Strafrecht overig
Onderzoek Antraciet. Afgebrand drugslaboratorium Middenbeemster. Vrijspraak medeplegen productie van en…
Rechtbank Den Haag, 9 november 2026
ECLI:NL:RBDHA:2026:33018 · Rechtbank Den Haag · 9 november 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/rechtbank-den-haag/strafrecht/strafrecht-overig/eerste-aanleg-meervoudig/ecli-nl-rbdha-2026-33018
Zaakgegevens
Op 9 november 2026 heeft de Rechtbank Den Haag in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over strafrecht.
- Instantie
- Rechtbank Den HaagRechtbankDe rechter die de meeste zaken als eerste behandelt: civiele zaken, strafzaken en bestuurszaken.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Den Haag
- Datum uitspraak
- 9 november 2026
- Datum publicatie
- 9 november 2026
- Zaaknummer
- 09/210568-25
- Rechtsgebied
- Strafrecht » Strafrecht overig
- Procedure
- Eerste aanleg - meervoudigMeervoudige kamerDe zaak is behandeld door drie rechters samen, meestal omdat zij ingewikkeld of zwaar is.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:RBDHA:2026:33018
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Onderzoek Antraciet. Afgebrand drugslaboratorium Middenbeemster. Vrijspraak medeplegen productie van en handel in synthetische drugs en medeplegen van voorbereidingshandelingen. Veroordeling medeplichtigheid aan productie van synthetische drugs. GS 540 dagen, met aftrek voorarrest, waarvan 489 dagen voorwaardelijk, proeftijd 2 jaar. Oplegging maatregel kostenverhaal.
Uitspraak
Rechtbank DEN HAAG
Strafrecht
Meervoudige kamer
Parketnummer: 09/210568-25
Datum uitspraak: 9 november 2026
Tegenspraak
De rechtbank Den Haag heeft op de grondslag van de tenlastelegging en naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting het navolgende vonnis gewezen in de zaak van de officier van justitie tegen de verdachte:
[verdachte] ,
geboren op [geboortedatum] 1970 te [geboorteplaats] ,
BRP-adres: [adres 1] .
1 Het onderzoek ter terechtzitting
Het onderzoek is gehouden op de terechtzittingen van 6 oktober 2025, 5 december 2025, 2 maart 2026, 26 mei 2026, 18 augustus 2026 (alle regie), 20 oktober 2026 (inhoudelijke behandeling) en 26 oktober 2026 (sluiting onderzoek ter terechtzitting).
De rechtbank heeft kennisgenomen van de vordering van de officier van justitie
mr. J. Roosma en van wat door de verdachte en zijn raadsman mr. J.M. Keizer naar voren is gebracht.
2 De tenlastelegging
Aan de verdachte is – na nadere omschrijving van de tenlastelegging op de terechtzitting van 5 december 2025 – ten laste gelegd dat wat is vermeld in de dagvaarding. Kort gezegd is ten laste gelegd:
-
Feit 1 (primair): medeplegen bereiden en/of bewerken en/of verwerken en/of verkopen en/of afleveren en/of verstrekken, in elk geval aanwezig hebben en/of vervaardigen van MDMA en/of (meth)amfetamine;
-
Feit 1 (subsidiair): medeplegen voorbereidingshandelingen t.a.v. MDMA en/of (meth)amfetamine;
-
Feit 1 (meer subsidiair): medeplichtigheid aan medeplegen bereiden en/of bewerken en/of verwerken en/of verkopen en/of afleveren en/of verstrekken, in elk geval aanwezig hebben en/of vervaardigen van MDMA en/of (meth)amfetamine.
De tekst van de volledige (nader omschreven) tenlastelegging is als bijlage I aan dit vonnis gehecht.
3 De bewijsbeslissing
Inleiding
De onderhavige zaak vloeit voort uit het strafrechtelijk onderzoek ‘Antraciet’. Dit onderzoek is aangevangen nadat door het Team Criminele Inlichtingen op 4 maart 2025 informatie is verstrekt over, voor zover hier relevant, [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] . Zij zouden zich bezig houden met het vervaardigen van synthetische drugs. Naar aanleiding van deze informatie heeft de politie onderzoek gedaan via observaties, opnames van vertrouwelijke communicatie en het plaatsen van camera’s, waarbij verschillende verdachten en een bedrijfspand aan de [adres 2] naar voren kwamen. Op 19 juni 2025 vond in dit bedrijfspand een brand plaats. Ter plaatse kwam de Landelijke Faciliteit Ontmantelen (hierna: LFO) tot de conclusie dat hier zeer waarschijnlijk een grootschalige productielocatie van synthetische drugs in bedrijf is geweest.
Op 10 juli 2025 zijn zeven verdachten uit onderzoek Antraciet aangehouden, te weten:
-
[medeverdachte 1] (09/210196-25);
-
[medeverdachte 3] (09/210473-25);
-
[medeverdachte 4] (09/210487-25);
-
[medeverdachte 5] (09/210528-25);
-
[medeverdachte 2] (09/210578-25);
-
[medeverdachte 6] (09/210548-25);
-
[verdachte] (09/210568-25).
Het openbaar ministerie heeft de zeven verdachten gedagvaard ter verdenking dat zij in de periode van 21 maart 2025 tot en met 10 juli 2025 in vereniging betrokken waren bij de productie en handel van methamfetamine en MDMA.
