De rechtbank oordeelt dat de verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan een opzetverkrachting, een poging tot…

Standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie vindt bewezen dat de verdachte feit 1 (de gekwalificeerde opzetverkrachting van [slachtoffer 1 (voornaam)] ) en feiten 2 en 3 (in de variant van pogingen tot opzetverkrachting van [slachtoffer 2 (voornaam)] en [slachtoffer 3 (voornaam)] ) heeft begaan. Gelet op de manier waarop de verdachte heeft gehandeld (de modus operandi), had hij niet alleen bij [slachtoffer 1 (voornaam)] maar ook bij [slachtoffer 2 (voornaam)] en [slachtoffer 3 (voornaam)] het voornemen om hen te verkrachten. Zo heeft de verdachte alle slachtoffers op (op dat moment) verlaten plekken onverhoeds benaderd en is er een duidelijke opbouw in het gebruik van geweld zichtbaar. De verdachte is doorgegaan totdat het hem bij [slachtoffer 1 (voornaam)] , met het gebruik van excessief geweld, lukte om seks af te dwingen, zoals hij al die tijd al van plan was. De seksuele intentie voor de feiten 2 en 3 kan dan ook met gebruikmaking van schakelbewijs bewezen worden.

Standpunt van de verdediging

De advocaat voert geen verweer over het bewijs ten aanzien van feit 1 (de gekwalificeerde opzetverkrachting van [slachtoffer 1 (voornaam)] ).

Over feit 3 (de poging tot opzetverkrachting of -aanranding van [slachtoffer 3 (voornaam)] ) voert de advocaat (primair) aan dat het zeggen dat de verdachte een pistool bij zich heeft en het aanraken van de schouder van [slachtoffer 3 (voornaam)] , niet kunnen worden bewezen. De verdachte ontkent deze handelingen en steunbewijs ontbreekt. Dit moet leiden tot een (gehele) vrijspraak van feit 3.

Feiten 2 en 3 (de poging tot opzetverkrachting of -aanranding van [slachtoffer 2 (voornaam)] en [slachtoffer 3 (voornaam)] ) kunnen (subsidiair) niet bewezen worden omdat uit de gedragingen van de verdachte onvoldoende blijkt dat hij het voornemen had [slachtoffer 2 (voornaam)] en [slachtoffer 3 (voornaam)] te verkrachten dan wel hen aan te randen, en dat hij met de uitvoering daarvan was begonnen. De advocaat voert aan dat uit de voltooide verkrachting van [slachtoffer 1 (voornaam)] niet kan worden opgemaakt dat de verdachte daarvóór ook het voornemen had om [slachtoffer 2 (voornaam)] en [slachtoffer 3 (voornaam)] te verkrachten.

(Bewijs)overwegingen

3.3.2.1. De verkrachting van [slachtoffer 1 (voornaam)]

Op 15 augustus 2025 rond 13:30 uur wordt [slachtoffer 1 (voornaam)] in het bos bij Zeist verkracht. [slachtoffer 1 (voornaam)] beschrijft dat een man, na haar aangesproken te hebben, haar onverhoeds met zijn vuist in het gezicht slaat en haar met beide handen vastpakt bij haar keel. Hij zegt meermaals “I kill you”. Terwijl de man zijn handen om haar keel heeft duwt hij haar naar achteren dieper het bos in, hij gaat bovenop haar zitten, trekt zijn en haar onderkleding naar beneden en verkracht haar.

3.3.2.2. Het juridische kader van een poging tot een misdrijf

De verdachte wordt ook verweten dat hij zich schuldig heeft gemaakt aan een poging tot opzetverkrachting, dan wel opzetaanranding, van [slachtoffer 2 (voornaam)] op diezelfde dag en van [slachtoffer 3 (voornaam)] 11 dagen eerder.

De rechtbank verklaart bewezen dat de verdachte:

feit 1:

op 15 augustus 2025 te Zeist, met een persoon, te weten [slachtoffer 1] , seksuele handelingen die bestonden uit het seksueel binnendringen van het lichaam heeft verricht, te weten

feit 2, primair:

op 15 augustus 2025 te Zeist, ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om met een persoon, te weten [slachtoffer 2] , een of meer seksuele handelingen die bestonden uit of mede bestonden uit het seksueel binnendringen van het lichaam te verrichten terwijl hij, verdachte, wist dat bij die [slachtoffer 2] daartoe de wil ontbrak, en welke poging tot opzetverkrachting werd voorafgegaan door en vergezeld van dwang en/of geweld en/of bedreiging,

feit 3, subsidiair:

op 4 augustus 2025 op een of meer tijdstippen te Bunschoten-Spakenburg, ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om met een persoon, te weten [slachtoffer 3] , een of meer seksuele handelingen te verrichten terwijl hij, verdachte wist dat bij die [slachtoffer 3] daartoe de wil ontbrak, en welke poging tot opzetaanranding werd voorafgegaan door en vergezeld van dwang en/of bedreiging,

De rest van de tekst van de beschuldiging kan niet worden bewezen. De verdachte wordt daarvan vrijgesproken.

De taal- en/of schrijffouten die in de tekst van de beschuldiging voorkomen zijn in de bewezenverklaring verbeterd. Dit benadeelt de verdachte niet.

De bewezen feiten leveren de volgende strafbare feiten op:

feit 1: gekwalificeerde opzetverkrachting;

feit 2, primair: poging tot gekwalificeerde opzetverkrachting;

feit 3, subsidiair: poging tot gekwalificeerde opzetaanranding.

Strafbaarheid feit en verdachte

De feiten en de verdachte zijn strafbaar.

Vordering van de officier van justitie

De officier van justitie eist dat de verdachte wordt veroordeeld tot een gevangenisstraf van 10 jaar, met aftrek van het voorarrest.

De officier van justitie verzoekt niet om de oplegging van een contact- en locatieverbod als vrijheidsbeperkende maatregel. De reden daarvoor is dat de verdachte zeer waarschijnlijk Nederland zal dienen te verlaten, omdat de AVIM inmiddels kenbaar heeft gemaakt dat de verdachte (als hij wordt veroordeeld) een inreisverbod voor de duur van 10 jaren zal worden opgelegd voor de gehele Europese Unie, en omdat de IND in geval van een veroordeling de aanvraag voor een verblijfsvergunning zal afwijzen.

Standpunt van de verdediging

De advocaat verzoekt de rechtbank om een lagere gevangenisstraf op te leggen en bepleit in geval van bewezenverklaring van de opzetverkrachting en de beide pogingen een gevangenisstraf van 5 jaar. Zij voert aan dat van belang is hoe ver de beide pogingen zijn gegaan en wijst erop dat bij [slachtoffer 2 (voornaam)] en [slachtoffer 3 (voornaam)] geen sprake is geweest van ontkleding of aanrakingen van intieme lichaamsdelen. Ook verzoekt zij om rekening te houden met de intellectuele en sociale beperkingen van de verdachte en zijn positieve functioneren in detentie in zijn voordeel te laten meewegen.

De advocaat verzoekt om geen locatieverbod als vrijheidsbeperkende maatregel op te leggen en een contactverbod met de slachtoffers te beperken in de tijdsduur. Zij voert aan dat niet concreet is onderbouwd waarom een verbod voor de volledige gemeentes Zeist en Bunschoten noodzakelijk is.

Oordeel van de rechtbank

De rechtbank legt aan de verdachte een gevangenisstraf van 8 jaar op. Ook legt zij een contact- en locatieverbod op als vrijheidsbeperkende maatregel.

Bij het bepalen van deze straf en maatregel houdt de rechtbank rekening met de ernst van de gepleegde feiten en de omstandigheden waaronder de verdachte deze feiten heeft gepleegd. Ook weegt de rechtbank de persoonlijke omstandigheden van de verdachte mee.

De rechtbank heeft gekeken naar de justitiële documentatie van de verdachte, die blanco is. Dat gegeven is voor de rechtbank geen reden om de straf te verhogen of te verlagen. Er is geen informatie bekend over de justitiële documentatie van de verdachte in de landen waar hij verbleef voordat hij naar Nederland is gekomen (o.a. Polen, Oekraïne, Georgië en Turkije).

Ernst van de feiten

De ergste nachtmerrie van iedere vrouw heeft zich op 15 augustus 2025 verwezenlijkt in het leven van slachtoffer [slachtoffer 1 (voornaam)] . Terwijl zij aan het wandelen was in het bos, is zij onverhoeds aangevallen door een onbekende man. De verdachte heeft [slachtoffer 1 (voornaam)] neergeslagen, haar met zijn handen bij de keel gepakt, vastgehouden en meegesleept en meerdere keren “I kill you” gezegd. Verder in het bos heeft hij haar verkracht. Hij heeft met zijn handelen die dag slechts oog gehad voor zijn eigen seksuele behoeften en hij heeft hiermee een grove inbreuk gemaakt op de lichamelijke en mentale integriteit van [slachtoffer 1 (voornaam)] . [slachtoffer 1 (voornaam)] heeft daarbij doodsangsten uitgestaan.

Het handelen van de verdachte heeft nog altijd grote impact op [slachtoffer 1 (voornaam)] . In haar indringende slachtofferverklaring op de zitting heeft zij verteld hoe haar leven die dag in één klap in een levende hel is veranderd. Als gevolg van deze gebeurtenis is posttraumatisch stress syndroom (PTSS) bij haar vastgesteld. In haar slachtofferverklaring vertelde [slachtoffer 1 (voornaam)] : “Deze doodsangst ben ik ruim een jaar later, ondanks heel veel behandelingen en medicatie, nog niet te boven gekomen. De psychologische impact is heel groot. Er is PTSS bij mij vastgesteld en ik leef sinds de gebeurtenis vaak in een staat van angst en stress. Ik slaap ontzettend slecht en word geplaagd door verschrikkelijke nachtmerries waarin ik alles opnieuw beleef. Daarnaast ben ik verdrietig, somber, moe en uitgeput van de impact op mijn dagelijks leven en de strijd tegen mijn PTSS. Naast de psychische klachten, was er de slopende medische onzekerheid. Ik heb drie maanden in onzekerheid moeten afwachten voordat er kon worden vastgesteld of ik met HIV of syfilis besmet was geraakt.” [slachtoffer 1 (voornaam)] heeft nog altijd last van wantrouwen en achterdocht richting anderen. Haar gevoel van veiligheid, onafhankelijkheid en onbezorgdheid zijn door het handelen van de verdachte enorm aangetast.

Slechts anderhalf uur voordat de verdachte [slachtoffer 1 (voornaam)] verkrachtte, heeft hij geprobeerd [slachtoffer 2 (voornaam)] te verkrachten. Ook zij was in haar eentje in het bos. De verdachte heeft haar benaderd en haar fiets beetgepakt. Vervolgens heeft hij zijn handen over haar mond gehouden. Desondanks heeft [slachtoffer 2 (voornaam)] nog kunnen schreeuwen. De verdachte heeft haar vervolgens met haar fiets op de grond geduwd, waarna zij hulp heeft kunnen vragen aan een voorbijganger verderop. Die heeft de politie gebeld. Uit het dossier blijkt dat [slachtoffer 2 (voornaam)] door deze gebeurtenis zeer was aangeslagen. In haar slachtofferverklaring heeft zij verteld hoe geschrokken zij was na het incident, maar ook hoe ontdaan zij was toen zij enige tijd later in een kamer op het politiebureau hoorde over de nieuwe melding in hetzelfde gebied. Ook zij vertelt dat deze gebeurtenis haar gevoel van veiligheid heeft aangetast.

De poging tot aanranding van [slachtoffer 3 (voornaam)] gebeurde 11 dagen eerder, op 4 augustus 2025. Ook zij was in haar eentje aan het wandelen. Zij is door de verdachte aangesproken, waarna hij geruime tijd met haar is meegefietst terwijl zij aan het wandelen was. Hij heeft haar later opnieuw benaderd en geprobeerd een knuffel te geven. [slachtoffer 3 (voornaam)] heeft dit afgeweerd. Uit het dossier blijkt dat [slachtoffer 3 (voornaam)] ook die dag al van slag was van deze gebeurtenis en dat zij hulp heeft gevraagd aan voorbijgangers en een vriendin. Dat zij niet goed wist waarvan zij aangifte had kunnen doen, omdat het niet tot seksuele aanrakingen was gekomen, acht de rechtbank voorstelbaar. Dat neemt niet weg dat deze ervaring, ook vóórdat [slachtoffer 3 (voornaam)] twee weken later bekend werd met het opsporingsbericht en de foto van verdachte in verband met wat er in Zeist was gebeurd, beangstigend is geweest. Ook zij vertelt in haar slachtofferverklaring dat haar gevoel van veiligheid is aangetast en dat zij het verdrietig vindt dat de verdachte haar een stukje van haar vanzelfsprekende behulpzaamheid naar anderen heeft afgenomen, omdat zij nu eerder achterdochtig is.

De door de verdachte gepleegde feiten hebben grote impact op het leven van de slachtoffers. De rechtbank neemt dit de verdachte zeer kwalijk. Daarnaast dragen dergelijke feiten ook bij aan het grote gevoel van onveiligheid dat veel mensen, maar met name vrouwen, ervaren wanneer zij zich ergens alleen bevinden. Dit blijkt ook uit de maatschappelijke onrust die ontstond in de regio, en vooral in de gemeente Zeist, na de gebeurtenissen van 15 augustus 2025.

Persoon van de verdachte

De verdachte is van Georgische afkomst en heeft een groot deel van zijn leven in andere landen gewoond. Hij woonde in [plaats] toen de oorlog in Oekraïne uitbrak. De verdachte is begin 2025 als arbeidsmigrant naar Nederland gekomen. In de maand voorafgaand aan de bewezenverklaarde feiten was hij zijn baan verloren.

Pro Justitia-rapport

De rechtbank heeft kennisgenomen van het Pro Justitia-rapport van het [instelling] (hierna: het [instelling] ) van 2 juni 2026, opgemaakt door deskundigen dr. [C] , psychiater, en, [B] , GZ-psycholoog.

Door de deskundigen zijn geen aanwijzingen gevonden voor een ernstige psychiatrische stoornis, seksuele stoornis of persoonlijkheidsstoornis. De deskundigen stellen wel vast dat bij de verdachte sprake is van een gebrekkige ontwikkeling van de geestvermogens. Dit wordt gebaseerd op zijn lage intelligentie in combinatie met beperkingen in sociale cognities en sociale afstemming, alsmede impulsief, druk gedrag.

De deskundigen kunnen de feiten niet direct verklaren vanuit zijn gebrekkige ontwikkeling van de geestvermogens. Zij zien de discrepantie tussen het berekenend en antisociaal overkomend gedrag van de verdachte ten tijde van de feiten en hoe hij zich tijdens de observatie in het [instelling] heeft laten kennen (als het ware een groot kind). In hoeverre de verdachte door het zelfverklaarde gebruik van middelen (alcohol, cocaïne en/of cannabis) in zijn gedragingen was ontregeld, valt retrospectief niet te onderzoeken.

De deskundigen rapporteren dat het vanwege een gebrek aan collaterale informatie niet mogelijk is om goed zicht te krijgen op de beleving van seksualiteit en relaties. Tijdens het onderzoek wordt wel duidelijk dat de verdachte een naïef en egocentrisch beeld van een relatie heeft en dat hij zich moeilijk kan inleven in een vrouw en haar behoeften en denkwereld. Hij heeft een simpele, zwart-witte manier van denken over vrouwen. Het onderzoek is echter te beperkt om goed zicht te krijgen op hoe dit in zijn leven is geweest en ontwikkeld.

De deskundigen onthouden zich van een advies over de toerekeningsvatbaarheid van de verdachte, omdat hun onderzoek daarvoor te beperkt is. Zij onthouden zich om diezelfde reden ook van een advies over een behandeling in een strafrechtelijk kader om eventueel recidivegevaar te beperken.

Reclasseringsadvies

De rechtbank heeft ook kennisgenomen van het reclasseringsadvies van 6 oktober 2026. De reclassering kan het recidiverisico niet goed inschatten. Er bestaan zorgen ten aanzien van de stabiliteit van de leefgebieden huisvesting, dagbesteding en psychosociaal functioneren. Hoewel sprake is van enkele criminogene factoren, ziet de reclassering onvoldoende mogelijkheden om binnen een toezichtskader effectief te werken aan vermindering van het recidiverisico. Daarbij speelt mee dat door de [instelling] rapporteurs geen behandeladvies is geformuleerd en dat de aanwezige risicofactoren onvoldoende aanknopingspunten bieden voor een uitvoerbaar toezicht. Alles afwegende ziet de reclassering geen indicatie voor het opleggen van bijzondere voorwaarden of een reclasseringstoezicht.

De reclassering adviseert een contact- en gebiedsverbod als vrijheidsbeperkende maatregel op grond van artikel 38v van het Wetboek van Strafrecht en dadelijke uitvoerbaarheid van de maatregel.

Strafkader

Voor de bepaling van de hoogte van de straf heeft de rechtbank gekeken naar gevangenisstraffen die in soortgelijke zaken worden opgelegd en naar de oriëntatiepunten voor straftoemeting van het Landelijk Overleg Vakinhoud Strafrecht (LOVS). Er zijn nog geen oriëntatiepunten voor gekwalificeerde opzetverkrachting als bedoeld in artikel 243, tweede lid, van het Wetboek van Strafrecht, zoals in dit geval aan de orde is, maar wel voor verkrachting als bedoeld in artikel 242 van het Wetboek van Strafrecht (oud). Op de laatstgenoemde verkrachting met ernstig geweld of met een daarmee vergelijkbare mate van dwang hanteren de oriëntatiepunten een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van 48 maanden als uitgangspunt. De rechtbank zal in dit geval een hoger uitgangspunt hanteren dan dat. De oriëntatiepunten zijn gebaseerd op de oude zedenwetgeving en in recentere rechtspraak worden ook hogere gevangenisstraffen opgelegd. Ook is er veel maatschappelijke aandacht voor seksueel geweld. Daar komt nog bij dat in dit geval sprake is van strafverhogende omstandigheden, waardoor een hoger uitgangspunt passend en geboden is. Daarbij betrekt de rechtbank dat sprake is geweest van een onverhoedse en grove geweldsuitspatting, waarbij de verdachte [slachtoffer 1 (voornaam)] ’s keel lange tijd heeft vastgegrepen en zij doodsangsten heeft uitgestaan. Ook is strafverhogend dat de verdachte geen condoom heeft gebruikt en dat hij in [slachtoffer 1 (voornaam)] is klaargekomen. Dit heeft voor [slachtoffer 1 (voornaam)] ook nog medische onzekerheid meegebracht.

Ook voor de poging tot verkrachting van [slachtoffer 2 (voornaam)] en de poging tot aanranding van [slachtoffer 3 (voornaam)] is een langdurige gevangenisstraf op zijn plaats. De rechtbank houdt rekening met het feit dat bij de twee bewezenverklaarde pogingen nog geen seksuele handelingen of seksuele aanrakingen hadden plaatsgevonden, zonder daarbij afbreuk te doen aan wat [slachtoffer 2 (voornaam)] en [slachtoffer 3 (voornaam)] is overkomen. Beide hebben zich (mondeling en fysiek) moeten verzetten tegen een veel grotere en sterkere man op een plek waar ze er (nagenoeg) alleen voor stonden.

De strafoplegging

De rechtbank zal de problematiek van de verdachte niet meewegen in zijn voordeel. Wat is vastgesteld is een beperking in de geestvermogens, namelijk: lage intelligentie, beperkt sociaal begrip en impulsiviteit. Doorwerking van deze beperkingen in de feiten is niet gebleken. De rechtbank ziet dat in het bijzonder ook niet terug in de wijze waarop de verdachte de feiten van 15 augustus 2025 heeft gepleegd. Daaruit blijkt immers geen impulsief handelen of een beperkt sociaal begrip, maar juist een mate van berekening. Zo heeft de verdachte zijn shirt gewisseld nadat de verkrachting van [slachtoffer 2 (voornaam)] niet was gelukt. Het dossier bevat bovendien aanwijzingen dat geen sprake is van een eenmalige oprispring, maar dat de verdachte al langere tijd obsessief bezig was met het vinden van een vrouw en dat hij onbekende vrouwen (op grensoverschrijdende wijze) benaderde.

De rechtbank heeft ook anderszins geen handvatten om rekening te houden met de beperkingen in de persoon van de verdachte. De proceshouding van de verdachte draagt daaraan bij. De verdachte heeft geen openheid van zaken gegeven en zich grotendeels verschuild achter drugsgebruik en geheugenverlies. Daarbij heeft hij sterk wisselende verklaringen afgelegd over welke drugs hij zou hebben gebruikt, wanneer hij dat zou hebben gedaan en om welke drugssoorten het ging. Hij heeft dit gaandeweg zijn verhoren bij de politie, zijn gesprekken met psychologen en psychiaters en uiteindelijk op zitting steeds sterker aangezet. Ook over andere gebeurtenissen op 15 augustus 2025 heeft de verdachte sterk wisselend verklaard; van het hebben van geen enkele herinnering tot specifieke herinneringen aan zijn fiets en de whiskyfles die hij bij zich zou hebben gehad. Daarnaast is uit de telefoon van de verdachte gebleken dat hij diezelfde dag zowel ’s ochtends als ’s avonds meerdere (duidelijk geschreven) appjes naar bekenden heeft gestuurd en hij enkele dagen later heeft gezocht naar berichtgeving in de pers die aan deze zaak gekoppeld kan worden. Ook dat duidt erop dat de verdachte zijn herinneringen aan de 15 augustus 2025 niet kwijt is. De rechtbank acht het kortom ongeloofwaardig dat de verdachte zich wegens drugsgebruik niets meer kan herinneren van de gebeurtenissen van 15 augustus 2025. Door zich te verschuilen achter geheugenverlies, heeft hij geen enkel inzicht gegeven in wat er in hem is omgegaan. Ook heeft hij geen verantwoordelijkheid genomen voor zijn handelen.

De rechtbank ziet ook overigens geen strafmatigende omstandigheden.

De rechtbank zal geen behandelingskader opleggen omdat daartoe geen advies is (en kon worden) gegeven. Hoewel het recidiverisico niet kan worden ingeschat, maakt de rechtbank zich ernstig zorgen over herhaling van dit gedrag in de toekomst. In het dossier is een patroon te ontwaren waarbij de verdachte op grensoverschrijdende wijze vrouwen benaderd. Ook op de zitting wekt de verdachte nog steeds de indruk obsessief bezig te zijn met vrouwen. Hij meent dat god hem een vrouw zal geven, maar op de vraag van de rechtbank hoe dit eruit zal zien en of daar ook wederkerigheid voor nodig is kan de verdachte, ook naar herhaaldelijk vragen, geen antwoord geven. Het beperkte sociaal begrip zoals de rapporteurs dat constateerden draagt verder bij aan de bij de rechtbank levende zorgen voor herhaling. Ook ter beveiliging van de maatschappij acht de rechtbank daarom een langdurige gevangenisstraf passend en geboden.

Gelet op dit alles legt de rechtbank aan de verdachte een gevangenisstraf op voor de duur van 8 jaar, met aftrek van de tijd die de verdachte reeds in voorarrest heeft doorgebracht.

De rechtbank wijkt af van de eis van de officier van justitie, omdat zij voor feit 3 tot een andere bewezenverklaring komt.

De gevangenisstraf zal worden tenuitvoergelegd binnen de penitentiaire inrichting, totdat aan de verdachte voorwaardelijke invrijheidstelling wordt verleend.

Vrijheidsbeperkende maatregel

De rechtbank zal aan de verdachte een maatregel opleggen als bedoeld in artikel 38v Sr. Zij zal deze maatregel opleggen in de vorm van een contactverbod en locatieverbod. Het contactverbod geldt ten aanzien van [slachtoffer 1] (geboren op [1988] ), [slachtoffer 2] (geboren op [2006] ) en [slachtoffer 3] (geboren op [2004] ). Het locatieverbod houdt in dat de verdachte zich niet mag bevinden in de gemeente Zeist en in de gemeente Bunschoten.

De rechtbank is van oordeel dat een contact- en locatieverbod noodzakelijk is ter voorkoming van strafbare feiten en ter bescherming van de slachtoffers, hun omgeving en daarmee tevens de maatschappij. Hoewel het gezien de voornemens van AVIM en de IND in de verwachting ligt dat de verdachte na zijn gevangenisstraf niet meer in Nederland zal mogen verblijven, overweegt de rechtbank dat nog geen sprake is van onherroepelijk vaststaande besluitvorming. Ook is met een afwijzing van de verblijfsvergunningsaanvraag en een inreisverbod nog niet bewerkstelligt dat de verdachte Nederland ook daadwerkelijk heeft verlaten. Daarom vindt de rechtbank deze maatregel noodzakelijk ter bescherming van de slachtoffers en de maatschappij.

De rechtbank zal het locatieverbod opleggen voor de gemeente Zeist en de gemeente Bunschoten, nu de feiten daar hebben plaatsgevonden en daar ook, met name in Zeist, voor maatschappelijke onrust hebben gezorgd. In hetgeen de advocaat naar voren heeft gebracht ziet de rechtbank geen reden om het locatieverbod te beperken of daarvan af te zien.

Deze maatregel zal worden opgelegd voor de duur van 5 jaar. De rechtbank beveelt daarbij dat vervangende hechtenis zal worden toegepast voor de duur van 4 weken voor iedere keer dat niet aan de maatregel wordt voldaan, met een maximum van 6 maanden.

De rechtbank zal ook bevelen dat de maatregel dadelijk uitvoerbaar is. De rechtbank oordeelt dat er ernstig rekening mee moet worden gehouden dat verdachte opnieuw een strafbaar feit zal plegen. Daarom zal de maatregel direct ingaan.

[slachtoffer 1 (voornaam)] (feit 1)

[slachtoffer 1 (voornaam)] heeft zich gesteld als benadeelde partij en vordert de verdachte te veroordelen tot het betalen van een schadevergoeding van € 42.659,50, vermeerderd met de wettelijke rente. Dit bedrag bestaat uit € 2.659,50 aan materiële schade en € 40.000,- aan immateriële schade (smartengeld).

De materiële schade bestaat uit de volgende onderdelen:

[slachtoffer 2 (voornaam)] (feit 2) en [slachtoffer 3 (voornaam)] (feit 3)

[slachtoffer 2 (voornaam)] en [slachtoffer 3 (voornaam)] hebben zich ook gesteld als benadeelde partij en vorderen allebei de verdachte te veroordelen tot het betalen van een schadevergoeding van € 5.000,-, bestaande uit immateriële schade (smartengeld), vermeerderd met de wettelijke rente.

Alle benadeelde partijen verzoeken ook de schadevergoedingsmaatregel op te leggen.

Standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie stelt zich op het standpunt dat alle vorderingen goed onderbouwd zijn en volledig moeten worden toegewezen, vermeerderd met de wettelijke rente en met de oplegging van de schadevergoedingsmaatregel.

Standpunt van de verdediging

Ten aanzien van de vordering van [slachtoffer 1 (voornaam)] vraagt de advocaat een lager bedrag aan immateriële schadevergoeding toe te kennen, omdat onvoldoende onderbouwd is waarom de bovengrens van categorie b voor PTSS van de Rotterdamse Schaal passend is. Ook vindt de advocaat het gevorderde schadebedrag voor de kleding van [slachtoffer 1 (voornaam)] te hoog, omdat niet onderbouwd is waarom de nieuwwaarde moet worden vergoed.

Gelet op de bepleite vrijspraak van feit 2 (primair en subsidiair) en feit 3 (primair en subsidiair) voert de advocaat aan de vorderingen van [slachtoffer 2 (voornaam)] en [slachtoffer 3 (voornaam)] niet-ontvankelijk te verklaren. Ten aanzien van de vordering van [slachtoffer 3 (voornaam)] voert de advocaat subsidiair aan bij een bewezenverklaring het toe te wijzen bedrag te verminderen.

De vordering benadeelde partij van [slachtoffer 1 (voornaam)]

- over een bedrag van € 385,-, met ingang van 6 september 2025 (het eigen risico van 2025);

- over een bedrag van € 385,-, met ingang van 9 februari 2026 (het eigen risico van 2026);

- over een bedrag van € 659,-, met ingang van 6 april 2026 (de reis- en parkeerkosten);

- over een bedrag van € 21,27, met ingang van 18 augustus 2025 (kosten voor medicatie);

- over een bedrag van € 10,86, met ingang van 20 augustus 2025 (kosten voor medicatie);

- over een bedrag van € 39,94, met ingang van 21 augustus 2025 (kosten voor medicatie);

- over een bedrag van € 18,15, met ingang van 24 september 2025 (kosten voor medicatie);

- over een bedrag van € 12,09, met ingang van 28 oktober 2025 (kosten voor medicatie);

- over een bedrag van € 177,97, met ingang van 15 augustus 2025 (de kleding van [slachtoffer 1 (voornaam)] ).

V. Je vertelde dat hij je vastpakte bij je schouder. Vertel daar eens over?

A: Hij kwam naar mij toe, recht op mij af. Ik ging heen en weer met mijn linker arm.

O: Ik zie dat aangeefster hiermee zwaaiende bewegingen maakt.

A: Ik zag en ik voelde de hand van de man op mijn schouder. ‘Ik reageerde met in het Engels: No no no no’. En zwaaiend. Daar schrok hij van af en toen draaide hij om.

In het proces-verbaal van proces-verbaal van bevindingen van verbalisant [verbalisant 3] staat onder meer - zakelijk weergegeven - het volgende:

In de aangifte van [slachtoffer 3] is te lezen dat zij bij een groep vogelspotters is gaan staan. Dit was in het poldergebied tussen Bunschoten en Nijkerk. Ik nam telefonisch contact op met [getuige 1] . Zij vertelde mij: ‘Op 4 augustus 2025 waren wij vogels aan het spotten. Ik denk dat het een uurtje of 07:00 - 07:15 uur was toen wij werden aangesproken door een jongedame. Er fietste een man naast haar. Zij sprak ons aan of ze even met ons mocht praten en of we konden doen alsof we elkaar kenden. Zij vertelde dat de man al een tijdje achter haar fietste en dat zij zich daar niet prettig bij voelde. Ze kwam niet van de man af. De jongedame was redelijk angstig. Ze vond het niet fijn. De man op de fiets is richting de parkeerplaats gefietst. De jongedame is de andere kant opgelopen.’

In het proces-verbaal van proces-verbaal van bevindingen van verbalisant [verbalisant 4] staat onder meer - zakelijk weergegeven - het volgende:

Het slachtoffer [slachtoffer 3] heeft video-opnames van de verdachte kunnen maken. De video start op het moment dat de verdachte kennelijk slachtoffer aanspreekt. De verdachte komt in beeld. De verdachte loopt naar zijn fiets en rijdt weg van het slachtoffer. Het slachtoffer loopt met grote passen door en filmt nog bij het wegrijden. Tijdens het lopen zegt het slachtoffer nog ‘kut man’ in haar zelf en slaat vervolgens een diepe zucht.

In het proces-verbaal van bevindingen van verbalisant [verbalisant 5] staat onder meer - zakelijk weergegeven - het volgende:

De verdachte [verdachte] is aangehouden. Tijdens zijn aanhouding is zijn mobiele telefoon van het merk Samsung in beslag genomen. De Samsung werd aangetroffen in de broekzak van [verdachte] . In de Samsung trof ik een afbeelding aan. De afbeelding is gedateerd op 04-08-2025. Op de afbeelding staat [verdachte] afgebeeld samen met een blonde vrouw. Door verbalisant [verbalisant 6] , welke op 27 augustus 2025 de verklaring van [slachtoffer 3] heeft opgenomen, is de blonde vrouw op de afbeelding herkend als zijnde [slachtoffer 3] .

Er zijn meerdere feiten bewezen verklaard. De bewijsmiddelen worden alleen gebruikt voor het feit of de feiten waarover deze gaan.