Strafrecht overig
12 jaar gevangenisstraf. Medeplegen vrijheidsberoving, medeplegen poging zware mishandeling met voorbedachten…
Rechtbank Limburg, 5 november 2026
ECLI:NL:RBLIM:2026:12130 · Rechtbank Limburg · 5 november 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/rechtbank-limburg/strafrecht/strafrecht-overig/eerste-aanleg-meervoudig/ecli-nl-rblim-2026-12130
Zaakgegevens
Op 5 november 2026 heeft de Rechtbank Limburg in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over strafrecht.
- Instantie
- Rechtbank LimburgRechtbankDe rechter die de meeste zaken als eerste behandelt: civiele zaken, strafzaken en bestuurszaken.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Maastricht
- Datum uitspraak
- 5 november 2026
- Datum publicatie
- 5 november 2026
- Zaaknummer
- 03.099556.24
- Rechtsgebied
- Strafrecht » Strafrecht overig
- Procedure
- Eerste aanleg - meervoudigMeervoudige kamerDe zaak is behandeld door drie rechters samen, meestal omdat zij ingewikkeld of zwaar is.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:RBLIM:2026:12130
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
12 jaar gevangenisstraf. Medeplegen vrijheidsberoving, medeplegen poging zware mishandeling met voorbedachten rade en medeplegen zware mishandeling met voorbedachtenrade
Uitspraak
RECHTBANK LIMBURG
Zittingsplaats Maastricht
Strafrecht
Parketnummer: 03.099556.24
Tegenspraak
Vonnis van de meervoudige kamer van 5 november 2026
in de strafzaak tegen
[verdachte] ,
geboren te [geboortegegevens] 1989,
gedetineerd uit anderen hoofde in [adres PI] .
De verdachte wordt bijgestaan door mr. L. de Leon, advocaat te Utrecht.
1 Onderzoek van de zaak
De zaak is inhoudelijk behandeld op de zittingen van 5 en 6 oktober 2026. De verdachte en zijn raadsman zijn verschenen. De officier van justitie en de verdediging hebben hun standpunten kenbaar gemaakt. De rechtbank heeft het onderzoek ter terechtzitting gesloten op 22 oktober 2026 en de uitspraak op heden bepaald.
De zaak is gelijktijdig behandeld met de strafzaken tegen medeverdachten [naam medeverdachte 1] (parketnummer 03.155435.23) en [naam medeverdachte 2] (parketnummer 03.155459.23).
2 De tenlastelegging
De tenlastelegging is als bijlage aan dit vonnis gehecht (Bijlage I). De verdenking komt er - na wijziging – kort gezegd op neer dat de verdachte samen met een ander of anderen, dan wel alleen, op 13 juni 2023 in Sittard:
Feit 1: [slachtoffer 1] , [slachtoffer 2] , [slachtoffer 3] en [slachtoffer 4] van hun vrijheid heeft beroofd en/of beroofd gehouden;
Feit 2: geprobeerd heeft [slachtoffer 1] , [slachtoffer 3] en [slachtoffer 4] opzettelijk en met voorbedachten rade zwaar lichamelijk letsel toe te brengen (feit 2 primair), dan wel deze drie personen met voorbedachten rade heeft mishandeld (feit 2 subsidiair);
Feit 3: [slachtoffer 1] met voorbedachten rade zwaar heeft mishandeld.
3 De beoordeling van het bewijs
Het standpunt van de officier van justitie
De officier van justitie acht de feiten bewezen. Op 13 juni 2023 werden de vier slachtoffers in een loods in Sittard van hun vrijheid beroofd, gekneveld en mishandeld. Zij werden ter verantwoording geroepen vanwege het verdwijnen van 1230 kilogram cocaïne, die in de loods was opgeslagen en in de nacht van 11 op 12 juni 2023 was ontvreemd.
De slachtoffers werden onder andere getrapt en/of geslagen en drie van hen werden met een gasbrander bewerkt. Na ruim 10 uur verlieten de daders de loods, waarna de slachtoffers zich wisten te bevrijden.
Bij een van de slachtoffers, [slachtoffer 2] , bleef de mishandeling beperkt tot het slaan door medeverdachte [naam medeverdachte 2] . De officier van justitie heeft deze mishandeling enkel aan [naam medeverdachte 2] en niet aan de verdachte ten laste gelegd. De verdachte is wel medeverantwoordelijk voor de vrijheidsberoving van [slachtoffer 2] .
De mishandelingen van de overige slachtoffers, [slachtoffer 1] , [slachtoffer 3] en [slachtoffer 4] , werden met voorbedachten rade gepleegd en gepleegd in nauwe en bewuste samenwerking tussen de verdachten. Hun handelen moet worden aangemerkt als het medeplegen van een poging tot zware mishandeling ten aanzien van slachtoffers [slachtoffer 3] en [slachtoffer 4] (feit 2 primair), omdat zij feitelijk geen zwaar lichamelijk letsel hebben opgelopen, en als het medeplegen van een eenvoudige mishandeling van slachtoffer [slachtoffer 1] , voor zover het brandwonden en ander minder ernstig letsel betreft (feit 2 subsidiair).
[slachtoffer 1] heeft daarnaast echter ook zwaar lichamelijk letsel opgelopen, te weten een fractuur in de oogkasbodem, verminderd zicht in een oog en een fractuur in het neusbeen, zodat er bij hem tevens sprake is van een voltooide zware mishandeling met voorbedachten rade (feit 3).
Het standpunt van de verdediging
De raadsman heeft vrijspraak bepleit. Er is geen (betrouwbaar) bewijs dat de verdachte in de loods is geweest, laat staan dat hij heeft deelgenomen aan de vrijheidsberoving en mishandeling van de slachtoffers. De verdachte kan op geen enkele manier als medepleger worden aangemerkt.
Zo kan de verdachte niet betrouwbaar geïdentificeerd worden als een van de daders aan de hand van de verklaringen van de slachtoffers. Om meer redenen zijn deze verklaringen onbetrouwbaar en de slachtoffers hebben geen betrouwbare identificatie gedaan, ook niet bij hun verhoor bij de rechter-commissaris.
De verdachte heeft verklaard dat hij medeverdachte [naam medeverdachte 1] vervoerd heeft. Zij zijn bij de loods gekomen, nadat zij kort daarvoor een gasbrander hadden gekocht. [naam medeverdachte 1] had een afspraak en [naam medeverdachte 1] is de loods binnengegaan. De verdachte heeft buiten gewacht. Op verzoek van [naam medeverdachte 1] heeft de verdachte nadien een tas weggegooid, waarin, zo bleek hem achteraf, belangrijke sporendragers werden aangetroffen, waaronder een gasbrander. De verdachte wist niet wat er in deze tas zat.
Het DNA-bewijs dat verkregen is van de voorwerpen in de tas kan niet bijdragen aan het bewijs. Er is slechts DNA van de verdachte aangetroffen op de knop van de gasbrander, maar omdat de verdachte deze brander in de winkel in handen heeft gehad, zegt dat niets over het tenlastegelegde. Andere DNA-sporen die op zijn betrokkenheid zouden kunnen wijzen zijn er niet, maar er zijn juist wel relevante DNA-sporen die wijzen op de betrokkenheid van [naam medeverdachte 1] .
De belastende verklaring van [naam medeverdachte 1] , die verklaard heeft dat juist de verdachte de loods is binnengegaan en niet hij, mag niet voor het bewijs worden gebruikt, omdat de verdediging onvoldoende van het recht op ondervraging gebruik heeft kunnen maken.
Het oordeel van de rechtbank
De rechtbank zal de tenlastegelegde feiten gezamenlijk bespreken, nu ze zich daarvoor lenen.
Wat niet ter discussie staat in deze zaak
Een aantal feiten en omstandigheden in deze zaak staat niet ter discussie. De verdediging heeft het bewijs voor die feiten en omstandigheden niet betwist. Op basis van het bewijs kan de rechtbank het volgende vaststellen.
Op 13 juni 2023, rond 13:00 uur, werden vier personen, [slachtoffer 1] , [slachtoffer 4] , [slachtoffer 3] en [slachtoffer 2] , in een loods in Sittard van hun vrijheid beroofd, gekneveld met tie-wraps en vervolgens mishandeld. Zij werden ter verantwoording geroepen vanwege het verdwijnen van 1230 kilogram cocaïne, die in dezelfde loods was opgeslagen en in de nacht van 11 op 12 juni 2023 was ontvreemd. Enig ander motief voor het geweld is noch gesteld, noch gebleken.
De slachtoffers werden getrapt en/of geslagen en drie van hen werden met een gasbrander bewerkt. De slachtoffers werden onder toenemend geweld verhoord, met het doel te achterhalen of zij meer wisten over de verdwenen partij drugs. Extra druk werd uitgeoefend door bio-ethanol/terpentine over slachtoffers te gieten, omdat dat (extra) pijn zou doen in wonden en door te hinten op het houden van vuur bij die brandstof. Na ruim 10 uur verlieten de daders de loods, waarna de slachtoffers zich wisten te bevrijden.
In het dossier is beschreven welke letsels de slachtoffers hebben opgelopen. [slachtoffer 4] en [slachtoffer 3] hebben lichamelijk letsel opgelopen. Zo was er bij hen sprake van bloeduitstortingen over het hele lichaam en sporen van contact met een brandende of hete gasbrander. Dat letsel kan, hoewel serieus, juridisch niet als zwaar lichamelijk letsel worden aangemerkt. [slachtoffer 1] liep eveneens bloeduitstortingen en eerste- en tweedegraads brandwonden op, waarvan mag worden aangenomen dat die relatief snel en zonder medisch ingrijpen genezen, maar bij hem werd daarnaast geconstateerd dat hij een fractuur in de oogkasbodem had, een fractuur in het neusbeen en een perforatie van het trommelvlies. [slachtoffer 1] is geopereerd aan de fractuur in de oogkasbodem en de genezingsduur werd geschat op enkele maanden. Ten tijde van zijn verhoor bij de rechter-commissaris op 13 maart 2025 had [slachtoffer 1] nog altijd last van verminderd zicht aan een oog en andere klachten. Dit deel van zijn letsel merkt de rechtbank daarom aan als zwaar lichamelijk letsel.
De verdediging heeft dit alles niet weersproken. Ook heeft de verdediging niet betwist dat de verdachte samen met medeverdachte [naam medeverdachte 1] op 13 juni 2023 rond 19:00 uur aangekomen is bij deze loods en verder kan op basis van camerabeelden worden vastgesteld dat de verdachte samen met [naam medeverdachte 1] kort daarvoor bij Hornbach in Geleen een gasbrander heeft aangeschaft, waarop vervolgens DNA van de verdachte is aangetroffen (op de draaiknop van de brander). Dat alles is niet betwist en blijkt ook duidelijk uit het dossier. Hetzelfde geldt tenslotte voor het feit dat de verdachte aan het eind van de avond tegelijk en samen met de medeverdachten [naam medeverdachte 1] en [naam medeverdachte 2] vanaf de loods is weggelopen en dat de verdachte toen een tas met inhoud droeg die hij ter plaatse in een container heeft weggegooid. In deze tas werden later onder meer een fles bio-ethanol aangetroffen, een gasbrander, een lange aansteker, meerdere rollen tape en tie-wraps.
Wat wel ter discussie staat in de zaak van de verdachte
Wat volgens de verdediging niet bewezen kan worden is dat de verdachte in de loods is geweest en daar heeft deelgenomen aan de vrijheidsberoving en aan het geweld. Zelfs als de rechtbank zou concluderen dat de verdachte naar binnen is gegaan, is er geen bewijs dat hij een strafrechtelijk significante rol had. Hij kan ook dan niet als medepleger worden aangemerkt; hij had geen wetenschap van wat er zou gaan gebeuren. Van opzet en voorbedachten rade is volgens de verdediging geen sprake.
De rechtbank komt tot een ander oordeel. Zij overweegt als volgt.
Was de verdachte in de loods? Ja.
De verdachte ontkent dat hij de loods in is gegaan en heeft verklaard alleen buiten gewacht te hebben, maar is er voldoende wettig bewijs voor het tegendeel. Dat bewijs bestaat naar het oordeel van de rechtbank uit de verklaringen van de slachtoffers. Zij, in het bijzonder [slachtoffer 1] , [slachtoffer 2] en [slachtoffer 3] , hebben nadrukkelijk verklaard over twee personen die later in de loods kwamen en die al aangekondigd waren door de eerste groep daders, die hen van hun vrijheid beroofd had, met tie-wraps had vastgebonden en door wie zij getrapt en/of geslagen en ondervraagd werden. De eerder betrokken daders beschreven deze toen nog niet aanwezige twee personen als: “the butchers” (aldus slachtoffer [slachtoffer 2] ) en over deze twee personen werd gezegd: “als hun komen dan is het klaar” (aldus slachtoffer [slachtoffer 1] ). Volgens de slachtoffers hadden deze twee daders naast andere spullen in ieder geval ook een gasbrander bij zich en na hun komst escaleerde het geweld en werd een brandende en/of gloeiende gasbrander gebruikt op het lichaam van [slachtoffer 1] , [slachtoffer 3] en [slachtoffer 4] . Hun verklaringen zijn afgelegd snel nadat de slachtoffers zich hadden weten te bevrijden, derhalve kort na het gebeuren en zijn afzonderlijk van elkaar ten overstaan van de politie afgelegd. Op dit punt zit er naar het oordeel van de rechtbank geen licht tussen de verklaringen.
Naar blijkt uit het dossier wist het slachtoffer [slachtoffer 1] zich als eerste te bevrijden en kon hij zonder de anderen vluchten. Hetgeen hij vervolgens verklaard heeft aan de politie, ook in het ziekenhuis, kan op geen enkel moment daarna beïnvloed zijn door de andere slachtoffers die niet meer in contact met hem zijn geweest. Hetzelfde geldt omgekeerd voor hetgeen die andere slachtoffers nadien verklaard hebben. Zij konden geen weet hebben van wat [slachtoffer 1] verklaarde, maar hun verklaringen komen op de hiervoor benoemde onderdelen in essentiële zin met elkaar overeen. Dit maakt dat de rechtbank fundamenteel geloof hecht juist aan hetgeen de slachtoffers, kort na hun bevrijding in de angst en de emotie van dat moment, ieder voor zich verklaard hebben aan de politie. Dat tegelijkertijd verschillen of afwijkingen in de verklaringen zitten, heeft de rechtbank ook geconstateerd maar doet aan dat vorenstaande geen afbreuk en staat er veeleer garant voor dat de eerste afgelegde verklaringen van de slachtoffers niet onderling afgestemd of beïnvloed zijn.
Tenslotte is er geen reden te veronderstellen dat de andere slachtoffers dan [slachtoffer 1] op dat moment, voor hun contact met de politie, onderling nog afgestemd hebben wat ze zouden verklaren, nu geen van hen kon bevroeden dat op dat moment de politie buiten al aanwezig was.
Ook de verklaring van [slachtoffer 3] kan op dit punt worden gebruikt, ook al heeft de raadsman aangevoerd dat dit problematisch zou zijn, omdat zijn verhoor niet is opgenomen en een aanzienlijk deel van zijn verklaring geen verankering vindt in ander bewijs. De rechtbank heeft dat ook gezien en gebruikt zijn verklaring met behoedzaamheid en alleen voor zover die verklaring voldoende ondersteund wordt door ander bewijs. De rechtbank ziet geen aanleiding om aan de betrouwbaarheid en waarachtigheid van hetgeen door [slachtoffer 3] is verklaard te twijfelen enkel omdat er geen opname van bestaat. Waar het aldus gaat om het aantal van twee later dan anderen in de loods ten tonele verschenen daders beschikt de rechtbank dus over een meervoud van wettige bewijsmiddelen.
De verklaringen van [slachtoffer 1] , [slachtoffer 2] en [slachtoffer 3] passen naadloos bij het bewijs dat de verdachte en medeverdachte [naam medeverdachte 1] ter plaatse zijn gekomen omstreeks 19:00 uur, geruime tijd nadat de eerste groep daders was gearriveerd bij de loods (naar uit de camerabeelden blijkt: omstreeks 13:00 die dag) met een net aangekochte gasbrander bij zich. Op de beelden heeft de politie tot 22:40 uur niet waargenomen dat er nog (twee) andere personen gearriveerd zijn, op wie de verklaringen van de slachtoffers betrekking zouden kunnen hebben. Het kan naar het oordeel van de rechtbank dus niet anders zijn dan dat beiden, [naam medeverdachte 1] én de verdachte, de loods zijn binnengegaan.
Pas uren later, omstreeks 23:19 uur, verlaten de verdachte en [naam medeverdachte 1] de loods, samen met een derde verdachte, naar het oordeel van de rechtbank medeverdachte [naam medeverdachte 2] , die door de slachtoffers als man 2 is omschreven en die van begin af aan betrokken was bij wat zich in de loods afspeelde. De verdachte is dan degene die een boodschappentas weggooit in een nabijgelegen container, met daarin vele voorwerpen die bij de feiten gebruikt zijn, dadersporen(dragers) dus, inclusief de gasbrander die eerder die avond bij Hornbach in Geleen door [naam medeverdachte 1] en verdachte was aangekocht.
Daar komt als belangrijk identificerend bewijs nog bij dat de slachtoffers het uiterlijk van de twee mannen die later kwamen hebben beschreven. Die beschrijving past naar het oordeel van de rechtbank bij het uiterlijk van medeverdachte [naam medeverdachte 1] , die zij man 5 noemden, en bij het uiterlijk van de verdachte, die zij man 6 noemden, onder andere door het noemen van de kleur van zijn korte broek (bordeaux rood), zijn postuur en het horen dat een van deze beide mannen Spaans sprak. De verdachte spreekt Spaans en op beelden van een nabijgelegen tankstation die bewuste avond is de verdachte te zien met een bordeauxrode korte broek. De slachtoffers benoemen voorts dat deze man 6 de onkruidbrander bij zich had, wat ook nog eens past bij het gegeven dat verdachte en medeverdachte [naam medeverdachte 1] kort voor hun aankomst bij de loods een gasbrander hadden aangekocht en bij het aantreffen van verdachtes DNA op de knop van de gasbrander die is aangetroffen in de door verdachte weggegooide tas.
Niet alleen de verdachte, maar ook de medeverdachte [naam medeverdachte 1] in diens eigen zaak ontkennen ieder voor zich in de loods te zijn geweest. De rechtbank merkt hierover het volgende op. De vier slachtoffers zijn op geen enkel moment tijdens hun vrijheidsberoving buiten de loods geweest en kunnen dus hun waarneming van het uiterlijk van man 5 of van man 6 niet opgedaan hebben als die mannen zich alleen maar buiten die loods zouden hebben opgehouden. Hun beschrijvingen van het uiterlijk van man 5 en 6 zijn dusdanig specifiek en passend bij respectievelijk medeverdachte [naam medeverdachte 1] (die wordt omschreven door [slachtoffer 1] als de oudere man van tussen de 45 en 50 jaar oud met een korte broek en slippers aan en door [slachtoffer 2] als een man met een licht getint Grieks of Albanees uiterlijk en dikke zwarte wenkbrauwen) en bij verdachte (die wordt omschreven als Spaans sprekend en met een bordeaux rode broek), dat de rechtbank niet twijfelt aan de aanwezigheid van de verdachte en diens medeverdachte [naam medeverdachte 1] in de loods.
Ook komen de verklaringen van de slachtoffers op hoofdlijnen overeen over de manier waarop de vrijheidsberoving en de mishandelingen plaatsvonden. Hun verklaringen vinden tot slot ook steun in het forensische bewijs dat is vergaard. Kortom: er is geen reden hun verklaringen als onbetrouwbaar of te inconsistent te diskwalificeren als bewijs.
Door de verdediging is gewezen op het feit dat de slachtoffers bij latere verhoren geen herkenning hebben gedaan aan de hand van getoonde foto’s van verdachten en hun belastende verklaringen niet hebben herhaald of daar zelfs op zijn teruggekomen. Dat ligt naar het oordeel van de rechtbank enerzijds voor de hand en doet anderzijds geen afbreuk aan de bewijskracht van de eerder afgelegde verklaringen die in het vorenstaande zijn besproken. Ook kort na de gebeurtenis verkeerden de slachtoffers naar eigen zeggen al in twijfel of zij überhaupt wel moesten verklaren, gelet op wat hen net overkomen was en uit vrees dat bij praten voor henzelf of voor familieleden ook later vergelijkbare handelingen of erger zouden volgen van de zijde van degenen die recht dachten te hebben op de 1230 kilogram cocaïne.
Deze angst zal voor hen eens te meer voelbaar zijn geweest tijdens het getuigenverhoor op verzoek van en in aanwezigheid van de advocaten van de verdachte en van medeverdachten en zal hen weerhouden hebben van het herhalen van hetgeen zij kort na de gebeurtenis hebben gezegd. Juist deze latere verklaringen zouden daarom buiten beschouwing moeten worden gelaten, te meer nu uit aangetroffen communicatie van de medeverdachte [naam medeverdachte 1] blijkt dat er wordt gesproken of gespeculeerd over het feit dat de slachtoffers bij verhoor niemand zullen herkennen. De politieverhoren waren toen al lang achter de rug, zodat dit slechts betrekking heeft kunnen hebben op nog te organiseren verhoren, te weten die bij de rechter-commissaris. De rechtbank acht de verklaringen van de slachtoffers van kort na de gebeurtenis zoals gezegd juist het meest betrouwbaar, om de redenen die hiervoor zijn uiteengezet.
De hier beschreven angst zal, zo houdt de rechtbank alleszins voor aannemelijk, ook reden hebben kunnen vormen voor het niet bewilligen in het beschikbaar stellen van medische informatie door de slachtoffers over de opgelopen letsels. Ook dat is verklaarbaar te achten vanuit de beschreven angst voor represailles.
Tot slot: de rechtbank baseert haar bewijsoordeel in de onderhavige zaak ten aanzien van de aanwezigheid in de loods dus niet op de (voor verdachte belastende) verklaring van medeverdachte [naam medeverdachte 1] . Frappant is dat [naam medeverdachte 1] en de verdachte naar elkaar wijzen als degene die de loods is geweest met een specifiek doel. De rechtbank erkent dat de verdediging het ondervragingsrecht ten aanzien van [naam medeverdachte 1] niet ten volle heeft kunnen uitoefenen, maar omdat de rechtbank die verklaring niet gebruikt voor het bewijs, omdat zij al voldoende wettig bewijs ziet in de vorm van verklaringen van slachtoffers, behoeft dit geen nadere bespreking.
Was er sprake van voorbedachten rade? Wat was de rol van de verdachte in de loods? Medeplegen?
Uit het bewijs volgt naar het oordeel van de rechtbank dat de verdachte met [naam medeverdachte 1] ter plaatse is gekomen in opdracht van degenen die zich niet neer wilden leggen bij het verdwijnen van 1230 kilo cocaïne. Dat volgt uit de verklaringen van de slachtoffers. De verdachte en [naam medeverdachte 1] troffen de slachtoffers gekneveld aan. Zij hebben vervolgens die reeds in gang zijnde vrijheidsbeneming samen met de al aanwezige daders voort laten bestaan. In dit opzicht beschouwt de rechtbank de verdachte en zijn medeverdachte [naam medeverdachte 1] niet als degenen die de vier slachtoffers oorspronkelijk van hun vrijheid hebben beroofd, en zal zij de verdachte van dit onderdeel van de tenlastelegging vrijspreken, maar merkt zij hen – mede vanwege de door hen gepleegde geweldshandelingen, die hierna vermeld zullen worden – wel aan als degenen die de slachtoffers (samen met de andere al aanwezige daders) van hun vrijheid beroofd hebben gehouden.
De verdachte en medeverdachte [naam medeverdachte 1] kochten vooraf bij Hornbach een, gelet op het achteraf weggooien ervan, kennelijk eenmalig te gebruiken gasbrander. Van de verdachte heeft de rechtbank geen alternatieve, de beschuldiging ontzenuwende uitleg gekregen waarom die aanschaf uitgerekend op dat moment nodig was. Vrijwel meteen na aankomst van de verdachte en [naam medeverdachte 1] , welke komst voorafgaand door de reeds aanwezige mededaders werd aangekondigd als de komst van de “butchers”, waarbij ook werd aangekondigd dat zij een leugendetector (naar later bleek: een gasbrander) zouden meenemen, werd de brander gebruikt om de druk op de slachtoffers op te voeren, in combinatie met fors ander geweld in de vorm van het ontkleden van slachtoffers, het trappen, slaan en het gebruik van bio-ethanol en/of terpentine. Ook op dat punt komen de verklaringen van de slachtoffers overeen.
De verdachte en [naam medeverdachte 1] moeten dan ook van te voren geweten hebben waartoe zij besteld waren: het verhoren van de slachtoffers, met behulp van (dreigen met) een gasbrander en zonodig met het toepassen van geweld. Dat geweld volgde vrijwel meteen, waaruit de rechtbank opmaakt dat zij het toepassen van geweld ook tot hun opdracht rekenden.
De gedragingen die volgden, zoals beschreven door de slachtoffers en waarvan de gevolgen vastgesteld zijn, zijn bewust en doelgericht gepleegd en hebben de nodige tijd in beslaggenomen. De slachtoffers waren niet in staat aan te geven hoelang dit geduurd heeft, maar uit de vele bloeduitstortingen en vele brandplekken en uit het gegeven dat de slachtoffers, wederom consistent, verklaard hebben dat zij één voor één onderhanden werden genomen, kan worden afgeleid dat de verdachte en [naam medeverdachte 1] ruim de tijd gehad hebben af te zien van hun bijdrage. Daarom is er naar het oordeel van de rechtbank sprake geweest van de bewezenverklaarde geweldshandelingen met voorbedachten rade.
Dat brengt de rechtbank bij de vraag of zij de rol van de verdachte nader kan vaststellen. Kunnen specifieke handelingen van hemzelf en vervolgens ook handelingen van andere daders leiden tot de conclusie die de officier van justitie trekt, dat zij als medeplegers moeten worden beschouwd?
Wat verklaren de slachtoffers op dit punt?
[slachtoffer 1] heeft verklaard over de rol van man 5 (van wie de rechtbank kan vaststellen dat dit [naam medeverdachte 1] is geweest). Man 5 nam de leiding en haalde telkens, samen met man 2, (één van) de slachtoffers op vanuit het achterste deel van de loods, naar het voorste gedeelte. Volgens [slachtoffer 1] sneed man 5 zijn kleren kapot en werd hij door twee man vastgehouden, waarna hij, naakt, meerdere keren met de brander werd bewerkt en tegen zijn lichaam en hoofd werd getrapt. Tijdens het bewerken met de gasbrander werd hij overgoten met terpentine.
Al deze handelingen dicht [slachtoffer 1] niet specifiek toe aan man 6, maar geen van de slachtoffers heeft verklaard over iemand anders dan man 6 die de brander vasthield. Ook slachtoffer [slachtoffer 2] benoemt in zijn verklaring dat man 6 voortdurend met de onkruidbrander liep en heeft daar nog aan toegevoegd dat als die man 6 met die brander naar de voorste loods liep, hij hoorde dat de brander aanging en dan hoorde hij geschreeuw.
Bovendien verklaarde [slachtoffer 1] dat man 6 hem schopte, toen man 6 zag dat [slachtoffer 1] doende was zijn voeten los te maken. Ook is man 6 van de voorste naar de achterste loods gelopen om hem en de andere slachtoffers in de gaten te houden. Slachtoffer [slachtoffer 3] verklaarde dat de twee later gekomen mannen een ander slachtoffer sloegen en trapten.
Dat alles is voor de rechtbank voldoende om de verdachte als medepleger aan te merken. Er is bewijs dat hij zelf geweld heeft gebruikt door de gasbrander te hanteren en te trappen/schoppen en te slaan. Er is gedurende lange tijd nauw en bewust samengewerkt bij de vrijheidsberoving en het folteren van de slachtoffers en de verdachte heeft deelgenomen aan het geweld. Op geen enkel moment heeft de verdachte besloten zich te onttrekken aan wat er gaande was en na hun gezamenlijk vertrek hebben zij zich ontdaan van voorwerpen die tot hun identificatie zouden kunnen leiden.
Overwegingen tot slot en eindconclusie van de rechtbank
De rechtbank komt gelet op het voorgaande tot een bewezenverklaring van alle feiten. Ten aanzien van feit 2 overweegt de rechtbank nog het volgende.
Hoewel [slachtoffer 4] en [slachtoffer 3] en gedeeltelijk ook [slachtoffer 1] , letsels hebben opgelopen waarvan aangenomen mag worden dat die zonder medisch ingrijpen zijn genezen, is er niet slechts sprake van eenvoudige mishandeling als gevolg van het slaan, schoppen en het gebruik van de gasbrander. Naar het oordeel van de rechtbank levert het gezamenlijke handelen van de verdachten een poging op tot het toebrengen van zwaar lichamelijk letsel, zoals onder feit 2 primair ten laste is gelegd. Zo bestond de kans dat slachtoffers met de brander ook derdegraads brandwonden zouden oplopen en in het bijzonder wijst de rechtbank op hetgeen gerelateerd is in het proces-verbaal van verhoor van het slachtoffer [slachtoffer 4] . Hij moest ter observatie naar het ziekenhuis, omdat hij zoveel bloeduitstortingen had dat dit mogelijk problemen kon geven met zijn nieren. Mogelijke nog verdergaande letsels zijn derhalve bewust op de koop toe genomen. Niet is gebleken dat het toegepaste geweld met terughoudendheid werd gedoseerd om ernstiger letsel te voorkomen.
Specifiek voor het stoppen van een prop in de mond bij [slachtoffer 3] heeft de rechtbank geen concreet bewijsmiddel aangetroffen, zodat zij daarvan partieel zal vrijspreken.
Voor alle feiten geldt dat de verdachte als medepleger moet worden aangemerkt en er was ten aanzien van de feiten 2 en 3 sprake van voorbedachten rade.
De bewezenverklaring
De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte:
Feit 1
op 13 juni 2023 in de gemeente Sittard-Geleen, tezamen en in vereniging met anderen, opzettelijk [slachtoffer 1] , [slachtoffer 2] , [slachtoffer 3] en [slachtoffer 4] wederrechtelijk van de vrijheid heeft beroofd gehouden, door (in een loods aan de [adres] te Sittard)
- voornoemde [slachtoffer 1] en/of [slachtoffer 3] en/of [slachtoffer 4] (geheel) te ontkleden en
- die [slachtoffer 1] , [slachtoffer 2] , [slachtoffer 3] en [slachtoffer 4] te knevelen door bij hen (met tie-wraps en/of ducttape) de polsen en/of de enkels en/of de voeten en/of de benen aan elkaar vast te maken en
- bij die [slachtoffer 1] en [slachtoffer 4] een prop in de mond te stoppen en
- de telefoons van die [slachtoffer 1] , [slachtoffer 2] , [slachtoffer 3] en [slachtoffer 4] af te nemen en
- die [slachtoffer 1] en [slachtoffer 4] over de grond te slepen en
- die [slachtoffer 1] , [slachtoffer 2] , [slachtoffer 3] en [slachtoffer 4] (meermalen) tegen het gezicht/hoofd en/of het lichaam te slaan en/of te trappen en/of te schoppen en
- terpentine/wasbenzine over het hoofd en/of het lichaam van die [slachtoffer 1] , [slachtoffer 3] en [slachtoffer 4] te gieten;
Feit 2 primair
op 13 juni 2023 in Sittard, in de gemeente Sittard-Geleen, tezamen en in vereniging met anderen, ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om opzettelijk en met voorbedachten rade aanD.W. [slachtoffer 1] zwaar lichamelijk letsel toe te brengen, met dat opzet (meermalen) de vlam en/of het verhitte uiteinde van een gasbrander tegen het lichaam van die [slachtoffer 1] heeft gehouden en die [slachtoffer 1] meermalen met kracht tegen het lichaam heeft geslagen en/of geschopt/getrapt, terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid;
en
op 13 juni 2023 in Sittard, in de gemeente Sittard-Geleen, tezamen en in vereniging met anderen, ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om opzettelijk en met voorbedachten rade aan [slachtoffer 3] en [slachtoffer 4] zwaar lichamelijk letsel toe te brengen, met dat opzet (meermalen) de vlam en/of het verhitte uiteinde van een gasbrander tegen het lichaam van die [slachtoffer 3] en [slachtoffer 4] heeft gehouden en die [slachtoffer 3] en [slachtoffer 4] (meermalen) (met kracht) tegen het hoofd/gezicht en/of het lichaam heeft geslagen en/of geschopt/getrapt, terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid;
Feit 3
op 13 juni 2023 in Sittard, in de gemeente Sittard-Geleen, tezamen en in vereniging met anderen aan [slachtoffer 1] opzettelijk en met voorbedachten rade zwaar lichamelijk letsel, te weten een fractuur in de oogkasbodem, een verminderd zicht met een oog, een fractuur in het neusbeen en een perforatie van het trommelvlies heeft toegebracht door die [slachtoffer 1] (meermalen) (met kracht) tegen het gezicht en/of hoofd te slaan en te trappen/schoppen.
De rechtbank acht niet bewezen wat meer of anders is ten laste gelegd. De verdachte zal daarvan worden vrijgesproken. Onder feit 2 heeft de rechtbank de persoonsvorm van de uitvoeringshandelingen van de strafbare pogingen verbeterd weergegeven; de verdachte is daarmee redelijkerwijs niet in zijn verdediging geschaad.
In een bijlage bij dit vonnis (Bijlage II) heeft de rechtbank de bewijsmiddelen weergegeven waarop voorgaande bewezenverklaring rust.
4 De strafbaarheid van het bewezenverklaarde
Het bewezenverklaarde levert de volgende strafbare feiten op:
Feit 1
medeplegen van opzettelijk wederrechtelijk iemand van de vrijheid beroofd houden, meermalen gepleegd;
Feit 2 primair
medeplegen van poging tot zware mishandeling gepleegd met voorbedachten rade, meermalen gepleegd;
Feit 3
medeplegen van zware mishandeling gepleegd met voorbedachten rade.
Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de feiten uitsluiten.
De rechtbank beschouwt de feiten, bezien per slachtoffer, niet als één feit dat in meerdere strafbepalingen valt, wat nog bepleit is door de raadsman (als bedoeld in artikel 55 Sr). Naar het oordeel van de rechtbank betreft het meerdaadse samenloop, nu feit 1 resp. feiten 2 en 3 ieder een eigen beschermd belang verdedigen, de persoonlijk vrijheid respectievelijk de lichamelijke integriteit.
Enkel ten aanzien van slachtoffer [slachtoffer 1] heeft de rechtbank het bewezenverklaarde onder feit 2 primair en onder feit 3 als begaan in voortgezette handeling beschouwd, nu het niet voor de hand ligt dat ten tijde van het plegen van die feiten nagedacht is over de juridische consequentie per geweldshandeling tegen [slachtoffer 1] . Omdat echter - afgezien van feit 3 - sowieso feit 1 per slachtoffer en feit 2 primair per slachtoffer een misdrijf vormen en dus meerdaadse samenloop opleveren, is de beschreven voortgezette handeling ten aanzien van slachtoffer [slachtoffer 1] omwille van de leesbaarheid niet in de kwalificatie opgenomen, te meer waar dit het strafmaximum niet beïnvloedt.
5 De strafbaarheid van de verdachte
De verdachte is strafbaar, omdat geen feiten of omstandigheden aannemelijk zijn geworden die zijn strafbaarheid uitsluiten.
6 De straf
De vordering van de officier van justitie
De officier van justitie heeft gevorderd dat de verdachte wordt veroordeeld tot een gevangenisstraf van 8 jaren.
Het standpunt van de verdediging
De raadsman heeft verzocht rekening te houden met persoonlijke omstandigheden van de verdachte, wanneer de rechtbank tot een veroordeling komt.
Zo ondervindt de verdachte nadeel bij de executie van een vrijheidsstraf die hij in Spanje moet uitzitten. Door de vervolging in de onderhavige zaak ondergaat hij daar een zwaardere detentie. Verder maakt de officier van justitie onvoldoende onderscheid tussen de drie verdachten. Als aan verdachte al strafbare een rol wordt toebedeeld bij de feiten, dan is die minimaal geweest en heeft hij geen financieel voordeel genoten. Verder heeft de verdachte een blanco strafblad op gebied van geweld, waar de andere twee verdachten wel een strafblad hebben op dat gebied.
Het oordeel van de rechtbank
Bij de bepaling van de op te leggen straf is gelet op de aard en ernst van wat bewezen is verklaard, op de omstandigheden waaronder het bewezenverklaarde is begaan en op de persoon van de verdachte, zoals uit het onderzoek ter terechtzitting naar voren is gekomen.
De samenleving is door deze zaak niet voor het eerst geconfronteerd met de wijze waarop het in het drugsmilieu mis kan gaan wanneer zich complicaties voordoen. Met dit dossier is een mensonterende martelpraktijk als passend in de afrekencultuur binnen de criminele drugswereld aan het licht gekomen die zich doorgaans slechts in het verborgene afspeelt en die vaak ook verborgen en onopgemerkt blijft. Door slachtoffers van criminele afrekening wordt meestal namelijk geen aangifte gedaan, enerzijds uit angst om zelf bij de opsporingsinstanties in beeld te komen als strafbaar betrokken bij Opiumwetmisdrijven, anderzijds vooral uit angst voor het moeten ondergaan van nog verdergaande vormen van geweld en represailles tegen zichzelf of tegen familieleden bij wijze van repercussie op het doen van aangifte.
Uit het dossier blijkt dat het slachtoffer [slachtoffer 1] fungeerde als distributeur van cocaïne. Hem werd in 2023 een partij van 1230 kilo cocaïne toevertrouwd, maar die werd kort voor de onderhavige strafbare feiten uit de loods ontvreemd. [slachtoffer 1] tastte na ontdekking hiervan in het duister over wie daarvoor verantwoordelijk was en wist dat hij hierover aan zijn opdrachtgevers verantwoording moest afleggen, omdat hij schatte dat de gestolen partij 25 miljoen waard was.
Wat hij niet wist, was dat de gestolen partij cocaïne nog in de nacht van de diefstal was aangetroffen en in beslag was genomen door de politie.
[slachtoffer 1] en zijn opdrachtgever(s) wisten op 12 en 13 juni 2023 nog niet waar de cocaïne gebleven was, omdat aan de inbeslagneming nog geen bekendheid was gegeven.
[slachtoffer 1] is op 13 juni 2023 op afspraak naar de loods gekomen. Met hem verschenen de slachtoffers [slachtoffer 4] , [slachtoffer 3] en [slachtoffer 2] . De slachtoffers werden rond 13:00 uur in de loods in Sittard door enkele personen van hun vrijheid beroofd en ondervraagd over de verdwenen partij cocaïne. Zij werden met tie-wraps vastgebonden, hun telefoons werden afgenomen en zij werden geslagen en/of geschopt. Aanvankelijk was het geweld nog min of meer beperkt, maar toen kennelijk de gewenste informatie over de partij cocaïne niet werd prijsgegeven, werd de vrijheidsberoving voortgezet en werd het toegepaste geweld erger.
Rond 19:00 uur kwamen zo de verdachte en [naam medeverdachte 1] ter plaatse, die kort daarvoor een gasbrander hadden gekocht. Hun komst werd eerder al aangekondigd als de “butchers” en die beschrijving werd waargemaakt. Wat volgde was het folteren van de weerloze slachtoffers [slachtoffer 1] , [slachtoffer 3] en [slachtoffer 4] . Met de voor de gelegenheid aangeschafte (en meteen na de feiten gedumpte) gasbrander werden zij op een vernederende en sadistische manier mishandeld. De slachtoffers liepen op diverse lichaamsdelen brandwonden op en een van hen had flinke snijwonden in zijn bovenbenen. Niet onvermeld mag blijven dat slachtoffers ook met bio-ethanol of terpentine overgoten werden, ook over hun verwondingen, hetgeen extreem pijnlijk moet zijn geweest, waarbij de misselijk makende grap werd gemaakt “we zullen jou maar geen sigaret geven”. De slachtoffers werden, al dan niet geheel naakt, in de loods verplaatst, waarbij ze aan hun benen over de vloer van de loods werden gesleept.
Uiteindelijk werden de slachtoffers, vastgebonden en (ernstig) gewond, aan hun lot overgelaten en achtergelaten in de loods. De verdachte en zijn mededaders [naam medeverdachte 1] en [naam medeverdachte 2] verlieten laat op de avond, met medenemen van alle mogelijke sporen, de loods, waarna alles in een tas werd gedumpt in een container ergens in de buurt. [slachtoffer 1] in het bijzonder werd zwaar toegetakeld, met diverse breuken in zijn aangezicht tot gevolg.
Het zal duidelijk zijn dat de gebeurtenissen van die middag en avond voor alle slachtoffers een buitengewoon traumatische ervaring is geweest, die nog lange tijd en mogelijk blijvend zijn mentale sporen zal nalaten. Dat geldt in de eerste plaats voor de extreem bedreigende setting in de loods en het buitensporige geweld dat de slachtoffers zelf hebben moeten ondergaan.
Daarnaast moet het voor de slachtoffers afschuwelijk zijn geweest het jegens de andere slachtoffers toegepaste geweld te hebben moeten zien, hun geschreeuw en paniek te hebben moeten horen, wetende dat zij als volgende aan de beurt zouden komen.
[slachtoffer 2] , die als enige slachtoffer relatief gezien met rust werd gelaten, heeft het treffend verwoord toen hij door de politie liet optekenen dat hij zelf liever dood zou gaan dan dat hij het geweld zou moeten meemaken dat de andere drie slachtoffers hebben ondergaan.
Het vastbinden, ontkleden en bewerken van de slachtoffers met een gasbrander is in een woord: mensonterend.
Strafverzwarend acht de rechtbank voorts dat een en ander zich heeft afgespeeld tegen de achtergrond van de georganiseerde drugscriminaliteit. Wat in dit dossier zichtbaar is geworden is een vorm van eigenrichting in het criminele milieu met de gewelddadige en mensonterende gevolgen van dien.
Dergelijke feiten hebben ook een enorm negatieve impact op het gevoel van veiligheid in de samenleving. De samenleving is geschokt met het vernemen van het nieuws van martelingen in een loods in Sittard en van het op straat aantreffen van een naakt gevluchte doodsbange en zwaar gewonde man.