Het standpunt van de officier van justitie
De officier van justitie heeft gerekwireerd tot bewezenverklaring van het primair en het meer subsidiair ten laste gelegde, met dien verstande dat ten aanzien van het primair ten laste gelegde het medeplegen van het aanwezig hebben van methamfetamine en MDMA in de periode van 27 juni 2025 tot en met 6 juli 2025 bewezen kan worden verklaard en ten aanzien van het meer subsidiair ten laste gelegde de medeplichtigheid aan het vervaardigen van methamfetamine en MDMA in de periode van 21 maart 2025 tot en met 19 juni 2025 bewezen kan worden verklaard.
Op specifieke standpunten wordt hierna – voor zover van belang – nader ingegaan.
Het standpunt van de verdediging
De raadsman heeft namens de verdachte vrijspraak van het ten laste gelegde bepleit.
Op specifieke standpunten wordt hierna – voor zover van belang – nader ingegaan.
Gebruikte bewijsmiddelen
De rechtbank heeft in bijlage II opgenomen de wettige bewijsmiddelen met de voor de bewezenverklaring redengevende feiten en omstandigheden.
Bewijsoverwegingen
Identificatie verdachten in OVC-gesprekken
Het dossier bevat meerdere Opnames Vertrouwelijke Communicatie (heimelijk opgenomen gesprekken, hierna OVC). Het gaat om OVC-gesprekken die in de auto van [medeverdachte 1] zijn opgenomen en waarop [medeverdachte 1] (telefonische) gesprekken voert met anderen.
De rechtbank stelt voorop dat de bewijswaarde van deze OVC-gesprekken steeds dient te worden bezien in samenhang met alle overige OVC-gesprekken en de andere bewijsmiddelen. In de OVC-gesprekken wordt regelmatig gesproken over “ [bijnaam 1] ”, “ [bijnaam 2] ” of “ [bijnaam 3] ” en “ [bijnaam 4] ”. Gelet op de bewijsmiddelen – in onderling verband en samenhang bezien – gaat de rechtbank ervan uit dat als wordt gesproken over “ [bijnaam 1] ” dit gaat over [medeverdachte 6] , als wordt gesproken over “ [bijnaam 2] ” of “ [bijnaam 3] ” dit gaat over [medeverdachte 3] en als wordt gesproken over “ [bijnaam 4] ” dit gaat over [medeverdachte 5] .
Ten aanzien van feit 1
Drugslab [adres 2]
De rechtbank stelt op grond van de bewijsmiddelen het volgende vast. Op 19 juni 2025 heeft in het westelijke deel van het bedrijfspand aan de [adres 2] een grote brand plaatsgevonden. Door de LFO is na bluswerkzaamheden ter plaatse onderzoek verricht, waarbij is geconcludeerd dat in de loods een drugslaboratorium (hierna: drugslab) in werking is geweest.
In het drugslab zijn onder andere diverse chemicaliën, twaalf Intermediate Bulk Containers (hierna: IBC’s) gevuld met in totaal 12.000 liter aan drugsafval, zes IBC’s die gebruikt werden als gaswasser, een palletkrat met 24 zakken gevuld met aluminiumshredder en diverse goederen zoals gelaatsmaskers, handschoenen en kunststofbakjes met daarin restanten van methamfetamine kristallen aangetroffen. Diverse goederen, waaronder de twaalf IBC’s, zijn bemonsterd en door het NFI positief getest op de precursor Benzylmethylketon (hierna: BMK) en methamfetamine. Gelet op de opstellingen, bestaande uit inductiekookplaten met RVS-pannen en -ketels, centrifuges, jerrycans, metalen frames met glazen scheitrechters, wijnsteenzuur en een vrieskist, die zijn aangetroffen in het gedeelte van de eerste verdieping waar de brand had gewoed, vond daar de productie plaats. In een aparte loods bevond zich een nieuwe reactieketel, gewikkeld in plastic met daarop ‘ [bedrijf 1] ’ geschreven, een papier versnipperaar met daarin resten aluminiumfolie en acht aluminiumfolie rollen geadresseerd aan het bedrijfsadres van [medeverdachte 6] . Verder werd een hydraulische pers aangetroffen die geschikt is voor het persen van blokken. De elektriciteitsinstallatie in de linker ruimte aan de achterzijde van het gebouw was op provisorische wijze afgetakt waarbij een extra aansluiting was gemaakt. De LFO concludeert dat in het drugslab vanuit de precursor BMK met behulp van “de aluminium-amalgaan methode” methamfetamine is geproduceerd. De LFO vermoedt dat daarnaast ook MDMA vanuit de precursor Piperonylmethylketon (hierna: PMK) met behulp van “de koude methode” is geproduceerd.
Gelet op het voorgaande stelt de rechtbank vast dat in het drugslab tot aan de brand op 19 juni 2025 methamfetamine is geproduceerd. En hoewel er geen PMK of MDMA in het drugslab is aangetroffen, is de rechtbank van oordeel dat er ook MDMA is geproduceerd. De rechtbank overweegt in dit verband dat het productieproces van methamfetamine en MDMA nagenoeg hetzelfde is; alleen de precursor hoeft te worden aangepast en in productielocaties van methamfetamine wordt vaak ook MDMA geproduceerd. Verder volgt uit de OVC-gesprekken dat regelmatig wordt gesproken over ‘P-poeder’ of ‘P’, een benaming voor PMK. De rechtbank leidt dit af uit de door de politie gegeven duiding van verschillende termen en begrippen die in de OVC-gesprekken worden gebruikt en die volgens de politie verband houden met de productie van synthetische drugs, waaronder MDMA. De rechtbank volgt die duiding, ook omdat die past bij de context van de gevoerde gesprekken. Op 30 mei 2025 vertelt [medeverdachte 1] dat hij een proefdraai heeft gedaan met P-poeder en op 2 juni 2025 beschrijft [medeverdachte 1] dat als je vijftig liter P, aceton en zoutzuur bij elkaar doet, er bonken uitkomen van zestig kilo. De bonken die ze er eergisteren uithaalde waren ook “echt hard”. In een gesprek op 26 juni 2025 bespreekt [medeverdachte 1] dat hij de dag voor de brand nog met P-poeder heeft gewerkt. Hij zou “50 kilo gesmolten” hebben en “40 liter (…) in de eerste fase [hebben] gedraaid” die hij de volgende dag “alvast [wilde] krissen”, “maar die morgen kwam niet meer”. Verder wordt in een notitieboekje, dat in de slaapkamer van [medeverdachte 3] is aangetroffen, het productieproces van MDMA beschreven. Gelet hierop – in onderling verband en samenhang bezien – is de rechtbank van oordeel dat er in het drugslab ook MDMA is geproduceerd.
Werkwijze en betrokkenheid van de verdachten bij het drugslab
De rechtbank leidt uit de bewijsmiddelen de volgende werkwijze en betrokkenheid van de verdachten af bij de productie van methamfetamine en MDMA in het drugslab. Door het observatieteam van de politie en op de camerabeelden van de camera’s die gericht waren op de achteringang van het bedrijfspand aan de [adres 2] worden in de periode van 21 maart 2025 tot en met 5 juni 2025 de verdachte, [medeverdachte 1] , [medeverdachte 3] , [medeverdachte 2] , [medeverdachte 5] en [medeverdachte 6] in wisselende samenstellingen meermaals bij het bedrijfspand gezien. Het bedrijfspand werd gehuurd door [medeverdachte 6] .
Uit de bewijsmiddelen komt een patroon naar voren waarbij [medeverdachte 1] , [medeverdachte 3] , [medeverdachte 2] en [medeverdachte 5] met de auto afreisden naar carpoolplaatsen of een tankstation in Wijdewormer en Purmerend, waarna ze overstapten in een andere auto en naar het drugslab werden gereden. Daarbij haalde [medeverdachte 5] regelmatig [medeverdachte 3] op in Utrecht om daarna samen naar een carpoolplaats te rijden. De telefoons van de verdachten werden bij het overstappen naar een andere auto uitgeschakeld en/of achtergelaten. De rechtbank leidt hieruit af dat de verdachten wilden verhullen dat ze naar het drugslab gingen en wilden voorkomen dat hun voertuigen daar werden gezien. Aangekomen bij het drugslab deed [medeverdachte 6] of de verdachte regelmatig met een sleutel de deur voor hen open, waarna de verdachten meerdere uren binnen waren en daarna weer (samen) het bedrijfspand verlieten en naar de carpoolplaatsen of het tankstation werden teruggebracht. De verdachten werden onder andere door [medeverdachte 6] en de verdachte opgehaald en weggebracht in bestelbusjes waar “ [bedrijf 1] ” – het bedrijf van [medeverdachte 6] – op stond of door de Mini Cooper (voorzien van kentekennummer [kenteken 1] ) van [medeverdachte 6] en de Audi Q5 (voorzien van kentekennummer [kenteken 2] ) van de verdachte.
In het drugslab zijn gasmaskers aangetroffen waarop DNA-sporen zijn aangetroffen die matchen met het DNA-profiel van [medeverdachte 3] . Daarnaast zijn in een vuilniszak handschoenen en kartonnen bekers aangetroffen met daarop DNA-sporen die matchen met de DNA-profielen van [medeverdachte 1] , [medeverdachte 3] en [medeverdachte 5] . Gelet op de door het NFI berekende bewijskracht komt de rechtbank tot de conclusie dat het aangetroffen DNA het DNA van [medeverdachte 3] , [medeverdachte 1] en [medeverdachte 5] betreft en wijst op activiteit van hen in het drugslab. Ook zijn in de slaapkamer van [medeverdachte 3] en in de Audi A5 waar [medeverdachte 5] in reed en die op naam van [medeverdachte 4] stond, notitieboekjes aangetroffen waarin de productieprocessen van MDMA en methamfetamine werden beschreven.
