huurtoeslag - medebewonerschap - verweerder mocht afgaan op BRP gegevens - tegenbewijs onvoldoende - beroep…

en

Deze uitspraak gaat over de definitieve berekening van de huurtoeslag van eiseres over 2023. De dienst heeft de huurtoeslag van eiseres over 2023 bij besluit van 7 mei 2025 definitief vastgesteld op € 0,-, omdat de eigenaar van de huurwoning volgens de dienst ook haar medebewoner was van 1 mei 2023 tot en met 27 juli 2024.

Met het bestreden besluit van 28 november 2025 op het bezwaar van eiseres is de dienst bij het besluit definitieve vaststelling huurtoeslag 2023 gebleven.

Eiseres is het niet eens met de beslissing op bezwaar en heeft beroep ingesteld. Zij voert in beroep aan dat de eigenaar van de huurwoning geen medebewoner was. De eigenaar van de huurwoning heeft haar adres alleen gebruikt als postadres en verbleef feitelijk ergens anders. Daarnaast voert eiseres aan dat de beslissing op bezwaar op verschillende punten onvoldoende is gemotiveerd en onvoldoende zorgvuldig is voorbereid. De dienst heeft een verweerschrift ingediend. Aan de hand van de beroepsgronden van eiseres beoordeelt de rechtbank het geschil.

De rechtbank heeft het beroep op 28 juli 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: de gemachtigde van eiseres en de gemachtigde van de dienst.

De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat de dienst terecht de definitieve huurtoeslag van eiseres over 2023 heeft vastgesteld op € 0,-. Eiseres krijgt dus geen gelijk en het beroep is dus ongegrond. Hierna legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.

De feiten

Heeft de dienst terecht geoordeeld dat eiseres de eigenaar van haar huurwoning als medebewoner had?

De rechtbank overweegt allereerst dat het in deze procedure gaat om de definitieve berekening van de huurtoeslag van eiseres over 2023. Dat betekent dat de rechtbank in deze uitspraak niet inhoudelijk in gaat op de woonsituatie van eiseres en de heer [naam] van 1 januari 2024 tot en met 27 juli 2024.

Allereerst voert eiseres aan dat zij niet in de gelegenheid is gesteld om voorafgaand aan het primaire besluit haar zienswijze te geven. De dienst heeft namelijk een onjuist postadres gehanteerd waardoor eiseres geen brieven met het verzoek om een zienswijze heeft ontvangen waardoor haar een gelegenheid tot inspraak is ontnomen. Daardoor werd zij gedwongen om bezwaar en uiteindelijk beroep in te stellen.

Verder voert eiseres aan dat de dienst ten onrechte heeft gesteld dat het bestreden besluit door het online beschikbaar zijn van de toeslagberekeningen voldoende is gemotiveerd. De dienst heeft in de door eiseres ontvangen stukken geen verwijzing opgenomen naar online berekeningen. Daarnaast is niet iedere burger voldoende digitaal vaardig om de berekeningen online terug te vinden.

Eiseres voert daarnaast aan dat de dienst ten onrechte heeft nagelaten om een telefoongesprek van de gemachtigde van eiseres met een medewerker van de dienst over het houden van een hoorzitting mee te nemen in het bestreden besluit.

De rechtbank overweegt dat de dienst op grond van artikel 26b, eerste lid, van de Algemene wet inkomensafhankelijke regelingen (Awir) eiseres in de gelegenheid moest stellen om haar zienswijze te geven op de voorgenomen definitieve vaststelling van de huurtoeslag. De rechtbank laat in het midden of het aannemelijk is dat eiseres de uitnodigingen om een zienswijze te geven niet heeft ontvangen. Volgens vaste rechtspraak van de ABRvS kan het verzuim om een belanghebbende niet vooraf te horen in bezwaar worden hersteld. Dat is in dit geval ook gebeurd, aangezien eiseres in de bezwaarfase de gelegenheid heeft gehad om haar bezwaren tegen de definitieve vaststelling huurtoeslag 2023 kenbaar te maken aan de dienst. Van deze mogelijkheid heeft zij gebruik gemaakt, en daarop is door de dienst in het bestreden besluit gereageerd. Als het al zo zou zijn dat eiseres de uitnodiging voor het geven van een zienswijze niet heeft ontvangen, is dat dus geen reden om het bestreden besluit te vernietigen.

De rechtbank overweegt verder dat in de beschikkingen van de dienst een verwijzing is opgenomen naar de internetomgeving ‘Mijn Toeslagen’. Daarbij is vermeld dat in ‘Mijn Toeslagen’ op toeslagen.nl de voor de berekening gebruikte gegevens terug te vinden zijn. De rechtbank is van oordeel dat die toelichting eiseres voldoende informatie biedt om de toeslagberekeningen online terug te vinden.

De rechtbank overweegt verder dat in het beroepschrift van eiseres een weergave is opgenomen van het telefoongesprek tussen de medewerker van de dienst en de gemachtigde van eiseres. Daaruit blijkt kortgezegd dat de medewerker van de dienst een samenvatting gaf van het standpunt van eiseres over de zaak. Daarop reageerde de gemachtigde van eiseres dat dit een correcte weergave van het standpunt van eiseres was en er dus geen behoefte bestond aan een hoorzitting. De rechtbank is van oordeel dat het standpunt van eiseres in het bestreden besluit voldoende is toegelicht en weerlegd. Het is voor de motivering van het bestreden besluit niet vereist dat dit specifieke telefoongesprek wordt genoemd, of dat nader wordt toegelicht waarom door eiseres is afgezien van een hoorzitting. De rechtbank is dus van oordeel dat er op dit punt geen sprake is van een motiverings- of zorgvuldigheidsgebrek.

Tot slot overweegt de rechtbank dat op grond van artikel 7:4, tweede en vierde lid, van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) een recht bestaat op inzage (tweede lid) en verkrijging (vierde lid) van de op de zaak betrekking hebbende stukken voorafgaand aan het horen. De Hoge Raad heeft geoordeeld dat dit recht alleen bestaat in samenhang met de hoorzitting. Wanneer er geen hoorzitting heeft plaatsgevonden en het bestuursorgaan daar ook niet toe verplicht was, bestaat er dus geen recht op verkrijging van de op de zaak betrekking hebbende stukken in de bezwaarfase. Eiseres heeft afgezien van een hoorzitting. De rechtbank is dus van oordeel dat de dienst niet verplicht was om de door de gemachtigde van eiseres opgevraagde stukken te verstrekken. Eiseres kan zich dus niet beroepen op een zorgvuldigheidsgebrek nu haar gemachtigde mogelijk niet alle op de zaak betrekking hebbende stukken heeft ontvangen in de bezwaarfase.

7. Het beroep is ongegrond. Dat betekent dat de definitieve berekening van de huurtoeslag van eiseres over 2023 blijft staan op € 0,-. Eiseres krijgt daarom het griffierecht niet terug. Zij krijgt ook geen vergoeding van haar proceskosten.

De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.

Deze uitspraak is gedaan door mr. S. Keurentjes, rechter, in aanwezigheid van mr. A.W. van Eerden, griffier.

Uitgesproken in het openbaar op 28 september 2026.

De griffier is verhinderd deze

uitspraak te ondertekenen

Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op: