De voorzieningenrechter ziet in wat verzoeker aanvoert geen feiten of omstandigheden die verzoeker ten tijde…

RECHTBANK ROTTERDAM

uitspraak van de voorzieningenrechter van 6 november 2026 in de zaak tussen

[verzoeker] , uit [woonplaats] , verzoeker

het college van burgemeester en wethouders van Rotterdam, het college.

Samenvatting

1. Deze uitspraak op het herhaalde verzoek om een voorlopige voorziening gaat over de afwijzing van de aanvragen van verzoeker voor bijzondere bijstand voor verhuis- en inrichtingskosten. Verzoeker is het hier niet mee eens en heeft verzocht om een voorlopige voorziening.

2. De voorzieningenrechter wijst in deze uitspraak het verzoek af. Hierna legt de voorzieningenrechter uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft. Het oordeel van de voorzieningenrechter heeft een voorlopig karakter en bindt de rechtbank in een (eventueel) bodemgeding niet.

Procesverloop

3. Het college heeft verzoekers aanvragen voor bijzondere bijstand met twee besluiten van 21 september 2026 afgewezen. Verzoeker heeft hiertegen bezwaar gemaakt en de voorzieningenrechter verzocht om een voorlopige voorziening te treffen. Op dat verzoek is door de voorzieningenrechter uitspraak gedaan op 12 oktober 2026.

4. Op 16 oktober 2026 heeft verzoeker een herhaald verzoek om een voorlopige voorziening ingediend.

Beoordeling door de voorzieningenrechter

Waar gaat het om in deze zaak?

5. Het college heeft de aanvragen van verzoeker voor bijzondere bijstand voor verhuiskosten en inrichtingskosten met twee afzonderlijke besluiten van 21 september 2026 afgewezen, omdat de kosten waarvoor verzoeker bijstand vraagt al zijn betaald (verhuiskosten) dan wel verzoeker had kunnen sparen voor de kosten (inrichtingskosten). Het college ziet in de persoonlijke situatie van verzoeker geen bijzondere omstandigheden om wel bijzondere bijstand te geven. Het college heeft ter eerdere zitting op 17 oktober 2026 (in zaaknummer 26/7716) desgevraagd toegelicht dat het besluit dat ziet op de afwijzing van de verhuiskosten een foutieve motivering bevat en ook niet correspondeert met de onderliggende rapportage. Verzoeker had eveneens kunnen sparen voor de verhuiskosten.

6. Naar vaste rechtspraak is de beslissing op een verzoek om een voorlopige voorziening tijdens de bezwaarprocedure in beginsel bedoeld om te gelden totdat een beslissing op bezwaar is genomen. Als hangende het bezwaar opnieuw om een voorlopige voorziening wordt verzocht, terwijl het standpunt van (in dit geval) het college ongewijzigd is gebleven, is er in beginsel geen aanleiding het eerder gegeven voorlopig oordeel over de uitkomst van de bezwaarprocedure opnieuw te bezien. Hierop geldt een uitzondering als sprake is van ernstige onvolkomenheden in de eerdere uitspraak van de voorzieningenrechter dan wel van een belangrijke wijziging van de relevante feiten en omstandigheden.

7. Verzoeker heeft hierover aangevoerd dat verzoeker inmiddels beschikt over een kennisgeving van een zitting over de ontruiming van zijn woning. Deze zitting vindt 9 november 2026 plaats. Daarnaast beschikt verzoeker niet over voldoende financiële middelen om zijn verhuizing en de inrichting van de nieuwe woning te kunnen bekostigen. Het saldo op verzoekers ING-rekening bedroeg € 71,- en op zijn Revolut-rekening € 600,-, waarvan een deel is gereserveerd voor noodzakelijke basisvoorzieningen. Ten aanzien van de draagkrachtberekening heeft verzoeker zich op het standpunt gesteld dat hij het niet eens is met de hoogte hiervan, nu verzoeker sinds mei 2026 een bijstandsuitkering ontvangt. Verzoeker heeft aangevoerd dat het huren van een busje voor het verhuizen niet mogelijk is omdat verzoeker geen hulp heeft voor het verhuizen van zware spullen.

8. De voorzieningenrechter ziet in wat verzoeker aanvoert geen feiten of omstandigheden die verzoeker ten tijde van het vorige verzoek niet bekend waren en redelijkerwijs ook niet bekend konden zijn, of nieuwe feiten of omstandigheden van na de uitspraak op het vorige verzoek die een herhaald verzoek rechtvaardigen. In de vorige uitspraak is reeds geoordeeld dat een louter financieel belang onvoldoende spoedeisend belang genereert voor het treffen van een voorlopige voorziening, en dat sprake moet zijn van een financiële noodsituatie en dat daarvan niet is gebleken.

Conclusie en gevolgen

Beslissing