Bestuursprocesrecht
Het verzoek om een voorlopige voorziening, gedurende de schadevergoedingsprocedure die bij de rechtbank…
Rechtbank Midden-Nederland, 9 oktober 2026
ECLI:NL:RBMNE:2026:7120 · Rechtbank Midden-Nederland · 9 oktober 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/rechtbank-midden-nederland/bestuursrecht/bestuursprocesrecht/voorlopige-voorziening/ecli-nl-rbmne-2026-7120
Zaakgegevens
Op 9 oktober 2026 heeft de Rechtbank Midden-Nederland in een voorlopige voorziening uitspraak gedaan in een zaak over bestuursprocesrecht.
- Instantie
- Rechtbank Midden-NederlandRechtbankDe rechter die de meeste zaken als eerste behandelt: civiele zaken, strafzaken en bestuurszaken.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Utrecht
- Datum uitspraak
- 9 oktober 2026
- Datum publicatie
- 16 oktober 2026
- Zaaknummer
- UTR 26/8001
- Rechtsgebied
- Bestuursrecht » Bestuursprocesrecht
- Procedure
- Voorlopige voorzieningVoorlopige voorzieningEen tijdelijke maatregel van de voorzieningenrechter, bijvoorbeeld het schorsen van een besluit, zolang bezwaar of beroep loopt.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:RBMNE:2026:7120
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Het verzoek om een voorlopige voorziening, gedurende de schadevergoedingsprocedure die bij de rechtbank loopt, wordt afgewezen. Verzoekers hebben onvoldoende aannemelijk gemaakt dat zij op dit moment in een acute financiële noodsituatie verkeren. Zij hebben ook niet aannemelijk gemaakt dat zij binnenkort in zo’n noodsituatie terecht komen en om die reden de schadevergoedingsprocedure niet kunnen afwachten.
Uitspraak
RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND
Bestuursrecht
zaaknummer: UTR 26/8001
uitspraak van de voorzieningenrechter van 9 oktober 2026 in de zaak tussen
[verzoekers] , uit [plaats] , verzoekers
en
het dagelijks bestuur van de Regionale Dienst Werk en Inkomen, de RDWI.
Inleiding
1. In deze uitspraak beslist de voorzieningenrechter op het verzoek om een voorlopige voorziening van verzoekers in afwachting van hun schadevergoedingsverzoek aan de rechtbank. Het oordeel van de voorzieningenrechter heeft een voorlopig karakter en bindt de rechtbank in een (eventueel) bodemgeding niet.
Omdat het verzoek kennelijk ongegrond is, doet de voorzieningenrechter uitspraak zonder zitting. Artikel 8:83, derde lid, van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) maakt dat mogelijk. De voorzieningenrechter legt hierna uit waarom het verzoek kennelijk ongegrond is.
Feiten
2. Verzoekers hebben bij de rechtbank een schadevergoedingsverzoek lopen. Dit verzoek heeft betrekking op de uitspraak van de Centrale Raad van Beroep (CRvB) van 10 januari 2013 waar volgens verzoekers door de RDWI nog geen uitvoering aan is gegeven. Omdat verzoekers de uitkomst van het schadevergoedingsverzoek niet kunnen afwachten, hebben zij de voorzieningenrechter verzocht om een voorlopige voorziening te treffen. In die zin dat zij onder andere een voorschot van € 500.000,- willen hebben vooruitlopend op de beslissing op het schadevergoedingsverzoek.
3. Verzoekers hebben eerder hangende hun schadevergoedingsverzoek de voorzieningenrechter verzocht om een voorlopige voorziening. Dit verzoek is afgewezen in de uitspraak van 2 september 2026, omdat geen sprake was van spoedeisend belang.
Beoordeling door de voorzieningenrechter
4. De voorzieningenrechter treft op grond van artikel 8:81, eerste lid, van de Awb alleen een voorlopige voorziening als “onverwijlde spoed” dat vereist. Bij een financieel geschil, zoals in deze zaak, is dat niet snel het geval. In beginsel kan namelijk na afloop van de bodemzaak het bedrag waarover het geschil gaat, alsnog worden (terug)betaald, zo nodig met vergoeding van de wettelijke rente. Als er geen onomkeerbare situatie dreigt, bijvoorbeeld faillissement, of acute financiële nood is, neemt de voorzieningenrechter aan dat spoedeisend belang ontbreekt, zodat zij alleen al daarom geen voorlopige voorziening treft.
