Verbintenissenrecht
Civiel recht. Verzetprocedure. Vernietiging verstekvonnis, omdat het niet voldoet aan artikel 230 lid 2 Rv…
Rechtbank Limburg, 28 oktober 2026
ECLI:NL:RBLIM:2026:11536 · Rechtbank Limburg · 28 oktober 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/rechtbank-limburg/civiel-recht/verbintenissenrecht/bodemzaak/ecli-nl-rblim-2026-11536
Zaakgegevens
Op 28 oktober 2026 heeft de Rechtbank Limburg in een bodemzaak uitspraak gedaan in een zaak over verbintenissenrecht.
- Instantie
- Rechtbank LimburgRechtbankDe rechter die de meeste zaken als eerste behandelt: civiele zaken, strafzaken en bestuurszaken.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Maastricht
- Datum uitspraak
- 28 oktober 2026
- Datum publicatie
- 23 oktober 2026
- Zaaknummer
- C/03/351359 HAZA 26/157
- Rechtsgebied
- Civiel recht » Verbintenissenrecht
- Procedure
- BodemzaakBodemzaakDe gewone procedure waarin de rechter definitief over het geschil beslist, in tegenstelling tot een kort geding of voorlopige voorziening.Meer uitleg
- Advocaat
- mr. M.W. van der Heijden, mr. R. Gijsen
- ECLI
- ECLI:NL:RBLIM:2026:11536
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Civiel recht. Verzetprocedure. Vernietiging verstekvonnis, omdat het niet voldoet aan artikel 230 lid 2 Rv. Geen schending van artikel 128 lid 3 (het beginsel van “concentratie van verweer”). Vordering tot veroordeling van de oorspronkelijk gedaagde tot betaling van de achterstallige fees wordt toegewezen. Vordering tot veroordeling van de oorspronkelijk gedaagde tot betaling van de contractuele boetes wordt gedeeltelijk toegewezen, in die zin dat zij één contractuele boete en de wettelijke rente hierover verschuldigd is. De gevorderde btw over de contractuele boete wordt afgewezen.
Uitspraak
RECHTBANK Limburg
Civiel recht
Zittingsplaats Maastricht
Zaaknummer: C/03/351359 / HA ZA 26-157
Vonnis in verzet 28 oktober 2026
in de zaak van
[persoon] ,
wonende te [plaats],
eiseres in het verzet,
oorspronkelijke gedaagde,
hierna te noemen: [persoon],
advocaat: mr. M.W. van der Heijden,
tegen
de besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid
MIJNRAPPORTAGE B.V.,
gevestigd te Maastricht,
gedaagde in het verzet,
oorspronkelijke eiseres,
hierna te noemen: MijnRapportage,
advocaat: mr. R. Gijsen.
1 De procedure
Het verloop van de procedure blijkt uit:
- de dagvaarding van MijnRapportage van 20 juni 2025 met de producties 1 tot en met 17,
- het tegen [persoon] verleende verstek,
- het verstekvonnis van deze rechtbank, zittingsplaats Maastricht, van 4 februari 2026, met zaaknummer C/03/348410 / HA ZA 26-4,
- de dagvaarding van [persoon] van 26 maart 2026 met de producties 1 en 2, waarbij zij verzet heeft aangetekend tegen het verstekvonnis. De verzetprocedure is geregistreerd onder zaaknummer C/03/351359 / HA ZA 26-157,
- de brief van de rechtbank van 13 mei 2026 aan partijen waarin is meegedeeld dat een mondelinge behandeling is bepaald,
- het proces-verbaal van de mondelinge behandeling van 13 augustus 2026,
- de pleitaantekeningen van mr. Gijsen,
- de reactie van mr. Gijsen van 20 augustus 2026 op het proces-verbaal,
- de brief van de rechtbank aan mr. Gijsen van 27 augustus 2026 waarvan een kopie aan
mr. Van der Heijden is verstuurd.
Ten slotte is vonnis bepaald.
2 De feiten
MijnRapportage exploiteert een organisatie waarbinnen zelfstandig ondernemers, die werkzaam zijn als reclasseringswerker, reclasserings- en andere rapportagediensten voor particulieren verrichten.
Partijen hebben op 29 augustus 2018 een samenwerkingsovereenkomst (hierna: de overeenkomst) voor onbepaalde tijd gesloten, waarbij MijnRapportage de door of namens haar gegenereerde opdrachten (hierna: leads) met ingang van 1 september 2018 zal doorverwijzen aan [persoon] en [persoon] als reclasseerder diensten voor particulieren zal uitvoeren.
In de overeenkomst is onder andere het volgende bepaald:
“ Artikel 11. Door reclasseerder aan MijnRapportage verschuldigde gelden
(…)
Percentage van de bruto omzet:
De reclasseerder is naast de vaste fee per lead aan mijnRapportage 20% van het bruto honorarium/omzet verschuldigd, zoals die blijkt uit ofwel de in de overeenkomst(en) van opdracht bevestigde (prijs)afspraken, ofwel uit de factu(u)r(en) die de reclasseerder heeft verzonden voor alle opdrachten die voortvloeien uit de door of namens mijnRapportage verstrekte leads, maar ook uit overige of aanvullende overeenkomsten van opdracht (waaronder bijvoorbeeld maar niet uitsluitend advies-, rapportage-, begeleidingswerkzaamheden, meerwerk of vervolgopdracht(en)). (…)
(…)
Artikel 12. Facturatie door mijnRapportage aan de reclasseerder en betalingstermijnen
Terzake al hetgeen de reclasseerder aan mijnRapportage verschuldigd is, is mijnRapportage gerechtigd maandelijks aan de reclasseerder facturen te zenden, welke facturen de reclasseerder gehouden is binnen 14 dagen na factuurdatum te voldoen op een door mijnRapportage aan te geven bankrekeningnummer, bij niet betaling waarvan de reclasseerder zonder nadere schriftelijke ingebrekestelling in verzuim is en een samengestelde rente van 0,5 % per maand over het uitstaande bedrag verschuldigd is.
Artikel 13. Informatieverplichtingen van de reclasseerder
Ten aanzien van facturatie en boekhouding van de reclasseerder:
De reclasseerder is ter vaststelling door mijnRapportage van hetgeen de reclasseerder aan haar verschuldigd is, gehouden aan mijnRapportage telkens binnen drie dagen na verzending van een factuur aan een opdrachtgever, een kopie van de factuur aan mijnRapportage te zenden.
De reclasseerder is voorts gehouden jaarlijks uiterlijk op 1 juni aan mijnRapportage te doen toekomen een kopie van de jaarrekening en winst- en verliesrekening ter zake de door tussenkomst van mijnRapportage, danwel in ieder geval onder de naam mijnreclassering in het kader van deze overeenkomst uitgevoerde werkzaamheden.
(…)
Ten aanzien van meer- en/of ander werk voor aanvragers of derden:
De reclasseerder is gehouden onverwijld aan mijnRapportage melding te maken, indien:
a. zij anders dan middels een lead - op welke wijze dan ook - is benaderd om werkzaamheden/diensten, waarop mijnreclassering of mijnRapportage mede het oog heeft, uit te voeren of;
b. een eerder verkregen of afgeronde lead of opdracht (andermaal) leidt tot een (of meerdere) opdrachten of meerwerk dan aanvankelijk uit de lead volgde, zulks in verband met de beoordeling of die (nieuwe) lead aan een andere reclasseerder zou behoren te worden toegekend.
Tussen de reclasseerder en mijnRapportage zal in dat geval overleg worden gevoerd over de aard van de verzochte werkzaamheden, de vraag of de reclasseerder deze werkzaamheden onder de onderhavige overeenkomst zal kunnen en mogen uitvoeren en tegen welk uurtarief. Indien de verzochte werkzaamheden niet (ook) vallen onder de werkzaamheden/diensten, waarop mijnRapportage mede het oog heeft, staat het de reclasseerder vrij deze werkzaamheden op eigen titel en voor eigen rekening en risico te verrichten, indien en voorzover zij niet strijdig zijn met de aard of inhoud van deze overeenkomst.
(…)
Boete niet naleving informatieverplichtingen:
Indien de reclasseerder aan voormelde informatieverplichtingen geen of onvoldoende gevolg geeft, danwel ingeval blijkt dat uit de door de reclasseerder gevoerde administratie niet kan worden afgeleid hoeveel opdrachten en honorarium in het kader van die opdrachten zijn gefactureerd of nog gefactureerd kunnen worden, aan de hand waarvan mijnRapportage kan vaststellen hoe hoog de fees of vergoeding(en) is, waarop mijnRapportage aanspraak kan maken, verbeurt de reclasseerder zonder nadere ingebrekestelling een boete van € 10.000,-- exclusief BTW. Daarnaast is mijnRapportage gerechtigd alsnog de door de reclasseerder verschuldigde fees vast te stellen en in rekening te brengen.(…)”
Bij e-mail van 4 februari 2025 heeft MijnRapportage [persoon] (onder andere) gesommeerd om aan haar informatieverplichtingen uit de overeenkomst te voldoen. [persoon] heeft bij e-mail van 6 februari 2024 hierop gereageerd.
