Het enkele feit dat de rechter niet inging op het verzoek om het Openbaar Ministerie direct al…

Locatie Arnhem

Wrakingskamer

zaaknummer / rolnummer: 282640 KG KV 15-418

Beschikking van 22 mei 2015

in de zaak van

[verzoeker],

wonende te [woonplaats],

verzoeker tot wraking,

hierna te noemen: verzoeker,

tegen

mr. [rechter],

in haar hoedanigheid van politierechter van deze rechtbank in het onderzoek ter terechtzitting van verzoeker in de zaak met parketnummer 05.274156.14,

hierna te noemen: de rechter.

Tijdens de behandeling van het onderzoek ter terechtzitting heeft verzoeker mondeling een verzoek tot wraking gedaan van de rechter. De gronden voor de wraking zijn opgenomen in het proces-verbaal van de terechtzitting.

Daarop is de behandeling van het onderzoek geschorst totdat op het verzoek tot wraking is beslist.

Verzoeker heeft per e-mailbericht nog nadere gronden voor de wraking ingediend. De rechter heeft niet in de wraking berust en heeft een verweerschrift ingediend.

Verzoeker legt, kort samengevat, het volgende aan zijn wrakingsverzoek ten grondslag. De rechter is niet op zoek naar de waarheid, nu zij bepaalde door hem opgevoerde bewijsstukken, met name camerabeelden en opgenomen telefoongesprekken, negeert. Hij vreest dat deze bewijsstukken worden achtergehouden. Verzoeker wil het Openbaar Ministerie niet-ontvankelijk (laten) verklaren, maar de rechter wil daaraan niet meewerken. Volgens verzoeker is de rechter aldus vooringenomen.

Het verweer van de rechter wordt hierna, voor zover nodig, besproken.

Wraking van een rechter is slechts mogelijk op grond van feiten of omstandigheden waardoor de rechterlijke onpartijdigheid schade zou kunnen lijden. Daarvan kan sprake zijn indien de rechter jegens een partij vooringenomen is of indien de vrees van een partij daarvoor objectief gerechtvaardigd is. Bij de beoordeling daarvan moet voorop staan dat een rechter uit hoofde van zijn aanstelling moet worden vermoed onpartijdig te zijn, tenzij zich uitzonderlijke omstandigheden voordoen die zwaarwegende aanwijzingen opleveren voor het oordeel dat de rechter jegens een partij een vooringenomenheid koestert, althans dat een bij die partij dienaangaande bestaande vrees objectief gerechtvaardigd is (HR 24 oktober 1995 NJ 1996,484). Uit de artikelen 512 en 513 Wetboek van Strafvordering en het vermoeden van onpartijdigheid volgt dat de verzoeker concrete feiten en omstandigheden moet aanvoeren waaruit objectief afgeleid moet worden dat de rechter jegens een partij vooringenomen is of de vrees van een partij dat dat zo is objectief gerechtvaardigd is.

Uit het proces-verbaal van de behandeling van het onderzoek ter terechtzitting blijkt dat verzoeker direct aan het begin van de terechtzitting heeft aangegeven het Openbaar Ministerie niet-ontvankelijk te willen (laten) verklaren. Verzoeker heeft de rechter vervolgens gewraakt alvorens de inhoudelijke behandeling van de strafzaak af te wachten.

Het verzoek tot wraking wordt daarom afgewezen.

Deze beschikking is gegeven door mr. R.J. Jue, voorzitter en mrs. G. Noordraven en F.M.Th. Quaadvliet, rechters, en in het openbaar uitgesproken in tegenwoordigheid van

mr. T. de Munnik, griffier, op 22 mei 2015.

de griffier de voorzitter

Tegen deze beslissing staat geen rechtsmiddel open.