5. Verzoekers voeren hierover aan dat zij sinds 2009 leven onder het bestaansminimum. Zij hebben schulden en kunnen nauwelijks voorzien in hun dagelijkse kosten. Als alle noodzakelijke kosten zijn voldaan, houden zij € 437,- over aan leefgeld. Ter onderbouwing van hun financiële situatie hebben zij bankafschriften van de afgelopen drie maanden overgelegd en verwijzen zij naar de uitspraak van de voorzieningenrechter van deze rechtbank van 31 mei 2011 en de uitspraak van de CRvB van 10 januari 2013. Verder voeren verzoekers aan dat niet alleen zij, maar ook hun kinderen door de hele situatie in financiële nood verkeren. Verzoekers hebben noodgedwongen geld moeten lenen van hun kinderen, die hierdoor hun financiële verplichten niet meer kunnen nakomen. Ter onderbouwing hebben verzoeker een brief van de Dienst Uitvoering Onderwijs overgelegd waaruit volgt dat de dochter van verzoekers een betalingsachterstand heeft met betrekking tot haar studieschuld.
6. De voorzieningenrechter komt tot het oordeel dat, net zoals in de uitspraak van 2 september 2026, geen sprake is van spoedeisend belang. Dat legt zij hieronder uit.
Verzoekers hebben onvoldoende onderbouwd dat sprake is van een financiële noodsituatie. Uit de bankafschriften volgt dat verzoekers maandelijks een bedrag krijgen van de Sociale Verzekeringsbank (ongeveer € 1.780,-) en maandelijks huurtoeslag (ongeveer € 384,-) en zorgtoeslag (ongeveer € 247,-) ontvangen. Het is niet gebleken dat dit ontoereikend is. Zo blijkt verder namelijk uit de bankafschriften dat zij een positief saldo hebben op hun twee betaalrekeningen van in totaal € 2.505,53. Het saldo op de betaalrekeningen is de afgelopen drie maanden zelfs toegenomen. Ook het saldo op de spaarrekening van verzoekers is de afgelopen drie maanden gestegen tot € 2.402,21. Dat de dochter van verzoekers een betalingsachterstand van haar studieschuld heeft, is niet relevant. Dit ziet namelijk niet op de financiële situatie van verzoekers, waar het hier wel om gaat. Verzoekers hebben met wat zij hebben aangevoerd onvoldoende aannemelijk gemaakt dat zij op dit moment in een acute financiële noodsituatie verkeren. Zij hebben ook niet aannemelijk gemaakt dat zij binnenkort in zo’n noodsituatie terecht komen en om die reden de schadevergoedingsprocedure niet kunnen afwachten.
De verwijzing van verzoekers naar de uitspraak van de CRvB biedt geen aanleiding voor een andere conclusie. In de uitspraak van 2 september 2026 is al geoordeeld dat niet is gebleken waarom verzoekers nu, dertien jaar na de uitspraak van de CRvB, de beoordeling van het door hun ingediende schadevergoedingsverzoek niet kunnen afwachten. Dat eerder in de uitspraak van 31 mei 2011 een voorlopige voorziening is getroffen, betekent niet vanzelfsprekend dat op dit moment sprake is van een spoedeisend belang. De voorzieningenrechter beoordeelt het spoedeisend belang namelijk zoals dat nu voorligt. En gelet op het voorgaande is de voorzieningenrechter van oordeel dat daarvan op dit moment geen sprake is.
Conclusie en gevolgen
7. Het verzoek is daarom kennelijk ongegrond. De voorzieningenrechter wijst het verzoek dus af. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
Beslissing
De voorzieningenrechter wijst het verzoek om voorlopige voorziening af.
Deze uitspraak is gedaan door mr. M.E.A. Braeken, voorzieningenrechter, in aanwezigheid van mr. S. Westerhof, griffier.
Uitgesproken in het openbaar op 9 oktober 2026.
|
griffier |
voorzieningenrechter |
Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op: