaar. Om de kans op herhaling te verminderen zal de rechtbank hieraan de lopende bijzondere voorwaarden verbinden. Deze voorwaarden bestaan uit een meldplicht, een contactverbod met aangever en de medeverdachten, het volgen van ambulante behandeling, dagbesteding en het aflossen van schulden. Op de inhoudelijke behandeling heeft verdachte zich bereid verklaard aan deze voorwaarden mee te werken. Omdat het feit zo ernstig is, zal de rechtbank daarnaast ook een taakstraf van 80 uur opleggen.

Verder zal de rechtbank bepalen dat het - geschorste - bevel voorlopige hechtenis wordt opgeheven.

8 De beoordeling van de civiele vordering

[aangever] heeft namens de benadeelde partij [bedrijf] B.V. een vordering tot vergoeding van materiële schade ingediend. Oorspronkelijk is een bedrag van (€ 38.143,89 minus reeds vergoede schade van € 17.500,- =) € 20.643,89 aan materiële schade gevorderd, te vermeerderen met de wettelijke rente. Uit een latere e-mail van de benadeelde partij van 9 oktober 2026 volgt dat de verzekeraar - in overeenstemming met de beoordeling van de schade-expert - in totaal € 36.810,99 van de oorspronkelijke schade heeft vergoed. De benadeelde partij vordert nu de niet door de verzekeraar gedekte schade van

€ 1.332,90 en daarnaast € 5.000,- aan smartengeld, beide bedragen te vermeerderen met de wettelijke rente. Verder is verzocht om oplegging van de schadevergoedingsmaatregel.

Standpunten

De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat de vordering van de benadeelde partij voor wat betreft de materiële schade hoofdelijk kan worden toegewezen, met toekenning van de wettelijke rente, en vordert oplegging van de schadevergoedingsmaatregel. Volgens de officier van justitie is het smartengeld onvoldoende onderbouwd zodat de benadeelde voor dit deel niet-ontvankelijk is in de vordering.

De verdediging heeft aangevoerd dat de benadeelde partij niet-ontvankelijk moet worden verklaard in haar vordering. Primair is verwezen naar de bepleite vrijspraak. Subsidiair is ten aanzien van de materiële schade aangevoerd dat de schade-expert eerder heeft geconcludeerd dat de nu gevorderde materiële schade van € 1.332,90 niet voor vergoeding door de verzekeraar in aanmerking komt. Deze restschade is verder niet onderbouwd. Nader onderzoek hiernaar levert een onevenredige belasting van het strafproces op. Ten aanzien van het smartengeld is verder aangevoerd dat de benadeelde partij onvoldoende heeft onderbouwd dat sprake is van ‘aantasting in de persoon op andere wijze’.

Overweging van de rechtbank

Materiële schade

Ten aanzien van de gevorderde materiële schade overweegt de rechtbank het volgende. Uit de e-mail van de benadeelde partij van 9 oktober 2026 blijkt dat alle schade die door de schade-expert is ingediend, door de verzekeraar is vergoed. Niet duidelijk is waaruit de niet-gedekte schade van € 1.332,90 die nu wordt gevorderd concreet bestaat. Nadere informatie hierover ontbreekt. De benadeelde partij was niet vertegenwoordigd op de zitting om de vordering nader toe te lichten. Hierdoor is niet vast te stellen of de gevorderde restschade is veroorzaakt door het bewezenverklaarde. De rechtbank zal de benadeelde partij daarom niet-ontvankelijk verklaren in haar vordering. Zij kan de vordering desgewenst nog bij de civiele rechter aanbrengen.

Smartengeld

Namens de benadeelde partij is verder smartengeld gevorderd. De rechtbank overweegt dat [bedrijf] B.V. een rechtspersoon is en dat voor een rechtspersoon geen wettelijke basis voor smartengeld bestaat. Gelet op de schriftelijke toelichting bij het gevorderde smartengeld, zal de rechtbank de vordering om smartengeld welwillend lezen als een verzoek door [aangever] als natuurlijk persoon.