De productie van methamfetamine en MDMA in het drugslab is mede gefinancierd via een lening van [medeverdachte 4] aan [medeverdachte 6] . Uit de bankgegevens van [bedrijf 2] , het bedrijf van [medeverdachte 4] , volgt dat in de periode van april t/m juni 2025 een bedrag van in totaal € 102.667,44 is overgemaakt aan ‘ [bedrijf 1] ’, het bedrijf van [medeverdachte 6] , onder meer voor het betalen van de energierekening. Uit een getapt telefoongesprek tussen [medeverdachte 5] en [medeverdachte 4] van 21 juni 2025, twee dagen na de brand, volgt dat [medeverdachte 4] zegt dat hij klaar is met alle uitgaven zonder dat hij er inkomsten voor terugkrijgt en dat de uitgaven inmiddels al boven de drie ton zitten. Uit de OVC-gesprekken die zijn opgenomen in de auto van [medeverdachte 1] volgt dat de lening [medeverdachte 4] een alibi moest verschaffen en was bedoeld voor de financiering van het drugslab. In een gesprek op 12 juni 2025 zegt [medeverdachte 1] dat [medeverdachte 4] “in principe (…) alles heeft gefinancierd” en in een gesprek op 24 juni 2025 zegt [medeverdachte 1] : “Ik ben al bij [medeverdachte 4] geweest, maar [medeverdachte 4] heeft ook een goed alibi. [medeverdachte 4] werkt met dat (…) coating bedrijf (…) dus er is wel een legitieme dingens zeg maar.”
Productie methamfetamine en MDMA
Uit de OVC-gesprekken, waarin de verdachten zich onbespied waanden, volgt ook dat verschillende verdachten met elkaar spreken over de productie van methamfetamine en MDMA. In de gesprekken gaat het onder andere over “krissen”, “smelten” en “afdraaien”; termen die passen bij die productie. [medeverdachte 1] is de kok die het meest weet over het productieproces en ook instructies geeft aan de anderen. Zo volgt uit een getapt telefoongesprek van 29 mei 2025 dat [medeverdachte 1] tegen [medeverdachte 5] zegt: “die van morgen moet je even 1 nacht openzetten voor de zekerheid” en spreken [medeverdachte 1] en [medeverdachte 3] in het OVC-gesprek van 10 juni 2025 over de productiemethode waarbij [medeverdachte 1] zegt dat hij [medeverdachte 3] wil laten aanbaggeren om te kijken of het hem lukt. Ook volgt uit een OVC-gesprek van 12 juni 2025 dat er is gediscussieerd over het productieproces. [medeverdachte 1] zegt dat het leek alsof er andere olie in zat, waarop [medeverdachte 2] hem zou hebben gezegd dat die olie niet werkte en ze daarom alles in de IBC’s of in wc’s hebben gegooid.
In de OVC-gesprekken komt ook naar voren dat de in het drugslab aangetroffen hydraulische pers gebruikt zou worden voor het persen van blokken M, waarbij [medeverdachte 1] zegt dat dit goed gaat verkopen omdat niemand anders dit doet. Het gaat ook over het drukken van een logo in de blokken, waarop [medeverdachte 6] zegt dat dit het logo “ [bedrijf 1] ” kan zijn. De pers is, zo volgt uit de OVC-gesprekken, gebouwd door [medeverdachte 4] .
De rechtbank stelt op grond van het voorgaande vast dat de verdachte betrokken is geweest bij de productie van methamfetamine en MDMA in het drugslab. De vraag die de rechtbank moet beantwoorden is hoe die betrokkenheid gekwalificeerd moet worden, als medeplegen of als medeplichtigheid.
Vrijspraak medeplegen
De rechtbank stelt voorop dat de betrokkenheid bij een strafbaar feit als medeplegen kan worden bewezenverklaard wanneer vast is komen te staan dat bij het begaan daarvan sprake is geweest van een voldoende nauwe en bewuste samenwerking. Ook wanneer het tenlastegelegde medeplegen in de kern niet bestaat uit een gezamenlijke uitvoering tijdens het begaan van het strafbare feit, maar uit gedragingen die doorgaans met medeplichtigheid in verband worden gebracht (zoals het verstrekken van inlichtingen, op de uitkijk staan, helpen bij de vlucht), kan sprake zijn van de voor medeplegen vereiste nauwe en bewuste samenwerking. De materiële en/of intellectuele bijdrage van de verdachte aan het strafbare feit zal dan van voldoende gewicht moeten zijn. Bij de beoordeling of daaraan is voldaan, kan rekening worden gehouden met onder meer de intensiteit van de samenwerking, de onderlinge taakverdeling, de rol in de voorbereiding, de uitvoering of de afhandeling van het delict en het belang van de rol van de verdachte, diens aanwezigheid op belangrijke momenten en het zich niet terugtrekken op een daartoe geëigend tijdstip.
De rechtbank is – met de officier van justitie en de raadsman – van oordeel dat de bijdrage van de verdachte bij de productie en handel van methamfetamine en/of MDMA, noch aan eventuele voorbereidingshandelingen ten aanzien van MDMA en/of (meth)amfetamine van onvoldoende gewicht is geweest om te kunnen spreken van een nauwe en bewuste samenwerking ten aanzien van de productie en/of handel van harddrugs. Die bijdrage is dan ook onvoldoende om zijn handelen te kunnen kwalificeren als medeplegen. De rechtbank ziet daarnaast ook – anders dan de officier van justitie heeft betoogd – onvoldoende aanknopingspunten om vast te stellen dat de verdachte, al dan niet samen met anderen, daadwerkelijk beschikkingsmacht heeft gehad over bakken methamfetamine en/of MDMA in de tenlastegelegde periode, ook niet in de periode van 27 juni 2025 tot en met 6 juli 2025, waardoor het medeplegen van het aanwezig hebben van methamfetamine en/of MDMA tevens niet wettig en overtuigend kan worden bewezen.
