Strafrecht overig
De verdachte zal worden vrijgesproken van het plegen van ontuchtige handelingen, welke mede bestonden uit het…
Rechtbank Limburg, 3 november 2026
ECLI:NL:RBLIM:2026:12081 · Rechtbank Limburg · 3 november 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/rechtbank-limburg/strafrecht/strafrecht-overig/eerste-aanleg-meervoudig/ecli-nl-rblim-2026-12081
Zaakgegevens
Op 3 november 2026 heeft de Rechtbank Limburg in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over strafrecht.
- Instantie
- Rechtbank LimburgRechtbankDe rechter die de meeste zaken als eerste behandelt: civiele zaken, strafzaken en bestuurszaken.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Roermond
- Datum uitspraak
- 3 november 2026
- Datum publicatie
- 4 november 2026
- Zaaknummer
- 03.320986.22
- Rechtsgebied
- Strafrecht » Strafrecht overig
- Procedure
- Eerste aanleg - meervoudigMeervoudige kamerDe zaak is behandeld door drie rechters samen, meestal omdat zij ingewikkeld of zwaar is.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:RBLIM:2026:12081
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
De verdachte zal worden vrijgesproken van het plegen van ontuchtige handelingen, welke mede bestonden uit het seksueel binnendringen van zijn stiefdochter. De rechtbank is van oordeel dat de verklaringen van het slachtoffer authentiek, gedetailleerd en consistent zijn. De rechtbank is echter van oordeel dat de door het slachtoffer geuite en voor de verdachte belastende feiten en omstandigheden onvoldoende steun vinden in bewijsmateriaal afkomstig van een andere bron dan het slachtoffer zelf. De rechtbank oordeelt bij die stand van zaken dat er onvoldoende wettig bewijs is, met als gevolg dat de verdachte zal worden vrijgesproken.
Uitspraak
RECHTBANK LIMBURG
Zittingsplaats Roermond
Strafrecht
Parketnummer : 03.320986.22
Tegenspraak
Vonnis van de meervoudige kamer van 3 november 2026
in de strafzaak tegen
[verdachte] ,
geboren te [geboorteplaats] op [geboortedatum 1] 1991,
wonende te [adres] .
De verdachte wordt bijgestaan door mr. E. Gorsselink, advocaat kantoorhoudende te Venlo.
1 Onderzoek van de zaak
De zaak is inhoudelijk behandeld op de zitting van 20 oktober 2026. De verdachte en zijn raadsman zijn verschenen. De officier van justitie en de verdediging hebben hun standpunten kenbaar gemaakt.
Het minderjarige slachtoffer [naam 1] heeft zich als benadeelde gevoegd in het strafproces. De benadeelde partij is niet op zitting verschenen. Namens de benadeelde partij is op de zitting gehoord mevrouw [naam 2] , aanwezig namens de Stichting jeugdbescherming West Zeeland, zijnde de voogd van [naam 1] en mr. P.R. Hogerbrugge. De rechtbank heeft de vordering tot schadevergoeding behandeld.
Deze zaak is gelijktijdig behandeld met de strafzaak tegen medeverdachte [medeverdachte] met het parketnummer 03.147259.22.
2 De tenlastelegging
De tenlastelegging is als bijlage aan dit vonnis gehecht.
De verdenking komt er, kort en feitelijk weergegeven, op neer dat de verdachte in de periode van 23 september 2018 tot en met 11 maart 2022 ontucht heeft gepleegd met zijn stiefdochter [naam 1] , (hierna: [naam 1] ), die op dat moment jonger dan 12 jaar was, waarbij primair ten laste is gelegd dat de ontucht mede bestond uit het seksueel binnendringen van het lichaam.
3 De beoordeling van het bewijs
Het standpunt van de officier van justitie
De officier van justitie heeft gerekwireerd tot vrijspraak van het primair ten laste gelegde en tot bewezenverklaring van het subsidiair ten laste gelegde, voor zover dit ziet op het aanraken en likken van de vagina. De officier van justitie heeft daartoe aangevoerd dat de verklaringen van [naam 1] consistent, gedetailleerd en authentiek zijn, en daarmee betrouwbaar. Daarnaast is er voldoende steunbewijs voor die verklaring. Meest in het oog springend is daarbij de rode uitslag van de kont tot aan de vagina die door de tante van [naam 1] bij [naam 1] wordt waargenomen. Ook vindt haar verklaring steun op andere punten. Zo vindt haar verklaring dat zij in het verleden door haar stiefvader werd mishandeld, steun in de opgemaakte letselrapportage en de daarin beschreven letsels.
