Strafrecht overig
Onderzoek Antraciet. Afgebrand drugslaboratorium Middenbeemster. Veroordeling medeplegen productie van en…
Rechtbank Den Haag, 9 november 2026
ECLI:NL:RBDHA:2026:33022 · Rechtbank Den Haag · 9 november 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/rechtbank-den-haag/strafrecht/strafrecht-overig/eerste-aanleg-meervoudig/ecli-nl-rbdha-2026-33022
Zaakgegevens
Op 9 november 2026 heeft de Rechtbank Den Haag in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over strafrecht.
- Instantie
- Rechtbank Den HaagRechtbankDe rechter die de meeste zaken als eerste behandelt: civiele zaken, strafzaken en bestuurszaken.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Den Haag
- Datum uitspraak
- 9 november 2026
- Datum publicatie
- 9 november 2026
- Zaaknummer
- 09/210528-25
- Rechtsgebied
- Strafrecht » Strafrecht overig
- Procedure
- Eerste aanleg - meervoudigMeervoudige kamerDe zaak is behandeld door drie rechters samen, meestal omdat zij ingewikkeld of zwaar is.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:RBDHA:2026:33022
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Onderzoek Antraciet. Afgebrand drugslaboratorium Middenbeemster. Veroordeling medeplegen productie van en handel in synthetische drugs (recidivegrond) en deelname criminele organisatie (oogmerk drugsmisdrijven). Kortere pleegperiode. GS 5 jaar, met aftrek voorarrest. Oplegging maatregel kostenverhaal.
Uitspraak
Rechtbank DEN HAAG
Strafrecht
Meervoudige kamer
Parketnummer: 09/210528-25
Datum uitspraak: 9 november 2026
Tegenspraak
De rechtbank Den Haag heeft op de grondslag van de tenlastelegging en naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting het navolgende vonnis gewezen in de zaak van de officier van justitie tegen de verdachte:
[verdachte] ,
geboren op [geboortedatum] 1979 te [geboorteplaats] ,
op dit moment gedetineerd in de penitentiaire inrichting [plaats] .
1 Het onderzoek ter terechtzitting
Het onderzoek is gehouden op de terechtzittingen van 9 oktober 2025, 6 januari 2026,
13 maart 2026, 29 mei 2026, 18 augustus 2026 (alle pro forma), 16 oktober 2026 (inhoudelijke behandeling) en 26 oktober 2026 (sluiting onderzoek op de terechtzitting).
De rechtbank heeft kennisgenomen van de vordering van de officier van justitie
mr. J. Roosma en van wat door de verdachte en zijn raadsvrouw mr. E.M. van Egmond naar voren is gebracht.
2 De tenlastelegging
Aan de verdachte is - na nadere omschrijving van de tenlastelegging op de terechtzitting van 6 januari 2026 - ten laste gelegd dat wat is vermeld in de dagvaarding. Kort gezegd is ten laste gelegd:
-
Feit 1 (primair): medeplegen bereiden en/of bewerken en/of verwerken en/of verkopen en/of afleveren en/of verstrekken, in elk geval aanwezig hebben en/of vervaardigen van MDMA en/of (meth)amfetamine (met recidive als strafverzwaringsgrond);
-
Feit 1 (subsidiair): medeplegen voorbereidingshandelingen t.a.v. MDMA en/of (meth)amfetamine (met recidive als strafverzwaringsgrond);
-
Feit 2: deelname aan een criminele organisatie.
De tekst van de volledige (nader omschreven) tenlastelegging is als bijlage I aan dit vonnis gehecht.
3 De bewijsbeslissing
Inleiding
De onderhavige zaak vloeit voort uit het strafrechtelijk onderzoek ‘Antraciet’. Dit onderzoek is aangevangen nadat door het Team Criminele Inlichtingen op 4 maart 2025 informatie is verstrekt over, voor zover hier relevant, [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] . Zij zouden zich bezig houden met het vervaardigen van synthetische drugs. Naar aanleiding van deze informatie heeft de politie onderzoek gedaan via observaties, opnames van vertrouwelijke communicatie en het plaatsen van camera’s, waarbij verschillende verdachten en een bedrijfspand aan de [adres] naar voren kwamen. Op 19 juni 2025 vond in dit bedrijfspand een brand plaats. Ter plaatse kwam de Landelijke Faciliteit Ontmantelen (hierna: LFO) tot de conclusie dat hier zeer waarschijnlijk een grootschalige productielocatie van synthetische drugs in bedrijf is geweest.
Op 10 juli 2025 zijn zeven verdachten uit onderzoek Antraciet aangehouden, te weten:
-
[medeverdachte 1] (09/210196-25);
-
[medeverdachte 3] (09/210473-25);
-
[medeverdachte 4] (09/210487-25);
-
[verdachte] (09/210528-25);
-
[medeverdachte 2] (09/210578-25);
-
[medeverdachte 5] (09/210548-25);
-
[medeverdachte 6] (09/210568-25).
Het openbaar ministerie heeft de zeven verdachten gedagvaard ter verdenking dat zij in de periode van 21 maart 2025 tot en met 10 juli 2025 in vereniging betrokken waren bij de productie en handel van methamfetamine en MDMA en – met uitzondering van [medeverdachte 6] – daarbij onderdeel waren van een criminele organisatie.
Het standpunt van de officier van justitie
De officier van justitie heeft gerekwireerd tot bewezenverklaring van de ten laste gelegde feiten, met dien verstande dat ten aanzien van het onder 1 primair ten laste gelegde de pleegperiode 21 maart 2025 tot en met 19 juni 2025 bewezen dient te worden verklaard.
Op specifieke standpunten wordt hierna – voor zover van belang – nader ingegaan.
Het standpunt van de verdediging
De raadsvrouw heeft namens de verdachte integrale vrijspraak van de ten laste gelegde feiten bepleit.
Op specifieke standpunten wordt hierna – voor zover van belang – nader ingegaan.
Gebruikte bewijsmiddelen
De rechtbank heeft in bijlage II opgenomen de wettige bewijsmiddelen met de voor de bewezenverklaring redengevende feiten en omstandigheden.
Bewijsoverwegingen
Gebruik OVC-gesprekken voor bewijs en identificatie verdachten
Het dossier bevat meerdere Opnames Vertrouwelijke Communicatie (heimelijk opgenomen gesprekken, hierna OVC). Het gaat om OVC-gesprekken die in de auto van [medeverdachte 1] zijn opgenomen en waarop [medeverdachte 1] (telefonische) gesprekken voert met anderen.
In de OVC-gesprekken wordt regelmatig gesproken over “ [bijnaam 1] ”; een bijnaam die de politie toeschrijft aan de verdachte. De raadsvrouw heeft zich op het standpunt gesteld dat uit het dossier volgt dat meerdere personen kunnen worden aangeduid met de naam “ [bijnaam 1] ”.
De rechtbank stelt voorop dat de bewijswaarde van deze OVC-gesprekken steeds dient te worden bezien in samenhang met alle overige OVC-gesprekken en de andere bewijsmiddelen. Daarbij weegt de rechtbank mee dat de gespreksdeelnemers zich in die gesprekken onbespied waanden. Dat in de OVC-gesprekken voornamelijk over de verdachte wordt gesproken zonder dat hij zelf aan deze gesprekken meedeed, betekent op zichzelf niet dat deze OVC-gesprekken niet bruikbaar zijn voor het bewijs.
De rechtbank neemt voorts in aanmerking dat de verdachte, zoals volgt uit de hierna onder 3.5.2 en 3.5.3 te noemen vaststellingen, behoorde tot de groep van [medeverdachte 1] , dat hij aanwezig is geweest bij het drugslaboratorium (hierna: drugslab), en dat hij (als enige van die groep) wordt gekenmerkt door zijn geringe lengte van 1,51 meter. De rechtbank ziet in het dossier ook geen aanknopingspunten voor het oordeel dat met “ [bijnaam 1] ” een ander persoon dan de verdachte kan worden bedoeld.
De rechtbank concludeert dan ook dat als over “ [bijnaam 1] ” wordt gesproken in de
OVC-gesprekken hiermee de verdachte wordt aangeduid.
De rechtbank gaat er tevens vanuit dat als wordt gesproken over “ [bijnaam 2] ” het over [medeverdachte 5] gaat en als wordt gesproken over “ [bijnaam 3] ” of “ [bijnaam 4] ” het over [medeverdachte 3] gaat.
Ten aanzien van feit 1 primair: medeplegen van productie/handel methamfetamine en MDMA
De rechtbank stelt op grond van de bewijsmiddelen het volgende vast. Op 19 juni 2025 heeft in het westelijke deel van het bedrijfspand aan de [adres] een grote brand plaatsgevonden. Door de LFO is na bluswerkzaamheden ter plaatse onderzoek verricht, waarbij is geconcludeerd dat in de loods een drugslab in werking is geweest.
In het drugslab zijn onder andere diverse chemicaliën, twaalf Intermediate Bulk Containers (hierna: IBC’s) gevuld met in totaal 12.000 liter aan drugsafval, zes IBC’s die gebruikt werden als gaswasser, een palletkrat met 24 zakken gevuld met aluminiumshredder en diverse goederen zoals gelaatsmaskers, handschoenen en kunststofbakjes met daarin restanten van methamfetamine kristallen aangetroffen. Diverse goederen, waaronder de twaalf IBC’s, zijn bemonsterd en door het NFI positief getest op de precursor Benzylmethylketon (hierna: BMK) en methamfetamine. Gelet op de opstellingen, bestaande uit inductiekookplaten met RVS-pannen en -ketels, centrifuges, jerrycans, metalen frames met glazen scheitrechters, wijnsteenzuur en een vrieskist, die zijn aangetroffen in het gedeelte van de eerste verdieping waar de brand had gewoed, vond daar de productie plaats. In een aparte loods bevond zich een nieuwe reactieketel, gewikkeld in plastic met daarop ‘ [bedrijf 1] ’ geschreven, een papier versnipperaar met daarin resten aluminiumfolie en acht aluminiumfolie rollen geadresseerd aan het bedrijfsadres van [medeverdachte 5] . Verder werd een hydraulische pers aangetroffen die geschikt is voor het persen van blokken. De elektriciteitsinstallatie in de linker ruimte aan de achterzijde van het gebouw was op provisorische wijze afgetakt waarbij een extra aansluiting was gemaakt. De LFO concludeert dat in het drugslab vanuit de precursor BMK met behulp van “de aluminium-amalgaan methode” methamfetamine is geproduceerd. De LFO vermoedt dat daarnaast ook MDMA vanuit de precursor Piperonylmethylketon (hierna: PMK) met behulp van “de koude methode” is geproduceerd.
Gelet op het voorgaande stelt de rechtbank vast dat in het drugslab tot aan de brand op 19 juni 2025 methamfetamine is geproduceerd. En hoewel er geen PMK of MDMA in het drugslab is aangetroffen, is de rechtbank van oordeel dat er ook MDMA is geproduceerd. De rechtbank overweegt in dit verband dat het productieproces van methamfetamine en MDMA nagenoeg hetzelfde is; alleen de precursor hoeft te worden aangepast en in productielocaties van methamfetamine wordt vaak ook MDMA geproduceerd. Verder volgt uit de OVC-gesprekken dat regelmatig wordt gesproken over ‘P-poeder’ of ‘P’, een benaming voor PMK. De rechtbank leidt dit af uit de door de politie gegeven duiding van verschillende termen en begrippen die in de OVC-gesprekken worden gebruikt en die volgens de politie verband houden met de productie van synthetische drugs, waaronder MDMA. De rechtbank volgt die duiding, ook omdat die past bij de context van de gevoerde gesprekken. Op 30 mei 2025 vertelt [medeverdachte 1] dat hij een proefdraai heeft gedaan met P-poeder en op 2 juni 2025 beschrijft [medeverdachte 1] dat als je vijftig liter P, aceton en zoutzuur bij elkaar doet, er bonken uitkomen van zestig kilo. De bonken die ze er eergisteren uithaalde waren ook “echt hard”. In een gesprek op 26 juni 2025 bespreekt [medeverdachte 1] dat hij de dag voor de brand nog met P-poeder heeft gewerkt. Hij zou “50 kilo gesmolten” hebben en “40 liter (…) in de eerste fase [hebben] gedraaid” die hij de volgende dag “alvast [wilde] krissen”, “maar die morgen kwam niet meer”. Verder wordt in een notitieboekje, dat in de slaapkamer van [medeverdachte 3] is aangetroffen, het productieproces van MDMA beschreven. Gelet hierop – in onderling verband en samenhang bezien – is de rechtbank van oordeel dat er in het drugslab ook MDMA is geproduceerd.
Werkwijze en betrokkenheid van de verdachten bij het drugslab
De rechtbank leidt uit de bewijsmiddelen de volgende werkwijze en betrokkenheid van de verdachten af bij de productie van methamfetamine en MDMA in het drugslab. Door het observatieteam van de politie en op de camerabeelden van de camera’s die gericht waren op de achteringang van het bedrijfspand aan de [adres] worden in de periode van 21 maart 2025 tot en met 5 juni 2025 de verdachte, [medeverdachte 1] , [medeverdachte 3] , [medeverdachte 2] , [medeverdachte 5] en [medeverdachte 6] in wisselende samenstellingen meermaals bij het bedrijfspand gezien. Het bedrijfspand werd gehuurd door [medeverdachte 5] .
Uit de bewijsmiddelen komt een patroon naar voren waarbij de verdachte, [medeverdachte 1] , [medeverdachte 3] en [medeverdachte 2] met de auto afreisden naar carpoolplaatsen of een tankstation in Wijdewormer en Purmerend, waarna ze overstapten in een andere auto en naar het drugslab werden gereden. Daarbij haalde de verdachte regelmatig [medeverdachte 3] op in Utrecht om daarna samen naar een carpoolplaats te rijden. De telefoons van de verdachten werden bij het overstappen naar een andere auto uitgeschakeld en/of achtergelaten. De rechtbank leidt hieruit af dat de verdachten wilden verhullen dat ze naar het drugslab gingen en wilden voorkomen dat hun voertuigen daar werden gezien. Aangekomen bij het drugslab deed [medeverdachte 5] of [medeverdachte 6] regelmatig met een sleutel de deur voor hen open, waarna de verdachten meerdere uren binnen waren en daarna weer (samen) het bedrijfspand verlieten en naar de carpoolplaatsen of het tankstation werden teruggebracht. De verdachten werden onder andere door [medeverdachte 5] en [medeverdachte 6] opgehaald en weggebracht in bestelbusjes waar “ [bedrijf 1] ” – het bedrijf van [medeverdachte 5] – op stond of door de Mini Cooper (voorzien van kentekennummer [kenteken 1] ) van [medeverdachte 5] en de Audi Q5 (voorzien van kentekennummer [kenteken 2] ) van [medeverdachte 6] .
In het drugslab zijn gasmaskers aangetroffen waarop DNA-sporen zijn aangetroffen die matchen met het DNA-profiel van [medeverdachte 3] . Daarnaast zijn in een vuilniszak handschoenen en kartonnen bekers aangetroffen met daarop DNA-sporen die matchen met de DNA-profielen van de verdachte, [medeverdachte 1] en [medeverdachte 3] . Gelet op de door het NFI berekende bewijskracht komt de rechtbank tot de conclusie dat het aangetroffen DNA het DNA van de verdachte, [medeverdachte 3] en [medeverdachte 1] betreft en wijst op activiteit van hen in het drugslab. Ook zijn in de slaapkamer van [medeverdachte 3] en in de Audi A5 waar de verdachte in reed en die op naam van [medeverdachte 4] stond, notitieboekjes aangetroffen waarin de productieprocessen van MDMA en methamfetamine werden beschreven.
De productie van methamfetamine en MDMA in het drugslab is mede gefinancierd via een lening van [medeverdachte 4] aan [medeverdachte 5] . Uit de bankgegevens van [bedrijf 2] , het bedrijf van [medeverdachte 4] , volgt dat in de periode van april t/m juni 2025 een bedrag van in totaal € 102.667,44 is overgemaakt aan ‘ [bedrijf 1] ’, het bedrijf van [medeverdachte 5] , onder meer voor het betalen van de energierekening. Uit een getapt telefoongesprek tussen de verdachte en [medeverdachte 4] van 21 juni 2025, twee dagen na de brand, volgt dat [medeverdachte 4] zegt dat hij klaar is met alle uitgaven zonder dat hij er inkomsten voor terugkrijgt en dat de uitgaven inmiddels al boven de drie ton zitten. Uit de OVC-gesprekken die zijn opgenomen in de auto van [medeverdachte 1] volgt dat de lening [medeverdachte 4] een alibi moest verschaffen en was bedoeld voor de financiering van het drugslab. In een gesprek op 12 juni 2025 zegt [medeverdachte 1] dat [medeverdachte 4] “in principe (…) alles heeft gefinancierd” en in een gesprek op 24 juni 2025 zegt [medeverdachte 1] : “Ik ben al bij [medeverdachte 4] geweest, maar [medeverdachte 4] heeft ook een goed alibi. [medeverdachte 4] werkt met dat (…) coating bedrijf (…) dus er is wel een legitieme dingens zeg maar.”
Productie methamfetamine en MDMA
Uit de OVC-gesprekken volgt ook dat verschillende verdachten met elkaar spreken over de productie van methamfetamine en MDMA. In de gesprekken gaat het onder andere over “krissen”, “smelten” en “afdraaien”; termen die passen bij die productie. [medeverdachte 1] is de kok die het meest weet over het productieproces en ook instructies geeft aan de anderen. Zo volgt uit een getapt telefoongesprek van 29 mei 2025 dat [medeverdachte 1] tegen de verdachte zegt: “die van morgen moet je even 1 nacht openzetten voor de zekerheid”. Uit een OVC-gesprek een dag later, 30 mei 2025, volgt dat de pegels stonken naar B, omdat ze niet open hebben gestaan voor de lucht. [medeverdachte 1] heeft ze opnieuw opgekookt en gekristalliseerd. De rechtbank leidt hieruit af dat de verdachte betrokken was bij het productieproces; [medeverdachte 1] gaf hem de opdracht om de pegels te laten luchten, maar deze opdracht is door de verdachte niet goed uitgevoerd. Op 10 juni 2025 spreken [medeverdachte 1] en [medeverdachte 3] ook over de productiemethode waarbij [medeverdachte 1] zegt dat hij [medeverdachte 3] wil laten aanbaggeren om te kijken of het hem lukt. Ook volgt uit een OVC-gesprek van 12 juni 2025 dat er is gediscussieerd over het productieproces. [medeverdachte 1] zegt dat het leek alsof er andere olie in zat, waarop [medeverdachte 2] hem zou hebben gezegd dat die olie niet werkte en ze daarom alles in de IBC’s of in wc’s hebben gegooid.
In de OVC-gesprekken komt ook naar voren dat de in het drugslab aangetroffen hydraulische pers gebruikt zou worden voor het persen van blokken M, waarbij [medeverdachte 1] zegt dat dit goed gaat verkopen omdat niemand anders dit doet. Het gaat ook over het drukken van een logo in de blokken, waarop [medeverdachte 5] zegt dat dit het logo “ [bedrijf 1] ” kan zijn. De pers is, zo volgt uit de OVC-gesprekken, gebouwd door [medeverdachte 4] .
De rechtbank komt op basis hiervan tot het oordeel dat de verdachte betrokken was bij de productie van methamfetamine en MDMA in het drugslab.
Handel methamfetamine en MDMA
De rechtbank is ook van oordeel dat werd gehandeld in methamfetamine en MDMA. Uit de OVC-gesprekken volgt dat wordt gesproken over klanten, prijzen, “stukkies”, “blokken” en “pegels” die klaar staan en het verkopen van “bakken”. Dat zijn termen die gelet op de context van de gesprekken wijzen op de verkoop van methamfetamine en/of MDMA.
De rechtbank wijst daarbij op een OVC-gesprek van 2 juni 2025 waar [medeverdachte 1] onder andere met [medeverdachte 5] spreekt over pegels die dadelijk overal meegaan, waarbij [medeverdachte 1] vraagt of [medeverdachte 5] afkeur heeft gekregen op de monsters die zijn weggegeven. [medeverdachte 5] antwoordt hierop dat ze er nog weinig reactie op hebben gekregen. Ook zegt [medeverdachte 1] dat er een afspraak is met “die Iranees” dat als zij van hem P-poeder afnemen om mee af te draaien dat hij dan weer pegels van hen koopt. De verdachte en [medeverdachte 3] zijn ook betrokken bij de verkoop, zo volgt uit een OVC-gesprek van 4 juni 2025 waar [medeverdachte 1] een telefoongesprek heeft met [medeverdachte 3] , waarbij [medeverdachte 3] zegt dat hij contact heeft met iemand die een sample wil op komen halen. Morgen staat een afspraak “voor die bakjes”, waarbij [medeverdachte 1] zegt dat hij er dertig heeft gepakt voor [medeverdachte 3] . Daarbij geeft [medeverdachte 3] ook door dat iemand heeft gevraagd hoeveel ze nog op voorraad hebben. Er is een plan van aanpak voor het verkopen van de dertig bakjes waar de verdachte en [medeverdachte 5] bij betrokken zijn. [medeverdachte 5] zal met vijftien bakjes ergens wachten, zodat als er iets gebeurt, ze de bakjes niet in één keer kwijt zijn.
Ook volgt uit een OVC-gesprek van 12 juni 2025 dat [medeverdachte 1] om zes uur een klant heeft voor “stukkies” en dat [medeverdachte 4] dan ook gelijk zijn geld heeft. [medeverdachte 1] heeft het diezelfde dag in een gesprek met [medeverdachte 4] over ongewone “M” die niemand heeft, waarbij [medeverdachte 4] zegt dat ze hiermee de markt gaan veroveren. De handel volgt ook uit een OVC-gesprek van 30 mei 2025 tussen [medeverdachte 1] en een onbekende man, waarin wordt gezegd dat [medeverdachte 5] pegels had meegegeven aan de verdachte die “stonken naar de B”. De klant was er niet blij mee.
Dat de verdovende middelen daadwerkelijk zijn verstrekt en afgeleverd volgt ook uit het feit dat op 27 mei 2025 in de auto van [medeverdachte 1] diverse sporen van methamfetamine zijn aangetroffen.
Medeplegen
De rechtbank stelt voorop dat de betrokkenheid bij een strafbaar feit als medeplegen kan worden bewezenverklaard wanneer vast is komen te staan dat bij het begaan daarvan sprake is geweest van een voldoende nauwe en bewuste samenwerking. Ook wanneer het ten laste gelegde medeplegen in de kern niet bestaat uit een gezamenlijke uitvoering tijdens het begaan van het strafbare feit, maar uit gedragingen die doorgaans met medeplichtigheid in verband worden gebracht (zoals het verstrekken van inlichtingen, op de uitkijk staan, helpen bij de vlucht), kan sprake zijn van de voor medeplegen vereiste nauwe en bewuste samenwerking. De materiële en/of intellectuele bijdrage van de verdachte aan het strafbare feit zal dan van voldoende gewicht moeten zijn. Bij de beoordeling of daaraan is voldaan, kan rekening worden gehouden met onder meer de intensiteit van de samenwerking, de onderlinge taakverdeling, de rol in de voorbereiding, de uitvoering of de afhandeling van het delict en het belang van de rol van de verdachte, diens aanwezigheid op belangrijke momenten en het zich niet terugtrekken op een daartoe geëigend tijdstip.
Uit de hierboven beschreven werkwijze blijkt van een nauwe en bewuste samenwerking tussen de verdachte en de medeverdachten [medeverdachte 1] , [medeverdachte 3] , [medeverdachte 4] , [medeverdachte 5] en [medeverdachte 2] bij de productie en handel van methamfetamine en MDMA. De gezamenlijke aanwezigheid in het drugslab laat zien dat de verdachten ook feitelijk samen opereerden. Daarnaast waren de verdachten voortdurend in contact met elkaar over het productieproces, de financiering van het drugslab, de verkoop van de verdovende middelen en het beschikbaar stellen van het bedrijfspand aan de [adres] . Gelet hierop strekt het opzet op en de betrokkenheid van de verdachten bij de verweten productie en handel in methamfetamine en MDMA zich dan ook dusdanig uit dat zij allen verantwoordelijk kunnen worden gehouden voor het geheel aan handelingen, ook als niet de verdachte, maar de medeverdachte(n) een bepaalde verweten handeling heeft verricht. Zij hebben in samenwerking met elkaar essentiële werkzaamheden verricht ten behoeve van de productie en handel in methamfetamine en MDMA en vormden elk een onmisbare schakel in de (productie en handels)keten.
Pleegperiode
De rechtbank is – anders dan de raadsvrouw heeft betoogd – van oordeel dat de pleegperiode waarin de verdachte zich bezighield met het medeplegen van de productie en handel van methamfetamine en MDMA loopt tot en met 19 juni 2025, de datum van de brand in het drugslab. Uit de verschillende OVC-gesprekken volgt dat veelvuldig wordt gesproken over de verdachte in de periode na 16 mei 2025, de dag waarop hij voor het laatst door de politie bij het drugslab is gezien. Zo volgt uit een getapt telefoongesprek van 29 mei 2025 en een OVC-gesprek van 30 mei 2025 dat [medeverdachte 1] de verdachte de instructie heeft gegeven om een bak pegels een nacht open te laten staan.
Hoewel er aanwijzingen zijn dat de verdachte na de brand in het drugslab op 19 juni 2025 betrokken bleef bij de productie en handel van methamfetamine en MDMA, is dit onvoldoende komen vast te staan. De rechtbank is van oordeel dat de verdachte daarom dient te worden vrijgesproken van de pleegperiode na 19 juni 2025.
Verklaring van de verdachte op de terechtzitting
De op de terechtzitting op 16 oktober 2026 door de verdachte afgelegde verklaring dat hij alleen in het bedrijfspand op de [adres] aanwezig was om te klussen en niets heeft gezien of gemerkt van het drugslab, schuift de rechtbank als niet aannemelijk terzijde. Deze verklaring verhoudt zich niet tot de hiervoor genoemde bewijsmiddelen, waaronder de OVC-gesprekken waaruit volgt dat de verdachte zich bezig hield met de productie van en handel in drugs. De verdachte heeft de verklaring bovendien op geen enkele manier aannemelijk gemaakt; zo heeft de verdachte niet kunnen verklaren wie de opdrachtgever van het klussen was en wat er was afgesproken over de werkwijze en betaling. Evenmin heeft de verdachte een verklaring kunnen geven over waarom hij niet direct naar de [adres] ging om daar te klussen, maar werd opgehaald en weggebracht naar carpoolplaatsen in de omgeving en van wie de instructie om zo te handelen afkomstig was.
Conclusie
De rechtbank komt tot een bewezenverklaring van het onder 1 ten laste gelegde, te weten het medeplegen van de productie en handel van methamfetamine en MDMA in de periode van 21 maart 2025 tot en met 19 juni 2025.
Ten aanzien van feit 2: criminele organisatie
De verdachte wordt onder feit 2 verweten dat hij met (in ieder geval) [medeverdachte 1] , [medeverdachte 3] , [medeverdachte 4] , [medeverdachte 2] en [medeverdachte 5] , heeft deelgenomen aan een criminele organisatie die tot oogmerk heeft het plegen van drugsmisdrijven, meer specifiek het bereiden, bewerken, verwerken, vervaardigen of aanwezig hebben van synthetische drugs.
De rechtbank overweegt hierover het volgende.
Artikel 11b Opiumwet (hierna: Opw), deelneming aan een criminele organisatie met als doel het plegen van Opiumwetdelicten, is een (gekwalificeerde) logische specialis van de in artikel 140 van het Wetboek van Strafrecht (hierna: Sr) genoemde criminele organisatie. Onder een organisatie als bedoeld in dit artikel moet worden verstaan een samenwerkingsverband, met een zekere duurzaamheid en structuur, tussen de verdachte en ten minste één andere persoon. Een organisatie wordt pas een criminele organisatie als vast komt te staan dat de organisatie het oogmerk heeft op het plegen van een misdrijf of misdrijven, in dit geval het plegen van een of meer Opiumwetdelicten. Het moet daarbij in dit geval dus gaan om de (voorbereiding van) handel, productie of in- en uitvoer van Opiumwetmiddelen. Daarvoor is van belang dat gekeken wordt naar de misdrijven die in het kader van de organisatie zijn gepleegd en aan het duurzame of gestructureerde karakter van de samenwerking, te weten de planmatigheid of stelselmatigheid van de activiteiten van de deelnemers gericht op het doel van de organisatie. Tot slot moet worden vastgesteld of het handelen van de verdachte kan worden aangemerkt als deelneming aan de organisatie. Bij de beoordeling van die vraag gaat het er om of kan worden vastgesteld of de verdachte – in zijn algemeenheid – wist dat de organisatie het oogmerk had op het plegen van misdrijven (waarbij voorwaardelijk opzet niet voldoende is) en of de verdachte een aandeel heeft gehad dan wel ondersteunende handelingen heeft verricht, gericht op verwezenlijking van het oogmerk van de organisatie. Bij deze beoordeling speelt een belangrijke, maar niet beslissende rol of een verdachte wordt veroordeeld voor één van de afzonderlijke tenlastegelegde andere feiten in het kader van de criminele organisatie.
De rechtbank beoordeelt aan de hand van dit juridisch kader of het ten laste gelegde feit kan worden bewezen en dient hierbij als eerst de vraag te beantwoorden of sprake is geweest van een samenwerkingsverband.
Hiervoor heeft de rechtbank ten aanzien van de verdachte bewezenverklaard de voltooide productie van en handel in synthetische drugs (methamfetamine en MDMA). Uit de bewijsmiddelen volgt dat gedurende de tenlastegelegde periode alle verdachten, met uitzondering van [medeverdachte 4] , meerdere keren en in wisselende samenstellingen op zowel de camerabeelden bij de ingang van het drugslab als op diverse observaties bij het drugslab worden gezien. Ook uit de telefoongegevens van de verdachten volgt dat zij in de tenlastegelegde periode regelmatig contact met elkaar onderhielden. Uit de
OVC-gesprekken leidt de rechtbank verder af dat er door een aantal van de verdachten aan de lopende band wordt gesproken over de productie van en handel in synthetische drugs, waarbij alle verdachten tot de groep behoorden en eenieder binnen de groep zijn eigen rol en expertise had. Zo wordt in de OVC-gesprekken letterlijk gesproken over ‘de groep’ en ‘we doen het samen’. Ook spreken de verdachten over dat zij ‘de markt gaan veroveren’. Er was naar het oordeel van de rechtbank dan ook sprake van een samenwerkingsverband tussen de verdachten.
Dat het samenwerkingsverband ook een bepaalde structuur had, leidt de rechtbank onder meer af uit het feit dat op de camerabeelden en in de uitwerking van de observaties te zien is dat de verdachten (in wisselende samenstellingen) steeds gezamenlijk en op een bepaalde manier bij de loods aankomen, naar binnen gaan, hier diverse uren verblijven en vervolgens met elkaar (aan het einde van de dag) de loods weer verlaten. Uit de reisbewegingen van de verdachte en [medeverdachte 3] volgt dat de verdachte regelmatig vanaf zijn verblijfsadres richting Utrecht rijdt, daar [medeverdachte 3] ophaalt en vervolgens samen met hem richting een carpoolplaats in Purmerend en/of Wijdewormer rijdt. Hier stappen de verdachten over in andere voertuigen, schakelen ze hun telefoons uit en worden ze naar de loods gebracht, vermoedelijk om te voorkomen dat hun eigen voertuigen en telefoons aan de loods kunnen worden gelinkt. De loods wordt hierbij steeds geopend en afgesloten door Dani en/of [medeverdachte 6] . Deze werkwijze en manier van verplaatsen vergt op voorhand onderlinge afstemming met de betrokken personen. Gelet hierop stelt de rechtbank vast dat er door de verdachten gezamenlijk, planmatig en volgens een vast patroon is gehandeld.
Dat er ook sprake was van een duurzaam samenwerkingsverband volgt naar het oordeel van de rechtbank uit de periode van ruim twee maanden waarin de verdachten hebben samengewerkt, de intensiteit waarin er onderling contact was, de frequentie waarmee de verdachten bij de loods kwamen en de uit de OVC-gesprekken af te leiden schaal van de activiteiten waarmee zij zich bezig hielden.
Gelet op het voorgaande is de rechtbank dan ook van oordeel dat sprake is geweest van een duurzaam en gestructureerd samenwerkingsverband.
Dat deze organisatie bovendien het plegen van Opiumwetmisdrijven tot oogmerk had, volgt onder meer uit het onder 1 primair bewezenverklaarde. Het contact tussen de verdachten was gericht op de productie van verdovende middelen. Er werd veel en vaak gesproken over synthetische drugs, precursoren, grondstoffen, het kookproces en de kwaliteit. Ook werden er gesprekken gevoerd over de handel in deze synthetische drugs. Zo werden testers uitgedeeld en werd gesproken over hoeveelheden, prijzen, kwaliteit en eventuele opbrengsten.
De rechtbank is dan ook van oordeel dat zonder enige twijfel kan worden vastgesteld dat de organisatie het plegen van strafbare feiten – te weten het produceren van methamfetamine en/of MDMA en de verkoop daarvan – tot oogmerk heeft gehad.
De rechtbank is voorts van oordeel dat de verdachte samen met [medeverdachte 1] , [medeverdachte 3] , [medeverdachte 4] en [medeverdachte 2] heeft deelgenomen aan de criminele organisatie.
Op basis van hetgeen reeds onder feit 1 primair is overwogen stelt de rechtbank vast dat de verdachte betrokken is geweest bij de productie van synthetische drugs in het drugslab aan de [adres] . Dat het gedrag van de verdachte en de kwaliteit van zijn werkzaamheden niet goed werden ontvangen door [medeverdachte 1] doet hier naar het oordeel van de rechtbank niet aan af. De rechtbank acht dit gegeven juist tekenend voor de positie die de verdachte had, te weten onderaan de hiërarchische ladder. Naast de productie heeft de verdachte ook een aanzienlijke bijdrage geleverd aan de logistiek van de organisatie. Uit de reisbewegingen van de verdachte volgt dat hij zeer regelmatig medeverdachte [medeverdachte 3] in de ochtend ophaalt, naar de P+R rijdt, vervolgens naar het drugslab gaat en aan het einde van de dag [medeverdachte 3] weer thuisbrengt. Uit het OVC-gesprek van
4 juni 2025 blijkt dat de verdachte van [medeverdachte 3] instructies krijgt om hem met de auto op te halen zodat zij vervolgens met zijn tweeën ‘30 stuks’ kunnen ophalen. Dat de verdachte ook andere hand- en spandiensten verrichte in het kader van de organisatie volgt naar het oordeel van de rechtbank onder meer uit het OVC-gesprek van 9 juni 2025, waaruit valt af te leiden dat de verdachte zich zou hebben bemoeid met het regelen van het transport.
Gelet op het voorgaande is de rechtbank van oordeel dat de verdachte weliswaar een kleinere rol had binnen de organisatie, maar dat deze uitvoerende rol wel van voldoende gewicht geweest is om te kunnen spreken van een wezenlijke bijdrage aan het samenwerkingsverband, waarmee het verweer dat de bijdrage van de verdachte zich enkel zou beperken tot het medeplegen ten aanzien van feit 1 wordt verworpen.