De rechtbank schetst de ernst van deze feiten hier niet zomaar. Het maakt evident dat niet volstaan kan worden met een andere of lichtere straf dan een onvoorwaardelijke vrijheidsbeneming van lange duur. Daarbij moet vermeld worden dat er sprake is van meerdaadse samenloop qua feiten en meerdaadse samenloop qua vier slachtoffers. Artikel 57 van het Wetboek van Strafrecht zoals het luidde ten tijde van de feiten, biedt de mogelijkheid om alleen al ten aanzien van slachtoffer [slachtoffer 1] ten hoogste 16 jaar gevangenisstraf op te leggen.
Niet opgehelderd is wie de opdrachtgever is of opdrachtgevers waren, maar dat doet niet af aan het verwijt dat de uitvoerders treft die opgespoord zijn. Het gezamenlijk gepleegde geweld en alle feiten en omstandigheden in deze zaak laten gewetenloosheid en koud calculeren zien bij de daders. Gelet op de algehele ontkenning van de verdachte dat hij de loods binnen is geweest en dus ook van betrokkenheid bij deze feiten, heeft hij geen enkele verantwoordelijkheid willen nemen voor zijn gedragingen.
Met de officier van justitie maakt de rechtbank dan ook geen bijzonder onderscheid in strafrechtelijke bejegening tussen de drie verdachten. Zij hebben allen hun rol minimaal willen houden - hoewel medeverdachte [naam medeverdachte 2] als enige van de thans berechte verdachten zijn aanwezigheid in de loods niet heeft ontkend - en de rechtbank heeft niet iedere geweldshandeling precies aan een specifieke dader of daders kunnen koppelen, maar dat doet niets af aan het medeplegen.
Ter bescherming van de samenleving en als consequent signaal richting drugsnetwerken kan alleen maar een lange straf volgen op het handelen van de verdachte. Gelet op het buitensporige geweld, de langdurige vrijheidsberoving, het aantal slachtoffers en de gebleken gewetenloosheid van de daders vindt de rechtbank het noodzakelijk boven de eis van de officier van justitie uit te gaan. Met oplegging van een gevangenisstraf voor de duur van 8 jaren, zoals door de officier van justitie gevorderd, wordt de ernst van het bewezenverklaarde naar het oordeel van de rechtbank onvoldoende tot uitdrukking gebracht.
Tenslotte geldt dat de rechtbank onder feit 2 ten aanzien van [slachtoffer 1] met het primaire tot een bewezenverklaring van een zwaarder feit komt dan de officier van justitie vorderde ten aanzien van hem.
De rechtbank ziet geen reden korting op de straf te geven vanwege de door de verdachte aangevoerde persoonlijke omstandigheden. Alles afwegend acht de rechtbank het opleggen van een gevangenisstraf van 12 jaren passend en geboden in deze zaak.
De verdachte verblijft tijdens de gevangenisstraf in een penitentiaire inrichting, totdat aan de verdachte voorwaardelijke invrijheidstelling wordt verleend.
7 De wettelijke voorschriften
De beslissing berust op de artikelen 45, 47, 56, 57, 282 en 303 van het Wetboek van Strafrecht, zoals deze artikelen luidden ten tijde van het bewezenverklaarde.
8 Voorlopige hechtenis
De rechtbank is van oordeel dat een bevel tot gevangenneming tegen de verdachte dient te worden uitgevaardigd.
Het uitgangspunt bij de beantwoording van de vraag of iemand in voorlopige hechtenis moet worden genomen (en gehouden) is dat artikel 5 EVRM iedereen het recht geeft zijn berechting in vrijheid af te mogen wachten, tenzij er argumenten zijn die voorlopige hechtenis noodzakelijk maken. Over die argumenten heeft de rechtbank zich nog niet eerder gebogen, met name nu eerder geen vordering tot toepassing van voorlopige hechtenis in enig stadium van de zaak gedaan is, en nu in afwachting van de inhoudelijke berechting en bij het bestaan van Spaanse detentie de opportuniteit zich erover te buigen op tussentijdse zittingen nog niet bestond.
De verdachte bevindt zich op dit moment uit anderen hoofde in detentie vanwege een veroordeling in Spanje en is tijdelijk aan Nederland ter beschikking gesteld door de Spaanse autoriteiten teneinde in Nederland terecht te kunnen staan.
Nu de verdachte in onderhavig vonnis schuldig wordt verklaard aan hetgeen hem is tenlastegelegd en hij daarvoor wordt veroordeeld tot een lange vrijheidsstraf, acht de rechtbank het geboden opnieuw een afweging te maken.
In deze zaak ziet de rechtbank, nu de berechting in eerste aanleg tot een veroordeling leidt, alles beschouwend als grond voor de voorlopige hechtenis de zogeheten schokgrond. Het bewezenverklaarde onder feit 3 (zware mishandeling met voorbedachten rade) betreft een strafbaar feit waarop naar de wettelijke omschrijving 12 jaar of meer gevangenisstraf staat. Wanneer iemand een dergelijk feit medepleegt op de wijze zoals de verdachte dat heeft gedaan, die in feite neerkomt op het martelen van personen, en hij daarvoor - en tevens voor zijn rol in andere feiten waaronder een wederrechtelijke vrijheidsberoving – bij eindvonnis veroordeeld wordt tot een gevangenisstraf van 12 jaren, dan is het aannemelijk dat het op vrije voeten mogen blijven van de verdachte een zodanig publiek onbehagen teweeg zal brengen dat dit kan leiden tot maatschappelijke onrust. Daarbij is van belang dat feiten als die waarvoor de verdachte veroordeeld wordt naar hun aard en ernst voor groeiende maatschappelijke verontwaardiging zorgen. Het zou naar het oordeel van de rechtbank strijdig zijn met de in de samenleving geldende rechtsovertuiging wanneer verdachten van dergelijke ernstige feiten hun berechting (in hoger beroep) of het moment van onherroepelijk worden van het vonnis op vrije voeten zouden mogen afwachten nadat ze in eerste aanleg zo’n hoge straf opgelegd hebben gekregen.
Naast het bestaan van deze zogenaamde 12-jaars- annex schokgrond meent de rechtbank dat ook de vrees gerechtvaardigd is dat de verdachte wederom misdrijven zal begaan waarop 6 jaren of meer gevangenisstraf is gesteld, dan wel waardoor de algemene veiligheid of gezondheid van personen in gevaar kan worden gebracht. De verdachte heeft geen enkele verantwoordelijkheid genomen voor hetgeen bij dit vonnis ten laste van hem bewezen is verklaard, en heeft ook gezwegen over de identiteit van andere betrokkenen of opdrachtgevers, zodat zijn positie binnen het criminele milieu waarom hij voor deze feiten benaderd was, intact is gebleven, wat doet vrezen voor herhaling.
De rechtbank zal daarom met onmiddellijke ingang ambtshalve de gevangenneming bevelen.
Het bevel gevangenneming zal, omwille van de tenuitvoerlegging ervan, ook in internationaal verband, naast opname in het dictum ook apart geminuteerd worden.
9 De beslissing
De rechtbank:
Bewezenverklaring
-
verklaart het tenlastegelegde bewezen zoals hierboven onder 3.4 is omschreven;
-
spreekt de verdachte vrij van wat meer of anders is ten laste gelegd;
Strafbaarheid
-
verklaart dat het bewezenverklaarde de strafbare feiten oplevert zoals hierboven onder 4 is omschreven;
-
verklaart de verdachte strafbaar;
Straf
- veroordeelt de verdachte voor de onder feit 1, feit 2 primair en feit 3 bewezenverklaarde feiten tot een gevangenisstraf voor de duur van 12 jaren met aftrek van de tijd die de verdachte voor de tenuitvoerlegging ervan in voorlopige hechtenis heeft doorgebracht;
Voorlopige hechtenis
- beveelt de gevangenneming van de verdachte met onmiddellijke ingang.
Dit vonnis is gewezen door mr. L.E.M. Hendriks, voorzitter, mr. C.G.A. Wouters en mr. L.H.M. Geuns, rechters, in tegenwoordigheid van mr. A.P. Jansen, griffier, en uitgesproken ter openbare zitting van 5 november 2026.
BIJLAGE I: De tenlastelegging
Aan de verdachte is - na wijziging - ten laste gelegd dat
1
hij op of omstreeks 13 juni 2023 in de gemeente Sittard-Geleen, in elk geval in Nederland, tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen, opzettelijk [slachtoffer 1] en/of [slachtoffer 2] en/of [slachtoffer 3] en/of [slachtoffer 4] wederrechtelijk van de vrijheid heeft beroofd en/of beroofd gehouden, door (in/bij een loods aan de [adres] te Sittard)
- voornoemde [slachtoffer 1] en/of [slachtoffer 3] en/of [slachtoffer 4] (geheel) te ontkleden en/of
- die [slachtoffer 1] en/of [slachtoffer 2] en/of [slachtoffer 3] en/of [slachtoffer 4] te knevelen door bij hen/hem (met tiewraps en/of ducttape) de polsen en/of de enkels en/of de voeten en/of de benen aan elkaar vast te maken en/of
- bij die [slachtoffer 1] en/of [slachtoffer 3] en/of [slachtoffer 4] een prop in de mond te stoppen en/of
- de telefoon(s) van die [slachtoffer 1] en/of [slachtoffer 2] en/of [slachtoffer 3] en/of [slachtoffer 4] af te nemen en/of
- die [slachtoffer 1] en/of J. Vrijhoeven over de grond te slepen en/of
- die [slachtoffer 1] en/of [slachtoffer 2] en/of [slachtoffer 3] en/of [slachtoffer 4] (meermalen) tegen het gezicht/hoofd en/of het lichaam te slaan en/of te trappen en/of te schoppen en/of
- terpentine/wasbenzine over het hoofd en/of het lichaam van die [slachtoffer 1] en/of [slachtoffer 3] en/of [slachtoffer 4] te gieten;
(art 282 lid 1 Wetboek van Strafrecht, art 47 lid 1 ahf/sub 1 Wetboek van Strafrecht)
2
hij op of omstreeks 13 juni 2023 in Sittard, in de gemeente Sittard-Geleen, in elk geval in Nederland, tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om opzettelijk en met voorbedachten rade aanD.W. [slachtoffer 1] en/of [slachtoffer 3] en/of [slachtoffer 4] zwaar lichamelijk letsel toe te brengen, met dat opzet (meermalen) de vlam en/of het verhitte uiteinde van een gasbrander tegen, althans zeer dichtbij, het lichaam van die [slachtoffer 1] en/of [slachtoffer 3] en/of [slachtoffer 4] heeft gehouden, en/of die [slachtoffer 1] en/of [slachtoffer 3] en/of [slachtoffer 4] (meermalen) (met kracht) tegen het hoofd/gezicht en/of het lichaam te slaan en/of te schoppen/trappen,
terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid;
(art 45/303 lid 1 Wetboek van Strafrecht, art 47 lid 1 ahf/sub 1 Wetboek van Strafrecht)
subsidiair, indien vorenstaande niet tot een veroordeling mocht of zou kunnen leiden;
hij op of omstreeks 13 juni 2023 in Sittard, in de gemeente Sittard-Geleen, in elk geval in Nederland, tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, met voorbedachten rade [slachtoffer 1] en/of [slachtoffer 3] en/of [slachtoffer 4] heeft mishandeld door (meermalen) de vlam en/of het verhitte uiteinde van een gasbrander tegen, althans zeer dichtbij, het lichaam van die [slachtoffer 1] en/of [slachtoffer 3] en/of [slachtoffer 4] te houden en/of die [slachtoffer 1] en/of [slachtoffer 3] en/of [slachtoffer 4] (meermalen) (met kracht) tegen het hoofd/gezicht en/of het lichaam te slaan en/of te schoppen/trappen;
(art 301 lid 1 Wetboek van Strafrecht)
3
hij op of omstreeks 13 juni 2023 in Sittard, in de gemeente Sittard-Geleen, in elk geval in Nederland, tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, aan [slachtoffer 1] opzettelijk en met voorbedachten rade zwaar lichamelijk letsel, te weten een fractuur in de oogkasbodem en/of een verminderd zicht met een oog en/of een fractuur in het neusbeen en/of een perforatie van het trommelvlies, heeft toegebracht door die [slachtoffer 1] (meermalen) (met kracht) tegen het gezicht en/of hoofd te slaan en/of te trappen/schoppen.
(art 303 lid 1 Wetboek van Strafrecht, art 47 lid 1 ahf/sub 1 Wetboek van Strafrecht)
Bijlage II: De bewijsmiddelen
De voor de bewezenverklaring redengevende feiten en omstandigheden zijn gebaseerd op de hierna weergegeven bewijsmiddelen, waaruit de rechtbank de relevante delen geselecteerd heeft die zij gebruikt voor het bewijs. Daarbij wordt ieder bewijsmiddel, ook in onderdelen, telkens alleen gebruikt voor bewijs van het feit waarop het in het bijzonder betrekking heeft.
Het proces-verbaal van bevindingen, p. 1130 e.v.
Wij, verbalisanten [naam verbalisant 1] en [naam verbalisant 2] , verklaren het volgende:
Op 12 juni 2023, omstreeks 05:10 uur, zagen wij op de autosnelweg A2 ter hoogte van Roosteren een bestelauto rijden, merk Opel, type Vivaro. Hierop wilden wij een controle instellen. Wij zagen dat in de laadruimte enkele bruine pakketten lagen, welke wij qua vorm en samenstelling ambtshalve herkenden als mogelijke pakketten met stoffen genoemd op lijst I van de Opiumwet. Wij zagen dat er in ieder geval enkele tientallen bruine pakketten lagen.
Het proces-verbaal Onderzoek verdovende middelen, p. 1146 e.v.
Omschrijving verdovende middelen
De aangeboden partij bestond uit: 1198 bruine, zwarte en blauwe verpakkingen. Alle monsters heb ik, verbalisant, getest. Bij een positieve indicatieve kleurreactietest werd vervolgonderzoek ingezet via het NFiDENT-proces. De resultaten zijn geanalyseerd door het Nederlands Forensisch Instituut.