Bij brief van 14 februari 2025 heeft MijnRapportage de overeenkomst opgezegd met onmiddellijke ingang.
MijnRapportage heeft bij brief van 27 februari 2025 onder andere het volgende aan [persoon] bericht:
“(…) Ik mag wel zeggen dat ik de afgelopen week tot de schokkende ontdekking ben gekomen dat je vanaf het begin van de samenwerking structureel veel meer opdrachten hebt uitgevoerd en gefactureerd, dan dat je hebt opgegeven aan mijnRapportage B.V. Dit ondanks de duidelijke verplichting daartoe en de verplichting tot afdracht (op straffe van een boete van
€ 10.000,00) in de overeenkomst. Zodoende heb je mijnRapportage B.V. niet in staat gesteld over die opdrachten fees te berekenen en deze aan je door te belasten. Daarnaast heb je verzuimd om de betreffende rapporten ten behoeve van de database aan mij te zenden. (…)”
MijnRapportage heeft [persoon] bij brief van 25 maart 2025 een overzicht gestuurd van de bij haar op dat moment bekende achterstallige fees over de periode 2018 tot aan de opzegging van de samenwerkingsovereenkomst. Het betreft een bedrag van € 29.443,58 exclusief btw en exclusief boetes.
Op 19 mei 2025 hebben partijen een bespreking gehad.
Bij e-mail en bij brief van 26 mei 2025 heeft MijnRapportage aan [persoon] toegestuurd de factuur van de aanvullende fees van in totaal € 35.626,73 inclusief btw en de factuur van de verschuldigde boetes wegens de schending van artikelen 13.1, 13.2, 13.4 en artikel 13.5 van de overeenkomst van € 36.300,00 inclusief btw.
Op 6 juni 2025 is in opdracht van MijnRapportage, na daartoe verkregen beslagverlof, conservatoir beslag gelegd op het onverdeelde aandeel van [persoon] in de woning, gelegen aan [adres].
Bij inleidende dagvaarding van 20 juni 2025 vordert MijnRapportage van [persoon] betaling van € 79.170,90 inclusief btw, vermeerderd met de contractuele rente.
Bij verstekvonnis van 4 februari 2026 (hierna: het verstekvonnis) heeft deze rechtbank onder andere het volgende overwogen en beslist:
“ 2. De beoordeling
(…) 2.2. Naar de rechtbank begrijpt vordert mijn Rapportage B.V. op grond van artikel 12 van de tussen partijen gesloten overeenkomst de contractuele rente over de verbeurde boetebedragen. Uit de redactie van dit artikel kan de rechtbank niet afleiden dat deze bepaling ook van toepassing is op de boetebedragen. Daarom zal de wettelijke rente worden toegekend. Wettelijke rente over een verbeurde boete is pas verschuldigd na schriftelijke aanmaning op de voet van art. 6:82 BW. Aangezien niet gesteld of gebleken is dat op een eerder moment dan de inleidende dagvaarding een aanmaning terzake van verbeurde boetes heeft plaatsgevonden, is de wettelijke rente pas toewijsbaar met ingang van de dag van dagvaarding.
(…)
3 De beslissing
De rechtbank
veroordeelt [persoon] om aan mijn Rapportage B.V. te betalen een bedrag van
€ 79.170,90, te vermeerderen met:
- de overeengekomen rente van 0,5% per maand of gedeelte van een maand over het bedrag
van € 35.626,73 (aan fees inclusief btw), met ingang van 28 mei 2025,
- de wettelijke rente over het bedrag van € 36.600,00 (aan boetes inclusief btw), met ingang
van de dag der dagvaarding 20 juni 2025,
telkens tot de dag van volledige betaling, (…)”
3 Het geschil
[persoon] is in verzet gekomen van het tegen haar als gedaagde gewezen verstekvonnis, waarbij zij is veroordeeld tot – kort samengevat – betaling van € 79.170,90 inclusief btw, vermeerderd met de contractuele rente van 0,5% per maand over € 35.626,73 aan de fees met ingang van 28 mei 2025 en de wettelijke rente over € 36.600,00 aan boetes met ingang van de dag van de dagvaarding (20 juni 2025).
[persoon] vordert in verzet dat de rechtbank bij vonnis, voor zoveel mogelijk uitvoerbaar bij voorraad, het vonnis van 4 februari 2026 vernietigt en, opnieuw rechtdoende, zich onbevoegd verklaard, althans MijnRapportage niet ontvankelijk verklaard in haar vorderingen, althans haar vorderingen afwijst.
Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover nodig, nader ingegaan.
