Socialezekerheidsrecht

Wijziging mate van arbeidsongeschiktheid op grond van de WIA naar aanleiding van een verzoek om…

Rechtbank Midden-Nederland, 14 oktober 2026

Zaakgegevens

Op 14 oktober 2026 heeft de Rechtbank Midden-Nederland in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over socialezekerheidsrecht.

Instantie
Rechtbank Midden-Nederland
Zittingsplaats
Utrecht
Datum uitspraak
14 oktober 2026
Datum publicatie
28 oktober 2026
Zaaknummer
UTR 26/1971
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
ECLI
ECLI:NL:RBMNE:2026:7574
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Wijziging mate van arbeidsongeschiktheid op grond van de WIA naar aanleiding van een verzoek om herbeoordeling door de ex-werkgever. De rechtbank overweegt dat er geen aanleiding is om te twijfelen aan de juistheid van de medische en arbeidskundige beoordeling door het Uwv. Het beroep is ongegrond.

Uitspraak

RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND

Zittingsplaats Utrecht

Bestuursrecht

zaaknummer: UTR 26/1971


uitspraak van de enkelvoudige kamer van 14 oktober 2026 in de zaak tussen

[eiseres] , uit [plaats] , eiseres

(gemachtigde: mr. A.D.F.V. Hein),

en

de Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen, het Uwv

(gemachtigde: R. van den Brink).

Inleiding en procesverloop

1. Eiseres ontvangt sinds 15 oktober 2018 een uitkering op grond van de Wet Werk en inkomen naar arbeidsongeschiktheid (Wet WIA). De (ex-)werkgever van eiseres heeft op 1 augustus 2024 aan het Uwv gevraagd de gezondheidssituatie van eiseres opnieuw te beoordelen. Met het primaire besluit van 1 mei 2025 heeft het Uwv beslist dat de uitkering van eiseres, met inachtneming van de uitlooptermijn, per 29 oktober 2025 eindigt, omdat zij minder dan 35% arbeidsongeschikt is. Eiseres heeft hiertegen bezwaar gemaakt.

1.1.

Het Uwv heeft op 12 december 2025 het voornemen kenbaar gemaakt de beslissing van 1 mei 2025 te wijzigen, waarbij de mate van arbeidsongeschiktheid van eiseres zal worden vastgesteld op 68,72%. Eiseres heeft een zienswijze ingediend.

1.2.

Het Uwv heeft met het besluit van 3 februari 2026 (het bestreden besluit) het bezwaar van eiseres gegrond verklaard en eiseres in aanmerking gebracht voor een vervolguitkering in de arbeidsongeschiktheidsklasse van 65 tot 80%, gebaseerd op een mate van arbeidsongeschiktheid van 68,72%.

1.3.

Eiseres heeft beroep ingesteld tegen het bestreden besluit. Het Uwv heeft op het beroep gereageerd met een verweerschrift.

1.4.

De rechtbank heeft het beroep op 14 juli 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben de gemachtigden van eiseres en van het Uwv deelgenomen.

1.5

De rechtbank heeft partijen bij brief van 8 september 2026 laten weten dat de behandeling van de zaak zal worden voortgezet door een andere rechter dan de rechter die de zitting heeft geleid. Partijen zijn daarbij in de gelegenheid gesteld om de rechtbank binnen twee weken te laten weten of zij behoefte hebben aan een nadere zitting. Omdat geen van de partijen daarna om een zitting heeft gevraagd, heeft de rechtbank het onderzoek gesloten en een nadere zitting achterwege gelaten.

Toetsingskader

2. Bij het beoordelen van de zaak stelt de rechtbank voorop dat het Uwv zijn besluiten over arbeidsongeschiktheid in principe mag baseren op rapporten van zijn verzekeringsartsen en arbeidsdeskundigen. Deze rapporten moeten wel aan een aantal eisen voldoen: zij moeten op zorgvuldige wijze tot stand zijn gekomen, ze mogen geen tegenstrijdigheden bevatten en de conclusies moeten logisch voortvloeien uit de rapporten. Het is aan eiseres om aannemelijk te maken dat de rapporten die over haar zijn opgesteld niet aan deze eisen voldoen. Voor het aannemelijk maken dat de gegeven medische beoordeling onjuist is, is in principe een rapport van een arts nodig. Dit brengt mee dat de manier waarop eiseres zelf haar gezondheidsklachten ervaart, hiervoor onvoldoende is.