Gelet op het voorgaande zal de rechtbank de verdachte vrijspreken van het primair en subsidiair ten laste gelegde.
Medeplichtigheid
Voor de bewezenverklaring van medeplichtigheid aan een misdrijf is vereist dat niet alleen wordt bewezen dat het opzet van de verdachte was gericht op zijn handelingen als medeplichtige, maar ook dat zijn opzet, al dan niet in voorwaardelijke vorm, was gericht op het door de dader gepleegde misdrijf (het gronddelict) of, ingeval het (voorwaardelijk) opzet niet (volledig) was gericht op het gronddelict, op een misdrijf dat voldoende verband houdt met het gronddelict. Of van een dergelijk verband sprake is, is afhankelijk van de concrete omstandigheden van het geval. Daarbij zijn zowel de aard van het gronddelict als de aard van de gedraging van de medeplichtige van belang. Verder geldt dat bij de bewezenverklaring en kwalificatie van de medeplichtigheid moet worden uitgegaan van de door de dader verrichte handelingen, ook indien het opzet van de medeplichtige slechts was gericht op een deel daarvan. Het opzet van de medeplichtige hoeft niet te zijn gericht op de precieze wijze waarop het gronddelict wordt begaan.
De rechtbank stelt vast dat, hoewel het bedrijfspand werd gehuurd door zijn zoon [medeverdachte 6] , de verdachte wel de sleutel van het bedrijfspand had en hij daarmee het bedrijfspand ter beschikking kon stellen aan de medeverdachten. Zij waren daar (met uitzondering van [medeverdachte 4] ) in wisselende samenstellingen en de verdachte deed voor hen de deur van het bedrijfspand open. De verdachte had een faciliterende rol omdat zonder hem de medeverdachten het bedrijfspand niet in konden om daar methamfetamine en MDMA te produceren. Illustratief zijn daarbij de camerabeelden van 6 mei 2025 waarop de verdachte aan komt lopen, het bedrijfspand binnengaat en van binnen de deur op slot doet en zeven minuten later met [medeverdachte 1] , [medeverdachte 3] en [medeverdachte 2] weer naar buiten komt en de deur op slot doet. De verdachte heeft tevens op de terechtzitting verklaard dat hij de medeverdachten ook ophaalde en wegbracht van en naar het bedrijfspand.
De rechtbank concludeert dat de verdacht daarmee opzet had op de handeling als medeplichtige, namelijk het ter beschikking stellen van het bedrijfspand. Het is vervolgens de vraag of de verdachte ook opzet heeft gehad op het gronddelict, te weten het medeplegen van productie en/of de handel van methamfetamine en/of MDMA. De rechtbank kan op grond van de bewijsmiddelen niet vaststellen dat de verdachte opzet heeft gehad op de handel in drugs. Wel is de rechtbank van oordeel dat de verdachte opzet heeft gehad op het medeplegen van de productie van methamfetamine en/of MDMA. Daartoe is redengevend dat de verdachte gedurende een aantal dagen meermalen het bedrijfspand, waar het drugslab in was gevestigd, ter beschikking heeft gesteld aan de groep medeverdachten en hen hiertoe vervoerde van en naar carpoolplaatsen in de buurt. Hij heeft gezien dat dit steeds (ongeveer) dezelfde groep betrof en dat zij vervolgens meerdere uren in het pand bleven, waarbij hij, de verdachte, zelf soms ook voor langere tijd in het bedrijfspand verbleef. Daar komt bij dat de verdachte ook een keer is gezien met een kookpan in zijn hand terwijl hij met [medeverdachte 1] (die ook pannen bij zich had) het bedrijfspand in liep. Ook wordt gezien dat de verdachte een keer met [medeverdachte 1] buiten het bedrijfspand staat te praten. Het telefoonnummer van de verdachte stond ook in de telefoon van [medeverdachte 1] , onder de naam “ouwe”. Dit impliceert dat zij ook buiten de momenten in de loods contact met elkaar hadden.
De rechtbank leidt hieruit af dat het niet anders kan dan dat de verdachte wist dat in het bedrijfspand een drugslab in werking was en stelt daarom vast dat hij met zijn handelen opzet heeft gehad op het behulpzaam zijn en ook op de productie van synthetische drugs in de loods.
Conclusie
De rechtbank komt tot een bewezenverklaring van het meer subsidiair ten laste gelegde, te weten de medeplichtigheid aan het medeplegen van de productie van methamfetamine en/of MDMA in de periode van 21 maart 2025 tot en met 19 juni 2025, het moment van de brand in het drugslab.
De bewezenverklaring
De rechtbank is met betrekking tot het meer subsidiair ten laste gelegde feit van oordeel dat dit feit wettig en overtuigend is bewezen. De rechtbank verklaart ten laste van de verdachte bewezen dat:
Meer subsidiair
meer personen in de periode van 21 maart 2025 tot en met 19 juni 2025 te Middenbeemster en/of Den Haag en/of Honselersdijk, althans in Nederland, meermalen, (telkens) tezamen en in vereniging met anderen, opzettelijk heeft vervaardigd, hoeveelheden van materiaal bevattende MDMA en/of methamfetamine, zijnde MDMA en/of methamfetamine, middelen als bedoeld in de bij de Opiumwet behorende lijst I, dan wel aangewezen krachtens het vijfde lid van artikel 3a van die wet,
bij/en of tot het plegen van welk misdrijf verdachte in de periode van 21 maart 2025 tot en met 19 juni 2025 te Middenbeemster, telkens opzettelijk behulpzaam is geweest en opzettelijk gelegenheid heeft verschaft, door telkens aan die personen het pand aan de [adres 2] ter beschikking te stellen en de deur van voornoemd pand te openen voor die personen.
