Strafrecht overig
Bewezenverklaring artikel 6 WVW. De verdachte heeft een verkeersongeval veroorzaakt door zeer…
Rechtbank Midden-Nederland, 29 oktober 2026
ECLI:NL:RBMNE:2026:7630 · Rechtbank Midden-Nederland · 29 oktober 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/rechtbank-midden-nederland/strafrecht/strafrecht-overig/eerste-aanleg-meervoudig/ecli-nl-rbmne-2026-7630
Zaakgegevens
Op 29 oktober 2026 heeft de Rechtbank Midden-Nederland in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over strafrecht.
- Instantie
- Rechtbank Midden-NederlandRechtbankDe rechter die de meeste zaken als eerste behandelt: civiele zaken, strafzaken en bestuurszaken.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Utrecht
- Datum uitspraak
- 29 oktober 2026
- Datum publicatie
- 29 oktober 2026
- Zaaknummer
- 16/047328-26
- Rechtsgebied
- Strafrecht » Strafrecht overig
- Procedure
- Eerste aanleg - meervoudigMeervoudige kamerDe zaak is behandeld door drie rechters samen, meestal omdat zij ingewikkeld of zwaar is.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:RBMNE:2026:7630
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Bewezenverklaring artikel 6 WVW. De verdachte heeft een verkeersongeval veroorzaakt door zeer onvoorzichtig/onoplettend rijgedrag. De verdachte reed op een bromfiets met een vriendin achterop, terwijl hij niet beschikte over een rijbewijs en onder invloed was van meer dan zes keer de toegestane hoeveelheid alcohol. De verdachte reed vervolgens tegen de rijrichting in en reed zonder te stoppen een kruising op en kwam in botsing met een bestelauto die op de voorrangsweg reed. Straf: taakstraf 180 uur, OBM 18 maanden voorwaardelijk en een geldboete van 430 euro.
Uitspraak
RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND
Strafrecht
Zittingsplaats Utrecht
Parketnummer: 16/047328-26
Tegenspraak
Vonnis van de meervoudige kamer van 29 oktober 2026 in de strafzaak van:
[verdachte] ,
geboren op [2006] in [geboorteplaats] ,
wonende op het adres [adres] , [postcode] in [woonplaats] ,
(hierna: de verdachte).
1 Zitting
De strafzaak van de verdachte is inhoudelijk behandeld op de openbare zitting van 15 oktober 2026.
Op de zitting waren aanwezig:
-
de verdachte;
-
de advocaat van de verdachte: mr. A.M.G. de Groot (hierna: de advocaat);
-
de officier van justitie: mr. C.R.R. Loeve.
2 Tenlastelegging
De officier van justitie beschuldigt de verdachte ervan dat hij, samengevat, op 18 oktober 2025 in Laren:
Feit 1
primair : als bestuurder van een bromfiets een aan zijn schuld te wijten verkeersongeval heeft veroorzaakt door, terwijl hij onder invloed was van alcohol, tegen de rijrichting in te rijden en niet te stoppen voor haaientanden bij een voorrangsweg, waarna een bestelauto op de voorrangsweg niet op tijd kon stoppen en tegen de bromfiets aanreed en waardoor [slachtoffer] (zwaar) lichamelijk letsel heeft opgelopen;
subsidiair: op de hiervoor beschreven manier opzettelijk de verkeersregels in ernstige mate heeft geschonden;
meer subsidiair: op de hiervoor beschreven manier gevaar en/of hinder op de weg heeft veroorzaakt;
Feit 2: onder invloed van alcohol een bromfiets heeft bestuurd, terwijl hij wist of redelijkerwijs moest weten dat hij onder zodanige invloed van alcohol was dat hij niet in staat was tot het behoorlijk besturen van een bromfiets;
Feit 3: een bromfiets heeft bestuurd zonder in het bezit te zijn van een rijbewijs.
De volledige tekst van de beschuldiging staat in bijlage I bij dit vonnis.
3 Bewijs
Standpunt van de officier van justitie
De officier van justitie stelt zich op het standpunt dat kan worden bewezen dat de verdachte alle (primaire) feiten heeft gepleegd. Voor de mate van schuld van de verdachte aan het verkeersongeval (feit 1 primair) gaat de officier van justitie uit van zeer onvoorzichtig en onoplettend rijgedrag. Daarnaast vindt zij dat het letsel van [slachtoffer] (hierna: het slachtoffer) moet worden gekwalificeerd als zwaar lichamelijk letsel.
De standpunten van de officier van justitie worden – voor zover van belang voor de beoordeling – besproken in paragraaf 3.3.
Standpunt van de verdediging
De advocaat verzoekt de rechtbank om de verdachte vrij te spreken van feit 1 primair en feit 1 subsidiair en verzoekt om de verdachte (gedeeltelijk) vrij te spreken dan wel te ontslaan van alle rechtsvervolging voor feit 1 meer subsidiair. De advocaat voert verschillende verweren over het bewijs. Deze worden – voor zover van belang voor de beoordeling – hierna besproken in paragraaf 3.3.
De advocaat voert geen verweer over het bewijs van feit 2 (het rijden onder invloed van alcohol) en feit 3 (het rijden zonder rijbewijs) en refereert zich voor die feiten aan het oordeel van de rechtbank.