Standpunt van eiseres

3. Eiseres heeft meerdere redenen aangevoerd waarom het bestreden besluit volgens haar niet klopt. Zij vindt dat het Uwv haar had moeten horen tijdens de bezwaarprocedure. Daarnaast is eiseres het niet eens met de vaststelling van haar mate van arbeidsongeschiktheid door het Uwv. Er is namelijk onvoldoende rekening gehouden met haar beperkingen in belastbaarheid en de geduide functies zijn niet passend.

Beoordeling door de rechtbank

4. De rechtbank moet beoordelen of het Uwv heeft kunnen afzien van een hoorzitting en of de mate van arbeidsongeschiktheid van eiseres correct is vastgesteld op 68,72%. Daarbij gaat het om de medische situatie van eiseres op het moment dat zij in aanmerking zou komen voor een vervolguitkering, namelijk 29 oktober 2025 (de datum in geding).

Horen tijdens de bezwaarprocedure

5. Voordat een bestuursorgaan op het bezwaar beslist, moet aan belanghebbenden de mogelijkheid geboden worden om te worden gehoord. Van het horen kan worden afgezien als de belanghebbende heeft verklaard geen gebruik te willen maken van het recht te worden gehoord. In het bestreden besluit staat dat eiseres geen gebruik heeft gemaakt van de mogelijkheid van een hoorzitting. Eiseres stelt echter dat zij ten onrechte geen hoorzitting heeft gehad, omdat zij expliciet had aangegeven hier wél gebruik van te willen maken.

6. Uit het dossier blijkt niet dat eiseres schriftelijk heeft afgezien van het recht op een hoorzitting. Zij heeft in haar zienswijze naar aanleiding van de voorgenomen beslissing nog aangegeven dat zij haar bezwaar mondeling wil toelichten in een hoorzitting. Het Uwv heeft tijdens de zitting toegelicht dat eiseres tijdens een telefonisch contact aan een medewerker van het Uwv te kennen heeft gegeven af te zien van een hoorzitting. Het Uwv kan dat niet onderbouwen door bijvoorbeeld een telefoonnotitie of een verklaring van de desbetreffende medewerker.

7. Gezien deze gang van zaken gaat de rechtbank ervan uit dat eiseres niet heeft afgezien van haar recht om haar bezwaren toe te lichten op een hoorzitting. Dit blijkt immers niet uit door het Uwv overgelegde stukken. Dit betekent dat het Uwv de hoorplicht van artikel 7:2 van de Awb heeft geschonden. Het bestreden besluit van 3 februari 2026 is op dat punt dan ook gebrekkig.

8. De vraag is vervolgens welke consequenties moeten worden verbonden aan de schending van de hoorplicht. Eiseres is in deze beroepsprocedure alsnog in de gelegenheid gesteld om alles naar voren te brengen wat zij op de hoorzitting naar voren had willen brengen en om op de zitting van de rechtbank haar standpunten toe te lichten. Op de zitting heeft de gemachtigde van eiseres desgevraagd toegelicht dat eiseres op de hoorzitting hetzelfde had willen aanvoeren als wat zij in haar beroepschrift naar voren heeft gebracht. Eiseres is daarom niet benadeeld door het gebrek in de bezwaarfase. De rechtbank ziet daarom aanleiding om dit gebrek aan het bestreden besluit met toepassing van artikel 6:22 van de Awb te passeren. De rechtbank zal hierna aan de hand van de overige beroepsgronden beoordelen of het bestreden besluit in stand kan blijven.

De zorgvuldigheid van het medische onderzoek

9. Eiseres vindt het medisch onderzoek onzorgvuldig, omdat de verzekeringsarts bezwaar en beroep enkel dossierstudie heeft verricht en de behandelend sector niet heeft geraadpleegd. Het had op de weg van de verzekeringsarts bezwaar en beroep gelegen om nadere medische informatie op te vragen bij de behandelend sector, nu de ingebrachte medische informatie hiertoe inhoudelijk voldoende aanleiding gaf. Er is namelijk sprake van complexe en langdurige klachten, die elkaar onderling aanzienlijk versterken. Het Uwv vindt dat er geen redenen zijn om het onderzoek onvolledig of onzorgvuldig te achten.

10. Uit het rapport van de primaire verzekeringsarts van 10 maart 2025 blijkt dat hij het dossier heeft bestudeerd en eiseres heeft gezien op een spreekuur. Tijdens het spreekuur heeft de verzekeringsarts een uitgebreide anamnese afgenomen en is eiseres psychisch onderzocht. Lichamelijk onderzoek had volgens de primaire verzekeringsarts geen toegevoegde waarde gelet op de aanwezige medische gegevens. De verzekeringsarts bezwaar en beroep heeft de aanwezige dossiergegevens, de door eiseres in bezwaar overgelegde medische gegevens en de schriftelijke toelichting van eiseres bestudeerd en meegewogen.

