Civiel recht overig

Koop-aannemingsovereenkomst. Gebreken aan geleverde kozijnen, lekkageschade. Gedaagde overgegaan tot…

Rechtbank Limburg, 4 november 2026

Zaakgegevens

Op 4 november 2026 heeft de Rechtbank Limburg in een bodemzaak uitspraak gedaan in een zaak over civiel recht.

Instantie
Rechtbank Limburg
Zittingsplaats
Maastricht
Datum uitspraak
4 november 2026
Datum publicatie
2 november 2026
Zaaknummer
12068130 CV EXPL 26-415
Procedure
Bodemzaak
ECLI
ECLI:NL:RBLIM:2026:11846
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Koop-aannemingsovereenkomst. Gebreken aan geleverde kozijnen, lekkageschade. Gedaagde overgegaan tot volledige en kosteloze vervanging van de kozijnen en er is een bedrag aan gevolgschade uitgekeerd. Eiser vordert aanvullende schadevergoeding. Kantonrechter oordeelt dat daarvoor te weinig is aangevoerd. Vorderingen worden afgewezen.

Uitspraak

RECHTBANK LIMBURG

Civiel recht

Kantonrechter

Zittingsplaats Maastricht

Zaaknummer: 12068130 \ CV EXPL 26-415

Vonnis van 4 november 2026

in de zaak van

[eiser] ,

te [plaats] ,

eisende partij,

hierna te noemen: [eiser] ,

gemachtigde: mr. W.M. Nooi-Maatjes (Meester en Meester B.V.),

tegen

KURA MEERSSEN B.V.,

te Meerssen,

gedaagde partij,

hierna te noemen: Kura,

gemachtigde: mr. S.A.J. Moonen (DAS Nederlandse Rechtsbijstand Verzekeringmaatschappij N.V.).

1 De procedure

1.1.

Het verloop van de procedure blijkt uit:

- de dagvaarding met producties 1 tot en met 16
- de conclusie van antwoord met één productie
- de brief waarin is meegedeeld dat een mondelinge behandeling is bepaald

- de pleitaantekeningen van mr. Moonen

- de mondelinge behandeling van 20 augustus 2026, waarvan de griffier aantekeningen heeft gemaakt.

1.2.

Ten slotte is vonnis bepaald.

2 De feiten

2.1.

Op 18 februari 2018 hebben partijen een koop-aannemingsovereenkomst gesloten in de zin van artikel 7:750 BW voor de levering en montage van vier kunststof kozijnen voor de woning van [eiser] staande en gelegen aan de [adres] .

2.2.

Op 16 juli 2018 zijn de kozijnen geleverd en gemonteerd.

2.3.

[eiser] heeft de koop- aanneemsom voldaan.

2.4.

In 2025 wilde [eiser] de vloer van twee slaapkamers aan de voorzijde van de woning vervangen, omdat deze bol begon te staan. Na het verwijderen van de vloer werden lekkagesporen zichtbaar die tot dan toe verborgen waren.

2.5.

[eiser] heeft Lekdetectiebureau Zuid ingeschakeld, dat op 28 januari 2025 een rapport heeft uitgebracht. Daarin staat voor zover relevant:

“Lekkage afkomstig van Kozijnen

Kozijnen buiten kant belast met kleurstof groen dit wordt binnen duidelijk zichtbaar we zien dat de afwatering van deur / kozijn ontbreekt waardoor het water niet naar buiten word afgevoerd.

Afwatering in schutbord niet te controleren echter zien we waneer we deze belaten met water van buiten dat deze ook lekt naar binnen.

Met endoscopie onder het kozijn gekeken van binnen uit we kijken dan onder het kozijn door naar buiten wat koude brug geeft dit zal dan ook condens geven wat weer vocht afgeeft naar binnen (…)

Advies om leverancier van kozijnen te benaderen om dit op te lossen voor dat de vloer vervangen zal worden, kozijnen zullen moeten worden voorzien van afwatering bij deur en bij schutbord, advies om kozijnen ook rondom af te dichten met pur om koude brug tegen te gaan. (…)”

2.6.

Bij brief van 11 februari 2025 heeft (de gemachtigde van) [eiser] Kura in gebreke en aansprakelijk gesteld voor de geleden en nog te lijden schade en Kura in de gelegenheid gesteld de geconstateerde gebreken te herstellen.

2.7.