984 bruine verpakkingseenheden: gewicht netto: 1006 kilogram
196 zwarte verpakkingseenheden: gewicht netto: 206 kilogram
18 blauwe verpakkingseenheden: gewicht netto: 18 kilogram
Het rapport NFiDENT, p. 1151:
Poeder en brokjes uit 1006000 gram: bevat cocaïne
Het rapport NFiDENT, p. 1152:
Poeder en brokjes uit 206000 gram: bevat cocaïne
Het rapport NFiDENT, p. 115:
Poeder en brokjes uit 18000 gram: bevat cocaïne
Het proces-verbaal van bevindingen, p. 996 e.v.
Wij, verbalisanten [naam verbalisant 3] en [naam verbalisant 4] , verklaren het volgende. Op 13 juni 2023, omstreeks 23.30 uur, waren wij belast met de incidentenafhandeling. Wij kregen de opdracht te rijden naar de parkeerplaats van de Jan Linders, gelegen op de Industriestraat in Sittard.
Wij zagen dat achter een stapel opgestapelde autobanden een man tevoorschijn kwam. Wij zagen dat het lichaam van het slachtoffer volledig ontbloot was. Wij zagen dat het rechteroog van het slachtoffers blauw en opgezwollen was. Wij zagen dat het rechteroog volledig dicht was. Wij zagen dat de nek van het slachtoffer was omwikkeld met grijze tape. Wij zagen dat aan deze tape een gescheurde blouse vastzat. Wij zagen dat deze blouse onder de rode bloedvlekken zat. Wij zagen dat de handen van het slachtoffer met grijze tape en witte tie-raps op zijn rug vastgebonden zaten. Wij zagen dat het slachtoffer over zijn hele lichaam en met name zijn gezicht, rode en blauwe bloeduitstortingen had. Wij zagen dat de huid op de linkerarm zwart, verschroeid uitzag.
Wij hoorden en zagen dat het slachtoffer slecht aanspreekbaar was. Wij hoorden en zagen dat het slachtoffer vaak moest hoesten en verkrampte wanneer hij dit deed. Wij hoorden dat het slachtoffer tegen ons zei dat zijn hele lichaam pijn deed.
Wij hoorden dat het slachtoffer tegen ons zei:
- Zijn naam [slachtoffer 1] was;
- Hij was gegijzeld en mishandeld;
- Hij ontsnapt was uit een loods bij een pand gelegen aan de [adres] in Sittard;
- Er naast hem nog drie overige slachtoffers in het pand zaten;
- Hij door meerdere personen was ontvoerd, niet meer exact wist door hoeveel personen, maar schatte dat het om een stuk of vier personen ging;
- Hij zwaar was mishandeld;
- Dit met drugs te maken heeft en dat hij ergens verantwoordelijk voor wordt gehouden waar hij totaal geen weet van heeft.
Het proces-verbaal van bevindingen, p. 1009 e.v.
Wij, verbalisanten [naam verbalisant 5] en [naam verbalisant 6] , verklaren het volgende. Op 14 juni 2023, omstreeks 0.00 uur, waren wij belast met de incidentenafhandeling. Wij ontvingen de opdracht te gaan naar de Industriestraat te Sittard.
Omstreeks 00.50 uur hoorden wij dat er drie personen uit de loods kwamen en in de richting liepen van een witte bedrijfsbus. Wij zagen dat twee mannen, die beide een wit shirt droegen, als bestuurder ( [slachtoffer 2] ) en bijrijder ( [slachtoffer 4] ) in het voertuig zaten. Ik, [naam verbalisant 5] , sommeerde dat de mannen hun handen moesten laten zien. Ik zag dat er nog een derde man op de achterbank zat. Ik zag dat de man die van de achterbank kwam later bleek te zijn [slachtoffer 3] .
Het proces-verbaal van bevindingen, p. 1012 e.v.
Op 14 juni 2023 waren wij verbalisanten doende met het opnemen van een aangifte van het slachtoffer [slachtoffer 1] .
Antwoord: Ik had gisteren een afspraak op de [adres] in de loods. Deze afspraak was voor de handel die is ontvreemd. Daar moesten wij tekst en uitleg over geven. Dat hebben we gedaan. Waar de handel van is is een ‘grote’ firma. Geen firma zoals de Hornbach. Dit gaat over miljoenen, je kunt jezelf wel voorstellen wat dit voor types zijn.
Vraag: Wie bedoel jij met die jongens die zijn mishandeld?
Antwoord: [slachtoffer 4] , [slachtoffer 3] , [slachtoffer 2] . Met [slachtoffer 2] hebben ze denk ik vrij weinig gedaan. Met [slachtoffer 4] denk ik dat ze die ook hebben geslagen, gesneden, verbrand. Ik heb niks gezien, wel gehoord. [slachtoffer 3] hebben ze naakt neergelegd, geschopt, geslagen. Ze hebben volgens mij eerst [slachtoffer 3] gepakt, erna [slachtoffer 4] , erna mij. Ze hebben [slachtoffer 4] en mij vrij hard aangepakt. Ik heb dat allemaal gehoord.
Vraag: Wat was je rol in die handel?
Antwoord: Dat ik het bewaarde en distributie. Ik heb met jongens contact en die geven mij de opdracht. Ik begrijp dat hun boos zijn en een verklaring willen hebben, die zijn niet voor reden vatbaar. We hebben er gewoon totaal niks mee te maken.
Vraag: Je zegt dat die handel is ontvreemd, wanneer is dat geweest?
Antwoord: Dat is zondag op maandag geweest of zaterdag.
Vraag: Er komt een moment dat je dat aan de ‘firma’ moet vertellen.
Antwoord: Hun dachten het begint intern, dus ze zoeken het eerst bij ons zelf. In de loop van de twee dagen is dat zo gebeurd. Ik heb uitgelegd wat er is gebeurd. We moesten bijeen komen samen. We hebben een afspraak gemaakt afgelopen dinsdag om 12.00 uur. Er kwamen dus jongens van de handel.
Die hebben wij het net zo goed uitgelegd, die waren niet voor rede vatbaar. Ik heb eerst gesproken met die jongens. Toen begon het te escaleren en toen vroegen ze kom mee naar achter. Toen dacht ik, nu is het mis.
Ze hadden ons apart neergezeten, ze hadden tyraps, tape, tangen, klein gereedschappen en stanleymesjes, dat hadden die jongens van de handel dus bij zich.
Vraag: Zou je ons kunnen vertellen hoe die jongens eruit zagen?
Antwoord:
Nummer 1: 1 Turkse jongen, zwarte haren, zwarte baard, evengroot als mij ongeveer 1,75 m groot en sprak Nederlands, hij had een zwarte joggingsbroek en zwart t-shirt aan van het merk The North Face, hij had een Rolex om. Die was er niet meer bij op het einde.
Nummer 2: was een kleine jongen, getraind lichaam, zwart strak truitje aan en een korte spijkerbroek tot op de knie, hij had gympen aan en kort geschoren haar. Het was een blanke jongen.
Nummer 3: Er was nog een Marokkaanse jongen bij, ongeveer 1.80 m groot, korte broek en een t-shirt, zwart haar glad naar achter en een klein sikje.
Nummer 4: een negroïde man, een petje, een afgetrainde man, een trainingsjas en broek had hij aan.
Vraag: Dus begrijp ik het goed dat daar vier mannen in eerste instantie waren?
Antwoord: Ja.
Vraag: Dan heb je dat dus uitgelegd en dan worden jullie apart gezet, hoe gaat het dan?
Antwoord: Toen is die Marokkaanse en negroïde, dus man 3 en 4 zijn weggegaan. Die zijn even gebleven wacht... ze waren toen nog alle vier daar. Die tas kwam toen met de tape,
ty-raps. We waren toen al apart gezet.
Toen begon die Turkse man en die kleine man. Dus man 1 en 2 die begonnen ons uit te horen. Die begonnen dus eigenlijk de zaak over te nemen. Eerst had de negroïde man de leiding, die is met ons gaan praten, die geloofde ons verhaal. Die Turkse en de kleine
gespierde man namen toen de boel over. Die begonnen eerst bij [slachtoffer 4] , toen bij [slachtoffer 3] en toen bij mij. Man 1 en 2 begonnen eerst bij [slachtoffer 4] . Ik heb dat gezien op dat moment. Ik zag dat ze hem schopten en sloegen. Toen begon het te escaleren, hiermee bedoel ik hard aanpakken, toen ze een stapje verder gingen is de Marokkaanse man en negroïde man weggegaan, dus hiermee bedoel ik man 3 en 4. Toen hebben ze gebeld en toen kwamen er twee andere.
In de voorste loods zijn we apart gezet, we zijn apart in de hoeken gezet. Hiermee bedoel ik dus [slachtoffer 4] , [slachtoffer 3] , [slachtoffer 2] en ik. Toen waren we vastgebonden tyraps en ducttape.
We zijn hierna in de achterste loods gezet. Toen is iedereen apart meegenomen naar de
voorste loods. De mishandelingen vonden plaats in de voorste loods. In beginsel ook in de voorste loods. Maar toen we harder werden aangepakt zijn we vanuit de achterste loods apart meegenomen naar de voorste loods.
Vraag: Heb je gehoord wat die twee zeiden toen ze belden?
Antwoord: De Turkse jongen belde, die had het meeste contact. Maar ik kon het niet horen want ze spraken niet Nederlands. Maar ook iedereen was het bellen en contact leggen. Maar de Turkse jongen had te horen gekregen dat er twee nieuwe jongens kwamen. Twee en een half uur hebben ze vertelt aan ons hoe het werkte maar ze vertelde ook als hun komen dan is het 'klaar'. Met die Turkse man bedoel ik dus man 1, die had op dat moment dus ook de leiding.
Vraag: Wat gebeurd er gedurende de twee uur?
Antwoord: We moesten onze telefoons afgeven. De werktelefoons zijn de telefoons waar we contact mee hadden. Die hebben ze dus allemaal vernietigd. Ze hebben onze eigen telefoons nagekeken, er stond niks in, we hebben daar niks mee te doen. Verder in die twee uur mochten deze jongens die dus bij ons waren, niks doen, ze hebben wel een klap uitgedeeld, wat getreiterd, maar niks groots dus. Na twee uur komen twee andere jongens.
Opmerking: Dan noemen we die dus nummer 5 en 6. Is dat goed?
Antwoord: Ja
Vraag: Hoe ziet nummer 5 en 6 uit?
Antwoord: Nummer 5: was een stevige Turkse man, korte broek aan, grote handen, grote voeten, een petje en een t-shirt weet het merk en kleur niet. Donkere kleur in ieder geval,
blauwe slippers en hij had dus een petje op. Hij zag er uit als een oudere kerel. Ongeveer 45 a 50 jaar misschien nog wel ouder. Heb verder niks van de haren kunnen zien door de pet. Hij sprak Nederlands en Turks.
Nummer 6: was een buitenlandse jongen, geen idee of het een Turk was of niet. Hij had zwart haar en sprak alleen Engels tegen mij. Hij was blank. Bordeaux rode broek aan, hij was diegene met een onkruidbrander met een grote fles erop, hij had die bij zich toen hij binnen kwam. Hij had horizontale strepen op zijn t-shirt.
Toen de Turkse man begon te praten, die heeft iedereen bij elkaar gepakt, eerst [slachtoffer 4] .
Dus nummer 5 pakt de leiding toen en begon direct bij [slachtoffer 4] en pakte [slachtoffer 4] dus apart in de voorste loods. Hij pakte [slachtoffer 4] hard aan, ik hoorde dat [slachtoffer 4] werd geslagen en met stanleymessen kleren werden opgesneden. Hij had een prop in zijn mond, hij was hard het schreeuwen. Er werd een prop in de mond geduwd zodat niemand dat kon horen. Maar ik hoorde hem schreeuwen.
Toen gingen ze verder met [slachtoffer 3] , eigenlijk exact hetzelfde. Bij [slachtoffer 4] hebben ze ook nog de brander gebruikt. Dus bij [slachtoffer 3] hebben ze ook hem geschopt, geslagen en met de brander bewerkt.
Nummer 2 en nummer 5 haalde steeds de personen op uit de achterste loods. Je weet eigenlijk dat ze niet vaak contact hebben met elkaar, ze weten wel dat ze bij elkaar horen. Ze hebben elkaar niet vaak gezien, ze waren geen bekende van elkaar.
Vraag: Waaruit merkte je dat?
Antwoord: Ze begonnen met elkaar te praten over koetjes en kalfjes. Uit de gesprekken die ze voerden kon ik opmerken dat ze elkaar niet dagelijks zagen, maar dat ze eigenlijk alleen opdracht kregen.
Vraag: Even terug dan naar [slachtoffer 3] ,
Antwoord: Toen zijn ze bij [slachtoffer 3] geëindigd, [slachtoffer 3] heeft verteld dat hij de sleutels van de auto heeft afgegeven aan mij. Op dat moment kwamen ze dus bij mij uit en moesten ze mij hebben. Ze namen mij vervolgens mee, nummer 5 nam mij toen mee en nog iemand, ik
weet niet. Ze hebben mij meegesleept over vloer naar de voorste loods. Ze hebben het geld afgepakt wat ik nog in mijn zak had zitten. Vervolgens pakte nummer 5 het stanleymes en sneed mijn kleren. Ik lag geboeid toen op de grond, handen vast getaped en voeten vastgebonden. 2 man hielden mij vast. Ik lag dus naakt op de grond. Ze waren mij met de brander aan het bewerken. Ze deden dit bij mijn voeten, mijn geslachtsdeel, rug, armen. Ik had zo'n pijn dat is niet te doen. Ik stribbelde tegen natuurlijk. Ze schopten me toen total loss. Ik kreeg schoppen tegen mijn lichaam en hoofd. Ik wilde niet out gaan. Ze zeiden de hele tijd 'jij bent klaar'. Ze stopten een prop in mijn mond, ik kreeg geen lucht meer en raakte in paniek. Toen gingen ze weer met de brander mij bewerken, ze kwamen met die brander weer tegen mij lichaam aan. Ik probeerde mijn lichaam te beschermen. De Turk, nummer 5 zei, "jou gaan we meenemen, jij blijft kapot". Ik zei de hele tijd jullie vermoorden de verkeerde, geloof me nou.
Ik lag gewoon in het bloed, ik hoorde het piepen in mijn oren. Ze zeiden meerdere malen zeiden ze tegen mij "jij gaat weg".
Toen gingen ze vervolgens naar [slachtoffer 2] . De Turk en de kleine man gingen daar naar toe. Ik hoorde schimmig dat de Turk, nummer 5, zei tegen [slachtoffer 2] "je bent in orde". Hij bood een sigaretje en drinken aan zelfs aan [slachtoffer 2] . Dat kon ik namelijk horen.
