Belastingrecht

Rechtbank Midden-Nederland · Eerste aanleg - enkelvoudig · Belastingrecht

Rechtbank Midden-Nederland, 28 september 2026

Zaakgegevens

Op 28 september 2026 heeft de Rechtbank Midden-Nederland in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over belastingrecht.

Instantie
Rechtbank Midden-Nederland
Zittingsplaats
Utrecht
Datum uitspraak
28 september 2026
Datum publicatie
29 oktober 2026
Zaaknummer
25/2383
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
ECLI
ECLI:NL:RBMNE:2026:7634
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

WOZ, woning. Ongegrond.

Uitspraak

RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND

Zittingsplaats Utrecht

Bestuursrecht

zaaknummer: UTR 25/2383


uitspraak van de enkelvoudige kamer van 28 september 2026 in de zaak tussen


[eiser] , uit [plaats] , eiser

(gemachtigde: mr. C.T.W. van Dijk)

en

de heffingsambtenaar van de Belastingsamenwerking gemeenten en hoogheemraadschap [gemeente], de heffingsambtenaar

(gemachtigde: mr. W.G. Vos).

Inleiding

1.1

In deze zaak beoordeelt de rechtbank het beroep van eiser tegen de hoogte van de WOZwaarde van de onroerende zaak aan de [adres 1] in [plaats] (de woning).

1.2

In de beschikking van 29 februari 2024 (het primaire besluit) heeft de heffingsambtenaar op grond van de Wet waardering onroerende zaken (Wet WOZ) de waarde van de woning voor het belastingjaar 2024 vastgesteld op € 616.000,- naar de waardepeildatum 1 januari 2023. Bij deze beschikking heeft de heffingsambtenaar aan eiser als eigenaar van deze woning ook aanslagen onroerendezaakbelasting opgelegd, waarbij de WOZwaarde als heffingsmaatstaf is gehanteerd.

1.3

Eiser heeft tegen het primaire besluit bezwaar gemaakt. In de uitspraak op bezwaar van 24 februari 2025 (de bestreden uitspraak) heeft de heffingsambtenaar het bezwaar van eiser ongegrond verklaard en de WOZ-waarde van de woning gehandhaafd. Eiser heeft tegen de bestreden uitspraak beroep ingesteld. De heffingsambtenaar heeft een verweerschrift met een taxatiematrix ingediend.

1.4

De zaak is behandeld op de zitting van 7 mei 2026. Eiser en de gemachtigde van de heffingsambtenaar, vergezeld door [taxateur] (taxateur) en [A] , hebben deelgenomen aan de zitting. Ter zitting hebben de taxateur van de heffingsambtenaar en eiser afgesproken dat een inpandige opname van de woning zal plaatsvinden. De taxateur heeft op 3 juni 2026 de woning bezocht. De heffingsambtenaar heeft in het stuk van 9 juni 2026 de bevindingen van de inpandige opname door de taxateur weergegeven alsmede zijn conclusie naar aanleiding hiervan voor de vastgestelde waarde van de woning. Eiser heeft hierop gereageerd.

1.5

De rechtbank heeft partijen op 10 juli 2026 laten weten dat de rechtbank het niet nodig vindt een tweede zitting te houden, tenzij een van de partijen aangeeft op een nadere zitting gehoord te willen worden. Partijen hebben niet gereageerd. De rechtbank heeft vervolgens het onderzoek gesloten.

Overwegingen

Feiten

2.1

Eiser is eigenaar van de woning, een rijwoning uit 1972. De woning heeft een gebruiksoppervlakte van 118 m². De woning beschikt over een vrijstaande schuur van 12 m², een vrijstaande schuur van 8 m² en een aanbouw van 12 m².

2.2

Partijen verschillen van mening over de waarde van de woning per 1 januari 2023. De heffingsambtenaar handhaaft in beroep de vastgestelde waarde van € 616.000,-. Eiser bepleit een lagere waarde.

Beoordelingskader

3.1

De waarde die op grond van de Wet WOZ moet worden vastgesteld is de waarde in het economische verkeer. Dat is de prijs die zou zijn betaald door de meest biedende koper als de onroerende zaak op de meest geschikte wijze en na de beste voorbereiding te koop is aangeboden.

3.2

Voor het bepalen van de WOZ-waarde van de woning heeft de heffingsambtenaar de vergelijkingsmethode toegepast. Dit houdt in dat de waarde van de woning wordt vastgesteld aan de hand van een vergelijking van de verkoopopbrengst van woningen die rondom de waardepeildatum zijn verkocht en voldoende vergelijkbaar zijn met de woning. De referentiewoningen hoeven dus niet identiek te zijn aan de woning. Wel moet de heffingsambtenaar inzichtelijk maken op welke manier hij met de onderlinge verschillen rekening heeft gehouden.

3.3

De heffingsambtenaar moet aannemelijk maken dat de waarde van de woning op de waardepeildatum (1 januari 2023) niet te hoog is vastgesteld. Bij de beoordeling of dit het geval is, zal de rechtbank de argumenten die eiser heeft aangevoerd, en waarmee de vastgestelde waarde wordt betwist, meewegen.

3.4

Om de waarde van de woning te onderbouwen heeft de heffingsambtenaar een taxatiematrix overgelegd, waarin de woning wordt vergeleken met vijf verkopen in [plaats] namelijk:

  • [adres 2] , verkocht op 15 mei 2022 voor € 600.000,-;

  • [adres 3] , verkocht op 6 mei 2022 voor € 557.500,-;

  • [adres 4] , verkocht op17 november 2021 voor € 675.000,-;

  • [adres 5] , verkocht op 20 mei 2023 voor € 555.000,-;

  • [adres 6] , verkocht op 90 september 2023 voor € 581.500,-.

3.5

In de reactie van de heffingsambtenaar na de inpandige opname is de conclusie dat er na de inpandige opname geen punten aan het licht zijn gekomen die de vastgestelde waarde van € 616.000,- beïnvloeden. Verder merkt de heffingsambtenaar op dat tussen de waarde per m² van de woning en de gemiddelde waarde per m² van de referentiewoningen genoeg ruimte zit om eventueel verbeteringen aan de woning te brengen. De inpandige opname geeft aldus geen reden om de waarde naar beneden bij te stellen.

Ingetrokken beroepsgrond

4.1

Ter zitting heeft eiser de beroepsgrond ten aanzien van het horen in bezwaar ingetrokken. De rechtbank zal deze beroepsgrond daarom niet verder bespreken in deze uitspraak.

Standpunt van eiser

5.1

Eiser stelt zich op het standpunt dat de heffingsambtenaar onvoldoende rekening heeft gehouden met de slechte onderhoudstoestand van de woning. Ter zitting en in reactie op de inpandige opname die heeft plaatsgevonden, heeft eiser zijn beroepsgrond verder toegelicht. De woning heeft geen dakkapel en is er geen sprake van dakisolatie. Ook is er sprake van vochtoverlast in de gehele woning. Als gevolg daarvan is de betegeling in de badkamer losgelaten en is er ernstige vochtoverlast in de kruipruimte. Daardoor zijn er scheuren ontstaan aan de onderzijde van de vloerdelen. Omdat de taxateur tijdens de inpandige opname alleen in de kruipruimte heeft gekeken en de kruipruimte zelf niet heeft betreden, heeft de taxateur deze scheuren niet kunnen zien. Eiser weerspreekt dan ook de conclusie van de taxateur en de heffingsambtenaar dat in de taxatiematrix voldoende rekening is gehouden met het onderhoudsniveau van de woning. Om zijn standpunt verder te onderbouwen heeft eiser verschillende foto’s overgelegd van de scheuren in de vloeronderdelen.

5.2

Daarnaast wijst eiser op de WOZ-waarde [adres 7] in het kader van het gelijkheidsbeginsel. De [adres 7] is een beter vergelijkbare woning dan de gebruikte referentiewoningen. Die bewoner heeft met succes bezwaar gemaakt tegen de WOZ-waarde, terwijl die woning in een betere staat van onderhoud verkeert, voorzien is van een dakkapel voor en achter en goede dakisolatie heeft en een grotere tuin. Op basis van door die bewoner aangevoerde referentiewoningen is de WOZ-waarde verlaagd. Eiser heeft in deze zaak ook verschillende woningen met een betere onderhoudstoestand, maar een lagere WOZ-waarde naar voren gebracht. Uit die vergelijking blijkt volgens eiser dat sprake is van ongelijkwaardigheid en dat de waarde van de woning te hoog is vastgesteld.

5.3

Ten slotte stelt eiser dat de waarde van de woning te hoog is vastgesteld gelet op de algemene marktontwikkelingen. Eiser heeft namelijk landelijk een stijgingspercentage van 17% geconstateerd. De WOZ-waarde van de woning van eiser is tussen 2021 en 2022 met 43% gestegen. Dit is volgens eiser met name opvallend gezien de procentuele stijging bij de overige 10 adressen/woningen opgenomen in het taxatieverslag, waar een toename van tussen de 8% en 13% heeft plaatsgevonden.

Standpunt van de heffingsambtenaar

6.1

Zoals onder 3.5 overwogen blijft de heffingsambtenaar na de inpandige opname bij de conclusie dat de waarde van de woning niet te hoog is vastgesteld. De taxateur heeft naar aanleiding van de inpandige opname de volgende toelichting op de taxatiematrix gegeven. De kwaliteit van de woning staat op gemiddeld. Tijdens de opname heeft de taxateur de kruipruimte bekeken. Daarbij zijn geen scheuren waargenomen in de fundering en de draagmuren. Volgens de taxateur kan hieruit worden geconcludeerd dat de vochtigheid geen invloed heeft op de kwaliteit van de woning. Het onderhoud van de woning is gemiddeld, er zijn op zeer korte termijn (binnen 1 à 2 jaar) geen noodzakelijke vervangingen of verbeteringen nodig. Wel dient er rekening gehouden te worden dat met name de dakramen een keer vervangen moeten worden. Maar dit zal niet direct terug te zien bij eventuele verkoop aangezien dit ook voor een groot gedeelte onder regulier onderhoud valt. De voorzieningen zijn gewaardeerd op gemiddeld. Dit is een gemiddelde van de badkamer, welke onder gemiddeld is, en de keuken en het toilet welke boven gemiddeld zijn.

Ten aanzien van het gelijkheidsbeginsel merkt de heffingsambtenaar in het verweerschrift op dat een beroep hierop slechts kan slagen als aannemelijk wordt gemaakt dat in de meerderheid van vergelijkbare gevallen een lagere WOZ-waarde is vastgesteld. Het moet daarbij gaan om identieke woningen waarbij de onderlinge verschillen tussen de woningen verwaarloosbaar zijn. De woningen waarop eiser heeft gewezen, zijn geen identieke woningen. Zodoende slaagt het beroep op het gelijkheidsbeginsel volgens de heffingsambtenaar niet. Over eisers verwijzing naar algemene marktontwikkelingen merkt de heffingsambtenaar op dat de waarderingssystematiek van de Wet WOZ geen ruimte laat voor een waardebepaling op basis van een vergelijking met stijgings- of dalingspercentages ook niet ten opzichte van vorige WOZ-waardes.

Het oordeel van de rechtbank

7.1

De rechtbank kan de toelichting van heffingsambtenaar volgen en is daarmee van oordeel dat de heffingsambtenaar aannemelijk heeft gemaakt dat de waarde van de woning niet te hoog is vastgesteld. Om tot dat oordeel te komen neemt de rechtbank in aanmerking dat de referentiewoningen uit de taxatiematrix goed bruikbaar zijn, omdat het allemaal rijwoningen zijn, gelegen in dezelfde straat of in de nabije omgeving daarvan, en de woningen zijn niet te ver van de waardepeildatum verkocht. Daarnaast zijn de referentiewoningen wat gebruiksoppervlakte en uitstraling betreft voldoende vergelijkbaar met de woning. Ook hebben de referentiewoningen een vergelijkbaar bouwjaar, waardoor vergeleken is met woningen van (in principe) een vergelijkbare kwaliteit met vergelijkbare gebreken. Met de taxatiematrix heeft de heffingsambtenaar inzichtelijk gemaakt dat in voldoende mate rekening is gehouden met de verschillen tussen de woning en de referentiewoningen. Daarnaast volgt uit de taxatiematrix dat de waarde per m² van € 3879,-, van de woning behoorlijk lager is dan de gemiddelde waarde per m² van de referentiewoningen (€ 4525,40,-).

7.2

De rechtbank overweegt verder dat bij procedures waarin de waarde van een onroerende zaak in geschil is, de normale regels van bewijslastverdeling gelden. Dit betekent dat wanneer een belanghebbende een beroep doet op feiten en omstandigheden die volgens hem tot een lagere waarde moeten leiden, hij deze feiten en omstandigheden ook aannemelijk moet maken wanneer deze door de heffingsambtenaar worden betwist. Als deze feiten en omstandigheden vaststaan of aannemelijk zijn gemaakt, dan is het aan de heffingsambtenaar om aannemelijk te maken dat hij hiermee bij het vaststellen van de waarde voldoende rekening heeft gehouden. In dit geval heeft de heffingsambtenaar met de inpandige opname en het verslag daarvan aannemelijk gemaakt dat met de omstandigheden waarvan eiser stelt dat de waarde moet worden verlaagd (de matige onderhoudstoestand van de woning) voldoende rekening is gehouden. Het overleggen van de foto’s waaruit volgens eiser blijkt dat er aan de onderzijde van de vloerdelen scheuren zijn ontstaan die volgens hem enkel ten gevolge van ernstige vochtoverlast kunnen zijn ontstaan, is daarvoor onvoldoende. Door de taxateur is vanwege eisers stelling over de slechte onderhoudstoestand, mede als gevolg van vochtoverlast, een inpandige opname gedaan. Door de taxateur is daarbij gericht gekeken of er aanwijzingen waren te zien voor eisers stelling dat het vochtprobleem gevolgen voor de fundering van de woning heeft. Die ziet de taxateur niet, nu er geen scheuren in de draagmuren of fundering zijn waargenomen. De conclusie die eiser vervolgens verbindt aan de door hem toegezonden (detail)foto’s, zijn niet door een deskundige (taxateur) gedaan en zijn daarmee onvoldoende om de waarnemingen en conclusies van de taxateur naar aanleiding van de inpandige opname te betwisten.

7.3

De vergelijking met de WOZ-waarde ontwikkeling van de

[adres 7] kan naar het oordeel van de rechtbank eveneens niet leiden tot een gegrond beroep. Gelet op het systeem van de waardebepaling volgens de Wet WOZ, kan de waarde van een woning niet worden afgeleid uit een vergelijking met de WOZ-waarde van een andere woning, een andere waardepeildatum of uit een percentage van een vorige WOZ-waarde. De WOZ-waarde moet worden vastgesteld aan de hand van een vergelijking met verkoopcijfers van referentiewoningen die rondom de waardepeildatum zijn verkocht en voldoende vergelijkbaar zijn met de woning. Dat heeft de heffingsambtenaar gedaan. Voor zover eiser een beroep doet op het gelijkheidsbeginsel, kan dat ook niet slagen. Volgens vaste rechtspraak moet voor de toepassing van het gelijkheidsbeginsel de vergelijking worden beperkt tot woningen die identiek zijn in de zin dat de verschillen verwaarloosbaar zijn. Voor een succesvol beroep op het gelijkheidsbeginsel moet eiser tenminste twee identieke woningen aanvoeren die lager zijn gewaardeerd. De bewijslast dat die woningen identiek zijn, ligt bij eiser. Eiser heeft niet aan die bewijslast voldaan. Eiser heeft immers zelf ook aangegeven dat de [adres 7] in een betere staat verkeert.

7.4

Ten aanzien van de algemene marktontwikkelingen oordeelt de rechtbank als volgt. De Wet WOZ schrijft voor dat de waarde elk jaar opnieuw wordt bepaald aan de hand van rond de waardepeildatum gerealiseerde transactiegegevens van vergelijkbare woningen, onafhankelijk van het jaar ervoor. De heffingsambtenaar moet dus elk jaar de waarde vast te stellen met behulp van in de markt tot stand gekomen verkoopcijfers. Dat heeft de heffingsambtenaar gedaan. De beroepsgrond slaagt niet.

Conclusie en gevolgen

8.1

Het beroep is ongegrond omdat de heffingsambtenaar aannemelijk heeft gemaakt dat de waarde van de woning niet te hoog is vastgesteld. Er bestaat geen aanleiding voor een proceskostenveroordeling. Eiser krijgt ook het griffierecht niet terug.

Beslissing

De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.

Deze uitspraak is gedaan door mr. J.A. Spee, rechter, in aanwezigheid van

mr. E. Stumpel, griffier. De uitspraak is uitgesproken in het openbaar op 28 september 2026.

de griffier de rechter

Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op:

Informatie over hoger beroep

Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden.

Digitaal beroep instellen kan via “Formulieren en inloggen” op www.rechtspraak.nl. Hoger beroep instellen kan eventueel ook nog steeds door verzending van een brief aan het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden (belastingkamer), Locatie Arnhem, Postbus 9030, 6800 EM Arnhem.

Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.

Zie bijvoorbeeld het arrest van de Hoge Raad van 12 april 2024, ECLI:NL:HR:2024:571. Zie bijvoorbeeld het arrest van de Hoge Raad van 8 juli 2005, ECLI:NL:HR:2005:AT8945.