11. De rechtbank is van oordeel dat het verzekeringsgeneeskundig onderzoek van het Uwv voldoende zorgvuldig is geweest. Eiseres heeft gelijk dat zij in bezwaar niet door een verzekeringsarts bezwaar en beroep op een spreekuur is onderzocht, maar bij betwisting van de medische grondslag in bezwaar is het volgens vaste rechtspraak niet altijd vereist dat een verzekeringsarts bezwaar en beroep de betrokkene onderzoekt op een spreekuur. Afhankelijk van wat in bezwaar in de concrete situatie speelt, kan de verzekeringsarts bezwaar en beroep er ook voor kiezen gebruik te maken van een of meer andere onderzoeksmogelijkheden, zoals dossieronderzoek, het vragen van een expertise, het opvragen van medische informatie en het bijwonen van de hoorzitting en die keuze waar nodig toelichten. In het geval van eiseres was zij al uitgebreid onderzocht tijdens het spreekuur van de primaire verzekeringsarts en heeft de verzekeringsarts bezwaar en beroep zowel dossieronderzoek verricht als de aangeleverde medische informatie betrokken bij zijn overwegingen. Ook was er geen aanleiding voor de verzekeringsarts bezwaar en beroep om de behandelend sector te raadplegen. Volgens vaste rechtspraak moet de verzekeringsarts dat doen als een behandeling is ingezet of zal worden ingezet die een beduidend effect zal hebben op de arbeidsmogelijkheden, of als betrokkene stelt dat behandelend sector een beredeneerd afwijkend idee heeft over zijn medische beperkingen. Die twee situaties doen zich in het geval van eiseres niet voor. De beroepsgrond slaagt niet.

De inhoudelijke medische beoordeling

12. Eiseres stelt dat door de verzekeringsarts bezwaar en beroep onvoldoende rekening wordt gehouden met haar lage (duur)belastbaarheid. Eiseres heeft chronische (hoofd)pijn die haar beperkt in haar (alledaagse) activiteiten. Dit wordt versterkt door de bijwerkingen van haar medicatie. Er moeten daarom meer beperkingen worden aangenomen in de volgende rubrieken:

  • (auditieve en visuele) prikkels en/of verwerking daarvan;

  • het vasthouden en/of verdelen van aandacht;

  • dynamische en statische handelingen waarbij zij in staat zou worden geacht om langdurig of veelvuldig te staan, lopen en/of zitten tijdens het werk.

Met haar beperkingen is eiseres bovendien niet in staat om voor 4 uur per dag en 20 uur per week te werken. Het Uwv stelt dat er geen medisch objectieve onderbouwing is om verdergaande beperkingen aan te nemen.

13. De verzekeringsarts bezwaar en beroep heeft in het rapport van 28 november 2025 gemotiveerd dat geen sprake is van een situatie van geen benutbare mogelijkheden. Hij ziet aanleiding om de belastbaarheid van eiseres op enkele punten te herzien en heeft beperkingen aangenomen om zware mentale en fysieke belasting te voorkomen. Vanwege het verhoogde energieverbruik en met oog op recuperatie is de duurbelastbaarheid beperkt tot 4 uur per dag en 20 uur per week. De verzekeringsarts bezwaar en beroep ziet in de door eiseres in bezwaar ingediende medische informatie geen medische grond om een nog beperktere (duur)belastbaarheid aan te nemen.

14. De rechtbank ziet geen aanleiding om te twijfelen aan de juistheid van de medische beoordeling door de verzekeringsarts bezwaar en beroep. Om zware mentale en fysieke belasting te voorkomen en vanwege het verhoogde energieverbruik van eiseres zijn beperkingen aangenomen in de rubrieken persoonlijk functioneren, sociaal functioneren, dynamische handelingen, statische houdingen en werktijden. De verzekeringsarts bezwaar en beroep heeft de door eiseres in bezwaar ingebrachte medische informatie meegewogen en voldoende inzichtelijk gemotiveerd waarom deze beperkingen passend en voldoende zijn.

15. Eiseres heeft in beroep geen nieuwe medische informatie overgelegd en ook niet op een andere wijze aannemelijk gemaakt dat de verzekeringsarts bezwaar en beroep een onjuist beeld heeft gehad van haar gezondheidstoestand en haar belastbaarheid voor arbeid. In beroep is er dus geen aanleiding voor het oordeel dat eiseres meer beperkt is dan door het Uwv is aangenomen. Hoewel de rechtbank zeker begrip heeft voor de klachten en de situatie van eiseres, betekent het hebben van klachten nog niet dat er ook (verdergaande) beperkingen voor arbeid moeten worden aangenomen. Het is juist de specifieke deskundigheid van de verzekeringsarts bezwaar en beroep om op basis van medisch objectiveerbare klachten beperkingen vast te stellen.