Het standpunt van de verdediging
De raadsman heeft integrale vrijspraak bepleit. Er is onvoldoende wettig en overtuigend bewijs dat de verdachte het tenlastegelegde heeft gepleegd.
De raadsman stelt zich primair op het standpunt dat de verklaring van aangeefster geen bevestiging vindt in een tweede onafhankelijke bron, waardoor er onvoldoende wettig en overtuigend bewijs is om tot een veroordeling te komen.
De raadsman stelt zich subsidiair op het standpunt dat de verklaringen van [naam 1] niet betrouwbaar zijn en daarmee onbruikbaar voor het bewijs. Er zitten inconsistenties in [naam 1] verklaringen die mede zien op de kern van het verwijt: namelijk over het al dan niet binnendringen van haar lichaam. De raadsman wijst daarbij op (onbedoelde) beïnvloeding door diverse familieleden die haar meermaals hebben bevraagd.
Het oordeel van de rechtbank
Juridisch kader
Aan de verdachte is een zedendelict tenlastegelegd. Zedenzaken zijn bewijstechnisch lastige zaken en kenmerken zich doorgaans door het feit dat slechts twee personen aanwezig zijn geweest bij de (veronderstelde) seksuele handelingen, namelijk degene die zich als slachtoffer ziet en degene die als dader wordt aangewezen. Veelal is het ook zo dat de (belastende) verklaring van het slachtoffer lijnrecht tegenover de (ontkennende) verklaring van de verdachte staat. Getuigen van de gebeurtenissen zijn er vaak niet. Ook in deze zaak is dit het geval.
In artikel 342, tweede lid, van het Wetboek van Strafvordering is bepaald dat het bewijs dat een verdachte het tenlastegelegde feit heeft begaan niet mag worden aangenomen op basis van één getuige. Deze bepaling strekt ter waarborging van de deugdelijkheid van de bewijsbeslissing, in die zin dat zij de rechter verbiedt tot een bewezenverklaring te komen als de feiten en omstandigheden die door die getuige worden genoemd, op zichzelf staan en onvoldoende steun vinden in ander bewijsmateriaal. Het ondersteunend bewijsmateriaal moet uit een andere bron dan de getuige afkomstig zijn en mag niet in een te ver verwijderd verband staan met de verklaring van de getuige. De toets die de rechtbank daarmee moet aanbrengen houdt geen oordeel in over de betrouwbaarheid van de afgelegde verklaring van aangever.
Of er voldoende steunbewijs is, is sterk afhankelijk van de omstandigheden van het concrete geval. Toch zijn daarvoor wel enige aanknopingspunten in de jurisprudentie geformuleerd. Zo is het in beginsel niet voldoende dat andere personen ‘van horen zeggen’ verklaren over hetgeen de aangever tegen hen verteld heeft, omdat de bron van de verklaring dan nog steeds alleen de aangever is. In sommige gevallen kan een verklaring van een getuige, die niet ter plaatse aanwezig is geweest, echter wel als steunbewijs worden aangenomen. Dit kan als de getuigenverklaring ook een eigen waarneming inhoudt ten aanzien van de emotionele of fysieke toestand van aangever (vlak) nadat het strafbare feit zou zijn gepleegd.
Vrijspraak
De rechtbank ziet zich in de eerste plaats voor de vraag gesteld of de verklaringen van [naam 1] als betrouwbaar kunnen worden aangemerkt en voor het bewijs kunnen worden gebruikt. [naam 1] heeft op 16 mei 2022 een gesprek gehad met de gedragskundige van de Raad voor de Kinderbescherming en heeft aldaar verteld dat de verdachte haar bij het naar bed brengen likt bij haar plasser en dat ze dat fijn vindt. [naam 1] heeft in 2022 tegen haar pleegmoeder daarover hetzelfde verteld. Ook tegen haar tante en haar nichtje heeft ze toen uitlatingen gedaan over ontucht door de verdachte.
De rechtbank is van oordeel dat die verklaringen van [naam 1] authentiek, gedetailleerd en consistent zijn. Het enkele feit dat [naam 1] pas in 2025 heeft verklaard over het seksueel binnendringen van haar lichaam door de verdachte, doet niet af aan haar betrouwbaarheid.
De rechtbank is echter van oordeel dat de door [naam 1] geuite en voor de verdachte belastende feiten en omstandigheden onvoldoende steun vinden in ander objectief bewijsmateriaal. De rechtbank kan de beschuldigingen van [naam 1] daarom niet naar de eisen van de wet staven met steunbewijs.
