Arbeidsongechiktheidsbeoordeling in het kader van de Anw.

en

en

Bij besluit van 17 maart 2021 (het primaire besluit) heeft verweerder de aan eiseres toegekende uitkering op grond van de Algemene nabestaandenwet (Anw) per 1 juni 2021 beëindigd.

Bij besluit van 10 augustus 2023 (het bestreden besluit) heeft verweerder het door eiseres tegen het primaire besluit gemaakte bezwaar ongegrond verklaard.

Eiseres heeft op 21 september 2023 beroep ingesteld tegen het bestreden besluit bij de rechtbank Rotterdam.

De rechtbank Rotterdam heeft het beroepschrift op 25 september 2023 aan deze rechtbank ter verdere behandeling doorgezonden.

Verweerder heeft op het beroep gereageerd met een verweerschrift.

De rechtbank heeft het beroep op 5 december 2024 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: eiseres, vergezeld door haar dochter en bijgestaan door de tolk G. Gunes, de gemachtigde van eiseres en de gemachtigde van verweerder.

De rechtbank heeft op 11 december 2024 het onderzoek heropend en bepaald dat eiseres alsnog wordt gehoord op een hoorzitting bij de verzekeringsarts bezwaar en beroep (b&b). Voorts is bepaald dat de arbeidsdeskundige b&b nadere uitleg dient te geven over de geschiktheid van eiseres voor de geduide functie textielproductenmaker.

De hoorzitting, in aanwezigheid van de verzekeringsarts b&b, heeft op 6 oktober 2025 plaatsgevonden.

Bij brief van 12 december 2025 heeft verweerder het rapport van de verzekeringsarts b&b van 13 oktober 2025 en het rapport van de arbeidsdeskundige b&b van 1 december 2025 overgelegd.

Partijen zijn door de rechtbank in de gelegenheid gesteld om kenbaar te maken of zij op een nadere zitting willen worden gehoord.

Eiseres heeft bij brief van 1 april 2026 aangegeven dat zij een nadere zitting wil.

Het nadere onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 1 oktober 2026. Hieraan hebben deelgenomen: eiseres, vergezeld door haar dochter en bijgestaan door de tolk E. Aydin, de gemachtigde van eiseres en de gemachtigde van verweerder.

De klachten van de handen leiden volgens de verzekeringsarts b&b niet tot beperkingen. Er worden geen afwijkingen gevonden bij onderzoek en er is ook geen diagnose gesteld die erop wijst dat de handen verminderd belastbaar zijn. Bij lichamelijk onderzoek wordt wel drukpijn beiderzijds op de trochanter major gevonden. De huisarts denkt in november 2020 ook aan een bursitis/tendinitis (slijmbeurs en/of peesontsteking) in het bovenbeen links. Eiseres geeft aan bij lang staan pijn op deze plek te hebben. Beperkingen in staan en lopen tijdens werk zijn passend bij deze aandoening en zullen daarom worden

toegevoegd. De beperkingen in zwaar tillen en dragen die werden gesteld zijn voldoende bij de aspecifieke rugklachten van eiseres, waarbij bij beeldvormend onderzoek en lichamelijk onderzoek geen afwijkingen gevonden worden. De verzekeringsarts b&b heeft een nieuwe FML opgesteld waarin de extra beperkingen zijn opgenomen.

Eiseres voert aan dat er, ondanks haar verzoek daartoe, geen hoorzitting bij het Uwv heeft plaatsgevonden. Om een duidelijk beeld te kunnen hebben over haar belastbaarheid had het op de weg van verweerder gelegen haar daarover te horen.

Dit betoog slaagt naar het oordeel van de rechtbank. Eiseres heeft in haar aanvullend bezwaarschrift uitdrukkelijk verzocht om een hoorzitting. Gezien de gronden van het bezwaar was er voor verweerder voldoende reden om een hoorzitting bij het Uwv te laten plaatsvinden. Verweerder heeft ook blijkens de door eiseres ingestelde klachtprocedure erkend dat ten onrechte geen hoorzitting heeft plaatsgevonden. Daarmee is het bestreden besluit genomen in strijd met artikel 7:2 van de Algemene wet bestuursrecht.

Eiseres voert aan dat de verzekeringsarts b&b heeft aangegeven dat er beperkingen zijn in het sociaal en persoonlijk functioneren, maar dat niet is gebleken dat deze beperkingen zijn doorgevoerd in de beoordeling.