Voor zover in de tenlastelegging type- en taalfouten voorkomen, zijn deze in de bewezenverklaring verbeterd en gecursiveerd weergegeven, zonder dat de verdachte daardoor in de verdediging is geschaad.
4 De strafbaarheid van het bewezen verklaarde
Het bewezen verklaarde is volgens de wet strafbaar, omdat er geen feiten of omstandigheden aannemelijk zijn geworden die de strafbaarheid van het feit uitsluiten.
5 De strafbaarheid van de verdachte
De verdachte is eveneens strafbaar, omdat er geen feiten of omstandigheden aannemelijk zijn geworden die zijn strafbaarheid uitsluiten.
6 De strafoplegging
De vordering van de officier van justitie
De officier van justitie heeft gevorderd dat de verdachte wordt veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van drie jaren, met aftrek van de tijd in voorarrest doorgebracht, waarvan één jaar voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaren.
Het standpunt van de verdediging
De raadsman heeft zich op het standpunt gesteld dat – indien de rechtbank komt tot een bewezenverklaring – aan de verdachte een gevangenisstraf van 180 dagen waarvan 130 dagen voorwaardelijk en een taakstraf voor de tijd van 120 uren dient te worden opgelegd.
Het oordeel van de rechtbank
Na te melden straf is in overeenstemming met de ernst van het gepleegde feit, de omstandigheden waaronder dit is begaan en gegrond op de persoon en de persoonlijke omstandigheden van de verdachte, zoals daarvan tijdens het onderzoek op de terechtzitting is gebleken. De rechtbank neemt hierbij in het bijzonder het volgende in aanmerking.
Ernst van het feit
De verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan medeplichtigheid aan het medeplegen van handel in en productie van synthetische drugs, door de deur van het bedrijfspand waarin zich het drugslab bevond te openen voor de medeverdachten en hen van en naar het drugslab te brengen.
Het strafrechtelijke onderzoek Antraciet laat in volle omvang zien wat de effecten zijn van het in georganiseerd verband in een drugslab produceren van en handel in synthetische drugs. Het is algemeen bekend dat het produceren van drugs gepaard gaat met gevaarlijke en giftige stoffen die door middel van een kleine fout in het productieproces of andere aanverwante omstandigheden kunnen leiden tot zowel aanzienlijke economische schade als schade voor de volksgezondheid. In deze zaak heeft dit gevaar zich ook daadwerkelijk verwezenlijkt.
Het drugslab is op 19 juni 2025 afgebrand, met alle gevolgen van dien. Door de chemische stoffen die aanwezig waren in de loods zijn op grote schaal schadelijke stoffen en gassen vrijgekomen waardoor onder meer scholen gesloten moesten blijven en omliggende bedrijven de dag na de brand niet hebben kunnen opstarten.
De verdachte heeft met het faciliteren van de toegang tot een bedrijfspand waar een drugslab in was gevestigd het algehele gevoel van veiligheid in de samenleving geschaad. Ondanks dat de bevindingen in het dossier schreeuwen om een verklaring, heeft de verdachte in zijn verklaringen zijn bijdrage en wetenschap zo minimaal mogelijk proberen te houden en weinig verantwoordelijkheid genomen voor zijn daden.
Strafblad
De rechtbank heeft kennisgenomen van het strafblad van de verdachte van 16 juli 2026, waaruit volgt dat de verdachte niet eerder is veroordeeld voor een strafbaar feit.
Persoon van de verdachte
De verdachte heeft op de terechtzitting naar voren gebracht dat hij problemen met zijn gezondheid heeft. In het verleden heeft hij maagbloedingen en hartinfarcten gehad, waar hij nu nog steeds last van heeft en in december staat een operatie aan zijn prostaat gepland. Daarnaast is hij ook persoonlijk failliet verklaard.
Straf
Alles afwegende is de rechtbank van oordeel dat niet kan worden volstaan met een andere straf dan een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van aanzienlijke duur. De rechtbank heeft bij het bepalen van de duur van de gevangenisstraf aansluiting gezocht bij de landelijke oriëntatiepunten voor straftoemeting en de volgende feiten en omstandigheden. De rechtbank weegt in strafverminderende zin mee dat verdachte een first offender is en dat sprake is van medeplichtigheid aan de productie van synthetische drugs, waarbij verdachtes bijdrage aan die drugsproductie zich beperkte tot het openen van de deur van het drugslab voor de medeverdachten en hen ophalen en wegbrengen van en naar het drugslab. Nu de rechtbank de verdachte vrijspreekt van het primair en subsidiair aan de verdachte tenlastegelegde en mede gelet op de straffen die in soortgelijke zaken worden opgelegd komt de rechtbank tot een lagere straf dan door de officier van justitie is geëist.