4 De beoordeling
De zaak in het kort
Partijen verschillen van mening of [persoon] uit hoofde van de overeenkomst bedragen aan MijnRapportage verschuldigd is vanaf 2018 tot het moment waarop de overeenkomst beëindigd is.
Voordat de rechtbank toekomt aan de beantwoording van deze vraag, zal de rechtbank eerst ingaan op drie processuele rechtsvragen: is [persoon] tijdig in verzet gekomen, voldoet het verstekvonnis van 4 februari 2026 aan artikel 230 lid 2 Rv en heeft [persoon] artikel 128 lid 3 Rv (concentratie van verweer) geschonden?
Processuele rechtsvragen
Heeft [persoon] tijdig verzet ingesteld?
Uit artikel 147 lid 1 Rv volgt dat door het verzet de procedure die geëindigd is met het verstekvonnis, heropend wordt. Daarvoor is wel vereist dat het verzet op tijd is ingesteld.
De vraag of [persoon] tijdig in verzet is gekomen, moet beantwoord worden aan de hand van artikel 143 leden 2 en 3 Rv.
Op grond van artikel 143 lid 2 Rv moet het verzet worden gedaan binnen vier weken (i) na betekening van het vonnis aan de veroordeelde in persoon door een deurwaarder of (ii) na het plegen door de veroordeelde persoon van enige daad waaruit noodzakelijk voortvloeit dat het vonnis of de aangevangen tenuitvoerlegging aan hem bekend is. Buiten deze gevallen vangt de termijn waarbinnen het verzet moet worden gedaan op grond van lid 3 aan (iii) op de dag waarop het vonnis ten uitvoer is gelegd.
Het verstekvonnis van 4 februari 2026 is niet in persoon betekend. Betekening van het vonnis heeft plaatsgevonden op 26 februari 2026 door achterlating in een gesloten enveloppe aan het woonadres van [persoon]. Evenmin is aan de zijde van [persoon] gebleken van enige daad waaruit noodzakelijkerwijs voortvloeit dat het verstekvonnis haar bekend was. De stelling van MijnRapportage dat zij het verstekvonnis via WhatsApp aan [persoon] heeft toegezonden en uit de blauwe vinkjes op WhatsApp deze daad van bekendheid kan worden afgeleid, kan niet worden onderschreven. Er is immers geen sprake geweest van een actieve handeling van [persoon] waaruit ondubbelzinnig valt op te maken dat zij op de hoogte is van het verstekvonnis. Bovendien heeft [persoon] betwist dat zij hiervan op de hoogte was. Tot slot constateert de rechtbank dat voordat het verzet is ingesteld, het vonnis niet ten uitvoer is gelegd.
Het voorgaande leidt tot de conclusie dat het verzet op tijd is ingesteld.
Voldoet het verstekvonnis aan artikel 230 lid 2 Rv?
Volgens [persoon] moet het verstekvonnis vernietigd worden, omdat niet voldaan is aan de vereisten van artikel 230 lid 2 Rv. Er was namelijk geen afschrift van de dagvaarding gehecht aan het verstekvonnis.
Op grond van het huidige artikel 230 lid 2 Rv, dat geldt vanaf 1 januari 2002, kan bij een verstekvonnis, waarbij de vorderingen van eiser geheel of deels worden toegewezen, ten aanzien van de in artikel 230 lid 1 Rv onder sub a, c, e en f te vermelden gegevens worden volstaan met een verwijzing naar (i) een door de griffier gewaarmerkt afschrift van het exploot van dagvaarding waarop het vonnis wordt gesteld of (ii) dat aan het vonnis wordt gehecht.
Met de gegevens onder sub a wordt in de verstekzaak tussen partijen kort gezegd bedoeld de woonplaats van partijen en de namen van partijen en de advocaat van MijnRapportage. Met de gegevens onder sub c wordt bedoeld de slotsom van de dagvaarding van MijnRapportage. De gegevens onder sub e betreffen de gronden van de beslissing van het vonnis, waaronder begrepen de feiten waarop de beslissing rust. De gegevens onder sub f ziet op de beslissing.
Vóór 1 januari 2002 was het huidige artikel 230 lid 2 Rv geregeld in het toen geldende artikel 76 lid 2 dat gold vanaf 30 december 1991. Uit de tekstversie van dat artikel blijkt dat destijds bij een verstekvonnis eveneens kon worden volstaan met voornoemde twee mogelijkheden:
Indien ingevolge het in het vorige lid of in artikel 106 bepaalde tegen de gedaagde verstek wordt verleend en de conclusie van de eiser geheel of gedeeltelijk worden toegewezen, kan in het vonnis ten aanzien van een of meer der ingevolge artikel 59, eerste lid, onder 1 en 3 te vermelden gegevens worden volstaan met een verwijzing naar een door de griffier gewaarmerkt afschrift van de oorspronkelijke dagvaarding dat aan het vonnis wordt gehecht of waarop het vonnis wordt gesteld.
De rechtbank stelt vast dat aan [persoon] geen gewaarmerkt afschrift van het exploot van dagvaarding, waarop het verstekvonnis wordt gesteld, is verstrekt. Ook is geen gewaarmerkt afschrift van het exploot van dagvaarding aan het verstekvonnis aangehecht. Het verstekvonnis van 4 februari 2026 voldoet derhalve niet aan de vereisten van artikel 230 lid 2 Rv en zal op die grond worden vernietigd.
Heeft [persoon] artikel 128 lid 3 Rv geschonden?
In de dagvaarding waarbij [persoon] verzet heeft ingesteld, heeft zij opgemerkt dat zij bij gebrek aan wetenschap, omdat het verstekvonnis niet voldoet aan artikel 230 lid 2 Rv, geen inhoudelijk verweer kan voeren tegen de dagvaarding van MijnRapportage. Zij betwist daarin verder, kort gezegd, de grondslag van de vordering van MijnRapportage en zij wenst de gronden van verzet aan te vullen na ontvangst van de ontbrekende stukken. Zij concludeert onder meer tot afwijzing van de vorderingen van MijnRapportage. Na het uitbrengen van de verzetdagvaarding heeft MijnRapportage een kopie van haar dagvaarding met producties aan [persoon] toegezonden. Tijdens de mondelinge behandeling heeft [persoon] alsnog verweer gevoerd tegen de dagvaarding van MijnRapportage.
MijnRapportage is van mening dat de rechtbank geen acht mag slaan op de standpunten die [persoon] tijdens de mondelinge behandeling heeft aangevoerd. [persoon] had op grond van het in artikel 128 lid 3 Rv neergelegde beginsel van “concentratie van verweer” die standpunten in de verzetdagvaarding moet vermelden, aldus MijnRapportage.
Uit artikel 147 lid 1 Rv volgt dat de verzetprocedure verloopt zoals bepaald is in afdeling 5 van titel 2 Rv en de verzetdagvaarding van [persoon] heeft te gelden als conclusie van antwoord. Dit betekent dat de verzetdagvaarding moet voldoen aan de vereisten die gesteld zijn in artikel 128 Rv. In lid 3 van dit artikel is bepaald dat de gedaagde alle excepties en zijn antwoord ten principale tegelijk naar voren dient te brengen, op straffe van verval van de niet aangevoerde excepties en, indien niet ten principale is geantwoord, van het recht om dat alsnog te doen. Tot excepties behoren in ieder geval processuele verweren. Een processueel verweer laat de rechtsbetrekking tussen partijen buiten beschouwing en beoogt een beslissing daarover te voorkomen. Principale verweren zijn al die verweren die niet als excepties kunnen worden beschouwd. Het zijn materiële (inhoudelijke) verweren die betrekking hebben op de rechtsbetrekking tussen partijen.
De rechtbank is van oordeel dat [persoon] artikel 128 lid 3 Rv niet geschonden heeft. Haar standpunten tijdens de mondelinge behandeling hadden geen betrekking op excepties. Haar kernbetoog in de verzetdagvaarding dat de vorderingen van MijnRapportage moeten worden afgewezen, heeft zij nader uitgewerkt door alsnog materieel verweer te voeren. Voor een materieel verweer geldt als uitgangspunt dat deze gedurende het gehele proces moet kunnen worden aangevoerd, zolang het debat nog niet is gesloten.
De door MijnRapportage in randnummers 4 en 5 van haar spreekaantekeningen aangevoerde uitspraken doen aan het voorgaande oordeel niets af. In de zaak van het Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden ging het om een verzetdagvaarding zonder gronden naar aanleiding van een bij verstek gewezen arrest van het Gerechtshof. In de onderhavige zaak werd het aanvoeren van gronden bemoeilijkt doordat het verstekvonnis niet voldoet aan de vereisten uit artikel 230 Rv. Dat die situatie ook speelde in de zaak van het hof Arnhem-Leeuwarden blijkt niet uit het arrest. In de uitspraak van de rechtbank Midden-Nederland valt te lezen dat de partij die verzet heeft aangetekend, in de verzetdagvaarding niet de indruk heeft gegeven bezig te zijn de oorspronkelijke dagvaarding in bezit te krijgen en dat hij zijn gronden zou willen aanvullen. Uit de verzetdagvaarding van [persoon] blijkt juist dat zij wel haar gronden wil aanvullen.
