Bestuursprocesrecht

Varia. Vovo en beroep. Wpbr. Intrekking van een toestemming om beveiligingswerkzaamheden te verrichten. Naar…

Rechtbank Rotterdam, 11 november 2026

Zaakgegevens

Op 11 november 2026 heeft de Rechtbank Rotterdam in een voorlopige voorziening uitspraak gedaan in een zaak over bestuursprocesrecht.

Instantie
Rechtbank Rotterdam
Zittingsplaats
Rotterdam
Datum uitspraak
11 november 2026
Datum publicatie
11 november 2026
Zaaknummer
ROT 26/6320 en ROT 26/8193
Procedure
Voorlopige voorziening
ECLI
ECLI:NL:RBROT:2026:15744
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Varia. Vovo en beroep. Wpbr. Intrekking van een toestemming om beveiligingswerkzaamheden te verrichten. Naar het oordeel van de voorzieningenrechter is in het bestreden besluit sprake van een motiveringsgebrek, nu in de besluitvorming niet zozeer is ingegaan op de vraag of het bestreden besluit evenredig is. Dit gebrek geeft aanleiding het bestreden besluit te vernietigen. De voorzieningenrechter ziet echter aanleiding de rechtsgevolgen van het besluit in stand te laten. Dit nu het standunt van de korpschef, dat het bestreden besluit evenredig is, wel kan worden onderschreven gelet op de betrokken feiten en omstandigheden.

Uitspraak

RECHTBANK ROTTERDAM

Bestuursrecht

zaaknummers: ROT 26/6320 en ROT 26/8193


uitspraak van de voorzieningenrechter van 11 november 2026 in de zaak tussen

[eiseres] , uit [plaats] , eiseres

(gemachtigde: mr. D.C.O. Ayinla),

en

de korpschef van de politie, de korpschef

(gemachtigde: mr. P.M.L. van der Schot en [naam] ).

Samenvatting

1. Deze uitspraak op het verzoek om een voorlopige voorziening gaat over de intrekking van toestemming om werkzaamheden in de beveiligingsbranche te verrichten. Eiseres is het hier niet mee eens, heeft beroep ingesteld en daarbij verzocht om een voorlopige voorziening.

1.1.

De voorzieningenrechter verklaart het beroep gegrond, maar laat de rechtsgevolgen van het bestreden besluit in stand, en wijst het verzoek om een voorlopige voorziening af. Hierna legt de voorzieningenrechter uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.

Procesverloop

2. Met het primaire besluit van 21 april 2026 heeft de korpschef de toestemming aan [beveiligingsbedrijf] ingetrokken op grond waarvan eiseres beveiligingswerkzaamheden kan verrichten. Met het bestreden besluit van 13 juli 2026 is de korpschef bij dat besluit gebleven. Tegen dit besluit heeft de korpschef beroep ingesteld en de voorzieningenrechter gevraagd een voorlopige voorziening te treffen.

2.1.

De voorzieningenrechter heeft het verzoek op 29 oktober 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: eiseres, haar gemachtigde en de gemachtigden van de korpschef.

Beoordeling door de voorzieningenrechter

Waar gaat deze zaak over?

3. Op 11 september 2025 heeft de korpschef aan [beveiligingsbedrijf] toestemming verleend voor het verrichten van beveiligingswerkzaamheden door eiseres.

4. De korpschef zijn ambtshalve feiten en omstandigheden bekend geworden op grond waarvan hij eiseres op dit moment onvoldoende betrouwbaar vindt. Tegen eiseres is aangifte gedaan vanwege mishandeling en discriminatie. Eiseres heeft de aangeefster aangesproken omdat haar kleinkinderen bloemen plukten uit een bloembak van de buurvrouw. Volgens de aangeefster is daarop een scheldpartij ontstaan en zou eiseres de woorden “Tering Turk” hebben gebezigd. Vervolgens zou eiseres een flesje hebben gegooid dat het kleinkind van aangeefster op het hoofd zou hebben geraakt. Nadat de aangeefster eiseres aan haar arm zou hebben vastgeplakt, zou eiseres aan de haren van de aangeefster hebben getrokken. Uit de justitiële documentatie (JDS) blijkt dat de officier van justitie op 10 februari 2026 heeft besloten om aan eiseres middels een strafbeschikking een geldboete van €250,- op te leggen vanwege mishandeling en dat eiseres een schadevergoeding van €250,- dient te betalen. De verdenking vanwege belediging met discriminatoir oogmerk is geseponeerd vanwege onvoldoende bewijs. De korpschef heeft hierin aanleiding gezien om de toestemming in te trekken. Het intrekken van de toestemming is volgens de korpschef nodig omdat eiseres niet beschikt over de betrouwbaarheid die is vereist voor het verrichten van werkzaamheden voor een beveiligingsorganisatie. Eiseres is het niet eens met het bestreden besluit en wil met het verzoek om een voorlopige voorziening bereiken dat zij haar werkzaamheden als beveiliger kan hervatten.