Gelet op het voorgaande acht de rechtbank dan ook een gevangenisstraf van de duur van 540 dagen, met aftrek van het voorarrest, waarvan 489 dagen voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaren passend en geboden. De rechtbank legt een groot voorwaardelijk strafdeel op, om enerzijds de ernst van het strafbare feit tot uitdrukking te brengen en anderzijds om de verdachte ervan te weerhouden zich in de toekomst opnieuw aan strafbare feiten schuldig te maken.
Nu het onvoorwaardelijk gedeelte van de gevangenisstraf gelijk is aan het voorarrest, zal de rechtbank het (reeds geschorste) bevel tot voorlopige hechtenis opheffen.
Maatregel kostenverhaal
De officier van justitie heeft ten aanzien van de kosten die door de politie zijn gemaakt in verband met de vernietiging van de gevaarlijke voorwerpen in het drugslab aan de [adres 2] de maatregel kostenverhaal op grond van artikel 13d Opw gevorderd. Van de totale gevorderde kosten van € 158.658,62 dient volgens de officier van justitie – gelet op hun rol bij het drugslab – 20% van die kosten, te weten € 31.731,73, voor rekening van [medeverdachte 1] , [medeverdachte 3] en [medeverdachte 4] te komen en 10% van die kosten, te weten € 15.865,86, voor rekening van de verdachte, [medeverdachte 2] , [medeverdachte 5] en [medeverdachte 6] te komen.
Namens de verdachte is ten aanzien van die vordering verweer gevoerd. De raadsman heeft – kort gezegd – aangevoerd dat gelet op de (beperkte) rol van de verdachte bij het drugslab zijn aandeel in de gevorderde kosten zou moeten worden gematigd, dat niet alle kosten voor vergoeding in aanmerking komen en dat verdachtes draagkracht beperkt is. De rechtbank overweegt hierover het volgende.
De rechtbank overweegt hierover het volgende.
Op 1 juli 2022 is artikel 13d Opw in werking getreden en van toepassing op strafbare feiten die na de inwerkingtredingsdatum zijn gepleegd. Deze bepaling ziet op de ‘maatregel kostenverhaal’ en maakt het mogelijk dat de kosten die ten laste van de Staat komen in verband met de vernietiging van voorwerpen, die ernstig gevaar opleveren voor de leefomgeving of voor de volksgezondheid, worden verhaald op degene die wordt veroordeeld ter zake van een strafbaar feit dat in verband staat met die voorwerpen. Onder die kosten vallen de kosten van de vernietiging zelf en kosten die met de vernietiging samenhangen, zoals de kosten van het verzamelen, het vervoer of de opslag voorafgaand aan de vernietiging. Ook de personeelskosten die voor de vernietiging noodzakelijkerwijs moeten worden gemaakt vallen hieronder.
De rechtbank stelt vast dat aan de vereisten voor oplegging van de maatregel is voldaan. De rechtbank heeft – onder meer en voor zover hier relevant – bewezenverklaard dat de verdachte medeplichtig is aan het medeplegen van de productie van drugs in een drugslab aan de [adres 2] . Bij de stukken bevindt zich een “Rapport maatregel kostenverhaal” van 14 november 2025 (p. 2186 e.v. van het dossier) en daaruit volgt dat door het bedrijf DIRMAR SEON BV in opdracht van de politie werkzaamheden zijn uitgevoerd in het kader van de ontmanteling van dat drugslab. De kosten van die werkzaamheden bedroegen in totaal € 158.658,62 en zagen onder meer op de afvoer van chemicaliën, restafval en hardware ter vernietiging en op personeelskosten. De politie heeft de factuur van DIRMAR SEON BV voldaan (zie p. 2194 en 2195 van het dossier). Uit onderzoek van de LFO volgt dat in het drugslab een aanzienlijke hoeveelheid brandbare stoffen, chemicaliën en hardware (bijvoorbeeld IBC’s) aanwezig waren (zie p. 551 e.v. van het dossier). Verder volgt uit het informatieblad van de LFO (p. 2196 e.v. van het dossier) dat – kort samengevat – een dergelijke productieplaats van (synthetische) drugs een ernstig gevaar vormt voor de leefomgeving en voor de gezondheid van de bewoners van woningen, personeel van aangrenzende bedrijven en bezoekers. Met de brand in het drugslab op 19 juni 2025 en de gevolgen daarvan voor de omgeving, heeft dat gevaar zich in dit geval ook verwezenlijkt. De rechtbank acht het vanzelfsprekend dat het opruimen van een dergelijke productieplaats, gelet op het gevaar voor de volksgezondheid, snel én zorgvuldig moet gebeuren. Dat dit gepaard gaat met enige (extra) kosten is evenzo vanzelfsprekend.