Oordeel van de rechtbank
Bewijsmiddelen feit 1 primair, feit 2 en feit 3
De rechtbank oordeelt dat feit 1 primair (schuld aan het veroorzaken van een verkeersongeval in de zin van artikel 6 van de Wegenverkeerswet 1994 (hierna: WVW)), feit 2 (het rijden onder invloed van alcohol) en feit 3 (het rijden zonder rijbewijs) zijn bewezen. De rechtbank baseert dit oordeel op de bewijsmiddelen die in bijlage II van dit vonnis staan.
Ten aanzien van feit 1 primair (het verkeersongeval)
3.3.1.1. Vastgestelde feiten en omstandigheden
De rechtbank stelt op grond van het dossier en wat er tijdens de zitting is besproken de volgende feiten en omstandigheden vast. Deze feiten en omstandigheden hebben op de zitting ook niet ter discussie gestaan.
Op 18 oktober 2025 heeft er in Laren op de kruising van de Eemnesserweg met de Blaricummertollaan een verkeersongeval plaatsgevonden tussen een door de verdachte bestuurde bromfiets en een bestelauto. De bestelauto reed op de Eemnesserweg, een voorrangsweg, en de verdachte reed met de bromfiets over de Blaricummertollaan in de richting van de Eemnesserweg. Het slachtoffer zat als passagier achterop de bromfiets bij de verdachte.
Op de rijrichting van de verdachte werd door middel van haaientanden op het wegdek en een verkeersbord (bord B6: verleen voorrang) aangegeven dat de verdachte een voorrangsweg naderde en de bestelauto dus voorrang had moeten verlenen. Dat heeft de verdachte niet gedaan. De verdachte reed op de Blaricummertollaan tegen de rijrichting in door een verkeerszuil op het midden van de weg aan de verkeerde kant (namelijk de linkerkant in plaats van de rechterkant) te passeren en reed vervolgens zonder te stoppen rechtdoor de kruising op. De verdachte heeft de van links naderende bestelauto niet op tijd gezien. De bestelauto kon ook niet meer op tijd remmen, waardoor er een botsing ontstond. Het slachtoffer heeft hierdoor letsel opgelopen en de verdachte zelf ook.
Daarnaast bestuurde de verdachte de bromfiets terwijl hij niet in het bezit was van een rijbewijs en terwijl hij onder invloed was van een forse hoeveelheid alcohol. Uit het onderzoek naar het bloed dat bij de verdachte na het ongeval is afgenomen, is namelijk gebleken dat het gehalte ethanol in zijn bloed 1,30 milligram per milliliter bedroeg. Aangezien de verdachte nog geen rijbewijs had, wordt hij volgens het vierde lid van artikel 8 WVW hetzelfde beoordeeld als een beginnend bestuurder. Dit betekent dat de verdachte onder invloed was van meer dan zes keer de toegestane hoeveelheid alcohol, omdat de grenswaarde voor een beginnend bestuurder 0,20 milligram ethanol per milliliter bloed is.
3.3.1.2. Schuld in de zin van artikel 6 WVW
Juridisch kader
De verdachte wordt er onder feit 1 primair van beschuldigd dat hij artikel 6 WVW heeft overtreden doordat hij schuld heeft gehad aan een verkeersongeval, waardoor een ander ernstig lichamelijk letsel heeft opgelopen. Voor een bewezenverklaring van deze schuld is het nodig dat kan worden vastgesteld dat dit verkeersongeval heeft plaatsgevonden doordat de verdachte zich als verkeersdeelnemer op zijn minst aanmerkelijk onvoorzichtig of aanmerkelijk onoplettend heeft gedragen. Hiervan is sprake wanneer de verkeershandelingen van de verdachte, die tot het ongeval hebben geleid, tekortschoten ten opzichte van de handelingen die van een gemiddelde verkeersdeelnemer in een vergelijkbare verkeerssituatie mogen worden verwacht. Bij de beoordeling daarvan wordt gekeken naar het geheel van de gedragingen van de verdachte, de aard en de ernst daarvan en naar de overige omstandigheden van het geval.
Van iedere verkeersdeelnemer mag worden verwacht dat hij zijn gedrag (onder meer) afstemt op andere, voor hem waarneembare of te verwachten verkeersdeelnemers aan wie hij voorrang moet verlenen of met wie hij op een andere manier in zijn rijgedrag rekening moet houden. De omstandigheden van het geval – waartoe ook de aard van de verkeerssituatie kan worden gerekend – kunnen zodanige aandacht vergen dat ook een kort moment van onoplettendheid als zeer onvoorzichtig kan worden aangemerkt.
Daarnaast moet een causaal verband worden vastgesteld tussen het gedrag van de verdachte en het verkeersongeval.
Kwalificatie van de gedragingen
Bij de beoordeling van de (mate van) schuld die de verdachte aan het verkeersongeval heeft gehad, gaat de rechtbank uit van de in paragraaf 3.3.1.1. vastgestelde feiten en omstandigheden.
De verdachte naderde een kruising terwijl hij tegen de rijrichting in reed en stak vervolgens rechtdoor de weg over (de kruising op) zonder te stoppen en zonder dat hij voorrang verleende aan een bestelauto die op de voorrangsweg reed.
De verdachte had als verkeersdeelnemer te allen tijde rekening moeten houden met de mogelijkheid van kruisend verkeer bij het oprijden van de kruising. Dat geldt des te meer omdat het een voorrangsweg betrof en omdat de verdachte de kruising overstak tegen de rijrichting in, namelijk aan de linkerkant van de weghelft in plaats van aan de rechterkant. Bovendien heeft de verdachte zowel bij de politie als op de zitting verklaard dat hij ook bekend was met het kruispunt en dat hij daar vaak reed. De verdachte heeft verder op de zitting verklaard dat zijn zicht op links (mogelijk) werd belemmerd door een haag. Hoewel de verdediging deze zichtbeperking lijkt aan te halen als argument voor het verminderen dan wel het opheffen van schuld bij de verdachte, merkt de rechtbank op dat als er al sprake zou zijn van een belemmering van het zicht, dit voor de verdachte juist een extra reden had moeten zijn om voorzichtiger en aan de juiste kant van de weg te rijden, te stoppen en om de kruising pas op te rijden wanneer hij kon zien dat de kruisende weg vrij was. Dit alles heeft er echter niet toe geleid dat de verdachte zijn rijgedrag heeft aangepast.
Daar komt bij dat de verdachte onder invloed was van een forse hoeveelheid alcohol. Het is een feit van algemene bekendheid dat het gebruik van alcohol het inschattings- en reactievermogen vermindert. Met meer dan zes keer de toegestane hoeveelheid alcohol in zijn bloed wist of moest de verdachte weten dat hij niet tot het behoorlijk besturen van een bromfiets in staat was. Nog daargelaten dat de verdachte überhaupt niet op de bromfiets had mogen rijden omdat hij geen rijbewijs had.
De rechtbank is van oordeel dat de verdachte met het hiervoor beschreven verkeersgedrag substantieel tekortgeschoten en afgeweken is ten opzichte van het verkeersgedrag dat van een gemiddelde verkeersdeelnemer in deze situatie mag worden verwacht. De verdachte had anders kunnen en moeten handelen dan hij heeft gedaan. Bovendien is niet slechts sprake van één verkeersovertreding. De rechtbank kwalificeert de combinatie van (verkeers)gedragingen – net als de officier van justitie – als zeer onvoorzichtig en onoplettend. Daarmee is sprake van schuld in de zin van artikel 6 WVW.
Met de officier van justitie en de advocaat is de rechtbank van oordeel dat geen sprake is van de zwaarste vorm van schuld (roekeloosheid). Om vast te kunnen stellen dat daarvan sprake is, moet de combinatie van gedragingen meer omvatten dan wat er in deze zaak bewezen kan worden. Deze gedragingen, ook in samenhang bezien, zijn naar het oordeel van de rechtbank niet zodanig dat daarmee kan worden gesproken van een opzettelijke ernstige schending van de verkeersregels als bedoeld in artikel 5a WVW. De rechtbank zal de verdachte daarom gedeeltelijk vrijspreken van de zwaarste schuldgradatie (roekeloos rijgedrag).
Causaliteit
Voor een bewezenverklaring van artikel 6 WVW moet ook sprake zijn van een causaal verband tussen de gedragingen van de verdachte en het verkeersongeval. Daarbij gaat het om de vraag of het verkeersongeval redelijkerwijs als gevolg van de gedragingen aan de verdachte is toe te rekenen. Dat is het geval. De verdachte is de kruising en voorrangsweg opgereden zonder te stoppen. Doordat de verdachte vervolgens geen voorrang verleende aan de bestelauto op de voorrangsweg, kwam de bestelauto met de verdachte in botsing. Daarmee is het causaal verband vast komen te staan. Anders dan de verdediging is de rechtbank van oordeel dat ook het rijden aan de verkeerde zijde van de verkeerszuil (en dus het rijden tegen de rijrichting in) heeft bijgedragen aan het ontstaan van het verkeersongeval. De gedragingen van de verdachte moeten niet los van elkaar worden bezien, maar in onderlinge samenhang en tegen de achtergrond van de concrete verkeerssituatie. Het rijden aan de verkeerde kant van de verkeerszuil (namelijk de linkerkant in plaats van de rechterkant) bepaalde in dit geval de positie van waaruit de verdachte de kruising opreed en van waaruit hij met het kruisende verkeer van links in aanraking kon komen. Deze afwijkende positie heeft gevolgen gehad voor de afstand tussen de verdachte en de bestelauto, want die afstand werd daarmee kleiner. De bestuurder van de bestelauto had hierdoor minder tijd om op de aanwezigheid van de verdachte te kunnen reageren en anticiperen (en andersom). De verdachte had immers zich op een grotere afstand van de bestelauto bevonden op het moment dat hij de kruising via de voorgeschreven rijstrook, aan de rechterkant van de verkeerszuil, was opgereden. Bovendien kwam de verdachte op deze manier voor de bestuurder van de bestelauto van een nog onverwachtere en minder goed zichtbare plaats de voorrangsweg op.
Dat, zoals de advocaat heeft aangevoerd, de bestuurder van de bestelauto met een te hoge snelheid heeft gereden, wordt niet ondersteund door de bevindingen in het dossier. Op basis van de camerabeelden en de eindpositie van de bestelauto wordt door de verbalisanten van de forensische opsporing geconcludeerd dat de bestelauto niet harder reed dan was toegestaan. De rechtbank ziet geen aanleiding om aan deze uitleg te twijfelen en neemt de conclusies uit het onderzoek over. Dat de bestelauto niet te hard reed, wordt bovendien ondersteund door de verklaring van een getuige die achter de bestelauto reed met zijn cruisecontrol op een snelheid niet hoger dan de maximaal toegestane snelheid. De rechtbank merkt ten overvloede op dat zelfs als de bestelauto te hard zou hebben gereden, dit niet zonder meer afdoet aan de schuld van de verdachte aan het ongeval en aan de redelijke toerekening van het ongeval aan zijn gedragingen. In zijn algemeenheid geldt namelijk dat de eventuele aanwezigheid van schuld aan de zijde van het slachtoffer, of in dit geval de bestuurder van de bestelauto, de schuld van de verdachte niet opheft.
Zwaar lichamelijk letsel
De rechtbank verwerpt het verweer van de advocaat dat geen sprake is van zwaar lichamelijk letsel bij het slachtoffer. Uit de bewijsmiddelen volgt dat het slachtoffer als gevolg van het ongeval een gebroken sleutelbeen heeft opgelopen. Het slachtoffer is hieraan geopereerd, waarbij er een plaat bij haar sleutelbeen is geplaatst. Uit de verklaring die het slachtoffer meer dan drie maanden na het ongeval heeft afgelegd, blijkt dat zij nog steeds niet voor 100% haar kracht terug had en fysiotherapie volgde. Inmiddels is, zo heeft de verdachte op de zitting verklaard, met een tweede operatie de plaat er ook weer uitgehaald. Vanwege de aard van het letsel, de noodzaak tot medisch (operatief) ingrijpen en de lange duur van het herstel kan dit letsel daarom worden aangemerkt als zwaar lichamelijk letsel.
Conclusie
Op grond van het voorgaande vindt de rechtbank het wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte artikel 6 WVW heeft overtreden, dat hij schuld heeft aan het ontstaan van het verkeersongeval door zeer onvoorzichtig en onoplettend rijgedrag en dat het slachtoffer hierdoor zwaar lichamelijk letsel heeft opgelopen. De rechtbank komt daarmee tot een bewezenverklaring van feit 1 primair.
Ten aanzien van feit 2 (het rijden onder invloed van alcohol) en feit 3 (het rijden zonder rijbewijs)
Daarnaast vindt de rechtbank het op basis van de bewijsmiddelen ook wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte onder invloed van een zodanige hoeveelheid alcohol was dat hij niet in staat was tot het behoorlijk besturen van de bromfiets (feit 2) en dat hij op de bromfiets heeft gereden zonder dat hij beschikte over een rijbewijs (feit 3). De verdachte heeft deze beide feiten ook bekend.
Bewezenverklaring
De rechtbank verklaart bewezen dat de verdachte:
Feit 1, primair:
op 18 oktober 2025 te Laren, als verkeersdeelnemer, namelijk als bestuurder van een bromfiets (met kenteken [kenteken] ), daarmede rijdende over de Blaricummertollaan in de richting van de Eemnesserweg, zich zodanig heeft gedragen dat een aan zijn schuld te wijten verkeersongeval heeft plaatsgevonden door zeer onvoorzichtig en/of onoplettend,
- tegen de rijrichting in te rijden en
- niet te stoppen bij een voorrangsweg (haaientanden)
- waarna een bestelauto die op de voorrangsweg rijdt niet op tijd kan stoppen en
tegen de bromfiets van verdachte aanrijdt waardoor een ander, te weten [slachtoffer] , zwaar lichamelijk letsel werd toegebracht terwijl verdachte verkeerde in de toestand als bedoeld in artikel 8, eerste lid van de Wegenverkeerswet 1994;
Feit 2
op 18 oktober 2025 te Laren als bestuurder van een bromfiets (met kenteken [kenteken] ), dit voertuig heeft bestuurd, terwijl hij verkeerde onder zodanige invloed van alcohol, waarvan hij wist of redelijkerwijs moest weten, dat het gebruik daarvan de rijvaardigheid kon verminderen, dat hij niet tot behoorlijk besturen in staat moest worden geacht;
Feit 3
op 18 oktober 2025 te Laren als bestuurder van een bromfiets (met kenteken [kenteken] ) heeft gereden over de Blaricummertollaan in de richting van de Eemnesserweg, zonder dat aan hem door de daartoe bevoegde autoriteit, als bedoeld in artikel 116 lid 1 van de Wegenverkeerswet 1994 een rijbewijs was afgegeven voor de categorie van motorrijtuigen, waartoe dat motorrijtuig behoorde.
De rest van de tekst van de beschuldiging kan niet worden bewezen. De verdachte wordt daarvan vrijgesproken.
De taal- en/of schrijffouten die in de tekst van de beschuldiging voorkomen, zijn in de bewezenverklaring verbeterd. Dit benadeelt de verdachte niet.
4 Kwalificatie en strafbaarheid
Kwalificatie
De bewezen feiten leveren de volgende strafbare feiten op:
De eendaadse samenloop van:
feit 1 primair : overtreding van artikel 6 van de Wegenverkeerswet 1994, terwijl het een ongeval betreft waardoor een ander lichamelijk letsel wordt toegebracht en terwijl de schuldige verkeerde in de toestand, bedoeld in artikel 8, eerste lid van deze wet;
en
feit 2 : overtreding van artikel 8, eerste lid, van de Wegenverkeerswet 1994;
feit 3 : overtreding van artikel 107, eerste lid, van de Wegenverkeerswet 1994.
5 Straf
Vordering van de officier van justitie
De officier van justitie eist dat de verdachte ten aanzien van feit 1 primair en feit 2 wordt veroordeeld tot:
-
een taakstraf van 180 uur;
-
een ontzegging van de bevoegdheid tot het besturen van motorrijtuigen (rijontzegging) van 18 maanden, geheel voorwaardelijk en met een proeftijd van twee jaar.
De officier van justitie eist daarnaast dat de verdachte wel schuldig wordt verklaard voor de overtreding van feit 3, maar dat daarvoor geen straf of maatregel wordt opgelegd aan de verdachte vanwege de samenloop tussen de feiten.
Standpunt van de verdediging
De advocaat verzoekt om bij de strafoplegging onder andere rekening te houden met de volgende omstandigheden. De verdachte is nog jong en hij vindt het erg dat zijn goed bedoelde handelen verkeerd is uitgepakt. De verdachte heeft door het ongeval zelf ook nadeel geleden. Zijn sleutelbeen en bovenbeen waren gebroken, als gevolg waarvan er een tijdelijke plaat bij zijn sleutelbeen en een blijvende plaat in zijn bovenbeen is geplaatst. Hij heeft een blijvend litteken hieraan overgehouden en moest lang revalideren. Daarnaast betaalt de verdachte maandelijks een bedrag aan een verzekeraar voor de schade aan de bestelauto waarmee de verdachte in botsing kwam. Ten slotte heeft de verdachte zijn rijbewijs nodig voor zijn werk als servicemonteur, en dus voor het behoud van zijn inkomen.
Als er een voorwaardelijke straf wordt opgelegd, verzoekt de advocaat om de proeftijd te beperken tot één jaar omdat volgens de reclassering sprake is van een laag recidiverisico.
Oordeel van de rechtbank
Bij het bepalen van de straffen houdt de rechtbank rekening met de ernst van de gepleegde feiten en de omstandigheden waaronder de verdachte deze feiten heeft gepleegd. Ook weegt de rechtbank het strafblad van de verdachte en zijn persoonlijke omstandigheden mee.
Ernst van de feiten en de omstandigheden waaronder de feiten zijn gepleegd
De verdachte heeft een verkeersongeval veroorzaakt door zeer onvoorzichtig en onoplettend rijgedrag. De verdachte reed daarbij op een bromfiets van een vriendin (het slachtoffer) die bij hem achterop zat, terwijl hij niet beschikte over een rijbewijs en onder invloed was van meer dan zes keer de toegestane hoeveelheid alcohol. Hij reed tegen de rijrichting in door een verkeerszuil aan de verkeerde kant te passeren en reed vervolgens rechtdoor een kruising op zonder te stoppen en zonder voorrang te verlenen aan een van links komende bestelauto die op de voorrangsweg reed. De bestelauto kon niet meer op tijd stoppen en botste tegen de bromfiets aan. Het slachtoffer heeft hierdoor zwaar lichamelijk letsel opgelopen.
De verdachte verklaarde op de zitting dat het niet zijn plan was dat hij die avond op de bromfiets van het slachtoffer zou gaan rijden, maar dat hij de verantwoordelijkheid voelde om het slachtoffer veilig thuis te brengen omdat zij zich niet goed voelde. Dat is een zeer slecht idee gebleken. Het feit dat de verdachte onder invloed was van alcohol en geen rijbewijs had, had hem er van moeten weerhouden om de bromfiets te besturen en deel te nemen aan het verkeer. Door dit toch te doen en door het daaropvolgende gevaarlijke rijgedrag, heeft hij het tegenovergestelde bereikt en heeft hij het slachtoffer juist ernstig in gevaar gebracht, net als de veiligheid van andere verkeersdeelnemers en zijn eigen veiligheid. De verdachte kan van geluk spreken dat het niet nog erger is afgelopen, aangezien hij en het slachtoffer op een bromfiets zeer kwetsbare verkeersdeelnemers zijn.
Persoonlijke omstandigheden van de verdachte
De rechtbank heeft gekeken naar het strafblad van de verdachte van 7 september 2026. Daaruit blijkt dat hij eerder is veroordeeld voor het rijden zonder rijbewijs. De rechtbank weegt het strafblad daarom in strafverzwarende zin mee. Tegelijkertijd weegt de rechtbank ook mee dat de verdachte na het ongeval niet meer met politie en justitie in aanraking is gekomen.
Daarnaast heeft de rechtbank rekening gehouden met het reclasseringsadvies van 23 september 2026. In het rapport staat dat de reclassering het middelengebruik en het psychosociaal functioneren als delictgerelateerde factoren beschouwt. Het is volgens de reclassering aannemelijk dat het alcoholgebruik van de verdachte van invloed is geweest op zijn oordeel- en besluitvorming en zijn vermogen om tijdig op de verkeerssituatie te anticiperen, maar er zijn verder geen aanwijzingen voor middelenafhankelijkheid. De reclassering heeft geen problematiek geconstateerd op de verschillende leefgebieden en het risico op herhaling wordt ingeschat als laag tot gemiddeld. De verdachte neemt verantwoordelijkheid voor de feiten en is in staat om te reflecteren op zijn gedrag. Gelet op dit alles ziet de reclassering geen noodzaak voor een reclasseringstraject en adviseert dan ook een straf zonder bijzondere voorwaarden.
Op de zitting was de verdachte schuldbewust. Hij heeft verklaard dat hij inziet dat hij verkeerde keuzes heeft gemaakt en dat hij daarvan heeft geleerd. Hij kwam daarin oprecht over. De verdachte zegt dat hij en het slachtoffer nog steeds contact hebben, goede vrienden zijn en dat zij door dit ongeval zelfs een sterkere band hebben gekregen.
Strafkader
Om in vergelijkbare zaken zoveel mogelijk gelijk te straffen, werken strafrechters met landelijke oriëntatiepunten. Deze zijn gebaseerd op opgelegde straffen in andere, vergelijkbare zaken. Voor het veroorzaken van een verkeersongeval waarbij sprake is van zeer onvoorzichtig en onoplettend rijgedrag (ernstige schuld), waarbij de verdachte onder invloed van alcohol was (< 570 ug/l) en waarbij een slachtoffer zwaar lichamelijk letsel heeft opgelopen, wordt een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van 6 maanden en een ontzegging van de rijbevoegdheid voor de duur van 2 jaar als uitgangspunt genomen.
De rechtbank neemt dit oriëntatiepunt in principe als uitgangspunt, maar weegt daarbij ook altijd de per zaak specifieke strafverzwarende en/of strafmatigende omstandigheden af. In deze zaak betekent dat dat de rechtbank aanleiding ziet om in het voordeel van de verdachte af te wijken van bovenstaand uitgangspunt en geen (onvoorwaardelijke) gevangenisstraf op te leggen. De rechtbank let daarbij in het bijzonder op de jonge leeftijd van de verdachte ten tijde van de gepleegde feiten en het gegeven dat de verdachte naast één eerdere veroordeling voor het rijden zonder rijbewijs, niet eerder is veroordeeld voor soortgelijke feiten. De verdachte is ook na dit ongeval niet meer met politie en justitie in aanraking gekomen en heeft inmiddels wel een rijbewijs. Daarnaast is de verdachte zelf ook getroffen door de gevolgen van het ongeval. Zo heeft hij een gebroken sleutelbeen en bovenbeen opgelopen en heeft hij tot aan vandaag last van zijn been dat hierdoor zwakker is geworden. De proceshouding van de verdachte laat zien dat hij begrijpt dat hij verkeerde keuzes heeft gemaakt. Op dit moment is de verdachte volop bezig met werken en gaat hij één dag per week naar school. Voor (het behoud van) zijn werk heeft verdachte zijn rijbewijs ook hard nodig.
Gelet op al deze omstandigheden én om de verdachte een extra impuls te geven om de door hem ingeslagen (positieve) weg wat betreft school en werk te vervolgen, vindt de rechtbank een (onvoorwaardelijke) gevangenisstraf en een onvoorwaardelijke rijontzegging niet passend, maar een taakstraf en een voorwaardelijke rijontzegging wel. De rechtbank legt daarom conform de eis van de officier van justitie aan de verdachte voor feit 1 primair en feit 2 een taakstraf van 180 uur op. Daarnaast zal de rechtbank voor feit 1 primair een geheel voorwaardelijke rijontzegging opleggen van 18 maanden met een proeftijd van twee jaar. Anders dan de advocaat heeft verzocht, ziet de rechtbank geen aanleiding om een kortere proeftijd op te leggen. Daarbij let de rechtbank in het bijzonder op de ernst van de feiten, de jonge leeftijd van de verdachte en het feit dat hij eerder zonder rijbewijs heeft gereden en pas sinds kort een rijbewijs heeft. De rechtbank hoopt met de voorwaardelijke rijontzegging de verdachte blijvend aan te sporen om geen verkeerde keuzes (meer) te maken in het verkeer.
Omdat feit 3 (het rijden zonder rijbewijs) een overtreding is, moet de rechtbank daarvoor een aparte straf opleggen. Anders dan de officier van justitie ziet de rechtbank geen aanleiding om te volstaan met een schuldigverklaring zonder oplegging van een straf of maatregel. De verdachte is namelijk al eerder veroordeeld voor het rijden zonder rijbewijs en was dus al een gewaarschuwd mens. Dit heeft de verdachte er niet van weerhouden om nog een keer een bromfiets te besturen terwijl hij op dat moment nog steeds niet in het bezit was van een rijbewijs. Dit keer met grote gevolgen. De rechtbank zal de verdachte daarom een boete opleggen ter hoogte van het 430 euro.
6 Toegepaste wetsartikelen
De opgelegde straffen zijn gebaseerd op de volgende wetsartikelen:
-
9, 14a, 14b, 14c, 23, 24c, 55 en 62 van het Wetboek van Strafrecht;
-
6, 8, 175, 176, 177 van de Wegenverkeerswet 1994.
7 De beslissing
De rechtbank:
bewezenverklaring
-
verklaart bewezen dat de verdachte feit 1 primair, feit 2 en feit 3 heeft gepleegd, zoals hiervoor in paragraaf 3.4 is omschreven;
-
verklaart het overige dat in de beschuldiging staat niet bewezen en spreekt de verdachte daarvan vrij;
strafbaarheid feiten
- verklaart het bewezen verklaarde strafbaar en kwalificeert dit zoals hiervoor in paragraaf 4.1 is vermeld;
strafbaarheid verdachte
- verklaart de verdachte strafbaar voor het bewezen verklaarde;
straf
- veroordeelt de verdachte voor feit 1 primair en feit 2 tot een taakstraf van 180 uur;
- beveelt dat voor het geval de verdachte de taakstraf niet of niet naar behoren verricht de taakstraf wordt vervangen door 90 dagen hechtenis;
-
ontzegt de verdachte ter zake van feit 1 primair de bevoegdheid motorrijtuigen te besturen voor de duur van 18 maanden;
-
bepaalt dat de ontzegging niet zal worden ten uitvoer gelegd, tenzij de rechter later anders gelast op grond van het feit dat de verdachte de hierna te melden algemene voorwaarde niet heeft nageleefd;
-
als algemene voorwaarde geldt dat de verdachte zich voor het einde van de proeftijd niet schuldig maakt aan een strafbaar feit;
-
stelt daarbij een proeftijd van twee (2) jaar vast;
- veroordeelt de verdachte voor feit 3 tot een geldboete van € 430,-, bij gebreke van betaling en verhaal te vervangen door hechtenis van 4 dagen.
Dit vonnis is gewezen door mr. M.H. Erich, voorzitter, mr. L.C. Michon en mr. J.A.J. Woutersen, rechters, in tegenwoordigheid van mr. G.S.M. van Duinkerken als griffier en is in het openbaar uitgesproken op 29 oktober 2026.
Bijlage I: De tenlastelegging
Aan de verdachte is ten laste gelegd dat:
1
hij op of omstreeks 18 oktober 2025 te Laren, als verkeersdeelnemer, namelijk als bestuurder van een bromfiets (met kenteken [kenteken] ), daarmede rijdende over de Blaricummertollaan in de richting van de Eemnesserweg, zich zodanig heeft gedragen dat een aan zijn schuld te wijten verkeersongeval heeft plaatsgevonden door roekeloos, in elk geval zeer, althans aanmerkelijk, onvoorzichtig en/of onoplettend,
- tegen de rijrichting in te rijden en/of
- niet te stoppen bij een voorrangsweg (haaientanden) en/of
- waarna een bestelauto die op de voorrangsweg rijdt niet op tijd kan stoppen en
tegen de bromfiets van verdachte aanrijdt waardoor een ander, te weten [slachtoffer] , zwaar lichamelijk letsel werd toegebracht en/of zodanig lichamelijk letsel, dat daaruit tijdelijke ziekte of verhindering in de uitoefening van de normale bezigheden ontstond, terwijl verdachte verkeerde in de toestand als bedoeld in artikel 8, eerste, tweede, derde, vierde of vijfde lid van de Wegenverkeerswet 1994, dan wel na het feit niet heeft voldaan aan een bevel gegeven krachtens artikel 163, tweede, zesde, zevende of negende lid van genoemde wet;
subsidiair althans, indien het vorenstaande niet tot een veroordeling mocht of zou kunnen leiden:
hij op of omstreeks 18 oktober 2025 te Laren, opzettelijk zich zodanig in het verkeer heeft gedragen dat de verkeersregels in ernstige mate werden geschonden, door als bestuurder van een bromfiets (met kenteken [kenteken] )
- tegen de rijrichting in te rijden en/of
- niet te stoppen bij een voorrangsweg (haaientanden) en/of
- waarna een bestelauto die op de voorrangsweg rijdt niet op tijd kan stoppen en tegen de bromfiets van verdachte aanrijdt en te verkeren in de toestand, bedoeld in artikel 8, eerste, tweede, derde, vierde en/of vijfde lid van de Wegenverkeerswet 1994 terwijl daarvan levensgevaar of gevaar voor zwaar lichamelijk letsel voor een ander te duchten was;
meer subsidiair althans, indien het vorenstaande niet tot een veroordeling mocht of zou kunnen leiden:
hij op of omstreeks 18 oktober 2025 te Laren als bestuurder van een bromfiets (met kenteken [kenteken] ), daarmee rijdende over de Blaricummertollaan in de richting van de Eemnesserweg,
- tegen de rijrichting in te rijden en/of
- niet te stoppen bij een voorrangsweg (haaientanden) en/of
- waarna een bestelauto die op de voorrangsweg rijdt niet op tijd kan stoppen en
tegen de bromfiets van verdachte aanrijdt door welke gedraging(en) van verdachte gevaar op die weg werd veroorzaakt, althans kon worden veroorzaakt, en/of het verkeer op die weg werd gehinderd, althans kon worden gehinderd;
2
hij op of omstreeks 18 oktober 2025 te Laren als bestuurder van een bromfiets (met
kenteken [kenteken] ), dit voertuig heeft bestuurd, terwijl hij verkeerde onder zodanige invloed van alcohol, waarvan hij wist of redelijkerwijs moest weten, dat het gebruik daarvan - al dan niet in combinatie met het gebruik van een andere stof - de rijvaardigheid kon verminderen, dat hij niet tot behoorlijk besturen in staat moest worden geacht;
3
hij op of omstreeks 18 oktober 2025 te Laren als bestuurder van een bromfiets (met kenteken [kenteken] ) heeft gereden over de Blaricummertollaan in de richting van de Eemnesserweg, zonder dat aan hem door de daartoe bevoegde autoriteit, als bedoeld in artikel 116 lid 1 van de Wegenverkeerswet 1994 een rijbewijs was afgegeven voor de categorie van motorrijtuigen, waartoe dat motorrijtuig behoorde De in deze tenlastelegging gebruikte termen en uitdrukkingen worden, voorzover daaraan in de Wegenverkeerswet 1994 betekenis is gegeven, geacht in dezelfde betekenis te zijn gebezigd.
Bijlage II: Bewijsmiddelen
Er zijn meerdere feiten bewezen verklaard. De bewijsmiddelen worden alleen gebruikt voor het feit of de feiten waarover deze gaan.