De benadeelde partij heeft volgens artikel 6:106 van het Burgerlijk Wetboek recht op vergoeding van smartengeld in het geval dat:

  • verdachte het oogmerk had het nadeel toe te brengen,

  • de benadeelde partij lichamelijk letsel heeft opgelopen,

  • de benadeelde partij in zijn eer of goede naam is geschaad, of

  • de benadeelde partij op andere wijze in de persoon is aangetast.

De benadeelde partij heeft aangevoerd dat de inbraak heeft geleid tot veel stress, onzekerheid, langdurige emotionele belasting en een sterk verminderd gevoel van veiligheid. De rechtbank begrijpt dat de benadeelde partij zich hiermee beroept op de grondslag ‘aantasting in de persoon op andere wijze’. Om te spreken van een aantasting in de persoon op andere wijze moet sprake zijn van geestelijk letsel of een diepe inbreuk op de persoonlijke levenssfeer, persoonlijke integriteit of een fundamenteel recht.

Niet is gebleken dat de inbraak heeft geleid tot geestelijk letsel bij de benadeelde. Voorts levert een vermogensfeit, zoals een inbraak in een bedrijfspand, niet zonder meer een grondslag voor smartengeld op. De door de benadeelde beschreven persoonlijke gevolgen van de inbraak zijn begrijpelijk en invoelbaar, maar onvoldoende om vast te kunnen stellen dat sprake is van ‘aantasting in de persoon op andere wijze’. De rechtbank zal de benadeelde partij [aangever] daarom niet-ontvankelijk verklaren in de vordering tot smartengeld. De benadeelde partij kan de vordering desgewenst nog bij de civiele rechter aanbrengen.

9 De toegepaste wettelijke bepalingen

De oplegging van de straf en/of maatregel is gegrond op de artikelen 14a, 14b, 14c, 22c, 22d, 63 en 311 van het Wetboek van Strafrecht.

10 De beslissing

De rechtbank:

 verklaart bewezen dat verdachte het tenlastegelegde, zoals vermeld onder ‘De bewezenverklaring’, heeft begaan;

 verklaart niet bewezen hetgeen verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hierboven bewezen is verklaard en spreekt verdachte daarvan vrij;

 verstaat dat het aldus bewezenverklaarde oplevert het strafbare feit zoals vermeld onder ‘De kwalificatie van het bewezenverklaarde’;

 verklaart verdachte hiervoor strafbaar;

 veroordeelt verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 270 dagen;

  • bepaalt dat een gedeelte van deze gevangenisstraf, te weten 131 dagen, niet ten uitvoer zal worden gelegd, tenzij de rechter later anders mocht gelasten, omdat verdachte zich voor het einde van de proeftijd van drie jaren niet heeft gehouden aan de volgende voorwaarden:

  • stelt als algemene voorwaarde dat verdachte zich niet schuldig maakt aan een strafbaar feit;

 stelt als bijzondere voorwaarden dat:

- verdachte zich gedurende de proeftijd blijft melden op afspraken met de reclassering, zo vaak en zolang de reclassering dat nodig vindt. De reclassering bepaalt op welke dagen en tijdstippen deze afspraken zijn. Verdachte staat onder toezicht bij de reclassering Utrecht, adres Zwarte Woud 2 te Utrecht;

- verdachte zich gedurende de poeftijd ambulant laat behandelen door [instelling] of een soortgelijke zorgverlener, te bepalen door de reclassering, zolang de reclassering de behandeling nodig vindt. De behandeling start zo snel mogelijk bij ingang van de proeftijd. De zorgverlener bepaalt de wijze van behandeling;

- verdachte zich inspant voor het vinden en behouden van betaald werk met een vaste structuur. De dagbesteding draagt bij aan het voorkomen van delictgedrag;