Spoedeisend belang

5. Een procedure bij de voorzieningenrechter is een spoedprocedure. Een voorlopige voorziening kan alleen worden getroffen als er een spoedeisend belang is, waardoor iemand niet kan wachten op een beslissing op zijn bezwaar- of beroepschrift.

De voorzieningenrechter dient eerst te bepalen of er sprake is van een spoedeisend belang, voordat de zaak inhoudelijk kan worden beoordeeld.

6. Door eiseres is gemotiveerd naar voren gebracht dat zij als gevolg van het bestreden besluit niet langer inkomsten uit arbeid heeft. Zij heeft haar werkzaamheden als beveiliger moeten staken, waarna de schulden zijn opgelopen. Zij kan deze schulden inmiddels niet meer voldoen. De voorzieningenrechter acht het spoedeisend belang aanwezig en zal het verzoek om een voorlopige voorziening daarom inhoudelijk beoordelen.

Ook uitspraak op het beroep?

7. Omdat de voorzieningenrechter na afloop van de zitting tot de conclusie is gekomen dat nader onderzoek redelijkerwijs niet kan bijdragen aan de beoordeling van de zaak beslist zij ook op het beroep van eiseres daartegen.

8. Voor de relevante wet- en regelgeving verwijst de voorzieningenrechter naar de bijlage bij deze uitspraak.

Beoordeling

9. Eiseres heeft zich op het standpunt gesteld dat zij niet op de juiste wijze is gehoord, gelet op het Reglement behandeling bezwaarschriften politie 2015 (het reglement).Zij is namens de korpschef door een advocaat gehoord en niet door een hoorambtenaar. Naar het oordeel van de voorzieningenrechter slaagt deze grond niet. Uit vaste jurisprudentie blijkt dat ook door een externe gemachtigde kan worden gehoord, mits maar wordt voldaan aan de overige vereisten die aan het horen in de Awb worden gesteld. Zoals de korpschef ter zitting heeft toegelicht, was de advocaat gemachtigd om te horen. De voorzieningenrechter ziet geen aanleiding om daaraan te twijfelen. Verder is gesteld noch gebleken dat niet was voldaan aan de overige vereisten die worden gesteld aan het horen. Hierbij komt dat de gemachtigde van de korpschef tijdens de hoorzitting heeft toegelicht hoe de hoorzitting zal verlopen en in welke hoedanigheid zijzelf optreedt, als hoorambtenaar namens de korpschef, waarbij eiseres heeft aangegeven er geen bezwaar tegen te hebben te worden gehoord door deze gemachtigde. De voorzieningenrechter ziet dan ook overigens niet in hoe eiseres door deze handelswijze in haar belangen zou zijn geschaad. Dat zij e.e.a. graag ten overstaan van iemand van de politie zelf had willen toelichten, zoals zij ter zitting naar voren toe heeft gebracht, maakt dat niet anders.

10. Tussen partijen is niet in geschil dat de korpschef bevoegd was de toestemming in te trekken. Wat partijen verdeeld houdt, is de vraag of de korpschef van deze bevoegdheid gebruik heeft kunnen maken. Eiseres heeft zich op het standpunt gesteld dat de korpschef met het intrekken van de toestemming onvoldoende rekening heeft gehouden met haar persoonlijke omstandigheden en het bestreden besluit, naar de voorzieningenrechter begrijpt, niet evenredig is.

11. Volgens vaste rechtspraak is het intrekken van een verleende toestemming een bestuurlijke maatregel, die het maatschappelijk belang dat gediend is bij een betrouwbare veiligheidszorg ondersteunt. Daarvoor is van belang dat degenen die in de beveiliging werkzaam zijn betrouwbaar zijn en blijven. Volgens de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State (de Afdeling) is intrekking van de verleende toestemming op zichzelf geen onredelijk middel om het bovenstaande doel te bereiken. Daarbij blijft echter van belang dat de maatregel is afgestemd op het individuele geval. De korpschef moet daarom motiveren waarom de gekozen maatregel in het specifieke geval een passende en noodzakelijke maatregel is.

12. De voorzieningenrechter stelt vast dat de korpschef diverse relevante feiten en omstandigheden in de besluitvorming heeft betrokken, maar dat deze betrekking hebben op de vraag of aanleiding bestaat om af te wijken van de terugkijktermijn van vier jaar en niet zozeer op de vraag of het bestreden besluit ook evenredig is. De voorzieningenrechter merkt dit aan als een motiveringsgebrek en ziet daarin aanleiding om het beroep gegrond te verklaren en het bestreden besluit te vernietigen. De voorzieningenrechter ziet echter aanleiding om de rechtsgevolgen van het vernietigde besluit in stand te laten. Dit nu het standpunt van de korpschef, dat het bestreden besluit evenredig is mede gelet op de (in het kader van de terugkijktermijn) betrokken feiten en omstandigheden, wel kan worden onderschreven. Zoals de korpschef ter zitting heeft toegelicht, is de intrekking een passende en noodzakelijke maatregel. Een minder vergaande maatregel zoals een waarschuwing, verdraagt zich niet met de aard van het delict, te weten ‘mishandeling’. Dit omdat van een beveiligingsmedewerker in hoge mate zelfbeheersing wordt verwacht, juist omdat hij of zij moet optreden in conflictsituaties. Dat het feit heeft plaatsgevonden onder – voor eiseres persoonlijk stresserende omstandigheden (zijnde het overlijden van haar stiefvader in mei 2025 en het doen van examen voor haar beveiligingsdiploma in juni 2025) – maakt dit niet anders. Daarbij merkt de voorzieningenrechter overigens op dat er sprake is geweest van enig tijdsverloop tussen die gebeurtenissen en de gepleegde mishandeling op 25 september 2025, zodat een verband niet zonder meer valt in te zien. De korpschef heeft er verder (in het kader van de terugkijktermijn) op kunnen wijzen dat sinds de oplegging van de opgelegde strafbeschikking (op 10 februari 2026) minder dan één jaar is verstreken en de kans op recidive daarmee niet zonder meer als nihil kan worden ingeschat. De aan de functie verbonden risico’s, zoals het (opnieuw) belanden in een conflictsituatie, kunnen met een waarschuwing (gelet op de korte verstreken duur sinds het delict) onvoldoende worden ondervangen. Daarmee is met de intrekking sprake van een noodzakelijke maatregel. De voorzieningenrechter is verder, met de korpschef, van oordeel dat de intrekking in dit specifieke geval ook passend – evenwichtig - is. De korpschef mocht, mede in het licht van het voorgaande, een zwaarder gewicht laten toekomen aan het maatschappelijk belang van een goede en betrouwbare beveiliging dan aan de persoonlijke belangen van eiseres. Dat eiseres spijt heeft van wat zij heeft gedaan en niet meer aan het werk kan in haar vorige werk als schoonmaakster, zoals zij heeft gesteld, leidt niet zonder meer tot de conclusie dat het besluit onevenwichtig is. De wens van eiseres om weer zo snel mogelijk aan de slag te gaan als beveiliger is invoelbaar, maar niet doorslaggevend. Voor het werk als beveiliger gelden nu eenmaal - gelet op de vereiste betrouwbaarheid - strenge eisen. Daarbij is niet aannemelijk gemaakt dat eiseres geen enkel ander werk meer zou kunnen doen. Verder acht de voorzieningenrechter van belang dat eiseres recht heeft op een Wajonguitkering, zoals ter zitting is gebleken, en zij daarmee nog over enige vorm van inkomsten beschikt.

Conclusie en gevolgen

13. Gelet op rechtsoverweging 12 bevat het bestreden besluit een motiveringsgebrek. Dit heeft tot gevolg dat het beroep gegrond is en het bestreden besluit wordt vernietigd vanwege strijd met artikel 7:12 van de Awb. Omdat het gebrek met de gegeven toelichting in het bestreden besluit en in deze procedure is hersteld, zal de voorzieningenrechter de rechtsgevolgen van het bestreden besluit in stand laten. Concreet betekent dit voor eiseres dat zij geen werkzaamheden als beveiliger mag verrichten, omdat de toestemming daartoe ingetrokken blijft.

14. Nu is beslist op beroep, en de rechtsgevolgen van het vernietigde bestreden besluit in stand blijven, is er geen aanleiding om een voorlopige voorziening te treffen. De voorzieningenrechter wijst het verzoek om een voorlopige voorziening af.

15. Omdat het beroep gegrond is, moet het college het griffierecht voor de beroeps- en voorlopige voorzieningenprocedure (twee maal € 200,-) aan eiseres vergoeden en krijgt eiseres ook een vergoeding van de gemaakte proceskosten. De korpschef moet deze vergoeding betalen. Deze vergoeding bedraagt € 2.802,- omdat de gemachtigde van eiseres een beroepschrift en een verzoek om een voorlopige voorziening heeft ingediend, en daarnaast aan de zitting heeft deelgenomen. Verder zijn er geen kosten gemaakt die vergoed kunnen worden.

Beslissing

De voorzieningenrechter:

- verklaart het beroep gegrond;

- vernietigt het besluit van 13 juli 2026;

- bepaalt dat de rechtsgevolgen van het vernietigde besluit in stand blijven;

- wijst het verzoek om voorlopige voorziening af;

- veroordeelt de korpschef tot vergoeding van de proceskosten van € 2.802,- aan eiseres;

- draagt de korpschef op het betaalde griffierecht van (twee maal) € 200,- aan eiseres te vergoeden.

Deze uitspraak is gedaan door mr. A.M.J. Adriaansen, voorzieningenrechter, in aanwezigheid van mr. H. Sabanovic, griffier.

Uitgesproken in het openbaar op 11 november 2026.

griffier

voorzieningenrechter

Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op:

Informatie over hoger beroep

Tegen deze uitspraak, voor zover deze gaat over het beroep, kan een partij, die het niet eens is met deze uitspraak, een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak voor zover deze gaat over het beroep. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.

Tegen deze uitspraak, voor zover deze gaat over het verzoek om een voorlopige voorziening, staat geen hoger beroep of verzet open.

Bijlage: relevante wet- en regelgeving

Algemene wet bestuursrecht

Artikel 7:5

1. Tenzij het horen geschiedt door of mede door het bestuursorgaan zelf dan wel de voorzitter of een lid ervan, geschiedt het horen door:

a. een persoon die niet bij de voorbereiding van het bestreden besluit betrokken is geweest, of

b. meer dan een persoon van wie de meerderheid, onder wie degene die het horen leidt, niet bij de voorbereiding van het besluit betrokken is geweest.

2. Voor zover niet bij wettelijk voorschrift anders is bepaald, besluit het bestuursorgaan of het horen in het openbaar plaatsvindt.

Wet particuliere beveiligingsorganisaties en recherchebureaus

Artikel 7

1. Een beveiligingsorganisatie of recherchebureau aan welke een vergunning is verleend stelt geen personen te werk die belast zullen worden met de leiding van de organisatie of het bureau, dan nadat voor hen toestemming is verkregen van Onze Minister.

2. Een beveiligingsorganisatie of recherchebureau als bedoeld in het eerste lid stelt geen personen te werk die belast zullen worden met werkzaamheden, anders dan bedoeld in het eerste lid, dan nadat voor hen toestemming is verkregen van de korpschef. Indien de beveiligingsorganisatie of het recherchebureau dan wel een onderdeel daarvan is gevestigd op een luchtvaartterrein, wordt de toestemming, bedoeld in de eerste volzin, verleend door de commandant van de Koninklijke marechaussee.

(…)

5. De toestemming, bedoeld in het eerste, tweede en derde lid kan worden ingetrokken indien zich omstandigheden voordoen of feiten bekend worden op grond waarvan de toestemming niet zou zijn verleend, indien zij zich hadden voorgedaan of bekend waren geweest op het tijdstip waarop de toestemming werd verleend.

Beleidsregels particuliere beveiligingsorganisaties en recherchebureaus 2019

3.3.

Betrouwbaarheid personeel en leidinggevenden

De toestemming aan een beveiligingsorganisatie of recherchebureau om personen te werk stellen, zoals bedoeld in artikel 7, eerste, tweede en derde lid, van de wet wordt onthouden indien bij het onderzoek naar de betrouwbaarheid blijkt van:

a. veroordelingen en andere rechterlijke uitspraken;

b. andere omtrent de aanvrager bekende feiten.

