Zaak wordt na mondelinge behandeling aangehouden ivm vastlegging schikking. Schriftelijke vastlegging blijft…

Civiel recht

Kantonrechter

Zittingsplaats Roermond

Zaaknummer: 11940711 \ CV EXPL 25-4594

Vonnis van 15 april 2026

in de zaak van

[eisende partij] ,

te [plaats] ,

eisende partij,

hierna te noemen: [eisende partij] ,

gemachtigde: mr. H. ten Kortenaar,

tegen

STICHTING MENZSAMEN,

te Meerlo,

gedaagde partij,

hierna te noemen: Menzsamen,

gemachtigde: mr. M.M.C. van de Ven.

1.1.

Het verloop van de procedure blijkt uit:

- de dagvaarding
- de conclusie van antwoord
- de brief waarin is meegedeeld dat een mondelinge behandeling is bepaald

- de mondelinge behandeling van 11 februari 2026

- de spreekaantekeningen van [eisende partij]
- de akte van [eisende partij]
- de akte van Menzsamen.

1.2.

Ten slotte is vonnis bepaald.

2.1.

3.1.

[eisende partij] vordert – samengevat - :

• Menzsamen te bevelen een deugdelijke eindafrekening te verstrekken op straffe van verbeurte van een dwangsom;

• betaling van 275,3 niet genoten en onbetaald gebleven verlofuren ad € 1.439,90;

• betaling van het lidmaatschapsgeld van de beroepsvereniging ad € 416,80;

• betaling van het achterstallig loon ad € 12.852,57 en de wettelijke verhoging en de wettelijke rente;

• betaling van € 1.093,27 aan buitengerechtelijke kosten;

• betaling van de proceskosten.

3.2.

Menzsamen heeft verweer gevoerd. Menzsamen concludeert tot niet-ontvankelijkheid van [eisende partij] , dan wel tot afwijzing van de vorderingen van [eisende partij] , met uitvoerbaar bij voorraad te verklaren veroordeling van [eisende partij] in de kosten van deze procedure.

3.3.

Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover nodig, nader ingegaan.

4.1.

• Achterstallig salaris € 12.852,58 (*)

• Verlofuren € 835,85 (*)

• Kosten rechtsbijstand € 3.971,55

• Griffierecht € 732,00

• Deurwaarderskosten € 168,13

• Onterechte eerdere inhouding € 1.439,90

4.2.

Het vastleggen van de vaststellingsovereenkomst blijft uit. Dat neemt echter niet weg dat partijen wel een regeling hebben getroffen die inhoudt dat er € 20.000,00 aan [eisende partij] wordt betaald. Door het treffen van deze regeling is de vordering, zoals die is neergelegd in de dagvaarding, niet toewijsbaar. Daaraan doet niet af dat de regeling niet schriftelijk is vastgelegd en dat partijen van mening verschillen hoe het resterende bedrag, dat is overgebleven na de betaling van € 5.000,00, moet worden betaald en aan welke periode de betaling moet worden toegeschreven. Dit verschil van mening heeft er echter niet toe geleid dat [eisende partij] haar vordering heeft gewijzigd, vermeerderd of verminderd. Dat [eisende partij] in haar akte na comparitie wel aangeeft hoe de betaling volgens haar moet worden gedaan, doet hier niet aan af. Wil de vordering op basis van de regeling kunnen worden toegewezen, zoals dit [eisende partij] kennelijk voor ogen staat, dan was daarvoor een wijziging van eis nodig. Die is er niet.

4.3.

Het voorgaande leidt ertoe dat de vordering van [eisende partij] moet worden afgewezen. Omdat partijen wel een regeling hebben getroffen, zullen de proceskosten gecompenseerd worden in die zin dat iedere partij de eigen kosten draagt.

De kantonrechter

5.1.

wijst de vorderingen van [eisende partij] af,

5.2.

compenseert de kosten van de procedure tussen partijen, in die zin dat iedere partij de eigen kosten draagt.