- verdachte gedurende de proeftijd op geen enkele wijze – direct of indirect – contact zoekt of heeft met:

 aangever [aangever] , geboren op [geboortedag] 1962;

 medeverdachte [medeverdachte 2] , geboren op [geboortedag] 2004;

 medeverdachte [medeverdachte 3] , geboren op [geboortedag] 2005;

 medeverdachte [medeverdachte 4] , geboren op [geboortedag] 2003;

 medeverdachte [medeverdachte 1] , geboren op [geboortedag] 2002;

- verdachte meewerkt aan het aflossen van zijn schulden en het treffen van afbetalingsregelingen, ook als dit inhoudt meewerken aan schuldhulpverlening in het kader van de Wet Schuldsanering Natuurlijke Personen. Verdachte geeft de reclassering inzicht in zijn financiën en schulden.

 geeft opdracht aan de reclassering om toezicht te houden op de naleving van voornoemde voorwaarden en verdachte ten behoeve daarvan te begeleiden.

Hierbij gelden als voorwaarden dat verdachte:

  • meewerkt aan het nemen van een of meer vingerafdrukken of een geldig identiteitsbewijs ter inzage aanbiedt om de identiteit vast te stellen;

  • meewerkt aan reclasseringstoezicht, waaronder het meewerken aan huisbezoeken en het zich melden bij de reclassering zo vaak en zolang de reclassering dat nodig vindt.

 beveelt dat de tijd, door verdachte vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering en voorlopige hechtenis doorgebracht, bij de uitvoering van de opgelegde gevangenisstraf in mindering zal worden gebracht;

 legt op een taakstraf van 80 uren, met bevel dat indien deze straf niet naar behoren wordt verricht vervangende hechtenis zal worden toegepast voor de duur van 40 dagen;

 heft op het – geschorste – bevel tot voorlopige hechtenis;

vordering benadeelde partij

 verklaart de benadeelde partij [bedrijf] B.V. niet-ontvankelijk in de vordering tot materiële schade;

 verklaart de benadeelde partij [aangever] als natuurlijk persoon niet-ontvankelijk in de vordering tot smartengeld.

Dit vonnis is gewezen door mr. W.H.S. Duinkerke, voorzitter, mr. J.S.W. Lucassen en

mr. O. El Kadi, rechters, in tegenwoordigheid van mr. H.J.M. Fransen, griffier, en uitgesproken ter openbare terechtzitting van deze rechtbank op 17 november 2026.

Het bewijs is terug te vinden in het in de wettelijke vorm door verbalisant [verbalisant] van de politie Oost-Nederland, district Gelderland-Zuid, opgemaakte proces-verbaal, Onderzoek GLOBE / ON5R026018, gesloten op 11 mei 2026 en in de bijbehorende in wettelijke vorm opgemaakte processen-verbaal en overige schriftelijke bescheiden, tenzij anders vermeld. De vindplaatsvermeldingen verwijzen naar de pagina’s van het doorgenummerde dossier, tenzij anders vermeld.. Het proces-verbaal van bevindingen camerabeelden p. 143-145. Het proces-verbaal van bevindingen camerabeelden p. 147-158, het proces-verbaal van aanvullend verhoor aangever p. 72, gelezen in onderlinge samenhang met het proces-verbaal van bevindingen p. 344. Het proces-verbaal van bevindingen camerabeelden p. 162-165. Het proces-verbaal van bevindingen p. 31-32. Het proces-verbaal van aanhouding p. 419-420. Verklaring van verdachte afgelegd ter terechtzitting van 3 november 2026. Het proces-verbaal van bevindingen totaaloverzicht overeenkomsten per camerabeeld p. 1-2 (niet doorgenummerd in het dossier. Het proces-verbaal van bevindingen totaaloverzicht overeenkomsten per camerabeeld p. 9-10 (niet doorgenummerd in het dossier.