Zover ik weet lag [slachtoffer 4] naast mij, [slachtoffer 3] lag in de witte sprinter bus. Toen zeiden ze tegen mij er komen twee nieuwe andere aan en dan ‘is het klaar’. Ik hoopte dat dit de leugendetector is, omdat ze dit de hele tijd zeiden.
Toen zag nummer 6 dat ik hiermee bezig was om mijn voeten los te maken en schopte
nummer 6 me. Hij deed opnieuw ducttape om zodat ik mijn voeten en benen weer
tegen elkaar aan vast werden gebonden. Ik hoorde dat het opeens stil was.
Ik was mijn benen los het maken dat lukte ook.
Opmerking: De medische zorg kwam de kamer binnen zodat [slachtoffer 1] kon worden gedoucht omdat hij was overgoten met terpentine. [slachtoffer 1] vertelde toen aan ons dat hij inderdaad is
overgoten met terpentine.
Opmerking: Je zei zojuist dat je ook nog was overgoten met terpentine.
Vraag: In welke fase is dat gebeurd?
Antwoord: Het is gebeurd toen ze mij aan het bewerken waren met de gasbrander, mij gegacket (fonestisch) hebben (prop in de mond), mij geslagen hebben. Toen zijn ze even terug gelopen naar [slachtoffer 2] . Hierna nam iemand een fles mee en goten ze deze vloeistof over mij
heen. Dit vertelde ze al van te voren toen ze alle spullen uit de tas aan het halen waren. Eerder legden ze de jongens uit de handel uit dat je bij open wonden met terpentine en zout erop kon doen. Ik heb dus duidelijk gehoord dat ze aan elkaar het uitleggen waren in het Nederlands dat je bij open wonden zout of terpentine erop moest doen. Ik wist dus daarom dat het ook terpentine was. Toen de vloeistof over mij heen werd gegoten voelde ik het branden op mijn wonden. Deze wonden waren al doordat ik werd mishandeld door de brander en was geslagen. Ze hebben me dus alleen overgoten met terpentine.
Eerste keer was ik getyraped en getaped en ook een doek erom heen gedaan. Ik was het wrikken en dat schoot los. Toen heeft die Engelstalige, nummer 6, had dat gezien en had hij de benen nog een keer getaped oplopend. Ik hoorde en zag erna niks. Die nummer 6 had volgens mij in de gaten dat ik wat wilde proberen en riep een paar keer in de Engelse taal "Quiet, quiet", zo van stil stil. Die nummer 6 was van loods naar loods aan het lopen om ons in de gaten te houden, maar ook [slachtoffer 4] en [slachtoffer 2] .
Ik hoorde ze op een gegeven moment bezig zijn aan de voorpoort. Ik hoorde niks meer.
Ik vroeg aan [slachtoffer 2] of iemand nog bij hem was. Ik hoorde dat er niemand was op dat
Moment. Ik ben naar de zijdeur gelopen van de achterste loods. Dit met
mijn handen nog geboeid op mijn rug. Ik liep naar buiten.
Vraag: Wat is de waarde van de partij?
Antwoord: 25 miljoen euro.
Vraag: Heb jij de auto gezien waar hun mee zijn aangekomen, waar we in het begin de afspraak mee hadden?
Antwoord: 5-deurs auto, een licht grijze, hiermee kwamen nummer 1, 2, 3 en 4 mee aangereden.
Het proces-verbaal van bevindingen letsel [slachtoffer 1], p. 1038:
Op verzoek van de teamleiding van onderzoek SUMAK hebben wij een omschrijving gemaakt ten aanzien van het opgelopen letsel van slachtoffer:
Achternaam: [slachtoffer 1]
Voornamen: [slachtoffer 1]
Geboortedatum: [geboortedatum 1] 1977
Eerste contact politie met slachtoffer [slachtoffer 1]
De op 13 juni 2023 als eerste ter plaatse gekomen politie-ambtenaren hebben hun bevindingen gerelateerd in proces-verbaal 2023091086-19. Hierin werd ten aanzien van letsel van slachtoffer [slachtoffer 1] onder andere het volgende gerelateerd:
Wij zagen dat het lichaam van het slachtoffer volledig ontbloot was.
Wij zagen dat het rechteroog van het slachtoffer blauw en opgezwollen was.
Wij zagen dat het rechteroog van het slachtoffer volledig dicht was door de verwondingen. Wij zagen dat de nek van het slachtoffer was omwikkeld met grijze tape. Wij zagen dat aan deze tape een gescheurde blouse vastzat.
Wij zagen dat de handen van het slachtoffer met grijze tape en witte tie-raps op zijn rug
vastgebonden zaten
Wij zagen dat het slachtoffer over zijn hele lichaam en met name zijn gezicht, rode en blauwe bloeduitstortingen had.
Wij zagen dat de huid op de linkerarm van het slachtoffer zwart, verschroeid uitzag.
Forensische omschrijving letsel [slachtoffer 1]
Op woensdag 14 juni om 00:40 uur kwam politieambtenaren van de Forensische Opsporing ter plaatse bij slachtoffer [slachtoffer 1] . Hun bevindingen werden gerelateerd in proces-verbaalnummer 2023091086-43. Hierin werd ten aanzien van het letsel van [slachtoffer 1] onder andere het volgende omschreven:
Toen wij ter plaatse kwamen was [slachtoffer 1] niet meer aanspreekbaar.
Wij zagen [slachtoffer 1] op een bebloed t-shirt in stoel in een garagebox zat.
Wij zagen dat [slachtoffer 1] bloed ophoestte.
Wij zagen dat het lichaam van [slachtoffer 1] volledig ontbloot was.
Wij zagen dat het rechteroog van [slachtoffer 1] blauw, opgezwollen en volledig dicht was.
Wij zagen dat om de nek van [slachtoffer 1] grijze duct tape zat. Wij zagen dat aan deze duct tape een fragment van een gescheurde, met bloed besmeurde blouse vastzat.
Wij zagen dat [slachtoffer 1] over zijn hele lichaam en met name zijn gezicht, rode en blauwe bloeduitstortingen had.
De forensisch medisch letselrapportage, opgemaakt door forensisch arts T.M.D.L. Pelzer, p. 1944 e.v.
Naar aanleiding van het verzoek van dhr. [naam] , districtsrecherche Zuid West Limburg inzake het instellen van een forensisch medisch onderzoek van Dhr. [slachtoffer 1] , geb. 23-07-1977, vond dit onderzoek plaats.
Beschrijving en typering van het letsel
Hoofd
Linker zijkant hoofd zijn 2 brandwonden (ca. 1x1,5 cm en ca. 4,5x3 cm) en striemen van enkele cm's. lengte op voorhoofd zichtbaar. Boven linkeroog en ook onder grote brandwond op de wang is blauwe plek zichtbaar. Tevens is er op de linkerwang een schaafwond van ca. 1,5x1,5 cm.
Wondjes op neusrug en rechter neusvleugel. Beide ca. 1x1,5 cm in grootte.
Blauwe plek rechter oogkas
Blauwe plek voor rechteroor, huidbeschadigingen rechter oorschelp en bloeding afscheiding uit rechteroog, vanwege geperforeerd trommelvlies.
Borst
3 schuin over het borstbeen parallel lopende striemen van ca. 6x0,7 cm.
Over de linkerborst zijn meerdere blauwe plekken zichtbaar. Onder de duidelijke striemen zijn centraal en over de rechterborst enkele krasjes zichtbaar.
Buik
Zijkant buik links. 2 grote brandwonden
Bovenste wond ca. 7,5x2,5 cm
Onderste wond ca. 4x2,5 cm
Zijkant buik rechts. Grote blauwe plek van ca. 10x6,5 cm. In deze blauwe plek zijn nog huiddefecten zichtbaar. Meer rugwaarts aan dezelfde kant is ook een huiddefect
zichtbaar.
Iets lager en meer naar de voorkant, blauwe plek van ca 5x5 cm
Rug.
Centraal op de wervelkolom 2 onder elkaar liggende bloeduitstortingen ca. 1,5x2 cm en 3x2 cm.
Een schram van ca. 4,5 cm lengte rechts op rug.
Handen
Duimmuis rechts een schram ca. 1,5 cm. lang. Buitenkant pink rechts een wondje van ca. 0,5x0,5 cm
Tussen straal 5 en 4 handrug wondje van ca. 0,5x0,5 cm.
Armen
Schaafwond met korstvorming op rechter onderarm
Benen
Linkerbeen
2 blauwe plekken voorkant linker bovenbeen
Meerdere schaafwonden buitenkant linker bovenbeen
Blauwe plek rondom knie met schaafwonden.
Striem achterkant linker bovenbeen
Rechterbeen
Blauwe plek en schaafwonden rondom knie
2 grote brandwonden met kapotte huid buitenkant rechter
Bovenbeen (ca 5x3 cm en ca. 10x6cm). Ook zijn er bloeduitstortingen aanwezig. 1 kleine ronde brandwond van ca. 1 cm diameter. 1 striem van ca. 10 cm als uitloper bij de bovenste brandwond.
Meerdere huiddefecten aan onderkant rechter scheenbeen
Voeten
Buitenkant rechtervoet, meerdere huiddefecten van ca. 0,5 cm in doornsnede en 1 kleine brandwond van ca. 0,5 cm in doorsnede aan de voetbasis van straal 4.
Soort verwonding
De blauwe plekken zijn ontstaan door stomp geweld. Bij het rechteroog en de neus zijn volgens de ontvangen informatie fracturen aanwezig. Er is een oogkasfractuur rechts en een neusbeenfractuur. Dit impliceert dat de krachtsinwerking fors moet zijn geweest.
De brandwonden zijn ontstaan door contact met een heet voorwerp en zijn 1e en 2e graads, waarbij centraal 2e graads (blaarvorming en ontvelling) en perifeer bij dezelfde wond 1e graads brandletsel is ontstaan.
De perforatie van het rechter trommelvlies is een gevolg van een klap op het rechteroor, waarbij lucht in de gehoorgang is samengeperst. Door deze drukgolf is de perforatie ontstaan.
Relevante medische informatie
Op 15-06-2023 heeft er telefonisch overleg plaatsgevonden tussen ondergetekende en de SEN van Heerlen. Het volgende werd vermeld:
- Fractuur oogkasbodem rechts met inglijden vetweefsel oog en oogspier. Binnen 2 weken Operatie
- Fractuur neusbeen
- Perforatie trommelvlies rechts
- Op diverse plekken le en 2e graads brandwonden.
De verwachte genezingsduur betreft circa enkele maanden.
Het proces-verbaal van het verhoor bij de rechter-commissaris op 13 maart 2025, niet opgenomen in de doornummering,
Vraag: Heeft u iets blijvends overgehouden?
Antwoord: Ja, last van mijn oog. Ik heb twee platen in mijn oogkas. Daar heb ik ook last van. Ik krijg daar vaak ook hoofpijn. Ik zie ook minder. Wazig. Ik weet dat ze in het ziekenhuis hebben gezegd 80% zicht, maar het is minder. Ik heb volgende maand nog een afspraak in het ziekenhuis. Ik ben nog in behandeling.
Het proces-verbaal van bevindingen, p. 1041 e.v.
Ik, verbalisant [naam verbalisant 7] , verklaar het volgende. Op 13 juni 2023, omstreeks 23.30 uur, meldde zich een persoon aan de Industriestraat 10 te Sittard. Deze man gaf aan dat hij in een loods, gelegen aan de [adres] te Sittard gegijzeld en gefolterd was. Ook gaf deze man aan dat er nog drie andere personen in de loods werden gegijzeld.
Nadat de drie personen door de politie ter plaatse werden aangemerkt als slachtoffer, sprak ik met: [slachtoffer 2] , [slachtoffer 2] , geboren op [geboortedatum 2] 1970.
[slachtoffer 2] gaf op dat hij in de loods dingen had gezien waarbij hij concludeerde dat de gijzelnemers niet schuw waren om excessief geweld tegen personen te gebruiken. [slachtoffer 2] gaf aan dat hij door meerdere personen in de loods werd gekneveld en een van de gijzelnemers hem eenmaal een klap tegen zijn lip gaf.
Ik, verbalisant, zag dat [slachtoffer 2] een kleine verwonding bij zijn bovenlip had. [slachtoffer 2] gaf aan dat hij zichzelf bevrijd had en samen met de twee andere slachtoffers uit de loods ontsnapte.
Het proces-verbaal van verhoor slachtoffer, p. 1043 e.v.
Wij, verbalisanten [naam verbalisant 8] en [naam verbalisant 9] , verklaren het volgende:
Op 14 juni 2023 om 04.22 uur hoorden wij
[slachtoffer 2]
Ze hadden ook een onkruidbrander. Kennelijk hebben ze deze warm gemaakt en met de hete voorkant op de rug van [slachtoffer 3] en [slachtoffer 4] gedrukt. Bij [slachtoffer 4] heb ik die verwondingen later gezien. [slachtoffer 4] zijn broek was omlaag getrokken. [slachtoffer 4] was verder helemaal naakt. Verder hadden ze ook nog een grote prop van ducttape in zijn mond geduwd en daar overheen nog tape helemaal over zijn mond en keel geplakt. [slachtoffer 4] lag op de grond met ontbloot lichaam met zijn handen op zijn rug gebonden. Die zaten zo strak om zijn polsen dat we die niet zo gemakkelijk los kregen. [slachtoffer 4] zijn benen waren ook met tie wraps vastgemaakt en hier overheen nog een keer ducttape.
[slachtoffer 4] werd aan zijn benen door de twee daders gewoon over de betonnen vloer getrokken naar de andere loods. Ik hoorde gegil. Dit wilden ze niet en ze gaven aan dat [slachtoffer 4] stil moest zijn. Als hij dit niet deed, kreeg hij weer een schop tegen zijn hoofd aan. Zo’n Marokkaan mocht [slachtoffer 4] niet en gaf hem gewoon vol een trap in zijn rug en ook tegen zijn hoofd.
Ze hadden ook een hele zak bij zich met tangetjes, hamers, stanleymessen enzovoort.
Ook hadden ze terpentine bij zicht. Dit hebben ze over het hoofd van [slachtoffer 3] gegoten.