Pleegperiode
Ten aanzien van de tenlastegelegde periode is de rechtbank van oordeel dat het dossier geen aanknopingspunten biedt voor betrokkenheid van de verdachte bij de criminele organisatie ná de brand aan de [adres] op 19 juni 2025.
Conclusie
Gelet op het voorgaande acht de rechtbank het onder feit 2 tenlastegelegde dan ook wettig en overtuigend bewezen tot en met 19 juni 2025, en zal de rechtbank de verdachte partieel vrijspreken van de tenlastegelegde periode na 19 juni 2025.
De bewezenverklaring
De rechtbank is met betrekking tot de onder 1 primair en 2 ten laste gelegde feiten van oordeel dat deze feiten wettig en overtuigend zijn bewezen. De rechtbank verklaart ten laste van de verdachte bewezen dat:
1.
hij, in de periode van 21 maart 2025 tot en met 19 juni 2025 te Middenbeemster en/of Den Haag en/of Honselersdijk en/of Woerden, althans in Nederland, meermalen, (telkens) tezamen en in vereniging met anderen, opzettelijk heeft bereid, bewerkt, verwerkt, verkocht, afgeleverd, verstrekt en heeft vervaardigd, hoeveelheden van een materiaal bevattende MDMA en/of methamfetamine, (telkens) middelen als bedoeld in de bij de Opiumwet behorende lijst I, zulks terwijl tijdens het plegen van voornoemd misdrijf nog geen termijn van vijf jaren is verlopen sedert een veroordeling van de verdachte tot een gevangenisstraf wegens een daaraan soortgelijk misdrijf in kracht van gewijsde is gegaan, welke termijn is verlengd met de tijd waarin de verdachte rechtens zijn vrijheid ontnomen is geweest;
2.
hij, in de periode van 21 maart 2025 tot en met 19 juni 2025 te Middenbeemster en/of Den Haag en/of Honselersdijk en/of Woerden, althans in Nederland, heeft deelgenomen aan een organisatie, bestaande uit hem, verdachte, en medeverdachten in onderzoek Antraciet, waaronder [medeverdachte 1] , [medeverdachte 3] , [medeverdachte 2] en [medeverdachte 4] , welke organisatie tot oogmerk had het plegen van misdrijven, namelijk: het plegen van misdrijven als bedoeld in artikel 10, derde en vierde lid, namelijk opzettelijk handelen in strijd met artikel 2 aanhef en onder B en D, te weten het opzettelijk bereiden, bewerken en verwerken van grote hoeveelheden MDMA en/of methamfetamine, zijnde MDMA en/of methamfetamine, middelen als bedoeld in de bij de Opiumwet behorende lijst I.
Voor zover in de tenlastelegging type- en taalfouten voorkomen, zijn deze in de bewezenverklaring verbeterd en gecursiveerd weergegeven, zonder dat de verdachte daardoor in de verdediging is geschaad.
4 De strafbaarheid van het bewezen verklaarde
Het bewezen verklaarde is volgens de wet strafbaar, omdat er geen feiten of omstandigheden aannemelijk zijn geworden die de strafbaarheid van de feiten uitsluiten.
5 De strafbaarheid van de verdachte
De verdachte is eveneens strafbaar, omdat er geen feiten of omstandigheden aannemelijk zijn geworden die zijn strafbaarheid uitsluiten.
6 De strafoplegging
De vordering van de officier van justitie
De officier van justitie heeft gevorderd dat de verdachte wordt veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van zeven jaren, met aftrek van de tijd in voorarrest doorgebracht, en een geldboete van € 40.000,-.
Het standpunt van de verdediging
De verdediging heeft zich op het standpunt gesteld dat – indien de rechtbank komt tot een bewezenverklaring – de rechtbank aansluiting dient te zoeken bij straffen die in vergelijkbare zaken zijn opgelegd, te weten een (deels voorwaardelijke) gevangenisstraf tussen de 15 en 42 maanden. Een eventuele geldboete dient geheel voorwaardelijk te worden opgelegd.
Het oordeel van de rechtbank
Na te melden straf is in overeenstemming met de ernst van de gepleegde feiten, de omstandigheden waaronder deze zijn begaan en gegrond op de persoon en de persoonlijke omstandigheden van de verdachte, zoals daarvan tijdens het onderzoek op de terechtzitting is gebleken. De rechtbank neemt hierbij in het bijzonder het volgende in aanmerking.
Ernst van de feiten
De verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan het medeplegen van handel in en productie van synthetische drugs en deelnemen aan een criminele organisatie met als oogmerk het plegen van Opiumwetdelicten.
Het strafrechtelijke onderzoek Antraciet laat in volle omvang zien wat de effecten zijn van het in georganiseerd verband in een drugslab produceren van en handel in synthetische drugs. Het is algemeen bekend dat het produceren van drugs gepaard gaat met gevaarlijke en giftige stoffen die door middel van een kleine fout in het productieproces of andere aanverwante omstandigheden kunnen leiden tot zowel aanzienlijke economische schade als schade voor de volksgezondheid. In deze zaak heeft dit gevaar zich ook daadwerkelijk verwezenlijkt.
Het drugslab waar de verdachte samen met de medeverdachten werkzaamheden verrichtte is op 19 juni 2025 afgebrand, met alle gevolgen van dien. Door de chemische stoffen die aanwezig waren in de loods zijn op grote schaal schadelijke stoffen en gassen vrijgekomen waardoor onder meer scholen gesloten moesten blijven en omliggende bedrijven de dag na de brand niet hebben kunnen opstarten.
Ook de ondermijnende effecten van de criminele organisatie waar de verdachte aan heeft deelgenomen, hebben grote effecten op de samenleving. De ervaring leert dat deze vorm van georganiseerde criminaliteit, en meer in het bijzonder wanneer de gedragingen gericht zijn op het plegen van Opiumwetdelicten, gepaard gaan met geweld en dat het bezit en gebruik van (vuur)wapens daarbij niet wordt geschuwd. Zo ook in deze zaak. Na de brand, als er moet worden “afgerekend” voor het verlies van de productielocatie en de daarin opgeslagen precursoren, wordt het grimmig. De huurder van de loods waarin het drugslab zat, is door derden ontvoerd en onder druk gezet. De verdachte was zich terdege bewust van de risico’s vanuit de criminele hoek.
De verdachte heeft met zijn rol bij de productie in het drugslab, het handelen in de synthetische drugs en als deelnemer van een criminele organisatie het algehele gevoel van veiligheid in de samenleving geschaad. Ondanks dat de bevindingen in het dossier schreeuwen om een verklaring, is de verdachte pas op de terechtzitting met een summiere verklaring gekomen waarbij hij op geen enkele wijze verantwoordelijkheid heeft genomen voor de zijn daden. De rechtbank kan niet anders dan concluderen dat zijn handelen slechts zag op zijn eigen financiële gewin.
Strafblad
De rechtbank heeft kennisgenomen van het strafblad van de verdachte van 23 september 2025. Hieruit volgt dat de verdachte eerder (23 juli 2020) onherroepelijk is veroordeeld tot een gevangenisstraf voor soortgelijk feiten, te weten opiumwetmisdrijven. De verdachte heeft zich dus binnen vijf jaar na het onherroepelijk worden van voormelde veroordeling wederom schuldig gemaakt aan soortgelijke strafbare feiten. De rechtbank zal deze omstandigheid met inachtneming van artikel 43a Sr ten nadele van de verdachte meewegen in de straftoemeting.
Straf
Alles afwegende is de rechtbank van oordeel dat niet kan worden volstaan met een andere straf dan een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van aanzienlijke duur. De rechtbank heeft bij het bepalen van de duur van de gevangenisstraf aansluiting gezocht bij de landelijke oriëntatiepunten voor straftoemeting en de volgende feiten en omstandigheden.
De rechtbank houdt in strafverzwarende zin rekening met de duur van de bewezenverklaarde periode en de intensieve aard van de door de verdachte en zijn medeverdachten gepleegde strafbare gedragingen. Gelet op de bewezenverklaarde recidivegrond is de verdachte kennelijk hardleers waardoor de rechtbank ook deze factor strafverzwarend meeweegt. De rechtbank is verder niet gebleken van (persoonlijke) omstandigheden die in het voordeel van de verdachte dienen te worden meegewogen.
Gelet op het voorgaande acht de rechtbank een gevangenisstraf van de duur van vijf jaren, met aftrek van het voorarrest, passend en geboden. Nu de rechtbank een kortere pleegperiode bewezen acht en mede gelet op de straffen die in soortgelijke zaken worden opgelegd, komt de rechtbank tot een lagere straf dan door de officier van justitie is geëist.
De rechtbank ziet anders dan de officier van justitie geen aanknopingspunten op basis waarvan kan worden vastgesteld dat de verdachte met zijn handelen op grote schaal geld heeft verdiend. De rechtbank is dan ook van oordeel dat, gelet op het voorgaande, de langdurige gevangenisstaf die aan de verdachte is opgelegd en het gebrek aan inkomen en daarmee enige vorm van draagkracht, het opleggen van een geldboete naast een gevangenisstraf niet van enige toegevoegde waarde is.
Tenuitvoerlegging van de op te leggen gevangenisstraf zal volledig plaatsvinden binnen de penitentiaire inrichting, tot het moment dat aan de verdachte voorwaardelijke invrijheidstelling wordt verleend als bedoeld in artikel 6:2:10 van het Wetboek van Strafvordering.
Maatregel kostenverhaal
De officier van justitie heeft ten aanzien van de kosten die door de politie zijn gemaakt in verband met de vernietiging van de gevaarlijke voorwerpen in het drugslab aan de [adres] de maatregel kostenverhaal op grond van artikel 13d Opw gevorderd. Van de totale gevorderde kosten van € 158.658,62 dient volgens de officier van justitie – gelet op hun rol bij het drugslab – 20% van die kosten, te weten € 31.731,73, voor rekening van [medeverdachte 1] , [medeverdachte 3] en [medeverdachte 4] te komen en 10% van die kosten, te weten € 15.865,86, voor rekening van de verdachte, [medeverdachte 2] , [medeverdachte 5] en [medeverdachte 6] te komen.
Namens de verdachte is ten aanzien van die vordering verweer gevoerd. De raadsvrouw heeft – kort gezegd – aangevoerd dat diverse kostenposten onvoldoende zijn onderbouwd en dat gelet op de (beperkte) rol van de verdachte bij het drugslab zijn aandeel in de gevorderde kosten zou moeten worden gematigd.
De rechtbank overweegt hierover het volgende.
Op 1 juli 2022 is artikel 13d Opw in werking getreden en van toepassing op strafbare feiten die na de inwerkingtredingsdatum zijn gepleegd. Deze bepaling ziet op de ‘maatregel kostenverhaal’ en maakt het mogelijk dat de kosten die ten laste van de Staat komen in verband met de vernietiging van voorwerpen, die ernstig gevaar opleveren voor de leefomgeving of voor de volksgezondheid, worden verhaald op degene die wordt veroordeeld ter zake van een strafbaar feit dat in verband staat met die voorwerpen. Onder die kosten vallen de kosten van de vernietiging zelf en kosten die met de vernietiging samenhangen, zoals de kosten van het verzamelen, het vervoer of de opslag voorafgaand aan de vernietiging. Ook de personeelskosten die voor de vernietiging noodzakelijkerwijs moeten worden gemaakt vallen hieronder.
De rechtbank stelt vast dat aan de vereisten voor oplegging van de maatregel is voldaan. De rechtbank heeft – onder meer en voor zover hier relevant – bewezenverklaard dat de verdachte samen met anderen drugs heeft geproduceerd. Bij de stukken bevindt zich een “Rapport maatregel kostenverhaal” van 14 november 2025 (p. 2186 e.v. van het dossier) en daaruit volgt dat door het bedrijf DIRMAR SEON BV in opdracht van de politie werkzaamheden zijn uitgevoerd in het kader van de ontmanteling van dat drugslab. De kosten van die werkzaamheden bedroegen in totaal € 158.658,62 en zagen onder meer op de afvoer van chemicaliën, restafval en hardware ter vernietiging en op personeelskosten. De politie heeft de factuur van DIRMAR SEON BV voldaan (zie p. 2194 en 2195 van het dossier). Uit onderzoek van de LFO volgt dat in het drugslab een aanzienlijke hoeveelheid brandbare stoffen, chemicaliën en hardware (bijvoorbeeld IBC’s) aanwezig waren (zie p. 551 e.v. van het dossier). Verder volgt uit het informatieblad van de LFO (p. 2196 e.v. van het dossier) dat – kort samengevat – een dergelijke productieplaats van (synthetische) drugs een ernstig gevaar vormt voor de leefomgeving en voor de gezondheid van de bewoners van woningen, personeel van aangrenzende bedrijven en bezoekers. Met de brand in het drugslab op 19 juni 2025 en de gevolgen daarvan voor de omgeving, heeft dat gevaar zich in dit geval ook verwezenlijkt. De rechtbank acht het vanzelfsprekend dat het opruimen van een dergelijke productieplaats, gelet op het gevaar voor de volksgezondheid, snel én zorgvuldig moet gebeuren. Dat dit gepaard gaat met enige (extra) kosten is evenzo vanzelfsprekend.
Gelet op wat hiervoor is overwogen komen de aard en de hoogte van de gevorderde kosten de rechtbank aannemelijk voor. Naar het oordeel van de rechtbank zijn die kosten ook voldoende onderbouwd. Hetgeen hierover namens de verdachte is aangevoerd maakt dat niet anders. De rechtbank volgt de verdachte daarom niet in de stelling dat de onderbouwing van verschillende posten op de factuur van DIRMAR SEON BV onvoldoende is. Op de factuur is aangegeven welke goederen in welke hoeveelheden zijn gebruikt voor de ontmanteling van het drugslab en hoeveel personeel en transportvoertuigen daarvoor nodig waren. De factuur is hiermee naar het oordeel van de rechtbank voldoende onderbouwd. De rechtbank ziet geen aanknopingspunten voor het oordeel dat bepaalde opgevoerde kosten niet noodzakelijk waren.
Ook zal de rechtbank de verdeling van de kosten tussen de verdachte en de medeverdachten zoals door de officier van justitie is voorgesteld volgen, nu het dossier over de rol van de verdachte bij het drugslab hiervoor voldoende steun biedt.
De rechtbank legt daarom de maatregel kostenverhaal ter hoogte van € 15.865,86 aan de verdachte op. Als dit bedrag niet wordt betaald, kunnen gelet op artikel 13d lid 3 van de Opiumwet in samenhang met artikel 36e van het Wetboek van Strafrecht 158 dagen gijzeling worden toegepast zonder dat de betalingsverplichting vervalt.
7 De inbeslaggenomen voorwerpen
De vordering van de officier van justitie
De officier van justitie heeft gevorderd dat op de lijst van inbeslaggenomen voorwerpen de Samsung Galaxy Fold Z (goednummer 863376), de Audi met kentekennummer [kenteken 3] (goednummer 863386), de autosleutel van de Audi (goednummer 863381) en een rood boekje (goednummer 863387) zullen worden verbeurdverklaard, en dat de diverse facturen (tevens goednummer 863387) zullen worden teruggegeven aan de verdachte.
Het standpunt van de verdediging
De verdediging heeft zich op het standpunt gesteld dat – met uitzondering van het rode boekje – alle op de beslaglijst genoemde voorwerpen aan de verdachte dienen te worden teruggegeven, dan wel dat de teruggave aan de rechthebbende dient te worden gelast.
Het oordeel van de rechtbank
Ten aanzien van de inbeslaggenomen facturen verzet het belang van strafvordering zich niet langer tegen teruggave, waardoor de rechtbank de teruggave van de facturen aan de rechthebbende zal gelasten.
De rechtbank zal de op de beslaglijst genoemde Samsung Galaxy Fold Z (goednummer 863376) verbeurdverklaren, aangezien dit voorwerp aan de verdachte toebehoort en met behulp van dit voorwerp de bewezenverklaarde feiten zijn begaan. De Samsung is door de politie uitgelezen en uit deze gegevens is gebleken dat op deze telefoon een afbeelding staat van een chatgesprek dat gaat over synthetische drugs en afbeeldingen zijn aangetroffen waarop goederen staan die gebruikt kunnen worden bij de productie van synthetische drugs. De verdachte onderhield door middel van deze telefoon zijn contacten binnen de criminele organisatie en het drugsmilieu.
De rechtbank zal de op de beslaglijst genoemde Audi met kentekennummer [kenteken 3] (goednummer 863386) en de autosleutel (goednummer 863381) verbeurdverklaren, aangezien met behulp van deze voorwerpen de bewezenverklaarde feiten zijn begaan en degene aan wie de voorwerpen toebehoren bekend was met het gebruik of de bestemming in verband daarmee, dan wel die verkrijging, dat gebruik of die bestemming redelijkerwijs had kunnen vermoeden. Hoewel het voertuig niet op naam stond van de verdachte, was hij in de ten laste gelegde periode de hoofdgebruiker van de Audi. Het voertuig is door de verdachte veelvuldig gebruikt om zich te verplaatsen ten behoeve van zijn werkzaamheden voor het drugslab en de criminele organisatie. De rechtbank wijst hierin specifiek op de verplaatsingen van en naar diverse carpoolplaatsen en het ophalen van de medeverdachte [medeverdachte 3] .
De rechtbank zal het op de beslaglijst genoemde rode boekje (goednummer 863387) verbeurdverklaren, aangezien met behulp van dit voorwerp de bewezenverklaarde feiten zijn begaan en de rechtbank niet heeft kunnen vaststellen aan wie het voorwerp toebehoort. Dit rode boekje is aangetroffen in de Audi met kentekennummer [kenteken 3] waar de verdachte veelvuldig in reed.
Bij de vaststelling van deze bijkomende straf heeft de rechtbank rekening gehouden met de draagkracht van verdachte.
8 De toepasselijke wetsartikelen
De op te leggen straf en maatregel zijn gegrond op de artikelen:
- 33, 33 a, 43a, 47 en 57 van het Wetboek van Strafrecht;
- 2, 10, 11 b en 13d van de Opiumwet, en de daarbij behorende lijst I;
Deze voorschriften zijn toegepast, zoals zij ten tijde van het bewezen verklaarde rechtens golden dan wel ten tijde van deze uitspraak rechtens gelden.
9 De beslissing
De rechtbank:
verklaart wettig en overtuigend bewezen, dat de verdachte de onder 1 (primair) en 2 ten laste gelegde feiten heeft begaan, zoals hierboven onder 3.6 bewezen is verklaard;
verklaart niet bewezen hetgeen aan de verdachte meer of anders is tenlastegelegd dan hierboven is bewezen verklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij;
verklaart het bewezen verklaarde strafbaar en dat het bewezen verklaarde uitmaakt:
ten aanzien van feit 1, primair:
medeplegen van opzettelijk handelen in strijd met een in artikel 2 onder B en D van de Opiumwet gegeven verbod, meermalen gepleegd, terwijl tijdens het plegen van dit misdrijf nog geen vijf jaren zijn verlopen sedert een vroegere veroordeling van de schuldige tot gevangenisstraf wegens een daaraan soortgelijk misdrijf in kracht van gewijsde is gegaan;
ten aanzien van feit 2:
deelnemen aan een organisatie die tot oogmerk heeft het plegen van een misdrijf als bedoeld in artikel 10, derde lid en vierde lid van de Opiumwet;
verklaart de verdachte daarvoor strafbaar;
veroordeelt de verdachte tot:
een gevangenisstraf voor de duur van 5 (vijf) jaren;
bepaalt dat de tijd door de veroordeelde vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering en voorlopige hechtenis doorgebracht, bij de tenuitvoerlegging van de hem opgelegde gevangenisstraf geheel in mindering zal worden gebracht, voor zover die tijd niet reeds op een andere straf in mindering is gebracht;
de maatregel kostenverhaal;
legt aan de verdachte de verplichting op tot het vergoeden van de kosten die ten laste van de Staat komen in verband met de vernietiging van voorwerpen die ernstig gevaar opleveren voor de leefomgeving of voor de volksgezondheid en stelt het te betalen bedrag van die kosten vast op een bedrag van € 15.865,86;
bepaalt de duur van de gijzeling die met toepassing van artikel 6:6:25 van het Wetboek van Strafvordering ten hoogste kan worden gevorderd op 158 dagen;
de inbeslaggenomen goederen;
verklaart verbeurd de op de beslaglijst genoemde voorwerpen, te weten:
- Samsung Galaxy Fold Z (goednummer 863376);
- Autosleutel Audi (goednummer 863381);
- Voertuig merk Audi [kenteken 3] (goednummer 863386);
- Rood boekje (goednummer 863387);
gelast de teruggave aan de rechthebbende van het op de beslaglijst genoemde voorwerp, te weten: Diverse facturen (goednummer 863387).
Dit vonnis is gewezen door
mr. J. Schaaf, voorzitter,
mr. M. Rootring, rechter,
mr. E.R.F. van Engelen, rechter,
in tegenwoordigheid van mrs. A.C. Veltink en C.W.I. Ostendorf, griffiers,
en uitgesproken ter openbare terechtzitting van deze rechtbank van 9 november 2026.