De rechtbank is van oordeel dat er geen reden is om aan de juistheid van het medisch oordeel van de verzekeringsartsen te twijfelen. Uit de rapporten blijkt dat rekening is gehouden met de (aspecifieke) rugklachten, bursitis in het bovenbeen en de psychische klachten. Hiervoor zijn in de FML ook beperkingen opgenomen. Met name voor de psychische klachten zijn meerdere beperkingen aangenomen en ook verwerkt in de aangepaste FML van 14 maart 2022 in de rubrieken persoonlijk en sociaal functioneren. De rechtbank heeft geen grond om te concluderen dat de beperkingen zijn onderschat. Daarbij neemt de rechtbank in aanmerking dat eiseres geen medische rapporten in beroep heeft ingebracht waaruit geconcludeerd moet worden dat er meer beperkingen moeten worden aangenomen. Verder zijn ook de handklachten beoordeeld en daarvan heeft de verzekeringsarts b&b afdoende gemotiveerd dat die niet tot aanvullende beperkingen leiden wegens het ontbreken van afwijkingen bij onderzoek. Wat betreft de jeukklachten is uit het dossier gebleken dat na een allergietest en een biopsie geen afwijkingen werden vastgesteld, zodat ook die niet tot het aannemen van beperkingen leiden. Voorts stelt de rechtbank nog vast dat uit de hoorzitting op 6 oktober 2025 geen medische gegevens naar voren zijn gekomen die nog niet bekend waren bij de eerdere onderzoeken van de verzekeringsarts en de verzekeringsarts b&b.

Eiseres voert aan dat de functie van textielproductenmaker ongeschikt is voor haar. In deze functie moet met werkbonnen gewerkt worden. Zij begrijpt en spreekt echter beperkt Nederlands, zodat zij zich afvraagt hoe zij deze bonnen kan begrijpen. Daarnaast blijkt uit de functieomschrijving dat er wel degelijk sprake is van samenwerking, nu zij de werkomgeving moet opruimen en schoonmaken. Verder blijkt uit de functieomschrijving niet of er werkdruk/stress/deadlines dan wel productiepieken zijn. Tot slot moet in deze functie zwaar getild moet worden, namelijk 8 kilo tweemaal achtereen.

Eiseres voert voorts aan dat ook de functie productiemedewerker industrie ongeschikt is voor haar. Uit de functieomschrijving blijkt volgens haar dat er terdege samenwerking met collega's dient plaats te vinden. Verder blijkt niet of in deze functie ook sprake is van deadlines (werkdruk) en/of productiepieken. Hoewel er sprake lijkt te zijn van een hal met afgescheiden werkplekken, is het volgens eiseres de vraag of zij in staat is om in een dusdanig prikkelvolle omgeving te werken.

De arbeidsdeskundige b&b heeft toegelicht dat in deze functie niet hoeft te worden samengewerkt. Alle taken zijn opgebouwd uit eigen afgebakende deeltaken. De arbeidskundig analist heeft aangegeven dat er geen sprake is van deadlines/productiepieken als belastende kenmerk. Verder is er geen sprake van een prikkelvolle omgeving, nu het werk in een ruime goed verlichte productiehal met ruime looppaden en grote onderlinge afstand tussen de werkplekken wordt verricht. De arbeidskundig analist heeft aangeven dat het een rustige werkomgeving betreft.

Met betrekking tot de functie van medewerker intern transport (lader/losser) stelt eiseres dat uit de functieomschrijving blijkt dat er veel gelopen moet worden in een stellingenmagazijn om het lesmateriaal per bestelling te verzamelen. De vraag is hoe dit zich verhoudt met de beperking ten aanzien van het lopen. Tevens blijkt uit de functieomschrijving dat er samenwerking benodigd is. Voorts moet in deze functie geduwd/getrokken worden aan een kar. Nu deze handeling een belangrijk onderdeel van de functie is, is het de vraag hoe deze beweging zich verhoudt tot de beperking van zwaar tillen, aldus eiseres. Deze functie is naar de mening van eiseres dan ook ongeschikt voor haar.

De arbeidsdeskundige b&b heeft toegelicht dat in deze functie verdeeld over de dag in totaal 2 uur en 40 minuten moet worden gelopen en dat dit binnen de belastbaarheid blijft, nu eiseres door de verzekeringsarts in staat wordt geacht om zo nodig 4 uur per dag te lopen. Voorts is samenwerken niet kenmerkend in deze functie, omdat er sprake is van een eigen afgebakende taak. Tot slot is er geen beperking gesteld door de verzekeringsarts op het aspect duwen/trekken. Zwaar tillen betreft een andere belasting, een andere beweging en een andere beperking dan duwen/trekken. Zo heeft de verzekeringsarts aangegeven dat eiseres beperkt is op tillen tijdens werk en niet op duwen/trekken.

15. Uitgaande van de juistheid van de medische beperkingen die bij eiseres zijn vastgesteld, ziet de rechtbank in wat eiseres heeft aangevoerd geen reden om de geschiktheid van de geduide functies in twijfel te trekken. Naar het oordeel van de rechtbank heeft de arbeidsdeskundige b&b met hetgeen onder r.o. 12.2, 13.2 en 14.2 is vermeld afdoende gemotiveerd dat de belastingen van de functies de belastbaarheid van eiseres zoals die door de verzekeringsarts b&b in de aangepaste FML van 14 maart 2022 is vastgesteld niet overschrijdt. Wat betreft de beheersing van de Nederlandse taal die nodig is voor de functie textielproductenmaker is de rechtbank met de arbeidsdeskundige b&b van oordeel dat, nu het een functie op niveau 1 is, verwacht mag worden dat eiseres in staat is die functie te verrichten en dat, voor zover dat bij eiseres nodig is, haar mondelinge beheersing van de Nederlandse taal binnen een half jaar op het vereiste niveau kan komen. Daarbij wordt mede in aanmerking genomen dat eiseres ter zitting heeft verklaard dat zij een taalcursus Nederlands heeft gevolgd.