Gelet op wat hiervoor is overwogen komen de aard en de hoogte van de gevorderde kosten de rechtbank aannemelijk voor. Naar het oordeel van de rechtbank zijn die kosten ook voldoende onderbouwd. Hetgeen hierover namens de verdachte is aangevoerd maakt dat niet anders. De rechtbank ziet ook geen aanleiding voor het oordeel dat op de factuur van DIRMAR SEON BV posten zijn opgevoerd die niet in rechtstreeks verband staan tot de ontmanteling van het drugslab. Zoals volgt uit hetgeen hiervoor is overwogen, vallen ook gemaakte personeelskosten, waaronder ook de post ‘eten medewerkers’, onder de kosten die op de verdachte kunnen worden verhaald. Datzelfde geldt voor de kosten die zijn gemaakt voor het opruimen van in de loods aanwezige goederen die werden gebruikt in de normale bedrijfsvoering van [bedrijf 1] (zoals het aanwezige mierenzuur). De rechtbank is van oordeel dat de aanwezigheid van deze goederen na afloop van de brand een ernstig gevaar oplevert voor de leefomgeving of voor de volksgezondheid en dat deze goederen door hun aanwezigheid in de loods waarin het drugslab was gevestigd in voldoende verband staan tot het strafbare feit waarvoor de verdachte wordt veroordeeld. De rechtbank volgt ook niet het betoog dat de schadebeperkingsplicht onvoldoende in acht is genomen doordat in het weekend is doorgegaan met de ontmantelingswerkzaamheden. Gelet op het gevaarzettende en milieuvervuilende karakter van de in het drugslab aanwezige stoffen acht de rechtbank het voldoende aannemelijk dat de ontmanteling zo snel mogelijk moest worden afgerond.
Ook zal de rechtbank de verdeling van de kosten tussen de verdachte en de medeverdachten zoals door de officier van justitie is voorgesteld volgen, nu het dossier over de rol van de verdachte bij het drugslab hiervoor voldoende steun biedt. Het namens de verdachte gevoerde draagkrachtverweer leidt niet tot matiging van dit bedrag thans niet te voorzien is hoe de draagkracht van de verdachte zich zal ontwikkelen.
De rechtbank legt daarom de maatregel kostenverhaal ter hoogte van € 15.865,86 aan de verdachte op. Als dit bedrag niet wordt betaald, kunnen gelet op artikel 13d lid 3 van de Opw in samenhang met artikel 36e van het Wetboek van Strafrecht 158 dagen gijzeling worden toegepast zonder dat de betalingsverplichting vervalt.
Voorlopige hechtenis
Nu het onvoorwaardelijk gedeelte van de gevangenisstraf gelijk is aan het voorarrest, zal de rechtbank het (reeds geschorste) bevel tot voorlopige hechtenis opheffen.
7 De toepasselijke wetsartikelen
De op te leggen straf en maatregel zijn gegrond op de artikelen:
- 14 a, 14b, 14c, 48 en 49 van het Wetboek van Strafrecht;
- 2, 10 en 13d van de Opiumwet, en de daarbij behorende lijst I.
Deze voorschriften zijn toegepast, zoals zij ten tijde van het bewezen verklaarde rechtens golden dan wel ten tijde van deze uitspraak rechtens gelden.
8 De beslissing
De rechtbank:
verklaart niet wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het primair en subsidiair ten laste gelegde heeft begaan en spreekt de verdachte daarvan vrij;
verklaart wettig en overtuigend bewezen, dat de verdachte het meer subsidiair ten laste gelegde heeft begaan, zoals hierboven onder 3.6 bewezen is verklaard;
verklaart niet bewezen hetgeen aan de verdachte meer of anders is tenlastegelegd dan hierboven is bewezen verklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij;
verklaart het bewezen verklaarde strafbaar en dat het bewezen verklaarde uitmaakt:
ten aanzien van het meer subsidiair ten laste gelegde:
medeplichtigheid aan het medeplegen van opzettelijk handelen in strijd met een in artikel 2 onder D van de Opiumwet gegeven verbod, meermalen gepleegd;
verklaart de verdachte daarvoor strafbaar;
veroordeelt de verdachte tot:
een gevangenisstraf voor de duur van 540 (vijfhonderdveertig) dagen;
bepaalt dat de tijd door de veroordeelde vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering en voorlopige hechtenis doorgebracht, bij de tenuitvoerlegging van het onvoorwaardelijk gedeelte van de hem opgelegde gevangenisstraf geheel in mindering zal worden gebracht, voor zover die tijd niet reeds op een andere straf in mindering is gebracht;
bepaalt dat een gedeelte van die straf, groot 489 (vierhonderdnegenentachtig) dagen, niet zal worden tenuitvoergelegd onder de algemene voorwaarde dat de veroordeelde zich voor het einde van de hierbij op twee jaren vastgestelde proeftijd niet schuldig maakt aan een strafbaar feit;
heft op het (reeds geschorste) bevel tot voorlopige hechtenis van de verdachte;
de maatregel kostenverhaal;
legt aan de verdachte de verplichting op tot het vergoeden van de kosten die ten laste van de Staat komen in verband met de vernietiging van voorwerpen die ernstig gevaar opleveren voor de leefomgeving of voor de volksgezondheid en stelt het te betalen bedrag van die kosten vast op een bedrag van € 15.865,86;
bepaalt de duur van de gijzeling die met toepassing van artikel 6:6:25 van het Wetboek van Strafvordering ten hoogste kan worden gevorderd op 158 dagen.
Dit vonnis is gewezen door
mr. E.R.F. van Engelen, voorzitter,
mr. M. Rootring, rechter,
mr. J. Schaaf, rechter,
in tegenwoordigheid van mrs. A.V. Veltink en C.W.I. Ostendorf, griffiers,
en uitgesproken ter openbare terechtzitting van deze rechtbank van 9 november 2026.