Vraag: Ik zie dat je ook diverse verwondingen hebt, zoals een dikke rode opgezwollen rechterhand.
Antwoord: Links is ook dik. Dit komt omdat er tie wraps om mijn polsen hebben gezeten.
Vraag: Wat moesten jullie op de betonnen vloer?
Antwoord: De ene liggen en de andere zitten. Vervolgens werden wij apart gezet. Ik mocht op een stapel stenen gaan zitten, maar wel met de voeten bij elkaar en de handen bij elkaar.
Ze hebben me eerst met mijn handen achter mijn rug vastgemaakt. Ik heb zo een aantal uren moeten zitten in de achterste loods. Ik vroeg op een gegeven moment of ze mijn handen wat losser konden maken. Vervolgens heeft die Marokkaan de tie wraps los gesneden en mijn polsen aan de voorzijde met ducttape aan elkaar gebonden.
Toen ik naar achter in de loods verplaatst werd werden ook de tie wraps en ducttape om mijn benen los gesneden en werd ik naar de hoek in de loods verplaatst waar ik op die betonnen blokken moest gaan zitten. Ik mocht niet kijken. Ik moest naar de hoek kijken. [slachtoffer 4] lag op dat moment in de goot en als ze voorbij kwamen werd hij gewoon geschopt.
Vraag: Jullie rijden naar de loods aan de Handelstraat. En toen?
Antwoord: Voor ik het wist stonden er ineens vier gasten binnen in de loods. Zij liepen direct naar binnen.
Vraag: Waar waren [slachtoffer 1] , [slachtoffer 3] en [slachtoffer 4] op dat moment?
Antwoord: Die waren al binnen in de loods. De daders waren binnen en we kregen direct tiewraps om en werden her en der in de loods neergezet.
Vraag: Wat waren dit voor gasten?
Antwoord: Er waren er eigenlijk maar twee die echt iets deden, de andere twee liepen gewoon maar wat rond. Van de andere twee deed eentje iets vriendelijker, maar draaide gewoon ineens om en dan kreeg je een klap in je gezicht. Bij [slachtoffer 3] hebben ze terpentine over zijn hoofd gegoten en gevraagd of ze deze in de fik moesten steken.
Een van hen zei: “Jullie denken dat wij het niet echt menen” en vervolgens namen ze je mee naar de bus en kreeg je klappen. Mij hebben ze niet meegenomen. [slachtoffer 4] lag te kermen van de pijn.
Toen wij in de loods waren werd tegen ons gezegd: “Dadelijk komen er twee daar moet je voor uitkijken.” Zij noemden deze de Butchers.
Die man kwam binnen en was net echt een duivel met een petje op. Die kwam ook lief naar je toe maar draaide ook ineens weer om. Hij zei: "Luister jongen, als je nu niet vertelt wat ik wil weten dan gaat een vingertje af en kom je niet meer thuis."
Kennelijk had hij met mij wat meer een klik want tegen mij deed hij redelijk normaal.
Op gegeven moment heeft hij mij losgemaakt en mij naar de hoek van de loods gebracht waar ik op die betonblokken moest gaan zitten.
Vraag: Hoe zag deze duivel eruit?
Antwoord: Sadistisch. Hij had een Grieks uiterlijk. Het kon ook een Albaniër zijn. Hij zei: "Ik heb voor jullie moeten vliegen. Ik heb betaald gekregen dus eentje van jullie gaat er sowieso aan en anders allemaal". De huidskleur van hem was licht getint. Hij had dikke, zwarte wenkbrauwen.
Vraag: De Butchers zijn gekomen. Dat zou die duivel en die pipo zijn. Hoeveel waren er in
totaal?
Antwoord: De eerst vier waren binnen in de loods. Hiervan zijn er op enig moment twee
weggegaan. Vervolgens zijn er twee andere, die duivel en pipo de clown, weer bijgekomen.
Vraag: Hoe zag die pipo de clown eruit?
Antwoord: Blanke huidskleur. Die zag je niet veel en die keek ook niet. Donkerblonde, korte
haren.
Die jongens van de eerste ploeg hebben bij ons allemaal in de telefoon gekeken. Ze
wilden ook de inlogcode hebben van de telefoons. De telefoons gingen in een zak.
Vraag: Wat wil en kun je vertellen over die andere personen in de loods, buiten die Marokkaan en die met dat Griekse uiterlijk?
Antwoord: Een kale was er bij. Dit was een blanke jongen.
Vraag: Wie was volgens jou "de" grote man in het geheel? Ik heb een paar klappen gekregen maar meer niet. Die kale heeft mij geslagen en die Marokkaan met name [slachtoffer 4] . Twee of drie keer ben ik met een vuist in mijn gezicht geslagen. Een keer zonder aanleiding en de tweede keer draaide ik mijn hoofd weg en vervolgens kreeg ik een klap op mijn lip en nog eentje op mijn hoofd.
Donnie is degene die de meeste klappen heeft gekregen. [slachtoffer 3] is op zijn billen, achter op zijn rug en op zijn piemel gedrukt met die hete onkruidbrander. [slachtoffer 4] ook.
Het proces-verbaal van verhoor verdachte, p. 1051 e.v.
Wij, verbalisanten [naam verbalisant 10] en [naam verbalisant 11] , verklaren het volgende:
Op 18 juni (2023) verhoorden wij:
[slachtoffer 2]
Uit de zwarte auto stappen 4 mannen uit. Deze waren verschillend ten opzichte van elkaar. 1 man ging fysiek voor mij staan en daarna drongen de anderen ons terug de loods in. Daarna moesten we onze telefoons inleveren. Zij waren met zijn 4en en wij ook. Daarna kregen we tiewraps om onze handen en voeten.
Man 1: was de leider. Hij was constant aan het telefoneren. Hij nam de telefoons in beslag.
Man 2: was de rechterhand van man 1. Hij bracht bij iedereen de tiewraps aan. Van hem heb ik klappen gehad.
Daarna werden we tegen een muur aangezet. We konden elkaar zien. Ik zag dat [slachtoffer 4] mishandeld werd, als hij niet rechtop bleef zitten, kreeg hij van 1 man een trap in zijn rug of een klap in zijn gezicht. [slachtoffer 4] kreeg een prop ducttape in zijn mond. Ook werd zijn nek en mond omwikkeld met deze tape. Hij werd door man 1 aan zijn benen getrokken en rondgedraaid totdat hij viel en dan moest hij weer rechtop gaan zitten. Daarna werd hij door man 1 en 2 weggesleept in het eerste gedeelte van de loods. Man 2 kwam direct terug naar ons. Ik heb gezien dat man 1 [slachtoffer 3] terpentine over het hoofd goot.
Op een gegeven moment werd man 1 gebeld. Hij zei tegen man 2 dat wij niet meer aangeraakt mochten worden. Man 2 kwam bij ons zitten en zei dat wij het beter nu tegen hen konden vertellen omdat zij nog lief waren en het doodseskader werd ingevlogen. Ze hebben ons laten zitten. Een paar uur later kwamen er 2 binnen. Eentje was net de duivel, ik noem hem man 5. Naar hem luisterde iedereen, hij was de afmaker.
Man 6: Deze liep met een onkruidbrander en zei niks, volgens mij was dat het hulpje van man 5.
Man 5 wees mij aan. Hij lachte wat naar mij en toen pakte hij [slachtoffer 4] . Ik hoorde [slachtoffer 4] schreeuwen als een varken en ik hoorde het geluid van de brander. Later zei [slachtoffer 4] dat ze de brander tegen zijn piemel en kont hadden gehouden.
Daarna kwam man 5, de duivel, naar mij toe, hij pakte mijn hoofd vast en zei dat hij mij niks ging doen. Ik moest met hem meekomen naar de deur waar ingebroken was. Hij deed mijn tie wraps af. Daarna moest ik bij de stapel stenen gaan zitten. Ik moet met mijn gezicht naar de muur zitten zodat ik niks kon zien. Daarna deed hij ducttape om mijn polsen en voeten.
Ze waren zo professioneel, ze deden alles wat ze gebruikten in een plastic zak om geen sporen achter te laten, zelfs hun sigaretten. Nummer 2 en 5 rookten. Op een gegeven moment kreeg man 2 een telefoontje. Het leek alsof er werd overlegd. Ik hoorde man 2 roepen: “klaar”. Op het zelfde moment ging het licht uit. Toen kwam het besef bij mij dat de mannen weg waren.
Ik zag dat [slachtoffer 3] vuistslagen van man 1 in zijn gezicht kreeg. Ik heb [slachtoffer 4] en [slachtoffer 1] veel horen schreeuwen, vooral tijdens de mishandelingen.
Het proces-verbaal van verhoor van de getuige [slachtoffer 2], p. 1058 e.v.
Vraag: Hoeveel personen heb je in totaal gezien/gehoord die dag die je aan strafbare feiten kunt koppelen?
Antwoord: Zes.
Persoon 1: Gewoon een Marokkaan. Turk of Marokkaan. Hij was tegen mij aardig. Of hij gaf me wat te drinken en dan opeens draaide hij zich om en begon een ander slachtoffer te schoppen. Toen ik in het begin van de avond nog vast zat met de tiewraps kreeg ik het nog van een anderen jong. Een Hollander gewoon.
Vraag: Hoeveel Hollanders waren er dan?
Antwoord: Een.
Vraag: Wie trok die personen naar de andere loods?
Antwoord: Die Turk/Marokkaan en nog een andere persoon. Als een slachtoffer een beetje onderuit zakte werden ze in hun rug geschopt. Als ze omvielen werden ze in hun gezicht geschopt en dan werden ze weer naar die andere loods getrokken. Dit was bij [slachtoffer 4] . Hij kreeg ook een prop in zijn mond en een hele rol ducttape op zijn gezicht.
Vraag: Wie heeft dat gedaan?
Antwoord: Een van die twee. Het schoppen heeft die Turk gedaan. [slachtoffer 1] en [slachtoffer 4] waren voor in de loods die werden mishandeld. Die jonge jongen zat toen nog naast mij. Ik kreeg toen een sigaret van die Hollander die mij geslagen had. Die jonge jongen werd toen overgoten met een vloeistof door die Hollander. Die Marokkaan/Turk zei toen tegen hem, we zullen jou maar geen sigaret geven he.
Mededeling: Persoon 2. Die je eerder omschreef als de Hollander. Is dat ook die kale, blanke jongen?
Antwoord: Ja.
Vraag: Maar dat was ook een van de vier die binnen kwamen?
Antwoord: Ja ja.
Vraag: Hoe kun je die persoon qua taal/taalgebruik omschrijven?
Antwoord: Gewoon Hollands. Hij was heel secuur. Als er iets gerookt was of gedronken dan deed hij dat opruimen. Als iemand van hun spuugde dan goot hij er brandbare vloeistof overheen en stak het in de fik.
Vraag: Die vloeistof wat hij over de spuug goot, was dat dezelfde vloeistof als waarmee hij die jonge jongen overgoot?
Antwoord: Ja dat was zo’n witte fles. Ik denk terpentine. Hij heeft mij drie meppen gegeven, meer niet. Dat was in het hele begin. Met een volle vuist. Hij raakte mij bij mijn neus en een tand door mijn lip.
Vraag: Wie heeft in het begin die tie wraps aangelegd?
Antwoord: Die eerste twee, die Marokkaan/Turk en die Hollander.
Die lange stond daar met die brander. Die liep de hele tijd op en neer. Als hij met die brander naar de voorste loods liep, dan hoorde je ook dat de brander aanging en dan hoorde je geschreeuw.
Die Turk/Marokkaan en die Hollander sleepten steeds mensen van de achterste naar de voorste loods. Steeds nadat iemand weg werd gesleept hoorde ik daarna geschreeuw.
Vraag: Wat kun je zeggen over het telefoongesprek van deze persoon, die blanke Hollander?
Antwoord: Die was niet veel aan het bellen. Dat was meer die Turk.
Vraag: Waren er meer personen die dag die aan het signalement voldeden, een kale blanke Hollander?
Antwoord: Nee, dat was er maar eentje.
Mededeling: Persoon 5. Die je eerder omschreef als de duivel met een petje.
Antwoord: Dat was diegene die je even kwam martelen. Gewoon een enge man. Heel professioneel, hij was heel rustig. Hij sprak Nederlands. Het was geen Nederlander.
Vraag: Die telefoons, wie heeft die afgepakt?
Antwoord: Die blanke Hollander. Die blanke kale had een plastic zak waar we ze in moesten doen.
V: Hoe kun je die persoon qua taal/taalgebruik omschrijven, die Duivel?
A: Gewoon Hollands. Die wil ik helemaal niet omschrijven want die heeft mij juist gewaarschuwd
voor mijn gezin. En die meent het.
V: Wat heeft deze persoon tegen jou gezegd?
A: Voor de rest niks.
V: In welke taal sprak hij tegen je?
A: Nederlands.
V: In welke taal heeft hij tegen de andere personen gesproken?
A: Ook Nederlands. Die zei ook niet veel. Die kwam daar zijn ding doen en klaar.
V: Wat bedoel je daarmee?
A: Het afmaken van, echt molesteren van mensen zeg maar. Doodseskader noemen ze zoiets. Als je daar zelf had gezeten had je gedacht dat is een film. Als hij je aankeek werd je gewoon bang. Toen hij zei dat ik als eerste was dacht ik daar ga je. Toen was ik als derde, toen pakte hij me zo vast en zei hij, wij zijn goed.
Mededeling: Persoon 6. Die je eerder omschreef als pipo de clown en de persoon met de gasbrander.
Antwoord: Die laatste, die Pipo, nummer zes, had hem de hele tijd vast.
Het proces-verbaal aangifte, p. 1091 e.v.
Wij, verbalisanten [naam verbalisant 12] en [naam verbalisant 9] , verklaren het volgende.
Op 14 juni 2023 hoorden wij [slachtoffer 3] .
Verklaring
Toen ik binnen was begon het. Ik werd meteen op de grond gezet. Ik voelde dat er tape om mijn enkels werd gedaan en voelde ook dat er 2 van die dikke tie-raps om mijn enkels werden gedaan. Daarna moest ik me draaien en voelde ik dat iemand mijn armen bij elkaar deed. Ik voelde dat ik meerdere tie-raps om mij polsen kreeg.