Ten aanzien van feit 1 primair (schuld aan het veroorzaken van een verkeersongeval) en feit 2 (het rijden onder invloed van alcohol)
Een proces-verbaal van aanrijding misdrijf, voor zover inhoudende:
Ongeval
Datum: 18 oktober 2025
Adres: Eemnesserweg op de kruising met Blaricummertollaan
Plaats: Laren
Voorrangsregeling: ja
Aanduiding voorrang: Blaricummertollaan, aangegeven middels op het wegdek aangebrachte haaientanden en bord B6.
Betrokken partijen:
- bromfiets ( [kenteken] ), bestuurder [verdachte] , passagier [slachtoffer]
- bedrijfsauto
Bij het ongeval heeft [slachtoffer] letsel opgelopen.
Op 16-2-2026 telefonisch contact gehad met [slachtoffer] . [slachtoffer] vertelde dat de plaat op de plek van haar sleutelbeen zit, wat vervelend en irritant is. Het blijft een blessure. Zij heeft nog niet 100% haar kracht terug en gaat naar de fysio voor haar sleutelbeen.
Een proces-verbaal van het forensisch onderzoek op de plaats delict, voor zover inhoudende:
Op 18 oktober 2025 had een verkeersongeval plaatsgevonden op het kruispunt gevormd door de Eemnesserweg en de Blaricummertollaan in Laren.
Voor bestuurders die de Eemnesserweg over de Blaricummertollaan naderden werd dit door middel van een bord volgens model B6 van bijlage 1 van het RVV 1990 en haaientanden op het wegdek kenbaar gemaakt. Door middel van de borden D2 werd aangegeven dat de middengeleider uitsluitend via de rechterzijde gepasseerd mochten worden.
De bromfiets reed over de Blaricummertollaan in de richting van de Eemnesserweg.
Bij de aansluiting van de Blaricummertollaan op de Eemnesserweg reed de bestuurder van de bromfiets links langs de middengeleider en stak zonder stil te staan de rijbaan van de Eemnesserweg op. Hierbij verleende hij geen voorrang aan de bestuurder van de bedrijfsauto die over de Eemnesserweg in de richting van het genoemde kruispunt reed.
Een proces-verbaal van het uit kijken van de camerabeelden, voor zover inhoudende:
Ik zag dat een scooter het beeld in kwam gereden, deze herken ik als het voertuig die ter plaatse was bij het ongeval.
Ik zag dat:
- de scooter op de Blaricummertollaan aan de rechterzijde reed richting de Eemnesserweg.
- de scooter richting de linkerzijde van de rijbaan ging.
- de scooter een verkeerzuil met een gebodsbord rechts te passeren (D2 bord), links passeerde.
- een bus vanaf de linkerzijde aan kwam rijden op de Eemnesserweg.
- de scooter en bus met elkaar in botsing kwamen.
Een geschrift, te weten een brief van de chirurg, voor zover inhoudende:
Betreft: [slachtoffer] .
Bovengenoemde patiënt bezocht op 18-10-2025 de spoedeisende hulp.
Conclusie: Clavicula fractuur links.
Een proces-verbaal van de verklaring van het slachtoffer op 8 november 2025, voor zover inhoudende:
A: Ik heb een gebroken sleutelbeen en ik ben hieraan geopereerd.
V: Wat is het uitzicht op- en de duur van je herstel?
A: 6 weken. Ik had ook nog wat gescheurd achter in mijn schouder.
Ze hebben gezegd dat ik er mogelijk wel altijd last van blijf houden en de plaat moet er ook nog een keer uitgehaald worden.
Een proces-verbaal van rijden onder invloed, voor zover inhoudende:
18 oktober 2025 kregen wij kennis van een verkeersongeval in Laren.
Verdachte [verdachte] , bestuurder bromfiets, kenteken [kenteken] .
Op 18 oktober 2025 heeft de verpleegkundige de verdachte bloed afgenomen conform Besluit alcohol, drugs en geneesmiddelen in het verkeer.
SIN: TADD9937NL.
Een rapport alcohol en drugs in het verkeer, voor zover inhoudende:
|
Aangewezen stof |
Meetbare stof |
Grenswaarde indien in combinatie gebruikt |
Eindresultaat TADD9937NL |
Rapportage eenheid |
|
Alcohol |
Ethanol |
0,20 |
1,30 |
milligram per milliliter |
De verklaring van de verdachte op de zitting van 15 oktober 2026, voor zover inhoudende:
Het klopt dat ik op 18 oktober 2025 in Laren op een bromfiets reed en dat ik onder invloed was van een forse hoeveelheid alcohol. Ik ben bekend met het kruispunt van de Blaricummertollaan met de Eemnesserweg, omdat ik daar wel vaker heb gereden.
[slachtoffer] is voor een tweede keer geopereerd om de plaat bij haar sleutelbeen te laten verwijderen.
Ten aanzien van feit 3 (het rijden zonder rijbewijs)
De verdachte bekent dat hij feit 3 (het rijden zonder rijbewijs) heeft gepleegd, zoals dit bewezen is verklaard in paragraaf 3.4. Door hem of namens hem is ook niet om vrijspraak van dat feit gevraagd. In die situatie hoeft de rechtbank niet de inhoud van de bewijsmiddelen op te schrijven. De rechtbank noemt daarom alleen de bewijsmiddelen waarop zij haar oordeel baseert:
- de bekennende verklaring van de verdachte op de zitting van 15 oktober 2026;
- een proces-verbaal van overtreding van artikel 107 WVW;
- de uitdraai van het rijbewijzenregister op 17 december 2025.