De arbeidskundige beoordeling

16. Volgens eiseres klopt het arbeidskundig onderzoek niet. Niet alleen is het gebaseerd op het (volgens eiseres) onjuiste medisch onderzoek, ook zijn de geduide functies op basis van de opgestelde Functionele Mogelijkheden Lijst (FML) van 28 november 2025 niet geschikt. De arbeidsdeskundige heeft namelijk nagelaten concreet en inzichtelijk te onderbouwen dat en waarom de geduide functies passend zijn, gelet op de auditieve en visuele prikkels en haar beperkte cognitieve mogelijkheden.

17. Het Uwv stelt dat er geen reden is aan het rapport van de arbeidsdeskundige bezwaar en beroep van 1 december 2025 te twijfelen, omdat de arbeidskundige gronden van medische aard zijn.

18. De rechtbank volgt eiseres niet in haar standpunt dat de geduide functies niet passend zijn. Zoals hiervoor overwogen, gaat de rechtbank uit van de juistheid van de beperkingen die de verzekeringsarts bezwaar en beroep bij eiseres heeft aangenomen en zoals die zijn vastgelegd in de FML van 28 november 2025. Anders dan eiseres stelt, heeft de arbeidsdeskundige bezwaar en beroep in het rapport van 1 december 2025 concreet gemotiveerd dat en waarom de drie geduide functies in overeenstemming zijn met de belastbaarheid van eiseres zoals omschreven in die FML. Hij heeft onder meer onderbouwd dat zich in de geduide functies geen intense auditieve en visuele prikkels voordoen en dat er de mogelijkheid is om gebruik te maken van noise cancelling headphones. Bovendien is de arbeidsdeskundige bezwaar en beroep gemotiveerd ingegaan op de signaleringen in de functie productiemedewerker industrie. Daaruit volgt dat de geduide functies ondanks de signaleringen geschikt zijn. De rechtbank kan de motivering van de arbeidsdeskundige bezwaar en beroep volgen en ziet geen aanleiding om de arbeidsdeskundige beoordeling voor onjuist te houden. De beroepsgrond slaagt niet.

Conclusie en gevolgen

19. Het beroep is ongegrond. Dat betekent dat eiseres geen gelijk krijgt.

20. Vanwege het passeren van het hiervoor onder rechtsoverweging 7. besproken gebrek zal de rechtbank bepalen dat het Uwv het door eiseres betaalde griffierecht aan haar vergoedt. Daarnaast veroordeelt de rechtbank het Uwv in de door eiseres gemaakte proceskosten in beroep. Deze kosten stelt de rechtbank op grond van het Besluit proceskosten bestuursrecht voor de door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand vast op € 1.868,- voor verleende rechtsbijstand in beroep (1 punt voor het indienen van het beroepschrift en 1 punt voor het verschijnen ter zitting met een waarde van € 934,- per punt, met wegingsfactor 1).

Beslissing

De rechtbank

  • verklaart het beroep ongegrond;

  • veroordeelt het Uwv in de proceskosten van eiseres tot een bedrag van € 1.868,-;

  • draagt het Uwv op het door eiseres betaalde griffierecht van € 54,- te vergoeden.

Deze uitspraak is gedaan door mr Y.N.M. Rijlaarsdam, rechter, in aanwezigheid van mr. C.H. Verweij, griffier.

Uitgesproken in het openbaar op 14 oktober 2026.

griffier

rechter

Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op:

Informatie over hoger beroep

Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Centrale Raad van Beroep waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden.

Digitaal hoger beroep instellen kan via “Formulieren en inloggen” op www.rechtspraak.nl. Hoger beroep instellen kan eventueel ook nog steeds door verzending van een brief aan de Centrale Raad van Beroep, Postbus 16002, 3500 DA Utrecht.

De werking van deze uitspraak wordt opgeschort totdat de termijn voor het instellen van hoger beroep is verstreken, of indien hoger beroep wordt ingesteld, op dat hoger beroep is beslist.

Dit volgt uit artikel 7:2, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht (Awb). Dit volgt uit artikel 7:3, aanhef en onder c. van de Awb. Zie de uitspraak van de Centrale Raad van Beroep van 18 januari 2023, ECLI:NL:CRVB:2023:104. Zie de uitspraak van de Centrale Raad van Beroep van 28 augustus 2025, ECLI:NL:CRVB:2025:1292.