Het enige wat mij werd gevraagd was: “What do you know?”. Daarna was het ongeveer 30 minuten tot één uur stil. Na dit uur ongeveer werd ik verplaatst naar een ander gedeelte van de loods. Toen ik in de tweede hal van de loods kwam, zag ik dat er twee mannen op de grond zaten tegen een muur. Ik zag dat wij als slachtoffers redelijk uit elkaar werden gezet. Ik voelde dat ik twee keer werd geslagen in mijn gezicht onder mijn linkeroog. Ik voelde door de klappen heel veel pijn. Ik hoorde dat andere slachtoffers ook klappen kregen.
Ik voelde op enig moment een vloeistof die over mij heen werd gegoten. Het rook heel erg sterk. Ik dacht dat het wasbenzine was. Ik kreeg het in mijn ogen en in mijn mond. Het brandde ontzettend. Ik voelde de vloeistof over me heen lopen.
Ik weet niet meer hoe lang erna, maar ik zag dat er nog twee andere mannen nu de loods in kwamen. Een van deze twee mannen sprak Spaans, dat heb ik duidelijk gehoord. Ik heb hem wel goed kunnen zien. Ik denk dat hij ongeveer 27 jaar oud was. Hij had half lang haar, kleur donkerblond tot lichtbruin. Hij had een redelijk dun postuur maar wel een beetje sportief.
Ik hoorde dat de andere man zei; “You have got 2 minutes to explain”. Ik zag dat hij slippers droeg. Aan de benen te zien, tot aan zijn knieën, dacht ik dat hij een licht getinte huidskleur had. De slippers waren donker. Blauw of zwart. Ik zag dat de mannen allebei een soort van zwembroek droegen. Het waren kort broeken tot boven de knieën.
Ik zag nu dat een ander slachtoffer werd mishandeld door deze twee mannen die als laatste binnenkwamen. Ik zag dat hij werd geslagen en getrapt door de twee mannen. Ik hoorde ook het geluid van een brander. Nadat hij mishandeld werd werd ik weer naar de eerste hal gebracht. Ik werd in de bus gegooid. Ik voelde dat ze mijn kleren kapot scheurden. Ik zag dat ze dit deden met een stanleymes. Ik zag en voelde dat mijn voeten los werden gemaakt. Ik denk dat dit was om mijn kleren uit te trekken. Hierna zag en voelde ik dat ik tape van mijn enkels tot mijn knieën kreeg. Hierna werd ik omgedraaid, ik voelde dat ik getrapt werd. Hierna hoorde ik het geluid van een brander. Opeens voelde ik dat de brander op mijn rug werd gezet. Ik voelde een ontzettende pijn van het branden van de brander op mijn rug. Hierna werd ik weer in de bus gegooid. Ik hoorde hierna alleen nog veel geschreeuw van andere mannen.
Ik kan u vertellen dat mijn mobiele telefoon weg is. Ik weet nog wel dat één dader allemaal mobiele telefoons vasthield.
Het proces-verbaal van verhoor slachtoffer, p. 1112 e.v.
Wij, verbalisanten [naam verbalisant 18] en [naam verbalisant 19] , verklaren het volgende. Op 14 juni 2023 hoorden wij:
slachtoffer 4, geboren [geboortedatum 3] 1972.
Verklaring slachtoffer
Ik kwam daar aan en voor dat ik het wist had ik een paar klappen hangen, had ik een prop in mijn mond met tape erover, en waren mijn handen en voeten vastgemaakt. Ik ben toen door meerdere personen geschopt en geslagen. Op enig moment heb ik ook mijn kleren uit moeten doen. Ze hebben verder met een mes in mijn benen gesneden en mij met een brander gebruikt. Ik voelde de warmte van de brander. Ze hebben me ook over de grond gesleept en terpentine over mij heen gegooid.
Ze vroegen mij “waar het was”. Ik wist niet waar ze het over hadden, waarna ik weer klappen reeg. Ik moest op een bepaald moment ook mijn telefoon afgeven.
Opmerking: door ons werden verschillende blauwe plekken, schaafwonden en sneeën waargenomen over het hele lichaam van het slachtoffer. Het slachtoffer had gedurende het verhoor veel pijn. Tijdens het verhoor werd aan het slachtoffer medegedeeld dat het slachtoffer een dag ter observatie in het ziekenhuis moest blijven omdat hij zoveel bloeduitstortingen had dat dit mogelijk problemen kon geven met zijn nieren.
Het proces-verbaal verhoor van verdachte slachtoffer 4, p. 1116 e.v.
Wij, verbalisanten [naam verbalisant 10] en [naam verbalisant 11] , verklaren het volgende. Op 16 juni 2023 verhoorden wij slachtoffer 4.
Ik kreeg tape om mijn benen. Ook kreeg ik een prop in mijn mond en tape om mijn mond en oren. Ze gingen met een brander over mijn benen en rug. Soms werd ik over de vloer getrokken door telkens verschillende mensen. Ik lag in mijn blootje in de loods. Ik werd gesleept en gegooid over de vloer van de loods. Ik kon helemaal niets meer. Op een gegeven moment mocht ik alleen naar de muur kijken. Als ik hen aankeek, kreeg ik een trap. Uiteindelijk kreeg ik nog terpentine over me heen gegoten en hebben ze me daar laten liggen. Uiteindelijk werd het stil en bleken ze weg te zijn. Iemand anders is toen vrijgekomen en hebben mijn tie wraps losgemaakt.
Het proces-verbaal forensisch onderzoek personen, p. 1909 e.v.
Wij, verbalisanten Van der Snoek en Huijnen, verklaren het volgende. Wij zijn werkzaam als forensisch onderzoeker. Op woensdag 14 juni 2023 om 00:40 uur kwamen wij aan te Sittard. Wij kregen de melding te gaan naar de Industriestraat. De vier aangetroffen personen zouden slachtoffer zijn van een gijzeling/ontvoering.
Betrokkenen:
Achternaam: [slachtoffer 2] ,
Voornamen: [slachtoffer 2]
Geboortedatum: [geboortedatum 1] 1977
Achternaam: [slachtoffer 4]
Voornamen: [slachtoffer 4]
Geboortedatum: [geboortedatum 3] 1972
Achternaam: [slachtoffer 3]
Voornamen: [slachtoffer 3]
Geboortedatum: [geboortedatum 4] 2000
Wij hoorden [slachtoffer 4] zeggen dat de kleding welke hij aanhad niet de
kleding was welke hij aanhad toen hij werd mishandeld. Daar het slachtoffer aangaf met een onbekende vloeistof overgoten te zijn, werd de kleding door ons veiliggesteld.
Wij zagen dat [slachtoffer 4] zeer slecht ter been was en bij staan en lopen ondersteund moest worden. Wij zagen [slachtoffer 4] over zijn gehele lichaam bloeduitstortingen en verwondingen had. Wij zagen op beide bovenbenen van [slachtoffer 4] twee parallel en horizontaal lopende verwondingen. Wij zagen op de rug van [slachtoffer 4] een aantal schaafwonden. Wij hoorden dat [slachtoffer 4] zei dat hij aan zijn benen over de grond was gesleept. Wij hoorden dat [slachtoffer 4] zei dat hij met een onbekende vloeistof was overgoten. Wij zagen op het lichaam van [slachtoffer 4] stroompatronen welke zouden kunnen passen bij een vloeistof.
Wij zagen dat [slachtoffer 2] alleen letsel had aan zijn gezicht. Wij zagen dat hij bloeduitstortingen met name aan de linkerzijde van zijn gezicht had.
Wij zagen dat [slachtoffer 3] een T-shirt om zijn middel had gebonden en schoenen aanhad. Wij
zagen dat om zijn linkerenkel een stuk ducttape zat. Wij zagen dat [slachtoffer 3] over zijn hele lichaam bloeduitstortingen en verwondingen had. Wij hoorden dat [slachtoffer 3] zei dat met een
onbekende vloeistof zijn hoofd was overgoten. [slachtoffer 3] zei tegen ons dat hij met een brander op zijn bovenbeen zou zijn verbrand. Wij zagen op het linker bovenbeen verschroeide
haren.
Het proces-verbaal van bevindingen, p. 1204 e.v.
Ik, verbalisant [naam verbalisant 13] , verklaar het volgende.
Door het onderzoeksteam werden camerabeelden veiliggesteld in de omgeving van de loods waar de gijzeling/mishandeling had plaatsgevonden (locatie: [adres] te Sittard).
Op de beelden komen meerdere personen in beeld.
NN4
Afbeelding
- Donkerkleurig T-shirt met korte mouwen
- Donkerkleurig korte broek
- Kaalgeschoren hoofd
- Donkerkleurige Nike sportschoenen
NN5
Afbeelding
- Donkerkleurige pet
- Donkerkleurig korte broek
- Donkerkleurig T-shirt met korte mouwen
- Draagt slippers
- Draagt af en toe een zwarte pet.
NN6
Afbeelding
- Donkerkleurige haren
- Donkerkleurig T-shirt met korte mouwen
- Korte broek, rood/paarsachtige kleur
- Draagt sportschoenen
Resumé
Omstreeks 11.44 uur waren alle slachtoffers aanwezig in de loods.
Bij het bekijken van de beelden valt op dat er telkens een zwarte Volvo achter de Opel Corsa rijdt. Om 13.00 uur rijdt de Opel Corsa de oprit op en parkeert voor de loods [adres] . De Volvo rijdt enkele seconden later langs de loods. Op beelden is niet goed te zien hoeveel personen uitstappen. Rond 13.09 uur komen twee personen uit de richting van de loods. Zij lopen naar het toegangshek van het terrein en sluiten het hek.
Om 19.02 uur komt de Opel Corsa weer in beeld bij de [adres] . De Corsa rijdt langs de loods. Op beelden is vervolgens te zien dat het toegangshek wordt geopend. Kort daarna komt de Opel Corsa weer in beeld en rijdt de oprit op van het perceel [adres] .
Op camerabeelden is te zien dat om 23.19 uur een drietal personen (NN4, NN5, NN6) uit de richting van de loods komen gelopen en via de toegangspoort het perceel [adres] verlaten. Een van hen draagt een tas/bigshopper
Even later lopen deze drie personen over de parkeerplaats Jan Linders in de richting van de Industriestraat. Op de camerabeelden is te zien dat NN6 de Industriestraat oversteekt. NN4 en NN5 slaan linksaf en vervolgen hun weg over de Industriestraat.
Op de camerabeelden is te zien dat NN6 een gele bigshopper/tas draagt. NN6 loopt met deze tas naar een van de vuilcontainers die op de oprit van Industriestraat 10b staat. Te zien is dat hij de tas in de vuilcontainer gooit. NN6 voegt zich bij NN4 en NN5
De kennisgeving van inbeslagneming, p. 77
Plaats: [adres] , Sittard
Omstandigheden: tas met inhoud aangetroffen in een container
Goednummer: PL2300-2023091086-1614668
Object: Zak
Merk/type: Jumbo
Bijzonderheden: met diverse goederen in de tas.
Het proces-verbaal forensisch onderzoek bigshopper tas, p. 2021e.v.
Wij, verbalisanten [naam verbalisant 14] en [naam verbalisant 15] , verklaren het volgende. Op 15 juni 2023 namen wij de gele jumbo bigshopper over van de collega’s van de recherche te Maastricht.
De goederen in de bigshopper waren besmeurd met zout en vermoedelijk bio-ethanol.
Onderstaande goederen werden door ons veiliggesteld.
Goednummer: PL2300-2023091086-1614838
SIN: AAQJ5629NL
Object: Fles
Aantal/eenheid: 1 stuks
Merk/type: Bio-Ethanol
Bijzonderheden: Uit jumbo tas
Goednummer: PL2300-2023091086-1614848
SIN: AAQJ5633NL
Object: Tuingereedschap
Aantal/eenheid: 1 stuks
Merk/type: Onkruidbrander
Bijzonderheden: Uit jumbo tas
Het proces-verbaal vooronderzoek lab, p. 2043 e.v.
Wij, verbalisanten [naam verbalisant 16] en [naam verbalisant 17] , verklaren het volgende. In verband met een onderzoek naar een gijzeling/ontvoering te Sittard werd door ons een forensisch onderzoek verricht naar biologische sporen aan onderstaande sporendragers.
Goednummer: PL2300-2023091086-1614848
SIN: AAQJ5633NL
Object: Tuingereedschap
Aantal/eenheid: 1 stuks
Merk/type: Onkruidbrander
Bijzonderheden: Uit jumbo tas
Onderzoek tuingereedschap met SIN AAQJ5633NL
Wij zagen dat het een zilverkleurige metalen gasbrander betrof, met een blauw gekleurd handvat en een blauw gekleurde draaiknop.
Wij hebben de sporendrager visueel onderzocht. Ik, verbalisant [naam verbalisant 16] , heb van de gasbrander:
- het gehele handvat,
- de gehele draaiknop en
- het gehele uiteinde bemonsterd op humane biologische sporen.
Ik, verbalisant [naam verbalisant 16] , heb de sporen veiliggesteld, gewaarmerkt met SIN AAQJ4594NL, AAQJ4595NL en AAQJ4596NL, verpakt en verzegeld.
De Deskundigenrapportage Forensisch DNA-onderzoek, d.d. 21 juni 2023, opgemaakt door Dr. P.J. Herbergs, verbonden aan het TMFI, p. 2202 e.v.
Resultaat van het DNA-onderzoek
Afbeelding
Het Rapport Forensisch DNA-onderzoek, d.d. 11 november 2023, opgemaakt door Dr. P.J. Herbergs, verbonden aan het TMFI, p. 2312 e.v.
Resultaat van het vergelijkend DNA-onderzoek
Afbeelding
Berekening van de bewijskracht
Om een uitspraak te doen over het mogelijk aanwezig zijn van DNA van verdachte [verdachte] WADZ2494NL in de bemonstering AAQJ4595NL is de likelihood-ratio (LR) methode toegepast. Daarbij worden de resultaten bezien in het licht van twee, elkaar uitsluitende hypothesen.
Hypothese 1: de bemonstering bevat DNA van verdachte [verdachte] en twee onbekende personen.
Hypothese 2: de bemonstering bevat DNA van drie onbekende personen.
De resultaten van het onderzoek zijn extreem veel waarschijnlijker wanneer hypothese 1 juist is dan wanneer hypothese 2 juist is.