De rechtbank acht daarvoor van belang dat hetgeen de getuigen verklaard hebben over de tenlastegelegde gedragingen steeds uit dezelfde bron afkomstig waren, namelijk [naam 1] . De door de tante waargenomen roodheid bij [naam 1] is op zichzelf onvoldoende om te constateren dat de verdachte ontuchtige handelingen bij [naam 1] heeft gepleegd in de tenlastegelegde periode. Er zijn evenmin andere relevante aanknopingspunten uit een andere bron naar voren gekomen die [naam 1] verhaal ondersteunen en zo kunnen dienen als steunbewijs. De verklaring van [naam 1] wordt op het punt dat zij (mogelijk) zou worden mishandeld door de verdachte weliswaar ondersteund door de letselrapportage, maar dit ziet evenmin op de kern van het tenlastegelegde misbruik, zodat ook daaruit geen steunbewijs valt af te leiden. Dat betekent dat de verklaringen van [naam 1] op zichzelf blijven staan. De rechtbank oordeelt bij die stand van zaken dat er onvoldoende wettig bewijs is, met als gevolg dat de verdachte zal worden vrijgesproken.
4 De benadeelde partij en de schadevergoedingsmaatregel
De benadeelde partij [naam 1] vordert schadevergoeding tot een bedrag van € 2.000,- aan materiële schade en € 30.000,- aan immateriële schade. Omdat de verdachte wordt vrijgesproken van het tenlastegelegde, zal de benadeelde partij niet-ontvankelijk worden verklaard in de vordering.
5 Het beslag
De officier van justitie heeft gevorderd de in beslag genomen zaken terug te geven aan de verdachte. De rechtbank zal de teruggave gelasten van de hierna in de beslissing genoemde in beslag genomen voorwerpen, nu er niet langer wordt voldaan aan de voorwaarden van artikel 94 van het Wetboek van Strafvordering.
6 De beslissing
De rechtbank:
Vrijspraak
- spreekt de verdachte vrij van het primair en subsidiair tenlastegelegde.
Benadeelde partij en schadevergoedingsmaatregel
-
bepaalt dat de benadeelde partij [naam 1] niet-ontvankelijk is in de vordering tot schadevergoeding;
-
veroordeelt de benadeelde partij in de proceskosten door de verdachte gemaakt tot op heden begroot op nihil.
Beslag
- gelast de teruggave van de volgende in beslag genomen voorwerpen aan de verdachte:
-
1 STK Computer (goednummer: 1564730)
-
1 STK Telefoonautomaat (goednummer: 1564697).
Dit vonnis is gewezen door mr. K. Mestrom, voorzitter, mr. M.J.A.G. van Baal en mr. M. el Jerrari, rechters, in tegenwoordigheid van mr. N. Lejeune, griffier, en uitgesproken ter openbare zitting van 3 november 2026.
Buiten staat
mr. van Baal en de griffier zijn niet in de gelegenheid dit vonnis mede te ondertekenen.
BIJLAGE I: De tenlastelegging
Aan de verdachte is ten laste gelegd dat
primair
hij op een of meer tijdstip(pen) in of omstreeks de periode van 23 september 2018 tot en met 11 maart 2022, in de gemeente Venlo, althans in Nederland
met [naam 1] , geboren op [geboortedatum 2] ,
die toen de leeftijd van twaalf jaren nog niet had bereikt,
een of meer handelingen heeft gepleegd, die bestonden uit of mede
bestonden uit het seksueel binnendringen van het lichaam van die [naam 1] ;
subsidiair
hij op een of meer tijdstip(pen) in of omstreeks de periode van 23 september 2018 tot en met 11 maart 2022, in de gemeente Venlo, althans in Nederland,
met een aan zijn, verdachtes, zorg, opleiding en/of waakzaamheid toevertrouwde
minderjarige [naam 1] , geboren op [geboortedatum 2] , die toen de leeftijd van zestien jaren nog niet had bereikt,
buiten echt,
een of meer ontuchtige handelingen heeft gepleegd, te weten het meermalen althans eenmaal, (telkens):
- het aanraken en/of vastpakken en/of betasten en/of aftrekken van de penis van verdachte door die [naam 1] en/of
- het in de mond stoppen van zijn, verdachtes penis, in de mond van die [naam 1] en zich laten pijpen door die [naam 1] ,
- het likken en/of aanraken van de vagina van die [naam 1] en/of
- het brengen van zijn penis in de vagina en/of anus van die [naam 1] .