Op 21 februari 2025 heeft Kura, vergezeld door de producent van de kozijnen

Fa. Kochs, ter plaatse de kozijnen geïnspecteerd en herstelwerkzaamheden uitgevoerd.

2.8.

Op 26 februari 2025 heeft Lekdetectiebureau Zuid in het bijzijn van Kura wederom een inspectie uitgevoerd en geconstateerd dat de herstelwerkzaamheden niet afdoende zijn.

2.9.

Op 16 en 17 april 2025 is Kura overgegaan tot volledige kosteloze vervanging van de kozijnen.

2.10.

De verzekeraar van Kura heeft een schade-expert ingeschakeld, die de gevolgschade heeft vastgesteld op € 6.323,87. Dit bedrag is vervolgens aan [eiser] uitgekeerd.

2.11.

[eiser] vindt het uitgekeerde schadebedrag niet genoeg en maakt aanspraak op een aanvullende schadevergoeding van € 5.893,43.

2.12.

De verzekeraar van Kura heeft vervolgens bericht dat zij de aanvullende schadeposten niet voor vergoeding in aanmerking komend acht. Kura is niet tot betaling van de aanvullende schadevergoeding overgegaan, waarop [eiser] Kura in rechte heeft betrokken.

3 Het geschil

3.1.

[eiser] vordert bij vonnis uitvoerbaar bij voorraad veroordeling van Kura tot betaling van:

  • € 5.893,43, althans een door de kantonrechter in goede justitie te bepalen bedrag, aan schadevergoeding, vermeerderd met de wettelijke rente daarover vanaf de dag van dagvaarding tot de dag van volledige betaling,

  • € 669,67 aan vergoeding buitengerechtelijke kosten, vermeerderd met de wettelijke rente daarover vanaf veertien dagen na dagtekening van het vonnis tot de dag van volledige betaling,

  • € 2,85 aan kosten raadplegen registers / opvragen uittreksels uit registers,

  • de proceskosten, vermeerderd met de wettelijke rente.

3.2.

Kura voert verweer.

3.3.

Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover nodig, nader ingegaan.

4 De beoordeling

4.1.

Tussen partijen staat vast dat sprake is geweest van gebreken aan de door Kura in 2018 geplaatste kozijnen en dat daardoor lekkageschade is ontstaan. Derhalve is Kura tekortgeschoten in de uitvoering van de werkzaamheden, wat haar krachtens overeenkomst kan worden toegerekend. De kantonrechter is echter van oordeel dat Kura vervolgens correct en geheel conform de wettelijke voorschriften heeft gehandeld. Nadat Kura door (de gemachtigde van) [eiser] in gebreke en aansprakelijk is gesteld, heeft Kura de kozijnen geïnspecteerd en herstelwerkzaamheden uitgevoerd. Toen deze niet afdoende bleken, is Kura overgegaan tot volledige en kosteloze vervanging van de kozijnen. Verder heeft Kura via haar aansprakelijkheidsverzekeraar een onafhankelijke NIVRE-expert ingeschakeld voor het vaststellen van de gevolgschade en is er overeenkomstig het expertiserapport een bedrag van € 6.323,87 uitgekeerd.

4.2.

Vervolgens dient beoordeeld te worden of [eiser] aanspraak kan maken op een aanvullende schadevergoeding, zoals [eiser] stelt en Kura betwist. De kantonrechter is van oordeel dat [eiser] daarvoor te weinig heeft aangevoerd en zijn vorderingen onvoldoende heeft onderbouwd.

Vloer

4.3.

[eiser] stelt dat de kosten voor de aanschaf en vervanging van de vloer

€ 3.070,86 bedragen en hij slechts € 790,35 van de verzekeraar vergoed heeft gekregen. [eiser] wenst het verschil tussen het aan hem uitgekeerde bedrag en de werkelijke vervangingskosten, te weten € 2.280,51 vergoed te zien.

4.4.

Kura voert aan dat [eiser] niet heeft aangetoond dat volledige vervanging van de vloer noodzakelijk was of dat een andere optie niet mogelijk was, waaronder gedeeltelijk herstel of een gelijkwaardige goedkopere optie. Verder is Kura van mening dat in dit geval aftrek nieuw voor oud wel aan de orde is.

4.5.

De kantonrechter oordeelt dat het standpunt van [eiser] dat aftrek nieuw voor oud niet mag worden toegepast geen stand kan houden. Het doel van de schadevergoeding is herstel naar de oude staat en is niet bedoeld om de benadeelde in een voordeligere positie te brengen dan vóór de schadeveroorzakende gebeurtenis. In dit geval zorgt de vervanging van de oude vloer (die dateert van 2016 en aldus toen de schade was gebleken 9 jaar oud was) door een nieuwe vloer ervoor dat [eiser] zonder de aftrek nieuw voor oud in een duidelijk voordeliger positie komt door de waardevermeerdering en langere levensduur van de vloer. Het vergoeden van de kosten van de nieuwe vloer leidt aldus tot een verrijking. Verder heeft de ingeschakelde onafhankelijke NIVRE-expert de dagwaarde van de vloer vastgesteld op € 790,35 en heeft de verzekeraar conform dit expertiserapport uitgekeerd. Dat een hogere vergoeding hier op zijn plaats is, heeft [eiser] wel gesteld maar niet (met ter zake dienende bescheiden) onderbouwd. Indien [eiser] het niet eens is met de bevindingen van de schade-expert had het op zijn weg gelegen een contra-expertise te laten verrichten, hetgeen [eiser] niet heeft gedaan. Tot slot wordt nog overwogen dat voor zover [eiser] met zijn eigen verzekeraar in het kader van inboedel- of opstalverzekering is overeengekomen dat hij nieuwwaarde vergoed krijgt, dat niet wil zeggen dat hij ook in het kader van aansprakelijkheid, zoals hier aan de orde, aanspraak kan maken op de nieuwwaarde.

4.6.

Nu de gevorderde vergoeding van de vloer leidt tot verrijking c.q. een voordeligere positie van [eiser] dan voor de schadeveroorzakende gebeurtenis en onvoldoende is onderbouwd, zal dit deel van de vordering worden afgewezen.

Gederfd woongenoot

4.7.

[eiser] stelt dat zijn gezin gedurende de periode februari 2025 tot en met juni 2025 beperkt gebruik heeft kunnen maken van de woning. Twee slaapkamers waren niet bruikbaar, de spullen daarvan stonden opgeslagen in de kelder, garage en schuur. Het gezin, de hond en kat hebben een paar dagen in de woonkamer overnacht en vervolgens met z’n allen boven op één slaapkamer. Volgens [eiser] stonden de woonlasten toen niet meer in verhouding tot het woongenot en gebruik. Volgens [eiser] was 45,09% van het oppervlak niet bruikbaar, hetgeen met een hypotheeklast van € 1.168,00 leidt tot € 526,70 per maand dat tevergeefs aan hypotheekrente is betaald. [eiser] beperkt het naar 35% en rond het af op € 400,00 per maand, waardoor de vergoeding van gederfd woongenot over vijf maanden € 2.000,00 bedraagt. [eiser] verwijst in dit verband naar het arrest Parijs/Dakar.

4.8.

Met Kura is de kantonrechter van oordeel dat de berekening van [eiser] arbitrair is. Bij gelegenheid van de mondelinge behandeling is desgevraagd gebleken dat de door [eiser] genoemde hypotheeklast een bruto bedrag is en dat de belastingteruggave daarin niet is meegenomen. Verder is gebleken dat [eiser] bij de berekening van het percentage bruikbaar en niet bruikbaar oppervlak de tuin niet heeft meegenomen, terwijl de hypotheek betrekking heeft op het gehele perceel. Daaruit volgt al dat zijn berekening geen stand kan houden.

4.9.

Uit de rechtspraak volgt dat gederfd woongenot, al naar gelang de situatie, kan worden gekwalificeerd als vermogensschade of als immateriële schade. De kantonrechter stelt vast dat [eiser] geen onderscheid heeft gemaakt tussen beide vormen van schade. Hij heeft één bedrag aan schadevergoeding gevorderd zonder cijfermatig te onderbouwen of en zo ja welk deel van dat bedrag moet worden aangemerkt als vermogensschade en welk deel als immateriële schade.

4.10.

Uit het vorenstaande volgt dat gederfd woongenot als vermogensschade voor vergoeding in aanmerking kan komen. Naar het oordeel van de kantonrechter is niet komen vast te staan dat [eiser] voor vergoeding in aanmerking komend woongenot heeft gederfd. De woning is gedurende de gehele periode bewoonbaar gebleven en de voorzieningen, waaronder verwarming, water en licht, waren steeds bruikbaar. Dat de situatie voor het gezin van [eiser] vervelend is geweest, dat het behelpen was en tot stress heeft geleid is voorstelbaar. Hiermee staat echter niet vast dat de [eiser] schade heeft geleden die voor vergoeding in aanmerking komt. Hierbij verdient opmerking dat ook een gering gemis van door [eiser] verwacht woongenot veel ergernis kan teweegbrengen. Die ergernis is echter geen vermogensschade. Voor zover de vordering tot vergoeding van gederfd woongenot op deze grond is gebaseerd zal de vordering als onvoldoende onderbouwd worden afgewezen.

4.11.

Onder omstandigheden kan een ernstige aantasting in het woongenot tot een aantasting in de persoon als bedoeld in artikel 6:106 lid 1 BW leiden. Het is dan wel aan de benadeelde (in casu [eiser] ) om met voldoende concrete feiten en omstandigheden te onderbouwen dat een dergelijke situatie aan de orde is. [eiser] heeft dat echter niet gedaan, zodat ook een immateriële schadevergoeding niet aan de orde is.

4.12.

De vordering wegens verminderd woongenot zal dan ook worden afgewezen.

Vergoeding eigen uren

4.13.

Voor de diverse opnames, gesprekken over en de uitvoering van de herstelwerkzaamheden stelt [eiser] 83 uren te hebben opgenomen, hetgeen een waarde vertegenwoordigt van € 1.612,92. Deze uren heeft [eiser] niet vrij kunnen spenderen, waarvan hij 48 uur en 11 minuten heeft bijgekocht om met zijn gezin met vakantie te kunnen gaan. [eiser] stelt dat de opgenomen uren een gevolg zijn van de schadeveroorzakende gebeurtenis en voor vergoeding in aanmerking komen.

4.14.

Kura stelt dat de schade-expert deze post heeft gewaardeerd op € 360,00 en dat dit bedrag reeds door de verzekeraar aan [eiser] is vergoed. Verder stelt Kura dat het grootste deel van de door [eiser] opgevoerde uren oncontroleerbaar is en dat [eiser] niet heeft aangetoond dat hij daadwerkelijk aanwezig moest zijn en dat de uren redelijk en proportioneel zijn.

4.15.

Naar het oordeel van de kantonrechter heeft [eiser] dit deel van de vordering onvoldoende onderbouwd. De schade-expert heeft deze post vastgesteld op € 360,00. Indien [eiser] het niet eens was met deze bevindingen had het op zijn weg gelegen om een contra-expertise te laten verrichten, hetgeen [eiser] niet heeft gedaan. Dat [eiser] recht heeft op een hogere vergoeding dan reeds is uitgekeerd door de verzekeraar heeft [eiser] weliswaar gesteld maar niet althans onvoldoende onderbouwd. De gevorderde vergoeding eigen uren zal dan ook worden afgewezen.

Kosten uittreksel, buitengerechtelijke kosten en wettelijke rente

4.16.

De nevenvorderingen (kosten uittreksel, de buitengerechtelijke kosten en wettelijke rente) treffen hetzelfde lot en liggen ook voor afwijzing gereed.

Proceskosten

4.17.

[eiser] is in het ongelijk gesteld en moet daarom de proceskosten (inclusief nakosten) betalen. De proceskosten van Kura worden begroot op:

- salaris gemachtigde

€

720,00

(2 punten × € 360,00)

- nakosten

€

144,00

(plus de kosten van betekening zoals vermeld in de beslissing)

Totaal

€

864,00

5 De beslissing

De kantonrechter

5.1.

wijst de vorderingen van [eiser] af,

5.2.

veroordeelt [eiser] in de proceskosten van € 864,00, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe, te vermeerderen met de kosten van betekening als [eiser] niet tijdig aan de veroordeling voldoet en het vonnis daarna wordt betekend,

5.3.

verklaart dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad.

Dit vonnis is gewezen door mr. Kuster en in het openbaar uitgesproken op 4 november 2026.

Productie 2 dagvaarding Productie 3 dagvaarding Productie 5 dagvaarding Productie 1 conclusie van antwoord vgl. conclusie A-G bij HR 25 maart 2011, ECLI:NL:PHR:2011:BP1410, onder 2.6. e.v. ECLI:NL:HR:2019:1278, rov. 2.12.3. ECLI:NL:HR:2008:BF1042, rov. 3.8. Hof Den Bosch 16 juli 2013, ECLI:NL:GHSHE:2013:3155