16. Nu eiseres met de geduide functies in staat is meer dan 45% van het voor haar geldende maatmanloon te verdienen, heeft verweerder terecht en op goede gronden de Anw-uitkering van eiseres per 1 juni 2021 beëindigd.

17. Zoals blijkt uit r.o. 9.2 is het bestreden besluit genomen in strijd met artikel 7:2 van de Algemene wet bestuursrecht. Het beroep is daarom gegrond en het bestreden besluit wordt vernietigd. Nu verweerder echter terecht de Anw-uitkering van eiseres heeft beëindigd, ziet de rechtbank aanleiding om met toepassing van artikel 8:72, derde lid, aanhef en onder a, van de Algemene wet bestuursrecht de rechtsgevolgen van het bestreden besluit in stand te laten.

18. Omdat het beroep gegrond is moet verweerder het griffierecht aan eiseres vergoeden en krijgt eiseres ook een vergoeding van haar proceskosten. Voor de rechtsbijstand door een gemachtigde krijgt eiseres een vast bedrag per proceshandeling. In beroep heeft elke proceshandeling een waarde van € 934,-. De gemachtigde heeft een beroepschrift ingediend (1 punt), heeft aan de zitting op 5 december 2024 (1 punt) en aan de nadere zitting op 1 oktober 2026 (0,5 punt) van de rechtbank deelgenomen. De vergoeding bedraagt dan in totaal € 2.335,-. Verweerder moet deze vergoeding betalen.

Eiseres heeft verzocht om schadevergoeding vanwege overschrijding van de redelijke termijn. In procedures als deze mag de behandeling van het bezwaar ten hoogste een half jaar en de behandeling van het beroep bij de rechtbank ten hoogste anderhalf jaar duren. Doorgaans zal geen sprake zijn van een overschrijding van de redelijke termijn, indien de fase van bezwaar en beroep gezamenlijk niet langer dan twee jaar heeft geduurd (uitspraak van de Hoge Raad van 19 februari 2016).

De rechtbank stelt vast dat de behandelingsduur van het bezwaar met de beslissing op bezwaar van 10 augustus 2023 2 jaar en (naar boven afgerond) 5 maanden heeft geduurd. De behandelingsduur van het beroep bij de rechtbank heeft 3 jaar en 2 maanden geduurd. De overschrijding van de redelijke termijn is dus deels aan verweerder en deels aan de rechtbank toe te rekenen.

Verweerder heeft de redelijke termijn van een half jaar overschreden met 1 jaar en 11 maanden (23 maanden). De rechtbank heeft de redelijke termijn van anderhalf jaar overschreden met 1 jaar en 8 maanden (20 maanden). Een gedeelte van de overschrijding in de beroepsfase bij de rechtbank, namelijk 12 maanden, dient echter voor rekening van verweerder te komen, omdat na de heropening van het onderzoek op 11 december 2024 het tot 12 december 2025 heeft geduurd voordat verweerder de rapporten van de verzekeringsarts b&b en arbeidsdeskundige b&b heeft overgelegd. Dit betekent dat de overschrijding voor (23 maanden + 12 maanden =) 35 maanden aan verweerder is toe te rekenen en voor (20 maanden – 12 maanden =) 8 maanden aan de rechtbank.

De rechtbank zal verweerder veroordelen tot betaling van een bedrag van € 3.255,81 (35/43 x € 4.000,-) en de Staat tot betaling van € 744,19 (8/43 x € 4.000,-).

Er is tevens aanleiding om verweerder te veroordelen in de proceskosten die voortvloeien uit de indiening van het verzoek om schadevergoeding. De voor vergoeding in aanmerking komende kosten stelt de rechtbank met inachtneming van het Besluit proceskosten bestuursrecht voor de door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand vast op € 467,- (1 punt voor het indienen van het verzoek om schadevergoeding met een waarde per punt van € 934,- en wegingsfactor van 0,50). Dit bedrag wordt ook naar evenredigheid toegerekend, zodat verweerder een bedrag van (35/43 x € 467,- =) € 380,12 dient te betalen en de Staat een bedrag van 8/43 x € 467,- =) € 86,88.

De rechtbank:

Deze uitspraak is gedaan door mr. M.P. Verloop, rechter, in aanwezigheid van W.M. Colpa, griffier. De uitspraak is uitgesproken in het openbaar op 6 november 2026.

Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op:

Digitaal hoger beroep instellen kan via “Formulieren en inloggen” op www.rechtspraak.nl. Hoger beroep instellen kan eventueel ook nog steeds door verzending van een brief aan de Centrale Raad van beroep, Postbus 16002, 3500 DA Utrecht.

Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Centrale Raad van Beroep vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.