Gelet op al het voorgaande, komt de rechtbank toe aan een inhoudelijke beoordeling van de vorderingen.
Inhoudelijke rechtsvragen
De discussie tussen partijen gaat over de beantwoording van de vragen of
-
i) [persoon] achterstallige fees, zoals bepaald in artikel 11.3 van de overeenkomst, aan MijnRapportage verschuldigd is, en
-
ii) [persoon] contractuele boetes, zoals bepaald in artikel 13.7 van de overeenkomst, aan MijnRapportage verschuldigd is wegens het niet naleven van de informatie-verplichtingen uit de artikelen 13.1, 13.2, 13.4 en 13.5 van de overeenkomst.
Ad (i): De fees – artikel 11.3 van de samenwerkingsovereenkomst
Verjaring?
[persoon] meent dat de door MijnRapportage over de jaren 2018 en 2019 gevorderde fees zijn verjaard.
MijnRapportage wijst erop dat zij in januari/februari 2025 de zakelijke mailbox van [persoon] heeft overgenomen en zij pas vanaf dat moment bekend raakte met de achterstallige fees. Van verjaring is volgens haar dan ook geen sprake.
[persoon] heeft niet gemotiveerd betwist dat MijnRapportage pas begin 2025 het door haar gestelde ontdekt heeft. Het beroep van [persoon] op verjaring slaagt daarom niet.
Nog fees verschuldigd?
[persoon] voert aan dat zij de fee voldaan heeft die zij verschuldigd is over de omzet die is voortgevloeid uit opdrachten uit de door of namens MijnRapportage verstrekte leads over de jaren 2018 tot en met 2022. Volgens [persoon] zijn de bedragen, die opgenomen zijn in het overzicht in productie 8 bij de dagvaarding, afkomstig uit eigen acquisities of verworven uit opdrachten van advocaten die zich naar aanleiding van een eerdere lead met een andere, nieuwe klant tot haar hebben gewend. Over deze omzet was zij geen fee aan MijnRapportage verschuldigd. Dit blijkt ook niet uit voormeld artikel 11.3 en daarnaast hoefde zij dit ook niet te begrijpen. Dit geldt te meer nu MijnRapportage haar mondeling heeft toegezegd dat zij over deze opdrachten geen fee verschuldigd is, aldus [persoon].
MijnRapportage betwist dat [persoon] over eigen acquisities of omzet verworven uit opdrachten van advocaten die zich naar aanleiding van een eerdere lead met een andere, nieuwe klant tot haar hebben gewend, geen fee verschuldigd is. Volgens MijnRapportage blijkt uit artikel 11.3 van de overeenkomst dat [persoon] dit juist wel verschuldigd is. MijnRapportage betwist dat partijen anders zijn overeengekomen. Tijdens het kennismakingsgesprek is deze afspraak nogmaals aan [persoon] toegelicht. Ook andere reclasseerders zijn fees verschuldigd over omzet uit opdrachten anders dan uit leads.
Uit het debat van partijen blijkt dat zij twisten over de uitleg van artikel 11.3 van de overeenkomst. Uit de tekst van dit artikel volgt naar het oordeel van de rechtbank dat [persoon] ook een fee verschuldigd is over de omzet die voortgevloeid is uit opdrachten anders dan de door of namens MijnRapportage verstrekte leads. Er wordt in dit artikel namelijk niet alleen gesproken over door of namens MijnRapportage verstrekte leads, maar ook over “overige of aanvullende overeenkomsten van opdracht”. Dit artikel dient bovendien in samenhang met artikel 13.4 sub a van de overeenkomst te worden gelezen, waarin staat dat [persoon] gehouden is om aan MijnRapportage melding te maken van opdrachten “anders dan middels een lead – op welke wijze dan ook”. Artikel 13.4 sub a kan niet anders worden begrepen dan dat het doel van deze informatieverplichting is om aan MijnRapportage (onder andere) inzicht te verschaffen in de gegenereerde omzet voor het afdragen van fees.
