Wet hersteloperatie toeslagen (Wht). Er is geen sprake van willekeur wanneer de Dienst Toeslagen, conform…

Bestuursrecht

zaaknummer: ROT 25/9104

en

1. Deze uitspraak gaat over de aanvraag van eiseres om compensatie op grond van de Wet hersteloperatie toeslagen (Wht). Eiseres heeft compensatie ontvangen. Omdat zij het niet eens was met de hoogte daarvan, heeft zij bezwaar gemaakt. Eiseres voert aan dat de Dienst Toeslagen ten onrechte een besluit op bezwaar heeft genomen voordat aan haar een schikkingsvoorstel is gedaan. De rechtbank oordeelt dat de Dienst Toeslagen niet verplicht was om aan eiseres een schikkingsvoorstel te doen. Eiseres heeft verder geen beroepsgronden aangevoerd. Het beroep is ongegrond.

2. Met het besluit van 19 september 2024 (UHT-DCHO) heeft de Dienst toeslagen aan eiseres compensatie toegekend op grond van de Wht.

Met het besluit van 8 oktober 2025 (het bestreden besluit) heeft de Dienst Toeslagen het bezwaar van eiseres ongegrond verklaard.

Eiseres heeft beroep ingesteld tegen het bestreden besluit.

De rechtbank heeft partijen laten weten dat zij een zitting niet nodig vindt en gevraagd of partijen het daarmee eens zijn. Omdat partijen daarna niet om een zitting hebben gevraagd, heeft de rechtbank het onderzoek gesloten en de zaak niet behandeld op een zitting.

Totstandkoming van het bestreden besluit

Schikkingsvoorstel

De rechtbank heeft eiseres per brief van 21 april 2026 in de gelegenheid gesteld om specifieke gronden te richten tegen (onderdelen van) het bestreden besluit. Eiseres heeft in reactie hierop geen specifieke grond(en) naar voren gebracht ten aanzien van het bestreden besluit. Eiseres handhaaft het standpunt dat sprake is van willekeur, omdat aan haar geen schikkingsvoorstel is gedaan.

De rechtbank overweegt als volgt. Uit de beslisnota van 19 juni 2024, ambtshalve bij de rechtbank bekend, volgt dat er een gestandaardiseerd schikkingsvoorstel wordt ingezet als versnellingsmaatregel van de bezwaarprocedure. Dit schikkingsvoorstel betreft een bedrag van € 5.000,- en wordt aangeboden aan een specifieke doelgroep. De doelgroep bestaat uit bezwaarmakers die voldoen aan drie criteria, namelijk:

• de bezwaarmaker is in de integrale beoordeling als gedupeerde aangemerkt;

• het bezwaar tegen de integrale beoordeling is ingediend voor 1 juni 2024, en;

• de Dienst Toeslagen heeft op 1 september 2024 nog geen besluit op bezwaar genomen.

Uit het dossier volgt dat eiseres op 25 november 2024 bezwaar heeft gemaakt tegen het besluit van 19 september 2024. Gelet daarop behoort eiseres niet tot de genoemde specifieke doelgroep.

6. Het beroep is ongegrond. Dat betekent dat het bestreden besluit in stand blijft. Eiseres krijgt daarom het griffierecht niet terug. Zij krijgt ook geen vergoeding van haar proceskosten.

Beslissing

De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.

Deze uitspraak is gedaan door mr. A.J. van Spengen, rechter, in aanwezigheid van A.R. de Groot, griffier.

Uitgesproken in het openbaar op 29 oktober 2026.

Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op: