Onderzoek Antraciet. Afgebrand drugslaboratorium Middenbeemster. Veroordeling medeplegen productie van en…

Het dossier bevat meerdere Opnames Vertrouwelijke Communicatie (heimelijk opgenomen gesprekken, hierna OVC). Het gaat om OVC-gesprekken die in de auto van de verdachte zijn opgenomen en waarop de verdachte (telefonische) gesprekken voert met anderen.

De rechtbank stelt voorop dat de bewijswaarde van deze OVC-gesprekken steeds dient te worden bezien in samenhang met alle overige OVC-gesprekken en de andere bewijsmiddelen. In de OVC-gesprekken wordt regelmatig gesproken over “ [bijnaam 1] ”, “ [bijnaam 2] ” of “ [bijnaam 3] ” en “ [bijnaam 4] ”. Gelet op de bewijsmiddelen – in onderling verband en samenhang bezien – gaat de rechtbank ervan uit dat als wordt gesproken over “ [bijnaam 1] ” het over [medeverdachte 5] gaat, als wordt gesproken over “ [bijnaam 2] ” of “ [bijnaam 3] ” het over [medeverdachte 2] gaat en als wordt gesproken over “ [bijnaam 4] ” het over [medeverdachte 4] gaat.

Drugslab [adres 2]

De rechtbank stelt op grond van de bewijsmiddelen het volgende vast. Op 19 juni 2025 heeft in het westelijke deel van het bedrijfspand aan de [adres 2] een grote brand plaatsgevonden. Door de LFO is na bluswerkzaamheden ter plaatse onderzoek verricht, waarbij is geconcludeerd dat in de loods een drugslaboratorium (hierna: drugslab) in werking is geweest.

In het drugslab zijn onder andere diverse chemicaliën, twaalf Intermediate Bulk Containers (hierna: IBC’s) gevuld met in totaal 12.000 liter aan drugsafval, zes IBC’s die gebruikt werden als gaswasser, een palletkrat met 24 zakken gevuld met aluminiumshredder en diverse goederen zoals gelaatsmaskers, handschoenen en kunststofbakjes met daarin restanten van methamfetamine kristallen aangetroffen. Diverse goederen, waaronder de twaalf IBC’s, zijn bemonsterd en door het NFI positief getest op de precursor Benzylmethylketon (hierna: BMK) en methamfetamine. Gelet op de opstellingen, bestaande uit inductiekookplaten met RVS-pannen en -ketels, centrifuges, jerrycans, metalen frames met glazen scheitrechters, wijnsteenzuur en een vrieskist, die zijn aangetroffen in het gedeelte van de eerste verdieping waar de brand had gewoed, vond daar de productie plaats. In een aparte loods bevond zich een nieuwe reactieketel, gewikkeld in plastic met daarop ‘ [bedrijf 1] ’ geschreven, een papier versnipperaar met daarin resten aluminiumfolie en acht aluminiumfolie rollen geadresseerd aan het bedrijfsadres van [medeverdachte 5] . Verder werd een hydraulische pers aangetroffen die geschikt is voor het persen van blokken. De elektriciteitsinstallatie in de linker ruimte aan de achterzijde van het gebouw was op provisorische wijze afgetakt waarbij een extra aansluiting was gemaakt. De LFO concludeert dat in het drugslab vanuit de precursor BMK met behulp van “de aluminium-amalgaan methode” methamfetamine is geproduceerd. De LFO vermoedt dat daarnaast ook MDMA vanuit de precursor Piperonylmethylketon (hierna: PMK) met behulp van “de koude methode” is geproduceerd.

Gelet op het voorgaande stelt de rechtbank vast dat in het drugslab tot aan de brand op 19 juni 2025 methamfetamine is geproduceerd. En hoewel er geen PMK of MDMA in het drugslab is aangetroffen, is de rechtbank van oordeel dat er ook MDMA is geproduceerd. De rechtbank overweegt in dit verband dat het productieproces van methamfetamine en MDMA nagenoeg hetzelfde is; alleen de precursor hoeft te worden aangepast en in productielocaties van methamfetamine wordt vaak ook MDMA geproduceerd. Verder volgt uit de OVC-gesprekken dat regelmatig wordt gesproken over ‘P-poeder’ of ‘P’, een benaming voor PMK. De rechtbank leidt dit af uit de door de politie gegeven duiding van verschillende termen en begrippen die in de OVC-gesprekken worden gebruikt en die volgens de politie verband houden met de productie van synthetische drugs, waaronder MDMA. De rechtbank volgt die duiding, ook omdat die past bij de context van de gevoerde gesprekken. Op 30 mei 2025 vertelt de verdachte dat hij een proefdraai heeft gedaan met P-poeder en op 2 juni 2025 beschrijft de verdachte dat als je vijftig liter P, aceton en zoutzuur bij elkaar doet, er bonken uitkomen van zestig kilo. De bonken die ze er eergisteren uithaalde waren ook “echt hard”. In een gesprek op 26 juni 2025 bespreekt de verdachte dat hij de dag voor de brand nog met P-poeder heeft gewerkt. Hij zou “50 kilo gesmolten” hebben en “40 liter (…) in de eerste fase [hebben] gedraaid” die hij de volgende dag “alvast [wilde] krissen”, “maar die morgen kwam niet meer”. Verder wordt in een notitieboekje, dat in de slaapkamer van [medeverdachte 2] is aangetroffen, het productieproces van MDMA beschreven. Gelet hierop – in onderling verband en samenhang bezien – is de rechtbank van oordeel dat er in het drugslab ook MDMA is geproduceerd.

Werkwijze en betrokkenheid van de verdachten bij het drugslab

De rechtbank leidt uit de bewijsmiddelen de volgende werkwijze en betrokkenheid van de verdachten af bij de productie van methamfetamine en MDMA in het drugslab. Door het observatieteam van de politie en op de camerabeelden van de camera’s die gericht waren op de achteringang van het bedrijfspand aan de [adres 2] worden in de periode van 21 maart 2025 tot en met 5 juni 2025 de verdachte, [medeverdachte 2] , [medeverdachte 1] , [medeverdachte 4] , [medeverdachte 5] en [medeverdachte 6] in wisselende samenstellingen meermaals bij het bedrijfspand gezien. Het bedrijfspand werd gehuurd door [medeverdachte 5] .

Uit de bewijsmiddelen komt een patroon naar voren waarbij de verdachte, [medeverdachte 2] , [medeverdachte 1] en [medeverdachte 4] met de auto afreisden naar carpoolplaatsen of een tankstation in Wijdewormer en Purmerend, waarna ze overstapten in een andere auto en naar het drugslab werden gereden. Daarbij haalde [medeverdachte 4] regelmatig [medeverdachte 2] op in Utrecht om daarna samen naar een carpoolplaats te rijden. De telefoons van de verdachten werden bij het overstappen naar een andere auto uitgeschakeld en/of achtergelaten. De rechtbank leidt hieruit af dat de verdachten wilden verhullen dat ze naar het drugslab gingen en wilden voorkomen dat hun voertuigen daar werden gezien. Aangekomen bij het drugslab deed [medeverdachte 5] of [medeverdachte 6] regelmatig met een sleutel de deur voor hen open, waarna de verdachten meerdere uren binnen waren en daarna weer (samen) het bedrijfspand verlieten en naar de carpoolplaatsen of het tankstation werden teruggebracht. De verdachten werden onder andere door [medeverdachte 5] en [medeverdachte 6] opgehaald en weggebracht in bestelbusjes waar “ [bedrijf 1] ” – het bedrijf van [medeverdachte 5] – op stond of door de Mini Cooper (voorzien van kentekennummer [kenteken 1] ) van [medeverdachte 5] en de Audi Q5 (voorzien van kentekennummer [kenteken 2] ) van [medeverdachte 6] .

In het drugslab zijn gasmaskers aangetroffen waarop DNA-sporen zijn aangetroffen die matchen met het DNA-profiel van [medeverdachte 2] . Daarnaast zijn in een vuilniszak handschoenen en kartonnen bekers aangetroffen met daarop DNA-sporen die matchen met de DNA-profielen van de verdachte, [medeverdachte 2] en [medeverdachte 4] . Gelet op de door het NFI berekende bewijskracht komt de rechtbank tot de conclusie dat het aangetroffen DNA het DNA van de verdachte, [medeverdachte 2] en [medeverdachte 4] betreft en wijst op activiteit van hen in het drugslab. Ook zijn in de slaapkamer van [medeverdachte 2] en in de Audi A5 waar [medeverdachte 4] in reed en die op naam van [medeverdachte 3] stond, notitieboekjes aangetroffen waarin de productieprocessen van MDMA en methamfetamine werden beschreven.

De productie van methamfetamine en MDMA in het drugslab is mede gefinancierd via een lening van [medeverdachte 3] aan [medeverdachte 5] . Uit de bankgegevens van [bedrijf 2] , het bedrijf van [medeverdachte 3] , volgt dat in de periode van april t/m juni 2025 een bedrag van in totaal € 102.667,44 is overgemaakt aan ‘ [bedrijf 1] ’, het bedrijf van [medeverdachte 5] , onder meer voor het betalen van de energierekening. Uit een getapt telefoongesprek tussen [medeverdachte 4] en [medeverdachte 3] van 21 juni 2025, twee dagen na de brand, volgt dat [medeverdachte 3] zegt dat hij klaar is met alle uitgaven zonder dat hij er inkomsten voor terugkrijgt en dat de uitgaven inmiddels al boven de drie ton zitten. Uit de OVC-gesprekken die zijn opgenomen in de auto van de verdachte volgt dat de lening [medeverdachte 3] een alibi moest verschaffen en was bedoeld voor de financiering van het drugslab. In een gesprek op 12 juni 2025 zegt de verdachte dat [medeverdachte 3] “in principe (…) alles heeft gefinancierd” en in een gesprek op 24 juni 2025 zegt de verdachte: “Ik ben al bij [medeverdachte 3] geweest, maar [medeverdachte 3] heeft ook een goed alibi. [medeverdachte 3] werkt met dat (…) coating bedrijf (…) dus er is wel een legitieme dingens zeg maar.”

Productie methamfetamine en MDMA

Uit de OVC-gesprekken, waarin de verdachten zich onbespied waanden, volgt ook dat verschillende verdachten met elkaar spreken over de productie van methamfetamine en MDMA. In de gesprekken gaat het onder andere over “krissen”, “smelten” en “afdraaien”; termen die passen bij die productie. De verdachte is de kok die het meest weet over het productieproces en ook instructies geeft aan de anderen. Zo volgt uit een getapt telefoongesprek van 29 mei 2025 dat de verdachte tegen [medeverdachte 4] zegt: “die van morgen moet je even 1 nacht openzetten voor de zekerheid” en spreken de verdachte en [medeverdachte 2] in het OVC-gesprek van 10 juni 2025 over de productiemethode waarbij de verdachte zegt dat hij [medeverdachte 2] wil laten aanbaggeren om te kijken of het hem lukt. Ook volgt uit een OVC-gesprek van 12 juni 2025 dat er is gediscussieerd over het productieproces. De verdachte zegt dat het leek alsof er andere olie in zat, waarop [medeverdachte 1] hem zou hebben gezegd dat die olie niet werkte en ze daarom alles in de IBC’s of in wc’s hebben gegooid.

In de OVC-gesprekken komt ook naar voren dat de in het drugslab aangetroffen hydraulische pers gebruikt zou worden voor het persen van blokken M, waarbij de verdachte zegt dat dit goed gaat verkopen omdat niemand anders dit doet. Het gaat ook over het drukken van een logo in de blokken, waarop [medeverdachte 5] zegt dat dit het logo “ [bedrijf 1] ” kan zijn. De pers is, zo volgt uit de OVC-gesprekken, gebouwd door [medeverdachte 3] .

De rechtbank komt op basis hiervan tot het oordeel dat de verdachte betrokken was bij de productie van methamfetamine en MDMA in het drugslab.

Na de brand in het drugslab aan de [adres 2] wordt door [medeverdachte 2] en de verdachte gezocht naar een nieuwe productielocatie en op 27 juni 2025 wordt zelfs gesproken over “een ander hok dat morgen gaat draaien”.

Handel methamfetamine en MDMA

De rechtbank is ook van oordeel dat werd gehandeld in methamfetamine en MDMA. Uit de OVC-gesprekken volgt dat wordt gesproken over klanten, prijzen, “stukkies”, “blokken” en “pegels” die klaar staan en het verkopen van “bakken”. Dat zijn termen die gelet op de context van de gesprekken wijzen op de verkoop van methamfetamine en/of MDMA.

De rechtbank wijst daarbij op een OVC-gesprek van 2 juni 2025 waar de verdachte onder andere met [medeverdachte 5] spreekt over pegels die dadelijk overal meegaan, waarbij de verdachte vraagt of [medeverdachte 5] afkeur heeft gekregen op de monsters die zijn weggegeven. [medeverdachte 5] antwoordt hierop dat ze er nog weinig reactie op hebben gekregen. Ook zegt de verdachte dat er een afspraak is met “die Iranees” dat als zij van hem P-poeder afnemen om mee af te draaien dat hij dan weer pegels van hen koopt. [medeverdachte 2] en [medeverdachte 4] zijn ook betrokken bij de verkoop, zo volgt uit een OVC-gesprek van 4 juni 2025 waar de verdachte een telefoongesprek heeft met [medeverdachte 2] , waarbij [medeverdachte 2] zegt dat hij contact heeft met iemand die een sample wil op komen halen. Morgen staat een afspraak “voor die bakjes”, waarbij de verdachte zegt dat hij er dertig heeft gepakt voor [medeverdachte 2] . Daarbij geeft [medeverdachte 2] ook door dat iemand heeft gevraagd hoeveel ze nog op voorraad hebben. Er is een plan van aanpak voor het verkopen van de dertig bakjes waar [medeverdachte 5] en [medeverdachte 4] bij betrokken zijn. [medeverdachte 5] zal met vijftien bakjes ergens wachten, zodat als er iets gebeurt, ze de bakjes niet in één keer kwijt zijn.

Ook volgt uit een OVC-gesprek van 12 juni 2025 dat de verdachte om zes uur een klant heeft voor “stukkies” en dat [medeverdachte 3] dan ook gelijk zijn geld heeft. De verdachte heeft het diezelfde dag in een gesprek met [medeverdachte 3] over ongewone “M” die niemand heeft, waarbij [medeverdachte 3] zegt dat ze hiermee de markt gaan veroveren. De handel volgt ook uit een OVC-gesprek van 30 mei 2025 tussen de verdachte en een onbekende man, waarin wordt gezegd dat [medeverdachte 5] pegels had meegegeven aan [medeverdachte 4] die “stonken naar de B”. De klant was er niet blij mee.

Dat de verdovende middelen daadwerkelijk zijn verstrekt en afgeleverd volgt ook uit het feit dat op 27 mei 2025 in de auto van de verdachte diverse sporen van methamfetamine zijn aangetroffen.

Medeplegen

De rechtbank stelt voorop dat de betrokkenheid bij een strafbaar feit als medeplegen kan worden bewezenverklaard wanneer vast is komen te staan dat bij het begaan daarvan sprake is geweest van een voldoende nauwe en bewuste samenwerking. Ook wanneer het ten laste gelegde medeplegen in de kern niet bestaat uit een gezamenlijke uitvoering tijdens het begaan van het strafbare feit, maar uit gedragingen die doorgaans met medeplichtigheid in verband worden gebracht (zoals het verstrekken van inlichtingen, op de uitkijk staan, helpen bij de vlucht), kan sprake zijn van de voor medeplegen vereiste nauwe en bewuste samenwerking. De materiële en/of intellectuele bijdrage van de verdachte aan het strafbare feit zal dan van voldoende gewicht moeten zijn. Bij de beoordeling of daaraan is voldaan, kan rekening worden gehouden met onder meer de intensiteit van de samenwerking, de onderlinge taakverdeling, de rol in de voorbereiding, de uitvoering of de afhandeling van het delict en het belang van de rol van de verdachte, diens aanwezigheid op belangrijke momenten en het zich niet terugtrekken op een daartoe geëigend tijdstip.

Uit de hierboven beschreven werkwijze blijkt van een nauwe en bewuste samenwerking tussen de verdachte en de medeverdachten [medeverdachte 2] , [medeverdachte 3] , [medeverdachte 4] , [medeverdachte 5] en [medeverdachte 1] bij de productie en handel van methamfetamine en MDMA. De gezamenlijke aanwezigheid in het drugslab laat zien dat de verdachten ook feitelijk samen opereerden. Daarnaast waren de verdachten voortdurend in contact met elkaar over het productieproces, de financiering van het drugslab, de verkoop van de verdovende middelen en het beschikbaar stellen van het bedrijfspand aan de [adres 2] . De rechtbank leidt uit de OVC-gesprekken af dat na de brand in het bedrijfspand het samenwerkingsverband voor een deel uit elkaar valt, maar dat de verdachte en medeverdachten [medeverdachte 2] en [medeverdachte 3] in contact bleven om de gevolgen van het afbranden van het drugslab af te wikkelen en om een nieuwe productielocatie te regelen. Gelet hierop strekt het opzet op en de betrokkenheid van de verdachten bij de verweten productie en handel in methamfetamine en MDMA zich dan ook dusdanig uit dat zij allen verantwoordelijk kunnen worden gehouden voor het geheel aan handelingen, ook als niet de verdachte, maar de medeverdachte(n) een bepaalde verweten handeling heeft verricht. Zij hebben in samenwerking met elkaar essentiële werkzaamheden verricht ten behoeve van de productie en handel in methamfetamine en MDMA en vormden elk een onmisbare schakel in de (productie en handels)keten.

Pleegperiode

De rechtbank is van oordeel dat de pleegperiode waarin de verdachte zich bezighield met het medeplegen van de productie en handel van methamfetamine en MDMA loopt tot 10 juli 2025, de datum van zijn aanhouding. Uit de verschillende OVC-gesprekken volgt dat de productie en handel niet is geëindigd op 19 juni 2025, de dag van de brand. Zoals hiervoor is overwogen wordt na de brand gezocht naar een nieuwe productielocatie en op 27 juni 2025 wordt gesproken over “een ander hok dat morgen gaat draaien”. Op 1 juli 2025 spreken de verdachte en [medeverdachte 3] over één kilo MDMA en vraagt [medeverdachte 3] of hij die door [medeverdachte 4] kan laten verkopen.

Conclusie

De rechtbank komt tot een bewezenverklaring van het onder 1 ten laste gelegde, te weten het medeplegen van de productie en handel van methamfetamine en MDMA in de periode van 21 maart 2025 tot en met 10 juli 2025.

De verdachte wordt onder feit 2 verweten dat hij met (in ieder geval) [medeverdachte 2] , [medeverdachte 3] , [medeverdachte 4] , [medeverdachte 1] en [medeverdachte 5] , heeft deelgenomen aan een criminele organisatie die tot oogmerk heeft het plegen van drugsmisdrijven, meer specifiek het bereiden, bewerken, verwerken, vervaardigen of aanwezig hebben van synthetische drugs.

De rechtbank overweegt hierover het volgende.

Artikel 11b Opiumwet (hierna: Opw), deelneming aan een criminele organisatie met als doel het plegen van Opiumwetdelicten, is een (gekwalificeerde) logische specialis van de in artikel 140 van het Wetboek van Strafrecht (hierna: Sr) genoemde criminele organisatie. Onder een organisatie als bedoeld in dit artikel moet worden verstaan een samenwerkingsverband, met een zekere duurzaamheid en structuur, tussen de verdachte en ten minste één andere persoon. Een organisatie wordt pas een criminele organisatie als vast komt te staan dat de organisatie het oogmerk heeft op het plegen van een misdrijf of misdrijven, in dit geval het plegen van een of meer Opiumwetdelicten. Het moet daarbij in dit geval dus gaan om de (voorbereiding van) handel, productie of in- en uitvoer van Opiumwetmiddelen. Daarvoor is van belang dat gekeken wordt naar de misdrijven die in het kader van de organisatie zijn gepleegd en aan het duurzame of gestructureerde karakter van de samenwerking, te weten de planmatigheid of stelselmatigheid van de activiteiten van de deelnemers gericht op het doel van de organisatie. Tot slot moet worden vastgesteld of het handelen van de verdachte kan worden aangemerkt als deelneming aan de organisatie. Bij de beoordeling van die vraag gaat het er om of kan worden vastgesteld of de verdachte – in zijn algemeenheid – wist dat de organisatie het oogmerk had op het plegen van misdrijven (waarbij voorwaardelijk opzet niet voldoende is) en of de verdachte een aandeel heeft gehad dan wel ondersteunende handelingen heeft verricht, gericht op verwezenlijking van het oogmerk van de organisatie. Bij deze beoordeling speelt een belangrijke, maar niet beslissende rol of een verdachte wordt veroordeeld voor één van de afzonderlijke tenlastegelegde andere feiten in het kader van de criminele organisatie.

De rechtbank beoordeelt aan de hand van dit juridisch kader of het ten laste gelegde feit kan worden bewezen en dient hierbij als eerst de vraag te beantwoorden of sprake is geweest van een samenwerkingsverband.

Hiervoor heeft de rechtbank ten aanzien van de verdachte bewezenverklaard de voltooide productie van en handel in synthetische drugs (methamfetamine en MDMA). Uit de bewijsmiddelen volgt dat gedurende de tenlastegelegde periode alle verdachten, met uitzondering van [medeverdachte 3] , meerdere keren en in wisselende samenstellingen op zowel de camerabeelden bij de ingang van het drugslab als op diverse observaties bij het drugslab worden gezien. Ook uit de telefoongegevens van de verdachten volgt dat zij in de tenlastegelegde periode regelmatig contact met elkaar onderhielden. Uit de

OVC-gesprekken leidt de rechtbank verder af dat er door een aantal van de verdachten aan de lopende band wordt gesproken over de productie van en handel in synthetische drugs, waarbij alle verdachten tot de groep behoorden en eenieder binnen de groep zijn eigen rol en expertise had. Zo wordt in de OVC-gesprekken letterlijk gesproken over ‘de groep’ en ‘we doen het samen’. Ook spreken de verdachten over dat zij ‘de markt gaan veroveren’. Op een later moment, als er een conflict is, wordt er gesproken over wapens en over het gebruik daarvan. De verdachte ( [bijnaam 5] ) schrijft in een appgroep waaraan ook [medeverdachte 3] deelneemt “Ok gap denk niet dat ze gaan komen. Ken je wel makkelijk bij die pipa”. Er was naar het oordeel van de rechtbank dan ook sprake van een samenwerkingsverband tussen de verdachten.

Dat het samenwerkingsverband ook een bepaalde structuur had, leidt de rechtbank onder meer af uit het feit dat op de camerabeelden en in de uitwerking van de observaties te zien is dat de verdachten (in wisselende samenstellingen) steeds gezamenlijk en op een bepaalde manier bij de loods aankomen, naar binnen gaan, hier diverse uren verblijven en vervolgens met elkaar (aan het einde van de dag) de loods weer verlaten. Uit de reisbewegingen van [medeverdachte 4] en [medeverdachte 2] volgt dat [medeverdachte 4] regelmatig vanaf zijn verblijfsadres richting Utrecht rijdt, daar [medeverdachte 2] ophaalt en vervolgens samen met hem richting een carpoolplaats in Purmerend en/of Wijdewormer rijdt. Hier stappen de verdachten over in andere voertuigen, schakelen ze hun telefoons uit en worden ze naar de loods gebracht, vermoedelijk om te voorkomen dat hun eigen voertuigen en telefoons aan de loods kunnen worden gelinkt. De loods wordt hierbij steeds geopend en afgesloten door [medeverdachte 5] en/of [medeverdachte 6] . Deze werkwijze en manier van verplaatsen vergt op voorhand onderlinge afstemming met de betrokken personen. Gelet hierop stelt de rechtbank vast dat er door de verdachten gezamenlijk, planmatig en volgens een vast patroon is gehandeld.

Dat er ook sprake was van een duurzaam samenwerkingsverband volgt naar het oordeel van de rechtbank uit de periode van ruim drie maanden waarin de verdachten hebben samengewerkt, de intensiteit waarin er onderling contact was, de frequentie waarmee de verdachten bij de loods kwamen en de uit de OVC-gesprekken af te leiden schaal van de activiteiten waarmee zij zich bezig hielden. In het bijzonder verwijst de rechtbank hierbij naar de OVC-gesprekken die de dag na de brand zijn gevoerd door de verdachte, [medeverdachte 2] en [medeverdachte 3] , waarin direct gesproken wordt over dat ze ‘als groep bij elkaar moeten blijven’, een doorstart willen maken en al op zoek zijn naar nieuwe (productie)locaties. Dat dit louter een voornemen zou zijn geweest doet hier naar het oordeel van de rechtbank niet aan af, gelet op het feit dat ook een voornemen in dit geval onder het juridische bereik van het plegen van misdrijven door de criminele organisatie valt. Juist deze activiteit acht de rechtbank tekenend voor de duurzaamheid, vastberadenheid en binding als groep.

Gelet op het voorgaande is de rechtbank dan ook van oordeel dat sprake is geweest van een duurzaam en gestructureerd samenwerkingsverband.

Dat deze organisatie bovendien het plegen van Opiumwetmisdrijven tot oogmerk had, volgt onder meer uit het onder 1 primair bewezenverklaarde. Het contact tussen de verdachten was gericht op de productie van verdovende middelen. Er werd veel en vaak gesproken over synthetische drugs, precursoren, grondstoffen, het kookproces en de kwaliteit. Ook werden er gesprekken gevoerd over de handel in deze synthetische drugs. Zo werden testers uitgedeeld en werd gesproken over hoeveelheden, prijzen, kwaliteit en eventuele opbrengsten.

De rechtbank is dan ook van oordeel dat zonder enige twijfel kan worden vastgesteld dat de organisatie het plegen van strafbare feiten – te weten het produceren van methamfetamine en/of MDMA en de verkoop daarvan – tot oogmerk heeft gehad.

De rechtbank is voorts van oordeel dat de verdachte samen met [medeverdachte 2] , [medeverdachte 3] , [medeverdachte 4] en [medeverdachte 1] heeft deelgenomen aan de criminele organisatie.

De rechtbank leidt uit de OVC-gesprekken af dat de verdachte aan het hoofd stond van de organisatie en hierin een sturende en bepalende rol had. Zo spreekt de verdachte voortdurend over medeverdachten en uit hij hierbij kritiek op het gedrag of de kwaliteit van hun werkzaamheden. In een OVC-gesprek van 2 juni 2025 zegt de verdachte dat [medeverdachte 4] een ‘grote kankerbek heeft’ en dat hij er helemaal geïrriteerd van wordt. In hetzelfde gesprek zegt hij: ‘ik doe wel effe een heleboel mensen eruit gooien’, kennelijk omdat hij niets meer in die mensen ziet. Uit een OVC-gesprek van 25 juni 2025 volgt dat de verdachte besluit om [medeverdachte 5] ‘op incasso te zetten’. De rechtbank leidt hieruit af dat de verdachte zelfstandig kon bepalen wie er goed functioneerde en wie er wel of niet bij de groep mocht horen. Ook bepaalde de verdachte wanneer de werkzaamheden van voldoende kwaliteit waren. Uit de bewijsmiddelen volgt dat de verdachte zijn kennis van het kookproces overdroeg aan onder andere [medeverdachte 2] . Uit een OVC-gesprek van 10 juni 2025 volgt dat de verdachte vindt dat [medeverdachte 2] nog onvoldoende kan draaien en dat hij hem eerst nog maar even gaat ‘laten aanbaggeren’. De verdachte geeft daarnaast instructies aan diverse medeverdachten over waar, wanneer en hoe bepaalde activiteiten dienden te gebeuren en hield die medeverdachten voor de uitvoering daarvan ook verantwoordelijk. Op 4 juni 2025 zegt de verdachte tegen [medeverdachte 2] dat [medeverdachte 4] ‘zich nergens mee moet bemoeien’ en dat [medeverdachte 4] moet luisteren naar wat [medeverdachte 2] zegt. Uit een OVC-gesprek van 30 mei 2025 volgt dat de verdachte [medeverdachte 4] naar ‘een klant’ heeft gestuurd en op 11 juni 2025 stelt de verdachte dat hij van iedereen gaat eisen dat ze hun sleutel inleveren en dat [medeverdachte 5] de enige wordt met een sleutel. Dat deze eis van de verdachte uiteindelijk niet gerealiseerd is, doet hier naar het oordeel van de rechtbank niet aan af. Dat bepaalde opdrachten van de verdachte niet werden uitgevoerd, betekent niet dat hij geen sturende rol had binnen de criminele organisatie. De verdachte werd verder door medeverdachten op de hoogte gehouden van de ontwikkelingen en handelingen in de loods. Uit de gesprekken volgt verder dat de verdachte zelf ook verantwoordelijkheid nam en anderen in bescherming wilde nemen. De rechtbank acht dit tekenend voor iemand met een leidinggevende rol. Daarnaast volgt uit de bewijsmiddelen dat de verdachte binnen de organisatie degene was met de kennis en het netwerk. Hij wist hoe de verdovende middelen geproduceerd moesten worden en was de kok. Ook onderhield de verdachte als enige het financiële lijntje met [medeverdachte 3] . In het OVC-gesprek van 2 juni 2025 zegt de verdachte, als het gesprek dat hij voert met een andere persoon over geld gaat, dat hij ‘er met [medeverdachte 3] wel uitkomt’ en ook op 12 juni 2025 spreekt de verdachte diverse keren over het feit dat hij de financiën met betrekking tot de energie met [medeverdachte 3] heeft geregeld en dat [medeverdachte 3] in principe alles gefinancierd heeft. Kortom, de organisatie stond onder leiding van de verdachte en was er zonder de verdachte waarschijnlijk niet geweest.

De rechtbank is dan ook van oordeel dat wettig en overtuigend kan worden bewezen dat de verdachte als leider heeft deelgenomen aan de criminele organisatie.

Samenloop feit 1 primair en feit 2

De rechtbank is van oordeel dat sprake is van meerdaadse samenloop van het onder 1 primair bewezenverklaarde medeplegen van – kort gezegd – Opiumwetdelicten en de onder feit 2 bewezenverklaarde deelname aan een criminele organisatie met als oogmerk het plegen van Opiumwetdelicten.

De rechtbank neemt hierbij specifiek in aanmerking dat weliswaar sprake is van twee feiten die zich op dezelfde tijd en plaats hebben afgespeeld, maar dat de bewezenverklaarde gedragingen niet zo nauw met elkaar samenhangen dat de verdachte daarbij één verwijt kan worden gemaakt. De rechtbank overweegt hierover het volgende.

Het in vereniging overtreden van artikel 2 in samenhang met artikel 10 Opw ziet op het in nauwe en bewuste samenwerking plegen van (in casu) de productie van en handel in synthetische drugs. Het deelnemen aan een criminele organisatie zoals vastgelegd in artikel 11b Opw ziet op het in een gestructureerd en duurzaam samenwerkingsverband plegen van Opiumwetdelicten. Het gaat daarbij specifiek om organisaties die zich in ruime zin bezighouden met illegale drugshandel. Dit laatste is naar het oordeel van de rechtbank meer omvattend en kent een breder bereik dan het onder feit 1 primair bewezenverklaarde, wat maakt dat het onder 11b Opw strafbaar gestelde een zekere meerwaarde heeft.

In deze zaak heeft de criminele organisatie als oogmerk gehad het plegen van Opiumwetdelicten. Ook handelingen die gericht zijn op het faciliteren of voortzetten van de organisatie vallen naar het oordeel van de rechtbank onder het bereik van dit artikel. In deze zaak blijkt dat de verdachten direct na het afbranden van de loods op zoek gaan naar een nieuwe productielocatie om de gedragingen ‘als groep’ voort te kunnen zetten.

Bovendien zien de respectievelijke titels waar de strafbare gedragingen in zijn ondergebracht op de bescherming van een ander rechtsgoed. De strafbaarstelling van de criminele organisatie als bedoeld in artikel 11b Opw beoogt de samenleving te beschermen tegen het ondermijnende effect van een criminele (drugs)organisatie en ziet daarmee op bescherming van de openbare orde. Het rechtsgoed dat beschermd wordt door het medeplegen van Opiumwetdelicten is de volksgezondheid.

Gelet op het voorgaande verwerpt de rechtbank het verweer dat in onderhavige zaak slechts sprake zou kunnen zijn van eendaadse samenloop van de onder feit 1 primair en feit 2 bewezenverklaarde feiten.

Op 10 juli 2025 is in de woning aan de [adres 3] , in de afgesloten meterkast, een sporttas aangetroffen met daarin twee vuurwapens en munitie.

De vraag die de rechtbank dient te beantwoorden is of de verdachte het op de tenlastelegging genoemde vuurwapen en munitie voorhanden heeft gehad. Daarbij is van belang dat bij de verdachte sprake moet zijn van beschikkingsmacht over het wapen en een meer of mindere mate van bewustheid over de aanwezigheid van dat wapen.

Ondanks dat de verdachte niet op voornoemd adres stond ingeschreven (de woning is eigendom van [medeverdachte 3] ), was de verdachte destijds wel – samen met [medeverdachte 2] – de feitelijke bewoner van de woning. Uit de OVC-gesprekken van 27, 28 en 29 juni en 6 juli 2025 blijkt dat de verdachte tegen anderen zegt dat hij een ‘safehouse’ heeft en uit voorzorg in de woning in [plaats 2] verblijft in verband met de ‘klapdagen’ van de politie op maandag en dinsdag. Ook uit de analyse van de historische verkeersgegevens van de telefoon die in gebruik was bij de verdachte in combinatie met de gps-fixes gekoppeld aan het voertuig waar de verdachte gebruik van maakte, volgt dat de verdachte in de tenlastegelegde periode regelmatig in [plaats 2] verbleef. Dit wordt ondersteund door de observatie van 26 juni 2025, waar gezien wordt dat [medeverdachte 3] allerlei spullen, waaronder een matras, in de woning brengt, vermoedelijk om de woning gereed te maken zodat de verdachte hier kon overnachten. Op diezelfde avond wordt de verdachte ook fysiek bij de woning gezien, evenals op de camerabeelden van 2 juli 2025, die zijn gemaakt in de gemeenschappelijke hal van het appartementencomplex. Van andere feitelijke bewoners in die periode, anders dan de verdachte en [medeverdachte 2] , is niet gebleken.

Van de verdachte is bovendien op de handvatten van de sporttas, waarin het vuurwapen en de munitie zijn aangetroffen, een spoor met een DNA-mengprofiel aangetroffen. Er is sprake van een match met het DNA van de verdachte met een zeer hoge bewijswaarde. Ook in een tweede spoor, op de banden en randen van de houder die naast de sporttas is aangetroffen, is DNA van de verdachte met een hoge bewijswaarde aangetroffen. Dat er geen spoor met een DNA-(meng)profiel van de verdachte óp het desbetreffende vuurwapen of de munitie is aangetroffen doet hier naar het oordeel van de rechtbank niet aan af.

Tenslotte blijkt uit het OVC-gesprek van 24 juni 2025 (net voor de tenlastegelegde periode) dat de verdachte spreekt over een ‘pipa’ en het feit dat iemand ‘het kanon’ bij de verdachte thuis ophaalt. Dit ondersteunt de rechtbank in haar overtuiging dat de verdachte rondom de tenlastegelegde periode bezig was met vuurwapens. Dat dit ook daadwerkelijk zo was volgt uit het gesprek van 27 juni 2025 waarin de verdachte en [medeverdachte 2] vrijuit spreken over munitie, het ‘alvast doorladen’ en dat [medeverdachte 2] zijn vinger ‘naast de trekker en er niet omheen’ moet houden. Ook op 6 juli 2025 heeft de verdachte het over ‘dat ding met die demper’ die hij morgen gaat ophalen.

Gelet op het voorgaande – in onderling verband en samenhang bezien – is de rechtbank van oordeel dat de verdachte zich gedurende de gehele ten laste gelegde periode niet alleen bewust was van de aanwezigheid van het aangetroffen vuurwapen en de munitie, maar hierover ook kon beschikken.

De rechtbank acht het onder feit 3 tenlastegelegde dan ook wettig en overtuigend bewezen, met uitzondering van het tenlastegelegde medeplegen. De rechtbank ziet voor dit onderdeel onvoldoende aanknopingspunten waardoor de verdachte hiervan partieel zal worden vrijgesproken.