Ad a. (veroordelingen en andere rechterlijke uitspraken)

De persoon waarvoor toestemming wordt gevraagd mag op het moment van de aanvraag niet:

1) binnen acht jaar voorafgaande aan het moment van toetsing zijn veroordeeld wegens het plegen van een misdrijf waarbij een (on)voorwaardelijke gevangenisstraf is opgelegd of,

2) binnen vier jaar voorafgaande aan het moment van toetsing zijn veroordeeld wegens het plegen van een misdrijf waarbij een geldboete of een taakstraf is opgelegd

Verlenging terugkijktermijn

Wanneer de aanvrager gedurende de voor zijn aanvraag relevante terugkijktermijn enige tijd een vrijheidsstraf heeft ondergaan wordt de van toepassing zijnde terugkijktermijn (telkens) vermeerderd met de feitelijke duur van de vrijheidsbeneming. Dit totdat de termijn bestaat uit in totaal vier dan wel acht jaren, waarin geen sprake is geweest van een vrijheidsbenemende straf. De betrokkene heeft immers gedurende de duur van de vrijheidsbenemende straf niet kunnen laten zien dat hij geen (relevante) strafbare feiten meer zal plegen.

Transacties en strafbeschikkingen

Een transactie met het Openbaar Ministerie en een strafbeschikking, opgelegd door het Openbaar Ministerie of door een opsporingsambtenaar, worden gelijk gesteld met een onherroepelijk geworden rechterlijke uitspraak.

(…)

Ad b. (andere omtrent de aanvrager bekende feiten)

De toestemming kan ook worden geweigerd wanneer op grond van andere omtrent betrokkene bekende en relevante feiten kan worden aangenomen dat deze onvoldoende betrouwbaar is om voor een beveiligingsorganisatie of een recherchebureau werkzaamheden te verrichten dan wel onvoldoende betrouwbaar is om de belangen van de veiligheidszorg of de goede naam van de bedrijfstak niet te schaden. Dit zal met name -maar niet uitsluitend- het geval zijn wanneer betrokkene er blijk van heeft gegeven rechtsregels naast zich neer te leggen waarvan de overtreding kan worden beschouwd als een tamelijk ernstige aantasting van de rechtsorde.

Sepots, processen-verbaal en mutaties

Zo kunnen (tegen betrokkene) opgemaakte processen-verbaal of (dag/mutatie)rapporten ertoe leiden dat betrokkene onvoldoende betrouwbaar of geschikt wordt geacht om voor een beveiligingsorganisatie of een recherchebureau te werken. Uiteraard is daarbij van belang dat tegen betrokkene nog altijd een serieuze verdenking (of bedenking) bestaat.

Reglement behandeling bezwaarschriften politie 2015

4.2

De formele behandeling

Artikel 6

1. Alle bezwaarschriften gericht tegen besluiten worden behandeld door de hoorambtenaar, behoudens:

a. bezwaarschriften gericht tegen besluiten gebaseerd op hoofdstuk IX en/of X van het Besluit algemene rechtspositie politie;

b. indien het diensthoofd HRM van het Politiedienstencentrum (PDC) anders besluit;

c. ingeval het besluit door de korpschef is genomen.

2. De bezwaarschriften bedoeld in het eerste lid onder a. tot en met c. worden behandeld op de voet van artikel 7.

3. Besluiten als bedoeld in het eerste lid, onder c, welke naar het oordeel van de directeur van de korpsstaf niet bestuurlijk gevoelig zijn, worden behandeld door de hoorambtenaar.

4. De hoorzittingen zijn niet openbaar. De commissie, onderscheidenlijk de hoorambtenaar kan, met instemming van de belanghebbende en de vertegenwoordiger van het bevoegd gezag, bepalen dat andere personen, niet zijnde getuigen of deskundigen, een hoorzitting bijwonen

ROT 26/6320 ROT 26/8193 Artikel 8:86 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) maakt dat mogelijk. Stcrt 2015, 33372. Zie bijvoorbeeld de uitspraak van de Centrale Raad van Beroep van 10 oktober 2002, ECLI:NL:CRVB:2002:AE9117 ro 3.3 Zie bijvoorbeeld uitspraken van de Afdeling van 29 april 2026, ECLI:NL:RVS:2026:2429 en 23 februari 2022, ECLI:NL:RVS:2022:564. Zie de uitspraak van de Afdeling van 15 december 2021, ECLI:NL:RVS:2021:2840, r.o. 4.4.