Naast een zuiver taalkundige uitleg van voormelde artikelen is ook de zin die partijen in de gegeven omstandigheden over en weer redelijkerwijs aan deze bepalingen mochten toekennen en op hetgeen zij te dien aanzien redelijkerwijs van elkaar mochten verwachten, van belang. Dat partijen op enig moment een afspraak hebben gemaakt die afwijkt van de tekst in de overeenkomst, zoals [persoon] aanvoert, kan de rechtbank niet vaststellen. [persoon] heeft niet toegelicht wanneer en in welke context partijen een andersluidende afspraak hebben gemaakt, en waarom artikelen 11.3 en 13.4 sub a ongewijzigd in de overeenkomst zijn blijven staan. MijnRapportage daarentegen heeft concreet gesteld dat tijdens het kennismakingsgesprek nogmaals aan [persoon] is bevestigd dat artikel 11.3 ook ziet op andere opdrachten dan uit leads. [persoon] heeft verder geen bewijsaanbod gedaan voor haar stelling dat de bedoeling van artikel 11.3 anders was dan de zuiver taalkundige uitleg die hieruit kan worden begrepen.
De slotsom is dat [persoon] ook fees verschuldigd is over de omzet die voortgevloeid is uit opdrachten anders dan de door of namens MijnRapportage verstrekte leads.
Omvang fees
[persoon] betwist de omvang van de bedragen die zijn opgenomen in productie 8 van de dagvaarding. Allereerst staan er volgens haar in het overzicht (omzetcijfers van) opdrachtgevers vermeld waarover zij de fee heeft voldaan. Ten tweede staan daarin personen die zij niet kent en ten derde staan er opdrachtgevers in die niet door of namens MijnRapportage zijn verstrekt.
De rechtbank overweegt dat [persoon] niet aan de hand van haar eigen boekhouding of anderszins toegelicht en onderbouwd heeft ten aanzien van welke opdrachtgevers zij wel een fee heeft afgedragen en wanneer zij dit heeft gedaan. Het had op haar weg gelegen om tijdig contact te zoeken met haar boekhouder om dit inzichtelijk te maken als zij zichzelf daartoe niet in staat achtte. Verder heeft [persoon] niet toegelicht welke personen zij niet kent. Voor wat betreft de opdrachtgevers, met betrekking tot wie zij stelt geen fee verschuldigd zijn, blijkt uit hetgeen hiervoor overwogen is in 4.22 e.v. dat zij wel een fee verschuldigd was. De rechtbank is gelet hierop van oordeel dat [persoon] de betwisting van de omvang van de fees onvoldoende heeft onderbouwd. De rechtbank gaat er daarom vanuit dat [persoon] aan fees nog € 29.443,58 exclusief btw aan MijnRapportage verschuldigd is.
Slotsom
[persoon] is € 29.443,58 exclusief btw vermeerderd met de contractuele rente over de achterstallige fees aan MijnRapportage verschuldigd is. Nu de hoogte van de gevorderde btw over dit bedrag onweersproken is gebleven, zal de rechtbank € 35.626,73 inclusief btw toewijzen.
[persoon] heeft niet betwist dat zij op grond van artikel 12 van de overeenkomst contractuele rente verschuldigd is over de toegewezen fees. Evenmin heeft zij betwist dat als ingangsdatum van de contractuele rente uitgegaan dient te worden van de eerste dag van het jaar na het jaar waarover de fees verschuldigd waren. MijnRapportage heeft tijdens de mondelinge behandeling erkend dat de ingangsdatum van de contractuele rente over de fees in sub c tot en met i van nummer 24 van de dagvaarding niet correct vermeld is. De contractuele rente over de fees van 2018 is toewijsbaar vanaf 1 januari 2019, de contractuele rente over de fees van 2019 vanaf 1 januari 2020, et cetera. De gevorderde contractuele rente zal dienovereenkomstig worden toegewezen.
Ad (ii): Contractuele boetes – artikelen 13.7 van de samenwerkingsovereenkomst
MijnRapportage maakt op basis van artikel 13.7 van de overeenkomst aanspraak op meerdere contractuele boetes inclusief btw vanwege de schending door [persoon] van artikelen 13.1, 13.2 en 13.4 in samenhang met artikel 13.5. Volgens MijnRapportage is het de bedoeling geweest dat meerdere boetes verschuldigd konden zijn.
[persoon] bestrijdt dat MijnRapportage op grond van artikel 13.7 aanspraak kan maken op meerdere contractuele boetes. Uit dit artikel volgt dat slechts één boete kan worden gevorderd. Bovendien betwist [persoon] dat zij over de contractuele boete btw verschuldigd is. Zij verwijst daarbij naar een tweetal uitspraken van het Hof van Justitie EU van 22 november 2018 C-295/17 (MEO) randnummers 38, 39, 41-44 en van 11 juni 2020 C-43/19 (Vodafone Portugal) randnummer 31.
De rechtbank is van oordeel dat uit de zuiver taalkundige uitleg van artikel 13.7 niet blijkt dat [persoon] bij iedere, afzonderlijke schending van de informatieverplichtingen een boete verschuldigd is. Indien het de bedoeling geweest zou zijn dat meerdere boetes verschuldigd konden zijn, had het op de weg van MijnRapportage gelegen om dit in de bewoordingen in artikel 13.7 duidelijk op te (laten) nemen. Niet gebleken is dat partijen een andersluidende afspraak zijn overeengekomen. Evenmin zijn feiten en omstandigheden gesteld op grond waarvan [persoon] moest begrijpen dat het artikel anders bedoeld was dan er letterlijk staat. Gelet op het voorgaande is de rechtbank van oordeel dat [persoon] één contractuele boete van
€ 10.000,00 aan MijnRapportage verschuldigd is.
Voor wat betreft de vraag of [persoon] ook btw over de contractuele boete verschuldigd is, overweegt de rechtbank als volgt. Uit de door [persoon] aangehaalde uitspraken van het Hof van Justitie van de EU volgt dat een dienst onderworpen kan zijn aan btw als deze dienst verricht is onder bezwarende titel in de zin van artikel 2 lid 1 onder c van de richtlijn 2006/112/EG (btw-richtlijn). Er is sprake van een dienst onder bezwarende titel indien er een rechtstreeks verband bestaat tussen de verrichtte dienst en de ontvangen tegenprestatie. Nu [persoon] in de onderhavige procedure een contractuele boete aan MijnRapportage verschuldigd is zonder dat zij hiervoor een tegenprestatie ontvangt, wordt deze dienst niet verricht onder bezwarende titel. [persoon] is over de contractuele boete derhalve geen btw verschuldigd. De rechtbank zal de gevorderde btw over de boete afwijzen.
MijnRapportage verzet zich niet tegen het toewijzen van de wettelijke rente met ingang van de dag van dagvaarding. De rechtbank zal de wettelijke rente daarom toewijzen zoals vermeld is in de beslissing.
Beslagkosten en proceskosten
MijnRapportage vordert [persoon] te veroordelen tot betaling van de beslagkosten. Deze vordering is gelet op het bepaalde in artikel 706 Rv toewijsbaar. De beslagkosten worden vastgesteld op € 383,20 voor kosten deurwaardersexploten, € 714,00 voor griffierecht en € 1.290,00 voor salaris advocaat (1 punt × € 1.290,00), totaal € 2.387,20.
[persoon] is grotendeels in het ongelijk gesteld en moet daarom de proceskosten (inclusief nakosten) betalen. De proceskosten van MijnRapportage worden begroot op:
|
- griffierecht |
€ |
2.369,00 |
|
|
- salaris advocaat |
€ |
2.580,00 |
(2 punten × € 1.290,00) |
|
- nakosten |
€ |
189,00 |
(plus de verhoging zoals vermeld in de beslissing) |
|
Totaal |
€ |
5.138,00 |
De gevorderde wettelijke rente over de proceskosten en de nakosten wordt toegewezen zoals vermeld is in de beslissing.
5 De beslissing
De rechtbank
verklaart het verzet gegrond en vernietigt het door deze rechtbank op 4 februari 2026 onder zaaknummer C/03/348410 / HA ZA 26-4 gewezen verstekvonnis, en opnieuw beslissend:
veroordeelt [persoon] om aan MijnRapportage te betalen een bedrag van € 35.626,73 inclusief btw (aan fees), te vermeerderen met de contractuele rente van 0,5% per maand, waarbij geldt dat de contractuele rente steeds verschuldigd is vanaf de eerste dag van het jaar na het jaar waarover de fees verschuldigd waren, telkens tot de dag van volledige betaling,
veroordeelt [persoon] om aan MijnRapportage te betalen een bedrag van € 10.000,00 (aan contractuele boete), te vermeerderen met de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW over het toegewezen bedrag, met ingang van de dag der dagvaarding (20 juni 2025), telkens tot de dag van volledige betaling,
veroordeelt [persoon] in de beslagkosten, vastgesteld op € 2.387,20, te vermeerderen met de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW over dit bedrag met ingang van de vijftiende dag na deze uitspraak tot de dag van volledige betaling,
veroordeelt [persoon] in de proceskosten van € 5.138,00, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe, te vermeerderen met € 98,00 plus de kosten van betekening als [persoon] niet tijdig aan de veroordelingen voldoet en het vonnis daarna wordt betekend,
veroordeelt [persoon] tot betaling van de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW over de proceskosten als deze niet binnen veertien dagen na aanschrijving zijn betaald,
verklaart dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad,
wijst het meer of anders gevorderde af.
|
Dit vonnis is gewezen door mr. Etman, rechter, en in het openbaar uitgesproken op |
||